zondag 31 juli 2011

Uitzending auteursfilm Homeland in VPRO’s Holland Doc was een eigenzinnige misser!

Er is hier al eerder aandacht aan de uitzending van de auteursfilm Homeland in VPRO's Holland Doc op afgelopen 17 juli besteed. En er is inmiddels over geklaagd bij de VPRO, maar die is niet onder de indruk van die klachten. De VPRO, die nog in brede lagen van het kijk' en luisterpubliek nog altijd bekent staat als een kwalteitsomroep, definieert zichzelf als een publieke omroep waarbinnen creativiteit, wereldburgerschap, innovatie en eigenzinnigheid leidraad zijn, kortom een omroep van en voor vrijdenkers, met een grote artistieke vrijheid voor makers.

http://www.vpro.nl/overdevpro/14049645/missieDaar kun je het dan als klager mee doen. Bij dezen dan: Het 'van Dale handwoordenboek hedendaags Nederlands' omschrijft creativiteit als scheppend. Zondag 17 juli heeft het scheppend vermogen van de VPRO, door het uitzenden van de film Homeland in de documentaire rubriek Holland Doc, het absolute dieptepunt bereikt! Homeland is een auteursfilm waarin Israël beticht wordt van misdaden vergelijkbaar met die van de Nazi's. Deze vergelijking is niet alleen feitelijk onjuist, ook een ernstige inbreuk op het imago van Israël. De maker van de film, George Sluizer, is zich bewust van de gevolgen van een slagaderlijke bloeding waardoor zijn objectiviteitsgevoel dermate is aangetast dat hij over zich zelf tegen Daphne Bunskoek in de IDFA talkshow van 22 november 2010 zegt: " Door de operatie heb ik beschadigingen in mijn brein opgelopen. Praten gaat goed maar er zijn zwarte gaten. Het Bewustzijn raakt vermengd met het onderbewuste, waardoor de zaken voor mij nogal surreëel worden. Ik ben er een meer surrealistische filmmaker van geworden." Ondanks (of juist dankzij?), dit zelfbeeld van Sluizer kreeg hij alle ruimte om zijn gal te spuwen, en dat zal gerekend moeten worden onder die grote artistieke vrijheid voor makers! De inhoud van de film is dan ook verre van documentair. In plaats daarvan is het scenario opgebouwd met non fictie, zoals bijvoorbeeld de meest groezelige uitspraken, die ook al eerder in deze blog zijn genoemd en die hij Golda Meir en Ben Goerion in de mond legt over vergassen en uitroeien, waar niemand nog ooit van heeft gehoord behalve Sluizer zelf, die naar eigen zeggen zijn bronnen niet gaat prijsgeven. Bovendien wil Sluizer nog steeds niet bewijzen dat Sharon in 1982 te Sabra en Shatila, geschoten zou hebben op 2 Palestijnse kinderen. Sluizer zegt hierover: "Ik heb een foto waarop te zien is dat hij ( A. Sharon, Tj. T) een wapen draagt. Die ga ik niet laten zien. Dat doe ik pas als het gerecht mij daartoe dwingt". Over recht gesproken… Normaal geldt dat je onschuldig bent tot het tegendeel is bewezen, maar in Sluizers wereld gelden voor Israël de omgekeerde regels. Het is te hopen dat medewerkers van de VPRO zich dit tenminste realiseren. Maar helaas heeft de onbegrijpelijke VPRO definiëring van 'grote artistieke vrijheid voor makers' ook deze keer de doorslag gegeven en kon de auteursfilm Homeland in een documentair programma worden uitgezonden. De VPRO is hiermee ernstig in gebreke gebleven. Hoe subjectief je ook als zendgemachtigde om wilt gaan met vrijheid voor de makers bestemd voor vrijdenkers, bij een documentaire rubriek hoort een objectieve benadering waarbij, naar journalistieke maatstaven gemeten, alle invalshoeken zo objectief mogelijk aan bod moeten komen. Bovendien is het intussen bijna algemeen gangbaar geworden om ongegeneerd te schieten op Israël en de gezaghebbende Israëli's en de VPRO heef hierin het voortouw genomen in plaats van echt een omroep voor vrijdenkers te durven zijn! Het wordt tijd dat de VPRO werkelijk een creatievere houding gaat aannemen. Bijvoorbeeld door in de documentaire rubriek Holland Doc ook eens een reportage uit te zenden die ongecensureerd, recht doet aan de standpunten van Israël.

Tj. T.

Bron:

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2844/Archief/archief/article/detail/1063437/2010/11/24/Het-onvoorstelbare-zwijgen-van-George-Sluizer.dhtml

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen