dinsdag 30 juni 2009

Zweden subsidiëert pro-Palestijnse NGO's die het conflict aanwakkeren

 
Veel Palestijnse en pro-Palestijnse niet-gouvernementele organisaties geven Israel en de bezetting de schuld van vrijwel alle problemen die de Palestijnen teisteren, en dat zijn er nogal wat. Toch richten zij zich niet op dialoog, verzoening en vrede tussen de twee partijen, maar voeren eenzijdige en vaak opruiende campagnes tegen Israel, van boycot initiatieven tot strafrechtelijke vervolging van Israelische politici en militairen. Dergelijke NGO's worden niet alleen door Zweden gesteund maar ook door andere Westerse landen waaronder Nederland.
 
Gelukkig zijn er ook NGO's die zich wel oprecht richten op dialoog en verzoening, en krijgen die vaak eveneens Westerse steun.
Een aantal daarvan staan genoemd in het artikel Initiatieven voor vrede en verzoening.
 
Stom genoeg werken verschillende gesubsidiëerde NGO's elkaar tegen, en worden dialoog- en samenwerkingsprojecten verketterd door de radikalere pro-Palestijnse NGO's die een boycot van Israel voorstaan. Het Westen zou er beter aan doen om kritisch te kijken naar wie en wat ze ondersteunen met ons belastinggeld...
 
Wouter
______________
 
 
A Clouded EU Presidency: Swedish Funding for NGO Rejectionism
NGO Monitor
June 29, 2009

[For annotated version:
www.ngo-monitor.org/article/a_clouded_eu_presidency_swedish_funding_for_radical_ngos  ]

 
On July 1, 2009, Sweden will assume the presidency of the European Union. This report shows that in order to have a positive impact on Arab-Israeli peace efforts, Sweden cannot continue to fund radical pro-Palestinian NGOs.

Swedish government funding for NGO activities under the guise of human rights and humanitarian aid is biased, highly political, and the details are often hidden.
Many NGOs receive significant Swedish support from multiple sources: directly from the SIDA aid agency, via NDC (Ramallah), and from Swedish "framework" NGOs. Some groups also receive funding from the EU's European Commission.

There is no evidence of a detailed study to determine whether this money given to NGOs has accomplished any of the stated objectives.

Sweden funds Diakonia's International Humanitarian Law project, which promotes Palestinian political goals through a distorted and misleading interpretation of international law.

Sweden also funded Sabeel's Nakba Memory program in 2008 "to commemorate the Nakba [Catastrophe] of 1948, examine the current struggles for freedom, equality, and identity, and confront the continuing problems of the 1948 refugees."

Sweden is a main supporter of the Palestinian Center for Human Rights (PCHR) - a leader in the NGO "lawfare" strategy of exploiting the universal jurisdiction to bring cases against Israeli officials alleging "war crimes" and "crimes against humanity." Such activities fuel the conflict.

The Palme Center falsely accuses Israel of "provok[ing] the al-Aqsa rising and the 'Second Intifada,'" and "disproportionate violence against civilians, unlawful executions and torture." The fighting in Gaza is also blamed on "the provocative Israeli occupation."

Other SIDA grantees, including the Alternative Information Center (AIC), Women's Affairs Technical Committee (WATC), Palestinian Medical Relief Society (PMRS), and Jerusalem Center for Women (JWC), demonize Israel with the rhetoric of "apartheid," "ethnic cleansing," and "massacres."
 
Background:

The Swedish International Development Cooperation Agency (SIDA) has been providing substantial aid to Palestinians in the West Bank and Gaza since 2000. In 2008, these areas received SEK 455 million (~$59 million, over 70% of the Middle East and North Africa [MENA] budget). In 2007, they were the 7th highest recipient of SIDA funding in the world (out of SEK 15.4 billion worldwide; complete figures for 2008 are not yet available).

Through this funding, SIDA claims "to promote democracy and respect for human rights, especially in terms of equality," and to "create opportunities for a peaceful solution to the Israeli-Palestinian conflict and contribute to a democratic Palestinian state governed by law." Sweden also provides "expert assistance to help strengthen the PLO's negotiating structures to enable it to be an equal partner in the peace negotiations with Israel," clearly taking the Palestinian position in the process.

SIDA's website also asserts that funding for joint Israeli and Palestinian human rights campaigns "has helped to increase public support for a peaceful solution in both Israel and Palestine." However, no evidence is provided for this questionable claim.

Funding Mechanisms:
 
Swedish, Israeli, Palestinian, and international NGOs are funded by the Swedish government through three mechanisms: Grants channeled through Swedish NGOs; a multi-national framework, the NGO Development Corporation (NDC), which includes money from Sweden, Switzerland, Denmark, and the Netherlands; direct funding to "organizations in partner countries."
 
Overlap between these schemes is not uncommon, as shown below, suggesting a lack of responsible oversight by the Swedish government. Additionally, while SIDA maintains a database on the indirect support through Swedish groups, the NDC project and direct grants to local NGOs are not included.  Due to this limited transparency, the information available to members of parliament, policy makers, and others, as well as the listings below, may not be comprehensive.
 
Grants channeled through Swedish NGOs
 
"Most of the [SIDA] support to the MENA region" is channeled through 14 Swedish "framework organizations," including Diakonia, the Swedish Mission Council (SMR), the Olof Palme International Center (OPC) and Save the Children Sweden (Radda Barnen). These groups are responsible for transferring SIDA funds to local NGOs and overseeing project implementation.
Additionally, the framework organizations provide the information contained in the SIDA database, but   the material is often inconsistent or missing. For instance, the "local implementing organisation(s)" is sometimes listed anonymously as "local NGO."
Data in this section is from the SIDA database, unless otherwise noted.

1. Diakonia funding for NGOs
 
In 2008 and 2009, SIDA allocated over SEK 100 million annually to Diakonia, a self-described "Christian development organization" and Sweden's largest humanitarian NGO. Diakonia oversees four projects in "Israel/Palestine". Two of its programs, the Children's Literature Program (18 million SEK from 2005-07) and the Rehabilitation Program (25 million SEK from 2008-09), appear to be genuine humanitarian projects. The bulk of Diakonia's funding from SIDA, however, is spent on Civil Society Organizations (13.5 million SEK from 2008-10) and the International Humanitarian Law (IHL) (46.4 million SEK from 2006-09) programs (figures provided by Diakonia).  The IHL program was created to influence public opinion, and presents a distorted and misleading interpretation of international law that promotes Palestinian political goals, such as "lawfare" against Israeli officials and foreign corporations doing business with Israel. This project primarily disseminates the Palestinian narrative.
 
Diakonia perpetuates the conflict through a paternalistic attitude toward Palestinian responsibility, blaming Israel for the failings of the Palestinian Authority: "[due to] the occupation and lack of peace in Palestine, it is not difficult to grasp the negligence of the Palestinian Government to implement the law of Disability eight years after it has been endorsed."
 
Many of Diakonia's partner organizations - Al Mezan, Al Haq, the Alternative Information Center, Sabeel, and others - are among the most extreme anti-Israel NGOs, erasing the context of terror, and employing inflammatory and at times, even antisemitic rhetoric. (For a detailed analysis see NGO Monitor, Diakonia: Exploiting International Law to Promote the Palestinian Cause, forthcoming July 2009.)
 
Alternative Information Center (AIC) 2004 - 2008. SEK 295,650 in 2008. AIC refers to the "Israeli occupation-regime" and the Arab-Israeli "colonial conflict." AIC is against normalization with Israel, claiming that the collaboration of a Palestinian NGO with the Israeli Peres Center for Peace "is politically unacceptable, and morally disgusting. Shimon Peres is definitely an enemy of the Palestinian people, of human rights and of  peace."  AIC officials participate in United Nations frameworks; have accused Israel of "genocide," a "policy of ethnic cleansing," and "apartheid"; and have also compared Israeli military and political officials to Nazis. (See AIC Profile, NGO Monitor, June 4, 2009)
 
Al Haq - Received SEK 3.2 million between 2006 - 2010, as part of Diakonia's IHL program (also funded by NDC - see below). Al Haq is a leader of the "lawfare" movement, initiating lawsuits in Canada and the UK, and preparing "ready-to-be-used case files" for use against Israeli officials in foreign courts. Al Haq lists boycotts among its goals and objectives, and lobbied the EU to annul the upgrade of EU-Israel bilateral relations. General Director Shawan Jabarin has been denied exit visas by Israel and Jordan on account of his alleged ties to the Popular Front for Liberation of Palestine (PFLP) terror group. Co-founder Charles Shamas is a member of the Middle East-North Africa advisory board of Human Rights Watch, and has "advised the PLO/PNA on IHL-related diplomacy," and publically compares Israeli policy to "apartheid" and "genocide."
 
Sabeel 2006 - 2008. One 2008 Sabeel project, "The Nakba Memory, Reality and Beyond," used SIDA funding (SEK 540,000) "to commemorate the Nakba of 1948, examine the current struggles for freedom, equality, and identity, and confront the continuing problems of the 1948 refugees"; "create a better understanding of the history of 1948, the Palestinian Nakba (Catastrophe)"; and "create a stronger civil society informed and concerned about the Nakba and who will work proactively inside Israel.on.the situation of second class citizenship for Palestinians." This rhetoric supports Palestinian rejection of compromise, and works against the peace process that the Swedish government claims to support. Sabeel is a leader of the church divestment campaign, and director Naim Ateek employs antisemitic themes and imagery in sermons promoting his "Palestinian Liberation Theology."
 
Physicians for Human Rights - Israel (PHR-I) 2004 - 2008. SIDA contributed SEK 462,281 in 2008 and SEK 457,200 in 2009 to a two-year PHR-I project entitled "The Occupied Palestinian Territory, Prisoners & Detainees" claiming to "Protect the right to health of Palestinian in the Occupied Territories: Protect[] medical neutrality and the safety of medical premises and staff in the occupied territories, [and] Protect[] freedom of movement (access to health) of Palestinian patients, medical personnel and medical goods and conducting local and international advocacy." PHR-I campaigns include the unsupported claim that Israel is required to provide "free access to health services" in the Palestinian Authority, and that Israel is responsible for the PA's decision to suspend payments for Palestinian patients in Israeli hospitals. This political NGO is also lobbying against the upgrade of EU-Israel relations.
 
Women's Affairs Technical Committee (WATC) 2004 - 2008. Received SEK 113,959 in 2008. WATC's plainly stated ideology is that "the social struggle for the full emancipation of all members of the Palestinian society...must go hand in hand with the national struggle for the liberation of Palestine." A WATC newsletter asserts that "[t]he Israeli occupation has continued building its wall of apartheid and segregation." In a letter entitled "Stop Israeli Massacres and the Zionist aggressions on the Gaza Strip immediately," WATC irresponsibly labeled the Gaza conflict "a war of extermination."
 
Harvard's Program on Humanitarian Policy and Conflict Research (HPCR), "IHL in Israel and the Occupied Palestinian Territory" - SEK 2.8 million in 2006 - 2010. SIDA, via Diakonia, funds HPCR International's Humanitarian Policy & Law Forum, operated in conjunction with Harvard University's School of Public Health.  The IHL component was developed "in consultation" with the UN, and aims "to improve access to balanced information on international law and to promote the integration of legal and humanitarian analysis in the context of the Israeli-Palestinian conflict and the Roadmap framework."  In reality, this program promotes the Palestinian agenda behind an academic façade, based on a distortion and manipulation of international law.  Its "web portal" contains "policy briefs" that claim to "analyze" IHL on certain aspects of the Arab-Israeli conflict, yet invariably conclude that Israel is violating international law.  The forum is also a major promoter of the non-serious argument that Gaza remains "occupied" after the Disengagement. (For a detailed analysis, see NGO Monitor's report on this program forthcoming July 2009.)
 
Other NGOs funded by SIDA-Diakonia include: B'Tselem and Al Mezan (see below), the "Anti-Apartheid Wall Campaign" (implemented by Health Work Committees) and "Research Study Mental Health Effects of the Apartheid Wall on Pales[tinians]" (implemented by Arab Center for Counseling and Education).

2.  Swedish Mission Council (SMR) funding for NGOs
 
Palestinian Medical Relief Society (PMRS) SEK 97,461 in 2008. PMRS uses loaded language to delegitimize Israel and perpetuate distrust. The president of the PMRS, Dr. Mustafa Barghouthi, referred to the Gaza conflict as a "horrendous massacre," and used terms like "ghetto", and "apartheid" rhetoric on a radio program.  PMRS refers to the security barrier as the "apartheid Wall," and claimed that Israel employs a "racist ideology" and inflicts "collective punishment" on the Palestinians. All of these activities in support of the Palestinian position are inconsistent with the foundations of compromise and peace.

3. Olof Palme International Center (OPC) funding for NGOs
 
The Palme Center, established in 1992 by the Swedish Social Democratic Party and trade unions, promotes an overwhelmingly Palestinian narrative of the conflict. The Palme Center makes the absurd statement accusing Israel of "provok[ing] the al-Aqsa rising and the "Second Intifada," "contribut[ing] to a chaotic security situation" in Gaza following the Disengagement, and "disproportionate violence against civilians, unlawful executions and torture." Only "Israeli attacks" are mentioned; Palestinian violence, including thousands of rocket attacks and internal violence, is ignored and accepted. The fighting in Gaza is also blamed on "the provocative Israeli occupation" alone.
 
Jerusalem Center for Women (JWC) 2006 - 2009. Over SEK 690,000 in 2008-9. JWC claims "to stand against to the unjust occupation, oppression, war, apartheid, humiliation, and poverty affecting Palestinian women." A "fact sheet" refers to Israeli "illegal[] evict[ion]" of Palestinian families "so that settlers can take up residency," and refers to the "Annexation wall." JWC designed posters with provocative slogans, such as "Ethnic Cleansing in East Jerusalem," "Stop the Apartheid Wall," and "Stop the Judaization of Jerusalem."

4. Save the Children Sweden - Radda Barnen (SCS) funding for NGOs
 
Defense for Children International - Palestine Section (DCI-PS) 2004 - 2009. DCI-PS regularly exploits the rhetoric of children's rights, manipulates international law, and campaigns against Israel in the UN and other international frameworks. For example, in a statement to the Committee on the Rights of the Child (September 29, 2007) DCI/PS condemned Israel for "deliberate targeting of civilians" in Lebanon, "terrorizing the civilian population" in Gaza and "collective punishment." DCI-PS endorsed the call for BDS against Israel, and refers to Israeli "racism," promotes the Palestinian narrative of "nakba" and the "right of return" as "a natural and legal right."  Swedish government funding for these activities fuel the conflict and constitute a major obstacle to peace.
 
Addameer (Prisoner Support and Human Rights Association) 2009. Addameer refers to the Israeli army as the "Israeli Occupying Forces," and accuses Israel of "collective punishment" and a "policy of using Palestinian prisoners as pawns to achieve political and military gains."  Addameer endorsed the call for BDS against Israel, which calls for "[e]nding [Israel']s occupation and colonization of all Arab lands and dismantling the Wall," and compares Israel to apartheid South Africa, in a manner consistent with the Durban Strategy of anti-Israel demonization and the use of soft-power warfare.

5. NDC funding for NGOs
 
In July 2008, the NGO Development Center (NDC - Ramallah) received $6 million from the governments of Sweden, Switzerland, Denmark, and the Netherlands. NDC in  turn, distributed these funds to 25 Israeli and Palestinian NGOs, using tax money to support the inherently biased criteria of "organizations that monitor, document and report on violations by the Israeli military occupation of Palestinian human rights" and the potential for "lawfare" - "legal representations and litigation related to individual cases of human rights violations" (pg. 3). No information on the level of oversight (if any) by Sweden and the other donor countries could be found.
NDC "facilitated" and funded the "Palestinian NGO Code of Conduct," a document that rejects "any normalization activities with the occupier, neither at the political-security nor the cultural or developmental levels. No endeavor would be carried out if it undermines the inalienable Palestinian rights of establishing statehood and the return of the refugees to their original homes."
 
NDC funding recipients include:
Palestinian Center for Human Rights (PCHR) - $400,000. PCHR regularly refers to rocket attacks on Israeli civilians as "resistance." Following the deaths of five children in a "work accident" (during the preparation of an explosive device) the NGO condemned "the danger of storage of explosives in residential areas by Palestinian resistance groups," and suggested that "IOF are involving through planting a booby-trapped explosive device inside the house" (sic). PCHR is also a leader in the "lawfare" strategy of exploiting the universal jurisdiction statutes in democratic countries in order to bring cases against Israeli political and military officials for "war  crimes" and "crimes against humanity." During the Gaza war, this NGO published accusations of Israeli "collective punishment" and "indiscriminate killing and continued systematic destruction of all the Palestinian institutions and civilian facilities in the Gaza Strip," and blamed the "international donor" community for "bankrolling the occupation" and of "complicity in Israeli violations of international law." In 2007, PCHR listed SIDA as a funder (pg. 6), but not in 2008 when it received NDC support. There is no indication of any assessment by the Swedish government regarding the benefits resulting from the funds provided to PCHR.
 
Al Haq - $500,000. See above.
 
Al Mezan - $500,000. Al Mezan claims "[t]o protect, respect and promote the internationally accepted standards of human rights." However, its activities and reports indicate that this NGO's main activities are focused on political campaigns directed against Israel, rather than on promoting universal not human rights. Al Mezan consistently refers to the Israeli army as the Israel Occupation Forces (IOF), erasing the context of Palestinian terror, and delegitimizing Israeli self-defense. Al Mezan promotes allegations of "Israeli massacres," "slaughtering civilians," "scandalous war crimes," and "despicable disregard to civilian life," and fails to condemn Hamas' use of human shields and illegal rocket attacks against Israeli civilians.
 
Badil -$100,000. Badil is a leading actor in the Boycott, Divestment, and Sanctions (BDS) campaign against Israel, and has called for a "targeted campaign to expose the lies of AIPAC and the Anti-Defamation League and to expose the Jewish and Zionist community's double standards regarding Nakba & Occupation." Badil has also referred to "Israel's colonial apartheid  regime," "state-sponsored racism," and "systematic ethnic cleansing," and claims that "[i]nstitutionalized racism and discrimination" is the "root cause.of the ongoing internal forcible displacement and dispossession of the Palestinian people."
 
Jerusalem Legal Aid and Human Rights Center (JLAC - Mossada) - $165,000. JLAC claims to "[d]efend[] the Palestinian victims of human rights violations; with accordance to the Palestinian laws and the international law.via legal aid and legal representation".  JLAC published a report entitled, "Rats in the maze: Freedom of Movement in the OPT," which refers to Israeli "crimes," "apartheid," and "collective punishment." JLAC also wrote a 34-page report calling on the US to freeze military aid to Israel.
NDC also funds other highly political NGOs: B'Tselem ($450,000), ICAHD ($80,000), Mossawa ($150,000), and the Palestinian NGO Network  ($130,000).

6. Direct SIDA funding for NGOs
 
SIDA also directly funds Swedish and local NGOs (12% of the MENA allocations in 2007, see pg. 42), as distinct from the various funding mechanisms examined above. As noted above, this aspect of SIDA funding lacks transparency and accountability.
 
Diakonia - see above.
 
International Federation of Human Rights (FIDH) - Paris-based FIDH received $813,747 from SIDA for a project in the "human rights" sector; it will either be renewed or end in August 2009. Details about the project's connection to the Middle East are unavailable, but it should be noted that FIDH official Raji Sourani is also director of PCHR (also funded by Sweden, see above). During the Gaza war FIDH claimed that "[t]he operations of the Israeli Army constitute at the least war crimes, if not crimes against humanity."  FIDH has also joined calls for the freezing of the EU-Israel Association agreement due to Israeli "violations of human rights and IHL" and accused Israel of "collective punishment against civilians in Gaza". FIDH published "A Step by Step Approach to the Use of Universal Jurisdiction in Western European States," a guide for promoting "lawfare" - the use of democratic courts to bring "war crimes" cases against Israeli officials. Indeed, as noted, FIDH member PCHR is a leader in the "lawfare" movement.
 
Public Committee Against Torture in Israel (PCATI) - PCATI lists SIDA as a donor on its website; it also received a $240,000 grant from the NDC.  PCATI claims to lobby for prisoner rights and against torture.  While it extensively criticizes alleged Israeli abuses, the group has done virtually no campaigning to uphold the rights of Gilad Shalit - held incommunicado by Hamas for three years.  PCATI often lobbies in international forums to promote its one-sided, politicized agenda. For instance, in a report submitted to the UN Committee Against Torture, PCATI accuses Israel of attacks on "civilians and civilian objects" during the Gaza fighting, though the NGO openly admits that these topics "do not per se fall under the [Torture] Convention."
 
Overlap between different frameworks for Swedish NGO funding
 
In 2008 and 2009, many NGOs received funds from different frameworks within the Swedish government. For politicized NGOs that contravene the claimed Swedish goals of "creat[ing] opportunities for a peaceful solution to the Israeli-Palestinian conflict," this raises questions of government oversight in funding processes. For genuine humanitarian projects, this phenomenon increases the bureaucratic overhead and waste that does not reach the organizations and suffering people who need the aid.  Efficiency, accountability and transparency should be required of all publically-funded NGOs.
It is noteworthy that the Palestinian NGOs listed here are also members of the Palestinian NGO Network (PNGO - see above), which means that they benefit from Swedish funding in yet an additional way.

[see website for table:
http://www.ngo-monitor.org/article/a_clouded_eu_presidency_swedish_funding_for_radical_ngos ]

Conclusion

On July 1, 2009 Sweden assumes the presidency of the European Union. As this detailed report indicates, Sweden's role in funding numerous highly politicized NGOs fuels the conflict, rather than the advancing the stated goals of promoting peace, democracy and development. The lack of independent oversight in the use of taxpayer funds, as shown in this analysis, is especially troubling at a time when accountability is receiving increasing emphasis. In addition, these NGO funding policies are not consistent with the efforts by the EU and member states to play a more central and constructive role in promoting peace negotiations based on compromise, and addressing the concerns of all the parties to the conflict.

As NGO Monitor's analysis reveals, the Swedish government funds NGOs that pursue Palestinian political goals under the guise of "human rights" and "international law," and demonize Israel with the inflammatory rhetoric of "apartheid," "ethnic cleansing," and "massacres." In addition to compounding Israeli mistrust of the role of the EU, which stems in part from support for NGOs that exclusively promote a Palestinian agenda and engage in biased anti-Israel activities, the delegitimization of Israel contradicts Sweden's stated goals for the region. In order to play a positive role as a European leader in assisting the constructive change necessary to end the Arab-Israeli conflict, Sweden's NGO funding practices and priorities will need to change.

Correspondence with the Swedish government
 
As of publication, NGO Monitor was still awaiting SIDA's response.
The Swedish Embassy in Tel Aviv elected not to comment on a draft of this report.
 

--------------------------------------------
IMRA - Independent Media Review and Analysis
Website:
www.imra.org.il

Volkskrant: 8 misleidingen over Israel door Martijn van Dam

 
 
Alweer het volgende anti-Israel opinie-artikel door Jack van Ham van ICCO: http://extra.volkskrant.nl/opinie/artikel/show/id/3632
Die reageerde op Joël Voordewind en Arie Slob van de ChristenUnie: http://extra.volkskrant.nl/opinie/artikel/show/id/3544
Die weer op Dries van Agt en trawanten reageerden; het kan niet op in de VK.
De meeste online artikelen tellen ook nog eens honderden reakties, vaak van zeer bedenkelijk niveau.
 
=========================

Acht misleidingen over Israel door Martijn van Dam

IMO Blog, 2009

Na het recente artikel door Dries van Agt en kornuiten mocht afgelopen vrijdag PvdA-er Martijn van Dam in de Volkskrant uitleggen waarom de EU de handelsbetrekkingen met Israël niet moet verbeteren, eerder het tegendeel. Het is een oud thema dat steeds weer opduikt: totdat Israël aan een reeks eisen voldoet, moeten we diplomatieke of economische sancties toepassen om haar te straffen voor het tegenhouden van het anders zo vlot verlopende vredesproces.
Steeds weer worden dezelfde eenzijdige argumenten en vaak onjuiste beweringen herhaald, die er steevast op neerkomen dat de Palestijnen, niet alleen in Gaza maar ook op de Westoever, zwaar lijden en dat ligt aan slechts één ding: Israëls wrede bezetting, die geen enkel ander doel dient dan het stillen van landhonger en het uitoefenen van macht, soms op sadistische wijze.


Martijn van Dam beweerde onder andere:

- Israël heeft een extreem-rechtse regering

Blijkbaar is het de heer van Dam ontgaan dat zijn eigen zusterpartij, de Arbeidspartij, in de coalitie zit en o.a. de belangrijke post van minister van defensie vervult. Likoed is een centrum-rechtse partij, geen extreem-rechtse. In hoeverre de andere kleinere partijen als extreem-rechts zijn te classificeren is een punt van discussie. Zelfs Lieberman bijvoorbeeld is niet principieel tegen een twee-statenoplossing. Hij is wel sterk anti-Arabisch. Shas is erg religieus, maar niet extreem-rechts. Op sociaal economisch gebied is zij zeker niet rechts, en zij is voor veel geld voor grote gezinnen en religieuze scholen. Net als in Nederland zijn sommige partijen niet meer zo eenduidig in te delen in links of rechts. Van Dam maakt een karikatuur van de Israëlische politiek en van zichzelf door de hele regering als extreem-rechts te betitelen.

- "Op de Westelijke Jordaanoever wordt het vredesproces elke dag moeilijker gemaakt, doordat de nederzettingen groeien en groeien. De helft van de Westelijke Jordaanoever is voor Palestijnen al ontoegankelijk.
De helft van de wegen is voor hen verboden gebied. In Jeruzalem en Hebron worden mensen uit hun huizen verdreven. Er liggen reeds goedgekeurde plannen op de plank voor nog eens veertigduizend huizen in het bezette gebied. Veertigduizend nieuwe hobbels op weg naar vrede."


De nederzettingen groeien op beperkte schaal binnen de huidige gemeentegrenzen. Er worden geen nieuwe nederzettingen bijgebouwd en geen nieuw land geconfisceerd. Het absurde aantal van 40.000 nieuwe huizen heb ik nergens kunnen vinden, en zou bijna een verdubbeling van het aantal woningen voor kolonisten inhouden. Het is een wilde bewering zonder bronvermelding, net als de bewering dat de helft van de Westoever ontoegankelijk is. Daarmee wordt misschien bedoeld dat de helft ongeveer (iets minder in feite) onder de Oslo akkoorden aan de Palestijnse Autoriteit was overgedragen. Dat wil uiteraard niet zeggen dat de rest ontoegankelijk is voor Palestijnen. Alleen de nederzettingen zelf en militaire terreinen zijn ontoegankelijk. De laatste tijd zijn veel checkpoints verwijderd en kunnen Palestijnen bijvoorbeeld weer vrij de Jordaanvallei in en uit reizen.

- "Israël heeft in Gaza op grote schaal scholen, universiteiten en woonwijken platgewalst. Dit diende geen enkel militair doel."

In tegenstelling tot de andere aantijgingen geeft Van Dam hier iets van zijn bronnen weer: VN medewerkers en Palestijnen die hij sprak in Gaza. De VN heeft Israël valselijk beschuldigd een school in Jabalya te hebben gebombardeerd, zo heeft men zelf toegegeven. Niet echt betrouwbaar dus. Israël heeft deze gebouwen, voorzover zij wel zijn geraakt, niet 'platgewalst' maar getroffen bij gevechten met Hamas strijders. Scholen en ziekenhuizen waren nooit doel op zichzelf. Zij werden soms getroffen omdat Hamas strijders ze als schuilplaats gebruikten en vanuit de directe nabijheid van dergelijke gebouwen opereerden. Overigens hield het Hamas leiderschap zich schuil in de kelder van het (indertijd door Israël gebouwde) Shiva ziekenhuis in Gaza, wetende daar veilig te zijn voor Israëlische aanvallen. Als Israël inderdaad met gemak en wreedheid zomaar ziekenhuizen zou bombarderen, dan hadden zij zich daar niet schuilgehouden, maar in een van de vele ondergrondse bunkers.
De universiteit van Gaza, moskeeën en woonhuizen waren wel direct doelwit, omdat er explosieven waren opgeslagen (vandaar de secundaire explosies na een bombardement), of ze als werkplaats voor wapenfabricage werden gebruikt, of omdat Hamas strijders zich er schuilhielden. Overigens werd bijna altijd van tevoren gewaarschuwd, zodat burgers deze gebouwen konden verlaten.

- Palestijnen worden uit Oost-Jeruzalem verjaagd.

Israël breekt illegaal gebouwde huizen af, zowel in Oost- als West-Jeruzalem, en zowel van Joden als Arabieren. Er zijn het afgelopen jaar evenveel huizen van Joden afgebroken.

- Palestijnen moeten uren reizen binnen de Westbank vanwege de vele checkpoints.

Pertinent onjuist, sinds Israël bijna alle checkpoints heeft opgeheven. Van Dam krijgt dezelfde verhalen te horen van Palestijnen en 'vredesactivisten' die zij al jaren verkondigen, maar de situatie is het afgelopen jaar flink gewijzigd, zoals ook in Haaretz valt te lezen. Dit is het gevolg van zowel Amerikaanse druk als een verbeterde veiligheidssituatie.

- Israëls huidige beleid is niet in het belang van Israël. Nederland moet als vriend van Israël uitleggen dat dit beleid de radicalisering en dus het geweld onder de Palestijnen in de hand werkt. Nederland moet eisen dat Israël stopt met de bouw in de nederzettingen.

Misschien moet Israël als vriend ons eens in alle ernst komen vertellen dat hoe wij met onze moslimminderheid omgaan, niet goed is voor ons land en de toekomst. We moeten de moslims, net als in Israël, toestaan dat vijf keer per dag met luidsprekers voor het gebed wordt opgeroepen, ook om vier uur 's ochtends. We moeten aparte scholen voor moslims bevorderen en Arabisch tot een officiële taal verklaren. We moeten het ontstaan van Arabische partijen aanmoedigen. Alle straatnaambordjes moeten ook in het Arabisch worden opgesteld. Serieus: wie zijn wij om Israël te vertellen wat het moet doen? Waarom denkt Van Dam beter dan Israëli's te weten wat goed is voor het land? Hoe goed kent hij het land überhaupt, en hoeveel weet hij van het conflict en de geschiedenis? Hij is op een zogenaamde 'fact finding mission' geweest, waarbij hij met name Palestijnen en linkse vredesactivisten heeft gesproken. Femke Halsema was vorig jaar ook op zo'n oriëntatiereis geweest, net als andere vooral linkse parlementariërs (georganiseerd door United Civilians for Peace, maar er zijn meer 'vredes'organisaties die ze aanbieden). Als ze terugkomen roepen ze steevast op tot sancties en een 'steviger' standpunt tegenover Israël. Christenen gaan vaak op reizen georganiseerd door Christenen voor Israël, en komen terug met meer begrip voor Israëls situatie en moeilijke positie. Het beeld of verhaal waarmee men thuiskomt is dus, met andere woorden, erg subjectief.

Ik stoor mij ontzettend aan de aanmatigende houding van Europa tegenover Israël. Ons past waarlijk wat meer bescheidenheid. Israël doet een en ander verkeerd, maar ze hebben ons niet nodig om daar achter te komen. Daarvoor heeft Israël zelf genoeg kritische oppositie, kritische pers, en allerlei vredes- en mensenrechtenorganisaties. Israël loopt ons ook niet continu te vertellen wat we moeten doen. Wat meer respect graag, want alleen op basis van gelijkwaardigheid is een constructieve dialoog mogelijk, waar beide wat van kunnen leren.

Ik wordt eerlijk gezegd kotsmisselijk van de valse manier waarop mensen als Martijn van Dam het vriendschapsargument misbruiken. Als het aan Van Dam ligt is het met die vriendschap snel gedaan. Een vriend is immers niet iemand die je continu onder druk zet, vooral met de tegenstanders praat en hun versie van het conflict overneemt, en in het openbaar allerlei wilde beschuldigingen tegen je uit. Dat is een vijand, geen vriend. Een vriend is oprecht geïnteresseerd in jouw visie en zal met jouw belangen rekening houden, en het wanneer nodig voor je opnemen.

- De nederzettingen zijn in strijd met de vierde conventie van Genève en elke uitbreiding is een schending van het internationale recht.

De 'Vierde Geneefse Conventie Betreffende de Bescherming van Burgers in Oorlogstijd' verbiedt het overbrengen van de eigen burgerbevolking naar bezet gebied van een andere staat. Hoewel vaak beweerd, is het juridisch gezien omstreden of dit van toepassing is op de Israëlische nederzettingen in Palestijns gebied. Niet alleen is er (nog) geen Palestijnse staat die Israël bezet, maar de bepaling uit 1949 was bedoeld tegen gedwongen deportaties zoals van Joden en andere bevolkingsgroepen naar concentratiekampen in Polen, niet tegen vrijwillige vestiging van burgers in een gebied. Zoals de volledige naam aangeeft, handelt de conventie over de bescherming van burgers. Als de bewoners van de nederzettingen niet geschaad worden, zou de bescherming nog de Palestijnen kunnen dienen, die gehinderd worden door de aanwezigheid van de nederzettingen. Volgens de Israëlische redenering zijn de controles en beperkingen die de Palestijnen worden opgelegd echter niet het gevolg van de nederzettingen op zich, maar van terreur van Palestijnse kant waartegen de kolonisten beschermd moeten worden. Wat resteert is confiscatie van Palestijnse privé-grond voor de nederzettingen, wat inderdaad illegitiem is voor zover het geen direct veiligheidsbelang dient, en ook bij een legitiem veiligheidsbelang dient de eigenaar afdoende gecompenseerd te worden. Voor een andere visie op de nederzettingenproblematiek zie: "The Debate About Israeli Settlements" van CAMERA.
Dit alles wil natuurlijk niet zeggen dat de nederzettingen geen obstakel voor vrede zijn, maar het is discutabel of ze inderdaad allemaal illegaal zijn zoals Van Dam en andere critici beweren. Niet alleen de nederzettingen, ook de status van de Westoever zelf is omstreden. Het gebied is in 1967 op Jordanië veroverd, dat het op zijn beurt in tijdens Israëls onafhankelijkheidsoorlog illegaal had veroverd en geannexeerd. Omdat de Britten de laatste legitieme machthebber in het gebied waren, zo redeneren sommigen, gelden nog steeds de bepalingen waaronder de Britten het mandaatgebied Palestina hadden toegewezen gekregen door de Volkerenbond, en dat houdt in dat in het gebied ten westen van de Jordaan een Joods thuis gebouwd zou worden en de Britten dit dienden te faciliteren. En dus mogen Joden zich nog steeds in het hele gebied vestigen, en niet alleen binnen de Groene Lijn. Hier kun je natuurlijk tegenin brengen dat de Verenigde Naties in 1947 tot deling van het gebied hebben besloten en Joden zich dus niet meer overal konden vestigen, maar het delingsplan is door de Arabieren verworpen en dientengevolge nooit uitgevoerd. Ook de vele VN resoluties spreken bovenstaande lezing tegen, maar het is wel goed te beseffen dat de status van de Westoever juridisch gezien gecompliceerd ligt, ook omdat Jordanië er later officieel afstand van heeft gedaan (ten gunste van de Palestijnen). Begrijp me niet verkeerd: ik ben niet voor het voortduren van de bezetting, en ik denk dat zij voor zowel Israël als de Palestijnen schadelijk is; waar ik wel een probleem mee heb zijn de continue aantijgingen van Israëlische schendingen van het internationale recht.

- Het verbeteren van de relaties en de uitbreiding van het associatieverdrag is een beloning voor het beleid van Netanjahoe, we bieden Israël handelsvoordelen (minstens vier keer beweerd in het artikel).

Zijn de goede handelsrelaties met Iran, Rusland, Syrië, Egypte, Tunesië etc. etc. ook allemaal een beloning voor hun behandeling van minderheden, gebrek aan vrijheid, minderwaardigheid van de vrouw, homofobie, antisemitisme en nog zo wat zaken? Is het vele geld dat Europa aan de PA geeft, en de vele projecten en organisaties in de Palestijnse gebieden die zij steunt, een beloning voor bijvoorbeeld het volgende?

Op een op TV uitgezonden Fatah bijeenkomst vindt een fictieve dialoog plaats tussen Fatah en Hamas:

In this scene actors portray a Hamas teacher and student supporters of Fatah and Hamas, debating which movement is greater. Significantly, the competition between Fatah and Hamas supporters is based not on who has built more Palestinian infrastructures, nor on who has promoted peace, but rather on who can take credit for more terror.

The debate ends when a Fatah student trumps Hamas's boast of having kidnapped Israeli soldier Gilad Shalit by mentioning the "arrest of two Israeli soldiers in Ramallah" by the PA-Fatah. This alludes to the lynching and gruesome murder of two Israeli reservist soldiers who accidentally entered the Palestinian Authority-controlled city in October 2000. While the picture of a Palestinian celebrating the killing by waving his bloody hands to the mob horrified the world, the murder remains a source of pride for Fatah.


Nederland zou zijn steun aan de PA niet meteen stop moeten zetten vanwege dit soort zaken (dit is een voorbeeld uit vele), maar zou de PA daar wel wat duidelijker op aan mogen spreken. Het is opvallend dat mensen als Van Dam met dit soort zaken blijkbaar geen enkel probleem hebben. Er is in hun ogen immers slechts een dader en een slachtoffer.

De handelsbetrekkingen met Israël zijn geen gunst van de EU tegenover Israël, waarvoor het diep dankbaar moet zijn, maar een zakelijke overeenkomst waar beide partijen belang bij hebben. De EU profiteert evenzeer van Israëls know-how op verschillende gebieden, als dat Israël van ons profiteert.
Natuurlijk mogen mensenrechten in een (handels) relatie ook aan de orde komen, maar laten we niet doen alsof we Israël allerlei gunsten verlenen terwijl dat stoute Israël zich helemaal niet aan de afspraken houdt. Met mensenrechten is in de Europese Unie overigens ook genoeg mis.

Ratna Pelle

 

maandag 29 juni 2009

Oorlogsmisdaden Gaza (video voor rechter Goldstone)

 
Maurice Ostroff - een Israëlische Jood die in Zuid-Afrika is geboren en opgegroeid - richt zich in onderstaande video tot zijn voormalige landgenoot, de (eveneens Joodse)rechter Richard Goldstone die een VN onderzoek leidt naar beschuldigingen van oorlogsmisdaden tijdens de recente Gaza Oorlog. Zowel de dreiging van de Qassam raketten uit de Gazastrook als de haat-indoctrinatie van jonge kinderen door Hamas komen hierin aan de orde.
 
 
 
 
 

Nog maar 10 bemande checkpoints binnen Westoever


Dit artikel toont aan dat veel van wat over de Westoever wordt geschreven simpelweg onzin is. Uit onderdachte bron - Haaretz- wordt gemeld dat er slechts 10 bemande checkpoints over zijn op de Westoever, en de controles daar nauwelijks nog vertraging voor de Palestijnen opleveren. Juist onder de veel verguisde regering Netanjahoe zijn de checkpoints in versneld tempo verwijderd, om zo het dagelijkse leven van de Palestijnen te verbeteren. Natuurlijk speelt druk van de VS hierin een rol, maar ook de verbeterde veiligheidssituatie waardoor minder strikte controles nodig zijn. Tot nu toe vertaalt de onvrede van de Palestijnen met bijvoorbeeld de speech van Natanjahoe - waarbij nota bene PA onderhandelaar Erekat met een derde intifada dreigde - zich niet in meer (pogingen tot) aanslagen. De opruiende retoriek in door de PA gecontroleerde media en tijdens vrijdag gebeden heeft evenmin tot een hernieuwde geweldsgolf geleid. De PA speelt wat dat betreft echter wel met vuur, want een flinke 'gelukte' aanslag en de checkpoints zijn er weer.

RP
----------------

Last update - 22:44 24/06/2009
Israel removes dozens of West Bank roadblocks
http://www.haaretz.com/hasen/spages/1095231.html
By Amos Harel and Avi Issacharoff

 
Recent weeks have seen a dramatic change in Israel's roadblock policy in the West Bank. Right under the nose of the right-wing government of Benjamin Netanyahu, the Israel Defense Forces has lifted some of the main, permanent roadblocks in the West Bank, which have played a central role in restricting the movement of Palestinians, mostly between the main Palestinian cities.

The decision of the defense establishment to ease Palestinian travel very much reflects the steps the Palestinian Authority security forces have taken against the Hamas and Islamic Jihad terrorist infrastructure in the West Bank. American pressure and demands the Palestinians be allowed to move freely in areas where there is no security risk are also a factor.

Currently, there are only 10 manned roadblocks within the West Bank (excluding those linking the territories with Israel), and searches are not carried out at every one of them. A year and a half ago, there were 35 manned roadblocks in operation.

Moreover, the defense establishment has allowed several hundred Palestinian businessmen, holders of BMC (Businessman Card) permits, free access to Israel. However, the UN's Office for the Coordination of Humanitarian Affairs says its data shows there are 630 different obstacles and roadblocks in place throughout the West Bank.

A week ago the DCO roadblock (set up by the Civil Administration) was removed from the way heading into Jericho from the south. This gives the city's residents free access to all parts of the West Bank. The lifting of the roadblock to Jericho also allows access to the city to Israelis who might want to visit the casino there.

Twenty days ago the DCO roadblock to the eastern entrance to Qalqiliyah was removed, and the Einav roadblock east of Tul Karm was also lifted. In its place there are soldiers but they do not check Palestinian vehicles but only cars with Israeli license plates to prevent Israeli citizens from entering Palestinian towns.

At the roadblock of Shavei Shomron, on the exit from Jenin to Nablus, checks on Palestinian vehicles are no longer being carried out.

In essence, Palestinians from the main cities can now travel in the northern West Bank without any security checks.

The roadblocks surrounding Nablus, a city that had been under complete siege, have now all been lifted. Several months ago the roadblocks to the west and east of the city were dismantled, and two weeks ago the northern and southern roadblocks were also lifted.

Soldiers where the Nablus roadblocks stood prevent cars with Israelis from entering the city during the week, but Israeli Arabs are allowed into the city on Friday and Saturday.

The soldiers are also under orders to carry our random checks of Palestinian vehicles.

On a trip to Ramallah, Palestinians will be checked at the Za'atra roadblock, which is south of Hawara, but Palestinian eyewitnesses said there are no delays. This is the only roadblock in the northern West Bank where checks of Palestinian vehicles are still being carried out. On average, a trip between Ramallah to Jenin takes 90 minutes, while several months ago it took hours.

Last week the Aatra (Bir Zeit) roadblock north of Ramallah was lifted. Between Ramallah and the southern West Bank, Hebron and Bethlehem, the Jaba roadblock is still in operation at the Adam-La Ram junction. Palestinians told Haaretz there are still random checks on cars, but Israeli security sources said only Israeli vehicles are subjected to checks to avoid accidental entry of Israeli citizens into unauthorized Palestinian areas.

Haaretz was told "the matter will be taken care of" by security sources.

The Wadi Nar roadblock, located northeast of Bethlehem, remains manned, and random checks of vehicles are carried out. Residents of Hebron, in the southern West Bank, wishing to travel north to Jenin, will be stopped at two roadblocks for random checks, and the delays are not long.

The decision to lift the roadblocks was made by the commander of the Judean and Samaria Division, Brigadier General Noam Tivon, along with Brigadier General Yoav Mordechai, commander of the Civial Administration. Mordechai and Tivon will meet with their Palestinian counterparts today at the PA's headquarters in Bethlehem.

The dismantling of the roadblocks may have begun under while Ehud Olmert was prime minister, but the pace was significantly slower than it is today. The World Bank, the international community and the Americans demanded that Israel take substantive action to improve the lot of the Palestinians in the West Bank.

The World Bank stressed in each of its recent reports that only a substantive change in the roadblock situation and easing of restrictions on movement between Palestinian cities would enable economic growth in the PA.

The lifting of the roadblocks is being done with the authorization of Prime Minister Benjamin Netanyahu, Defense Minister Ehud Barak, the Chief of Staff Gabi Ashkenazi and with the blessing of the Shin Bet.

On a number of occasions Netanyahu has said that he is in a position to take action to improve the day-to-day life of Palestinians in the West Bank in a way that would significantly better the economic conditions in the area.

Both Netanyahu and Barak believe that ultimately they will have no choice but to evacuate the outposts in line with American demands. While that evacuation will be met by reaction from the right wing, lifting roadblocks does not bear a significant domestic political price if there are no terrorist attacks as a result of the easing of restrictions.

Moreover, the good relations between Netanyahu and Barak has enabled the prime minister to rally the defense minister in support of removing roadblocks, while the bad blood between Olmert and Barak blocked progress on the issue.

The latest easing of travel for the Palestinians allows Israel to claim it is meeting its promises to lift restrictions and is contributing to the bettering of the Palestinian economy.

An Israeli security source told Haaretz that "the improved security situation in the West Bank permitted the lifting of the roadblocks. "When there is law and order, [and] there are no armed [Palestinians] in the streets and efforts are made to prevent terrorism, then there is no need for roadblocks," said the source.

Klaagmuur integraal deel van Al-Aqsa moskee volgens Palestijnse woordvoerder

 
De Palestijnen eisen niet aleen de Al Aqsa Moskee, maar ook de Klaagmuur op. Dit is geen losse uitspraak gedaan op persoonlijke titel, maar consistent beleid van de Palestijnse Autoriteit. Het is werkelijk een wonder dat zij toch als gematigd te boek staat en Israel juist als havikachtig en compromisloos.
 
RP
----------------
 
Chief Palestinian delegate to the Arab League: Wailing Wall is an integral part of the Al-Aqsa mosque
http://translate.google.com/translate?js=n&prev=_t&hl=en&ie=UTF-8&u=http%3A%2F%2Fwww1.wafa.ps%2Fwafa%2Farabic%2Findex.php&sl=ar&tl=en&history_state0=

26 June 2009  WAFA (PLO news agency)
 
Cairo - ...Chief Palestinian delegate to the Arab League Ambassador Mohamed Sobeih in a statement to reporters in Cairo ...stressed that the Wailing Wall, which he called the Jews' Wailing Wall 'after the occupation and control by force of arms, is an integral part of the Al-Aqsa mosque, which is' a place for Muslims and sincere part of the doctrine of one and a half billion Muslims in the world'.

 
--------------------------------------------
IMRA - Independent Media Review and Analysis
Website:
www.imra.org.il

woensdag 24 juni 2009

De anti-Israel hetze in krantenfora op internet

 
Sommige kranten keuren de reakties voordat ze ze plaatsen op hun website, bijv. NRC en Trouw. Bij de Volkskrant en Telegraaf wordt alles meteen geplaatst, en zie je dan ook ellenlange lijsten met reakties van vaak bedenkelijk niveau.
 
 
 

De anti-Israel hetze op krantenfora

IMO Blog, 21 juni 2009

Hoe ver kun je gaan om Israël zwart te maken? Als reactie op een niet onaardige blog van Trouw correspondente Inez Polak schrijft ene Marjan uit Nijmegen:

Leuk, deze karakterisering van israel. Tekenend ook dat in een land in de kleuterfase de politici elkaar met kleuternamen aanspreken! Nu is er niets liefs aan politici die kleuterachtig doen. De kleuterperiode is de meest geweldadige fase in een mensenleven. Kleuters pakken wat ze hebben willen en hebben nog geen flauw benul van begrippen als "delen" en "eerlijkheid". Ook de eigen agressie beheersen is voor kleuters moeilijk.
De beschrijving dat israeliers bij het leggen van matjes in de fitnessklas geen rekening houden met elkaars "territorium" is zo treffend, dat behoeft geen uitleg.
Helaas werkt deze volksaard ook door in de politiek.


Polak had het in haar blog onder andere over het fenomeen dat politici in Israël elkaar niet alleen snel tutoyeren en bij de voornaam noemen, maar ook bij troetelnamen of namen uit hun jeugd. En dat is natuurlijk zeer verdacht en daar steekt inderdaad een hele hoop imperialistische agressie en onderdrukking van anderen uit. Wat fijn dat we psychologe Marjan uit Nijmegen in ons midden hebben.


Haar domheid beperkt zich niet tot reacties aan Trouw. In een reactie op Wouter Brassé, die onder een Volkskrant artikel een ironische opmerking maakte over zijn CIDI pasje dat helaas verlopen is waardoor zijn brief niet in de krant was geplaatst, schrijft ze:

Deze zin behoeft enige uitleg. Wat is een CIDI-pasje, waarvoor wordt het gebruikt en wat heeft het te maken met het afwijzen van een ingezonden brief voor de papieren Volkskrant? Geeft een CIDI-pasje automatisch recht op plaatsing van je ingezonden brief en zo ja, hoe kom je aan zo'n pasje? Ik wil er ook wel eentje.

Ik geloof niet dat er CIDI pasjes bestaan, en ik heb iemand van het CIDI wel eens horen verzuchten dat als je van het CIDI bent, men juist geen belangstelling meer heeft voor je mening, want dat is oude koek en zionistische propaganda, maar velen op het VK forum denken dat de Volkskrant en andere media in handen zijn van de Joodse lobby, die bovendien alle critici van Israël goed in de gaten houdt en zelfs dossiers van ze bijhoudt. Ook klagen enkelen over de in hun ogen vele Joodse medewerkers van die krant en van andere media. Ik weet zelf vrij zeker dat je als voorvechter van de Palestijnen meer kans hebt om je brief geplaatst te krijgen, want een pro-Palestijnse visie geldt nog steeds (al jaren) als nieuw en verfrissend en taboedoorbrekend. Als je als sympathisant van de Palestijnen desondanks niet in de krant komt zijn je schrijfsels blijkbaar erg beroerd. Nadat Wouter naar Israel-Palestina.Info verwees, schrijft Marjan:

Marjan schreef op 11-06-2009 08:54
@ Eenburger,

Om je even alert te maken op de manipulatie van www.israel-palestina.info:

wil je de kaartjes op de site vergelijken met het volgende kaartje:
www.presby teriandivestment.org...

Op het kaartje op de site van Wouter staan de nederzettingen als stipjes weergegeven (lijkt weinig), op bovenstaande kaartjes staan de nederzettingen als gebied weergegeven (dat is dus erg veel).
Bovendien maken bovenstaande kaartjes in een klap duidelijk wat de Palestijnen hebben moeten inleveren. Vandaar dat die kaartjes hier zo moeilijk te vinden zijn.

Het onderste kaartje op de site van Wouter is bedoeld om israel tegen de zee van vijandige arabieren te illustreren. Echter, israel wordt massaal gesteund door de VS en Europese landen, dus je zou ook een kaartje kunnen maken van het resterende deel van Palestina geprojecteerd op de kaart van de westerse landen inclusief israel.
Beide voorstellingen van zaken zijn overtrokken.
Feit blijft wel dat de joodse immigranten in israel er vrijwillig voor gekozen hebben om in het midden-oosten te wonen. Als zij daar niet in vrede kunnen leven dan moeten ze (wat mij betreft) maar terug maar waar ze vandaan kwamen. Naar Europa/Rusland en de VS dus.


Marjan vervolgt:
[...] een anti-zionist is iemand die tegen het zionisme is. Het zionisme is een racistische ideologie van mensen die een joodse staat willen vestigen ten koste van anderen. Die staat hoeft niet noodzakelijkerwijs in Palestina te liggen maar de huidige generatie zionisten heeft zich daarop vastgepind. De zionisten streven ernaar om een joodse meerderheid te handhaven in de joodse staat israel en schuwen daarvoor middelen als moord, roof, economische wurging en etnische zuivering niet.
Niet alle zionisten zijn joods. Er zijn ook christelijke zionisten (die vanuit een mismaakte bijbelse filosofie redeneren) en racistische zionisten (die gewoon tegen moslims zijn en daardoor voor israel).
Ook niet alle joodse israeliers zijn zionistisch. De palestijnse joden schijnen zelfs in meerderheid antizionistisch te zijn. Moeten die dan ook als landverraders het land uitgezet worden?


Waarop Wouter zijn zelfbeheersing bijna verliest, wat niet verbazingwekkend is:

Ik moet het hier enigszins netjes houden, maar ik wordt kotsmisselijk van jullie leugens en verdraaiingen.

Dat "manipulatieve kaartje" op www.i srael-palestina.info/kaar... is afkomstig van ARIJ www.poica.org/maps/index.php een organisatie die zich inzet voor duurzame ontwikkeling, natuurbehoud en zelfvoorziening in de Palestijnse gebieden. Die club werkt samen met Al Quds universiteit en heeft prijzen gekregen van Birzeit universiteit voor haar website.


Als reaktie op Marjans:
"Feit blijft wel dat de joodse immigranten in israel er vrijwillig voor gekozen hebben om in het midden-oosten te wonen. Als zij daar niet in vrede kunnen leven dan moeten ze (wat mij betreft) maar terug maar waar ze vandaan kwamen. Naar Europa/Rusland en de VS dus."
vervolgt Wouter:
Dit is geen 'feit', maar een verdraaiing of ronduit leugen: de meeste Israeli's zijn daar geboren, hun ouders of grootouders ontvluchtten de pogroms in Oost-Europa, de vervolging in Polen, nazi-Duitsland en (ja, ook) de islamitische landen, vluchtelingen werden eind jaren '30 zelfs door Amerika geweigerd en naar Europa teruggestuurd. (en.wikipedia.org/wiki/SS_S t._L...)

Zionisme is niet racistisch en tegen de islam zijn is sowieso ook niet racistisch.
Benny Morris is het geheel niet met Ilan Pappe eens (www.israel-palestina.info/modu...)
Als jullie daadwerkelijk vrede willen in het Midden-Oosten zullen jullie de rechten van Palestijnen EN Joden moeten erkennen.


Marjan weer:
De Al Quds Universiteit: volgens mij werken daar meer gerenommeerde wetenschappers. Die universiteit wordt met enige regelmaat gebombardeerd door israel. Is israel soms tegen educatie van Palestijnen?
Blijkbaar wil je suggereren dat Palestijnen geen fatsoenlijke wetenschap kunnen bedrijven. Dat is een ronduit racistische gedachte.

En Wouter, kinderen van rovers hebben de plicht om het gestolen goed terug te geven. Zij hebben niet het recht om het zelf te houden. Voor landroof is er geen verjaringstermijn, de plicht tot teruggave is eeuwigdurend. Je argument dat in israel inmiddels de tweede of derde generatie landrovers woont is dus niet relevant.


Hierop reageerde Wouter:
Marjan, daar gaat je laatste restje geloofwaardigheid.
De Al Quds universiteit is nooit gebombardeerd door Israel. Tijdens de Israelische bezetting zijn er juist veel scholen en universiteiten gebouwd, waaronder Al Quds in 1984 in Oost-Jeruzalem. De 'racistische gedachten' zitten uitsluitend in jouw verwrongen denkwereld.
"Voor landroof is er geen verjaringstermijn, de plicht tot teruggave is eeuwigdurend."
Waar heb je dat vandaan, of verzin je alles maar ter plekke? Wie dergelijke nonsens uitkraamt heeft niets te zoeken in een serieuze discussie.


NB: ik heb niet de gehele discussie weergegeven, want dan zou deze blog erg lang worden. Er liepen ook verschillende discussies met verschillende mensen door elkaar.

Het is steeds weer verbazingwekkend hoeveel onzin er over Israël wordt geschreven. Marjan is een van de vele reageerders die geregeld op dit soort fora haar haat over Israël spuit. Ik heb mij hier wel eerder verbaasd over de haat tegen Israël, en soms ook tegen Joden, op de websites van gerenommeerde kranten of nette mensen. Het gaat mij niet om Marjan, om Corrie, Piet, Henk of wie dan ook. Het gaat om de ongegeneerde vuilspuiterij en het abominabele niveau van de reacties. "Alle Joden zijn vrijwillig naar Israël vertrokken en moeten maar terugkeren naar Europa", "zionisme is racisme, en de zionisten hebben het gebied etnisch gezuiverd", "de Joodse vluchtelingen zijn allemaal vrijwillig of op aandringen van de zionisten - zelfs middels bomaanslagen door de Mossad - naar Israël gekomen, zij hadden het in de Arabische staten prima naar hun zin" etc. etc. Sommige mensen worden daarover zo kwaad dat ze naar de andere kant doordraven. "Er is helemaal geen Palestijns volk, Jordanië is Palestina, het enige waar de Palestijnen goed in zijn is zichzelf opblazen tussen Israëli's en raketten afschieten, Israël heeft altijd haar hand uitgestoken in vrede en de kolonisten verdedigen zich slechts tegen de Palestijnse extremisten". Het is bijna onmogelijk om in zo'n sfeer nog fatsoenlijk te discussiëren, en daarom doe ik dat ook niet veel meer. Toch is het denk ik belangrijk dat we de dit soort plaatsen niet aan de antizionisten en de fanaten laten, dat onwaarheden overal worden benoemd en mensen uitgedaagd hun bronnen te geven. Het is ook belangrijk over foute reacties te klagen. Bij de Volkskrant staat achter de naam van de reageerder altijd een klein rood uitroeptekentje. Als je daarop klikt verschijnt er een venstertje waarin je je naam en e-mailadres moet invullen en je klacht kan motiveren. Je kunt natuurlijk ook gewoon de opinieredactie aanschrijven of opbellen en ze vragen om de reacties beter te screenen, eventueel voordat ze geplaatst worden zoals Trouw en NRC doen.

Ik heb bovenstaande discussie hier ook weergegeven om te laten zien hoe je op die onzin kunt reageren. Ik zou sommige dingen natuurlijk weer anders hebben gedaan dan Wouter, en er zijn gelukkig meerdere mensen die op de website van de Volkskrant goed onderbouwde en gematigde bijdragen leveren, en dus een goed voorbeeld zijn. Het is belangrijk feiten te geven en desnoods dingen na te zoeken, in plaats van de ander voor antisemiet uit te maken. Doe dat laatste alleen als iemand ook echt over de schreef gaat wat dit betreft, en bijvoorbeeld Joden in Nederland aanspreekt op wat Israël doet, Israël met de nazi's vergelijkt, of antisemitische stereotypen verwoordt zoals dat de Joodse/zionistische lobby zoveel macht heeft en iedereen in de gaten houdt, Joden 'iets' met geld hebben, er teveel Joden bij de krant werken etc. Antizionisme en antisemitisme liggen vaak dicht bij elkaar en soms is het eerste vooral een acceptabele uitingsvorm van het tweede, maar het werkt averechts om steeds met het A-woord te komen. Je kunt natuurlijk ook je eigen blog beginnen. Dat is makkelijker dan je wellicht denkt.


Ratna Pelle
(met dank aan Wouter)

NRC - karikatuur van toespraak Netanjahoe

 
 

NRC karikatuur van toespraak Netanjahoe

IMO Blog, 19 juni 2009

NRC Handelsblad, bekend om zijn suggestieve en misleidende berichtgeving over Israël en het Palestijns/Arabische conflict, wist deze week de speech van Netanjahoe vakkundig om zeep te helpen. Helaas sneuvelde ook de waarheid en de objectieve berichtgeving.

Het begint al bij de kop. Deze luidt niet, zoals je zou verwachten: 'Netanjahoe: Palestijnse staat mogelijk onder voorwaarden' of iets dergelijks, maar: 'Netanjahoe wil vooral VS niet teveel toegeven'. Vreselijk subjectief en weinig zeggend over de concrete inhoud van de speech.
In het inleidende stukje vermeldt Guus Valk, de correspondent in Israël van NRC, dat 'Netanjahoe over een Palestijnse staat heeft gesproken, maar met zoveel voorwaarden dat de vraag rijst, of het nog wel een staat zou zijn.' Wat is er zo extreem aan de voorwaarden dat de Palestijnen Israël als Joodse staat erkennen en de Palestijnse staat gedemilitariseerd moet zijn? Er zijn wel meer staten zonder (volwaardig) leger. Costa Rica is het grootste en bekendste voorbeeld van een land zonder krijgsmacht, naast allerlei dwerg- en eilandstaten zoals IJsland, Andorra, Grenada en Haïti. Duitsland mocht in 1955 na 10 jaar demilitarisering vooral zijn Bundeswehr oprichten omdat het als bondgenoot tegen de Sovjetunie nodig was. Ook Japan was toen een bondgenoot geworden tegen het 'rode gevaar' uit China en Korea, maar koos er zelf voor geen volwaardig leger meer te willen. Een leger is geen voorwaarde voor soevereiniteit. Dit is bovendien geen nieuwe eis, en is onderdeel van onder andere het Geneefse Akkoord dat mede door president Abbas en PLO topman Yasser Abed Rabbo is ondertekend, en de voorstellen van Clinton en Barak tijdens Camp David. Lange tijd was het onderdeel van de Westerse consensus wat betreft de oplossing van het conflict, net als het feit dat de vluchtelingen niet naar Israël kunnen 'terug' keren, Jeruzalem de hoofdstad van beide staten zou zijn en de grenzen gebaseerd zouden zijn op de bestandslijnen van 1949 met enkele grenscorrecties zodat Israël een paar nederzettingenblokken kan houden.


NRC vervolgt (vet door mij toegevoegd):
"in een toespraak die doorspekt was met Likoed ideologie heeft de Israëlische premier Benjamin Netanjahoe gisteravond voor het eerst de stichting van een Palestijnse staat als optie genoemd. De premier verbond aan deze kleine tegemoetkoming aan de VS tal van voorwaarden: de staat moet gedemilitariseerd zijn, er moeten 'harde veiligheidsgaranties' komen voor Israël, de Palestijnen moeten Israël erkennen als Joodse staat, en de 'natuurlijke groei' in de nederzettingen in bezet gebied mag doorgaan".

De toespraak van Netanjahoe bevatte naast Likoed-ideologie ook verzoenende taal richting de Palestijnen en Arabische wereld, de expliciete erkenning van het recht van de Palestijnen op een eigen staat is geen kleine tegemoetkoming voor iemand, die daar, ook volgens de NRC, altijd een fel tegenstander van was (nu wordt opeens beweerd dat hij dat in feite al eerder had toegegeven), en dit gaat verder dan wat de zo gematigde Abbas over Israël heeft gezegd. De Israëlische voorwaarden zijn er maar een paar en hoogst reëel.

"Territoriale concessies om een Palestijnse staat mogelijk te maken sloot hij echter impliciet uit, omdat die in het verleden "de Palestijnse haat niet verminderd hebben". Het waren de Arabieren, zei Netanjahoe tegen zijn gehoor, die in 1947 weigerden Israel te erkennen. Daarmee zijn zij de schuldigen aan het conflict in het Midden-Oosten."

Netanjahoe sloot die territoriale concessies nergens uit, niet expliciet en niet impliciet. Hij legde uit dat concessies in het verleden averechts werkten, en daarom tegenconcessies en veiligheidsvoorwaarden nodig zijn. Het is tekenend dat dit zo karikaturaal wordt weergegeven. Netanjahoe noemde concrete voorbeelden zoals de terugtrekking uit de Gazastrook en zuid-Libanon. NRC negeert stelselmatig deze kant van de zaak, ook in bijvoorbeeld de berichtgeving over de Gaza Oorlog van afgelopen januari, waarin de focus alleen lag op het Palestijnse leed, en allerlei wilde aantijgingen tegen Israël kritiekloos werden overgenomen. Dat de Arabieren in 1947-1948 weigerden Israël te erkennen was geen rechtvaardiging voor het feit dat Israël geen territoriale concessies zou hoeven doen, maar een verklaring dat het conflict niet met de bezetting begon. Volgens Netanjahoe is de Arabische weigering om Joodse zelfbeschikking te erkennen de kernoorzaak van het conflict, en hij geeft verschillende voorbeelden om dat te onderbouwen. Door dat achter een foutieve interpretatie van Guus Valk te plakken, krijgt het de betekenis van rechtvaardiging van de bezetting en voortgaande bouw in nederzettingen. "Daarmee zijn zij de schuldigen aan het conflict in het Midden-Oosten" klinkt eveneens karikaturaal door de gigantische versimpeling. Waarom dit niet in Netanjahoe's eigen woorden weergeven?

Na te hebben gemeld dat Netanjahoe onder zware druk van de VS stond, schrijft correspondent Guus Valk: "Netanjahoe moest daarom met iets komen om de relatie met de belangrijkste bondgenoot niet helemaal te bederven. Aan de andere kant wilde hij niet teveel toegeven aan de Amerikaanse wensen. Zijn Likoed-partij regeert onder meer met de extreem-rechtse partij Yisrael Beiteinu. Beide partijen ontlenen een belangrijk deel van hun populariteit bij de laatste verkiezingen aan hun onverzettelijke steun voor de kolonistenbeweging."

Ook dit stukje staat bol van de suggestieve beweringen. Weer wordt gesuggereerd dat het maar zo'n kleinigheid is, dat het eigenlijk niet veel voorstelt. Ook op het gebied van de nederzettingen heeft de Israëlische regering eerder al concessies gedaan: men heeft toegezegd de buitenposten te ontruimen en de groei van de nederzettingen te beperken. Er is ook gesproken over stopzetting van de bouw in nederzettingen die niet binnen het hek liggen. Het zijn speculaties, maar het is duidelijk dat Israël wat dat betreft (noodgedwongen) beweegt.

De Likoed en Yisrael Beiteinu ontlenen hun populariteit niet in de eerste plaats aan hun 'onverzettelijke steun voor de kolonistenbeweging', maar aan het falen van het vredesproces dat Livni en Barak tot inzet van de verkiezingen hadden gemaakt. Het zijn vooral de frustraties van het Israëlische publiek over Gaza en Libanon en de Iraanse dreiging, die velen in de armen van rechts hebben gedreven. De meeste Israëli's zijn niet principieel tegen een Palestijnse staat, maar hebben aan de terugtrekking uit Gaza en Libanon, en in mindere mate aan het Oslo vredesproces, een flinke kater overgehouden. Ze hebben het idee, rightly or wrongly, dat het steeds Israël is dat geeft en men er alleen maar meer geweld voor terug krijgt. Yisrael Beiteinu is sterk anti-Arabisch, maar net als Likoed niet principieel tegen het opgeven van land. Beide partijen zijn niet vanuit een religieus standpunt tegen het opgeven van iedere millimeter van Judea en Samaria, maar missen ieder vertrouwen in de Palestijnse vredespartner. De term 'extreem-rechts' voor Yisrael Beiteinu vind ik wat zwaar aangezet; die term klinkt toch een beetje naar neo-nazi partijen. Op zijn minst zou Hamas dan ook extreem rechts genoemd moeten worden, maar die heet hooguit 'moslimfundamentalistisch' en steeds vaker neutraal: 'de Palestijnse beweging' of zelfs 'verzetsbeweging'.

NRC gaat verder: "als hij die (de kolonisten) zou afvallen, zou een scheuring in zijn regering mogelijk zijn. Netanjahoe noemde de Westelijke Jordaanoever daarom bewust 'Judea en Samaria', het land waar de Joodse voorouders leefden."

Het is waar dat verdere concessies op het gebied van de nederzettingen Netanjahoe in conflict met sommige coalitiepartners zal brengen, maar dat komt niet omdat het volk zo rechts is maar omdat hij zoveel kleine en rechtse partijen in zijn coalitie heeft zitten. Vooral Habayit Hayehudi ('het Joodse Thuis') is erg rechts en wel principieel tegen het opgeven van land. Netanjahoe had er beter aan gedaan om met Livni te gaan regeren, en het zal mij niet verbazen als het daar alsnog van zal komen. Judea en Samaria zijn in Israël normale aanduidingen voor de Westelijke Jordaanoever. Dit laatste is eigenlijk een Jordaanse term uit de tijd dat het onder Jordaans bestuur viel. Het gebied wordt zo immers onderscheiden van de Jordaanse oostoever. Voor Joden is het logischer van Judea en Samaria te spreken, wat overigens ook tijdens het Britse mandaat de gewone benaming was, maar dit heeft (ten onrechte) de bijklank gekregen van een pro-kolonistenstandpunt.

"Het was schaken op twee borden, en dit riskante spel lijkt Netanjahoe gelukt te zijn. De Verenigde Staten noemde de toespraak in een eerste reactie "een belangrijke stap voorwaarts". Maar strikt genomen is van een echte concessie geen sprake, want de belangrijkste eisen van Obama gingen verder:"

Hier wordt weer de concessie van Netanjahoe gebagatelliseerd c.q. geheel ontkend. Dit is nu de derde keer dat Valk dit zegt of laat doorklinken. Dat Obama meer eiste wil natuurlijk geenszins zeggen dat niet van een concessie sprake is.

"* Een Palestijnse staat:
Het noemen van een Palestijnse staat als optie vormt eigenlijk de enige Israëlische toenadering. Maar door er nieuwe voorwaarden aan te verbinden, is het vooral een kwestie van retoriek".


Dit is een bijna letterlijke herhaling van wat Valk eerder schreef. Vreemd dat op de voorpagina voor zoveel herhaling ruimte is.
Het artikel gaat verder op pagina 5, onder de kop: "Premier Israel schaart zich achter kolonisten". Ook dit is weer een zeer misleidende kop, die de essentie, dat Netanjahoe een Palestijnse staat als mogelijkheid erkent, negeert.

"Netanjahoe had al al eerder gezegd dat hij voorgaande verdragen zou respecteren, zoals de Routekaart voor Vrede uit 2003. Daarin wordt een Palestijnse staat genoemd".

Met andere woorden, Netanjahoe zegt niks nieuws, en komt met oude waar aanzetten. Wat ik bijzonder vreemd vind is dat de NRC dit tegen Netanjahoe gebruikt, terwijl men tot nu toe niks heeft nagelaten om hem zo anti-vrede en havikachtig als mogelijk af te schilderen. Waarom niet eerder eens gemeld dat hij via de Routekaart impliciet een Palestijnse staat erkent? Nee, er werd steeds op gehamerd dat hij tegen een tweestatenoplossing was, en de Palestijnen slechts autonomie wou geven, en de minister van buitenlandse zaken Lieberman werd wel aangehaald waar hij zei Annapolis niet te accepteren, maar niet waar hij zei de Routekaart wel te accepteren.

"* Bevriezing van de bouw in nederzettingen.
Netanjahoe schaarde zich gisteren ondubbelzinnig achter de kolonistenbeweging. De kolonisten, ongeveer een half miljoen op de bezette Westelijke Jordaanoever, vormen volgens Washington het grootste obstakel tot vrede. Netanjahoe zei gisteren dat de kolonisten geen "vijanden van de vrede zijn".


Weer wordt herhaald dat Netanjahoe zich ondubbelzinnig achter de kolonistenbeweging zou scharen. Waarom toch al die herhalingen? Daar valt bovendien wel wat op af te dingen, al nam hij het inderdaad wel voor ze op. Overigens zijn er circa 250.000 kolonisten op de Westoever, en 200.000 in Oost Jeruzalem.

Na een verhaal over dat Netanjahoe niet bereid is om Jeruzalem te delen en de blokkade in Gaza op te heffen, vervolgt NRC:
"De Israëlische premier legde met zijn toespraak de bal weer bij de VS en de Arabische wereld. Hij heeft de woorden 'Palestijnse staat' uitgesproken, en nu mag de rest van de wereld weer. "Als het Palestijnse leiderschap vrede wil, als de Arabische wereld actief meedoet, als de VS en internationale gemeenschap steun verlenen, dan zie ik geen reden waarom we geen vredesdoorbraak kunnen bereiken."

Met andere woorden: Netanjahoe maakt zich er maar makkelijk vanaf en de rest van de wereld mag Israëls problemen oplossen. Waarom suggereert de NRC niet dat de Arabische wereld die bal kan vangen door de woorden 'Joodse staat' uit te spreken? Men vindt het blijkbaar heel logisch dat dat een brug te ver is, maar voor Israël stelt het niks voor om zich voor een Palestijnse staat uit te spreken. Het verschil van de NRC in benadering van Israël enerzijds, en de Palestijnen en Arabische landen anderzijds, is gigantisch. Voor deze laatsten zijn er altijd tig redenen, de bezetting en ander Israëlisch onrecht voorop, waarom president Abbas echt niet meer kan bieden of doen, en het is ook altijd heel logisch dat hij rekening moet houden met de hardliners van Hamas en 'sentimenten' onder de bevolking. Maar Arabisch extremisme, haatzaaierij in de media, verering van zelfmoordterroristen, raketten uit Gaza en vele, vele verijdelde aanslagen zijn nooit een geldig of begrijpelijk excuus waarom Israël niet tot allerlei concessie bereid is. Dit noem ik dus meten met twee maten.

Hoofdredactioneel commentaar

Het hoofdredactionele commentaar van NRC afgelopen woensdag bevestigde nogmaals de bevooroordeelde houding die uit de nieuwsanalyse van maandag naar voren kwam. Men erkent hier weliswaar dat Netanjahoe 'persoonlijk een grote stap heeft gezet' maar beweert vervolgens dat 'gelet op de voorwaarden die hij opsomde, er sprake is van een semantische exercitie' en de Palestijnse staat waar Netanjahoe over sprak eigenlijk niet die naam verdiende. Men noemt als voorwaarden het feit dat de Palestijnse staat "geen krijgsmacht mag hebben. Het moet tolereren dat de 'natuurlijke ontwikkeling van de nederzettingen' doorgaat. Maar omgekeerd dienst het Israël wel te erkennen als 'nationale staat van het Joodse volk'."
Hoezo 'omgekeerd'? Israël erkent Palestina toch ook als staat voor het Palestijnse volk?

Vervolgens beweert men dat Palestina daarmee ook zou erkennen dat de 'Arabische Israëliërs' allochtonen zijn. "Zo'n ingekapseld land is geen soevereine staat", aldus NRC. Wat de soevereiniteit van Palestina te maken heeft met de positie van Arabieren in Israël snap ik even niet. Het Joodse karakter van Israël is sinds jaar en dag een feit, en van de erkenning daarvan door een toekomstig Palestina worden de Israëlische Arabieren niet opeens allochtonen. Staat het Nederlandse karakter van Nederland integratie van allochtonen in de weg, of van mensen van Arabische komaf? Wellicht volgens sommigen wel, maar daarmee verandert onze nationale identiteit niet. Het hele idee van het zionisme is het stichten (en behouden) van een eigen staat voor de Joden, en het feit dat de Arabieren die niet erkennen is één van de - zoniet de belangrijkste - oorzaken van het conflict. Arabieren in Israël die daar niet mee kunnen leven kunnen naar de toekomstige Palestijnse staat verhuizen. Uiteraard dienen ze in Israël gelijk behandeld te worden, zoals dat ook voor minderheden in Nederland geldt, en ook voor bijvoorbeeld Joden in een toekomstige Palestijnse staat.

Waarom "zo'n ingekapseld land geen soevereine staat is", ontgaat me eveneens. Omdat het geen krijgsmacht mag hebben? Omdat het naast een Joodse staat ligt? Of omdat de nederzettingen mogen blijven groeien? Wat dat laatste betreft heeft de NRC weer erg veel 'hinein interpretiert'. Netanjahoe had het over de huidige natuurlijke groei van de nederzettingen. Hij liet zich niet uit over de grenzen van een Palestijnse staat, of daar ook nederzettingen in zouden liggen en wat voor status die zouden hebben, hoe de grenzen gecontroleerd zullen worden etc. Daarmee is zijn visie van een Palestijnse staat nog erg weinig concreet, en daar had de NRC hem op kunnen bekritiseren, maar dat deed men niet. Men gaf liever zijn eigen invulling, die is dat alle nederzettingen behouden zullen blijven en zullen blijven groeien, en dat mede daarom geen sprake is van een Palestijnse staat...

Ratna Pelle

 

maandag 15 juni 2009

Woedende Palestijnen verwerpen toespraak Netanjahoe

De Palestijnse woede over Netanjahoe's speech is helaas voorspelbaar maar daarom niet minder absurd. Natuurlijk zitten er elementen in waar de Palestijnen het hartgrondig mee oneens zijn; de speech geeft de Israelische visie, niet de Palestijnse. Maar daarbinnen is hij redelijk. In plaats van Netanjahoe's erkenning van het Palestijnse recht op een staat te verwelkomen, worden grote woorden gebruikt als 'leugenaar' en 'zwendelaar' (Rabbo), en waarschuwt men zelfs voor een derde intifada. Netanjahoe zou het vredesproces saboteren en daarom roept hoofd onderhandelaar Erekat de Arabische staten op het Arabische vredesplan op te schorten en tot een stevig antwoord aan Israel. Dit vredesplan bevat overigens voor Israel net zozeer onacceptabele elementen als Netanjahoe's speech voor de Palestijnen, maar Israel werd en wordt er herhaaldelijk op aangesproken dat niet enthousiaster te omarmen.
 
De PA wijst ook de erkenning van Israel als Joodse staat af, wat veelzeggend is. De Palestijnse reactie maakt één ding duidelijk: niet Israel belemmert de vrede, maar de Palestijnen die iedere Joodse connectie met het land en met Jeruzalem ontkennen, een volledig 'recht op terugkeer' eisen, iedere steen in Oost-Jeruzalem inclusief de oude stad opeisen, en zelfmoordterroristen als helden vereren. Ik heb het daarbij, voor de duidelijkheid, over de 'gematigde' Palestijnse Autoriteit.
 
RP
------------
 
PA: Netanyahu has buried peace process
Jun. 14, 2009
Khaled Abu Toameh , THE JERUSALEM POST

Palestinian Authority officials in Ramallah on Sunday expressed outrage and shock over Prime Minister Binyamin Netanyahu's call for the establishment of a demilitarized Palestinian state and his demand that the Palestinians recognize Israel as a Jewish state.

The officials said that the speech which Netanyahu delivered at Bar Ilan University was much worse than they had expected.

They also warned that Netanyahu's policies would trigger a new intifada.

Some of Abbas's top advisors accused Netanyahu of "burying the peace process" and said the ball was now in the court of US President Barack Obama.

"Netanyahu's speech is a blow to Obama before it's a blow to the Palestinians and Arabs," commented an aide. "It's obvious, in the aftermath of this speech, that we are headed toward another round of violence and bloodshed."

The office of PA President Mahmoud Abbas issued a terse statement in which it accused Netanyahu of destroying efforts to achieve peace in the region.

"The speech has destroyed all initiatives and expectations," the statement said. "It has also placed restrictions on all efforts to achieve peace and constitutes a clear challenge to the Palestinian, Arab and American positions."

Nabil Abu Rudaineh, a spokesman for Abbas, also lambasted Netanyahu for refusing to recognize Jerusalem as the capital of the Palestinian state and his call for solving the issue of Palestinian refugees outside Israel.

"Netanyahu's remarks won't lead to a just and comprehensive peace based on United Nations resolutions," he added.

Yasser Abed Rabbo, a senior PLO official closely associated with Abbas, launched a scathing attack on Netanyahu, calling him a "swindler and liar."

He said that Netanyahu wants the Palestinians to join the Zionist movement by offering them a state under the protectorate of Israel. He also rejected Netanyahu's demand that the Palestinians recognize Israel as a Jewish state.

The speech, Abed Rabbo said, is worthless and meaningless and hampers efforts to move forward toward a fair solution to the Israeli-Arab conflict. "Netanyahu is creating tricks to sabotage the peace process," he said. "The response to Netanyahu must be firm."

Chief PA negotiator Saeb Erekat called on the Arab countries to suspend the Arab peace initiative in protest against Netanyahu's statements. "We were not surprised by this speech," he said. "It didn't come as a surprise to all those who are familiar with the Israeli mentality. It's time for the Arab world to announce a clear position toward Netanyahu's speech."

New York Times over toespraak Netanyahu: Palestijnse staat onder voorwaarden


 
Dit is een stap in de goede richting, en niet de eerste keer dat een premier zich matigt. Ook Sharon veranderde van inzicht toen hij aan de macht was. Netanjahoe liet zich niet uit over de toekomst van de nederzettingen. Hij zei wel dat natuurlijke groei mogelijk moest blijven, maar daarvoor mag geen nieuw land worden gebruikt. Hij sprak zich ook duidelijk tegen deling van Jeruzalem uit, en tegen het zogenaamde recht op terugkeer van de Palestije vluchtelingen.

RP
---------------
 
June 14, 2009 NYT
Netanyahu Endorses Palestinian State, With Conditions
By THE ASSOCIATED PRESS
Filed at 4:21 p.m. ET
http://www.nytimes.com/aponline/2009/06/14/world/AP-ML-Israel-Palestinians.html?_r=1&hp


JERUSALEM (AP) -- Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu endorsed the idea of establishing an independent Palestinian state beside Israel for the first time on Sunday, dramatically reversing himself in the face of U.S. pressure but attaching conditions the Palestinians swiftly rejected.

A week after President Barack Obama's address to the Muslim world, Netanyahu said the Palestinian state would have to be unarmed and recognize Israel as the Jewish state -- a condition amounting to Palestinian refugees giving up the goal of returning to Israel.

With those conditions, he said, he could accept ''a demilitarized Palestinian state alongside the Jewish state.''

Netanyahu, in an address seen as his response to Obama, he refused to heed the U.S. call for an immediate freeze of construction on lands Palestinians claim for their future state. He also said the holy city of Jerusalem must remain under Israeli sovereignty.

Senior Palestinian official Saeb Erekat said the plan ''closed the door'' to negotiations.

In Washington, the White House said Obama welcomed the speech as an ''important step forward.''

Netanyahu's address had been eagerly anticipated in the wake of Obama's landmark speech to the Muslim world.

Many Israeli commentators speculated that after the re-election of Iran's hardline president, Netanyahu would focus the address on the threat of Iran's suspect nuclear program. While reiterating his belief that a nuclear-armed Iran is a grave threat, Netanyahu spent little time on the issue.

His speech was a dramatic transformation for a man who was raised on a fiercely nationalistic ideology and has spent a two-decade political career criticizing peace efforts.

''I call on you, our Palestinian neighbors, and to the leadership of the Palestinian Authority: Let us begin peace negotiations immediately, without preconditions,'' he said, calling on the wider Arab world to work with him. ''Let's make peace. I am willing to meet with you any time any place -- in Damascus, Riyadh, Beirut and in Jerusalem.''

Since assuming office in March, Netanyahu has been caught between American demands to begin peace talks with the Palestinians and the constraints of a hardline coalition. With his speech, he appeared to favor Israel's all-important relationship with the U.S. at the risk of destabilizing his government.

Netanyahu laid out his vision in a half-hour speech broadcast nationwide during prime time. He spoke at Bar-Ilan University, known as a bastion of the Israeli right-wing establishment, and his call for establishing a Palestinian state was greeted with lukewarm applause.

As Netanyahu spoke, two small groups of protesters demonstrated at the entrance to the university.

Several dozen hard-liners held up posters showing Obama wearing an Arab headdress and shouted slogans against giving up West Bank territory. Across from them, a few dozen dovish Israelis and foreign backers chanted slogans including ''two states for two peoples'' and ''stop the occupation.''

Police kept the two groups apart.

The Palestinians demand all of the West Bank as part of a future state, with east Jerusalem as their capital. Israel captured both areas in the 1967 Mideast war.

Netanyahu, leader of the hardline Likud Party, has always resisted withdrawing from these lands, for both security and ideological reasons. In his speech, he repeatedly made references to Judaism's connection to the biblical Land of Israel.

''Our right to form our sovereign state here in the land of Israel stems from one simple fact. The Land of Israel is the birthplace of the Jewish people,'' he said.

But Netanyahu also said that Israel must recognize that millions of Palestinians live in the West Bank, and continued control over these people is undesirable. ''In my vision, there are two free peoples living side by side each with each other, each with its own flag and national anthem,'' he said.

Netanyahu has said he fears the West Bank could follow the path of the Gaza Strip -- which the Palestinians also claim for their future state. Israel withdrew from Gaza in 2005, and Hamas militants now control the area, often firing rockets into southern Israel.

''In any peace agreement, the territory under Palestinian control must be disarmed, with solid security guarantees for Israel,'' he said.

''If we get this guarantee for demilitarization and necessary security arrangements for Israel, and if the Palestinians recognize Israel as the state of the Jewish people, we will be willing in a real peace agreement to reach a solution of a demilitarized Palestinian state alongside the Jewish state,'' he said.

Netanyahu became the latest in a series of Israeli hard-liners to soften their positions after assuming office. Earlier this decade, then-Prime Minister Ariel Sharon led Israel out of Gaza before suffering a debilitating stroke. His successor, Ehud Olmert, spoke eloquently of the need to withdraw from the West Bank, though a corruption scandal a disastrous war in Lebanon prevented him from carrying out that vision.

Netanyahu gave no indication as to how much captured land he would be willing to relinquish. However, he ruled out a division of Jerusalem, saying, ''Israel's capital will remain united.''

Netanyahu also made no mention of uprooting Jewish settlements in the West Bank. Nearly 300,000 Israelis live in the West Bank, in addition to 180,000 Israelis living in Jewish neighborhoods built in east Jerusalem. He also said that existing settlements should be allowed to grow -- a position opposed by the U.S.

''We have no intention to build new settlements or expropriate land for expanding existing settlements. But there is a need to allow residents to lead a normal life. Settlers are not the enemy of the nation and are not the enemy of peace -- they are our brothers and sisters,'' he said.

Netanyahu also said the Palestinians must recognize Israel as a Jewish state. The Palestinians have refused to do so, fearing it would amount to giving up the rights of millions of refugees and their descendants and be discriminatory to Israel's own Arab minority.

Erekat said Netanyahu's plan was unacceptable since it effectively imposes a solution on the core issues of the conflict.

''Netanyahu's speech closed the door to permanent status negotiations,'' he said. ''We ask the world not to be fooled by his use of the term Palestinian state because he qualified it. He declared Jerusalem the capital of Israel, said refugees would not be negotiated and that settlements would remain.''

Although the Palestinians have agreed to demilitarization under past peace proposals, Erekat rejected it, saying it would cement Israeli rule over them.

Nabil Abu Rdeneh, another Palestinian official, called on the U.S. to challenge Netanyahu ''to prevent more deterioration in the region.''

''What he has said today is not enough to start a serious peace process,'' he added.

In Gaza, Hamas spokesman Sami Abu Zuhri called the speech ''racist'' and called on Arab nations ''form stronger opposition'' toward Israel. Hamas ideology does not recognize a Jewish state in an Islamic Middle East and has sent dozens of suicide bombers into Israel.

Netanyahu also came under criticism from within his own government -- a coalition of religious and nationalistic parties that oppose Palestinian independence.

Zevulun Orlev, a member of the Jewish Home Party, which represents Jewish settlers and other hard-liners, said Netanyahu's speech violated agreements struck when the government was formed. ''I think the coalition needs to hold a serious discussion to see where this is headed,'' he told Israel Radio.

Israeli media speculated that Netanyahu might turn to the centrist Kadima Party, which heads the parliamentary opposition, to shore up his government if the coalition falls apart.

Kadima, the largest party in parliament, denied a report that there were secret talks with Netanyahu over the matter ahead of the speech.

Israel's ceremonial president, Nobel peace laureate Shimon Peres, called the speech ''real and brave.''