vrijdag 21 oktober 2011

Open brief aan Dagblad De Pers over Israel

 

IMO Blog, 2011

Beste redactie van De Pers, beste Eva Ludemann, Marcel Hulspas,

Een vraag die mij de laatste tijd steeds vaker bezighoudt: wat heeft u toch tegen Israel? Er is helemaal niks mis met feitelijke informatie geven, ook kritische, maar wat jullie doen is vooral suggestieve anti-Israel stukjes schrijven op een irritant populistisch toontje. Er wordt daarbij veel beweerd maar weinig bewezen.


Het jongste voorbeeld is het artikel van Eva Ludemann over het vreselijke militarisme in Israel, waar peuters al leren dat soldaten helden zijn en kadootjes voor ze inpakken. Ja, er zijn in Israel meer soldaten dan hier en ze hebben een goede naam, want iedereen weet dat het land niet lang zou bestaan zonder sterk leger. Dat ligt in Nederland gelukkig anders. Maar ga eens in Turkije kijken of in andere niet Westerse landen en je zult op veel plaatsen eenzelfde houding tegenover het leger aantreffen, vooral wanneer een land vaak in oorlog is en veel vijanden heeft. Dus zo uitzonderlijk is dat niet. De onuitgesproken suggestie is overduidelijk dat de positieve houding tegenover het leger een hele slechte zaak is, dat het leger iets slechts is waar men eigenlijk tegen moet zijn, maar dat mag niet in het toch niet zo democratische Israel. Vandaar het verhaal over dienstweigeren dat in Israel veel moeilijker is dan hier. Maar is het niet logisch dat een land dat zo van zijn leger afhankelijk is, negatief aankijkt tegen dienst weigeren? Het land kan niet zonder leger bestaan, dus moeten we met z'n allen een bijdrage leveren, is de overheersende gedachte. Niet leuk, wel noodzakelijk. Er zijn overigens steeds meer mensen die niet in het leger gaan, ondanks de strenge regels.

Natuurlijk kun je kritiek hebben op sommige acties op de Westbank en ook ik ken de verhalen van moedwillige wreedheden en pesterijen. Verwerpelijk, en het dient harder te worden bestraft dan tot nu toe. Maar dat wil absoluut niet zeggen dat het hele leger niet deugt, of zelfs dat het leger maar helemaal uit de Westbank moet vertrekken. Zonder aanwezigheid op de Westoever had Hamas daar waarschijnlijk allang de macht over genomen, zoals in Gaza, en gingen er nog steeds geregeld bussen de lucht in.

Ik wacht met smart op een artikel in De Pers waarin de verheerlijking van geweld door Hamas eens wordt beschreven. Hoe kleine kinderen daar op zomerkamp leren dat ze de Al Aqsa Moskee in Al Quds moeten bevrijden en dat het een eer is om later martelaar te worden. Er zijn TV programma's speciaal voor kinderen waarin Mickey Mouse achtige figuren de kinderen uitleggen dat de Joden door Allah zijn vervloekt en daarom moeten sterven. Ook de door de Palestijnse Autoriteit gecontroleerde media op de Westoever laten TV clips zien waarin bijvoorbeeld een vierjarig kind vertelt dat ze trots is op haar moeder die een zelfmoordaanslag heeft gepleegd. Scholen, zomercursussen, voetbaltoernooien etc. heten er naar terroristen als Dalal Mughrabi, die tientallen Israelische burgers heeft gedood bij een buskaping. Zij worden als rolmodel voor de kinderen voorgesteld.

Haaretz heeft uitgerekend dat de 477 Palestijnse gevangenen die vandaag werden vrijgelaten in ruil voor Shalit, samen voor een totaal van 883 keer levenslang waren veroordeeld en 4940 jaar in de gevangenis. Gevangenen krijgen doorgaans een keer levenslang per dode die zij op hun geweten hebben. Vaak waren dat burgers die in Jeruzalem, Tel Aviv of Netanya aan het eten waren of in de bus zaten. Zij worden als helden onthaald door Hamas, en worden ook zo gezien door een overgrote meerderheid van de Palestijnen.

Maar bij De Pers houden jullie het liever overzichtelijk, met een goede en een slechte partij. Israel is een agressief expansionistisch landje met een racistische ideologie, de Palestijnen zijn onschuldige slachtoffers en kan niks verweten worden. Volgens De Pers bestaan er slechts extremistische kolonisten, Joodse terroristen, en cynische regeringsleiders. Mijn vraag aan u: vanwaar die selectiviteit? Waarom geen aandacht voor misstanden aan beide kanten? Waarom zaken niet wat meer in perspectief gezet? Waarom wordt bij allerhande aantijgingen nooit eens om weerwoord gevraagd van Israels kant? Waarom bent u zo ontzettend selectief in uw gebruik van informatiebronnen? Wilt u soms niet dat mensen zelf een oordeel vellen, en misschien ergens anders uitkomen dan wat volgens Hulspas en Ludemann de waarheid is? Kunt u misschien ook eens iemand anders behalve Ludemann en Hulspas over Israel en de Palestijnen laten schrijven?

Zie voor een antwoord op eerdere artikelen in De Pers ook:

Eva Ludemann houdt het Israelisch-Palestijns conflict overzichtelijk
Wil de echte mythe over de Joodse staat nu opstaan?
Hulspas en het joods terrorisme

Met vriendelijke groeten,
Ratna Pelle
medewerkster van Israel-Palestina Info

Geen opmerkingen:

Een reactie posten