woensdag 31 december 2008

NOVA: Dries van Agt over Gaza oorlog

 
Verbluffend dat ze zo'n man in NOVA als commentator vragen, ipv. een deskundige..........
 
Dries van Agt in NOVA over Gaza oorlog

IMO Blog, 2008

Hoewel iedereen het er wel over eens is dat Israëls huidige offensief in de Gazastrook tegen Hamas is gericht, en vooral gebouwen die haar toebehoren of door haar worden gebruikt zijn getroffen, roepen allerlei mensen, zoals Dries van Agt - zaterdagavond in NOVA - toch weer dat Israël oorlogsmisdaden pleegt. Van Agt sprak zelfs van 'genocidale praktijken' in navolging van VN rapporteur Richard Falk, bekend om zijn vergelijkingen van Israël met de nazi's. Je vraagt je overigens af waarom NOVA Van Agt als gast uitnodigt om commentaar te geven op de Israëlische bombardementen op de Gazastrook. We weten immers precies wat Van Agt vindt: alles ligt altijd aan Israël; de Palestijnen, ook de Hamas, treft nooit enige blaam, en alles wat Israël doet is per definitie disproportioneel. Hij was dan ook voorspelbaar, welhaast slaapverwekkend, en zijn gebrek aan ook maar het minste inzicht in Israëls drijfveren was verbijsterend. Iemand die zich zo intensief met een zaak bezig houdt, moet, los van z'n eigen opvattingen, op zijn minst enig begrip van beide partijen hebben.


Zo beweerde hij dat het doel van Israëls operatie was om zijn macht te laten zien en de Palestijnen te intimideren. Het offensief was bovendien zozeer buitenproportioneel dat hij daar geen andere voorbeelden van kon vinden in 'deze geschiedenis of welke andere'. Zijn zin liep niet, ook in de herhaling bleef het krom Nederlands, hij leek te verontwaardigd om goed Nederlands te praten, laat staan om zinnige dingen te zeggen. De beste man heeft blijkbaar nog nooit van Darfur of Congo of Tibet gehoord. In hun woede zijn mensen per definitie onredelijk en is wat zij zeggen vaak nogal onzinnig. Hij beweerde zoals gezegd ook dat sprake is van oorlogsmisdaden. Zoals gebruikelijk bij NOVA bracht de interviewer daar verder niks tegenin, hij reageerde slechts met de opmerking dat dat een 'forse aantijging' is. Geen vraag sinds wanneer het bombarderen van instellingen en gebouwen van je vijand een oorlogsmisdaad is, geen vraag of de raketbeschietingen van Hamas niet ook oorlogsmisdaden zijn, aangezien zij tegen burgers zijn gericht, geen vraag wat Israël wel mag doen dat Van Agts goedkeuring kan wegdragen behalve op haar rug gaan liggen met de pootjes omhoog.

Dries van Agt bleek een fervent aanhanger van Hamas: Hamas had de verkiezingen gewonnen en moest dus worden gerespecteerd, geaccepteerd en gelegitimeerd. Het is Van Agt ontgaan dat Hamas in een bloedige coup de alleenheerschappij in Gaza opeiste, en daar is weinig democratisch aan. We moesten allemaal met Hamas praten en knuffelen, en het is logisch dat de Palestijnen geen vertrouwen hebben in het slappe Fatah van Abbas met al zijn concessies aan Israël. Alleen Hamas is werkelijk in staat wat aan de bezetting te doen, zo suggereerde Van Agt, en daarom krijgt het ook zoveel steun van de Palestijnen. Voor de duidelijkheid: dit is geen borrelpraat van een gefrustreerde antisemiet, maar een ex-staatsman die zijn 'analyses' op een kwaliteitsprogramma van de publieke omroep, waar u en ik belasting voor betalen, te berde brengt.

Het feit dat Hamas de verkiezingen won, doet uiteraard niks af aan haar verantwoordelijkheid voor haar daden. Hamas heeft het staakt-het-vuren vorige week opgezegd, nadat het dat in de weken ervoor al veelvuldig geschonden had en je eigenlijk niet meer van een bestand kon spreken. Daarna vuurde Hamas dagelijks tientallen raketten op Israël af, soms meer dan 50 per dag, met als doel om zo een staakt-het-vuren onder betere voorwaarden te krijgen en de 'regels van het spel' te veranderen. Twee weken geleden, toen Hamas haar 21-jarig bestaan vierde, hield het een grote 'overwinningsparade' waarbij een verklede nep-soldaat in gebroken Hebreeuws om zijn ouders smeekte. Het was een ernstige vernedering voor de ouders van Shalit, die al twee jaar wordt vastgehouden in Gaza, en voor het leger, en een provocatie aan het adres van Israël. De idee dat al deze zaken niet vroeg of laat tot een reactie leiden, is, laten we zeggen ietwat wereldvreemd. Niet alleen Israël maar ook Egypte heeft Hamas daarvoor de dagen voor de operatie duidelijk gewaarschuwd. Vandaar dat bijvoorbeeld Egypte naast de gebruikelijke harde kritiek op Israël heeft gezegd dat het ook wel een beetje Hamas' z'n eigen schuld is en het schijnt dat Egypte en ook Saoedi-Arabië heimelijk hopen dat Israël Hamas flink zal verzwakken, omdat zij de Iraanse invloed via Hamas vrezen. Zelfs president Abbas zou Israël hebben 'gesmeekt' om een militair offensief tegen Hamas te beginnen.

Aan Dries van Agt gaat dit alles voorbij. Hij brieste van woede, toen hij in antwoord op de vraag dat Hamas toch Israël ook niet wil erkennen (en Israël daarom niet met Hamas wil praten), uitlegde dat Hamas onlangs een zeer royaal aanbod deed aan Israël via een vertegenwoordiger van het Europees Parlement, namelijk een meerjarig bestand in ruil voor volledige Israëlische terugtrekking uit de bezette gebieden. Israël had dat aanbod echter geen woord waardig gekeurd. Schande! Volledige terugtrekking, inclusief het opgeven van de oude stad van Jeruzalem, alle nederzettingen, de heilige plaatsen op de Westoever en plaatsen waar eeuwenlang Joden hebben gewoond zoals Hebron, zonder enige veiligheidsgarantie of andere concessie, zonder vredesverdrag, met alleen een bestand dat zo weer verbroken kan worden, hoe kan Israël zo'n royaal aanbod toch afwijzen! Van Agt heeft daar uiteraard maar één verklaring voor: Israël is expansionistisch, militaristisch, racistisch en wreed. En het weet dat het overal mee wegkomt met grote vriend de VS achter zich.

Van Agts goedkope propaganda praatje eindigde met een harde aanklacht tegen Nederland, dat wel wat meer had kunnen doen in EU of internationaal verband om te zorgen dat het recht zou zegevieren. Van Agt is goed in aanklachten en zijn morele verontwaardiging is groot. Zoals zovelen meent hij precies te weten wat Israël moet doen en wat niet om tot vrede te komen met de Palestijnen, zonder dat dat ten koste van de eigen veiligheid gaat. De combinatie van deze arrogantie met zijn opvallende naïviteit en onwetendheid wat betreft Israël, de Israëlische politiek en maatschappij, blijft verbijsterend om te zien, en dan heb ik het nog niet over de vele leugens die hij verspreidt.

Ratna Pelle

Doelen in Gaza

Via Ratna een lijst die inzicht geeft in wat de doelen waren van de aanval op Gaza.
MS
 
 
Hieronder een lijst van getroffen doelen door Israel.
 

IDF Spokesperson Dec 30th, 2008

Hamas Tunnel Network Targeted in the Southern Gaza Strip
Additional Hamas Targets Struck Throughout the Day

A short while ago, the IAF attacked dozens of tunnels in the Rafah area
which are a part of the tunnel network used by the Hamas terror
organization.  These tunnels were used for smuggling weapons as part of
their terror activity in the Gaza Strip. Accurate hits were reported.

The tunnel network was also used for the passage of terror activists from
Egypt to the Gaza Strip and back. These tunnels play a major role in
supplying Hamas with the means of strengthening its ability to carry out
terror.

Thirty additional targets throughout the Gaza Strip were also attacked
today, including tunnels along the northern and southern Gaza strip, seven
Grad and five Qassam rocket launchers, rocket launching cells, rocket
launching sites, weapons manufacturing facilities, Hamas outposts, and armed
terror operatives.

Secondary explosions were seen in many of the attacks proving the presence
of large amounts of ordinance, explosive materials, and weapons in the area.

Israel also transferred dozens of human aid trucks into the Gaza Strip
through the Kerem Shalom Crossing.

The IDF will continue operating against terror and anyone involved,
including those sponsoring and hosting terror, and those who send innocent
woman and children to be used as human shields.


--------------------------------------------
 
IDF Spokesperson December 30, 2008
 
Summary of events overnight
 
Israeli air and naval forces attacked dozens of Hamas targets throughout the
Gaza Strip during the early morning hours on Tuesday.
 
The targets included three buildings in the Hamas government complex in the
Tel Al-Hawa neighborhood, Hamas training camps and outposts, stations held
by the Islamist group's naval force, a vehicle transporting a stockpile of
Grad missiles, rocket launchers, a weaponry manufacturing facility and sites
used as headquarters by terror cells.
 
Two civilians and an IDF soldier were killed, and several civilians and
soldiers were wounded from rocket and mortar attacks on Israel since Monday.
In all, more than 70 rockets and mortar shells were launched from the Gaza
Strip during that time.
 
Due to the incessant rocket attacks against Israeli towns, the IDF Home
Front Command has revised and expanded its emergency directives for Tuesday
to include all communities within a 30 kilometer radius of the Gaza Strip.
 
The instructions call for all schools to remain closed, the limiting of 100
individuals per fortified shelter and the discouraging of large gatherings
outdoors.

zondag 28 december 2008

Was een Israelische aanval echt een verrassing als je onderstaande ziet?

Feiten over Israel en Gaza met betrekking tot de Israelische aanval: Was een Israelische aanval echt een verrassing als je onderstaande ziet?
 
-    Het afgelopen jaar werden 3000 raketten op Israel afgeschoten.
-    Sinds de terugtrekking uit Gaza in 2005 zijn er 6300 raketten afgeschoten.
-    Er was een bestand tussen Israel en Gaza van 19 juni-19 december: aantal schendingen door Hamas tijdens het bestand: ruim 500
-    24 december: 39 Raketten en 26 Mortiergranaten op Israel afgevuurd.
-    In 2008 werden de grensovergangen met Gaza 17 keer aangevallen door Hamas
 
Gedetailleerde lijst t/e/m 24 december:
 
In dit overzicht registreren wij vanaf 17 december uitsluitend terroristische aanvallen op Zuid Israel vanwege de hoeveelheid meldingen en de aanloop tot de oorlog met Hamas in Gaza
 
zondag 7 december 2008
07:51  Gedurende afgelopen nacht 5 mortiergranaten en 2 Kassamraketten ontploffen in Zuid-Israel
11:50  Kassam ontploft bij grenspost Kissoefiem
11:51  Beit Hadassa Hebron Palestijnen bekogelen auto's
13:27  Twee Kassams ontploffen in Israel, een in Sederot een op een kibbots naast Sederot
14:15  Kibboets Erez  Kassam ontploft geen gewonden
15:38  Toermoes Aye- Palestijnen bekogelen minibus met kinderen.
16:54  Mortier granaat ontploft binnen Gaza
20:04  Ashkelon  Kassam ontploft bij kibboets aldaar
20:06  Hoofdweg Shomron  Regen van stenen op passerende auto's veel schade
22:50 Sedot Negev/ Eshkol  2 Kassams ontploffen
 
Maandag 8 december
10:51  Grenshek Gaza  < roadside bom ontploft gecontroleerd.
14:06  Ari Grenshek Gaza  IDF brengt 3 geplaatste springladingen naast het hek tot ontploffen.
16:38  Kfar Gaza- Kassam ontploft aan Palestijnse kant van hek.
 
Dinsdag 9 december
19:49 Nahal Oz   mortiergranaat ontploft
20:28 Weg Gush Etzion- Hebron  auto's bekogeld met stenen
 
10 december
08:16  Sha'ar Hanegev  Kassam ontploft in open veld
18:55  Har Hebron  Molotov cocktail gegooid naar eenheid IDF
19:54  Aboud- Auto's bekogeld met stenen en molotov cocktails
 
Donderdag 11 december
17:20  Hebron bij Ma'arat HaMachpela wordt steekaanslag verijdeld
22:06 Hebron Beit Hadassa  Palestijn in bezit van groot mes gearresteerd.
23:00 2 mortiergranaten ontploffen bij Nirim
 
Dinsdag 12 december
11:51  Keren Shalom  Kassam ontploft bij grenshek.
12:45  El Aroub  auto's bekogeld met stenen
13:44  Palestijn die stenen gooide raakt gewond door rubberkogel afgevuurd door IDF
 
Zaterdag  13 december
 
17:41  Ni'ilin IDF gewond door stenegooiende Palestijnen
18:44  Alumiem  2 Mortiergranaten ontploffen
 
Zondag 14 december
00:31  Nahal Oz-  mortiergranaat ontploft in open veld
10:17  Kissoefiem  Kassam ontploft bij hek
17:48  2 Mortiergranaten ontploffen
19:06  Jeruzalem (Shimon HaTzadiek) Jood gewond door stenengooiende Arabieren
23:21  Nahal Oz  mortier granaat ontploft
 
Maandag 15 december
 
18:00  Kiba Etzion  Auto bekogeld met brandbommen
18:00  Carmei Tzur  Israelische auto's bekogeld met stenen
18:08  Netiv  (Ashkelon) Kassam ontploft
 
Dinsdag 16 december
09:13  3 Kassams ontploffen in Nahal Eshkol
09:33 Rapport Isl.Jihad commandant in Jenin wordt gedood in vuurgevecht met IDF
13:04 El Aroub  Auto's bekogeld met stenen
14:32 El Aroub opnieuw auto's bekogeld
15:31 Kassam ontploft bij Yechini
16:45 Sha'ar HaNegev  Kassam ontploft
16:58 IAF reageert met luchtaanval op cel die Kassams afvuurde
17:22 Sederot- Kassam ontploft
17:33 Sha'ar Hanegev 2 Kassams ontploffen
19:41 Atarot checkpoint 4  Palestijnse jongeren aangehouden in bezit van brandbommen.
20:58 Sha'ar HaNegev  Kassam ontploft in Fabriek -schade
23:10 IAF voert aanval uit op eenheid verantwoordelijk voor Kassam beschieting
 
Woensdag 17 december
Vanaf hier registreren wij slechts de aanvallen op Zuid Israel vanwege de hoeveelheid aanvallen en de aanloop naar de Oorlog die Hamas feitelijk op 19 december begon toen men besloot de periode van "kalmte" (500 keer geschonden sinds 19 juni) in te wisselen voor oorlog.
 
07:39  tot nu toe vannacht 7 geregistreerde Kassam aanvallen op Zuid Israel
07:52 Nachal Oz  Mortiergrannat ontploft
10:52 Kassam ontploft ten zuiden van Ashkelon
11:13 Zuiden Ashkelon  Kassam ontploft (3 lichtgewonden)
12:36 Sha'ar HaNegev  Kassam ontploft
15:59 Sha'ar HaNegev  Kassam ontploft
16:00 Sha'ar HaNegev  2 Kassams ontploffen (allen in open veld)
16:05 Rapport sinds de ochtend 14 Kassams ontploft in Israel en 1 mortiergranaat
17:19 Sederot  Kassam ontploft (2 licht gewonden tientallen mensen in shock)
18:33 Kibboets Sha'ar HaNegev kassam ontploft Garage beschadigd
19:23 Aloemiem  2 Kassams ontploffen in open veld
19:38 Sedot HaNegev Kassam ontploft
21:30 IDF voert aanval uit op terroristencel die Kassams afvuurt
 
18 December
07:00  4 Kassams ontploften in Zuid Israel gedurende de nacht
11:04  Eshkol  Kassam ontploft
13:09 Sedot HaNegev  Kassam ontploft in open veld
13:40 IDF voert aanval uit op cel die de Kassam afschoot
15:17 Nachal Oz  Kassam ontploft
15:40 (voormalig) Eli Sinai Kassam ontploft aan Gazakant
16:13 IDF voert aanval uit op Hamas cel die de kassam afvuurde
16:22 Eshkol  2 Kassams ontploffen
16:33 Grenshek Gaza  Mortiergranaat ontploft
17:09 (voormalig) Eli Sinai  Kassam ontploft
17:17 Rapport vanaf vanmorgen 11 Kassam ontploft en 7 Mortier granaten ontploft.
 
Vrijdag 19 December (Hamas houdt eenzijdig staakt het vuren)
 
10:25 2 Kassams ontploften sinds vanmorgen in Zuid Israel
tijdens Shabbat geen registratie via tijden
 
 
Zaterdag 20 December
 
Rapport: sinds Vrijdagmiddag tot Zaterdag 18:16  26 Mortiergranaten en 9 Kassams afgevuurd op Zuid Israel (deel van hen op vrijdag)
 
18:17 Sha'ar HaNegev  Kassam ontploft
18:49 Erez  Kassam ontploft
19:43 Sederot  -  2 Kassams ontploffen
19:47 Sederot  Nog een Kassam ontploft in de stad
19:49 Sederot  Weer een Kassam die in de stad ontploft
21:33 Sh'ar HaNegev   Kassam ontploft
 
07:21 Netiv  Kassam ontploft  Een gewonde
07:40 Hof Ashkelon  Kassam ontploft
07:44 Shaar HaNegev en Eshkol 2 Kassams ontploffen
07:58 Sedrot en Sha'ar HaNegev 2 Kassams ontploffen
08:30 Beit Hamoen Gaza Kassam ontploft na lancering in Gaza
08:56 IDF valt cel aan die Kassams afschoot
10:13 Ashkelon Kassam ontploft
10:17 Ashkelon industrieterrein Kassam ontploft
12:06 Aloemiem  Kassam ontploft
13:06 Aloemiem  Kassam ontploft
13:36 Gaza Kassam ontploft voortijdig in Gaza
13:38 Ari  Kassam ontploft in de kibboets
15:51 Maflisiem  Kassam ontploft
20:47 Shaar HaNegev  Kassam ontploft
21:40 IDF valt Kassamcel aan
21:59 Sedot HaNegev Kassam ontploft
22:05 Nahal Oz  2 Mortiergranaten ontploft
22:59 Helicopters IAF bij Gaza beschoten, retourneren vuur
23:01 Gaza Noord  2 Mortiergranaten ontploffen in Gaza
 
Maandag 22 December
 13:29 Zuid Kissoefiem  Technici bij grenshek beschoten vanuit Gaza
13:43 Mortiergranaat ontploft bij Keren Shalom
16:14 Shaar HaNegev  Kassam ontploft
16:47 Netiv  2 Mortiergranaten ontploffen in Gaza
17:36 Shaar HaNegev  Kassam ontploft
 
Dinsdag 23 December
12:32  Eshkol   Kassam ontploft
13:25  Sederot  Kassam ontploft (bij Sha"ar HaNegev)
14:50 Eshkol   Kassam ontploft
16:40 Sederot  Kassam ontploft
18:14 Sha'ar HaNegev   Kassam ontploft
19:10 IDF  bij Ziekiem in Gaza schakelt Terroristencel uit die een bom plant naast het grenshek
 
Woensdag 24 December
 
02:35  Nahal Oz  Mortiergranaat ontploft (vanaf nu alleen vermelding type projectiel)
02:38  Ziekiem   Kassam
02:48  Nahal Oz 5 Mortiergranaten
02:49  Sha'ar HaNegev  Mortiergranaat
03:06   Netiv  3 Kassams
03;38  Chof Ashkelon  3 Mortiergranaten
07:28  Ashkelon  Kassam
07:44 Zuid Ashkelon 2 Kassams
07;44 Sha'ar HaNegev 2 Kassams
08:51 Ashkelon  Grad Katusha
08:57 Netivot  4 raketten (Kassam of Grad)
08:57 Aloemiem  Mortier granaat
10:00 Sha'ar HaNegev  Kassam
 
10:53 Netivot 2 raketten (type niet vermeld)
11:05 Ashkelon 2 Kassams  (Gewonden)
11:14 Ein Shlosha  2 Kassams
11:16 Sederot 1 Kassam
11:16 Sha'ar HaNegev 4  Kassams
11:29 Ashkelon  3 Kassams
11:47 Netivot  Grad Katusha  ontploft in huis familie thuis echter niemand gewond)
12:11 Eshkol 3 Kassams en 8 Mortiergranaten  (Fabriek geraakt, shockgevallen)
13:20 Fabriek in Eshkol opnieuw geraakt door 2 Kassams
14:36 Kerem Shalom  Kassam
15:24 Kerem Shalom  Mortiergranaat
16:44 3 Sluipschutter aanvallen op IDF bij Grenshek Gaza
17:37 Sha'ar HaNegev Kassam
17:49 Eshkol  Kassam
19:06 Kerem Shalom  6 Mortiergranaten
19:34 Zuid Gaza IAF doodt twee Hamasterroristen bij lancering raket
19:38 Sederot Kassam
21:26 Sha'ar HaNegev  Kassam
21:30 Sedrot  Kassam
21:52 Sha'ar HaNegev   Kassam
22:29 Sha'ar HaNegev  Kassam op Fabriek arbeiders in shocktoestand
22:58 samenvatting sinds de ochtend 39 Raketten en 26 Mortiergranaten
 
MS

woensdag 24 december 2008

Video met beelden humanitaire crisis Gaza

 
Bij deze video ontbreekt (helaas?) de commentaarstem van Sander van Hoorn...
 
 
 
 
 
Ondanks de Gaza blokkade ligt de markt vol met groenten en rijden de Gazanen in auto's rond. Naast de humanitaire hulp die Israel binnenlaat komt er veel binnen via de honderden tunnels onder de grens met Egypte door.
 
De blokkade en internationale boycot van Hamas (die niet erg consequent wordt toegepast) zijn een gevolg van het feit dat Hamas Israel niet erkent, in een illegale coup en met grof geweld de macht heeft gegrepen in de Gazastrook, de akkoorden tussen Israel en de PLO niet erkent, en oproept en strijdt voor de vernietiging van Israel. Bovendien heeft het de EU waarnemers die ervoor zorgden dat de grens tussen Gaza en Egypte open is naar huis gestuurd.
 
Toch blijven de media alom van een humanitaire crisis en een Israelische blokkade spreken, en verzuimen zij Hamas' verantwoordelijkheid in de zaak te benoemen.
 
RP
----------
 
 
* There is no hunger or humanitarian crisis in Gaza.

* The "blockade" such as it is, can end any time that Hamas releases kidnapped soldier Gilad Shalit, revokes the genocidal Hamas Charter and agrees to recognize the right of Israel to exist and to negotiate peace with Israel.

* EU and USA financial contributions are being used to maintain a lawless, genocidal extremist regime that persecutes Christians and is engaged in terrorism against Israel.
 
 

Internationaal Recht

Onderstaand artikel uit Haaretz van 24/12/08, geschreven door de jurist prof.Eyal Benvenisti,  geeft aan hoe de arabische wereld probeert internationaal recht zodanig te manipuleren dat VN-resoluties anders worden geciteerd, geinterpreteerd en uitgelegd dan de oorspronkelijke bedoeling was.
Het recht op terugkeer van de Arabische Palestijnen in 1948 waarover VN-resolutie 194 gaat, is hiervan een duidelijk voorbeeld.
In 1948 wordt dat recht in VN-resolutie 194 als zodanig NIET erkend, maar de resolutie gaat over de mogelijkheid van hervestiging van deze vluchtelingen in de Arabische landen, waarbij de eventuele mogelijkheid van hun terugkeer duidelijk wordt gebonden aan het oordeel van Israel en de mogelijkheden van Israel. Ook werden de rechten van de Joodse vluchtelingen uit de Arabische landen in VN-resolutie 194 vastgelegd .
 
MS
 
 
The right of return myth
By Eyal Benvenisti
Tags: Palestinians, Israel News 

What does the Beirut Declaration really say? Seven years after the Saudi peace initiative, and more than six years after the initiative received the backing of the Arab League, public discussion of the matter is beginning here. Some of the speakers are taking a suspicious approach, seeing a treacherous no hiding behind the yes of the Beirut Declaration.

This approach is healthy and appropriate, but it necessitates the gathering and evaluation of facts.

Here are a number of facts from international law that have to do with one of the key problems of the conflict: The demand for the return of the Palestinian refugees.
Advertisement
The Beirut Declaration called upon Israel to conduct peace negotiations that will include a "just solution to the Palestinian refugee problem to be agreed upon in accordance with United Nations General Assembly Resolution 194." It is clear to everyone that an "agreed upon" solution means that the solution also has to be agreed upon by Israel, and that "just" implies flexibility that does not necessarily stick close to the strict letter of the law.

However, what is the meaning of the requirement that the agreement be in accordance with UN General Assembly Resolution 194? Resolution 194, say the suspicious, recognizes the right of the Palestinian refugees to return to their homes, and therefore Israel must not be seduced by the initiative.

However, the truth is that in Resolution 194 there is no recognition of the refugees' right of return. Indeed, since the 1990s the Palestinians have been claiming that the resolution recognizes the right to return but their claim is baseless. On the contrary, the resolution denies the refugee's right to return to his home.

Moreover, the resolution set as a goal for the UN the solution of the problem of the refugees by means of resettling them in Arab countries. The formulation that was passed was amenable to convenient interpretation from Israel's perspective, because it left in its hands the judgment as to whether, when and how many refugees it would accept into its territory.

The struggle for the formulation of 194 was complex and strenuous. The opening position was bad from Israel's view, because the draft of the resolution suggested by Count Folke Bernadotte recognized the right of the refugees (only the Arab refugees) to return to their homes as soon as possible.

The formulation that was passed was crucially different. Those refugees (implicitly also Jewish refugees) who wish "to return to their homes and live in peace with their neighbors should be permitted to do so at the earliest practicable date." The language of the resolution left all the important questions open: Who will sort the refugees and determine whose return will enable them to live in peace with their neighbors, whether their return is practicable and if so when this will be possible and more.

The resolution also established a "Conciliation Commission" that assessed that because of the changes that had taken place during the course of the war and immediately after it, any plan for the return of refugees would have to be coordinated with Israel and that the number of refugees permitted to return would be agreed upon and final. The UN General Assembly accepted this position.

The position that denies the right of return was also the position of international law in the era after World War II. This was an era when forced population transfers were perceived as the appropriate way to reduce ethnic frictions and build national identities. During the course of the 1990s it seemed as though a change had occurred in the position of international law in light of the ethnic cleansing in former Yugoslavia. The desire to prevent acts of slaughter and expulsion led to widespread recognition of the obligation to return the refugees to their homes. In the course of this, the distinction between the Bosnian refugees and the Palestinian refugees was blurred.This was the period during which the Palestinians adopted Resolution 194, and read into it the ostensible recognition of the right of return.

Since then, more than 10 years have gone by during which there has been a general sobering up from the solution of return. Former UN secretary general Kofi Annan's 2003 plan to settle the conflict in Cyprus recognizes that the Cypriot refugees do not have the right to return to their homes. Annan draws a distinction between the Bosnian and Cypriot refugees because of the circumstances of life that had changed during the 30 years that had elapsed since the conflict erupted there, and the legitimate needs of those who had settled into the refugees' homes.

It is hard to exaggerate the significance of the precedent in the UN position that recognizes the right of governments to negotiate on behalf of refugees. In the waning days of 2008 there are those who have doubts even as to the wisdom of the effort to return the Bosnian refugees to their homes, as their return has led to a crisis-prone situation that is liable to degenerate into renewed violence at any moment.

There are those who are saying that the Beirut Declaration adopts the Palestinian reading of Resolution 194. This claim is untenable for a number of reasons, among them the recognition of the need for Israeli agreement and the statement that the Palestinians will not be resettled in Arab countries in which special circumstances prevent this. That was a promise to Lebanon, which understood that the declaration relinquishes the demand for return and therefore hastened to defend its fragile demographic balance. However, even if the claim that the Beirut Declaration adopts the Palestinian interpretation is true, in light of the correct interpretation of Resolution 194, Israel's acceptance of the initiative would not constitute recognition of the right of return.

The author is a full professor at the Tel Aviv University Faculty of Law

zaterdag 20 december 2008

NOS Journaal over Israël, Gaza en de Golan

 
- Het NOS Journaal slaagt er maar niet in om evenwichtig over het Arabisch-Israëlische conflict te berichten, zegt Ratna Pelle van IMO Blog.
 
__________________________________
 
 
IMO Blog, 2008
 

In het NOS Journaal was er de afgelopen week weer veel aandacht voor Israël, of beter gezegd, vooral voor (vermeende) slachtoffers van Israël. In een nogal sentimenteel aandoende en langdradige tweedelige reportage over de Golan (een voorproefje op wat ons nog voor de feestdagen te wachten staat?) vertelden Syrische dorpsbewoners hoezeer zij hun familie missen die in het door Israël veroverde deel van de Golan woont. En passent gooiden zij er ook nog allerlei verwijten uit over vermeende Israëlische martelingen en andere wandaden tijdens de verovering van de Golan, en legden zij uit dat Syrië wel vrede wilde maar Israël niet, en dat Syrië het recht heeft zich te verdedigen tegen Israëlische agressie. Correspondente Nicole le Fever beweerde zelf ook dat de kans op vrede vooral afhangt van de vraag of Israël bereid is concessies te doen. Wellicht moet zij in Syrië op haar woorden letten; het is immers een strenge dictatuur waar geen vrijheid van meningsuiting geldt zoals in Israël, maar met objectieve berichtgeving heeft dat weinig meer van doen.


In het eerste deel van de reportage vertelde een 'oud verzetsstrijder' (woorden van Nicole le Fever!) hoe Israël Syriërs martelde en doodde toen het de Golan veroverde, en hij beschuldigde Israël van ernstige oorlogsmisdaden. Juist Syrië echter heeft de Israëlische krijgsgevangenen in 1973 zwaar gemarteld en heeft bovendien maandenlang geweigerd om enige informatie te verschaffen over wie nog in leven waren en hun conditie. Dit om maximale druk op Israël uit te oefenen voor concessies wat betreft het staakt-het-vuren. Dat heeft waarschijnlijk gewerkt, want Israël heeft een klein gebied dat het in 1973 op Syrië had veroverd teruggegeven zonder enige concessie in ruil. (Voor een uitgebreid artikel over de Jom Kippoer Oorlog, zie op deze website:
Yom Kippur War.)

Israël heeft meermaals aangeboden om bijna de gehele Golan terug te geven in ruil voor vrede, waarbij men slechts een smalle strook van circa 100 meter langs het Meer van Galilea wilde houden. Rabin heeft indertijd gesteld dat 'de diepte van de terugtrekking afhangt van de diepte van de vrede', suggererend dat voor volledige vrede en normalisering Israël bereid was de gehele Golan op te geven. Ook Olmert en Barak hebben gezegd dat ze 'weten wat de prijs voor vrede met Syrië is' en gesuggereerd die, onder de juiste omstandigheden, bereid te zijn te betalen.

Syrië heeft een deel van de Golan, dat onder het mandaatgebied Palestina viel, met geweld veroverd in 1948, en het is de vraag in hoeverre Syrië daar nu aanspraak op kan maken. De rest van de Golan heeft men min of meer per toeval in 1923 toegewezen gekregen toen de Britten en Fransen het gebied onderling verdeelden. Belangrijker dan dat is echter het feit dat in de 19 jaar dat Syrië de gehele Golan bezat, het bijna continu Israëlische dorpen en kibboetsen in het dal beschoot. Fatah voerde al voor 1967 vanuit Syrië aanvallen op Israël uit en had trainingskampen op de Golan. Tegenwoordig steunt Syrië Hezbollah en Hamas, en Syrische politici en media kramen de meest walgelijke antisemitische taal uit.

Israël eist in ruil voor de Golan strenge veiligheidsgaranties zoals totale demilitarisering van het gebied en wellicht ook behoud van een 'early warning station'. Daarnaast moet Syrië zijn banden met Iran en
Hezbollah verbreken. Syrië heeft gezegd dat niet te zullen doen. Daarover zweeg de NOS echter, en zelfs Sander van Hoorn, die dit keer redelijk objectief was, wellicht bedoeld als tegenwicht voor Le Fevers pro-Arabische propaganda, vermeldde alleen in algemene zin dat dit een Israëlische eis was, niet dat Syrië deze had afgewezen. Ook over de vroegere aanvallen vanuit de Golan op Israël zweeg hij.

Het is wellicht moeilijker voor Nicole le Fever om een reportage te maken die kritisch is ten opzichte van Syrië, en waarin slachtoffers van Syrische oppressie en mensenrechtenschendingen aan het woord komen, maar het zou wel een reëler beeld van het land geven en haar ware problemen.

Een paar dagen eerder had de NOS een uitgebreide reportage over het geldtekort in
Gaza, en het feit dat de Gazanen geen schapen en geiten voor het offerfeest kunnen kopen. Ook dit was een lang item waarin alleen Palestijnen aan het woord kwamen, en geen woord vuil werd gemaakt aan de bijna dagelijkse raketbeschietingen door Hamas en Islamitische Jihad. Ik weet het, de Gazanen hebben het zwaarder, en de raketten missen gelukkig meestal doel, maar ze terroriseren wel tienduizenden mensen, met de inwoners van Ashkelon meegeteld zelfs zo'n 200.000. Bovendien wordt stelselmatig voorbij gegaan aan de oorzaken van al dit leed. Het simpele feit dat de NOS (en ook anderen) steeds verdoezelen, is dat het Hamasbewind in Gaza met Israël in oorlog is. Daar is de bevolking inderdaad de dupe van, net als de bevolking in Sderot, Ashkelon en andere plaatsen in Israël. Wat zou Nederland doen als er dagelijks raketten op bepaalde steden zouden worden afgevuurd door een vijandige staat of entiteit? Het feit dat ze meestal doel missen zou zeker geen reden zijn het probleem niet serieus te nemen en lijdzaam toe te kijken. Hamas heeft Israël de oorlog verklaard, via haar handvest waarin tot Israëls vernietiging middels Jihad wordt opgeroepen, en tot de dood van alle Joden voordat het einde der tijden kan aanbreken, en waarin de Joden ervan worden beschuldigd achter de Franse revolutie, de Eerste en de Tweede Wereldoorlog te zitten, en continu volken tegen elkaar op te zetten.
Hamasleiders laten zich in het Arabisch geregeld oorlogszuchtig over Israël uit, roepen op tot gewapende strijd, de bevrijding van geheel 'Palestina', en verheerlijken geweld tegen Israëlische burgers. 'Martelaren' die daarbij sterven zijn ware helden. Op het TV station Al Aqsa worden dergelijke zaken geregeld verkondigd, maar daar heeft het journaal, evenals andere media, geen aandacht voor. Ook Israëlische bronnen en woordvoerders, zoals de burgemeester van Sderot, grensautoriteiten, of medewerkers van de elektriciteitscentrale die dagelijks stroom levert aan de Gazastrook, zijn voor de media blijkbaar niet interessant. Dit zou echter een welkome afwisseling zijn met de huidige reportages, en de indruk wegnemen dat men zich niet neutraal opstelt in dit conflict.

Hier een nog relatief gematigd
citaat van een Hamasleider in Libanon, dat onlangs op Hezbollah station Al Manar werd uitgezonden:

Osama Hamdan, Hamas representative in Lebanon: "Our goal is to liberate all of Palestine, from the river to the sea, from Rosh Hanikra to Umm Al-Rashrash [Eilat]. From Gaza, gentlemen... We do not want a state 364 square kilometers in size, nor do we want a state for which we had to beg at the negotiating table. Such a state will never come to be. What we want is a free state, which maintains its dignity, 27,000 square kilometers in size - the size of Palestine in its entirety."

Toch vreemd eigenlijk, dat in een democratisch land met een vrije pers één kant van de zaak zo onderbelicht blijft. Dat de media soms moeite hebben om objectief naar het eigen verleden te kijken, is te begrijpen, hoewel niet goed te praten. Nota bene in het zo bekritiseerde Israël zijn de media daar heel prima toe in staat, ondanks het feit dat men min of meer in oorlog is en veel van die zelfkritiek schaamteloos wordt misbruikt door antizionisten in het Westen en de Arabische wereld. Het is triest hoe in onze media telkens weer een eenzijdig en vertekend beeld wordt neergezet van Israël, een bondgenoot, een democratie, en - toeval of niet - de enige Joodse staat.

Ratna Pelle

maandag 15 december 2008

Zijn de Palestijnen bereid tot landruil?

 
Als deze uitspraken van Qurei uit het eerste artikel inderdaad kloppen, zou dat zeer opmerkelijk zijn. Het komt hoogst zelden tot vrijwel nooit voor dat een PA woordvoerder het zogenaamde "recht op terugkeer" van de Palestijnse vluchtelingen relativeert:
 
Qurei said Olmert's offer of 5,000 refugees over five years was rejected, but noted that the Palestinians don't seek the return of all refugees and their descendants, a group of several million.

"To say that not a single refugee would be allowed back or that all the refugees should be allowed back is not a solution," he said. "We should reach a mutual position on this issue."
 
Qurei's afwijzing van een landruil lijkt daarentegen eerder een stap terug. In het verleden leek de PA daar niet uitgesproken op tegen te zijn.
 
-------------------------------------------------

PA onderhandelaar Qurei houdt vast aan volledige terugtrekking Israel

 
Hieronder 2 artikelen uit de Jerusalem Post.
 
Als je het eerste artikel (van Associated Press) leest, zou je haast gaan denken dat een compromis mogelijk moet zijn en er het afgelopen jaar toch een en ander is bereikt. Anderzijds kan een en ander pas uitgevoerd worden als het 'vertrouwen op de grond' is gegroeid, en de Palestijnse Autoriteit de gewapende groepen heeft ontmanteld en ontwapend, inclusief Hamas. Ook zal de PA de instituties moeten ontwikkelen om een land te besturen, en dan moet men het nog eens worden over Jeruzalem, andere heilige plaatsen, en de vluchtelingen.
 
Echter, dit AP-artikel is door de Jerusalem Post later vervangen door een eigen artikel. De JP vond klaarblijkelijk dat de AP de uitspraken van Qurei vertekend en selectief weergaf. Uit dit tweede artikel komt een ander beeld naar voren, het meer vertrouwde beeld van de Palestijnen waarin men zich niet bereid toont tot enige flexibiliteit.
 
Uit het eerste artikel:
 
"Israel offered to give some of its own territory as compensation for the annexed areas, but not an equal trade in size and quality, Qurei said. The negotiator said the Palestinians did not accept the Israeli offer, arguing that some of the areas Israel wants to annex would be vital to the creation of a Palestinian state.
Qurei has said in the past the Palestinians are willing to consider an annexation of some settlements and a land swap, but on a much smaller scale."
 
Uit het tweede artikel:
 
"Initially, Israel sought to annex 7.3 percent of the West Bank," he disclosed. "Then it went down to 6.8%. Of course we completely rejected this idea."
These settlement blocs constitute an obstacle to any future peace agreement," Qurei stressed. "There can be no peace with the presence of these settlement blocs in the West Bank.
Qurei said the Palestinians have also rejected the idea of land swap with Israel.
"Peace can be achieved only if Israel withdraws to the last centimeter of the Palestinian territories occupied in 1967," Qurei said.
 
 
Dit lijkt een schoolvoorbeeld van hoe persbureau's en journalisten hun eigen interpretatie en draai geven aan het nieuws...
 
 
RP & WB
-----------------------------
 
The Jerusalem Post
Dec 13, 2008 0:31 | Updated Dec 13, 2008 10:55
 
 
Israel has proposed to annex 6.8 percent of the West Bank and take in 5,000 Palestinian refugees, the chief Palestinian negotiator said Friday, speaking for the first time in detail about the year-long US-backed negotiations that failed to produce an agreement.

Israel never revealed its position on the future of Jerusalem, the most contentious issue in the negotiations, said negotiator Ahmed Qurei.

His comments appeared aimed, in part, at providing a record of the Israeli position ahead of leadership changes in Israel and the United States. Israel holds elections Feb. 10, and polls suggest opposition leader Binyamin Netanyahu is poised to become the country's next prime minister.

Netanyahu opposes large-scale territorial concessions and has said he would not continue the negotiations in their current format. He has said he would try to focus on improving the Palestinian economy instead.

Palestinian Authority President Mahmoud Abbas also faces a leadership challenge from his Hamas rivals, who rule Gaza and say Abbas's term in office ends in January.

Qurei told Palestinian reporters on Friday that Israel wants to keep four blocs of Jewish settlements - Ariel, Ma'aleh Adumim, Givat Ze'ev and Efrat-Gush Etzion.

He said Israel initially asked to annex 7.3 percent of the West Bank, then reduced the demand to 6.8 percent. He said Israel presented maps for both offers.

Israel offered to give some of its own territory as compensation for the annexed areas, but not an equal trade in size and quality, Qurei said. The negotiator said the Palestinians did not accept the Israeli offer, arguing that some of the areas Israel wants to annex would be vital to the creation of a Palestinian state.

Qurei has said in the past the Palestinians are willing to consider an annexation of some settlements and a land swap, but on a much smaller scale.

He said the Palestinians repeatedly raised their demand for a division of Jerusalem, but that Israel's chief negotiator, Foreign Minister Tzipi Livni, never presented an Israeli position. Outgoing Prime Minister Ehud Olmert has said Israel would have to give up some Arab neighborhoods of Jerusalem. However, Shas has threatened to quit the coalition if Jerusalem is discussed in the negotiations.

Olmert's office declined comment Friday on the specifics provided by Qurei. However, Olmert aides noted his recent speeches, in which he said Israel would have to withdraw from much of the land it captured in the Six Day War, including the West Bank and parts of Jerusalem.

Qurei said Olmert's offer of 5,000 refugees over five years was rejected, but noted that the Palestinians don't seek the return of all refugees and their descendants, a group of several million.

"To say that not a single refugee would be allowed back or that all the refugees should be allowed back is not a solution," he said. "We should reach a mutual position on this issue."

Israel has adamantly refused to accept large numbers of Palestinians, saying mass repatriation would destroy the Jewish character of the state.

The negotiations were launched a year ago, at a US-hosted Mideast conference in Annapolis, Maryland. Since then, Qurei and Livni have met repeatedly, in parallel to talks between Olmert and Abbas. Qurei said he last spoke to Livni by phone a month ago.

Olmert paid a farewell visit to outgoing US President George W. Bush in late November, and Abbas is to meet with Bush at the White House next week.

Qurei said he hopes Barack Obama will make solving the Israeli-Palestinian conflict a priority when he takes over as US president in January. "We hope that we will not have to wait" for intensive US involvement, he said.

The Palestinian negotiator said it's possible Netanyahu, if elected, will seek to erase the last year of negotiations. "There is a possibility that if Netanyahu wins, he will begin things from the point of zero," Qurei said, adding that while each side kept notes during the negotiations, there is no joint written record.

Qurei noted that during a term as prime minister in the 1990s, Netanyahu signed two interim agreements with the Palestinians, despite his hardline positions.

"Therefore, a person in the position of responsibility could change contrary to his position in the opposition," Qureia said. "At the end of the day, we'll deal with anyone who wins the election."


------------------------------------
 
The Jerusalem Post
Dec 13, 2008 0:31 | Updated Dec 14, 2008 12:16

Qurei: No room for Jews in the West Bank
By KHALED ABU TOAMEH AND MARK WEISS
http://www.jpost.com/servlet/Satellite?cid=1228728175196&pagename=JPost%2FJPArticle%2FShowFull

 
There will be no room for Jews or settlements in the West Bank because their presence there will always be an obstacle to peace with Israel, Ahmed Qurei, head of the Palestinian Authority negotiating team, said at the weekend.

Qurei, who was speaking to Palestinian reporters at his home in the village of Abu Dis, said that the peace talks have been suspended because of the upcoming elections in Israel, adding that the gap between the two sides remained as wide as ever.

Qurei said that the major difference centered on the status of the settlements in the West Bank.

"Initially, Israel sought to annex 7.3 percent of the West Bank," he disclosed. "Then it went down to 6.8%. Of course we completely rejected this idea."

Qurei said that by annexing settlement blocs, Israel would have been allowed to keep the important areas in the West Bank, rendering it impossible to establish a Palestinian state with territorial continuity.

The areas which Israel seeks to retain control over in a final agreement with the Palestinians are Ariel, Givat Ze'ev, Maaleh Adumim and Gush Etzion, he added.

"These settlement blocs constitute an obstacle to any future peace agreement," Qurei stressed. "There can be no peace with the presence of these settlement blocs in the West Bank.

"Our experiences have taught us that it's impossible to coexist with these settlers. We still remember the [Tomb of the Patriarchs] massacre in Hebron in 1994 and the daily attacks carried out by settlers in Hebron, Nablus, Kalkilya and other places.

"All these attacks prove that the settlers are dangerous and that it's impossible to live with them. If these settlers are allowed to stay, that would mean more friction and confrontation. Peace can be achieved only if Israel withdraws to the last centimeter of the Palestinian territories occupied in 1967," Qurei said.

There was no official Israeli response to Qurei's comments, but a senior diplomatic source in Jerusalem stressed that what the Palestinian chief negotiator said "was not entirely accurate."

Israeli representatives have refused to reveal details on the negotiations that have taken place since the Annapolis process was launched last year, and are reluctant even to respond to Palestinian claims of what was discussed.

Defense Minister Ehud Barak said settlement blocs are a legitimate Israeli demand and that Gush Etzion, Maaleh Adumim, Givat Ze'ev and Ariel-Kedumim should be part of Israel under a permanent peace agreement.

Speaking over the weekend, Barak said, "if and when there is a peace agreement, if it is in five months, or five years, or 15 years, we will need a magnifying glass to spot the differences between the agreement and what was on the table at Camp David."

The chief Palestinian negotiator also said Israel agreed to take in 5,000 Palestinian refugees over a five-year period, but this was rejected by the Palestinians.

Qurei said he had not heard from Foreign Minister Tzipi Livni about the Israeli government's final position regarding the future status of Jerusalem, "apparently due to internal Israeli issues."

The issue of Jerusalem, he said, was not discussed at all because of its complexity.

"Every day Israel is creating new facts on the ground that further complicate the issue of Jerusalem," Qurei, a former PA prime minister, charged. "Israel is seeking to squeeze the Arabs out of the city. This has raised a lot of concern and has created mistrust between the two sides."

Qurei said the Palestinians have also rejected the idea of land swap with Israel.

"How can we give up any part of Jerusalem?" he asked. "For us Jerusalem is not only a spiritual or cultural or historic center, but also the economic center of the future Palestinian state. The settlements surrounding the city will make it hard for millions of Arabs, Muslims and Christians to visit Jerusalem in the future."

Qurei also denied reports according to which he has not been speaking to PA President Mahmoud Abbas for several weeks now.

"There are no differences between us, and all what's being said in this regard is untrue," he said.

Qurei has boycotted several meetings with Abbas over the past few months, triggering rumors about a sharp dispute between the two.

Meanwhile, for the first time in five years, the UN Security Council is poised to adopt a resolution calling for collective peace in the Middle East.

Council members met Saturday in a closed-door emergency session to discuss a US-drafted resolution, strongly backed by Russia, that appeared to have near-unanimous support.

A vote on it by the 15-nation council is expected Tuesday.

The two-page draft resolution calls on Israelis and Palestinians "to fulfill their obligations" under the Annapolis process and for all nations and international groups "to contribute to an atmosphere conducive to negotiations."

The council would reiterate "its vision of a region where two democratic states, Israel and Palestine, live side by side in peace within secure and recognized borders."

The US focus is on a smooth hand-off to President-elect Barack Obama that keeps up the momentum for peace, said US Ambassador Zalmay Khalilzad, who made a symbolic point of standing beside Russian Ambassador Vitaly Churkin while addressing reporters after the council session.

"This is an important time for the council to express itself on the Israeli-Palestinian issue. There is transition taking place here - by here I mean the United States - and there is of course also transition possibilities in other countries in the region," Khalilzad said.

It's also important, Khalilzad said, that nations "recognize the progress that has been made and for this process ... to be sustained, and for the council to express its support so that there is no pause in the negotiations" once Bush leaves the White House.

Churkin said the draft resolution was presented to council members Saturday for the first time as a culmination of "this close joint work" between the US and Russia, which have been at serious odds much of this past year over Zimbabwe, Georgia and other issues.

"We believe it's very important to continue the momentum," Churkin said. "Of course, we all cannot be satisfied with where the peace process is at now. But considerable effort has been made over the past 12 months or so. And we believe that the effort has to be pinned down, and it has to continue without a pause, which may be there because of some political circumstances: change of administration in the United States, elections in Israel, possible elections in the Palestinian autonomy."

On Monday, US Secretary of State Condoleezza Rice will come to the UN for two days. First she will meet with the Middle East quartet - the European Union, the United States, Russia and the United Nations - that also will meet with Arab partners for talks on Middle East peace efforts.

The next day she is participating in a council session on piracy from Somalia.

"It is very important for the Security Council to show that they are on the side of the people on the ground" in the Middle East, said French Ambassador Jean-Maurice Ripert, whose nation holds the EU presidency until the end of the year.

He said France has been urging for a long time that the Security Council get involved in the Mideast peace process.

"So for us it could be a very important milestone... to go forward to the solution of two states living side-by-side in peace," Ripert said.

The council needs only nine members to pass the new draft resolution, but diplomats said the resolution appears to be headed toward near-unanimous passage.

An Israeli official told The Jerusalem Post that "there is no reason for Israel to oppose such a move," hinting that Washington and Jerusalem may have coordinated the initiative.

The official said that as long as the text backs the Annapolis process, supports continuing bilateral negotiations and does not impose timetables, then Israel welcomes the move.

AP contributed to this report
 
 

zondag 14 december 2008

Nogmaals het NOS journaal

Nu het journaal van 13 december (inderdaad twee dagen na het voortreffelijk eenzijdige item van Sander van Hoorn).

Vandaag gaat het over de Golan en ja, weer volkomen zieligheid troef, nu voor de Druzen zonder ook maar een poging te doen zaken over de Golan in perspectief te zetten. Dit keer is de verslaggever Nicole Le fever.

Niets wordt verteld over het feit dat Syrie vanaf de Golan sinds 1948 voortdurend de dorpen beneden in de vlakte in Israel bestookte en dat Syrie zowel in 1948  als in 1967 vanuit de Golan Israel aanviel met het doel Israel van de kaart te vegen. In 1967 moest Syrie dit bekopen met het verlies van de Golan. In 1973 viel Syrie nota bene op jom kipoer Israel opnieuw aan, maar weer verloor het de strijd.

Intussen is het al heel lang rustig op de Golan en in de dorpen in de vlakte, waar men vanaf de Golan op uitkijkt.

Maar ja als verslaggever moet je leveren en liefst leed en onrecht en als je dan zoekt vind je mensen in de Golan die gescheiden zijn van hun familie. Daar hang je dan een tranentrekkende reportage aan op, alsof dit wereldnieuws is en deze mensen in wezen niet gewoon in vrede leven.

 

Intussen weigert iedere journalist te verhalen over leed van Palestijnen door Palestijnen aangedaan.

Geen enkel verhaal over de schrikbarende onstandigheden van de christenen in voornamelijk Gaza (nog maar 2000-3000 christenen) maar ook op de Westbank.

In Gaza zijn sinds de machtsovername door Hamas intimidatie, aanvallen, dreigende kidnapping dagelijkse realiteit: herhaalde aanvallen op de christelijke boekhandel (een bomaanval in april 2007) en christelijke gemeenschappen. De kidnapping van de eigenaar van de boekhandel Rami Khader Ayyad en vervolgens de moord op deze man op 7 oktober 2007 komt niet op het journaal.

De Rahabat al-Wardia school, gerund door nonnen in de Tel al-Hawa buurt van Gaza City, de Amerikaanse International School in Beit Lahiya werden beide met bommen aangevallen in Mei 2008. De Zahwa Rosary Sisters School en de El-Manara school, beide in Gaza City, werden ook deze zomer aangevallen. De YMCA bibliotheek werd met bommen aangevallen, net als de Commonwealth War Cemetery.

Op de Westbank is de situatie van de christenen anders door hun aantal en iets betere positie. Daar gaat het meer om verdrijving van hun grond door moslims.

 

Geen enkele verslaggever van het journaal die dit verhaal vertelt, maar ja, daar moet je ook wel moeite voor doen: Deze mensen zijn te bang om zomaar hun verhaal te vertellen.

Els van Diggele is het wel gelukt deze verhalen te horen, maar zij komt niet op het journaal.

De vraag is of journalisten deze verhalen wel willen horen en of het journaal dergelijke zaken wil tonen, want het gaat alleen over Palestijnen en Israel is niet betrokken!

 

MS 

 

 

zaterdag 13 december 2008

Verslaggeving vanuit Gaza

Femke van Zeijl is freelance journaliste. Zij is een maand naar Congo vertrokken om verslag te doen van de oorlogstoestand ter plekke.
Zij doet behartengenswaardige uitspraken:
De oorlog in Congo is niet onlangs opgelaaid maar duurt al jaren.
Doordat geen enkele krant of omroep daar een vaste verslaggever heeft, lijkt het of de oorlog oplaait iedere keer dat er iemand naar toe gaat.
De verslaggever die in het oorlogsgebied aankomt kan door de veelheid van gebeurtenissen niet eens begrijpen waar het om gaat en belt naar mensen elders in het land om te vragen wat er in het oorlogsgebied werkelijk gebeurt.
Men doet uitspraken over aantal vluchtelingen van 250.000 tot twee en een half miljoen.
Zover Van Zeijl.
Nu Israel, de Westbank en Gaza:
Iedere krant heeft er een verslaggever en de radio/tvstations ook weer een aparte.
Niemand bedenkt dat die overdaad aan verslaggevers averechts werkt voor de oorlogssituatie: publiciteit is nu onderdeel geworden van die strijd.
Het doet er niet toe hoe oorzaak en gevolg plaats vinden, maar de verslaggever maakt eigen keuzes.
Zo kan het gebeuren dat een reporter als Sander van Hoorn het bestaat in een NOS-journaal uitsluitend aandacht te schenken aan het gebrek aan lammeren voor het offerfeest in Gaza doordat Israel Gaza blokkeert.
Waarom Israel Gaza blokkeert ontbreekt, dat Gaza ook niet aan de eisen van het "kwartet"(Rusland, VN, EU en USA) wil voldoen ontbreekt.
Maar ook de hele economie via de tunnels waardoor alles aangevoerd kan worden wat men behoeft en dat zelfs de Hamasregering daar belasting over de goederen heft, ontbreekt.
Laat staan dat hij memoreert, dat even verderop in Israel mensen dagelijks onder raketvuur en mortiergranaten liggen.
Het lijkt er op dat de veelheid aan reporters de oorlog alleen maar rekt, dat het bovendien een illusue is dat een vaste reporter een beter beeld geeft.
ik zou zeggen: weg met die verslaggevers en misschien worden partijen dan echt tot elkaar veroordeeld en kan men tot zaken komen.
 
MS
 

Darfur: "Als wij Palestijnen waren..."

 
'Nieuws' is een rare wisselwerking tussen wat de media willen vertellen en wat het publiek wil horen...
 
________________________________________________

De Palestijnen - En Darfur dan?

 
Israel bashers worden altijd erg boos als je ze wijst op al die andere conflicten waar, in tegenstelling tot Israel/Palestina, wel etnische zuiveringen plaatsvinden en mensen volkomen rechteloos zijn en meedogenloze alleenheersers of corrupte regeringen het internationale recht aan hun laars lappen. Kortom, conflicten of regio's waar er wel sprake is van een goede en een slechte partij, van dader en slachtoffer.
 
Natuurlijk, niet iedereen kan zich met alles bezig houden, maar die mensen die zozeer uit lijken op het veroordelen van een slechterik kunnen hun hart ophalen bij Darfur, Zimbabwe, Congo, Tibet etc. etc. Ook daar ligt de situatie soms ingewikkelder dan de leek op het eerste gezicht denkt, maar slachtoffer en dader zijn er duidelijker te onderscheiden, het onrecht is grover en de daders meedogenlozer.

Overigens wordt Afrika door zowel links als rechts minder interessant gevonden dan onderwerpen of conflicten waar ook het Westen of Israel bij is betrokken. Je kunt je dus net zo hard afvragen wat de andere politieke partijen voor Darfur hebben gedaan (de schrijver vraagt zich dit alleen af bij de linkse partijen).
 
RP
-----------
.
En Darfur dan?

Filantroop
 

Darfur


Het wemelt in ons land van steunbetuigingen aan tal van verdrukte volken, en dat is een goed ding. Doorgaan daarmee. Maar toch valt op, als je tenminste niet doof, blind of gehersenspoeld bent, dat er altijd een paar volken ontbreken als de verontruste medemens zijn klaagzang laat weerklinken.

Al jaren steek ik mijn neus tussen de schuifdeuren als het over zo'n verdrukt volk gaat, en zeg ik: "En Darfur dan?"

Wat me namelijk zo steekt is dat je op linkse weblogs, binnen linkse politieke stromingen, en onder linkse opiniemakers en politici, zo weinig over Darfur hoort. Deze selectiviteit in de verontwaardiging over het schenden van mensenrechten is zeer opvallend.

Ik zou natuurlijk ook de Koerden kunnen noemen, die net als de Palestijnen, ook graag onder elkaar willen zijn, en gezien de eigen taal, de eigen cultuur en de historie, daar zeker niet minder recht op hebben dan de Palestijnen. Maar je kunt er vergif op innemen dat meteen de meute van Israël-hatende landen de muil opentrekt.

Maar dan zitten we nog steeds met Darfur. Het gebied waar het slachtofferaantal jarenlang op 200 000 bleef staan, hoewel de aanwijzingen dat het daar erger en erger werd op de gesloten deuren van de VN en het Westen bleven beuken.

Herhaaldelijk schreef ik op weblogs over het mankement van de rekenmachine van de VN. Werd er niet meer geteld, of was er een team dat uitblinkt in reanimeren richting Darfur afgereisd? Immers, jaren bleef de teller bij het magische getal 200 000 hangen. Maar dan toch ging het plotseling met een ruk omhoog, van 200 000 naar 300 000. Kennelijk was het niet langer te verdedigen dat de lege batterij van de rekenmachine van de VN niet vervangen werd.

Een tijdje terug kondigden RTL en Netwerk vol goede moed aan dat ze meer werk gingen maken van Darfur. Moest ook wel want jarenlang dezelfde beelden van Janjaweed op voorbijsnellende kamelen werden slaapverwekkend. En in de splinter Israël had RTL maar liefst twee journalisten met bezwete oksels klaarstaan om de hel en verdoemenis aldaar aan ons te verslaan.

Vaak dacht ik dan ook, kunnen er niet wat fotografen en journalisten rondom Israël richting Darfur. Ik bedoel maar, als ze toch over elkaar struikelen heb je weinig aan ze. Maar nee hoor. Te warm? Te droog? Te gevaarlijk?

Zelfs Jan Pronk smeekte:

We hebben meer beelden en verhalen nodig, want de wereld komt pas in beweging als het verhaal verteld wordt. Alsjeblieft, kom naar Soedan. We hebben buitenlandse journalisten nodig, want journalisten uit Soedan zelf hangt arrestatie boven het hoofd als ze naar waarheid berichten. Bovendien zijn ze door de gebrekkige middelen niet in staat om naar de plekken te reizen waar het om gaat. Alsjeblieft, kom naar Darfur om de beelden van de gruwelen op het netvlies van de wereldbevolking en haar leiders te branden. Kom, bericht en blijf berichten. (bron: Vrij Nederland)

Maar desondanks meed het journaille Darfur. Men bleef liever clusteren rondom de splinter Israël.

En Aart Zeeman van Netwerk, toch ook zo vaak met de Palestijnen in de weer:

Dat is een moeilijke vraag, waarop ik veel antwoorden kan geven. Een item over Darfur scoort niet. En kijkcijfers zijn in Hilversum tegenwoordig allesbepalend. Als je meer dan een miljoen kijkers hebt, komt er gebak op de redactie. Iedereen kijkt de ochtend na een uitzending op Internet hoe de cijfers waren.

Maar scoren items over de Palestijnen dan wel? En als morgen de door Dyab Abou JahJah verwachte holocaust op de moslims plaatsgrijpt, gaat Aart dan eerst even de kin krabben?

Dan maar even bij de buren gluren, zoals bij Stop de oorlog van Bart Griffioen, de Hamas- en Hezbollah-bezoeker. Gezocht maar niks gevonden. Wel over Joden en Amerikanen, maar negers vinden ze daar kennelijk geen mensen.

Hoopvol dan even bij Anja Meulenbelt, de koningin van het menselijke leed, aangewipt maar niks gevonden. Misschien ergens onder het karpet, maar 300 000 doden in een paar jaar horen toch niet onder het handgeknoopte vloerkleed. Dat moet ook een enorme bult zijn waar de mollige Anja menigmaal over struikelt.

Bij de verwante Internationale Socialisten dan maar gekeken. Heel veel Afghanistan, en iets over 100 burgerslachtoffers aldaar. Toch heel wat minder dan de 300 000 van Darfur, zou je denken.

Bij Groenlinks, met banddikte voorsprong de partij voor de mensenrechten, even gezocht. Ook niks, tenzij onder het bed van Wijnand Duyvendak, maar ja, daar kom ik liever niet.

Bij de Groenlinks-jugend Dwars ook maar even geneusd en met "niks gevonden" in hun zoekmachine afgedropen.

Toch ook maar even bij Stop de bezetting van de rode weduwe Gretta Duisenberg gekeken. Immers, van iemand die zo door compassie met de medemens gedreven is, mag je toch op een ietsepietsie Darfur hopen. Niets, zelfs onder de link "mensenrechten" niets. Geen Darfur, geen Tibet, geen Koerden.

De hoop nooit opgevend, de Andere Joden van EAJG nog eens bezocht. Wel wat superlatieven over Israël, zoals: 'Erger dan apartheid" en "Gaza een groot concentratiekamp" maar geen Darfur.

Bij de grote vriend van EAJG, de prins van Palestina, Dries van Agt wel een jammerende Hans Hamburger aangetroffen maar geen Darfur.

Tot slot de SP dan. Ik bedoel, iemand anders dan Anja Meulenbelt. Ja, eindelijk. Eerlijk is eerlijk, op het weblog van de SP aandacht voor Darfur. Een dagboekverslag van Ewout Irrgang, over het bezoek van een Kamerdelegatie aan Soedan.

En zelfs bij de meisjes en jongens van die partij, onder de bezielende titel Rood komt men er eindelijk achter dat Darfur bestaat, en waar deelnemers aan een discussie zich na vijf jaar van onbelemmerd moorden afvragen of er ook niet eens over Darfur gepraat moet worden. Misschien partijgenoten Anja Meulenbelt, Gretta Duisenberg en Harry de Winter er even over aanspreken?

Een aarzelende slotconclusie? De linkse compassie met de medemens is niet aan één oog maar aan beide ogen blind. Daarom de vraag of het geen tijd wordt een inzameling te houden voor de aanschaf van een blindengeleidehond. Ik stel een zeer agressieve, bijtgrage rottweiler voor.
 

vrijdag 12 december 2008

Egyptische handen schudden met een Joodse president

 
Arabische dictators schudden elkaar voortdurend de bloederige handen. De vrijzinnigen onder hen schudden wellicht ook nog een vrouw de hand. Maar de hand van een Jood schudden? Van een vertegenwoordiger van de Joodse staat?? Oeps, dat was een foutje!!!
Na 30 jaar vrede tussen Israël en Egypte is handen schudden nog steeds taboe. Zo wordt in de Egyptische media tegen Israël opgehitst.
 
 
___________________________________________________________________
 

Egyptische sjeik moet aftreden na handen schudden met Shimon Peres

In Egypte, waar Israel in 1979 vrede mee sloot, wordt Israel niet veel anders bekeken dan in Arabische staten die officieel nog met Israel in oorlog zijn. Het teruggeven van land is dus geen afdoende voorwaarde voor vrede en broederlijke relaties. Desondanks wordt de vrede met Egypte als een succes beschouwd en bovendien in het belang van beide landen. En dat is precies de crux: zolang vrede met Israel als in Egyptes belang wordt beschouwd, zal Egypte het vredesverdrag niet opzeggen, maar wat als Mubarak sterft? Het Egyptische volk lijkt Israel nog steeds als vijand te zien, en de media werken daar hard aan mee.
 
RP
----------

Egyptian Media, Politicians, Call on Sheikh Tantawi to Resign after he Shook Hands with Shimon Peres

 
 
Several Egyptian newspapers and lawmakers in Egypt have called on the country's foremost Islamic cleric, Sheik Muhammad Seyed Tantawi to resign Saturday for shaking the Israeli president's hand at a conference. Tantawi is the Imam of Al Azhar university, Sunni Islam's most prestigious and authoritative seat of learning.  Tantawi met Israeli President Shimon Peres at an interfaith meeting and shook his hands.  Egyptian media have since been running a photo of Grand Sheik Tantawi shaking hands with Shimon Peres almost daily since the two met at a U.N.-sponsored interfaith dialogue in New York last month. The photo is accompanied by critical editorials and comments by lawmakers. The U.N.-sponsored interfaith conference held in New York in mid-November attracted 80 countries and 14 world leaders, including Saudi Arabia's King Abdullah. Supposedly, the conference was meant to highlight moderate aspects of Islam and evidently to help advance the Saudi peace initiative.

An Al-Ousboua  editorial published on Saturday stated that Peres' hands were tainted with the blood of thousands of Palestinians who have lost their homes in Israel. 
The paper called on Tantawi to "ritually purify his hands" after the shake.

Egypt has a government controlled press. Nothing is printed in the Egyptian press without the approval of government censors, and therefore the attacks can be viewed as having official sanction, it not approval. Tantawi, who was appointed by the Egyptian government, was quoted in Al-Masry Al-Youm newspaper and several others as saying he shook the Israeli president's hand without recognizing him.

A spokesman for al-Azhar was quoted in the paper as blaming Tantawi's handlers for not paying attention and misdirecting the cleric toward Peres.

Hisham Kassem, an Egyptian activist and publisher, expressed doubt about Tantawi's version of the story, saying "how can you go to an interfaith meeting and not know who Peres is?"
 
Peres' office declined comment on "Egypt's internal matters."

But at the time of the meeting, his office said the encounter was pleasant, and Tantawi and Peres sat next to each during a dinner and had a "very serious conversation."

Many Egyptian opposition lawmakers have called for the cleric to step down over the handshake.

"I feel shame because the person who did this is the head of one of Islam's greatest institutions," lawmaker Hamdein Sabaheen was quoted as saying Saturday in Al-Dustour newspaper.

Egypt supposedly has a peace treaty with Israel, but it is fairly meaningless in terms of public opinion and internal government policy. Egypt is a US client state, receiving over $2 billion in aid each year, most of which are spent on armaments. The Egyptian media are not allowed to be overly critical of the government, but are free to be rabidly critical of the United States and Israel, and to publish anti-Semitic materials. These have included articles praising Hitler and a TV series that insisted that the forged  
Protocols of the Elders of Zion, an anti-Semitic document, were in fact true. 
 
Egypt's aged president Mubarak will probably be succeeded by his son Gamal. However, it is not unlikely that Mubarak's death would destabilize Egypt. The largest opposition faction, and the only one that is permitted to function effectively, is the extremist Muslim Brotherhood. The brotherhood has renounced violence as a means of taking power in Egypt, but still adheres to the program of worldwide Jihad and enmity to Israel. Opposition figures in Egypt have called for scrapping the peace treaty with Israel.