woensdag 25 november 2009

Dries van Agt in NRC Handelsblad, expertdiscussies en subsidies

 

Over Dries van Agt, NRC Handelsblad, expertdiscussies en subsidies

IMO Blog, 2009

Afgelopen vrijdag stond er - voor de tweede keer in twee weken tijd - een opiniestuk van Dries van Agt in NRC Handelsblad. Wat hij te vertellen had was natuurlijk allesbehalve nieuw. Hij reageerde op iemand die in een brief die per ongeluk door de strenge selectie van de krant was gekomen, de euvele moed had te beweren dat internationale vervolging van vermeende Israëlische oorlogsmisdadigers het vredesproces zou belemmeren, en het daarom goed was dat de Nederlandse regering tegen de VN resolutie over het Goldstone rapport had gestemd. Hij meende ook dat Israël zelf in staat is strafvervolging in te stellen indien er inderdaad oorlogsmisdaden zouden zijn gepleegd. Zijn brief ging niet of nauwelijks in op de vele tekortkomingen en inhoudelijke kritiek op het rapport en beperkte zich tot vooral juridische bezwaren. Een en ander kon echter absoluut niet onbeantwoord blijven, en de weledelgeleerde heer Van Agt mocht in een flink stuk uitgebreid de heer Van Genugten, voorzitter van de adviescommissie voor de mensenrechten, van repliek dienen.

Een dergelijke 'discussie' waarin de ene partij zoveel meer ruimte krijgt dan de andere, is niet alleen onrechtvaardig maar ook niet erg interessant. Het is veelzeggend dat de NRC geen ruimte bood aan de vele inhoudelijke kritiek op het rapport, en een principiële discussie daarover, en over de positie van de VN inzake het Israëlisch-Palestijns conflict angstvallig uit de weg gaat. Wel besloot NRC naar aanleiding van Van Agts artikel een heuse 'expertdiscussie' te openen op internet, de suggestie wekkend dat men een open en onbevangen discussie voorstaat. Niet van reaguurders op Geen Stijl niveau, maar van experts met goed geïnformeerde leken. Bovendien heb ik begrepen dat NRC de inzendingen van tevoren beoordeelt. Dat moet dus een verademing zijn vergeleken met de Volkskrant online. Met enige verbazing las ik echter het volgende:

"In Israel zijn de NAZI's ( National Zionisten) in 1947 begonnen met een ethnische zuivering op zijn Milocevics.
Er zijn toen GEEN miljoen Palestijnen vrijwillig vertrokken maar verdreven of vermoord ( dat verhaal van een oproep tot vluchten door de Jordaanse radio is 100% gelogen)
In dezelfde tijd zijn honderduizenden Joden onder dwang, misleiding afpersing en chantage etc.. gedwongen om naar Palestina te emigreren. ( men ging als overlevende KZ jood liever naar voor Joden rustige gebieden zoals Amerika Iran, marokko etc..
Maar deze mensen waren nodig om het lege land van de Palestijnen te bevolken.
En de verwijdering van Palestijnen gaat tot op dit moment door.
Gaza eind 2008 valt te vergelijken met Warschau 1943
Sraffen? Een Palestijns kind van 15 jaar krijgt 15 jaar gevangenisstraf omdat hij met een steen naar een Panzer van de Übersemiten gooide. Dat mag niet als Untersemit. De bestuurder een Übersemitische Panzer die over een invalide bejaarde Untersemit met witte vlag heenrijdt en ook nog eens achteruit zijn karwei afmaakt krijgt een taakstraf. En de schutter die een gewonde palestijn afschiet op het moment dat er een ambulancebroeder naar toegaat wordt niet eens genoemd. De Untersemitische Ambulancebroeder kreeg nog even een kogel in zijn been!"


Dit gaat zo nog een tijdje door. In een andere 'expertdiscussie' had onze nationaal socialistische deskundige, Jan Muters, ook al uitgebreid gereageerd. Je zou verwachten dat daarop mensen reageren met verontwaardiging, en dat de krant zo'n reactie verwijdert. Het bleef echter dagenlang stil, en pas maandag verscheen er een reactie waarin iemand opriep de discussie niet met dergelijke terminologie te vervuilen en zakelijk te houden, waarna hij uitgebreid betoogde dat Van Agt helemaal gelijk had. Daarna hekelden verschillende mensen Van Genugtens zakelijke en zeer gematigde commentaar op Dries van Agt, want hij had geen oog voor de oorzaken van het conflict (nee, niet het Arabische geweld vanaf het begin van de 20e eeuw maar de bezetting en de nederzettingen), en de onrechtvaardigheid dat Israël zoveel sterker was, en werd Van Genugten lafheid en een gebrek aan empathie verweten.

In de andere 'expertdiscussie', over praten met Hamas, reageerden wel een paar mensen op iemand die het had gewaagd hiertegen te pleiten en op het gevaar van een nucleair Iran wees, maar werd Muters met rust gelaten. Israëli's voor nazi's uitmaken is blijkbaar een heel geaccepteerde zaak.

NRC redactie

Het is opvallend dat juist bij discussies op de website van NRC Handelsblad bijna niemand het voor Israël schijnt op te nemen, en dat antisemitisme er wordt getolereerd. Dit is mogelijk het gevolg van jarenlange berichtgeving waarin de Israëlische visie niet aan bod komt en aantijgingen van extreme wreedheden aan het adres van Israël door Palestijnen kritiekloos worden weergegeven.

Terwijl Palestijnse bronnen zonder enige reserve worden aangehaald, worden Israëlische met grote scepsis behandeld, als ze überhaupt worden vermeld. Avigdor Lieberman werd artikel na artikel als Mister Duivel neergezet, extreemrechts, pleitbezorger van etnische zuiveringen, vindt dat president Mubarak naar de hel kan lopen, wil Palestijnse gevangenen allemaal in de Dode Zee verdrinken en gooit het liefst morgen een atoombom op Gaza. Dit soort beschrijvingen verschillen weinig van die op websites als van Stop de Bezetting. Ondertussen worden gematigde uitspraken van Lieberman, waarin hij zei een tweestatenoplossing voor te staan, de Routekaart te steunen, voor onderhandelingen met de Palestijnse Autoriteit te zijn etc., genegeerd.

Met Hamas doet men precies het tegenovergestelde: ondanks het feit dat Hamas, in tegenstelling tot Lieberman, zich nooit voor een tweestatenoplossing en vrede middels onderhandelingen heeft uitgesproken, wordt zij als pragmatisch neergezet, als een beweging waarmee te praten is en die onder voorwaarden bereid zou zijn tot erkenning van Israël. Deze visie wordt tot vervelends toe herhaald, in interviews, in opiniestukken, in eigen hoofdredactionele commentaren, en in suggestieve opmerkingen in nieuwsanalyses. Ondertussen roept Hamas, zoals ik hier vaker laat zien, zeer geregeld op tot het doen van allerlei niet bepaald aangename zaken met de Joden, waarbij vaak de Holocaust wordt ontkend of bekende antisemitische stereotypen over de Joodse almacht worden gebruikt, of Joden als door Allah vervloekt en dus vogelvrij worden beschreven en op hun vernietiging gezinspeeld. Het is je niet voor te stellen dat dit de NRC redactie geheel zou ontgaan, en het wordt dan ook steeds moeilijker te begrijpen dat zij in haar krant zo'n compleet vertekend beeld geeft van de situatie.

Subsidie

Ik krijg steeds sterker de indruk dat er meer aan de hand is dan dat een paar redacteuren toevallig door het Palestina Komitee zijn bewerkt of wat teveel schrijnende beelden van dode en gewonde Palestijnen hebben gezien. Er gaat in Nederland voor miljoenen Euro's per jaar, bedoeld voor ontwikkelingshulp en bewustwording op dat gebied, naar anti-Israël organisaties, campagnes en lobbies. United Civilians for Peace is daarin een zeer belangrijke schakel, maar andere organisaties krijgen ook rechtstreeks geld van bijvoorbeeld Oxfam Novib of Cordaid. Zie hier een lange lijst van projecten die worden gesubsidieerd. Er zijn waarschijnlijk meer van dit soort lijsten. Daarnaast gaat er subsidie naar universiteiten, musea, theater, kunst en cultuur, en ook op dat gebied is bijna alles wat met het conflict te maken heeft eenzijdig anti-Israël. Bijna alle IDFA films over Israël en het conflict zijn negatief, vorig jaar had het Tropenmuseum een grote tentoonstelling over Palestijnse vluchtelingen, die veel publiciteit kreeg. Bij de toelichting bij de vele foto's werd Israël veelvuldig gedelegitimeerd en neergezet als gesticht op gestolen Palestijns land. De Joden zouden door de oprichting van hun staat de Palestijnen hebben verdreven, en Jeruzalem werd gesitueerd in 'voormalig Palestina'. Diverse protesten tegen dergelijke leugens haalden niets uit. De museumdirecteur, Leo Schenk, verklaarde wel dat men 'nu ook eens de andere kant wilde laten zien'. Alsof dat niet de enige kant is die we al jaren te zien krijgen, en alsof dat het verkondigen van aperte leugens rechtvaardigt.

Een paar jaar geleden maakte Ilan Pappe een tour door o.a. Nederland om zijn nieuwe boek te promoten, en was hij te gast op diverse universiteiten. Ook hij kreeg veel publiciteit en werd kritiekloos geïnterviewd door de grote dagbladen. Even ter herinnering: Pappe zei onder andere dat feiten er niet toe doen en het gaat om het steunen van de zwakkere. Historicus Benny Morris, zelf ook geen blinde Israël mooiprater, toonde aan dat Pappe geen geschiedenis maar propaganda bedrijft en zijn boeken bol staan van de onjuistheden.
Ieder nieuw boek over Israël dat wordt besproken in de dag- en weekbladen is negatief over Israël en wil de 'andere kant' laten zien. De schrijvers van dergelijke boeken, zoals Van Agt en Chris van der Heijden, mogen vervolgens op de publieke omroep een en ander nog eens uitleggen en hun verontwaardiging over al het onrecht de Palestijnen aangedaan de vrije loop laten. Jawel, van ons belastinggeld. Je zou er bijna rechts van worden. Ik ben geen aanhanger van complottheorieën, en geloof niet dat afspraken die Europa in de jaren '70 met de Arabische staten zou hebben gemaakt (het zogenaamde Eurabia idee) hieraan ten grondslag liggen, of dat onze regering eigenlijk in handen is van Saoedische oliesjeiks. Feit is wel dat er een enorm amalgaam is van anti-Israël publicaties, activiteiten en propaganda, voor een flink deel betaald, gesteund en opgezet door organisaties die door de overheid worden gesubsidieerd.

Maar dat is nog niet alles. Ook in Israël en de Palestijnse gebieden wordt, zoals ik onlangs beschreef, met Nederlands geld propaganda bedreven en NGO's gesteund die campagne voeren tegen de bezetting, tegen Israëls regeringsbeleid, tegen de Gaza Oorlog en het Israëlische leger, en soms ook tegen Israëls bestaansrecht. Ik maak mij hier zeer ernstig zorgen over. De gevolgen zijn zichtbaar in niet alleen een steeds negatiever wordende publieke opinie tegenover Israël maar ook een toename in antisemitische incidenten, een schrikbarend aantal antisemitische reacties op internet, en Joden die geen brieven durven schrijven of andere volkomen legitieme activiteiten ter verdediging van Israël durven ondernemen uit angst voor antisemitisme. We moeten ons schamen, zeer diep schamen. En in actie komen.

Ratna Pelle

Update: op 16 november plaatste NRC ook eens een opiniestuk van de andere kant, nl. van Alfred Pijpers die betoogde dat Hamas geen steun verdient (door ze zonder voorwaarden als gesprekspartner te accepteren). Op 24 november is dit artikel alsnog ook op de NRC online geplaatst, maar klaarblijkelijk alleen maar om - nog geen half uur later - een tegenartikel van Thomas von der Dunk erop te kunnen zetten.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen