donderdag 10 juli 2008

NRC: Joodse vluchtelingen willen ook op de agenda

(Klik op de scan voor grotere weergave!)
 
De associaties liggen blijkbaar vooraan op de tong:
kop - schotel
pen - papier
mes - vork
zuurkool - worst
patatje - mayo
Palestijn - bezetting
Jood - lobby
==============================

woensdag 9 juli 2008

Joodse vluchtelingen willen ook op de agenda (NRC)

 

In NRC handelsblad van 7 juli schreef Carolien Roelants met duidelijke tegenzin over de Joodse vluchtelingen uit Arabische landen. Ze heeft het over een Joodse lobbygroep die nu ook aandacht eist. Palestijnse organisaties die voor de vluchtelingen opkomen worden nooit 'lobbyclubs' genoemd. Het woord 'lobby' staat zowel in de inleiding van het artikel als nog twee keer met betrekking tot de bijeenkomst die de organisatie 'Justice for Jews from Arab countries' organiseerde.

 

De berichtgeving is kritisch en afstandelijk. Men eist 'gerechtigheid' aldus Roelants, maar het blijft onduidelijk wat dat is. Zo onduidelijk, dat ze er later apart contact over opneemt. Bij berichtgeving over onrecht de Palestijnen aangedaan kom ik dergelijke scepsis niet tegen. 

 

Er worden nauwelijks voorbeelden gegeven van de discriminatie, geweld en vervolging van de Joden in de Arabische wereld. Het blijft een algemeen verhaal, het verhaal van een lobbyclub, en men moet vooral deze ex-vluchtelingen niet met de Palestijnse willen vergelijken, de echte slachtoffers. "Dat doen we ook niet" zo stelt een woordvoerder van JJAC haar gerust, "maar we willen niet vergeten worden".

Men kan beide groepen inderdaad niet vergelijken: de Palestijnen waren in een bloedige burgeroorlog met de Joodse gemeenschap in Palestina verwikkeld, die door henzelf was begonnen in reactie op het VN delingsplan. Palestijnse leiders riepen op tot vernietiging van de Joodse gemeenschap, zoals Hitler in Europa had gedaan. De Joden uit Arabische staten werden collectief gestraft voor de stichting van Israel, zonder dat zij zelf in opstand kwamen of wat voor aanleiding dan ook gaven voor hun verdrijving. Een ander verschil is dat veel Arabische vluchtelingen in kampen terecht zijn gekomen waar zij na 60 jaar nog steeds zitten, terwijl de Joodse vluchtelingen in Israel en elders een nieuw thuis hebben gevonden.

 

Terwijl Roelants nalaat concrete voorbeelden te geven zoals bomaanslagen en pogroms in Cairo waarbij honderden Joden omkwamen en verbranding van synagoges in Aleppo, vindt ze het wel nodig de lezer erop te wijzen dat de Zionisten, en later de Israëlische overheid, veel Arabieren ook hebben aangemoedigd om naar Israel te komen. "Maar dat kwam tijdens de bijeenkomst van JJAC niet aan de orde" voegt ze er vinnig aan toe. Dat veel Palestijnen ook werden opgeroepen om te vertrekken, door de leiders van de Arabische staten maar ook door lokale leiders, is echter iets waar de NRC het nooit over heeft. Maar de vraag is hoeveel het er überhaupt toe doet. Je mag geen synagoges in brand steken, en ook niet een bepaalde bevolkingsgroep haar burgerrechten ontnemen. Het bloedbad in Deir Yassin wordt toch ook niet minder erg door de wetenschap dat de Palestijnen uit naburige dorpen waren opgeroepen te vertrekken?

 

RP

Geen opmerkingen:

Een reactie posten