zaterdag 30 oktober 2010

Abbas en de kaart van Palestina

Voorbeelden van de PA tv uit 2009 en 2010.
 
 
'Vredesactivisten' klagen vaak dat Israel haar grenzen niet wil vastleggen en op kaarten de groene lijn, de 1949 wapenstilstandslijn, niet altijd als grens intekent. Vaak staat deze wel als dunne lijn op kaarten en vaak staan ook de gebieden onder PA controle apart ingekleurd, wat eigenlijk logischer is dan de groene lijn intekenen omdat dit gebied is dat onder Palestijns gezag staat en waar Israeli's niet mogen komen. Een kaart geeft doorgaans de huidige situatie weer, niet de (al dan niet) in de toekomst gewenste. Een heel bestand land weglaten omdat je het niet eens bent met het feit dat dat land is, is een ander verhaal. Niet alleen druist het in tegen de zogenaamde erkenning van Israel door de PA en de Oslo Akkoorden, maar het is ook een belediging voor de inwoners van dat land. Wat moet er met hen gebeuren? Waar moeten zij heen? Misschien dat de mensen die op hoge poten naar de Reclame Code Commissie stapten omdat het Israelische buro voor toerisme niet overal de groene lijn even duidelijk had ingetekend, ook even bij de PA kunnen gaan klagen? En bij de EU, de belangrijkste financier van de PA?
 
RP
---------
 
PA Chairman Abbas
holds up map of "Palestine"
that erases Israel
http://palwatch.org/main.aspx?fi=157&doc_id=3467

by Itamar Marcus and Nan Jacques Zilberdik

 
 
During a visit to Bethlehem this week, Palestinian Authority Chairman Mahmoud Abbas held up a stone model of a map of "Palestine" that erases Israel.
[Al-Hayat Al-Jadida, Oct. 26, 2010]

US President Obama has condemned the existence of maps like the one Abbas displayed as a "security" threat to Israel:

"I will never compromise when it comes to Israel's security... Not when there are terrorist groups and political leaders committed to Israel's destruction. Not when there are maps across the Middle East that don't even acknowledge Israel's existence."
[Obama at AIPAC Conference, June 4, 2008]

As Palestinian Media Watch reported, last year Abbas held up a similar political map that presented a world without Israel. It included the PA flag above the entire land of Israel, and was titled "Palestine." It named all the neighboring states in English -- "Lebanon, Syria, Jordan Egypt" -- but failed to mention Israel.

On Abbas's maps there is no Israel.

Abbas openly ignores US President Obama's criticism of the use of such maps, letting the political and educational structures under his control continue to use maps that present a world without Israel. It is the only map used by the PA to represent "Palestine," and at times even the "State of Palestine."

See PMW's website for more examples of how "Palestine" erases Israel in the PA.

The following are recent examples:

1. PA TV children's program:
Girl points to places on map:
"We went to the Sea of Galilee (in Israel) and to the Dead Sea."
Boy points on map: "Jaffa, Haifa." (Israeli cities)
...
Host: "So you've visited many different places in Palestine, and that's very good. It's very good that we're always visiting new places in our state, Palestine."
[PA TV (Fatah), May 16, 2010]

2. PA Minister of Prisoners Karake presents award of honor to prisoner's family in shape of "Palestine."
[PA TV (Fatah), Oct. 15, 2010]
 
---------------------------------------------------------
PMW | King George 59 | Jerusalem | Israel
 
 

vrijdag 29 oktober 2010

AP persbureau promoot stereotypes van fanatieke illegale kolonisten


Dit is een goed voorbeeld van hoe onbetrouwbaar de officiële persburo's zijn, en hoe diep de vooroordelen over de kolonisten zitten. Zoiets gebeurt vaker, en geeft daardoor een vertekend beeld van het conflict. Ook noemt AP Joden sneller extremistisch dan Arabieren. Dat doet denken aan de NRC en andere Nederlandse media, die rechtse Israelische politici als extremisten, haviken en zelfs racisten neerzetten, terwijl Hamas en de PA juist in milde termen worden beschreven. De bevooroordeeldheid van de media wat betreft Israel-Palestina blijkt telkens weer, maar kritiek daarop wordt stelselmatig genegeerd.
 
RP
 
Zie ook:
 
-----------------------

AP promotes stereotypes of fanatic settlers acting illegally

http://elderofziyon.blogspot.com/2010/10/ap-promotes-stereotypes-of-fanatic.html

I had just noticed this - but the Balfour Street blog beat me to it.

From
AP via Al Arabiya:

In a spat last week, Rabbi Arik Ascherman of Rabbis for Human Rights, which helps Palestinians harvest their olives in the West Bank, confronted [Erez] Ben-Saadon and accused him of using land owned by Palestinians.

Ben-Saadon said he was farming on land given to Jewish settlers by the Israeli military. He said he had no ownership papers -- but needed none.

"Our land deed is the Bible," Ben Saadon said.
This perfectly fits in with the meme of fanatic, religious settlers disregarding the law to grab land that belongs to Palestinian farmers - a meme that is so widespread as to be axiomatic among many.

Yet, Ha'aretz reported on this
same incident last week - a bit differently:

Near Har Bracha, a verbal confrontation erupted yesterday between Jewish farmer Erez Ben Sa'adon and Rabbi Arik Ascherman, the head of Rabbis for Human Rights. Ascherman claimed Ben Sa'adon was harvesting olives that belonged to Palestinians from nearby Karyut. Ben Sa'adon, whose nearby vineyard had been destroyed by unidentified parties the previous night, said he had leased that plot for the past 12 years and the olives were his.

Civil Administration officials were called to resolve the dispute, and they summoned the mayor of Karyut - who admitted that the trees belonged to Ben Sa'adon.
It certainly looks like the AP reporter read the Ha'aretz story and purposefully omitted the part where Ben Sa'adon was proven to be the rightful owner of the olives, and Arik Ascherman proven wrong.

This is not an innocent mistake. This is AP being mendacious to adjust the facts to pre-determined conclusions.

(I sent messages to the author of the AP piece and to Erez Ben Saadon, asking for comment. I have yet to hear back from them.)
 
 

Geschiedenis volgens Palestijnse TV: 'Joden in Europa vervolgd om hun geldliefde'

 
Dit is antisemitisme pur sang:
 
Jordanian academic Arafat Hijazi:
"150 years ago, when there were no Jews in Palestine, the Jews were in Europe, in Eastern Europe, but the Jews suffered from persecution by the European nations.
The reason was that they would harm the people of the lands in which they lived.
They had a problem: Wherever they went, they were expelled, and were imprisoned."
 
Jordanian academic Muhammad Dohal:
"The Jews are hated in every society in which they have lived, because of their behavior relating to their great love of money.
Their behavior led to [Shakespeare's] famous story, the story of Shylock about money lending, which clings to the Jews. This is how they harmed the societies that embraced them."
[PA TV (Fatah), Oct. 10 and 17, 2010]
 
Dit is wat Palestijnen leren over de geschiedenis van de Joden in Europa. Het is moeilijk daarbij te vergeten dat Machmoud Abbas, de o zo gematigde leider van de Palestijnen, ooit een dissertatie schreef over het 'werkelijke aantal' Joden dat in de gaskamers was omgekomen en de verantwoordelijkheid van de zionisten daarvoor. Nee, zoveel is er niet veranderd sindsdien, en uit onderzoek blijkt dat grote aantallen Palestijnen en andere Arabieren er sterk antisemitische ideeën op na houden. Dat is niet zo vreemd gezien de walgelijke troep die ze over zich heen krijgen in de Palestijnse media, en door radikale imams en op school. Het ergste is dat dit soms zelfs gebeurt met Europese subsidies en dat EU landen hier zelden tot nooit iets over zeggen.
 
RP
-------------
 
 
 

donderdag 28 oktober 2010

Israel met nieuwe ogen

Op de CIDIwebsite staat het antwoord van minister Rosenthal op vragen uit de Tweede Kamer over contact met personen en organisaties op de Westbank.

Het is voor het eerst dat hier eindelijk eens verschil wordt aangegeven tussen uitspraken van VN-0rganen (NIET-BINDEND) en Veiligheidsraad-resoluties uit hoofdstuk V11, die wel bindend zijn.

Overigens zijn voor consequenties van die bindende resoluties weer meer voorwaarden nodig.

Het is gebruikelijk dat niemand dat onderscheid maakt ook niet in kwaliteitskranten of in het journaal, waardoor het voortdurend lijkt dat Israel altijd resoluties en uitspraken van de VN schendt en aan de laars lapt (zoals Sander van Hoorn zo graag roept) en de VN altijd gedoogt.

De werkelijkheid is, dat aanbevelingen niet opgevolgd hoeven te worden en niet bindende resoluties geen consequenties inhouden.

Het is goed te zien dat de nieuwe minister van buitenlandse zaken de verschillen niet alleen kent, maar ook benoemt.

MS

 

CIDI-website:

Minister Rosenthal: “Contacten Nederlanders met Joodse nederzettingen niet illegaal”

Wed 27-10-2010

 Contacten tussen Nederlandse personen, organisaties en overheden met inwoners van de Joodse nederzettingen zijn “niet illegaal”. Het staat hen vrij te beslissen die contacten al dan niet te hebben. Dat schrijft de kersverse minister van Buitenlandse Zaken, Uri Rosenthal naar aanleiding van Kamervragen van Joël Voordewind (ChristenUnie), Kees van der Staaij (SGP) en Raymond de Roon (PVV). De Parlementariërs stelden die vragen in reactie op het eerdere standpunt van de Nederlandse regering over de reis van Israelische burgemeesters, die werd afgeblazen omdat er burgemeesters van de Joodse nederzettingen bij waren.

 

Minister Rosenthal zegt niet hoe het afgelasten van de reis tot stand is gekomen. Onduidelijk blijft dus of de Nederlandse ambassade in Tel Aviv, zoals Vereniging van Nederlandse Gemeenten heeft beweerd, of het Ministerie zelf het initiatief heeft genomen. “Contacten tussen de Rijksoverheid en vertegenwoordigers van de betreffende nederzettingen vinden er in beginsel niet plaats”, aldus de bewindspersoon. “Voorzover zij wel plaatsvinden, wordt het Nederlandse standpunt uitgedragen”. Het verbod op het bouwen van nederzettingen vloeit, volgens Rosenthal, voort uit art 49 van het Vierde Verdrag van Geneve uit 1949. Het advies van het Internationale Gerechthof uit 2004 hierover noemt de minister “een gezaghebbende uitleg van het internationale recht”. Maar een dergelijk advies “is juridisch niet bindend”.

 

Syrië hielp Hezbollah om 40.000 raketten te plaatsen

Young Hezbollah supporters holding mock ups of Katyusha rockets in front of a portrait of group leader Sheikh Hassan Nasrallah. (Photo by: AP)

 
Haaretz meldde gisteren:
 
Hezbolah, Lebanon's Iran- and Syria-backed guerilla organization that became a key player in the Beirut govermnent, has amassed some 40,000 missiles, the French daily Le Figaro reported Monday, saying that Damascus had a major role in replenishing the group's arsenal after its 2006 war with Israel.
The report also shed new light on the structure of Hezbollah's military wing.
 
Le Figaro cited the United States as having observed that alliance in January, when its radar spotted 26 missiles M-6002 in the area between Damascus and Syria's border with Lebanon.
 
According to Le Figaro, Hezbollah has to date more than 10,000 fighters, and that its weapons transport system is divided into three units: Unit 108 is responsible for transferring weapons and ammunition from Damascus to Hezbollah bases on the Lebanon border and near the Syrian airport; next comes Unit 112, which transports the weapons from those bases into Lebanon; third is Unit 100, which deals with deployment and training.
 
Satellite photos taken in March of last year and caught earlier this month show that the Syrian army has a Scud missile base near Damascus. While the images also suggest that Hezbollah activists are being trained in the Scuds' use at the base, Syria denies reports that it has supplied the militant group with those weapons.
 
The photos can be seen by any web surfer on Google Earth. They show extensive construction at several military bases throughout Syria, including at one of the country's three largest missile bases, located 25 kilometers northeast of Damascus, near the city of Adra.
The base is in a deep valley surrounded by 400-meter-high mountains. Concrete tunnels lead from the base into the mountains, where the Scuds are apparently stored.
 
The photos show five 11-meter-long missiles (the length of both the Scud B and the Scud C ) at the Adra base. Three are on trucks in a parking lot. Two others are in a training area where 20 to 25 people can be made out along with about 20 vehicles. One of the two missiles appears to be mounted on a mobile launcher; another is on the ground
 
Uiteraard is deze constructie en wapensmokkel geen onderwerp voor de krantenkolommen en het journaal, want daar is men te druk met het veroordelen van de bouw in de nederzettingen. De illegale wapensmokkel naar Hezbollah is toch zeker ook een obstakel voor vrede, het is in strijd met VN resolutie 1701, en het destabiliseert Libanon en mogelijk de regio. Hallo journalisten, waarom is het hierover weer zo stil? Had het nieuws hier geen aandacht aan kunnen besteden in plaats van het non-nieuws dat Netanjahoe de soldaten prees die de Mavi Marmara enterden in mei?
 
 
RP
---------
 
 

woensdag 27 oktober 2010

Anti-Israelverklaring Oosterse bisschoppen

Afgelopen twee weken waren Oosterse bisschoppen te gast bij de paus om over de positie van de christenen in het Midden-Oosten te praten.

Tijdens die gesprekken kwamen de problemen die christenen in de moslimwereld ervaren breed aan bod. Vooral uit Irak trekken veel christenen weg, maar ook in Turkije neemt het aantal christenen drastisch af, net als in Libanon en op de Westbank als in Gaza. Ook in de andere landen van het Midden-Oosten is de positie van de christenen slecht. Zij worden onderdrukt, hebben veel minder rechten en zeker geen godsdienstvrijheid.  Alleen in Israel neemt hun aantal sterk toe en hebben ze, als burgers, alle rechten en godsdienstvrijheid.

 

In de slotverklaring in Rome  gebeurde iets geks.

De hele moslimrepressie verdween en opeens was duidelijk wie de oorzaak van alle problemen was (dus ook in Irak en Turkije etc).

Israel was de gebeten hond. Het Palestijns-Israelisch conflict was de oorzaak. Nu kun je veel onzin een werkelijkheidstintje geven, maar geen hond gelooft dat de Israelische aanwezigheid de positie van de  christenen in Irak of Syrie of Saoedi-Arabie zal beinvloeden.

Maar niet alleen werd Israel als oorzaak aangewezen ook werd en passent Joden hun theologische recht op Israel ontzegd. Met religieuze mystificaties werd gezegd dat het Oude Testament geen enkele rechtskracht meer had sinds het Nieuwe Testament er was. Hoe deze bisschoppen kunnen bepalen dat het Oude Testament, waarop ook het christendom gebaseerd is, minder geldig is blijft een raadsel. Al 2000 jaar is die zienswijze de oorzaak van antisemitisme en Jodenvervolging. Daar komt nog bij dat tijdens het tweede Vaticaans Concilie met Nostra Aetate het Rooms-katholicisme hier duidelijk afstand van had genomen en ook de kwalijke consequenties erkende.

De Paus was het niet eens met de eindverklaring, maar er zal meer nodig zijn om dit beschadigde vertrouwen te herstellen.

 

Blijft natuurlijk ook het punt, dat deze christenen niet te helpen zijn als ze hun werkelijke onderdrukkers, de moslims, niet durven te noemen uit angst voor represailles.

Je ziet nu al in reacties dat veel mensen opgelucht het excuus aangrijpen om Israel nog eens aan te pakken en totaal aan het lijden van de christenen voorbijgaan.

In de slotverklaring, die met de onderstaande link te vinden is, heet het dat de verhouding christenen moslims niet helemaal gebalanceerd is.’

MS

 

http://www.zenit.org/article-30744?l=english

 

Ynet 27/10/10

 

http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3974917,00.html

Pope urged to denounce archbishop's 'political stunt'

Jewish groups call on Benedict XVI to condemn remarks denying Jews' link to Land of Israel. 'These latest moves will damage interfaith relations and embolden anti-Semites and terrorists,' Simon Wiesenthal Center says

Ynetnews

Published: 

10.26.10, 17:04 / Israel Jewish Scene

Description: Share on TwitterDescription: Share on Facebook

share

The Simon Wiesenthal Center is urging Pope Benedict XVI to immediately denounce a statement by Melkite Catholic Archbishop Cyrille Salim Bustros at a Vatican Synod on the Middle East wherein he denied the Jewish people's link to the Land of Israel.

 

The archbishop asserted, "We Christians cannot speak about the promised land for the Jewish people. There is no longer a chosen people. All men and women of all countries have become the chosen people. The concept of the promised land cannot be used as a base for the justification of the return of Jews to Israel and the displacement of Palestinians.”

 

He added that "the justification of Israel’s occupation of the land of Palestine cannot be based on sacred scriptures.”

 

“This political stunt, wrapped in theological garb, not only insults every Jew but flies in the face of the statements and actions of Pope John Paul II and Pope Benedict XVI, both who have visited Israel and expressed solidarity with her people,” charged Rabbis Marvin Hier and Abraham Cooper, dean and founder and associate dean of the Simon Wiesenthal Center, respectively, who have had audiences with both Pontiffs.

 

“The archbishop’s statement comes at the end of the conference wherein the so-called 'Palestine Kairos Document' – which openly denies the right of Israel to be a Jewish state - was presented at the Vatican for the first time.

 

"These developments demand immediate action by the Pope. Hopes for peace in the Middle East will only come when both sides recognize the rights of the others. These latest moves, left unchallenged, will damage interfaith relations and embolden anti-Semites and terrorists,” they concluded.

 

Another Jewish group, B’nai B’rith International, said it was deeply concerned that the just-concluded Special Assembly for the Middle East of the Synod of Bishops indicates unsettling views regarding Jews and Israel among Catholic clergy and laity in the Arab world.

 

B’nai B’rith said it was greatly disappointed that rather than promoting reconciliation and self-reflection in the region, the assembly focused on amplifying Arab political positions and narratives on the Jewish state.

 

Weer eens de nederzettingen (en alweer Wilders)

 
De Wilders hype neemt steeds extremere vormen aan. Een tweet van hem haalt zo ongeveer alle kranten, terwijl er ondertussen op TV uitgebreid over het proces tegen hem en de gevolgen daarvan voor de rechtspraak wordt gediscussieerd. Wilders' tweet dat Israel de Westelijke Jordaanoever vooral lekker vol moet bouwen is natuurlijk geen nieuws en niet opzienbarend. Dat Wilders tegen de tweestatenoplossing is weten we toch onderhand wel? Ik ben het er niet mee eens, maar het lijkt me wel een legitiem standpunt, en zeker niet kwalijker dan het standpunt van velen ter linkerzijde dat Israel als Joodse staat geen bestaansrecht heeft en er een staat 'voor alle burgers' moet komen (daarmee bedoelt men dat de Joden weer als minderheid in een Arabische staat moeten leven).
Het zou leuk zijn als de pers eens zou beginnen met ons fatsoenlijk te informeren over het conflict in plaats van alleen maar achter hypes aan te rennen en Netanjahoe als hardliner neer te zetten.
 
RP
---------------
 

http://www.israned.com/2010/10/weer-eens-de-nederzettingen.html

Weer eens de nederzettingen



Geert Wilders twittert en de hele Nederlandse politiek en pers heeft een onderwerp en een stok om mee te slaan. Is de opmerking van Geert Wilders handig? Nee. Dat is zijn opmerking zeker niet. Is zijn opmerking daarentegen begrijpelijk? Ja, dat is het zeker wel. De aanleiding voor de opmerking van Wilders is de uitspraak van Richard Falk, een VN-vertegenwoordiger voor de mensenrechten in de Palestijnse gebieden:
Die zei dat hij somber is gestemd over de mogelijkheid van de vorming van een Palestijnse staat, juist vanwege de vele joodse nederzettingen in het bezette gebied.
Die uitspraak is een vreemde. Toen Israël zich terugtrok uit de Sinaï liet gaf het haar nederzettingen op. Toen Israël zich terugtrok uit Gaza werden de nederzettingen leeg en in goede staat achtergelaten voor de Palestijnen, dat deze barbaren vervolgens alles sloopten en in brand staken, inclusief de synagogen dat is een ander verhaal, maar Israël gaf de nederzettingen op. Ook in het betwiste gebied de West Bank is Israël voornemens te ontruimen of te ruilen voor land. Zoals in meerdere vredesvoorstellen is aangegeven. Dat verschillende Palestijnse leiders dit hebben afgewezen vermeld Falk niet. Dat is op zich op niet opmerkelijk daar de staat van dienst van VN mensenrechtenorganisaties en Israël een schandelijke is in het nadeel van de VN.

De Nederlandse pers en politiek kunnen over de opmerking van Wilders heen vallen. Dat gebeurt reeds en zal ongetwijfeld een vervolg krijgen. De omstandigheden waarin die opmerking is geplaatst wordt door die diezelfde politici en pers achteloos naar de achtergrond verwezen. Terwijl die achtergrond juist op de voorgrond moet worden geplaatst.
 
 

maandag 25 oktober 2010

Israël en VN hebben een ongemakkelijke relatie

 
Aardig artikeltje in het RD over de moeizame relatie tussen Israel en de VN. Het volgende is niet helemaal juist:
 
Niet dat Israël zich overigens aan VN-besluiten die wél worden aangenomen veel gelegen laat liggen. In resolutie 242, aangenomen na de Zesdaagse Oorlog van 1967, wordt Israël opgedragen zich uit „gebieden die in het recente conflict werden bezet" terug te trekken. Tot op de dag van vandaag heeft Jeruzalem geen gehoor aan deze oproep gegeven.
 
Resolutie 242 stelt dat:
Withdrawal of Israeli armed forces from territories occupied in the recent conflict;
Termination of all claims or states of belligerency and respect for and acknowledgement of the sovereignty, territorial integrity and political independence of every State in the area and their right to live in peace within secure and recognized boundaries free from threats or acts of force;
 
Met andere woorden, er werd niet alleen wat van Israel verwacht maar ook van de Arabische staten, namelijk erkenning van Israels bestaansrecht en recht om in vrede te leven. Het één (terugtrekking) kan niet zonder het ander (erkenning). Israel heeft na de Zesdaagse Oorlog de meeste veroverde gebieden aangeboden in ruil voor vrede, maar dat werd door de Arabische staten van de hand gewezen. Israel heeft de Sinai teruggegeven aan Egypte in ruil voor vrede en zich tevens in 2005 uit de Gazastrook teruggetrokken.
 
 
RP
-------------------
 
Israël en VN hebben een ongemakkelijke relatie
http://www.refdag.nl/nieuws/buitenland/israel_en_vn_hebben_een_ongemakkelijke_relatie_1_510201
21-10-2010 08:51 | Mr. Richard Donk

JERUZALEM – Israël en de Verenigde Naties hebben –op z'n zachtst gezegd– een ongemakkelijke relatie. Met het aannemen van het Delingsplan in 1947 stond de organisatie weliswaar aan de basis van de stichting van de Joodse staat, maar inmiddels keuren de VN jaarlijks gemiddeld negentien anti-Israëlresoluties goed.

Lake Succes, 29 november 1947. De wereld houdt de adem in. Een voor een worden de namen van de toenmalige lidstaten van de Verenigde Naties voorgelezen. Nederland: vóór; Iran: tégen; Sovjet-Unie: vóór; Afghanistan: tégen. Na een zenuwslopende sessie is de uitkomst van de stemming duidelijk: 33 van de 56 leden zijn voor de opdeling van Palestina in een Joods en een Arabisch deel.

Hoewel het Delingsplan slechts een deel van Palestina aan de Joden toewijst, vormt het toch het bewijs dat de internationale gemeenschap erkende dat de Joden recht hebben op een thuisland. In maart 1949 laten de Verenigde Naties de staat Israël toe als lid. Het zou een van de laatste positieve signalen van de VN aan het adres van Israël zijn.

Om te beginnen kan Israël vanwege een boycot door Arabische landen geen lid van het Aziatische blok binnen de Algemene Vergadering worden. Deelname aan regionale blokken is belangrijk, omdat daar de participatie in veel andere VN-lichamen wordt geregeld. Pas in 2000 wordt de Joodse staat tot het Westerse en Andere Landenblok toegelaten.

In de jaren na 1949 neemt de Algemene Vergadering honderden verklaringen tegen Israël aan. Een van de beruchtste resoluties is nummer 3379, die in 1975 wordt goedgekeurd. Daarin wordt zionisme aan racisme gelijkgesteld. Pas na intensieve lobby door de Verenigde Staten wordt ze in 1991 herroepen.

Het is eveneens aan Washington te danken dat een groot aantal anti-Israëlresoluties het niet in de VN-Veiligheidsraad heeft gehaald. Als permanent lid hebben de VS het recht om besluiten van de V-raad te blokkeren – en in het geval van Israël maakt Amerika daar ook veelvuldig gebruik van.

Niet dat Israël zich overigens aan VN-besluiten die wél worden aangenomen veel gelegen laat liggen. In resolutie 242, aangenomen na de Zesdaagse Oorlog van 1967, wordt Israël opgedragen zich uit „gebieden die in het recente conflict werden bezet" terug te trekken. Tot op de dag van vandaag heeft Jeruzalem geen gehoor aan deze oproep gegeven.

Dat is ook niet onlogisch, betoogt prof. Anne Bayefsky, hoogleraar Holocauststudies en mensenrechten aan de universiteit van New York. Volgens haar fungeren de VN als „instrument van degenen die Israël als prototype van schender van mensenrechten in deze wereld willen afschilderen."

Volgens Bayefsky is het echter niet alleen een afkeer van de staat Israël die de organen van de VN domineert. „De VN zijn een voedingsbodem voor antisemitisme, een paradijs voor morele relativisten. Niet voor niets was bijna een derde van de resoluties van de Mensenrechtenraad de afgelopen veertig jaar tegen Israël gericht. Zes van de tien spoedzittingen van de Algemene Vergadering waren aan Israël gewijd."

Bayefsky geeft toe dat het Israëlische optreden niet altijd de toets van het internationaal recht kan doorstaan. Maar, zo betoogt ze, de woede van de VN over het beleid van de Joodse staat is wel erg selectief. „In 2003 nam de Algemene Vergadering achttien resoluties aan waarin Israël werd bekritiseerd. De mensenrechtensituatie in de rest van de wereld was in dat jaar slechts aanleiding voor vier resoluties die specifiek tegen een land waren gericht."

De verklaring? „Voorspelbaar genoeg", aldus Bayefsky. Ze noemt een resolutie waarin het Russische optreden in Tsjetsjenië werd veroordeeld als voorbeeld. „Plotseling betitelden Syrië en China dat als „inmenging in de interne aangelegenheden van Rusland." En toen Zimbabwe tot de orde moest worden geroepen, was dat volgens Zuid-Afrika „stigmatiseren.""

Debatteren over zin of onzin van de VN wijst Bayefsky van de hand. „Misschien wordt het eens tijd om te stoppen met het beleggen van bijeenkomsten over de vraag of het VN-glas halfvol of halfleeg is. De inhoud van het glas is vergiftigd."

Dit is de derde aflevering in een serie over 65 jaar Verenigde Naties.

 

zaterdag 23 oktober 2010

Joodse Zuid-Afrikanen tegen foute vergelijking Israel-Apartheid

 
"De stijgende populariteit van deze vergelijking komt voort uit een ongelukkige samenloop van omstandigheden", zegt Pogrund. Hij emigreerde in 1997 naar Israel na diverse politieke rechtszaken tegen hem en een gevangenisstraf wegens zijn oppositie tegen de apartheid*. "Apartheid is een pakkende term die journalisten graag gebruiken. Bovendien doen belanghebbenden al het mogelijke om de vergelijking erdoor te krijgen. Hun doel is het verzwakken van Israel door internationale sancties. Het ontmaskeren van die belanghebbenden en hun verborgen agenda is een belangrijk middel om de vergelijking aan te pakken."

De stijgende populariteit van deze vergelijking komt vooral door de georganiseerde delegitimeringscampagne tegen Israel die door de Palestijnen wordt gevoerd sinds de tweede intifada. Zij hebben daarbij met succes de steun van linkse en progressieve bewegingen in het Westen gezocht. De term wordt gebruikt door mensen die Israels bestaansrecht ontkennen en vinden dat het Joodse recht op zelfbeschikking racistisch is. De vergelijking dient niet om een bepaald beleid van Israel te bekritiseren of oprechte woede te uiten, maar om Israel als staat te delegitimeren. Het land moet volgens hen net als Apartheid zuid-Afrifa ontmanteld en worden vervangen door een staat voor alle inwoners van Israel en de bezette gebieden. Om een of andere reden meent men dat die staat democratisch zal worden en de rechten van de Joodse minderheid zal respecteren, of dat is althans wat men zijn publiek voorhoudt. NRC Handelsblad doet daar al jaren fanatiek aan mee.
 
Zie verder ook: Israel boycot
 
(* Ter verduidelijking: Pogrund vertrok in 1985 naar London en vandaaruit in 1997 naar Israel.)
 
RP
---------------
 

Zuid-Afrikanen tegen foute vergelijking Israel-Apartheid
http://www.cidi.nl/Nieuwsberichten/Zuid-Afrikanen-tegen-foute-vergelijking-Israel-Apartheid.html
Fri 22-10-2010

Het intussen bijgestelde plan om een loyaliteitseed te vragen van nieuwe immigranten leidde op veel plaatsen, ook in Nederland, tot de foute vergelijking met de Apartheid.
De Joodse gemeenschap in Zuid-Afrika weet als geen ander wat daar mis mee is en bindt de strijd ermee aan.
 
=============

Zuid-Afrikaanse Joden tegen de Israel=Apartheid-vergelijking

Zuid-Afrikaanse anti-apartheidsstrijder: `Israel gelijkstellen aan het apartheidsregime, zoals onlangs NRC-Handelsblad deed, is absurd.'

De Joodse gemeenschap in Zuid-Afrika kan een unieke positie innemen in de bestrijden van de Israel=apartheid-vergelijking, verklaarden prominente Zuid-Afrikaanse Joden deze maand. Binnenkort verschijnt het eerste boek over deze kwestie.
 
"Wij zijn een grote Joodse gemeenschap met een gedegen kennis over de apartheid en Israel," zei Wendy Kahn, hoofd van de overkoepelende raad van de 70.000-koppige Joodse gemeenschap in Zuid-Afrika. "Naarmate de vergelijking vaker voorkomt, steken wij meer en meer energie in de bestrijding ervan."
Het boek van de vooraanstaande journalist en anti-apartheidsstrijder Benjamin Pogrund is de nieuwste bijdrage aan die strijd. Pogrund, vriend en bondgenoot van Nelson Mandela, deed een half jaar lang onderzoek in Zuid-Afrika voor zijn boek.
 
"De stijgende populariteit van deze vergelijking komt voort uit een ongelukkige samenloop van omstandigheden", zegt Pogrund. Hij emigreerde in 1997 naar Israel na diverse politieke rechtszaken tegen hem en een gevangenisstraf wegens zijn oppositie tegen de apartheid. "Apartheid is een pakkende term die journalisten graag gebruiken. Bovendien doen belanghebbenden al het mogelijke om de vergelijking erdoor te krijgen. Hun doel is het verzwakken van Israel door internationale sancties. Het ontmaskeren van die belanghebbenden en hun verborgen agenda is een belangrijk middel om de vergelijking aan te pakken."

Absurd

De invoering van de loyaliteitseed in Israel leidde deze maand tot een nieuwe golf van apartheidsvergelijkingen, ook in Nederland. Het NRC Handelsblad stelde dat deze wet, die in eerste ontwerp alleen van niet-Joodse nieuwe immigranten een eed van trouw eist met Israel als Joodse en democratische staat, de vergelijking onontkoombaar maakt. "Ik vind die loyaliteitseed verkeerd en onnodig," zegt Pogrund - een uitgesproken voorstander van Israelische concesies in vredesbesprekingen met de Palestijnen. "Hij wrijft het de Palestijnen goed in en dient misschien als afleidingsmanoeuvre om de noodzakelijke voortgang naar vrede te ontwijken. Maar om hem gelijk te stellen aan apartheid, zoals het NRC-Handelsblad deed, is gewoonweg absurd en bagatelliseert het lijden van de slachtoffers van de apartheid."

Burgerrechten

Inmiddels is het voorstel gewijzigd, en wordt de belofte ook van Joodse immigranten gevraagd. Daarmee is het discriminerende element verdwenen. Maar zelfs de eerste versie rechtvaardigde de apartheidsvergelijking niet, zegt Pogrund.
Israel is niet het enige land dat zich opwerpt als staat van een bepaald volk. "Voor de journalist die dat stuk geschreven heeft, is het misschien interessant te weten dat Zuid-Afrika onder de apartheid geen loyaliteitseed kende: geen enkele zwarte kreeg daar burgerrechten." Van 1993 tot 2003 heeft Israel zo'n 100.000 Palestijnen opgenomen of genaturaliseerd die naar Israel kwamen door een huwelijk met een Israelische burger. Meestal ging het om een van de 1,3 miljoen Arabieren die de Arabisch-Palestijnse minderheid in Israel vormen.

Anti-vergelijkingsstrijd

Pogrunds boek lijkt deel uit te maken van een recente campagne door Zuid-Afrikaanse Joden. In juli organiseerde Telfed, de organisatie van Zuid-Afrikaanse Israeli's, een opvallend evenement ter bestrijding van de vergelijking met academici en prominente Israelische diplomaten, onder wie Professor Gideon Shimoni en Dore Gold, vroeger Israels ambassadeur bij de Verenigde Naties.
Deze initiatieven vullen de website LetsTalkIsrael.com aan, die in 2006 werd opgezet door de Zuid-Afrikaanse historicus David Saks voor de Joodse gemeenschap in dat land. De site, gebaseerd op Saks' onderzoek, moet dienen als database voor mensen die honderden ingezonden brieven en opiniestukken schrijven over de kwestie.
 
Maar anders dan Saks, wiens site Hebron, Jericho, Nablus en Bethlehem beschrijft als "Joods land dat in werkelijkheid is bezet door Arabieren", schrijft Pogrund een groot deel van het succes van de apartheidsvergelijking toe aan de Israelische bezetting van de Westbank.
"Door de bezetting stellen wij onszelf bloot aan kritiek, en omdat bezetting lelijk is, doen wij als onderdrukkers lelijke dingen," zegt hij.

Zuid-Afrika

Dit verklaart voor een groot deel waarom de vergelijking in Zuid-Afrika zelf voorkomt, zegt Pogrund, onder mensen die de apartheid hebben ondergaan. Een van hen is Desmond Tutu, een activist en christelijke geestelijke die in de jaren 1980 wereldberoemd werd als tegenstander van de apartheid. Hij heeft Israel herhaaldelijk `apartheid-achtig' genoemd en beweerde zelfs dat Israels behandeling van de Palestijnen `erger dan apartheid' was.
" Het gelijkstellen van Israel aan apartheid wordt hier geaccepteerd door onwetendheid en woede," was Pogrunds commentaar. "De Zuid-Afrikaanse apartheid was een heel duidelijk geval van goed tegen fout. Dat heeft de manier waarop mensen erover denken bepaald. Israels geval is veel gecompliceerder en genuanceerder." Pogrund zegt dat zijn boek een eenvoudige manier aanreikt om de vergelijking kritisch te onderzoeken.

"Iedereen die zegt dat Israel een apartheidsstaat is, moet kunnen aangeven hoe dit het dagelijks leven van mensen treft, en hoeveeel levens het treft. De simpele waarheid is dat hiervan geen sprake is."
 

donderdag 21 oktober 2010

Israel en de VN: geen prettige relatie

Vandaag in het Reformatorisch Dagblad een aflevering over de Verenigde Naties.

Eigenlijk komt het erop neer, dat de Verenigde Naties wel aan de wieg van Israel heeft gestaan, maar dat het zich daarna als de “boze fee” heeft gedragen.

Dat komt doordat de VN geen neutrale instelling is, maar gevormd wordt door de landen die samen de VN vormen.

Naarmate er meer moslimlanden deelnemen wordt de shariarechtgeving duidelijker waarneembaar.

Zo hebben de moslimlanden besloten zelf een verklaring voor de rechten van de mens uit te geven. Hierin staat de sharia centraal, wat inhoudt, dat er van vrouwenrechten weinig meer over is.

Je zult dus in VN-resoluties weinig rechten voor vrouwen tegenkomen en schending van vrouwenrechten speelt nauwelijks een rol.

Dan zijn er vele landen lid van de VN met in eigen land flagrante schendingen van mensenrechten. Deze landen drijven koehandel met de islamitische landen en zo worden deze flagrante schendingen zelden of nooit aan de orde gesteld.

Eigenlijk wordt de hele VN meer keren gekaapt door deze twee groepen landen dan dat er werkelijk iets objectiefs wordt besloten.

Dit probleem wordt alleen maar groter en het zal tijd worden dat men daar eens in de democratische wereld serieus over gaat nadenken en wat aan gaat doen.

Tot die tijd zal Israel alleen maar vaker doelwit worden en worden aangeklaagd, waar echt flagrante schendingen van mensenrechten buiten beeld blijven.

 

 

Reformatorisch Dagblad 20/10/10

http://www.refdag.nl/nieuws/buitenland/israel_en_vn_hebben_een_ongemakkelijke_relatie_1_510201

 

Israël en VN hebben een ongemakkelijke relatie

21-10-2010 08:51 | Mr. Richard Donk

   

 

JERUZALEM – Israël en de Verenigde Naties hebben –op z’n zachtst gezegd– een ongemakkelijke relatie. Met het aannemen van het Delingsplan in 1947 stond de organisatie weliswaar aan de basis van de stichting van de Joodse staat, maar inmiddels keuren de VN jaarlijks gemiddeld negentien anti-Israëlresoluties goed.

 

Lake Succes, 29 november 1947. De wereld houdt de adem in. Een voor een worden de namen van de toenmalige lidstaten van de Verenigde Naties voorgelezen. Nederland: vóór; Iran: tégen; Sovjet-Unie: vóór; Afghanistan: tégen. Na een zenuwslopende sessie is de uitkomst van de stemming duidelijk: 33 van de 56 leden zijn voor de opdeling van Palestina in een Joods en een Arabisch deel.

 

Hoewel het Delingsplan slechts een deel van Palestina aan de Joden toewijst, vormt het toch het bewijs dat de internationale gemeenschap erkende dat de Joden recht hebben op een thuisland. In maart 1949 laten de Verenigde Naties de staat Israël toe als lid. Het zou een van de laatste positieve signalen van de VN aan het adres van Israël zijn.

 

Om te beginnen kan Israël vanwege een boycot door Arabische landen geen lid van het Aziatische blok binnen de Algemene Vergadering worden. Deelname aan regionale blokken is belangrijk, omdat daar de participatie in veel andere VN-lichamen wordt geregeld. Pas in 2000 wordt de Joodse staat tot het Westerse en het Andere Landenblok toegelaten.

 

In de jaren na 1949 neemt de Algemene Vergadering honderden verklaringen tegen Israël aan. Een van de beruchtste resoluties is nummer 3379, die in 1975 wordt goedgekeurd. Daarin wordt zionisme aan racisme gelijkgesteld. Pas na intensieve lobby door de Verenigde Staten wordt ze in 1991 herroepen.

 

Het is eveneens aan Washington te danken dat een groot aantal anti-Israëlresoluties het niet in de VN-Veiligheidsraad heeft gehaald. Als permanent lid hebben de VS het recht om besluiten van de V-raad te blokkeren – en in het geval van Israël maakt Amerika daar ook veelvuldig gebruik van.

 

Niet dat Israël zich overigens aan VN-besluiten die wél worden aangenomen veel gelegen laat liggen. In resolutie 242, aangenomen na de Zesdaagse Oorlog van 1967, wordt Israël opgedragen zich uit „gebieden die in het recente conflict werden bezet” terug te trekken. Tot op de dag van vandaag heeft Jeruzalem geen gehoor aan deze oproep gegeven.

 

Dat is ook niet onlogisch, betoogt prof. Anne Bayefsky, hoogleraar Holocauststudies en mensenrechten aan de universiteit van New York. Volgens haar fungeren de VN als „instrument van degenen die Israël als prototype van schender van mensenrechten in deze wereld willen afschilderen.”

 

Volgens Bayefsky is het echter niet alleen een afkeer van de staat Israël die de organen van de VN domineert. „De VN zijn een voedingsbodem voor antisemitisme, een paradijs voor morele relativisten. Niet voor niets was bijna een derde van de resoluties van de Mensenrechtenraad de afgelopen veertig jaar tegen Israël gericht. Zes van de tien spoedzittingen van de Algemene Vergadering waren aan Israël gewijd.”

 

Bayefsky geeft toe dat het Israëlische optreden niet altijd de toets van het internationaal recht kan doorstaan. Maar, zo betoogt ze, de woede van de VN over het beleid van de Joodse staat is wel erg selectief. „In 2003 nam de Algemene Vergadering achttien resoluties aan waarin Israël werd bekritiseerd. De mensenrechtensituatie in de rest van de wereld was in dat jaar slechts aanleiding voor vier resoluties die specifiek tegen een land waren gericht.”

 

De verklaring? „Voorspelbaar genoeg”, aldus Bayefsky. Ze noemt een resolutie waarin het Russische optreden in Tsjetsjenië werd veroordeeld als voorbeeld. „Plotseling betitelden Syrië en China dat als „inmenging in de interne aangelegenheden van Rusland.” En toen Zimbabwe tot de orde moest worden geroepen, was dat volgens Zuid-Afrika „stigmatiseren.””

 

Debatteren over zin of onzin van de VN wijst Bayefsky van de hand. „Misschien wordt het eens tijd om te stoppen met het beleggen van bijeenkomsten over de vraag of het VN-glas halfvol of halfleeg is. De inhoud van het glas is vergiftigd.”

 

14 November online Israelische vredesmanifestatie met Pete Seeger gaat door

Folk singer Pete Seeger, in green, records a song at his home in Beacon, N.Y. in May 2010 for an Israeli-organized peace rally. He is accompanied by Walker Rumpf on guitar and Arava Institute for Environmental Studies alumni Zack Korenstein and Sarah Schuldenfrei. (Michael Hardgrove)
 
 
Je hoeft geen aanhanger te zijn van het Israelische regeringsbeleid om tegen boycots van Israel en Israelische evenementen te zijn.
 
Yet despite his opposition to Israeli policies in the West Bank and Gaza, Seeger refuses to heed calls to boycott an upcoming peace event organized by an Israeli institution.
In recent weeks, Seeger has rejected calls by individuals and organizations demanding that he cancel his participation in "With Earth and Each Other: A Virtual Rally for a Better Middle East," an online event promoting peace through cross-border cooperation and scheduled for a Nov. 14 global broadcast at www.withearthandeachother.org.
 
De boycotbeweging is niet voor vrede, integendeel. Men is tegen vredesbijeenkomsten en toenadering van Israeli's en Palestijnen. De BDS beweging heeft al vaker geprobeerd dialoog- en verzoeningsactiviteiten te dwarsbomen.
 
RP
-------------
 
Despite pressure, Pete Seeger won't cancel participation in Israeli-organized peace rally

 

SAN FRANCISCO (JTA) -- No one tells Pete Seeger what to do.

At 91, the iconic folk singer has penned hundreds of protest songs, railing against everything from the Vietnam War to global warming. He was blacklisted in the 1950s, he slept under the stars with striking farmers and he still reads the Communist "People's  World" -- along with The New York Times, of course.

Yet despite his opposition to Israeli policies in the West Bank and Gaza, Seeger refuses to heed calls to boycott an upcoming peace event organized by an Israeli institution.

In recent weeks, Seeger has rejected calls by individuals and organizations demanding that he cancel his participation in "With Earth and Each Other: A Virtual Rally for a Better Middle East," an online event promoting peace through cross-border cooperation and scheduled for a Nov. 14 global broadcast at www.withearthandeachother.org.

"My religion is that the world will not survive without dialogue," Seeger told JTA in an interview from his home in Beacon, N.Y. "I would say to the Israelis and the Palestinians, if you think it's terrible now, just think ahead 50 years to when the world blows itself up. It will get worse unless you learn how to turn the world around peacefully."

Seeger was invited to perform for the online peace rally by event organizers Friends of the Arava Institute, the North American fund-raising arm of the Arava Institute for Environmental Studies. The institute works with Arab and Jewish leaders to solve the region's environmental challenges cooperatively.

Thirty other organizations have signed on to the event, ranging from Peace Child Israel to the Jewish National Fund.

Actor Mandy Patinkin will emcee an event that will feature group viewings organized around the world from San Francisco to Bonn, Germany.

Activists from the boycott, divestment and sanctions movement have been pushing Seeger to cancel, posting open letters to him on their websites.

Seeger says he's going forward and already has recorded two songs: "Od Yavo Shalom" (Hebrew for "Peace Will Yet Come") and a Lebanese song in Arabic performed with alumni of the Arava Institute. And he may break into song spontaneously during the live broadcast, too.

That doesn't mean that he supports Israeli policies toward the Palestinians, Seeger says; quite the contrary.

He is a longtime donor to the Israeli Committee Against House Demolitions, an organization that became so critical of Israel that it was dropped by the New Israel Fund years ago, and readily decries what he calls "monstrous" Israeli military actions against Palestinian civilians.

Seeger made his first trip to Israel in 1964 with his wife and children, and spent time on several kibbutzim, where he recalls being "impressed by the energy."

He visited again right before the June 1967 Six-Day War, performing the hit song "Tzena, Tzena, Tzena" before a crowd of tens of thousands in Tel Aviv. "Tzena," which he recorded in 1950 with The Weavers, remains the only Hebrew-language song to make it to the top of the U.S. music charts.

Right before that trip, Seeger stopped off in Lebanon.

"I was told not to mention I was going to Israel the next week or I might not make it," he said. "I hadn't realized how serious the situation was."

Things "have gone from bad to worse" in the Middle East, says Seeger, who notes that he rarely travels anymore except for occasional trips to New York City.

Holding up the example of the Montgomery bus boycott as the key to ending racial segregation in the American South, Seeger says he does not oppose nonviolent efforts, including an economic boycott, to end the Israeli occupation of the West Bank and Gaza. But standing in the way of promoting dialogue makes no sense, he said.

"I understand why someone would want to boycott a place financially, but I don't understand why you would boycott dialogue," Seeger said. "The world will not be here in 50 years unless we learn how to communicate with each other nonviolently."

The online peace rally, which begins at 1p.m. EST on Nov. 14, presents itself as nonpolitical.

"The purpose is not to take a side or suggest what a peace process should look like, but to raise the voices of those on all sides who yearn for peace and show that there is another side of the conflict in which people are striving to work together for the betterment of all," rally co-chair Mohammed Atwa said in a news release.

"It will be a long struggle, taking generations," Seeger said of Israeli-Arab peace. "But if we don't try, we abandon the world to those who believe in violence."

 

 

woensdag 20 oktober 2010

Actie tegen EU prijs nominatie van Breaking the Silence


Er schijnt een oneindig groot aantal prijzen te bestaan dat is bestemd voor vredes- en mensenrechtengroepen in Israel en de Palestijnse gebieden, of voor kritische journalisten als Hass en Levy, of voor andere mensen en organisaties die Israel bekritiseren en vaak bijzonder mild en kritiekloos zijn tegenover de Palestijnen. De EU betaalt veel van deze prijzen, naast de reguliere subsidiepot voor dergelijke organisaties, en reikt die met veel tamtam uit.
De Sacharov prijs waarvoor Breaking the Silence is genomineerd, is zowel een belediging voor al die soldaten die er alles aan doen om burgerdoden aan de andere kant te vermijden en zelfs terroristen medische verzorging geven, als voor degene naar wie hij is vernoemd: Andrej Sacharov, een dissident in de Sovjet Unie:
 
In a powerful address to the Oslo Freedom Forum last year, Sakharov's widow, Elena Bonner, chose to focus on how the world unfairly targets Israel for defamation. She reminded the audience, "throughout the years of Israel's existence there has been war. Victorious wars, and also wars which Israel was not allowed to win. Each and every day -- literally every day -- there is the expectation of a terrorist act or a new war."
Awarding a prize named after Sakharov to an organization that demonizes the Israeli army is an exercise in hypocrisy which goes against the grain of the Sakharov legacy.  European political leaders, when dealing with Israel, ought to heed the words of the man they seek to honor and his wife, and avoid pandering to those who seek to misrepresent and delegitimize the Jewish state. 
 
 
RP
----------
 
 On Oct 19, 2010, at 12:01 AM, Michael Dickson wrote:

My Op-Ed on the Sakharov Prize nominee, Breaking the Silence, below.
Michael Dickson
Director
Israel Office
StandWithUs

A Hypocritical Prize Nomination

http://www.jpost.com/Opinion/Op-EdContributors/Article.aspx?id=191897

By Michael Dickson

Orit, a female combat medic in Israel's Defense Forces, was awakened one night to see a patient.  She found herself face-to-face with one of the most notorious terrorists in the West Bank. He had just orchestrated an attack on a restaurant where his sister killed 21 Israeli civilians of all ages.  Orit was asked to treat his wounds and save his life. Such challenges occur every day for Israeli soldiers, whose service is mandatory.

Today, Orit is with a group of young Israeli ex-soldiers currently on a US speaking tour to share real-life stories of their army service. There was no shortage of volunteers for this tour. Those Israelis who served recently see that far too often, the media skews the reality that they know.  The misrepresentations fill them with a deep sense of injustice because they risked their own lives and lost friends while doing their utmost to protect both Israeli and Palestinian civilians. They know their military service is vital to a small country like Israel, which is constantly endangered by terrorists and hostile neighbors.

If I had a prize to give, I would give it to Orit and to her friends, who, together with thousands of young Israelis and tens of thousands of citizen reservists give up their time and risk their lives for the safety of people on both sides of a complex conflict. 

Most likely, Orit won't be receiving any prizes, but another group of former Israelis soldiers has been short listed for the European Parliament's prestigious Sarkharov Prize.  The group, "Breaking the Silence," undermines and defames Orit and her fellow soldiers. The group made its name by promoting a distorted and unfair portrait of the IDF via its website and tours. It lobbied to get this nomination for the prize worth 50,000 Euros, and was supported by the Greens and United Left.

The Sakharov prize is intended to honor the memory of the late Andrei Sakharov, the dissident and Nobel Peace Prize-winning human rights activist. Among Sakharov's comments on Israel: "Israel has an indisputable right to exist." "Israel has a right to existence within safe borders." "All the wars that Israel has waged have been just, forced upon it by the irresponsibility of Arab leaders."

Breaking the Silence is hypocritical about its aims and even its name.  If it wanted to present a true picture of the IDF, it would not blatantly omit the context of terrorism, the goals of Israel's enemies, the deadly rocket fire from Gaza.  It would not omit  how the enemy hides behind Palestinian civilians and attacks Israeli civilians. They would raise awareness about the moral dilemmas the IDF faces. But instead, they omit this vital context in their reports, which often consist of anonymous, unverified testimony. There isn't even any "silence" to "break". Israel is an open and democratic society that regularly criticizes its own actions, and anyone is free to present complaints and findings to government officials and Israel's courts
Funders of "Breaking the Silence" have included the Dutch Ministry of Foreign Affairs, the British Embassy in Tel Aviv, Christian Aid and OXFAM, two charities which have in the past launched vitriolic anti-Israel campaigns, as well as the European Union which gave them $75,000 to "contribute to an atmosphere of human rights respect and values" and "to promote prospects for peace talks and initiatives." The EU is deceiving taxpayers if it is telling them that the funds used to support this organization help promote peace.
Indeed, the work of "Breaking the Silence" is part of a wave of efforts to attack Israel recently referred to by Tony Blair as "traditional and "insidious forms of de-legitimization". Blair's message for world leaders was "don't apply rules to the Government of Israel that you would never dream of applying to your own country".  He was talking about the kinds of double standards that "Breaking the Silence" present.

In a powerful address to the Oslo Freedom Forum last year, Sakharov's widow, Elena Bonner, chose to focus on how the world unfairly targets Israel for defamation. She reminded the audience, "throughout the years of Israel's existence there has been war. Victorious wars, and also wars which Israel was not allowed to win. Each and every day -- literally every day -- there is the expectation of a terrorist act or a new war."

Awarding a prize named after Sakharov to an organization that demonizes the Israeli army is an exercise in hypocrisy which goes against the grain of the Sakharov legacy.  European political leaders, when dealing with Israel, ought to heed the words of the man they seek to honor and his wife, and avoid pandering to those who seek to misrepresent and delegitimize the Jewish state. 

The writer is Israel Director of StandWithUs which educates about Israel through student fellowships, speaker programs, conferences, written materials and Internet resources. Soldiers testimony and tour details can be viewed at www.soldiersspeakout.com.

vrijdag 15 oktober 2010

NOS-journaal geeft misleidende informatie over Israël

 
Een goed artikel op Joop. Ik ben het geheel met Verbon eens, ook wat betreft de overdreven en irritante aandacht voor sport op Nieuwsuur (en tijdens andere actualiteiten programma's). Van mij had Clairy Polak, volgens velen te links, overigens niet weg gehoeven, integendeel. Ik mis haar heldere taalgebruik en scherpe vragen.
Het NOS journaal doet geregeld suggestieve uitspraken, waarvan Harrie Verbon er hieronder eentje onder de loep neemt. Zelf heb ik mij mateloos geërgerd aan de kwalifikatie 'verzet' voor de tientallen zelfmoordaanslagen die er vanuit Jenin zijn gepleegd. Steeds vaker worden Hamas en Hezbollah 'verzetsbewegingen' genoemd. En uiteraard wordt er wat betreft de vredesbesprekingen alleen over het obstakel van de nederzettingen gesproken, en niet over al die obstakels van Palestijnse kant.
 
Zie wat betreft de berichtgeving door de NOS ook: http://www.israel-palestina.info/nos-journaal_israel-palestijnen.html
 
RP
-------------
 
Harrie Verbon - Hoogleraar Openbare Financiën
Joop.NL - 14 oktober 2010

Het NOS-journaal geeft misleidende informatie over Israël

De redactie gebruikt zelfde soort gekleurde taal als Gretta Duisenberg

Als Volkskrantlezer vond ik het niet erg dat de actualiteitenrubrieken NOVA, Netwerk en Een Vandaag "drie keer De Volkskrant" waren. Alle drie te links, met andere woorden, zoals werd beweerd door de directeur van de publieke omroep, Henk Hagoort, en dat moest volgens hem veranderen. Dus verdween NOVA. Nou ja, het verdween niet: Clairy Polak moest weg en de sport kwam erbij. Het resultaat noemde men Nieuwsuur.

Hoewel de suggestie wordt gewekt dat de kijker een uur lang nieuws krijgt voorgeschoteld heb ik steeds het gevoel dat 'het uur' na een kwartiertje alweer voorbij is, want dan begint men alweer over de knie van Mark van Bommel en de enkels van Dirk Kuyt te zeuren. En dat terwijl Henk Hagoort toch ook gezegd heeft dat de publieke omroep minder aan voetbal zou moeten doen.

Henk Hagoort is, neem ik aan, de baas van het NOS-journaal en zal er dus op toezien dat ook daar de objectiviteit wordt gewaarborgd. Dat verhindert het NOS-journaal niet de laatste tijd om de zelfde soort gekleurde anti-Israël taal te spreken als Gretta Duisenberg en Dries van Agt. Zoals op 13 oktober in, jawel, Nieuwsuur toen werd gemeld dat de politie een inval bij een Nederlands kraanverhuurbedrijf had gedaan omdat er een vermoeden bestond dat dit bedrijf mee zou werken aan het bouwen van de omstreden afscheidingsmuur op de door Israel bezette Westelijke Jordaanoever. De nieuwslezer zei daarop: "Het Internationale Gerechtshof heeft bepaald dat deze bouw illegaal is."

Dat was een uiterst suggestieve uitspraak. Vele kijkers zullen denken dat als het Internationale Gerechtshof zo'n uitspraak doet Israël wel crimineel bezig moet zijn. Als een nationaal gerechtshof uitspreekt dat een zekere activiteit illegaal is, dan ben je inderdaad een crimineel als je je toch met deze activiteit inlaat.

Bij het Internationale Gerechtshof is het echter een heel ander verhaal. Dit gerechtshof kan alleen bindende uitspraken over grenskwesties doen (en daar ging het hier over) als de bij de kwestie betrokken landen gezamenlijk de zaak bij het hof aanspannen. Dat was hier niet het geval, ten eerste omdat er maar één land bij betrokken is, namelijk Israël, en de andere partij, namelijk 'de Palestijnen' geen land is. Ten tweede was de zaak niet door landen aangespannen, maar door de algemene vergadering van de VN en kon daarom de uitspraak van het hof ook niet meer dan een 'advies' zijn aan de VN. Geen enkel land zou gebonden zijn door dit advies.

Israël ondersteunde de adviesaanvraag van de VN niet. Israël committeert zich zelden aan de VN, omdat het vindt dat de belangen van Israël bij uitspraken van de VN zelden worden meegewogen. In ieder geval was de adviesaanvraag van de VN niets anders dan een verzoek aan het hof om te bevestigen dat het hek in strijd was met het internationale recht. Het hof bracht vervolgens een advies uit, waarin geen belangen werden gewogen, zoals bij een normale rechtsgang wel gebruikelijk is, maar waarin alleen maar bevestigd werd wat de aanvrager wenste te horen. Dit advies werd vervolgens direct daarna door de algemene vergadering van de VN in een resolutie omgezet. Juridisch gezien maakte dat het advies over 'de muur' nog steeds niet bindend.

Dit is misschien wel te veel nuance voor zowel het NOS-journaal als Henk Hagoort. Het klinkt lekkerder om een 'sweeping statement' te doen dat de bouw van de afscheidingsmuur door Israël illegaal is dan om een verhandeling te houden over de vele subtiliteiten van het internationale recht. We moeten het immers in het Nieuwsuur ook nog uitgebreid over de knie van Mark van Bommel en de enkels van Dirk Kuyt gaan hebben.

 

donderdag 14 oktober 2010

Turkse jounalist in boek: IDF schoot enkel uit zelfverdediging op Gazavloot

 
Hieronder een ooggetuige van de Israelische aktie tegen de "Free Gaza" flottielje, die wel een uitnodiging van de VN onderzoekscommissie (Turkel Commissie) zou mogen krijgen!
 
 
 
Wouter
______________
 
 
Turkse jounalist in boek: IDF schoot enkel uit zelfverdediging op Gazavloot
Woensdag 13 Oktober 2010 12:23

De Turkse journalist Sefik Dinç die aan boord was van de Mavi Marmara, het schip waarvan de zogenaamde vredesactivisten op gewelddadige wijze Israëlische soldaten aanvielen en waarbij negen jihadisten om het leven kwamen heeft een boek geschreven over de gebeurtenissen aan boord van het schip dat eind mei deelnam aan de poging om de zeeblokkade van Gaza te doorbreken.

Tijdens een TV-interview zei de Turkse verslaggever dat er geen enkel schot gelost werd, niet vanuit de Israëlische helicopters en niet door de IDF-soldaten voordat hun leven in gevaar kwam. In het interview weerlegt Sefic Dinç daarmee het verhaal van het IHH, de NGO die inmiddels in een aantal landen -ondermeer in Duitsland- op de lijst van terreurorganisaties werd geplaatst. Reporter Dinç zei letterlijk tijdens het interview op Chanel 1 (september 24): "Toen de soldaten in helicopters werden aangevoerd en van daaruit naar het schip afdaalden hebben ze niet geschoten. Het was maar toen ze aangevallen werden en zich realiseerden dat hun vrienden in levensgevaar verkeerden dat ze begonnen te vuren.

Dinç's beschrijving van het voorval en de bijkomende informatie in zijn boek stemmen overeen met de getuigenissen van de IDF-soldaten die aan boord gingen van de Mavi Marmara. Deze beschrijvingen zijn volkomen in tegenspraak met de het verhaal dat geconstrueerd werd door de IHH-aanhangers dat daarboor beroep deed op valse verklaringen van activisten aan boord van het schip. Toch werden die getuigenissen gebruikt om het vooringenomen eenzijdige rapport van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties op te baseren en naar alle waarschijnlijkheid zullen ook deze valse getuigenissen opduiken in de Turkse rapporten aan de VN-commissie die de feiten onderzoekt.

Hieronder kan u de transcriptie lezen van het vraaggesprek tussen de Turkse journalist en Rafael Sadi, de woordvoerder van de organisatie van Turkse immigranten in Israël.

Interviewer: In uw boek schreef u dat de Turkse regering had moeten voorkomen dat de Gazavloot afvoer, waarom?

Dinç: Israël had verscheidene keren laten weten dat het geen toestemming zou geven om het schip naar de Gazastrook te laten varen. In het licht van die verklaring was het ongeloofwaardig om te denken dat deze boten Gaza zouden bereiken. Daarom hadden ze ook niet vanuit Turkije moeten afvaren maar de dingen liepen nu eenmaal zoals ze gelopen zijn en ze vertrokken desondanks toch.

Interviewer: volgens uw ooggetuigenverslag opende de Israëlische soldaten pas het vuur nadat uit zelfverdediging om omdat de levens van hun medesoldaten in gevaar was.

Dinç: u weet dat ik aan boord van het schip was en ik zag met mijn eigen ogen de soldaten uit de helicopters komen en op het schip neerdalen. Ze hebben geen schot gelost. Het was maar toen de soldaten de weerstand voelden en zich realiseerden dat sommigen van hun vrienden in levensgevaar verkeerden dat ze zijn beginnen schieten.

Interviewer: Heeft u mensen opgemerkt die messen of ijzeren staven gebruikten?

Dinç: Ik heb eigenlijk niet gezien dat er messen getrokken werden maar ik heb wel gezien dat er metalen staven gebruikt werden.

Interviewer: In uw boek geeft u voorbeelden hoe de Israëlische soldaten de opvarenden van het schip humaan behandelden door bij sommigen hun handboeien terug los te maken en ook hoe u in Israël een ontmoeting had met een Jood van Turkse afkomst die u zijn GSM liet gebruiken.

Dinç: De soldaten maakten bij mensen die het daarmee moeilijk hadden de handboeien los, vooral bij oudere mensen en vrouwen maar ook bij mensen die zich niet agressief gedroegen. De man die me zijn GSM liet gebruiken was een Israëlische politieman die perfect Turks sprak. Hij vertelde me dat hij destijds vanuit Istanboel naar Israël kwam. Vervolgens vroeg hij me of ik mijn familie al had kunnen bereiken en of ik een telefoon bij had om ze te contacteren. Ik zei hem dat het niet het geval was en dan gaf hij me zijn mobieltje om mijn familie te verwittigen. Ik wil hem daarvoor nog eens bedanken.

Interviewer: Uw boek is evenwichtig en helemaal niet eenzijdig. Ben je niet bang dat de Turkse regering daar niet blij mee is en dat men u hevig zal bekritiseren?

Dinç: Toen ik aan het boek begon wist ik dat er zaken in voor zouden komen waarvan de leden van het IHH en de Turkse regering liever niet hoort maar ook de Israëlische regering niet.

Interviewer: Bedankt en ik wens u succes met uw verdere carrière als onpartijdig journalist.

 

maandag 11 oktober 2010

Palestijns dagblad PA schrijft over vreedzaam samenleven met Israelische buren


Dat komt niet vaak voor: PMW heeft iets positiefs te melden over de Palestijnse media. Zou er dan eindelijk toch iets veranderen? Het volgende vind ik wel een beetje vreemd:
 
After handing over a box containing 20 copies of the Quran, to replace those which had been burned in the mosque, Rabbi Menahem Fruman said: 'This land is the land of peace, and Allah will take revenge on those who set fire to the mosque.'"
 
Zou hij dat echt zo gezegd hebben? Het lijkt mij eigenlijk beter als de staat Israel probeert de daders te vinden en te straffen, met of zonder de hulp van Allah of God.
 
RP
-----------
 

PMW Bulletin / Oct. 11, 2010
PA daily highlights coexistence
 with Israeli residents

http://palwatch.org/main.aspx?fi=157&doc_id=3361

by Itamar Marcus and Nan Jacques Zilberdik

Last week a fire was set to carpets and copies of the Quran inside a mosque near Bethlehem. In a positive move, the PA official daily Al-Hayat Al-Jadida gave prominent first page coverage to the solidarity visit of Israeli "settler rabbis" and "dozens of settler-supporters of peace" who came to the mosque to express condemnation of the arson. The PA daily published a picture of the visit and reported that the rabbis brought new copies of the Quran to replace the burned copies.

In another positive note, two days later the same PA daily showed a picture of Israeli - Palestinian coexistence by publishing a picture of a Palestinian harvesting his olives to the accompaniment of an Israeli sitting right next to him under the tree playing his guitar.

The caption to the picture was:
"Settler from Kiryat Arba plays his guitar while a [Palestinian] resident gathers the olive harvest."
[Al-Hayat Al-Jadida, Oct. 8, 2010]

The following are texts from two articles in the official PA daily giving prominence to the rabbis' visit:

 
"Six settler rabbis conducted a solidarity visit to the village of Beit Fajar, near Bethlehem, bringing with them copies of the Quran. Dozens of settler-supporters of peace and hundreds of Palestinians, expressing solidarity, gathered to receive them at the entrance of the village. After handing over a box containing 20 copies of the Quran, to replace those which had been burned in the mosque, Rabbi Menahem Fruman said: 'This land is the land of peace, and Allah will take revenge on those who set fire to the mosque.'"
[Al-Hayat Al-Jadida, Oct. 6, 2010]

"Yesterday, a delegation of Jewish religious leaders visited the town of Beit Fajar and examined the destruction caused by the fire two days ago. They emphasized that the Jewish religion is innocent of the perpetrators.
The delegation included Fruman, rabbi of the settlement of Tekoa - a settlement which is situated on the land of the Taqoa village and in which settlement construction work is continuing, as well as Rabi Aharon Lichtenstein and Rabbi Alex [sic - should be Shlomo] Riskin.
Bethlehem District Governor, Abd Al-Fatah Hamail, received the delegation inside the mosque, and said that the Palestinian side appreciates the visit, but wants real actions that will help towards the capture of the criminals who carried out [the vandalism]. He described the fire in the mosque as a cheap act, far removed from human moral values, and reflecting the degree of hatred and animosity of the perpetrators, who represent a great threat to both Palestinians and Israelis...
Hamail said that the Palestinian people desires a just peace... and emphasized that the three [monotheistic] religions are tolerant religions, far removed from fanaticism and hatred, since all of them have explicitly established freedom of religion and the need for mutual respect.
Hamail called upon the Israeli side to investigate the circumstances of this action, and questioned whether the Israeli security [forces] have really been unable so far to discover the perpetrators.
The delegation of rabbis emphasized that the aim of their visit to the town of Beit Fajar was to express solidarity with the residents and with the Muslims of Palestine. They said that those who had carried out the action are singularly far removed from the Jewish religion, and announced that the expression, "Allah is great" is an expression that belongs to all three [monotheistic] religions, since God is greater than all such actions. They emphasized that they seek peace and justice.
They expressed the hope that peace will be attained in the Holy Land, because the monotheistic religions are based on coexistence and peace."
[Al-Hayat Al-Jadida, Oct. 6, 2010]


p:+972 2 625 4140     e: pmw@palwatch.org
f: +972 2 624 2803     w: www.palwatch.org 
PMW | King George 59 | Jerusalem | Israel