dinsdag 8 juli 2008

Recht op terugkeer, door Anton van Hooff (De Gelderlander)

In De Gelderlander van dinsdag 24 juni jl. schreef de klassiek historicus Anton van Hooff een uitermate lelijk stukje over Israël, vol hatelijkheden, leugens en verdraaiingen.
 
Onder meer Ratna Pelle en Wouter Brassé, beiden medewerkers van Israel-Palestina.Info hebben hierop gerageerd met onderstaande ingezonden brieven.
 
Een derde reactie, in de vorm van een opiniestuk door Ben Kok, is op de website van De Gelderlander te vinden.
 
Een vierde reactie staat op de weblog van Ratna: Anton van Hooff over Israel: een historicus onwaardig
 
===================
 

Re: Recht op terugkeer

 

Voor een historicus weet Anton van Hooff de geschiedenis behoorlijk geweld aan te doen in de Gelderlander van afgelopen dinsdag.

 

Wie de Palestijnen verwijt dat zij in 1947 een oorlog tegen de Joden waren begonnen, en daarmee hun eigen verdrijving tenminste deels aan zichzelf te wijten hadden, krijgt steevast het verwijt van 'blaming the victim'. Van Hooff presteert het echter het om de Joden die uit Arabische landen moesten vluchten aan te wrijven dat zij het allang best vonden om hun land te verlaten en stonden te trappelen om naar Israël te emigreren. Het is het equivalent van het slachtoffer van een verkrachting voorhouden dat ze het allang lekker vond om eens een beurt te krijgen. Walgelijk!

 

Feit is dat de Joodse gemeenschappen in de Arabische wereld van oudsher een tweederangs positie hadden, en de opkomst van natiestaten beloofde hierin niet direct verbetering te brengen. In Egypte bijvoorbeeld werd 85% van de Joden al in de jaren 1920 uitgesloten van het staatsburgerschap, en vonden begin jaren '40 de eerste pogroms plaats. In 1947 werd wettelijk bepaald dat nog maar 10% van de werknemers van bedrijven uit niet-Egyptenaren mocht bestaan, waardoor veel Joden hun baan verloren. In 1948 kwamen tientallen om bij bomaanslagen en rellen, en werden honderden opgepakt en hun bezittingen in beslag genomen. Tot midden jaren '50 vertrokken zo'n 34.000 Egyptische Joden naar Israël met achterlating van hun bezittingen. Na de Suez Oorlog van 1956 werden bijna 25.000 Joden uit Egypte verbannen en hun bezittingen geconfisqueerd. Na de Zesdaagse Oorlog in 1967 werd het merendeel van de 15.000 overgebleven Joden het land uit gezet, sommigen na maandenlange gevangenschap, mishandeling en marteling.

 

Overigens koos bijna een kwart van de Joodse vluchtelingen uit de Arabische wereld Europa of Amerika als nieuw thuis, waarmee al duidelijk moge zijn dat het niet louter een zaak was van "grif ingaan op de uitnodiging om 'terug te keren' naar hun staat". Anders dan de Palestijnse Arabieren had het gros van de Sefardische en Mizrahi Joden part nog deel aan het Arabische conflict met Israël. Evenals de meeste Europese Joden werden ze pas Zionist door hun vervolging.

 

Wouter Brassé,

Sittard

 

===================

 

Betreft: Recht op terugkeer door Anton van Hooff

 

Het is knap hoeveel onzin Anton van Hooff in zo'n kort stukje bij elkaar kan schrijven.

 

Hij insinueert dat Israël uit 'wraak' voor 4 dode Israëli's 400 Arabieren in de Gazastrook heeft omgebracht. Alle militaire acties die Israël sinds de terugtrekking in 2005 heeft uitgevoerd waren gericht op het stoppen van de raketbeschietingen vanuit de Gazastrook. Dat valt onder het recht en zelfs de plicht van een land om de eigen burgerbevolking te beschermen tegen vijandige aanvallen. De beschietingen met Qassam raketten en mortiergranaten hadden (helaas) de steun van niet alleen de Hamas regering maar ook de meerderheid van de bevolking in Gaza, en als de terreuraanvallen op Israël stoppen is het ook gedaan met de Israëlische tegenacties. Dat bij deze acties zoveel burgers zijn omgekomen, komt omdat Hamas en Islamitische Jihad bewust vanuit burgergebieden opereren en raketten afschieten vanuit schoolpleinen en woonwijken.

 

Van Hooffs verwijzing naar het 'oog om oog' van de Bijbel is erg dubieus, net als de manier waarop hij het onrecht dat de Joden in Arabische staten is aangedaan goedpraat met verwijzing naar het (vermeende) onrecht dat de Palestijnen is aangedaan. Is dat nu juist geen voorbeeld van 'oog om oog'? Van Hooff pleit tenslotte voor het 'recht op terugkeer' van alle Palestijnse vluchtelingen en hun nakomelingen, bij elkaar meer dan 4 miljoen. De meesten van hen hebben zelf nooit in Israël/Palestina geleefd, en bovendien is hun vlucht en verdrijving het gevolg van een door henzelf begonnen oorlog tegen de Joodse gemeenschap daar. Hun belangrijkste leider, Haij Amin Al Husseini, liet geen twijfel over het doel van die oorlog bestaan: deze oud-nazi voorzag eenzelfde oplossing van het Joodse probleem in Palestina als Hitler in Europa had toegepast.

 

De Arabische vluchtelingen verdienen desondanks compensatie voor verloren bezittingen, evenals de Joodse vluchtelingen, die bij elkaar land bezaten dat vier keer de oppervlakte van Israël omvatte. Over 'landje pik' gesproken.

 

Ratna Pelle, Nijmegen

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten