woensdag 30 september 2009

Leugens over Joden (Nausicaa Marbe)

 
Ik heb al eerder over de betreffende tekst op de website van Stop de Bezetting geblogd, en ik had het ook weer ergens gelezen, maar met Nausicaa Marbe's column in de Volkskrant krijgt het pas echt bekendheid. Marbe schrijft:
 
Want wie iets gruwelijks ontkent dat evident gebeurd is, doet dat om te kwetsen, pijn te doen, te ontregelen, haat te ventileren en om te dreigen.
 
Dat geldt voor een deel van de holocaustontkenners, en vooral voor de subtiele types als Gretta Duisenberg, die niet zozeer ontkennen alswel relativeren, waarvan de gewraakte tekst op SdB een sprekend voorbeeld is. Achmadinejad en de echte ontkenners menen wellicht werkelijk dat het allemaal schromelijk wordt overdreven, onder invloed van de almachtige Joodse lobby. Antisemieten geloven echt dat zo'n lobby bestaat, en ik denk dat Hitler echt dacht dat de Joden Duitsland in gevaar brachten, en het internationale Finanzjudentum samen met de bolsjewieken de wereld ten onder zou doen gaan. Veel mensen in de Arabische wereld denken echt dat de zionisten achter 9/11 zaten en dat Israel het hele Midden-Oosten aan zich wil onderwerpen, en grenzen wil van de Nijl tot de Eufraat. Mensen zijn in staat de meest idiote dingen te geloven en daar vervolgens ook naar te handelen.
 
Uiteindelijk maakt het echter weinig verschil: de antisemieten die echt denken dat de Joden de holocaust hebben verzonnen om sympathie en een staat te krijgen, en de antisemieten die wel weten dat de holocaust heeft plaats gevonden maar die uit kwaadaardigheid en om te kwetsen ontkennen. 
 
Ratna Pelle
-----------------------
 
Leugens over Joden
 
Nausicaa Marbe
 
 
 
President Ahmadinejad is een charlatan. Zijn ontkenning van cruciale feiten uit de mondiale geschiedenis veegt alle aanknopingspunten voor dialoog weg.

Ik heb geen geduld met mensen die de geschiedenis ontkennen,' zei Barack Obama afgelopen juni. Hij doelde op Ahmadinejad die weer eens de Holocaust had ontkend. Ook tijdens zijn Caïro-rede hekelde Obama de holocaustontkenning als deeply wrong. Omdat hij de dag daarna naar Buchenwald ging, raadde hij die bestemming ook Ahmadinejad aan. Preken tegen dovenmansoren.

Ontkenning
Deeply wrong
is een understatement. De ontkenning van de holocaust is een daad van geweld tegen een ieder die in de holocaust dierbaren verloren heeft. De ontkenning van cruciale feiten uit de mondiale geschiedenis veegt alle aanknopingspunten voor dialoog weg. De boodschap is: je kunt de pot op met je geschiedenis. Een bewering gemaakt op oorlogsvoet.

Want wie iets gruwelijks ontkent dat evident gebeurd is, doet dat om te kwetsen, pijn te doen, te ontregelen, haat te ventileren en om te dreigen. Met plezier in vijandigheid. Als de waarheid niet meetelt, als die verdraaid wordt om bloeddorst op te roepen, is alles mogelijk. Zulk racistisch machtsvertoon belooft rabiate onbarmhartigheid tegenover Israël.

Ontkenningstirade
Nu lijkt het misschien dat Ahmadinejad, die deze week bij de Verenigde Naties nu eens níet in zo'n ontkenningstirade verviel, iets opgestoken heeft van Obama's handreiking aan de islamitische wereld. Mij dunkt eerder dat hij zijn jodenhaat aangepast heeft aan zijn gehoor.

Wat werkt in het Midden-Oosten – het antisemitisme vitaal houden met haatpreken – is niet de ideale aanpak in New York. Daar trapte hij op de emotiepedaal, huilde hij om Palestijnse vrouwen en kinderen, appelleerde hij aan de moraliteit van de wereld. Er zullen commentatoren zijn die zich op het toetsenbord werpen om hem gelijk te geven.

Wie echter nadenkt, ontmaskert de charlatan: het gaat Ahmadinejad niet over de uitzichtloosheid van het conflict, de ellende van mensen, de vluchtelingenkampen, de onderhandelingen. Om mensenrechten? Zeker hij die thuis met scherp op studenten schiet.

Complex
Om oorlogslachtoffers? Zeker hij die anti-Israëlisch terrorisme sponsort. Laat staan dat hij oog heeft voor de complexe toedracht van het conflict. Want complex is die. Wie beweert dat 'de zionistische entiteit' alle schuld treft, liegt de boel evengoed bij elkaar als wie Israël enkel vrijpleit.

Het gaat Ahmadinejad niet om Palestijnen, wel om joden wereldwijd die complotten zouden smeden.

In New York hekelde hij de 'kleine groep' die mondiaal de dienst uitmaakt. Het type antisemitisme zonder shoa-ontkenning dat in het Westen breed aanslaat. Beschaafde mensen verlieten de zaal.

Maar holocaustontkenning kan ook zonder de ontkenning van zes miljoen doden. Zie de site van Stichting Stop de Bezetting waarop staat dat de holocaust niet primair met joden van doen heeft. Letterlijk, onder 'Doelstellingen': 'Voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog voltrok zich - na de Eerste Holocaust tegen de Armeniërs - de Tweede Holocaust.

Homoseksuelen
Al dan niet systematisch werden vermoord homoseksuelen, Esperantisten, zigeuners, 'economisch onwaardigen', Russen, etnische Polen, gehandicapten, Jehova's getuigen, Vrije Bijbelonderzoekers, vakbondsleden, vrijmetselaars, communisten, Spaanse republikeinen, Serven, Quakers, mensen die zich verzetten tegen de nazi's en joden.

Omdat in Israël en daarbuiten de schijn wordt gewekt dat de joden exclusief de slachtoffers van de Holocaust waren en hun lijden het ergste ooit, dient de herinnering aan de slachtoffers bij voorkeur levend te worden gehouden bij de Holocaustgedenkplaatsen in Europa. Op kosten van Israël dient er een Nakba gedenkplaats te komen van tenminste dezelfde omvang en kwalitatieve uitvoering als de Holocaust gedenkplaats in Israël.' Getekend: Gretta Duisenberg.

Let op: joden worden als laatsten genoemd, hekkensluiters. Over deze belediging is nagedacht. Het is een pikante ontdekking van deze specialiste in holocausten 'voor en tijdens de oorlog', dat het leed van Esperantisten even omvangrijk was als het leed van joden.

Wannseeconferentie
Wellicht beschikt Duisenberg over documenten waaruit blijkt dat tijdens de Wannseeconferentie in 1942 Reinhard Heydrich de aanwezigen overhaalde om de 'Endlösung der Quaker- oder der Freien Bibeluntersucher-Frage' niet door sterilisatie maar door Zyklon B uit te voeren. En wat zou Hitler blij zijn geweest dat hij Europa's dorpen en steden kon uitkammen op hele generaties 'Freimaurer' ter bevolking van zijn ghetto's en concentratiekampen.

Met zulke vileine relativeringen ontkent Duisenberg de 'Judensache' en het feit dat de holocaustindustrie is opgericht om joden uit te roeien. Kwestie van 'schijn wekken' aldus Duisenberg - die zelf altijd gebeten reageert als terecht de schijn ter sprake komt die zij met haar insinuaties wekt.

 

dinsdag 29 september 2009

Egyptische mediagroep boycot Israeli's

 
Dit is Egyptes reactie op Obama's toenadering en verzoek aan de Arabische landen om, in ruil voor de maandenlange harde druk die hij op Israel heeft uitgeoefend en de concessies die dat tot gevolg had, ook een gebaar van goede wil te maken, zodat zijn mooie vredesplannen niet in duigen vallen. Het is natuurlijk volkomen van de pot gerukt dat in een land dat vrede met Israel heeft gesloten, het officiële staatsmedium een dergelijke boycot afkondigt, en dat zou zeker niet mogelijk zijn zonder de goedkeuring van president Moebarak.
 
A senior editor at the Al-Ahram daily said that the Al-Ahram group has always been a supporter of dialogue, and an opponent of discrimination, including discrimination against Israel, but the fact that Israel has "gone against peace and elected an extremist government which opposes peace and supports killing and destruction" had changed the group's outlook.
He added that the group will work toward preventing "normalization" and contact with the Israelis until the achievement of a lasting and just peace, "which means Israel's withdrawal from the occupied territories."
 
Om tot vrede te komen, zijn stappen van beide kanten nodig, en ook vertrouwenwekkende maatregelen van de Arabische staten. Hoe weet Israel anders dat, als het zich heeft teruggetrokken, Egypte en al die andere landen daadwerkelijk stoppen met hun boycot van Israel, opruiing, delegitimatie en het continu tegenwerken van Israel in de VN en op internationaal diplomatiek gebied? Er zal vast iets niet deugen aan die terugtrekking, omdat Israel bijvoorbeeld niet bereid is om geheel Oost-Jeruzalem op te geven, om alle vluchtelingen en hun nakomelingen toe te laten of om genoeg wapens door te laten naar de Gazastrook of de dan bevrijde Westelijke Jordaanoever.
Het is dus Egypte dat de vrede weer een stapje verder weg brengt.
 
Overigens behandelt Egypte de aan Hamas verwante Moslimbroederschap in eigen land ook niet echt volgens het humanitaire recht, houdt het zelf de grens met Gaza ook gesloten en heeft het bepaald geen behoefte aan een sterk Hamas in een Gaza met open grenzen en hopen wapens.
 
RP
-----------------
 
Last update - 18:48 28/09/2009       
Egypt media group agrees on massive Israel boycott
By Jack Khoury, Haaretz Correspondent
http://www.haaretz.com/hasen/spages/1117398.html
 
 
The London-based Arabic-language daily A Sharq al Awsat reported Monday that the board of directors of the powerful Egyptian media group Al-Ahram had decided to boycott Israel and Israelis of all positions.
 
The Al-Ahram group is considered the most powerful media body in Egypt. Al-Ahram publishes newspapers considered to be the official mouthpiece of the Egyptian government.
 
The boycott, approved by a majority of nine board members over six following a heated debate, includes a ban on meeting with and interviewing Israelis, and a ban on participation in events (seminars, conferences, lectures) in which Israelis are taking part.
 
According to the report, the board of directors also banned Israelis from entering the building housing the Al-Ahram offices. The ban includes Israeli diplomats stationed in Egypt.
 
During the same meeting, it was decided to take action on the matter of Dr. Hala Moustafa, the editor of Al-Ahram's Democracy magazine, after she stirred anger and disapproval earlier this month when she met with Israeli ambassador Shalom Cohen.
 
A statement regarding the board's decision has been personally delivered to Egyptian President Hosni Mubarak.
 
A senior editor at the Al-Ahram daily said that the Al-Ahram group has always been a supporter of dialogue, and an opponent of discrimination, including discrimination against Israel, but the fact that Israel has "gone against peace and elected an extremist government which opposes peace and supports killing and destruction" had changed the group's outlook.
 
He added that the group will work toward preventing "normalization" and contact with the Israelis until the achievement of a lasting and just peace, "which means Israel's withdrawal from the occupied territories."
 
Dr. Moustafa said Monday that she had yet to receive any notice regarding the board's decision. However, it is believed that an investigation against her will begin Tuesday. Moustafa said that she will defend her stance and argue that Israel and Egypt signed a peace treaty and as such, a meeting with Israel's ambassador is not a violation of Egyptian law.
 

zaterdag 26 september 2009

Dries van Agt verdraait de geschiedenis van Israël en Palestina

 
_____________________________________

Van Agt verdraait de geschiedenis van Israel

IMO Blog, 2009

Dit artikel stond op 15 september in Trouw, in iets ingekorte vorm.

"Hebben de Palestijnen zich ooit schuldig gemaakt aan genocidale praktijken?", vraagt Dries van Agt retorisch (Trouw, 10 sept.). Wel, ze hebben het hard geprobeerd.

Na de Arabische opstand van 1936 tot 1939, die door de nazi's werd gesteund met geheime wapenleveranties, kwam Groot-Brittannië terug op de voorwaarden van het Palestijnse mandaat en werd de Joodse immigratie naar Palestina sterk beperkt, juist toen veel Joden aan de nazivervolging probeerden te ontkomen en vrijwel alle landen weigerden hen toe te laten.

De Palestijnse leider van de opstand, Haj Amin Al Hoesseini, de moefti van Jeruzalem, moest het mandaatgebied ontvluchten en belandde uiteindelijk in Berlijn, waar hij een radioprogramma kreeg om moslims voor het nazi-regime te winnen. Hij lobbyde tegen de opname van Joodse vluchtelingen door andere landen en was voorstander van de 'Endlösung' van het 'Jodenvraagstuk', die hij ook in Palestina wilde toepassen. Hij zocht en kreeg de steun van zowel Duitsland als Italië in de 'eliminatie van het Joods Nationaal Thuis in Palestina'. Hij zette een moslim divisie van de Waffen-SS op, die in Joegoslavië partizanen en Joden uitmoordde. Leden van deze divisie vochten later weer in de Israëlische onafhankelijkheidsoorlog tegen de Joden, waarbij de moefti zelf ook een legertje aanvoerde.

De Arabische Palestijnen verwierpen het VN-delingsplan in 1947, en begonnen een burgeroorlog waarbij Joodse gemeenschappen en konvooien werden aangevallen en Jeruzalem werd afgesloten, waardoor 100.000 Joden dreigden te verhongeren. Veel Joodse plaatsen waren volledig geïsoleerd. In reactie hierop heeft de Joodse ondergrondse inderdaad strategisch gelegen Palestijnse dorpen verwoest en de bevolking verdreven. Als de Joden deze oorlog hadden verloren, was genocide waarschijnlijk geweest. In plaatsen waar zij verloren zijn alle Joden vermoord of verdreven, zoals in Gush Etzion en de oude stad van Jeruzalem. De Palestijnse tragedie was dus in hoge mate een gevolg van Arabisch-Palestijns handelen en niet van Europese schuldgevoelens jegens de Joden.

Zoals veel anderen overschat Van Agt de rol van Europa bij de stichting van Israël. Voordat de Tweede Wereldoorlog uitbrak was er in Palestina al een semi Joodse staat. De Joodse gemeenschap telde zo'n 500.000 mensen, en men opereerde in veel opzichten onafhankelijk van de Britse machthebbers, met een eigen bestuur, scholen, ziekenhuizen, bedrijven, een machtige vakbond en een ondergronds leger. Dit alles werd betaald van eigen belastingen. Het land is niet aan de Joden gegeven, maar zij hebben het zelf met hard werk en eigen investeringen opgebouwd, een ontwikkeling waarvan de Arabische bevolking ook profiteerde door werkgelegenheid, een betere infrastructuur en betere gezondheidszorg die ook voor hen toegankelijk was. Het is waar dat de steun voor de delingsresolutie van de VN mede is ingegeven door de Holocaust en het lot van de Joodse vluchtelingen die nog steeds in kampen zaten en dolgraag naar Palestina wilden. Daar staat tegenover dat zonder de Holocaust er veel meer Joden waren geweest die naar Israël hadden kunnen emigreren of voor haar kunnen pleiten.

Van Agt verdraait de geschiedenis en laat cruciale elementen weg om aan te tonen dat Israël de boosdoener is en de Palestijnen slechts onschuldige slachtoffers zijn. Zo beweert hij ook dat de Palestijnen zich tot de jaren '90 voornamelijk vreedzaam verzetten tegen de Israëlische bezetting en negeert hij de vele aanslagen en vliegtuigkapingen van de PLO in de jaren '70 en '80, en Palestijnse invallen in Israël vanuit de Arabische buurlanden voor de Zesdaagse Oorlog. Helaas vinden deze eenzijdige en soms ronduit onjuiste ideeën steeds meer ingang.

De suggestie van Van Agt dat Israëls bestaansrecht alleen of voornamelijk op de Holocaust is gebaseerd, is natuurlijk onzin. Zoals ieder volk heeft het Joodse volk recht op zelfbeschikking, op een plek waar men veilig is en de eigen cultuur, religie en (nationale) identiteit kan ontplooien en ontwikkelen. De rechten die Van Agt zo fervent voor de Palestijnen opeist, ontzegt hij aan het Joodse volk. Van Agt is dan ook niet voor vrede op basis van twee staten voor twee volken. Tekenend is zijn afwijzing van onderhandelingen en dialoog tussen beide partijen om tot vrede te komen, en het feit dat hij in het comité van aanbeveling zit van Stop de Bezetting, dat in eigen woorden pleit voor "Palestina en Israël voor de Palestijnen", en op haar website de Holocaust bagatelliseert. Ook is hij adviseur van het 'International Forum for Justice and Peace' (IFJP), een radicaal anti-zionistische organisatie waar destijds ook de antisemiet Israel Shamir bijzat.

Ratna Pelle

maandag 21 september 2009

Oproep boycot Israël

Onlangs stond in de Jerusalem Post een artikel over Europese wetgeving inzake boycotacties tegen Israel in landen van de Eropese Gemeenschap.
De uitspraak van het Europese Hof was dat aankondigen, propageren van boycotacties tegen Israel discriminerend waren en daarom verboden.
De organisatie van Christenen Voor Israel had al een klacht ingediend tegen boycotoproepen bij de reclamecode commissie en CVI heeft die zaak gewonnen.
Toch gaat het Palestinakomitee samen met de SP door actie te voeren ter bevordering van boycot van Israelische producten.
Goed is dat de winkelketen van Albert Heijn niet op de oproep van het Palestinakomitee is ingegaan, maar nu zijn er acties aangekondigd door het Palestinakomitee.
Het zou de moeite waard zijn uit te vinden wat de uitspraak van het Europese Hof in deze kwestie waard is. 
 
MS
=====================================
 

European court: Israel boycotts are unlawful discrimination


Israel finally won one last week in an international human rights court.

On Thursday, the Council of Europe's European Court of Human Rights upheld a French ruling that it was illegal and discriminatory to boycott Israeli goods, and that making it illegal to call for a boycott of Israeli goods did not constitute a violation of one's freedom of expression.

The Council of Europe is based in Strasbourg, has some 47 member states and is independent of the European Union. The court is made up of one judge from each member state, and the rulings of the court carry moral weight throughout Europe.

On Thursday the court ruled by a vote of 6-1 that the French court did not violate the freedom of expression of the Communist mayor of the small French town of Seclin, Jean-Claude Fernand Willem, who in October 2002 announced at a town hall meeting that he intended to call on the municipality to boycott Israeli products.

Jews in the region filed a complaint with the public prosecutor, who decided to prosecute Willem for "provoking discrimination on national, racial and religious grounds." Willem was first acquitted by the Lille Criminal Court, but that decision was overturned on appeal in September 2003 and he was fined €1,000.

His appeal to a higher French court was unsuccessful, and as a result he petitioned the European Court of Human rights in March 2005, saying his call for a boycott of Israeli products was part of a legitimate political debate, and that his freedom of expression had been violated.

The court, made up of judges from Denmark, France, Germany, Liechtenstein, Monaco, Macedonia and the Czech Republic ruled that interference with the former mayor's freedom of expression was needed to protect the rights of Israeli producers.

According to a statement issued by the court on Thursday, the court held the view that Willem was not convicted for his political opinions, "but for inciting the commission of a discriminatory, and therefore punishable, act. The Court further noted that, under French law, the applicant was not entitled to take the place of the governmental authorities by declaring an embargo on products from a foreign country, and moreover that the penalty imposed on him had been relatively moderate."

The one dissenting opinion was written by the Czech judge.

Foreign Ministry spokesman Yigal Palmor hailed the ruling Sunday, saying it provided important ammunition for those challenging on legal grounds calls frequently heard in Europe for a boycott of Israeli products, as well as calls for a boycott of Israeli academia.

"It is now clear that in every country in Europe there is a precedent for calling boycotts of Israeli goods a violation of the law," Palmor said. "This is an important precedent, one that says very clearly that boycott calls are discriminatory. We hope this will help us push back against all the calls for boycotts of Israeli goods."

zondag 20 september 2009

Het fiasco van de "Israel Branding" pr-campagne blijkt op Toronto filmfestival

 
Zo nu en dan lanceert Israel een nieuwe campagne om haar imago te verbeteren, en dat wordt dan altijd groot gebracht door de Israelische kranten, met ronkende quotes van de betreffende mensen, waarna het door kritische correspondenten als Guus Valk en Alex Burghoorn wordt opgepikt en uitvergroot als een bewijs van de machtige Israellobby die alles recht kan praten wat krom is. Vervolgens hoor je er niks meer van.
Deze campagnes doen Israel meer kwaad dan goed, maar daar zijn de bedenkers en hun opdrachtgevers blijkbaar nog niet achter.
 
Een van de problemen met deze campagnes is, zoals Ami hieronder treffend opmerkt, dat ze proberen de zaak waar het om gaat te omzeilen en Israel neer te zetten als een moderne high-tech staat met mooie stranden en hippe uitgaanstenten (wat allemaal klopt), terwijl de mensen het steeds meer als een schurkenstaat zien die een Holocaust op de Palestijnen pleegt. Het doet er niet toe of de stranden mooi zijn en de vrouwen heet (of andersom), het gaat erom dat Israel bestaansrecht heeft als Joodse staat, dat zij het recht hebben daar te zijn en niet op 'gestolen' grond leven, en het recht hebben om tegen hun vijanden te vechten en het recht hebben om fouten te maken zonder daarom gelijk met de nazi's te worden vergeleken of als internationale paria te worden behandeld.
 
RP
-------------
 
 
Ideals cannot be sold like peanut butter or political candidates. The issue about Israel is not Israel as a tourist destination or investment, but the legitimacy of Zionism. At stake is the right of the Jewish people to self-determation, not the pulchritude of Israeli womanhood or the attractivness of our antiquities to tourists. Therefore, the Israel Branding campaign, conceived by people who haven't a clue evidently about why they are in Israel and what it is all about, was doomed to failure. The idea was to portray Israel as a country with great beaches, pretty girls and good investment opportunities  -- a campaign pitched to airheads. We do have great beaches, pretty girls and good investment opportunities, but that's not really the point, is it? We have a few problems that can't be ignored. Ignoring reality is bound to lead to problems.
 
The first launch of this turkey of an idea was scheduled for July or August of 2006. What common sense could not stop, was stopped by the Hezbollah. It was not appropriate, of course to launch a campaign of fluff and tourist attractions while rockets were falling all over northern Israel. But the advocates of this idea didn't give up. They are extremely stubborn, and will listen to no criticism of their idea. 
 
It was relaunched as a pilot in Toronto, only to run into a different sort of problem - boycott of Tel Aviv at the Toronto film festival. A PR campaign is an admission that you don't believe in what you are doing and need to "improve the truth." 
 
The Ben Harris article below was written before a different group of celebrities came out against the McCarthyite blacklisting of Israel, and before Jane Fonda admitted that she had not bothered to read the anti-Israel protest before signing it. Protest first, then find out what it is all about. Way to go, calamity Jane. They shoot horses, but not harmful illiterates unfortunately.
 
Ami Isseroff
-----------------------------
 
By Ben Harris · September 15, 2009
 
 
NEW YORK (JTA) -- When Amir Gissin helped come up with an idea to remake Israel's international image several years ago, it's unlikely he imagined that the showcasing of Israeli films in Toronto would spark a star-studded Hollywood brouhaha over artistic expression and cultural boycotts.
 
But that's what happened as Israel became the major flashpoint at this year's Toronto International Film Festival.
 
In an interview last year with the Canadian Jews News, Gissin boasted that his new marketing idea, known as Brand Israel, would help reshape public perceptions of the Jewish state and culminate in a major presence at the 2009 festival.
 
The presence turned out to be the focus on Tel Aviv as part of the festival's new City to City program, which included an appearance by the city's mayor and VIP receptions in addition to the screening of 10 Israeli films.
 
"The way to fix negative images of Israel is to present Israel in a positive light elsewhere," Gissin told the paper.
 
But the effort appears to have backfired as a string of celebrities, including Jane Fonda, Danny Glover, Viggo Mortensen and Harry Belafonte, signed on to the so-called Toronto Declaration claiming that the Tel Aviv spotlight is merely an attempt by the Israeli government to divert attention from its treatment of the Palestinians.
 
So rather than talking about Israel's rich cinematic culture, the buzz this week in Toronto has centered on the one thing Israeli officials had sought to avoid: the conflict with the Palestinians.
 
Israel has long sought to divert the focus from its conflict with the Palestinians out of concern that in the eyes of many, the country is a Middle East backwater engaged in an interminable tribal conflict.
 
The 2007 "Girls of the IDF" photo shoot for Maxim magazine and the recent transformation of a spit of land in Manhattan's Central Park into a replica of the Tel Aviv beach were of a piece with the Foreign Ministry's efforts to broaden public perceptions of Israel and, in effect, tell the Western world, "Hey, we're just like you."
 
Last year, the Israeli government dedicated $10.6 million to the effort, according to Joel Lion, Israel's current consul for media affairs in New York, who in an earlier post in Germany arranged for the prime minister of Saxony to cook falafel and couscous with an Israeli chef.
 
Increasingly, cultural events featuring Israeli artists have been the focus of protests in North America. But the debacle in Toronto appears to have drawn a much higher level of attention, raising questions about the rebranding strategy.
 
The trouble began when filmmaker John Greyson pulled his short film from the festival. That spurred a group of filmmakers and activists -- among them Fonda, Naomi Klein, Noam Chomsky and the historian Howard Zinn -- to sign a declaration titled "No Celebration of Occupation."
 
"We do not protest the individual Israeli filmmakers included in City to City, nor do we in any way suggest that Israeli films should be unwelcome at TIFF," the statement said. "However, especially in the wake of this year's brutal assault on Gaza, we object to the use of such an important international festival in staging a propaganda campaign on behalf of what South African Archbishop Desmond Tutu, former U.S. President Jimmy Carter, and U.N. General Assembly President Miguel d'Escoto Brockmann have all characterized as an apartheid regime."
 
Within days, the Jewish federations in Toronto and Los Angeles had organized a group of Hollywood stars to sign a statement protesting the Toronto Declaration. The statement -- its signatories include Jerry Seinfeld, Natalie Portman and Sacha Baron Cohen -- ran as a full-page advertisement in the Tuesday edition of the Toronto Star.
 
"Anyone who has actually seen recent Israeli cinema, movies that are political and personal, comic and tragic, often critical, knows they are in no way a propaganda arm for any government policy," the statement said. "Blacklisting them only stifles the exchange of cultural knowledge that artists should be the first to defend and protect. Those who refuse to see these films for themselves or prevent them from being seen by others are violating a cherished right shared by Canada and all democratic countries."
 
Rabbi Marvin Hier of the Simon Wiesenthal Center argued in an opinion piece for the Toronto Star that those backing the declaration criticizing the focus on Tel Aviv had signed on to something that was "intentionally or unintentionally nothing more than a recipe for Israel's destruction."
 
Fonda took it personally, responding with a statement in which she described her support for various Israeli causes and stressed that the declaration did not call for a boycott of Israeli films. Several Atlanta Jewish leaders, including rabbis and a former federation president, issued their own statement defending her.
 
However, Fonda then issued a second statement standing by her opposition to the official focus on Tel Aviv, but saying that the declaration was one-sided and poorly worded.
 
In interviews Tuesday, those involved in Brand Israel disputed the notion that the festival controversy rendered their strategy inoperable. Several compared the effort to New York City's campaign to rebrand itself the Big Apple in the 1970s after years in which the city was seen as a hotbed of crime and ineffective government.
 
"You're always going to have people imbued with politics and seeing things through that lens," said Barak Orenstein, a brand manager in Toronto who gave the keynote address at a Brand Israel conference last year. "But there's definitely a need to share Israel's contributions with the world. And I think the country has to be proactive about the wonderful things that it's sharing."
 
Lion was even more dismissive, saying that the protesters were a small group and "nothing new." He noted, as did several others, that the festival stood by its decision to highlight the Israeli films and festival-goers would still have a chance to see them.
 
"People see that films from Israel are coming to an international film festival," Lion said. "They see that the films are there. So it's also a part of the branding effort, even if there's controversy. Controversy only helps."

vrijdag 18 september 2009

IDF officieren wijzen op fouten in Goldstone rapport Gaza Oorlog

 
Volgens onderstaand artikel zijn een aantal aantijgingen in het Goldstone rapport pertinent onjuist. Het is jammer - ik blijf het herhalen - dat we dergelijke informatie niet uit Nederlandse kranten of de TV kunnen vernemen. Dit is toch een vrij land? Waarom wordt dan geen informatie van alle kanten gegeven?  
 
Israel has argued the opposite, citing numerous examples when IDF soldiers risked their own lives to assist Palestinians in need of medical care. One case came on January 9, when the commander of the Golani Reconnaissance Battalion ceased operations and ordered his men to help load handicapped Palestinians into ambulances sent to evacuate them from Jabalya to Gaza City.
(...)
The Goldstone report also accuses the IDF of intentionally targeting the Quds Hospital, which it says was a violation of the Fourth Geneva Convention. The army investigated the incident, which included an attack on a warehouse that belonged to the hospital.
 
The findings revealed that the warehouse was not known to belong to the hospital and was therefore not marked on IDF maps as were the more than 1,800 known UN and humanitarian structures. In addition, Hamas gunmen fired at troops from inside the warehouse.
 
RP
 
Zie ook:
 
--------------- 

JPost  - The Jerusalem Post
Sep 16, 2009 0:46
IDF officers point to mistakes in accusations
By YAAKOV KATZ
http://www.jpost.com/servlet/Satellite?cid=1251804580155&pagename=JPost%2FJPArticle%2FShowFull


While the IDF referred official comment on the Goldstone Report to the Foreign Ministry, senior officers said on Tuesday night that they were not surprised by its severity.

Many of the allegations raised by the authors have already appeared in NGO reports on Operation Cast Lead.

Here are a few examples: One claim made by Goldstone is that Israelis forces "did not use their best efforts to permit humanitarian organizations access to the wounded and medical relief, as required by customary international law."

Israel has argued the opposite, citing numerous examples when IDF soldiers risked their own lives to assist Palestinians in need of medical care. One case came on January 9, when the commander of the Golani Reconnaissance Battalion ceased operations and ordered his men to help load handicapped Palestinians into ambulances sent to evacuate them from Jabalya to Gaza City.

In another incident, a soldier from the 401st Armored Brigade was seriously wounded when his tank was hit by an anti-tank missile. While the commanders were coordinating his evacuation, a request was received to allow an ambulance into the area to evacuate a Palestinian woman who had gone into labor. The commander in the field complied.

While the fighting was going on, the IDF allowed hundreds of trucks loaded with food staples and medicine into Gaza. Israel ceased military operations for several hours each day to allow humanitarian corridors to be opened, even though Hamas took advantage of the lulls to regroup, transfer weapons and disseminate orders.

The Goldstone report also accuses the IDF of intentionally targeting the Quds Hospital, which it says was a violation of the Fourth Geneva Convention. The army investigated the incident, which included an attack on a warehouse that belonged to the hospital.

The findings revealed that the warehouse was not known to belong to the hospital and was therefore not marked on IDF maps as were the more than 1,800 known UN and humanitarian structures. In addition, Hamas gunmen fired at troops from inside the warehouse.

Another example is the report's conclusion that "by deliberately attacking police stations and killing large numbers of policemen (99 in the incidents investigated by the Mission) during the first minutes of the military operations, [Israel] failed to respect the principle of proportionality between the military advantage anticipated by killing some policemen who might have been members of Palestinian armed groups and the loss of civilian life." These attacks, the report states were a violation of international law.

Reports compiled recently by The Jerusalem Center for Public Affairs and the Intelligence and Terrorism Information Center say that most of the policemen killed were actually members of Hamas's military wing, Izzadin Kassam, and other terrorist groups. According to the JCPA report, among the 343 members of the Palestinian security forces who were killed, 286 have been identified as terrorist organization members, more than 80 percent.

Goldstone also slammed the IDF's use of white phosphorus during the offensive.

"While accepting that white phosphorous is not at this stage proscribed under international law, the Mission considers that the repeated misuse of the substance by the Israeli armed forces during this operation calls into question the wisdom of allowing its continued use without some further degree of control," he wrote.

An IDF internal probe into the use of the weaponry discovered that in all cases it was employed in accordance with international law. The weapon was used as a shell fired by mortar squads as well as by the navy, which fired a 76 mm. cannon that every few rounds fires a white-phosphorus shell so the navy can track where it hits.

In addition, the IDF fired some 3,000 155 mm. artillery shells - which look like exploding octopuses in the air - that are not white-phosphorus weapons and are used solely to create smokescreens for troop movements on the ground.

The Israeli probe revealed that white phosphorus weapons were used only in open areas, and not in urban centers. The weapon was not used against terrorists in the open areas but for marking and ranging when the forces tried to target Kassam rocket cells operating there.

The IDF said it knew of only one case where white phosphorus was used in its burn capacity. That incident also took place in an open area, but to burn away shrubbery and uncover tunnel openings. The IDF said that the use of the weapon in that incident was also in line with international regulations.

woensdag 16 september 2009

Dries van Agt en het Palestijnse volk

 

Ex premier Dries van Agt mocht donderavond bij Pauw en Witteman uit de doeken doen waarom en wanneer hij is gaan twijfelen over de positie van Israel tegenover het zogenaamde Palestijnse volk. Dat was toen Israel in 1982 in Libanon verantwoordelijk werd gehouden voor de slachting in de kampen Shabra en Shatila. Wat hij weer vergeet te vertellen of erger, misschien niet eens weet is, dat de Christelijke Arabieren in Libanon meer dan 10 jaar vervolgd , afgeslacht en verdreven zijn door hun Moslim broeders en dat de moord op de Christelijke leider Bachir Gemayel de druppel was die tot deze wraak leidde. Dat zij die kans grepen omdat het Israëlische leger in Libanon was is niet de oorzaak.

Dan spreekt hij maar steeds over een Palestijns volk. Er is geen volk. Er zijn diverse families uit het voormalige Palestina, dat ook Jordanië behelsde, die elkaar al sinds mensenheugenis bestrijden. Behoren de miljoenen Palestijnen die in Jordanië wonen ook tot dat volk?

Er zijn steeds meer mensen die het bestaansrecht van Israel ontkennen, maar Israël heeft net zoveel bestaansrecht als Syrie, Jordanie, Libanon, Trans-Jordanië en Irak. Allemaal landen die na WO-I kunstmatig zijn gecreëerd vanuit het Ottomaanse rijk.
Israël heeft eigenlijk het meeste bestaansrecht en heeft Oost Jeruzalem niet bezet, maar bevrijdt van de Jordaanse bezetting, die 18 jaar heeft geduurd.

De Palestijnse propaganda, die de oude bloedfabels uit Rusland heeft afgestoft en veranderd in Arabische bloedsprookjes en de miljoenen mensen die deze onzin geloven en nog in de krant zetten, zoals in Zweden, zijn het grootste obstakel voor een rechtmatige vrede in het Midden-Oosten.

A.M. de Lieme

 

maandag 14 september 2009

nogmaals " het Goldstone-onderzoek"

 Aan  het onderzoek van de VN mensenrechtenorganisatie onder leiding van Goldstone kleven diverse feiten die dit onderzoek als partijdig en niet onafhankelijk klassificeren.
Naast het feit dat de samenstelling van de commissie zelf niet deugt rijzen er meer vragen ten aanzien van de onafhankelijkheid van de commissie op.
Er zijn al vele onderzoeken geweest naar de omstandigheden in Gaza tijdens de korte oorlog van eind december 2008 tot derde week januari 2009.
Ook Israel heeft al veel onderzocht en onlangs is aangekondigd dat Israel nog een groot aantal omstandigheden nader zal onderzoeken.
Toch heeft Israel besloten niet met Goldstone samen te werken omdat dit onderzoek door politieke motieven is ingegeven.
Bovendien werd de opdracht van de commissie tussentijds veranderd zonder opdracht van de VN.
De rol van Hamas , die aanleiding was tot de oorlog, wordt volledig genegeerd.
Bovendien heeft Hamas, partij in het conflict, het hele onderzoek "begeleid".
De VN mensenrechtenorganisatie heeft al een niet te beste naam, maar bevestigt met dit onderzoek dat het niet echt geinteresseerd is in Fact finding, maar meer in veroordeling van de van te voren al schuldig bevonden partij.
In het overzicht hieronder worden enkele feiten besproken die meegenomen moeten worden als het rapport van Goldstone bekeken wordt.
 
MS
 
 
 Aug/Sept 2009

 

Human Rights Council/Goldstone Fact-Finding Mission

Questions and Answers

 

 

1. Why hasn't Israel cooperated with international investigations into the Gaza Operation?

 

There have been tens of International inquiries into events in the Gaza Operation, and Israel has cooperated fully with almost all of them. Only in those instances where it seemed clear beyond any doubt that the initiative was motivated by a political agenda and not concern for human rights, did Israel decide not to cooperate. Unfortunately the Human Rights Council Fact Finding Mission (the "Goldstone Mission") was one of these.

 

 

2. Why does Israel claim that the Goldstone Mission was politically motivated?

 

Three reasons:

 

·        The Resolution establishing the Mission prejudges the outcome of any inquiry. Prior to any investigation, it determines that Israel has "caused massive violations of human rights" and accuses Israel of targeting medical facilities and systematically destroying Palestinian cultural heritage. It does not accuse the Hamas of any violations. The one-sided nature of the resolution was the reason it was not supported by many States, including Canada, Japan, Switzerland the European Union.

 

·        The Mandate of the Mission is similarly one-sided. It calls for an investigation into violations of international law by "the occupying Power, Israel, against the Palestinian people."  It does not mandate any investigation of violations by Palestinian terrorist organizations. It was for this reason that many distinguished individuals who were asked to head the Mission refused.  One of them was Mary Robinson, former High Commissioner for Human Rights, who described the mandate as: "not balanced because it focuses on what Israel did, without calling for an investigation on the launch of the rockets by Hamas."

 

·        Members of the Mission: At least one of the Mission's members has a clear bias on the issues under investigation. During the very conflict which she is now supposed to be impartially investigating, Professor Christine Chinkin was signatory to a letter to the London Sunday Times, asserting that Israel's actions "amount to aggression, not self-defense" and that "the manner and scale of its operations in Gaza amount to an act of aggression and is contrary to international law".

 

 

3. Wasn't the mandate of the Mission changed to be more balanced?

 

Justice Goldstone has claimed that the Mandate of the Mission was changed, unilaterally, by the then-President of the Council. However – as a matter of law - the only body with the legal authority to modify the Mandate is the Council itself, and it has never done so.

 

Additionally, it should be noted that even the so-called changed mandate focused on events in Gaza, between the dates December 27, 2008 and January 1, 2009, effectively ruling out any attention to the years in which thousands of missiles were fired on civilians  Israel prior to the start of the military operation.

 

Finally, even if were the Mission to operate according to new and different terms of reference of its own devising, all subsequent proceedings by the Council following its report would still be based on the Council's own biased Resolution and Mandate.

 

 

4. Wasn't the Mission balanced in practice? Didn’t it invite all sides to present evidence at public hearings?

 

Israel was concerned by reports in the Palestinian media that at every stage of their visit to Gaza the Mission members were accompanied by Hamas representatives. If so, this was clearly a major obstacle to obtaining genuine evidence, particularly regarding Hamas' violations of international law, and its use of civilians as human shields.

 

The unprecedented decision of a fact-finding mission to hold public hearings was also troubling.  The very point of a fact-finding mission is that a team of experts bring their experience and judgment to bear in assessing the available evidence and drawing responsible conclusions – not that emotional allegations are directly broadcast into the public arena, without any possibility of taking confidential or sensitive information into consideration.

 

 

5. Can’t Israel rely on the neutrality of the UN Human Rights Council?

 

Unfortunately not. The Human Rights Council has consistently singled out Israel, while failing to address the true violators of human rights. It has devoted more resolutions to condemning Israel, than to all the other countries of the world combined. Needless to say no resolution or fact-finding mission was initiated by the Council concerning the firing of 12,000 rockets and missiles on Israeli civilians during the years prior to the Gaza operation.

 

Justice Goldstone himself admitted, in an interview to Al Jazeera "I can understand Israel's suspicion with regard to the Human Rights Council - it has been partial with regard to Israel for many years".

 

 

6. But if Israel doesn’t cooperate, won't wrongdoers go unpunished?

 

Israel is committed to ensuring that its forces act in accordance with international law, and the rules of armed conflict form part of the training of every soldier. In case of any allegations that these principles have not been upheld, Israel is committed to fully investigating and prosecuting offenders. Additionally, any decision not to investigate or prosecute an alleged offence can be appealed to Israel's Supreme Court.  

 

Following the conclusion of the military operation in Gaza, Israel initiated a series of far reaching command investigations into various aspects of the conflict, as well as many dozens of specific investigations into particular allegations of improper conduct by soldiers. In the past, such investigations have led to criminal prosecutions and convictions, and in this case a number of criminal prosecutions regarding wrongdoings are already in process.






zondag 13 september 2009

hoe eerlijk is straks het rapport over de Gaza-oorlog?

In het team, dat de Gazaoorlog onderzocht zit Christine Chinkin.
Deze dame heeft Israel al meteen schuldig bevonden voordat ze onderzoek deed.
In Nederland zou zo iemand onmiddellijk van het onderzoek worden uitgesloten.
Zo niet bij de VN mensenrechtenorganisatie.
De voorzitter van het onderzoek Goldstone verklaarde het aanblijven als volgt:
Als dit onderzoek een juridisch onderzoek zou zijn zou de daad van Chinkin een reden geweest zijn haar uit het onderzoek te zetten.
Hoe moeten we dit onderzoek dan zien?
Zeker als je bedenkt dat er nu al stemmen opgaan Israel aan te klagen bij het ICC op grond van het komende rapport.
Gelukkig zijn er Engelse en Canadese juristen die bezwaar aantekenen, maar de vraag is:
Wat gaat de wereld nu doen met een zo bevooroordeeld rapport?
Nu was de mensenrechtenorganisatie al niet bekend vanwege zijn juiste en evenwichtige beleid, maar het is jammer dat een man als Goldstone zich laat verleiden mee te werken aan deze gemanipuleerde organisatie die VN mensenrechtenorganisatie heet.
 
MS

 

 

UN Watch Briefing
News and Analysis from UN Watch in Geneva

Vol. 201 |  September 13, 2009      

U.N. Gaza Inquiry Challenged for Bias by 50 U.K., Canadian Lawyers

Goldstone Report Due This Week; Arab and Islamic States to Pursue Indictment of Israel by International Criminal Court

Richard Goldstone heads the UN Human Rights Council inquiry on Gaza

Geneva, Sept. 13, 2009 — An unprecedented team of fifty British and Canadian lawyers is challenging the refusal of a U.N. investigator to step down from an inquiry on the recent Gaza conflict, arguing that London School of Economics professor Christine Chinkin’s participation on the panel — after she declared Israel guilty prior to seeing any evidence — “necessarily compromises the integrity of this inquiry and its report.”

Arab and Islamic countries are hoping to use the report, due for release this week by a UN Human Rights Council inquiry headed by former South African judge Richard Goldstone, to indict Israel at the International Criminal Court, a move recently encouraged by UN rights chief Navi Pillay. However, Geneva diplomats say U.S. and Western states will likely block any such attempt.

In submissions filed separately from both countries, prominent attorneys from law firms and human rights organizations in Great Britain and Canada are challenging the U.N.’s rejection of a request that Chinkin be disqualified due to her January condemnation of Israel on the very disputed issues that the inquiry is meant to impartially examine.

In early May, UN  Watch, a Geneva non-governmental organization that monitors the world body’s human rights system, appeared before the U.N. panel to urge Goldstone and the other members to disqualify Chinkin, invoking “the impartiality principle that Goldstone promised to uphold,” and “the due process requirements of morality, logic and international law.”

Despite the NGO’s additional filing of legal briefs in July and August, as reported by Agence France Presse and Deutsche Presse Agentur, the Goldstone mission took 3 months to respond, in the end summarily rejecting the petition without addressing its arguments. UN Watch’s appeal last week to the new president of the Human Rights Council, Belgian ambassador Alex Van Meeuwen, received no response. The team of 50 lawyers has now launched a direct appeal to Chinkin to demand that she step down.

In an August interview with South Africa’s Business Day, Goldstone admitted that “If it had been a judicial inquiry, that letter [Chinkin] signed would have been a ground for disqualification.”

Goldstone’s implied argument is that his international fact-finding mission is somehow exempt from the impartiality rule. Yet this contradicts his repeated promises that the hallmark of his inquiry -- unlike the one-sided nature of the original Human Rights Council mandate -- would be impartiality. It also defies logic, morality and established international law, as documented by the UN Watch legal brief.

At the same time, Goldstone’s tacit admission that his report is the product of something other than an impartial panel seriously calls into question the legal possibility of any court or prosecutor attributing evidentiary weight or credibility to their report.

Apart from Chinkin, the other three members of the panel -- Goldstone, Hina Jilani, and Col. Desmond Travers -- also implied Israeli guilt prior to their seeing any evidence, declaring in March that "The events in Gaza have shocked us to the core."

No one has ever disputed that the Arab-controlled Human Rights Council deliberately selected individuals who had made up their mind well in advance -- not only that Israel was guilty, but that a democratic state with an imperfect but respected legal system should be considered the same as, or worse than, a terrorist group.

Such moral equivalence regrettably underlies this week's blitz campaign by Human Rights Watch to demand that Western states support the Arab campaign to turn the Goldstone report into an ICC indictment of Israel.

"Both Israel and Hamas have poor records in conducting thorough and impartial investigations into alleged serious violations of the laws of war," said the group this week with a straight face, in an open letter to the European Union. The same bizarre equivalence also pervades Friday's op-ed by Human Rights Watch's Joe Stork.

The comparison is perverse in scale and in principle: killing civilians during battle is for Israel, the U.S., and other NATO allies an unintended tragedy of war that they seek to avoid; for Hamas, Hezbollah or Al Qaeda, it is a triumph that embodies their very raison d'etre and modus operandi. Blurring that distinction is moral blindness, mischief or malice.

And appeals which pretend that terrorist groups possess independent legal instiutions capable or willing to scrutinize "violations" by their gunmen -- violations that logically do not even exist for groups that consider all Western or Israeli civilians to be legitimate targets -- are simply nonsensical.

During a week when we remember the deliberate murder of 3,000 innocents by a terrorist group on September 11, 2001, the world is entitled to expect better from the United Nations and other organizations that act under the banner of human rights.


To support the vital work of UN Watch, please contribute here.


tel: (41-22) 734-1472 fax: (41-22) 734-1613
www.unwatch.org

  

Copyright 2009 by United Nations Watch. All Rights Reserved.

More



Van Agt: Dit Israël erken ik niet

 
Volgens Van Agt heeft Israel pas bestaansrecht als het geen Joodse staat meer is en zich niet meer kan verdedigen.
Het is natuurlijk onzin dat Israel het internationale recht veel ernstiger bruskeert dan we van enig ander land zouden accepteren zoals Dries van Agt beweert, gezien de vele notoire mensenrechtenschenders waarmee we gewoon handeldrijven en waarover je verder zelden hoort.
 
Dat aanbod van de PLO aan Israel komt uit zijn grote duim; de PLO heeft Israel nooit vrede en erkenning aangeboden in ruil voor de bezette gebieden. Zo houden alle Palestijnse facties en groeperingen vast aan het zogenaamde recht op terugkeer van miljoenen Palestijnse vluchtelingen en hun nakomelingen, die door de Arabische staten bewust in kampen worden gehouden en niet mogen integreren. Bovendien is er niet veel 'grote noblesse' aan om de hele oude stad van Jeruzalem op te eisen, inclusief oude Joodse wijk, Klaagmuur en de Olijfberg. Israel daarentegen heeft Arafat in 2000 een staat aangeboden, en Olmert heeft dat voorstel vorig jaar herhaald. Maar daar is Van Agt natuurlijk blind voor, net als voor alles wat niet-Israeli's de Palestijnen aandoen.
 
Volgens Van Agt is Israel 'de bullebak van het Midden-Oosten'. Wat zijn Syrië, Egypte, Saoedi-Arabië en Libanon dan? Schoothondjes? In deze landen worden basale mensenrechten zoals vrijheid van meningsuiting, eerlijke en onafhankelijke rechtspraak, vrijheid van religie, rechten van homo's, bahai, kopten, Koerden en andere minderheden voortdurend geschonden. Arabieren hebben het in Israel niet altijd makkelijk, maar ze hebben er meer rechten dan in de meeste Arabische staten, en zij krijgen geregeld gelijk van de rechter.
 
Van Agts woede en verontwaardiging zijn zeer selectief; hopelijk nemen niet veel mensen deze oude raaskallende man nog serieus waar het Israel en de Palestijnen betreft.
 
RP
----------
 
Van Agt: Dit Israël erken ik niet
10-09-2009 17:06| gewijzigd 10-09-2009 18:48 | Redactie politiek

 

DEN HAAG – Oud-premier Van Agt vindt dat Israël zich moet houden aan het internationale recht en zich fatsoenlijk moet gedragen jegens de Palestijnen alvorens de staat in zijn ogen bestaansrecht heeft.

Dat zei de activist voor de Palestijnse zaak vanmiddag bij de presentatie van zijn boek "Een schreeuw om recht. De tragedie van het Palestijnse volk".

Israël houdt zich niet aan het internationale recht, betoogt de gewezen CDA-politicus al jaren. Ook in zijn boek haalt hij naar de staat uit. „Het land bruuskeert het internationale recht, vaker en ernstiger dan we van enig ander land in ons gezelschap zouden dulden." Zo bezet het nog steeds de Westelijke Jordaanoever, terwijl de VN die bezetting al in 1967 hebben afgewezen.

Van Agt wierp zich ook vanmiddag weer op als onvermoeibaar pleitbezorger voor de Palestijnen –„hun wordt aldoor mateloos onrecht aangedaan"– wier organisaties Fatah en Hamas zich ten doel hebben gesteld de staat Israël te vernietigen.

Van Agt verdedigde zich daarvoor door te wijzen op het aanbod van PLO-leider Arafat in 1998 om akkoord te gaan met een Palestijnse staat binnen de grenzen van 1949. „Dat historische aanbod van grote noblesse heeft Israël geen woord waardig gekeurd", aldus de oud-premier.

En Hamas, zei hij, heeft een langjarige wapenstilstand aangeboden, waarna latere generaties leiders de staat Israël wel zouden kunnen erkennen.

Tijdens zijn persconferentie haalde Van Agt hard uit naar de Nederlandse regering. „Nederland, en Den Haag in het bijzonder, tooit zich met de titel "hoeder van de internationale rechtsorde". Nou, houdt daar maar mee op. De regering doet er vrijwel niets aan. Ik schaam mij daarvoor."

In een „fikse" open brief achterin zijn boek stelt hij dat het kabinet „aan de teloorgang van het internationale recht bijdraagt door de staat Israël, die volhardt in het schenden van dat recht, steeds te pardonneren."

De staat Israël is volgens Van Agt „al jarenlang de bullebak van het Midden-Oosten", maar het kabinet „houdt niet op deze staat, die zich dikwijls als een rottweiler gedraagt, te knuffelen als een teddybeer."

Dat is temeer opmerkelijk, schrijft de oud-politicus, „aangezien Israel zichzelf presenteert als een onberispelijke rechtsstaat en een toonbeeld van democratie."

De Palestijnen laat het kabinet ondertussen „verkommeren" en hun lot wordt „veronachtzaamd." De oud-premier noemt het „beschamend dat u uw stem niet in verontwaardiging verheft tegen de niet-aflatende wurggreep van de bevolking van Gaza."

Van Agt roept het kabinet in zijn boek op de Palestijnen een goede toekomst te geven. „Het is uw ereplicht te doen wat in uw vermogen ligt om deze mensen te redden."

De oud-premier verklaarde zijn gedrevenheid voor de Palestijnse zaak tijdens de persconferentie vanuit zijn religieuze achtergrond. „Ik ben een christenmens en met het immense onheil in het Heilige Land valt voor mij niet te leven."

Dat zijn geloofsgenoten in de Palestijnse gebieden het moeilijk hebben, erkende hij. „Zij ondervinden veel overlast en narigheid van hun moslimbroeders. Dat is zeer te betreuren en te veroordelen."

Dat de woede van moslims neerslaat op hun christelijke landgenoten, snapt hij wel. Christenen hebben bij hen een slechte naam, omdat de grootste bondgenoten van Israël –de VS en Europa– als christelijke continenten bekend staan.