dinsdag 30 november 2010

Israël spint af en toe garen bij WikiLeaks



Soms wel goed voor Israël dat er klokkenluiders zijn. Daarvan getuigt het volgende artikel.
 
Niet dat de échte geheimen aan het licht komen, maar het geeft wel een soort van tegenwicht aan gangbare opinies over Israël. Bijvoorbeeld Israël zou het enige land zijn wat bang is voor mogelijke nucleaire bedoelingen van Iran.
 
Bovendien had Israël niet de intentie om na de Gazaoorlog van eind 2008 begin 2009 dit gebied bezet te blijven houden, zo blijkt uit dezelfde reeks van onthullingen.
 
Misschien worden hierdoor media, mondiaal en landelijk, door de WikiLeaks affaire ook in verlegenheid gebracht en daardoor tot zorgvuldiger berichtgeving over Israël gemaand?
 
In dat geval zijn dergelijke onthullingen een goede zaak.
 
Tjalling Tj.
~~~~~~~~~~~~~

Uit het Reformatorisch dagblad 30 november 2010

http://www.refdag.nl/nieuws/buitenland/israel_spint_af_en_toe_garen_bij_wikileaks_1_518663

Israël spint af en toe garen bij WikiLeaks

JERUZALEM – Rode hoofden in Washington. In verlegenheid gebrachte diplomaten. Meer dan dat hebben de onthullingen van klokkenluidersite WikiLeaks vooralsnog niet opgeleverd. Israël lijkt zelfs garen te spinnen bij de openbaarmakingen.
„Niet schokkend en niet verschrikkelijk", luidde het nuchtere commentaar van het Israëlische dagblad Ha'aretz dinsdagmorgen op de veelbesproken publicaties van WikiLeaks.

Die constatering –hoe nuchter ook– weerspiegelt grotendeels wel het gevoel dat overblijft na het optrekken van de rookpluimen van de wereldwijde keukenbrand die WikiLeaks afgelopen zondag veroorzaakte.
Toch kwamen er ook wel enkele opmerkelijke zaken aan het licht. Israël zag zich gesterkt door het feit dat de openbaarmaking van talloze diplomatieke documenten aantoonde dat het niet alleen staat in de vrees voor de nucleaire ambities van de islamitische republiek Iran.

„Bombardeer Iran, of je zult met zijn bommen moeten leren leven", voegde een Jordaanse diplomaat zijn Amerikaanse collega's toe. Verder nog ging de druk die de Saudische koning Abdullah op Washington en Jeruzalem uitoefende om de Iraanse nucleaire installaties aan te vallen. Ook diverse Golfstaten toonden zich voorstander van gewapend ingrijpen om Teheran in te tomen.

In Israël zelf groeit de angst dat een gebrek aan ingrijpen er uiteindelijk toe zal leiden dat Iran daadwerkelijk over atoomwapens zal beschikken. Minister van Defensie Ehud Barak zou vorig jaar juni hebben gezegd dat er nog „zes tot achttien maanden" over zijn om een effectieve aanval uit te voeren. Daarna zou elke militaire actie „onaanvaardbare nevenschade" met zich meebrengen, aldus een gelekt bericht dat door WikiLeaks werd gepubliceerd.

Opmerkelijk was ook de onthulling dat Israël, voorafgaand aan de Gazaoorlog die eind 2008 begon, met de Palestijnse Autoriteit en Egypte overlegde over coördinatie van het conflict. Jeruzalem vroeg de Palestijnse leider Abbas en de Egyptische president Moebarak expliciet of zij bereid waren de controle over de Gazastrook over te nemen als Israël Hamas had verslagen. Niet verwonderlijk kwam van beide Arabische politici een negatief antwoord.

Israël haalde volgens de gelekte documenten ook ongemeen fel uit naar Egypte, toen Caïro vorig jaar de VS onder druk probeerden te zetten om Israël te dwingen controle van zijn nucleaire faciliteiten toe te staan en een conferentie te organiseren over het kernwapenvrij maken van het Midden-Oosten.

Hoe gretig de internationale media ook op de publicaties van WikiLeaks duiken, feit blijft dat de échte geheimen door dit soort acties nog altijd zorgvuldig verborgen blijven. En dat is in sommige gevallen maar goed ook.
 

Minister Rosenthal boos over geldsteun ICCO aan Electronic Intifada

 
Afgezien van de Telegraaf hebben alle dagbladen dit nieuws genegeerd (althans volgens Google). De NOS heeft een audio-fragment erover.
 
Ondanks de vele dwarsverbanden en personele banden tussen milieu- en derde wereldorganisaties en linkse politici, hebben ook achtereenvolgende rechtse kabinetten steeds subsidiegelden toegekend voor milieubeleid en ontwikkelingshulp aan organisaties die politiek en ideologisch gezien mijlenver afstaan van de rechtse politiek en soms haaks staan op het regeringsbeleid.
Het partijprogramma van de PVV zegt expliciet dan subsidies aan groepen als ICCO en OXFAM-Novib (die met name genoemd worden) gestaakt dienen te worden, dus het verbaast wel dat we Geert Wilders nog niet over deze kwestie hebben gehoord. Dat is misschien een strategische keus, want Rosenthals VVD is ook al decennia gekant tegen het toekennen van overheidsgeld aan linkse politieke actiegroepen, en zal dit wellicht makkelijker kunnen veranderen zonder druk van de PVV.
 
Ironisch genoeg klaagt Electronic Intifada op haar website over de goede banden van groepen als Christenen voor Israel (die de Israelische nederzettingen steunt) met bijv. Maxime Verhagen, terwijl zij zelf de tweestatenoplossing als racistisch afwijst, met geld van diezelfde Nederlandse regering.
 
Wouter
_____________
 
Rosenthal boos over geldsteun ICCO aan anti-Israëlclub
dinsdag 30 november 2010 17:17
 
Minister Uri Rosenthal (VVD, Buitenlandse Zaken) wil opheldering van de interkerkelijke ontwikkelingshulpclub ICCO, omdat de gesubsidieerde organisatie geld geeft aan anti-Israëlische actiegroepen.
Uri Rosenthal wil daarover een 'pittig gesprek' voeren met ICCO, waar Doekle Terpstra de voorzitter van de Raad van Toezicht is. 

Onrecht
De VVD-minister wil weten of ICCO overheidsgeld gebruikt voor de anti-Israëlische actiegroep Electronic Intifada (EI), die op haar website gekleurd nieuws levert over de Palestijnse zaak. 
 
ICCO zelf maakt geen geheim van haar steun aan EI. De kerkorganisatie schonk de website in de periode 2006-2009 in totaal 150.000 euro.

Groot probleem
Volgens Rosenthal staan de standpunten van Electronic Intifada 'diametraal' op die van het kabinet. Als blijkt dat ICCO inderdaad EI subsidieert, dan heeft de ontwikkelings-hulpclub 'een groot probleem met mij', stelt Rosenthal in 
The Jerusalem Post.
 
In het Regeerakkoord staat dat de nieuwe regering 'verder wil investeren in de band met de staat Israël'.

Laars
ICCO-topman Doekle Terpstra, tevens prominent CDA-lid, is fel tegen het regeringsbeleid van de Joodse staat, die volgens hem 'de mensenrechten en het internationaal recht grotendeels 
aan haar laars lapt'.
 
'Onderdrukking zit in het systeem,' zei hij na afloop van een bezoek aan de betwiste gebieden. 'Als wij Israël serieus nemen, dan moeten we de moed hebben dit land moreel hierop aan te spreken.'
==========================
GroenLinks-Kamerlid achter website
Het GroenLinks-Kamerlid Arjan El Fassed is volgens de weblog De Dagelijkse Standaard de oprichter van de anti-Israëlische website Electronic Intifada. Op de site wordt Israël onder meer vergeleken met nazi's.
 

maandag 29 november 2010

Israel en de berichtgeving van electronic intifada.

Electronic intifada, een anti-Israelclub die gesubsidieerd wordt door ICCO, neemt het niet zo nauw met de waarheid.

Triomfantelijk schreef het een paar weken geleden dat ze er voor gezorgd hadden dat PGGM zijn investeringen uit Israel had weggehaald op grond van de BDS (boycot, deinvesteren en actie) tegen Israel.

Het CIDI schrijft:

 

http://www.cidi.nl/Nieuwsberichten/Electronic-Intifada-fantaseert-over-PGGM.html

Anti-Israel activisten hebben afgelopen week een onjuist artikel verspreid over een groot Nederlands pensioenfonds dat zijn investeringen om politieke redenen uit Israel zou hebben weggehaald. In werkelijkheid heeft het pensioenfonds een aantal Israelische ondernemingen laten vallen, omdat het land niet langer als een economisch ontwikkelingsgebied wordt beschouwd. Israel is recentelijk tot de OESO toegetreden.

 

Nu neemt de man achter electronic intifada het sowieso niet zo nauw met de waarheid.

Die man is Arjan El Fassed, dezelfde El Fassed, die het jaren geleden presteerde een brief aan Thomas Friedman te schrijven alsof hij Nelson Mandela was.

Je moet maar durven en bovendien zo naief zijn tegelijkertijd om te denken dat zoiets niet uit zal komen.

Ook dit keer ging het over de zogenaamde Apartheid van Israel in vergelijking met de Apartheid van Zuid-Afrika.

Natuurlijk kent Israel geen apartheid.

Alle openbare gebouwen, de gezondheidszorg, de universiteiten, parken, openbaar vervoer (om maar een selectie te maken) staan open voor iedereen.

Dit in schrille tegenstelling tot de echte Apartheid van Zuid-Afrika.

Die Apartheidsfantasie wordt alleen maar gekozen om sancties te kunnen afkondigen tegen Israel en zo wordt ook het ICCO meegezogen in de valse bedoelingen van electronic intifada.

Hoe kan een organisatie als het ICCO een organisatie financieel en inhoudelijk steunen, die duidelijk niet vies is van herhaaldelijke leugens!

MS

 

Hier onder de hoax van El Fassed

 

 http://www.mediamonitors.net/arjan28.html

Perspective

 

Mandela's First Memo to Thomas Friedman


by Arjan El Fassed

Memo to: Thomas L. Friedman (columnist New York Times) 

From: Nelson Mandela (former President South Africa)

Dear Thomas,

I know that you and I long for peace in the Middle East, but before you continue to talk about necessary conditions from an Israeli perspective, you need to know what's on my mind. Where to begin? How about 1964. Let me quote my own words during my trial. They are true today as they were then:

"I have fought against white domination and I have fought against black domination. I have cherished the ideal of a democratic and free society in which all persons live together in harmony and with equal opportunities. It is an ideal which I hope to live for and to achieve. But if needs be, it is an ideal for which I am prepared to die."

Today the world, black and white, recognize that apartheid has no future. In South Africa it has been ended by our own decisive mass action in order to build peace and security. That mass campaign of defiance and other actions could only culminate in the establishment of democracy.

Perhaps it is strange for you to observe the situation in Palestine or more specifically, the structure of political and cultural relationships between Palestinians and Israelis, as an apartheid system. This is because you incorrectly think that the problem of Palestine began in 1967. This was demonstrated in your recent column "Bush's First Memo" in the New York Times on March 27, 2001.

You seem to be surprised to hear that there are still problems of 1948 to be solved, the most important component of which is the right to return of Palestinian refugees.

The Palestinian-Israeli conflict is not just an issue of military occupation and Israel is not a country that was established "normally" and happened to occupy another country in 1967. Palestinians are not struggling for a "state" but for freedom, liberation and equality, just like we were struggling for freedom in South Africa.

In the last few years, and especially during the reign of the Labor Party, Israel showed that it was not even willing to return what it occupied in 1967; that settlements remain, Jerusalem would be under exclusive Israeli sovereignty, and Palestinians would not have an independent state, but would be under Israeli economic domination with Israeli control of borders, land, air, water and sea.

Israel was not thinking of a "state" but of "separation". The value of separation is measured in terms of the ability of Israel to keep the Jewish state Jewish, and not to have a Palestinian minority that could have the opportunity to become a majority at some time in the future. If this takes place, it would force Israel to either become a secular democratic or bi-national state, or to turn into a state of apartheid not only de facto, but also de jure.

Thomas, if you follow the polls in Israel for the last 30 or 40 years, you clearly find a vulgar racism that includes a third of the population who openly declare themselves to be racist. This racism is of the nature of "I hate Arabs" and "I wish Arabs would be dead". If you also follow the judicial system in Israel you will see there is discrimination against Palestinians, and if you further consider the 1967 occupied territories you will find there are already two judicial systems in operation that represent two different approaches to human life: one for Palestinian life and the other for Jewish life. Additionally there are two different approaches to property and to land. Palestinian property is not recognized as private property because it can be confiscated.

As to the Israeli occupation of the West Bank and Gaza, there is an additional factor. The so-called "Palestinian autonomous areas" are bantustans. These are restricted entities within the power structure of the Israeli apartheid system.

The Palestinian state cannot be the by-product of the Jewish state, just in order to keep the Jewish purity of Israel. Israel's racial discrimination is daily life of most Palestinians. Since Israel is a Jewish state, Israeli Jews are able to accrue special rights which non-Jews cannot do. Palestinian Arabs have no place in a "Jewish" state.

Apartheid is a crime against humanity. Israel has deprived millions of Palestinians of their liberty and property. It has perpetuated a system of gross racial discrimination and inequality. It has systematically incarcerated and tortured thousands of Palestinians, contrary to the rules of international law. It has, in particular, waged a war against a civilian population, in particular children.

The responses made by South Africa to human rights abuses emanating from the removal policies and apartheid policies respectively, shed light on what Israeli society must necessarily go through before one can speak of a just and lasting peace in the Middle East and an end to its apartheid policies.

Thomas, I'm not abandoning Mideast diplomacy. But I'm not going to indulge you the way your supporters do. If you want peace and democracy, I will support you. If you want formal apartheid, we will not support you. If you want to support racial discrimination and ethnic cleansing, we will oppose you. When you figure out what you're about, give me a call.

The author is a Dutch-Palestinian political scientist, human rights activist and is affiliated to the the Palestine Right to Return Coalition (Al-Awda) and ElectronicIntifada.net

Source:

 

by courtesy & © 2001 Arjan El Fassed

 

zaterdag 27 november 2010

Durban III als dreiging voor Israels legitimiteit?

Al enkele weken doen geruchten de ronde dat de derde Durbanconferentie eraan komt.

 

Durbanconfwerenties zijn van oorsprong antiracisme-conferenties van de VN.

In 1978 vond de eerste conferentie plaats in Geneve.

Aanvankelijk werd het grootste deel van die conferenties besteed aan bestrijding van de Apartheid in Zuid-Afrika.

Dit werd voornamelijk via BDS gedaan: boycot, deinvesteren en sancties.

Dat beleid bleek succesvol en zoals bekend werd de Apartheid in Zuid-Afrika beeindigd.

In 2001 vond een dergelijke conferentie in Durban plaats en kreeg de naam Durban I.

Hier werd bedacht hoe men Israel kon treffen en mogelijk delegitimeren, nu Zuid Afrika afviel.

De NGO-conferentie die tegelijk plaats vond in Durban maakt duidelijk waarom Israel moest worden “uitverkoren”.

Die NGO-conferentie was openlijk en uiterst antisemitisch. Er werden openlijk nazi-symbolen uitgedeeld en Joden belaagd en aangevallen.

Daar werd bedacht dat Israel Apartheid bedrijft.

Het is voor de kenners van apartheid natuurlijk duidelijk dat in Israel geen apartheid bestaat. Alle transportmiddelen, openbare gebouwen, parken, gezondheidsvoorzieningen, om maar een paar aansprekende voorbeelden te noemen, staan open voor iedereen.

Ook als er maatregelen bestaan tegen bepaalde groepen zijn die ingevoerd naar aanleiding van dreiging, terreuraanslagen tegen burgers.

Met andere woorden: maatregelen die als reactie op gepleegde aanslagen zijn genomen.

Dit heeft natuurlijk niets met Zuid-Afrikaanse Apartheid te maken.

Maar de wereld wordt wijsgemaakt, dat er Apartheid is in Israel, want dan kan er ook nu  BDS gepropageerd worden tegen Israel.

Deze Israelbashing vindt dus plaats in VN-verband!

Als je daar over nadenkt zie je het failliet van deze organisatie van de VN eigenlijk al duidelijk voor je.

Gelukkig onderkennen veel landen dit ook en Durban II in 2009 werd dan ook door vele landen geboycot.

Dat Durban III toch nog mogelijk is komt doordat de moslimlanden, ongebpnden landen en in hun vaarwater een aantal Afrikaanse landen met elkaar een meerderheid vormen en zo dingen kunnen doordrijven die de Westerse wereld helemaal niet wil.

In september 2011 dreigt er dus weer een hetze-conferentie te komen.

Hopelijk blijven Westerse landen protesteren tegen dit misbruik van VN-organisaties.

 

MS

 

Ynet

 

 

http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/140856

 

Opinion: Here it Comes, Durban III

 

by Hon. Fiamma Nirenstein, MP

Follow Israel news on  and .

 

 

 

The UN never ceases to amaze. Just when we thought we had become immune to all the poisonous concoctions that get dished out, once again, ten years down the road, we are being offered a remake of the notorious "Durban 1", the UN conference against racism which—to everyone’s horror—was transformed into a racist conference against Israel and the Americans. At that time, incredulous after the speeches by Mugabe, Fidel Castro and Arafat, who condemned in chorus the colonialist West and racist Jews, the Canadians, Americans and Israelis walked out. Later on, in 2009, when the UN organized "Durban 2" in Geneva, the Italian government, which had learned its lesson, refused to send a delegation. And, in fact, our entire parliament, from left to right, voted a resolution rejecting any anti-Semitic and anti-West sideshow. The protagonist this time was Ahmadinejad who took the opportunity to repeat his denial of the Shoah and promise to exterminate all Jews. Backing him was a plethora of NGOs who, undaunted, assisted the UN in its “anti-imperialist” campaign, as they had done with the violence in Durban in 2001.

 

So here we are again. According to the UN schedule, as Anne Bayefsky in "Eye on the UN" warns us, today the Third Committee of the General Assembly must vote on a resolution proposed by Yemen specifying all the details (including the date set probably for September 21, 2011, namely the day before the General Assembly annual opening in order to have the greatest number of heads of state) of a decision already passed by the General Assembly in 2009. It provides for the commemoration of the 10th anniversary of Durban 1 and reconfirms its extremely violent platform. In 2009, Italy voted against it, as did Australia, Canada, Czech Republic, Denmark, Germany, Israel, the Marshall Islands, the Netherlands, Palau, Poland, Romania and the United States. But a majority of 128 countries, backed by the entire Muslim world, non-aligned countries and a good number of African countries, kicked again the ball toward the net, through the "Intergovernmental Working Group on the Effective Implementation of the Durban Declaration" which, having met in Geneva October 11-22, decided that this General Assembly will bring back the epic of Durban.

 

It is a saga that, as journalist, I remember well, as I covered the conference in South Africa in 2001. Those were just the days before the attack on the Twin Towers and never was a hate scenario better laid. Durban was the premise to Ground Zero. While from the podium speakers heaped on the US and Israel all the sins of the world and demanded that they pay the penalty, Jews wearing kippahs had to protect themselves against the demonstrators touting portraits of Bin Laden (which at the time I saw and reported on) and hounding the Jews. The Jewish centers in the city were stormed and closed and the press conference of the Israeli delegation was violently assaulted and interrupted. Israel was compared to Nazism and accused of apartheid in order to claim, particularly in South Africa, its lack of legitimacy. At the same time, Americans were demanded to handsomely recompense Africa for damages from slavery. The fact that, for centuries, the Arabs were cruel slave traders who deported Blacks from Africa, had become a memory denied and forgotten.

 

The Durban declaration that they now want to resurrect and celebrate again, singles out Israel as a racist state, without naming any other country in the world. The myriad types of ethnic and religious discrimination that infests the world, for the declaration does not exist and it doesn't even say a word about the thousands of massacres that have bloodied the globe for reasons of the color of one's skin or beliefs: not the 165,000 Christian victims per year, for 80% in the Muslim world, are mentioned; not the tragedy of the Tutsi in Rwanda nor that in Darfur and not that of the Uiguri or Kurds, let alone the persecution and discrimination of Jews in numerous Eastern countries and the growing anti-Semitism now being seen again in the West. Re-approving the Durban document means rekindling, with the elephantine power of the UN General Assembly, a whole series of institutional initiatives giving rise to cultural and economic boycotts, discrimination against athletes, artists and scholars and proliferating the accusations of war crimes to any Israeli official in sight. It means reviving manifestations of hate in which the swastika and the Star of David overlap and the hunting season on Jews is declared open, the result being an exponential growth in anti-Semitic incidents. This makes many people happy, very happy.

 

Above all, it means dragging the UN into cultural and political disgrace, making any real possibility for anti-racist initiatives even more remote. Who could imagine this organization fighting against ethnic and religious discrimination if the opportunity to do so is used to persecute Israel and satisfy the enemies of the West? We can only hope that Yemen's resolution will be voted down, but we’re not counting on it. In the meantime, in any case, Patrick Ventrell, spokesman for the US delegation to the UN, said that the United States is against the proposed date, September not being “an appropriate time”.

 

Hon. Fiamma Nirenstein

Vice-president of the Committee on Foreign Affairs

Chair of the Committee for the Inquiry into Antisemitism

Italian Chamber of Deputies

 

donderdag 25 november 2010

George Sluizer: De Zwarte gaten van de Zwarte parelwinnaar

 
Minder vergefelijk zijn de zwarte gaten bij het Nederlands journaille die het allemaal zonder fact finding of tegenspraak voor lief nemen. Pijnlijk zijn ook de zwarte gaten bij de voormalige ministers en schoonfamilie van het koningshuis die bij het zien van de film meteen naar huis rennen om in de pen te klimmen voor een boos stuk in de NRC over hoe die onverbeterlijke Israeliërs maar door blijven gaan om Jeruzalem op te peuzelen. Wat maar weer aantoont dat het koningshuis en de aan haar gelieerde familieleden ondanks hun positie geen enkele belemmering voelen zich in deze terughoudend of neutraal op te stellen. Inclusief het roversbruidje dat onlangs al twitterend met De Elders onder de hoede van Hamas in Gaza verkeerde en natuurlijk de juntadochter die volgens Gretta haar waardering voor haar niet onder stoelen of banken steekt.
 
Het is natuurlijk tamelijk absurd dat antizionisten (en in dit geval iemand met hersenschade waardoor werkelijkheid en fictie naar eigen zeggen door elkaar kunnen lopen) met de meest idiote aantijgingen kunnen komen en dat Israel en haar sympathisanten dan maar moeten bewijzen dat het niet is gebeurd. Als ik beweer dat ik er 20 jaar geleden getuige van was dat Sluizer zijn vrouw sloeg, wordt dat dan ook maar klakkeloos overgepend door gerenommeerde media? 'Ja, ik reageerde vanuit mijn woede en daar ging het interview de meeste tijd over' zo zal de interviewer dan ter verdediging aanvoeren. Zucht. Hieronder nog maar eens een artikel dat laat zien dat een en ander meer dan onwaarschijnlijk is.
 
Ondertussen blijft Sluizer volhouden dat hij het allemaal zwart op wit heeft maar weigert iets te overleggen. Net als de meest groezelige quotes die hij Golda Meir en Ben Goerion in de mond legt over vergassen en uitroeien, waar niemand nog ooit van heeft gehoord behalve Sluizer dan die volgens eigen zeggen zijn bronnen niet gaat prijsgeven.
 
Normaal geldt dat je onschuldig bent tot het tegendeel is bewezen, maar in Sluizers wereld gelden voor Israel de omgekeerde regels, en daar doen een aantal media en prominenten graag aan mee.
 
 
RP
-------------
 
De Zwarte gaten van de Zwarte parelwinnaar
 
 
Afgelopen zaterdag beleefde Homeland haar Nederlandse premiėre.
 
In het feestelijke bijzijn van Gretta Duisenberg, Dries van Agt, Hans van der Broek en niemand minder dan Louis van Gasteren. U weet wel de regisseur die tijdens zijn jonge jaren in de oorlog een Joodse onderduiker vermoordde en dat vervolgens als een onvermijdelijke verzetsdaad wist te presenteren.

Sinds ik hier op Hoeiboei aandacht besteedde aan de Zwarte Parel Winnaar, is er het een en ander gebeurd. Sluizer zorgde in een aantal interviews die sindsdien zijn verschenen voor nog meer tegenstrijdigheden. Tegen Mischa Cohen in VN beweerde Sluizer dat het drie weken voor de moordpartijen in Sabra en Chatila plaats heeft gevonden. Die moordpartijen vonden plaats tussen 16 en 18 september 1982. Dus dat moet dan eind augustus zijn geweest. Tegen Haaretz zei Sluizer weer dat het in november was. Dus daar is geen touw aan vast te knopen. In beide gevallen is Sharons mogelijke aanwezigheid in Libanon niet gedocumenteerd. Drie weken voor de moordpartijen bevond het Israelische leger zich nog niet in de buurt van Sabra en Chatilla en in november stond de positie van Sharon binnen en buiten de regering inmiddels zo ter discussie en werd zijn betrokkenheid al door de parlementaire commissie van Kahan onderzocht. Dus niet echt de omstandigheden waarin je in Libanon op je dooie akkertje onder het oog van twee Nederlandse journalisten een beetje Palestijnse peuters als konijnen gaat afknallen. Zeker als wij ons ook nog moeten voorstellen dat Sharon diezelfde journalisten vervolgens een Ausweis verzorgde waarmee zij in oorlogstijd probleemloos met een Palestijnse oma vanuit Libanon Israel konden binnen reizen.

Tegen Cohen in de VN vertelde Sluizer ook nog dat zijn cameraman bijna zijn camera wilde pakken. Maar Sluizer zei tegen hem: "ben je gek geworden Wij moeten maken dat wij weg komen voordat zij ons dood schieten." Die Cameraman was Fred van Kuijk en is twee jaar geleden overleden en kan het ons niet meer na vertellen.

De Cnaan Lipshiz van Haaretz was de enige snuggere om Sluizer te vragen waarom hij er nu pas mee kwam. Met dergelijke informatie had hij wellicht Sharons imago onherstelbare schade kunnen toe brengen. Zeker met de doortastendheid waarop hij zich beroept en die hij volgens eigen zeggen ook aan de dag legde om tot de kamer van de comateuze Sharon door te dringen,

Sluizer vertelde Haaretz dat hij in 1983 een aanklacht heeft ingediend bij het internationaal gerechtshof in Den Haag en het Europese Hof van de rechten van de mens. Het internationaal strafhof bestond toen nog niet en of het internationaal gerechtshof, gespecialiseerd in grensdisputen voor dit soort zaken the place to be was, moet ernstig worden betwijfeld. Het NIW van 19 november heeft navraag gedaan bij zowel het internationaal hof als het Europees hof. Maar er is niets over een dergelijke aanklacht tegen Sharon te vinden.

Ondertussen blijft Sluizer volhouden dat hij het allemaal zwart op wit heeft maar weigert iets te overleggen. Net als de meest groezelige quotes die hij Golda Meir en Ben Goerion in de mond legt over vergassen en uitroeien, waar niemand nog ooit van heeft gehoord behalve Sluizer dan die volgens eigen zeggen zijn bronnen niet gaat prijsgeven.
In Haaretz hebben voor- en tegenstanders van Sharon het verhaal naar het rijk der fabelen verwezen.
Een woordvoerder van het ministerie van buitenlandse zaken noemt het een modern bloedsprookje.

In reactie op de aantijgingen van Sluizer twitterde Ronny Naftaniël van CIDI: Ik was er niet maar ik denk Sharon ook niet".

Ook navraag bij enkele collega's die begin jaren tachtig met hem samen hebben gewerkt, levert niets op. Leon de Winter heeft nooit iets over die mogelijke ontmoeting met Sharon van Sluizer vernomen. Tussen 1982 en 1984 werkte hij met Sluizer samen voor de verfilming van zijn boek Bastille. Sluizer was de producent en Rudolf van den Berg de regisseur. Het hele verhaal verbaast De Winter nogal: het was destijds een hele vriendelijke zachtaardige man, een groot talent. Maar dit klinkt allemaal bizar. "Heeft George toevallig nog gezien hoe Sharon die Palestijnse kindertjes heeft opgepeuzeld?" De Winter heeft er inmiddels zelf een artikel aan gewijd in de Volkskrant. Ook Rudolf van den Berg die al jaren met Sluizer bevriend is en in 1985 twee jaar na Sluizer ook een film maakte over de terugkeer van een Palestijn naar zijn geboorteland, heeft in die tijd nooit iets van Sluizer over Sharon en de Palestijnse kindjes gehoord en ook daarna niet. Terwijl hij wel wist dat Sluizer in die tijd "Gooi een atoombom op de Palestijnen" in Libanon heeft gedraaid. "Die film heb ik destijds ook gezien."

Over een klein detail heeft Sluizer wroeging gekregen. Hij heeft het beeld van Sharon in coma eruit gehaald. Juist het beeld waarvoor hij is bejubeld in Abu Dhabi. Volgens een ingewijde het lichaam van een onblote dikke man half bedekt onder een laken waar het hoofd van Sharon op is gemonteerd. Nu maar hopen dat Sluizer voor die scene die dikke man niet eigenhandig heeft onthoofd.

Sluizer had dat niet hoeven doen. Wij leven immers in een vrij land en in zekere zin is het hem allemaal te vergeven.
In de IDFA talkshow van afgelopen dinsdag verhaalde hij tegen Daphne Bunskoek over de gevolgen van zijn geklapte aorta:
"Door de operatie heb ik beschadigingen in mijn brein opgelopen. Praten gaat goed maar er zijn zwarte gaten. Het Bewustzijn raakt vermengd met het onderbewuste, waardoor de zaken voor mij nogal surreëel worden. Ik ben er een meer surrealistische filmmaker van geworden."
"Nou dat wordt nog wat," kirde Bunsbroek maar zij zag geen enkele aanleiding om dit in verband te brengen met het waarheidsgehalte van de film.

Minder vergefelijk zijn de zwarte gaten bij het Nederlands journaille die het allemaal zonder fact finding of tegenspraak voor lief nemen. Pijnlijk zijn ook de zwarte gaten bij de voormalige ministers en schoonfamilie van het koningshuis die bij het zien van de film meteen naar huis rennen om in de pen te klimmen voor een boos stuk in de NRC over hoe die onverbeterlijke Israeliërs maar door blijven gaan om Jeruzalem op te peuzelen. Wat maar weer aantoont dat het koningshuis en de aan haar gelieerde familieleden ondanks hun positie geen enkele belemmering voelen zich in deze terughoudend of neutraal op te stellen. Inclusief het roversbruidje dat onlangs al twitterend met De Elders onder de hoede van Hamas in Gaza verkeerde en natuurlijk de juntadochter die volgens Gretta haar waardering voor haar niet onder stoelen of banken steekt. 
 
Niet een voormalige minister of andere hoogwaardigheidsbekleder die hen daarin tegenspreekt.

Barry Oostheim
 
 

woensdag 24 november 2010

Tweederde meerderheid nodig om Oost Jeruzalem of Golan af te staan


Uit Trouw 23 november 2010 http://www.trouw.nl/nieuws/wereld/article3309332.ece/Nieuwe_wet_Israel_maakt_vrede_moeilijker.html

Nieuwe wet Israël maakt vrede moeilijker

(Novum/AP) - Het Israëlische parlement heeft maandag een wet aangenomen die de vredesonderhandelingen met de Palestijnen en met Syrië zullen bemoeilijken. Onder de nieuwe wet wordt het voor elke Israëlische regering moeilijker troepen terug te trekken uit bezette gebieden.

 

Voordat in de toekomst kan worden overgegaan tot terugtrekking uit Oost-Jeruzalem of de Golanhoogvlakte moet tweederde van de Knesset, het Israëlische parlement, daarmee hebben ingestemd. Lukt dat niet, dan wordt het voorstel voor terugtrekking aan de bevolking voorgelegd in een referendum. Momenteel lijkt die daar allerminst toe bereid.

De nieuwe wet werd met 65 stemmen voor en 33 tegen aangenomen. Op de korte termijn heeft de wet weinig invloed, omdat overeenkomsten momenteel niet aanstaande zijn.

 

~~~~~~~~~~

Commentaar:

 

Op korte termijn heeft deze wet weinig invloed. Maar het is wel een duidelijk signaal dat de bevolking van Israël allerminst bereid is tot terugtrekking.

Oost Jeruzalem wordt door een toenemend percentage van de Israëli's beschouwd als ondeelbaar

http://yaacovlozowick.blogspot.com/2010/05/nine-logical-outcomes-to-dividing.html

 

De Golanhoogvlakte heeft een groot strategisch belang, aangezien de afstand tot bijvoorbeeld de stad Haifa slechts enkele tientallen kilometers bedraagt. Vele Israëli's hebben een afnemend vertrouwen in organisaties als de VN en in bescherming van buitenaf.

Logisch dat de Israëlische bevolking niet, meer, bereid is tot terugtrekking uit beide genoemde gebieden.

 

Tjalling Tj

maandag 22 november 2010

Peiling: Meerderheid Palestijnen ziet twee-staten oplossing als tussenstap

 

Momenteel zijn er vredesonderhandelingen aan de gang tussen Israël en de Palestijnen. Vanuit Palestijnse zijde wordt er de toezegging gedaan dat wanneer Israël instemt met de erkenning van de Palestijnse Autoriteit, zij op hun beurt, Israël achter de bestandslijn uit 1949 zullen gaan erkennen. Ik vraag mij af hoe blij Israël met die opmerking vanuit Palestijnse zijde moet zijn. De grens langs die bestandslijn is moeilijk te verdedigen. Dat past goed in de plannen van de Palestijnse Autoriteit op langere termijn.

De meerderheid van de Palestijnse bevolking wil namelijk alleen maar één staat en dat is uiteindelijk ook het doel van de -stille- diplomatie van Arabische kant. Dit is maar weinigen bekend.

Het is dan ook de hoogste tijd om hieraan meer aandacht te schenken!

Tjalling Tj.

 

Uit InFo nu 21 november 2010

Peiling: Meerderheid Palestijnen ziet twee-staten oplossing als tussenstap

http://nieuws-uitgelicht.infonu.nl/mens-en-samenleving/48569-laatste-nieuws-israel-nieuwsoverzicht-november-2010.html

Nog steeds zien de Palestijnen een twee-staten oplossing als een tussenstap naar één staat voor alleen de Palestijnen. Dit blijkt uit een opinieonderzoek van The Israel Project. 60% is voor directe onderhandelingen met Israël maar tegelijkertijd is 2/3 van de Palestijnen voor het verkrijgen van al het land tussen de Middellandse Zee en de Dode Zee. Slechts 23% vindt dat Israël bestaansrecht heeft. De meerderheid van de Palestijnen in Judea en Samaria is voor geweld. Dit percentage is nog hoger in Gaza. De populariteit van Hamas in Gaza is gedaald. Als er verkiezingen zouden worden gehouden dan zou Fatach daar winnen. Ook beschouwen de Palestijnen Iran niet meer als echte vriend.

(bron: Israel National News)

http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/140756

Majority of PA Arabs See Two States as 'Temporary Solution'


by Tzvi Ben Gedalyahu

A majority of Arabs in Judea, Samaria and Gaza favor two states only as a step towards an Arab state of Palestine, by the use of violence, if necessary, according to a new poll by the non- profit The Israel Project.
 
The results of the survey were released on Friday, hours before Palestinian Authority negotiator Saeb Erekat said that if Israel agrees to recognizing the Palestinian Authority as a new Arab country based on Israel's size being shrunk to the indefensible 1949 Armistice Line borders, the PA then would relinquish all claims to "historic Palestine," which he said includes all of Israel from the Dead Sea to the Mediterranean Seas.
 
The Israel Project poll of PA Arabs shows that 60 percent favor direct negotiations with Israel for "two states" of the Palestinian Authority and Israel, but it also reveals that two-thirds agree that "over time, Palestinian must work to get back all the land for a Palestinian state."
 
Only 23 percent of the respondent agreed that  "Israel has a permanent right to exist as a homeland for the Jewish people."
 
The option of armed violence still is a high priority for a majority of PA Arabs, 58 percent preferring "armed struggle" over "engagement with Israel." A majority of Arabs in both Gaza and Judea and Samaria favor violence, with a higher percentage in Gaza.
 
On the other hand, Arab opinion was somewhat more conciliatory when respondents were given the option that an agreement with Israel would be based on 1949-1967 Armistice lines, once referred to former Israel Ambassador to the United Nations Abba Eban as "Auschwitz borders."
 
Most of the PA Arab would like to see an end to the naming of public places after terrorists, but only a tiny minority of 12 percent agree that official maps, documents and school textbooks should show the name "Israel."
 
As in previous polls, the popularity of Hamas has declined, even in Gaza, where the rival Fatah party would easily win if elections were held today.
 
In contrast to another recent poll that showed PA Arabs as having a favorable view of Iran, most of the respondents in the Israel Project poll had negative opinions on Iran and President Mahmoud Ahmadinejad.
 
(IsraelNationalNews.com)
 

Palestijnse Autoriteit ontkent Joodse band en aanspraken op Klaagmuur

Eigen foto van de Klaagmuur uit 2008
 
 
In het Westen wordt algemeen aangenomen dat bij een deling van Jeruzalem de Klaagmuur Israelisch zal blijven en de Tempelberg naar de Palestijnen gaat, of dat er een vorm van internationaal bestuur zal komen. Wat niet echt door wil dringen is dat de Palestijnen de Joodse aanspraak op de Klaagmuur helemaal niet erkennen, en de gehele oude stad onder hun controle willen hebben, dus inclusief de Klaagmuur en de Joodse wijk met de diverse synagoges die daar liggen. Uit dit artikel blijkt wederom dat de vrede nog ver weg is wat de Palestijnen betreft.
 
"During the British mandate in Palestine, the number of Jews who visited the wall increased to a point where the Muslims felt threatened and then there was the Al-Buraq Revolution on August 23, 1929, where dozens of Muslims were martyred and a large number of Jews were killed."

De Joden die bij de Klaagmuur wilden bidden, werden daarbij geregeld gehinderd en lastig gevallen door moslims. Onder druk van de moslims waren er allerlei beperkingen, en was het al problematisch als zij een scherm neerzetten om mannen en vrouwen te scheiden, of stoeltjes om te zitten, en op de shofar blazen was helemaal uit den boze. Verschillende Joden hebben in de gevangenis gezeten vanwege deze 'misdaad'. Toen sommige Joden tegen deze beperkingen en de vernederingen protesteerden, leidde dat tot de rellen van 1929 waarbij tientallen Joden werden gedood en honderden gewond. Ongeveer de helft van de Joden vluchtte uit de oude stad. Mufti Haj Amin Al Hoesseini, die warme banden had met de nazi's, speelden bij deze rellen een bijzonder kwalijke rol.
Waarschijnlijk moeten we tot Sint Juttemis wachten voordat er iets van kritiek op het eigen verleden en aandacht voor het eigen aandeel in het conflict zal doordringen bij de Palestijnen.
 
RP
---------------
 

Jews have no right to Western Wall, PA 'study' says




Official paper by published by PA Ministry of Information claims Al-Buraq Wall, as it is known to Muslims, constitutes Waqf property owned by an Algerian-Moroccan Muslim family.
 
 
The Western Wall belongs to Muslims and is an integral part of the Al-Aqsa Mosque and the Haram al-Sharif [the Noble Sanctuary], according to an official paper published on Monday by the Palestinian Authority Ministry of Information in Ramallah.

The paper, which has been presented as a "study," was prepared by Al-Mutawakel Taha, a senior official with the PA Ministry of Information to "refute" Jews' claim to the Western Wall.

In the past, PA leaders and officials had also denied Jews' right to the Kotel, insisting that the Temple Mount had never stood in the area.

The new paper claims that the Western Wall, or Al-Buraq Wall as it is known to Muslims, constitutes Waqf property owned by an Algerian-Moroccan Muslim family.

It claims that there isn't one stone in the wall that belongs to the era of King Solomon.

The "study" also found that the path next to the Wailing Wall was never a public road, but was established only for the use of Muslims living in the area or making their way toward the mosques on the Temple Mount.

"The Zionist occupation falsely and unjustly claims that it owns this wall which it calls the Western Wall or Kotel," Taha, who is also a renowned Palestinian poet and writer, wrote in his project. "The Al-Buraq Wall is in fact the western wall of the Al-Aqsa Mosque."

He added that the Jews had never used the site for worship until the Balfour Declaration of 1917. "This wall was never part of the so-called Temple Mount, but Muslim tolerance allowed the Jews to stand in front of it and weep over its destruction," he wrote.

"During the British mandate in Palestine, the number of Jews who visited the wall increased to a point where the Muslims felt threatened and then there was the Al-Buraq Revolution on August 23, 1929, where dozens of Muslims were martyred and a large number of Jews were killed."

The author, who is affiliated with PA President Mahmoud Abbas's Fatah faction, emphasizes that over the past few decades Jews had failed to prove that the wall had any connection to their religion.

"Many studies published by Jewish experts have affirmed that there is no archeological evidence that the Temple Mount was built during the period of King Solomon," the paper added. "One can only conclude that the Al-Buraq Wall is a Muslim wall and an integral part of the Aqsa Mosque and Haram Al-Sharif. No one has the right to claim ownership over it or change its features or original character. Also, no one has the right to agree with the occupation state's racist and oppressive measures against history and holy sites."

The PA ministry's study also warned that "no Muslim or Arab or Palestinian had the right to give up one stone of the Al-Buraq Wall or other religious sites."
 
 

Israel moet Hezbollah en het Hariritribunaal goed blijven volgen

 

 

  

Report: Hezbollah linked to Hariri murder

 

 

Canadian Broadcasting Corp says Lebanese police officer and UN investigators unearthed extensive circumstantial evidence implicating Syrian-backed movement in February 2005 assassination of former Lebanese prime minister. UN faulted for misplacing vital piece of evidence

 

Yitzhak Benhorin Published:  11.22.10, 10:19 / Israel News 

 share

 

 

 

 

WASHINGTON - Hezbollah is responsible for the murder of former Lebanese Prime Minister Rafik Hariri. This conclusion, based on circumstantial evidence, has been unearthed by United Nations investigators and a Lebanese officer, who was assassinated following the revelations, according to an investigation by the Canadian Broadcasting Corp.

 

 

According to the report, the UN International Independent Investigation Commission's findings are based on an elaborate examination of Lebanese phone records. They suggest that Hezbollah men communicated with the owners of cell phones allegedly used to coordinate the detonation that killed Hariri and 22 others in Beirut on February 14, 2005.

 

 

Threats

 

Nasrallah: We'll hurt regime if charged with Hariri murder / Roee Nahmias

 

Hezbollah chief threatens 'major political change' in Lebanon if international tribunal implicates Shiite group members

Full story

 

 

 

The Lebanese and UN phone analysis was obtained by CBC and shared with The Washington Post. According to the Washington Post, the revelations are likely to add to speculation that a UN prosecutor plans to indict members of Hezbollah by the end of the year.

 

 

The Head of the UN tribunal, Canadian prosecutor Daniel Bellemare, declined a request to comment and told CBC that the investigation's findings would be presented at the international court.

 

 

According to the Washington Post, the latest findings mark a major development in an investigation. CBC uncovered an internal UN document indicating that a top Lebanese intelligence official, Colonel Wissam al-Hassan, was considered by some UN sleuths as a potential suspect in Hariri's murder.

 

 

Suspect not investigated

Hassan, who serves as Lebanon's key liaison with the UN investigators, oversaw security for Hariri at the time of the assassination but had taken the day off to take an examination at a university.

 

Het ziet er naar uit, dat Libanon alles uit de kast haalt om te voorkomen dat Hezbollah echt beschuldigd gaat worden voor de moord op Hariri.

Nu blijkt dat een alibi van een lijfwacht van Hariri ten tijde van de moordpartij boterzacht is, maar niet nagetrokken wordt.

Ook blijk, dat de bescherming van een getuige van de moord te wensen overliet en dat die getuige vermoord is.

Maar er duiken toch, ondanks deze obstructie zowel door Libanon als het VN-tribunaal, steeds meer bewijzen op tegen Hezbollah.

Zo is nu aangetoond door  communicatielijnen van mobiele telefoons rondom de moordaanslag bloot te leggen, dat Hezbollah de leiding had bij de moord op Hariri.

Hezbollah heeft onlangs gedreigd de Libanese regering te zullen instabiliseren als ze het werkelijk op beschuldiging van Hezbollah aankomt.

Ook heeft Hezbollah al getracht de aandacht van het proces af te leiden door op Israelische militairen te schieten.

Dit alles heeft niet tot de gewenste resultaten voor Hezbollah geleid en Israel moet alert blijven omdat een provocatie van Israel altijd een (voorlopige) uitweg kan opleveren.

MS

 

Ynet 22/10/10

 

Report: Hezbollah linked to Hariri murder

Canadian Broadcasting Corp says Lebanese police officer and UN investigators unearthed extensive circumstantial evidence implicating Syrian-backed movement in February 2005 assassination of former Lebanese prime minister. UN faulted for misplacing vital piece of evidence

Yitzhak Benhorin

Published: 

11.22.10, 10:19 / Israel News

Description: Share on TwitterDescription: Share on Facebook

share

WASHINGTON - Hezbollah is responsible for the murder of former Lebanese Prime Minister Rafik Hariri. This conclusion, based on circumstantial evidence, has been unearthed by United Nations investigators and a Lebanese officer, who was assassinated following the revelations, according to an investigation by the Canadian Broadcasting Corp.

 

According to the report, the UN International Independent Investigation Commission's findings are based on an elaborate examination of Lebanese phone records. They suggest that Hezbollah men communicated with the owners of cell phones allegedly used to coordinate the detonation that killed Hariri and 22 others in Beirut on February 14, 2005.

The Lebanese and UN phone analysis was obtained by CBC and shared with The Washington Post. According to the Washington Post, the revelations are likely to add to speculation that a UN prosecutor plans to indict members of Hezbollah by the end of the year.

 

The Head of the UN tribunal, Canadian prosecutor Daniel Bellemare, declined a request to comment and told CBC that the investigation's findings would be presented at the international court.

 

According to the Washington Post, the latest findings mark a major development in an investigation. CBC uncovered an internal UN document indicating that a top Lebanese intelligence official, Colonel Wissam al-Hassan, was considered by some UN sleuths as a potential suspect in Hariri's murder.

 

Suspect not investigated

Hassan, who serves as Lebanon's key liaison with the UN investigators, oversaw security for Hariri at the time of the assassination but had taken the day off to take an examination at a university.

 

An internal UN memo, dated March 10, 2008, said Hassan's "alibi is weak and inconsistent" and recommended that he be "investigated quietly" to determine whether he played a role in Hariri's killing. The CBC report states that the recommendation was not implemented and that Hassan was not questioned.

 

The report obtained by the Canadian network faults the UN for misplacing a vital piece of evidence - a complex analysis of Lebanese phone records that allegedly pinpointed the phones used by Hariri's killers - in the early months of the investigation.

 

The UN commission is also criticized for failing to provide sufficient security for a key Lebanese officer, Colonel Wissam Eid, who was killed after helping the UN unravel the crime mystery.

 

Eid, a former student of computer engineering, had conducted a review of the call records of all cell phones that had been used in the vicinity of the Hotel St. George, where Hariri's convoy was bombed, the Washington Post reported.

 

He quickly established a network of "red" phones that had been used by the hit squad, established links with other small phone networks he suspected of being involved in planning the operation, and traced all the networks back to a landline at Hezbollah's Great Prophet Hospital in South Beirut, and a handful of government-issued cell phones set aside for Hezbollah.

 

"The Eid report was entered into the UN's database by someone who either didn't understand it or didn't care enough to bring it forward. It disappeared," CBC said.

 

According to the report, it would be another year and a half before a team of British investigators, working for the UN, discovered Eid's paper and contacted him. Eight days later, he was killed in a car bomb.

 

zaterdag 20 november 2010

Het gevaar van het delegitimeren van Israel

 

Pas op! Zionistische propaganda!

Doordat de mensen die Israels bestaansrecht niet erkennen dit vaak niet openlijk zeggen en zich vaak op de bezetting richten als makkelijk doelwit, is het soms niet duidelijk of organisaties en activisten die tegen de bezetting strijden ook tegen Israel zijn of echt alleen tegen de bezetting. Volgens sommigen is heel Israel immers bezet, en door allerlei vage en ambigue bewoordingen verdoezelt men vaak waar men staat en wat voor oplossing men voorstaat. Ook als je zegt Israel te erkennen, maar er intussen zoveel eenzijdige eisen aan stelt dat het zichzelf in gevaar zou brengen als het daaraan zou voldoen, is het de vraag of je wel echt Israel en dus Joodse rechten in het land erkent.
 
RP
-------------

How is delegitimization dangerous?

http://www.israned.com/2010/11/how-is-delegitimization-dangerous.html
 



Israel is confronted by several tangible threats, including the nuclear threat posed by Iran and the missile threat posed by Hamas and Hizbullah. A no less worrying threat posed to Israel is that of delegitimization, which attempts to negate the legitimacy of the Israeli state, its policies and its right to self-defense.
Delegitimization is a political, economic and philosophic campaign aimed at reversing the right of the State of Israel to exist and denying the right of the Jewish people to self-determination in their homeland.
The ultimate goal of delegitimization is the liquidation of Israel as a Jewish state. According to the delegitimizers, Israel not only has no right to defend itself, it has no right to survive. They seek to cause Israel's collapse by undermining the moral legitimacy of Israel, constraining its military activities, destroying Israel's image and isolating it as a pariah state.

There is a difference between conventional criticism of the policies of Israel and delegitimizing criticism of the existence and legitimacy of the state. Delegitimization exceeds valid discourse on specific Israeli policies and instead presents a fundamental challenge to its right to exist. Israel remains willing to engage with honest critics of Israel, as long as they don't engage in the 3-Ds of the new antisemitism: delegitimization, demonization and double-standards.

Although the ultimate goal is eliminating the Jewish state, delegitimizers usually does not clearly state that Israel must be abolished. Rather, they use euphemisms like the "one-state solution" or compare Israel to an apartheid state or Nazism, leaving the obvious conclusion
to their audience. The use of comparisons to apartheid and the Nazis is not accidental; rather they were carefully chosen to represent the two greatest evils of the twentieth century, both of which are considered crimes against humanity and legitimate targets for elimination.

Delegitimization deploys a wide variety of anti-Israeli themes in addition to the apartheid comparison and Holocaust inversion. It disallows Israel's inherent right to self-defense and security, represents Israel as an international criminal, portrays Zionism as a racist ideology and denies the historic connection between the Jewish people and their ancient homeland, particularly Jerusalem. Delegitimization supports the one-state solution and the invented "right of return" for Palestinian refugees, both of which would mean the end of Israel's identity as a Jewish state.

Delegitimization focused its activities on NGOs, grassroots movements, academia and the general public. This campaign abuses international institutions to attack Israel, attempts to invent new legal principles that can be used against Israel and has tried to have Israeli governmental and military officials falsely charged with war crimes in Western states. Delegitimization masks its activities as legitimate criticism, inverting morality, human rights and the law to achieve its aims.

Delegitimization is a political, economic, cultural and ideological war against Israel. It is characterized by a disproportionate and obsessive focus on Israel. It is against freedom of speech and open discourse, trying to end academic exchanges and commercial ties.

Israel is the only state whose very legitimacy is questioned and attacked, who faces a debate not about its borders, but about its very existence. Other states, even those in Africa and Asia who were established along arbitrary borders delineated by colonial powers, do not have their legitimacy as nation-states brought into doubt. This despite the fact that Israel is the only state whose right to exist was recognized by both the United Nations and its predecessor, the League of Nations. It is pure hypocrisy that those who question the Jewish people's right to self-determination in the state of Israel often support the self-determination of the Palestinians in the form of a Palestinian state.

The delegitimizers claim to be advancing the Palestinian cause, but in reality they are working against peace. Some accept Hamas, which rejects peaceful negotiations and aims to destroy Israel. They usually dispense with concepts such as co-existence and oppose the only realistic resolution to the conflict, the two-state solution, as this would mean accepting Israel's existence. They also pay no attention to the situation of Palestinians outside Israel, ignoring their second-class status and plight in most of the Arab world.
Delegitimization directly harms peace efforts because it fools the Palestinians into believing that there will be enough international pressure on Israel to force it to capitulate to any Palestinian demand without the need for true negotiations. It also severely undermines the confidence of Israelis in the international community's support for self-defensive actions should Israel be attacked after it withdraws from territory in the framework of a peace agreement.

Delegitimization contributes nothing to a peaceful settlement to the conflict. Its nefarious goals and distorted exploitation of principles such as human rights and international law should be denounced. It is time to delegitimize the delegitimization of Israel.

http://www.mfa.gov.il/MFA/FAQ/FAQ_Attack_Israeli_Values.htm#intro

donderdag 18 november 2010

Muurkaravaan van Nederlands Palestina Komitee in Sneek


Verslag van manifestatie van de Muurkaravaan van het NPK comité te Sneek.

 

 

Op woensdag 17 november tussen 14.00U en 15.00U hield de Muurkaravaan van het NPK comité een manifestatie op het Schaapmanplein te Sneek.

Er was een groot bord te zien met een foto van het veiligheidshek en daarop de geschreven wens dat af te breken

De locatie zelf is de juiste plek om zoveel mogelijk aandacht van het wandelende en winkelende publiek te kunnen krijgen.

Het NPK had weinig aandacht. Er viel ook geen pers te bespeuren.

 

Zelf stond ik in een groep pro Israël mensen, schuin tegenover het NPK. We hielden een spandoek omhoog en sommigen ook de Israëlische vlag. Ook wij kregen niet of nauwelijks aandacht. Enkele politiemensen hielden aanvankelijk een oogje in het zeil. Gelukkig hoefden die niet in actie te komen.

Ik heb gepoogd te tellen hoeveel handtekeningen de leden van het NPK binnen dat uur kregen. Ik schat dat het tussen de tien en twintig moet zijn geweest.

Een paar mensen  die Israël een warm hart toedragen waren eerder deze dag al in Leeuwarden geweest waar het naar hun eigen indruk nóg rustiger was. Zij volgden deze dag de karavaan door geheel Friesland.

 

Er waren twee heel kleine scheldpartijen, door jonge mensen, gericht aan ons. Geen enkele aan het NPK. Verder verliep deze hele gebeurtenis rustig.

Tegen het eind van de manifestatie kwamen twee Zwarte Pieten langs, die helemaal los van de manifestatie, snoep uitdeelden aan kinderen.

Ze probeerden een onafhankelijke status in acht te nemen. Helaas dreigden ze te zwichten voor de benadering van het NPK.

 

Ik liep naar de Zwarte Pieten. "Jullie horen vanuit jullie pedagogische houding boven de partijen te staan", zei ik luchtig tegen hen.

"Wij weten niets, we gaan dan maar googelen", zeiden de Zwarte Pieten daarop lachend. Ze hadden namelijk van iemand van onze kant pamfletten gekregen met daarop afgedrukt het standpunt van het CIDI over het Veiligheidshek. "Teken niet Pieten, ga lekker googelen", was mijn respons.

Voor zover ik kon nagaan hebben de Zwarte Pieten inderdaad niet getekend.

Een aanhangster van het NPK vond het toen nodig om mij denigrerend te benaderen. Op het pesterige af.

 

De heren Ben Kok, en Yaakov Siepman  waren deze middag hierbij aanwezig. Toen ik hen na afloop vroeg wat hun indruk was van deze manifestatie in Sneek waren ze positief daarover.

Dat is meegenomen!

 

Helaas heb ik wél die mensen gemist die je ook zou verwachten.

Geen enkele dominee van de Protestantse Kerken in Nederland afdeling Sneek, en ook geen leden van de plaatselijke commissie Kerk&Israël waren hierbij zichtbaar aanwezig.

Dat is minder fraai.

 

Samenvattend; mijn –subjectieve- indruk hierbij is, dat van het aanwezige en voorbijgaande publiek de meesten niet echt de betekenis in de gaten hadden van wat er zich heeft afgespeeld deze middag in het winkelcentrum van Sneek.

 

Rest mij nog die mensen die op het allerlaatste moment nog iets hebben weten te organiseren als tegenwicht aan de acties van het NPK comité in Friesland, hartelijk te danken!

Dankzij hun inzet was er ook zichtbaar support van Israël aanwezig.

 

Tjalling Tjalsma.

 

================================

NB: Zie ook oproep op Het Vrije Volk (red.)