vrijdag 21 november 2008

Voorzitter Palestina Komitee: IJveren voor einde van Israël

 
   Wie is nu de kritische krant...?
 
______________________________

donderdag 20 november 2008

Voorzitter Palestina Komitee: IJveren voor einde van Israël

 
 
Eindelijk wordt een anti-zionist eens kritisch ondervraagd, en worden zijn uitspraken kritisch tegen het licht gehouden. Hier kunnen het NRC en de Volkskrant nog wat van leren.
Uit de volgende uitspraken blijkt hoe dicht Lankamp tegen het antisemitisme aanschurkt:
 
Wat heeft u met de Palestijnse zaak?
„Ik ben in 1945 geboren. De nazislachtingen in onder andere Rusland tijdens de oorlog hebben naderhand diepe indruk op me gemaakt. Het Eichmannproces heb ik later nauwgezet gevolgd. Ik ben gestempeld door de term "nooit meer Auschwitz". Die leus is mijn drijfveer geworden in mijn verzet tegen discriminatie."
 
Dan moet het wel heel pijnlijk voor u zijn dat juist het Europese antisemitisme door Arabische volken -waaronder de Palestijnen- wordt geïslamiseerd.
„Overal waar ik racisme bespeur, wil ik dat bestrijden. Dat geldt uiteraard ook voor antisemitisme. Maar denk je eens een jonge Palestijn in. De enige Israëli die hij ziet is een kolonist met een machinegeweer, of een soldaat met nog meer wapentuig. Logisch dat hij en velen met hem dan generaliserend en negatief spreken over „de Joden." Maar dat is geen antisemitisme. Mijn ouders hadden het op dezelfde manier over „de Duitsers.""
 
Blijft staan dat onder Palestijnen het nationaal besef pas is gekomen na de oprichting van de Palestijnse bevrijdingsorganisatie PLO. Hun samenhang als volk is beperkt.
„Dat is een punt van discussie, maar ik vind die uitermate oninteressant. Identiteit wordt mensen soms opgedrukt. In de jaren dertig en veertig beseften ook veel Joden pas toen ze vervolgd werden dat ze Jood waren. Het is, als ik het zo mag zeggen, allerminst koosjer dat juist Joodse immigranten rond 1948 de Palestijnen hebben verdreven en daarmee de oorzaak zijn geweest van het conflict."
 
Wacht even. Israël is in 1948 volkenrechtelijk volkomen zuiver tot stand gekomen. Het waren de Arabische landen die meteen daarop een oorlog zijn begonnen - níét Israël.
„Maar die aanval is het gevolg van het feit dat Israël niet ophield met het verdrijven van de Palestijnen. Zij gingen gewoon door met de oorlogssituatie die ze al voor 1948 gecreëerd hadden. Ruim 750.000 Palestijnen zijn gevlucht. Het staat buiten kijf dat de overlevenden van die groep én hun nakomelingen het recht hebben om terug te keren, zoals VN-resolutie 194 aangeeft."
 
 
Vanwege de oorlog en de Jodenvervolging je inzetten voor het einde van de staat Israel, en dat als strijd tegen discriminatie en racisme bestempelen - er is enige moed voor nodig. Het racisme van de ontkenning van het Joodse recht op zelfbeschikking ontgaat Lankamp, zoals zoveel linkse pro-Palestina activisten de balk in eigen ogen (en bij de Palestijnen) niet zien om zich verschrikkelijk kwaad te maken over de splinter bij Israël. Koosjer is dat natuurlijk allerminst.
 
De geschiedvervalsing in de laatste bewering moge duidelijk zijn: de Arabieren in Palestina en de Arabische staten wezen het VN delingsplan af en de eersten begonnen direct daarop een burgeroorlog tegen de Joodse gemeenschap in Palestina. Nadat ze die hadden verloren vielen de Arabische staten aan, met hetzelfde doel: de nieuwe Joodse staat vernietigen. Zie ook Israel en de Nakba.
 
Lankmap liegt ook wat betreft VN resolutie 194.
 
RP
----------

Voorzitter Palestina Komitee: IJveren voor einde van Israël

14-11-2008 19:25 | Jacob Hoekman en Bert Monster
Of zelfmoordaanslagen uit den boze zijn, dat vindt hij bijzonder lastig uit te maken. Wim Lankamp, voorzitter van het Nederlands Palestina Komitee, weet wél dat Israël onmiddellijk 4 miljoen Palestijnse vluchtelingen toe moet laten. „Dat betekent inderdaad het einde van het huidige Israël."

Géén Israëlische scheidingsmuur door de Palestijnse gebieden. Met die boodschap stond Lankamp met een aantal getrouwen deze week weer op de barricaden, ditmaal voor de Tweede Kamer. Daar voerde hij actie tegen wat hij met veel Palestijnen betitelt als de „apartheidsmuur."

Die term apartheidsmuur roept beelden op van een door rassenhaat verscheurd Zuid-Afrika. Dan spreken we over een heel andere situatie.
„Er zijn inderdaad nuanceverschillen. Maar de bouw van die muur heeft feitelijke apartheid tot gevolg. Niet voor niets heeft de Algemene Vergadering van de VN de bouw in juli 2004 veroordeeld. Bovendien heb ik die apartheidsparallel niet van mezelf. Uitgerekend de Zuid-Afrikaanse aartsbisschop Desmond Tutu zei dat hij in door Israël bezet gebied dingen had gezien die hem in veel opzichten sterk aan de vroegere apartheid in zijn eigen land herinnerden. Zo'n uitspraak kun je toch niet naast je neerleggen. De rechten van de Palestijnen worden kennelijk zwaar geschonden."

Wat heeft u met de Palestijnse zaak?
„Ik ben in 1945 geboren. De nazislachtingen in onder andere Rusland tijdens de oorlog hebben naderhand diepe indruk op me gemaakt. Het Eichmannproces heb ik later nauwgezet gevolgd. Ik ben gestempeld door de term "nooit meer Auschwitz". Die leus is mijn drijfveer geworden in mijn verzet tegen discriminatie."

Dan moet het wel heel pijnlijk voor u zijn dat juist het Europese antisemitisme door Arabische volken -waaronder de Palestijnen- wordt geïslamiseerd.
„Overal waar ik racisme bespeur, wil ik dat bestrijden. Dat geldt uiteraard ook voor antisemitisme. Maar denk je eens een jonge Palestijn in. De enige Israëli die hij ziet is een kolonist met een machinegeweer, of een soldaat met nog meer wapentuig. Logisch dat hij en velen met hem dan generaliserend en negatief spreken over „de Joden." Maar dat is geen antisemitisme. Mijn ouders hadden het op dezelfde manier over „de Duitsers.""

In 2003 nodigde Lankamps comité onder andere Abou Jahjah van de Arabisch Europese Liga (AEL) uit voor een lezing in Amsterdam. De AEL vindt dat de staat Israël, „die zionistische entiteit", moet verdwijnen. Een van de Nederlandse bestuursleden heeft begrip voor leuzen als "Hamas, Hamas, alle Joden aan het gas".

U zegt te strijden tegen elke vorm van antisemitisme. Waarom dan toch de voorman van de AEL uitgenodigd?
„Wij kijken van tevoren heel goed wie we vragen en welke standpunten zo'n persoon huldigt. Vage, duistere, extreme figuren krijgen geen invitatie."

Jahjah kwam dus door de keuring?
„Ik heb hem nooit op antisemitische uitspraken kunnen betrappen. Vanuit zijn achtergrond -in Libanon geboren en de verschrikkingen meegemaakt die Israël daar heeft aangericht- is zijn opstelling begrijpelijk."

Is dit conflict een religieus conflict?
„Helemaal niet. Het is niet fijn als je huis wordt weggebulldozerd en je wordt verdreven, dat is heel eenvoudig. Het gaat gewoon om gelijke rechten voor de mensen daar. Iedereen moet daar op dezelfde basis kunnen wonen. Het bordje op de deur van een land is dan helemaal niet interessant. Als een inwoner zegt: Dit is mijn Israël, of: Dit is mijn Palestina, dan is dat prima. What's in a name, zei Shakespeare al."

De Joden hebben met hun eeuwenlange voorgeschiedenis veel meer nationaal besef dan de Palestijnen. Zij vinden het bordje op de deur wél interessant.
„Waar het om gaat is dat er mensen verjaagd zijn. Als ik hier in Nederland op een nette manier een pand verwerf, is dat prima. Maar als ik er eerst de bewoners uitjaag en dan een bordje plaats: Dit is van mij, dan is dat niet echt netjes te noemen."

Blijft staan dat onder Palestijnen het nationaal besef pas is gekomen na de oprichting van de Palestijnse bevrijdingsorganisatie PLO. Hun samenhang als volk is beperkt.
„Dat is een punt van discussie, maar ik vind die uitermate oninteressant. Identiteit wordt mensen soms opgedrukt. In de jaren dertig en veertig beseften ook veel Joden pas toen ze vervolgd werden dat ze Jood waren. Het is, als ik het zo mag zeggen, allerminst koosjer dat juist Joodse immigranten rond 1948 de Palestijnen hebben verdreven en daarmee de oorzaak zijn geweest van het conflict."

Wacht even. Israël is in 1948 volkenrechtelijk volkomen zuiver tot stand gekomen. Het waren de Arabische landen die meteen daarop een oorlog zijn begonnen - níét Israël.
„Maar die aanval is het gevolg van het feit dat Israël niet ophield met het verdrijven van de Palestijnen. Zij gingen gewoon door met de oorlogssituatie die ze al voor 1948 gecreëerd hadden. Ruim 750.000 Palestijnen zijn gevlucht. Het staat buiten kijf dat de overlevenden van die groep én hun nakomelingen het recht hebben om terug te keren, zoals VN-resolutie 194 aangeeft."

Dan hebben we het over 4 miljoen Palestijnen die in Israël gaan wonen. Dat betekent het einde van de staat Israël.
„Dat klopt. Daar ijveren wij ook voor. In Nederland zouden we ook geen katholieke, protestantse, Joodse of islamitische staat dulden. Wat we hier willen, is een staat voor iedereen. Dus waarom ook niet daar?"

Dat betekent ongetwijfeld ook nieuw geweld tegen Joden.
„Het moet zeker niet zo zijn dat in zo'n land een bijltjesdag georganiseerd zou worden. We willen geen dominante krachten die mensen de woestijn in willen drijven."

Dat is nu anders exact de situatie, met Hamas aan de macht in de Palestijnse gebieden.
„Maar dan moet je je eerst afvragen: Waarom en sinds wanneer werd Hamas zo dominant? Dat gebeurde omdat het zogenaamde vredesproces doodliep, want Israël verdubbelde de kolonisatie. Het gebeurde niet omdat de Palestijnen zo vreselijk islamitisch of antisemitisch geworden zijn."

Lankamps comité was op 5 mei vorig jaar vertegenwoordigd op een Palestijnse manifestatie in de Rotterdamse Doelen waar onder anderen de extremistische oud-moefti van Jeruzalem Ikrima Sabri sprak. De man staat bekend om het verheerlijken van zelfmoordaanslagen op Israëlische burgers, al helemaal als ze door kinderen zijn uitgevoerd. „Hoe jonger, hoe meer ik hen respecteer", aldus Sabri.

U had er blijkbaar geen moeite mee dat uw comité zich in dergelijk gezelschap bevond.
„De bijeenkomst woonde ik zelf niet bij, vanwege verblijf in het buitenland. De definitieve lijst sprekers was pas op de dag zelf bekend. Uiterst belangrijk vond ik dat de Palestijnse premier Haniyah op deze internationale solidariteitsbijeenkomst een podium werd geboden in een tijd van internationale boycot van de Hamasregering."

Sabri verheerlijkt zelfmoordaanslagen.
„Zelfmoordaanslagen vind ik een vreemde term. Het gaat om de daad zelf, niet om hoe die wordt uitgevoerd. Wat maakt het uit als dat via zelfmoord gebeurt? Het volkerenrecht zegt dat de onderdrukte recht heeft om in verzet te komen tegen zijn bezetter. Een aanval op combattanten of strijders is in zo'n situatie geoorloofd. Israël pest de autochtone bevolking uit het gebied weg. Degene die zich daartegen verzetten, mogen alle legitieme middelen gebruiken."

U noemt een zelfmoordaanslag legitiem?
„Het volkenrecht noemt gewapend verzet legitiem. Internationaal ontstaat er nauwelijks beroering als Israël aanslagen pleegt op Palestijns grondgebied. De internationale gemeenschap spreekt in dat geval vreemd genoeg niet over aanslagen, maar over operaties van het leger."

Het Israëlische leger is als zodanig herkenbaar, een zelfmoordterrorist vermomt zich juist expres als burger.
„De Palestijnen hebben nu eenmaal geen eigen strijdkrachten. Zij zijn soms aangewezen op verzet door middel van guerrillatactieken. Daarbij laat de internationale gemeenschap het al zestig jaar afweten."

Bij aanslagen door Palestijnse zelfmoordcommando's komen veel Israëlische burgers om.
„Ik kijk naar het doel van de aanslag. Als er twee militairen bij een bushalte staan, zijn die het doelwit. Verzet tegen strijders is, zoals ik al eerder zei, geoorloofd."

Ook als daarbij burgers de dood worden ingejaagd?
Lankamp pauzeert even, kijkt weg, en zegt dan: „Ik vind het moeilijk daarop een sluitend antwoord te geven. Elke situatie zou ik apart willen beoordelen. Laat ik zeggen dat ik in algemene zin afkeur dat burgers bij dergelijke aanslagen de dood vinden. Maar dat geldt ook voor burgers aan Palestijnse zijde. Ik ken voorbeelden genoeg dat Israël een Palestijnse commandant wilde uitschakelen en voor het gemak het hele huizenblok wegvaagde. Maar ik vind vooral dat de vruchteloze discussie over zelfmoordaanslagen moet worden overstegen door het accent te leggen op de verantwoordelijkheid die onder meer Nederland heeft, maar niet voldoende neemt."

Arafat of Abbas?
„Ik kies geen van beiden."

U hebt vast een voorkeur.
Peinzend, en dan resoluut: „Ik zou überhaupt voor Arafat kiezen. Hij heeft fouten gemaakt, maar verbeeldde de Palestijnse zaak op een goede manier. Hij heeft ook de nodige handreikingen gedaan voor vrede, maar die zijn niet opgepakt."

Arafat stond niet bepaald bekend als gematigde vredesduif.
„Wat is gematigd? Er is in mijn ogen geen gematigder standpunt dan op te komen voor je eigen rechten."


Omstreden Komitee
Het Nederlands Palestina Komitee (NPK) dateert, evenals de Palestijnse PLO, uit de roerige jaren zestig. In die beginjaren lag het NPK geregeld onder vuur, omdat de leden onverholen sympathiseerden met de Palestijnse PLO. Dat was in die dagen een gangsterbende die niet terugdeinsde voor bloedige kapingen en gijzelingsacties.

Het NPK werd opgericht door onder meer Piet Nak, Mahmoud Rabbani en Kees Wagtendonk. Nak was een Nederlandse verzetsman en politiek activist. Hij was een van de aanstichters van de Februaristaking in Amsterdam in 1941. Hij ontving hiervoor in 1966 de Israëlische onderscheiding Yad Vashem.

In de jaren zeventig was onder meer de journalist en Midden-Oostendeskundige Bertus Hendriks voorzitter van het NPK. Hendriks is met enige regelmaat te gast in radio- en televisieprogramma's voor zijn visie op ontwikkelingen in het Midden-Oosten.

Huidig voorzitter van het NPK Wim Lankamp werd in 1969 lid van de toenmalige Pacifistisch Socialistische Partij (PSP). In 1977 stapte hij over naar de Communistische Partij Nederland (CPN), omdat die partij „meer daadkracht" had. Tegenwoordig participeert Lankamp in GroenLinks.

Het NPK heeft volgens Lankamp „heel goede contacten" met de extreem linkse Internationale Socialisten. Ook heeft het Komitee banden met de niet onomstreden Gretta Duisenberg, voorzitter van Stichting Stop de Bezetting.

Twee weken geleden was Duisenberg spreker op een internationale conferentie over hulp aan slachtoffers van de bezetting in de Indonesische hoofdstad Jakarta. Een van de andere sprekers daar was de oud-moefti van Jeruzalem, Ikrina Sabri, die vorig jaar in de Rotterdamse Doelen ook sprak op een internationale solidariteitsbijeenkomst voor de Palestijnen. Volgens Sabri zijn de Joden voorbestemd tot eeuwige vernedering en marteling en het is de plicht van ieder moslim erop toe te zien dat zij krijgen wat hun toekomt. „Waar Hitler faalde, daar moeten wij zegevieren", aldus de oud-moefti.

In 2003 beklaagde het NPK zich in het ledenblad "Soemoed" over de tegenstanders van Gretta Duisenberg. Die hadden haar aangeklaagd vanwege belediging van het Joodse volk. Een „lastercampagne", zo vond het NPK. De vrijheid van meningsuiting was volgens de stichting in het geding.

Niet altijd spant het comité de vrijheid van meningsuiting voor zijn karretje. In 1986 voerde het NPK juist actie tegen een uitgeverij die het had gewaagd "De hadji" van de schrijver Leon Uris in Nederland uit te brengen.

"De hadji" is een roman over de ontstaansgeschiedenis van de staat Israël. Het boek heeft een politieke lading. Uris stelt dat de Palestijnen zelf de kans laten liggen om in welvaart en vrede met de Joden samen te leven. Het NPK eiste destijds dat het boek uit de handel zou worden genomen.


CV

Naam: Wim Lankamp

Leeftijd: 63

Woonplaats: Delft

Functie: Voorzitter Nederlands Palestina Komitee en werkzaam bij de werkgroep Midden-Oosten van GroenLinks

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen