vrijdag 12 november 2010

Israel onder druk gezet, maar Palestijnen hoeven niets

In een artikel in het Reformatorisch Dagblad wordt duidelijk uiteengezet dat alleen aan Israel eisen worden gesteld om de vredesonderhandelingen weer opgestart te krijgen.

Israel heeft meer dan 10 maanden inderdaad een bouwstop gehouden, maar pas na negen maanden was Abbas zover dat hij ook kwam praten. Hij gebruikte die onderhandelingsronde pas in de laatste maand.

Inplaats van onderhandelen over vrede misbruikte hij de gelegenheid  om een verdere concessie van Israel af te dwingen zonder daar zelf iets tegenover te (hoeven) stellen.

Daar ging Israel niet op in en dat is de reden dat Abbas weigert verder te onderhandelen.

Zoals te verwachten krijgt nu Israel de schuld, hoewel het bereid is zonder voorwaarden vooraf te onderhandelen.

Abbas daarentegen stelt eisen en weigert zonder inwilliging te onderhandelen.

Normaal gesproken stel je iemand aansprakelijk voor mislukken van onderhandelingen, die eisen vooraf meent te kunnen stellen.

Die onderhandelingen dienen over de eisen te gaan, daar zijn ze voor bedoeld.

In het geval van Israel gelden andere regels in deze wereld.

De Palestijnen verwachten met de armen over elkaar hun zin te krijgen en dreigen en passent anders met een volgende intifada.

 

Intussen wordt er een ander fraai staaltje van omkering van zaken geleverd.

De graven van de aartsvaders en twee aartsmoeders , Machpela,  zijn duidelijk van Joodse herkomst en belangrijk Joods erfgoed.

In de bijbel wordt beschreven hoe Abraham de grond kocht ondanks het feit dat het hem werd aangeboden.

Ook het graf van Rachel, een aartsmoeder, is natuurlijk van Joodse herkomst.

Op verzoek van de Palestijnen (ja die zijn bedereven in hun eisen!) heeft Unesco deze graven nu Palestijns erfgoed genoemd en er meteen maar moskeeen van gemaak.

Maar niet alleen dat:

Als Israel de graven nog langer Joods erfgoed noemt handelt het tegen internationaal recht volgens Unesco.

 

Protest tegen deze absurde bewering hoort men nergens.

Wanneer wordt men eens wakker en gaat men met inzien dat er duidelijk met twee maten gemeten wordt en zaken omgedraaid worden als het Israel betreft?

MS

 

Reformatorisch Dagblad 12/11/10

 

VS zetten Israël verder onder druk

12-11-2010 10:54 | Mr. Richard Donk

 

 

NEW YORK – Urenlang spraken de Israëlische premier Netanyahu en de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Clinton, donderdag met elkaar over hervatting van het vredesoverleg tussen Israël en de Palestijnen. Van een doorbraak lijkt echter vooralsnog geen sprake.

De gesprekken waren „vriendelijk en productief”, lieten Netanyahu en Clinton donderdag in een gezamenlijke verklaring weten. Beide bewindslieden onderstreepten de noodzaak van het hervatten van directe besprekingen tussen Israël en de Palestijnen en hun vastbeslotenheid binnen afzienbare tijd tot een definitieve vredesregeling te komen.

Het overleg tussen Israël en de Palestijnen ligt stil sinds september, toen een tijdelijke bouwstop in Joodse nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever afliep. De Palestijnen eisen een hernieuwde bouwstop als voorwaarde voor het opnieuw aanschuiven aan de onderhandelingstafel.

De regering-Netanyahu zit wat dat betreft in een lastig parket. De rechtse coalitiepartners van premier Netanyahu zijn faliekant tegen het afkondigen van een nieuwe bouwstop in de nederzettingen. En zonder de steun van deze partners is het huidige Israëlische kabinet geen lang politiek leven beschoren.

 

Minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman herhaalde gisteren tijdens een bezoek aan de Golanhoogvlakte nog eens dat zijn Yisrael Beiteinupartij geen nieuwe bouwstop zal accepteren en dat het hoog tijd wordt dat de Palestijnen nu eens onder druk worden gezet om de vredesbesprekingen zonder voorwaarden vooraf te hervatten.

Washington lijkt vooralsnog vooral druk op Israël te zetten om tot een definitieve vredesregeling met de Palestijnen te komen. Daarbij gaat Washington ervan uit dat er een zelfstandige Palestijnse staat komt en Israël gegarandeerde, veilige grenzen krijgt.

De optimistische uitspraken die Netanyahu en Clinton donderdag deden, lijken dan ook, gezien de houding van de Palestijnen en de politieke constellatie in Israël, vooralsnog volkomen misplaatst.

Het is ook merkwaardig dat alleen Amerikaanse en Israëlische vertegenwoordigers over hervatting van de vredesbesprekingen onderhandelden. Alsof Israël de enige partij is die in deze kwestie concessies moet doen alvorens er over vrede kan worden gesproken.

De Palestijnen kunnen dus voorlopig rustig met de armen over elkaar het gesteggel tussen de Verenigde Staten en Israël afwachten.

Dat gesteggel is overigens niet meer dan ordinaire koehandel. Belangrijkste onderwerp van gesprek was donderdag de omvang van het pakket privileges dat Washington Israël kan bieden, in ruil voor een bouwstop in de nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever.

De zeven uur durende onderhandelingen in New York lijken vooralsnog verspilde energie. Want zelfs als de Verenigde Staten Netanyahu zo ver zouden krijgen dat hij akkoord gaat met een bouwstop in de nederzettingen, dan nog weet de Israëlische premier heel goed dat hij een dergelijke maatregel er in zijn coalitie niet door krijgt.

De sleutel tot hervatting van de gesprekken ligt momenteel bij de Palestijnen. Israël heeft herhaaldelijk verklaard dat het bereid is weer aan de onderhandelingstafel aan te schuiven. Maar dan wel zonder voorwaarden vooraf.

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten