maandag 21 maart 2011

'Open' Jeruzalem lijkt nog ver weg

In het Nederlands Dagblad is op 19 maart 2011 een artikel gepubliceerd door Alfred Muller, waarin geschreven wordt over de Palestijnse wenselijkheid van een 'open Jeruzalem' zonder muur waarin het toezicht op de veiligheid goed geregeld is. Dat is een mooie wensdroom maar de realiteit is helaas anders. De titel is naar mening juist gesteld, maar wordt in het artikel ten nadele van Israël uitgewerkt. Zoals de laatste tijd gebruikelijk is geworden is ook dit artikel geschreven vanuit het Palestijnse perspectief en komt de Israëlische kant niet of nauwelijks aan bod. Een voorbeeld hiervan is het volgende citaat: "Uit de 'Palestina - documenten', die eerder dit jaar door al-Jazeera werden gepubliceerd, bleek bijvoorbeeld dat Palestijnen bereid waren concessies te doen over de meeste Joodse wijken die na 1967 werden gebouwd". De Israëli's waren eveneens tot verre concessies bereid, echter dat wordt niet gemeld.

De Palestijnse activist Hanna Siniora stelt dat vijandschap wordt veroorzaakt door bezetting en gebrek aan zelfredzaamheid. Dit is onjuist gesteld. De vijandschap tussen de Palestijnen en Israël wordt echt niet alleen veroorzaakt door de bezetting. Zeker ook door de vele terreuraanslagen van de Palestijnen. Die aanslagen worden door de Palestijnse Autoriteit nog steeds niet veroordeeld. Bovendien blijkt uit historische gegevens, dat de vijandschap tussen de bewoners van het vroegere West Jordanië en Israëli's al bestond. Van 1948 tot 1967 was Oost Jeruzalem van Jordanië. Joden mochten toen niet bij de Klaagmuur komen, en niet in Oost Jeruzalem wonen. Alle synagogen in Oost Jeruzalem werden verwoest en er werd een hotel op de Joodse begraafplaats op de Olijfberg gebouwd. De Arabieren hebben nooit ingestemd met Joodse aanwezigheid in het Midden Oosten en anders dan er in de Engelse taal naar buiten wordt gebracht, zijn ze nog steeds niet van plan hiermee in te stemmen. Met het oog op de door de Palestijnen gewenste soevereiniteit over de Arabische wijken zijn deze feiten voor Joden bepaald niet geruststellend. Aan al deze genoemde gegevens wordt in het artikel zelf voorbijgegaan. Wel weer wordt daarin genoemd dat Israël zelf de eenheid ( van Jeruzalem, J.S.) niet serieus heeft genomen. Daarbij wordt als argument de plaats van de huidige muur genoemd die door Arabische delen van de stad zou lopen. Als dat al feitelijk zou kunnen worden aangetoond, dan nog ontbreekt hierbij de nodige achtergrondinformatie. De plaats van de muur, of veiligheidshek, is mee bepaald in overleg met belanghebbende instanties en dus niet lukraak alleen door Israël gepland. Hier moet ook nadrukkelijk bij genoemd worden dat het veiligheidshek er voor zorgt dat het aantal zelfmoordaanslagen drastisch is verminderd. Dit alles in aanmerking genomen is het gewenste ideaal van een open Jeruzalem op dit moment inderdaad nog ver verwijderd. Aan het eind van het artikel komt Alfred Muller tot de slotsom, dat 'Israëliërs en Palestijnen zouden kunnen kijken naar regelingen waarbij niet één partij het voor het zeggen heeft'. Hiermee wordt naar mijn mening de suggestie gewekt dat Israël het voor het zeggen heeft en daarom verantwoordelijk kan worden gehouden voor het conflict. Maar dat valt Israël zeker niet alleen aan te rekenen! Het ideaal van een 'open Jeruzalem' zou wellicht ooit haalbaar kunnen zijn, maar in dat geval zullen zeker ook de Palestijnen met concessies moeten komen die er echt toe doen. Te beginnen met dat zij zich ook houden aan de Oslo – afspraken! Dan kan er een eerste voorzichtige stap in de goede richting worden gezet. Daarbij is dé voorwaarde dat álle Arabieren, waaronder dus ook de Palestijnen, het bestaan van een Joodse staat accepteren. Jeruzalem kan uiteindelijk pas dán open zijn wanneer Christenen en Moslims samen erkennen dat Jeruzalem al 3000 jaar heilig is voor de Joden.

 

 

J.S.

 

Bron:

http://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/Terrorism/TerrorAttacks.html

 

 

 

 

 

'Open' Jeruzalem lijkt nog ver weg

http://www.nd.nl/artikelen/2011/maart/19/-open-jeruzalem-lijkt-nog-ver-weg
JERUZALEM - De Palestijnen willen graag een open Jeruzalem, zonder muur. Dat kan niet zonder dat het toezicht op de veiligheid goed geregeld is.
Israëliërs en mensen die Israël steunen zeggen vaak dat Palestijnen en de rest van de wereld de stad Jeruzalem willen 'verdelen'. De voorstelling die ze daarbij maken, is dat er een soort grote muur door de stad komt te slingeren en dat mensen in het Joodse West-Jeruzalem niet meer naar het Palestijnse Oost-Jeruzalem kunnen, en omgekeerd. Israël krijgt een aartsvijand op de stoep, die de Joden zal beletten het oudste gedeelte van de stad te bezoeken.
Als Palestijnen spreken over de ideale oplossing voor de stad, gebruiken ze het Engelse woord 'to share' ('samen delen'). Volgens hen moet een bestuursvorm uitgevonden worden waarbij beide partijen evenveel te zeggen hebben. Jeruzalem moet de hoofdstad worden van zowel Palestina als Israël.
Palestijnen hanteren daarbij als uitgangspunt de grens van voor de Zesdaagse Oorlog van 1967. Wat voordien bij Israël hoorde, blijft bij Israël; wat toen in Jordanië lag, komt in Palestina terecht. Maar Palestijnse leiders hebben aan de onderhandelingstafel ook laten blijken ze grensveranderingen te willen accepteren. Uit de 'Palestina-documenten', die eerder dit jaar door al-Jazeera werden gepubliceerd, bleek bijvoorbeeld dat Palestijnen bereid waren concessies te doen over de meeste Joodse wijken die na 1967 werden gebouwd.
soevereiniteit
Palestijnen spreken ook over verdeling van soevereiniteit. De Arabische wijken moeten volgens hen onder Palestijnse soevereiniteit komen. Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever krijgen vrije toegang tot Jeruzalem. De Joodse wijken blijven onder Israëlische heerschappij als hoofdstad van Israël. De bedoeling is dat de stad 'open' blijft. Dat wil zeggen geen muur of versperring tussen de Israëlische en Palestijnse wijken. Iedereen moet ongestoord van de ene wijk naar de andere kunnen reizen, ongeacht onder wiens soevereiniteit elke wijk staat.
Maar wat zijn de consequenties voor de veiligheid? De Palestijnse activist Hanna Siniora stelt dat vijandschap wordt veroorzaakt door bezetting en gebrek aan zelfbeschikking. Als de Palestijnen een eigen staat hebben, kunnen Israël en Palestina vrije en open grenzen hebben, meent hij. Misschien nog niet direct, maar wel als de vrede is gestabiliseerd.
Niet iedereen is echter zo optimistisch. Israëlische en Palestijnse veiligheidsdiensten kunnen veel doen om terreuraanslagen te stoppen, maar zullen niet altijd succesvol zijn. Het Midden-Oosten is rijk aan extremisten die maar wat graag dood en verderf zaaien bij de partij die zij haten. Breekt er geweld uit in het nieuwe en open Jeruzalem, dan lopen de levens van Israëliërs en Palestijnen gevaar, zakt het toerisme ineen en kunnen de heilige plaatsen worden beschadigd. Het is daarom van belang dat Jeruzalem onder toezicht blijft staan van één veiligheidsapparaat en één uiteindelijke soevereiniteit.
muur
Dat wil niet zeggen dat alles moet blijven zoals het nu is. Israël zelf heeft de eenheid niet serieus genomen. De huidige muur, bijvoorbeeld, loopt door Arabische delen van de stad. De bewoners aan de andere kant van de barrière kunnen Jeruzalem weliswaar nog binnen, maar moeten wel door een wegversperring van de grenspolitie. Onder de Palestijnen is een groot gebrek aan huizen. Volgens Dr. Jeff Halper van het Israëlische Comité tegen Huisverwoestingen zijn in Oost-Jeruzalem 25.000 woningen te weinig. Verder hebben in de Arabische wijken de gemeentescholen, waar het onderwijs gratis is, duizend klaslokalen tekort. Als daar geen plaats, moeten ouders hun kinderen naar privé- of 'onofficiële' scholen sturen. Ze draaien dan zelf op voor de hoge kosten. Bovendien laat de dienstverlening in Oost-Jeruzalem sterk te wensen over.
Als de Palestijnen - een derde deel van de bevolking - allereerst gebruik zouden maken van hun recht om te stemmen voor burgemeesters en gemeenteraden, en vervolgens zouden deelnemen aan het gemeentebestuur, dan zouden ze verbeteringen kunnen doorvoeren. Ze zouden bij een politieke regeling voor de stad ook verregaand zelfbestuur in eigen wijken kunnen krijgen. Het zou ideaal zijn, als ook Palestijnen betrokken zouden worden bij de Israëlische politiemacht voor de stad. Maar dat lijkt - gezien het niveau van haat en wantrouwen - nu nog zeer ver weg.
De onderhandelingen liggen op het ogenblik stil en het ziet er niet naar uit dat ze zullen worden hervat. Maar als dat gebeurt, zouden Israëliërs en Palestijnen kunnen kijken naar regelingen waarbij niet één partij alles voor het zeggen heeft, of waarbij de soevereiniteit op ingewikkelde wijze wordt verdeeld en waarbij de veiligheid op het spel komt te staan. <

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

zaterdag 19 maart 2011

Leugens van Ma'an News (& Joop.nl) over Itamar

 
INN is ook niet echt een neutrale bron, maar als tegengif tegen de leugens van Ma'an die gretig worden overgenomen door Nederlandse antizionisten en een website als Joop.nl, is het wel nuttig.

There is only one problem: Itamar has no foreign workers. It does not allow them. The Fogel home in Itamar was built solely by Jewish workers. INN received this information from the Samaria regional authority in answer to its query upon reading the, now proven to be blatantly false, Maan article.

We kunnen aannemen dat INN, dat ideologisch dicht bij de kolonisten staat, weet waar het over praat. Itamar bestaat uit een kleine hechte gemeenschap en als daar Thai zouden werken dan was dat wel bekend. Ook Elder of Ziyon, die zelf navraag heeft gedaan bij de Israelische autoriteiten, schreef dat het verhaal van Ma'an over de Thaise werkers nergens op is gebaseerd. Maar een zogenaamd serieuze opiniesite als Joop.nl schrijft doodleuk:

De moordenaar van het gezin is hoogstwaarschijnlijk een Thaise arbeidsmigrant, en niet, zoals internationale media sinds het incident beweren, een Palestijn.

Nu de waarheid over de daadwerkelijke moordenaar boven water dreigt te komen, is de Israëlische regering terughoudend met haar berichtgeving. Er is een spreekverbod uitgevaardigd om de grove fouten van de overheid te verdoezelen. 

Zover wil zelfs Ma'an niet gaan, dat schreef:

"Malki's statement led to rumors on the Palestinian side, culminating Monday with Palestinian websites reporting Israeli police had arrested a Thai worker on suspicion of murdering the Fogel family."

En eerder wel beweerde dat Israel tientallen Thai had opgepakt.
 
Tot zover dus ook de betrouwbaarheid van VARA's JOOP, een site waar (sorry als dit PVVerig klinkt) gemeenschapsgeld aan wordt verspild. Van dat geld zou je een echt goede informatiesite over het Midden-Oosten kunnen maken, in plaats van een Israel bashing site waar allerlei bekende en minder bekende figuren hun volkomen ongefundeerde mening mogen geven.
 
RP
-------
 

Gag on Itamar Investigation, But Maan News Prints Blatant Lies

by INN Staff
 

A gag order has been imposed on information connected to the investigation of the brutal slaughter of five members of the Fogel family in Itamar on Friday night.

Israeli forces are questioning everyone who might know or have seen anything untoward in the Samaria community. According to Maan News Agency, that included the Thai and Philippine workers who are employed there.  This 'fact' gave the opportunity to several Palestinian news agencies, taking their cue from the Bethlehem-based, PA supporter, Ma'an News,  to run stories claiming that a foreign worker had been arrested for the killings as he was owed money by the family.

There is only one problem: Itamar has no foreign workers. It does not allow them. The Fogel home in Itamar was built solely by Jewish workers. INN received this information from the Samaria regional authority in answer to its query upon reading the, now proven to be blatantly false, Maan article.

Palestinian Authority chairman Mahmoud Abbas has declared that Arabs did not commit the slaughter of six members of the Fogel family at Itamar. He alleged that "Israeli authorities ordered the publishing of bloody photos of the murders, using them to blackmail Abbas and pressure him to resume negotiations, although Netanyahu knows that the killer is not anonymous anymore and for sure he is not a Palestinian," acording to the official PA WAFA website.

The focus of the IDF search for the murderers is in nearby Arab settlements. Israeli forces detained over 300 Palestinians in the village of Awarta in the Nablus district after imposing a three-day curfew on residents, Palestinian security officials told AFP. Two Palestinian Authority intelligence officers were amon those detained, officials added.

According to Maan, the militant wings of Hamas, Islamic Jihad and Fatah have all denied involvement in the murders, with the Al-Aqsa Brigades, who originally claimed credit for the barbaric slaughter, saying Monday in a statement that they "oppose the targeting of civilians and killing of children no matter what the pretext may be."

There was rejoicing in the streets of Gaza, handing out of sweets  and stated approval on the part of Hamas at the news of the murders.  One day after the terrorist massacre in Itamar, Abbas' Fatah faction named a town square after the jihadist leader of a 1978 bus hijacking in which 35 Israelis were killed.

The Gaza government also accused Israel of assuming prematurely that the killings were perpetrated by Palestinians. Perhaps the Gazan reaction is the one believed by CNN, which put quotes around the words "terrorist attacks" in its original coverage. Israel protested to CNN., a further proof of the investigation's focus, if any was needed in addition to the electronic fence alert and previous terrorist history in Itamar

 

Enquete over intolerantie, vooroordelen en discriminatie in Europa

 
Een nieuw onderzoek naar intolerantie, vooroordelen en discriminatie in acht Europese landen, met alarmerende resultaten. Wouter plaatste al het J-Post bericht hierover.
Zoals gezegd komt Nederland er relatief goed vanaf, maar het is natuurlijk verbluffend dat tussen de 47,7% (hoogst) en 38,7% (laagst) van de mensen in acht verschillende Europese landen meent dat Israel de Palestijnen aan het uitroeien is. De stelling "Gezien het Israelische beleid kan ik begrijpen waarom mensen een hekel hebben aan Joden" wordt door vergelijkbare aantallen onderschreven. Dat is mede het gevolg van de totaal eenzijdige en soms ronduit onjuiste berichtgeving over Israel en het conflict met de Palestijnen door de media. Het zou mooi zijn als er een vervolg onderzoek zou komen naar de oorzaken van deze houding ten opzichte van Israel en Joden, en vooral de verandering ten slechte.
 
Gevraagd wat zij vonden van de stelling dat 'Israel voert een uitroeiingsoorlog tegen de Palestijnen', was 47,7 procent van de ondervraagde Duitsers het daarmee eens – het hoogste percentage in West-Europa. In Nederland denkt 'maar' 38,7 procent dat. Het laagste percentage, maar het blijft hoog.
Deze stelling werd gebruikt om de houding te onderzoeken jegens het gelijkstellen van Israel aan de nazicampagne om de Joden in Europa uit te moorden. Zowel Amerika als de EU definieren die gelijkschakeling als een uiting van hedendaags antisemitisme.
Gezien de koele houding van de Poolse buitenlandse politiek jegens Israel noemt de Jerusalem Post het alarmerend dat 63,3 procent het eens zijn met de stelling dat Israel de Palestijnen probeert uit te roeien.
De stelling: "Gezien het Israelische beleid kan ik begrijpen waarom mensen een hekel hebben aan Joden" werd bevestigd door 35,6 procent van de ondervraagden in Duitsland en 35,9 procent van de Engelsen. In Nederland was 41,1 procent het hiermee eens. In Polen was dit percentage 55,2 procent, in Hongarije 45,6 procent en in Portugal 48,8 procent. Frankrijk weigerde mee te doen aan dit onderdeel.
 
RP
---------
 

47% Van de Duitsers denkt: 'Israel roeit Palestijnen uit'

do 17-03-2011
 
 
Nederland kwam relatief goed uit een Duitse studie naar intolerantie, vooroordelen en discriminatie in acht Europese landen. Maar de resultaten zijn weinig bemoedigend. Ruim 41% van de Nederlanders 'kon begrijpen waarom mensen een hekel hebben aan Joden'.
Onderzoekers van de Universiteit van Bielefeld legden uitspraken voor aan representatieve steekproeven van 1000 mensen elk in Nederland, Duitsland, Engeland, Frankrijk, Italie, Portugal, Polen en Hongarije. Hun conclusie: vijandigheid tegen mensen op grond van de groep waartoe zij worden gerekend, denigrerende houdingen en vooroordelen tegen wie als "vreemd" of "anders" wordt ervaren, zijn in Europa wijd verbreid.
Het rapport Die Abwertung der Anderen. Eine europäische Zustandsbeschreibung zu Intoleranz, Vorurteilen und Diskriminierung werd 11 maart gepresenteerd. Vreemd genoeg vonden wij er bijna alleen in Duitse en in Joodse bladen publicaties over, hoewel de inhoud op zijn minst voor de inwoners van de acht onderzochte landen interessant moet zijn. 
 
Wat betreft xenofobie, islamvijandigheid en racisme vond de studie slechts kleine verschillen tussen de landen. Voor antisemitisme, sexisme en homofobie vonden de onderzoekers wel significante verschillen. 
Rond de helft van alle Europese ondervraagden vindt dat er in zijn land teveel buitenlanders wonen, concludeert het rapport - 'Verenigd in haat', kopte de Duitse Taz.
Ook de helft veroordeelde de hele islam als 'religie van de intolerantie', in Nederland zo goed als elders – zelfs in Oost-Europese landen waar maar weinig moslims wonen. De afwijzing was het sterkst in Duitsland en Polen, waar een meerderheid vond dat de islam niet te rijmen is met de eigen cultuur.
 

Racisme

Wie huwelijken tussen mensen van verschillende huidskleur afwijst en vindt dat het verschil in kleur een "natuurlijke" hierarchie aangeeft, noemt de studie een racist. 30,5 Procent van de Duitsers vonden dat er een 'natuurlijke hierarchie bestaat tussen zwarte en witte volken'. Behalve in Italie (18,7procent) is dat percentage in de andere landen nog hoger; het hoogst in Portugal, Polen en Hongarije.
 

Sexisme en homofobie

"Vrouwen horen in de keuken" is geen sexistische uitzondering maar consensus in Hongarije, Polen en Portugal. Ook in Duitsland, Groot Brittannie en Frankrijk zei een meerderheid van de ondervraagden dat vrouwen hun rol als vrouw en moeder serieuzer moeten nemen. Nederland was de uitzondering. 
Ook wijst een meerderheid huwelijken tussen twee mannen of twee vrouwen af: 88,2 procent van de Polen, rond tweederde van de Portugezen, Italianen en Hongaren en tussen de 40 en 50 procent in de andere landen. Ook hier is Nederland de uitzondering, met 17 procent afwijzenden. 
 

Antisemitisme

Op antisemitische vooroordelen reageerden de respondenten in de acht landen zeer verschillend, meldt het rapport.
In Italie en Frankrijk hadden de ondervraagden minder antisemitische vooroordelen dan gemiddeld. In Engeland en Nederland werden ze het minst vaak aangetroffen. 
In Polen en Hongarije is antisemitisme echter wijd verbreid. Zo vindt 69,2 procent van de ondervraagden in Hongarije vindt dat 'Joden teveel invloed hebben', in Polen was dat 49,9 procent.
De onderzoekers vroegen ook of 'Joden proberen hun voordeel te doen met het feit dat ze in de nazitijd slachtoffers waren'. Bijna de helft van de Duitse ondervraagden, 48,9 procent, was het met die uitspraak eens- het hoogste percentage in de West-Europese landen. In Nederland was het aantal bevestigingen het laagst, met 17,2 procent; in Frankrijk was het percentage bevestigingen 32,3, in Engeland 21,8, in Portugal 52,2 en in Italie was 40,2 procent het hiermee eens. In Oost-Europa lag het percetage ondervraagden die dit vonden nog hoger: 72,2 procent in Polen en in Hongarije 68,1 procent. 
 

Israel

Beate Küpper, een van de onderzoekers, vertelde de Jerusalem Post dat uit het onderzoek een sterk 'antisemitisme laat zien dat verbonden is met Israel en schuil gaat achter kritiek op Israel'. 
Gevraagd wat zij vonden van de stelling dat 'Israel voert een uitroeiingsoorlog tegen de Palestijnen', was 47,7 procent van de ondervraagde Duitsers het daarmee eens – het hoogste percentage in West-Europa. In Nederland denkt 'maar' 38,7 procent dat. Het laagste percentage, maar het blijft hoog.
Deze stelling werd gebruikt om de houding te onderzoeken jegens het gelijkstellen van Israel aan de nazicampagne om de Joden in Europa uit te moorden. Zowel Amerika als de EU definieren die gelijkschakeling als een uiting van hedendaags antisemitisme.
Gezien de koele houding van de Poolse buitenlandse politiek jegens Israel noemt de Jerusalem Post het alarmerend dat 63,3 procent het eens zijn met de stelling dat Israel de Palestijnen probeert uit te roeien.
De stelling: "Gezien het Israelische beleid kan ik begrijpen waarom mensen een hekel hebben aan Joden" werd bevestigd door 35,6 procent van de ondervraagden in Duitsland en 35,9 procent van de Engelsen. In Nederland was 41,1 procent het hiermee eens. In Polen was dit percentage 55,2 procent, in Hongarije 45,6 procent en in Portugal 48,8 procent. Frankrijk weigerde mee te doen aan dit onderdeel.
 

Oorzaken

Onderzoeker Beate Küpper noemde de uitbarsting van jodenhaat in Duitsland "opmerkelijk", omdat daar op grote schaal educatieve en herdenkingsevenementen aan de Sjoa worden gewijd. Haar team heeft echter geen onderzoek gedaan naar de factoren die dit kunnen verklaren.
Duitse wetenschappers spreken in dit verband vaak van 'secundair antisemitisme'; om te kunnen leven met hun schuldgevoelens over de Holocaust schuiven Duitsers, zegt deze theorie, de schuld daarvan op de Joden en Israel. Dit zou de buitenproportionele kritiek op Israel in de Duitse media en het parlement kunnen verklaren.
Bij het analyseren van antisemitische hatemails vond CIDI deze omkering echter ook in Nederland: ook hier wordt nogal eens gezegd dat de Holocaust 'eigen schuld' was van de Joden of van Israel (dat destijds nog niet bestond). Een samenvatting van die analyse leest u hier, onderaan die pagina klikt u door naar het uitgebreide rapport met voorbeelden.
 
 
Bronnen: 
 

donderdag 17 maart 2011

Het diplomatieke fiasco van Israel is even serieus als een militaire blunder


Wanneer Israel in oorlogen fouten maakt, moeten de verantwoordelijken onmiddelijk opstappen. Na ieder fiasco of iedere fout wordt uitgebreid onderzoek gedaan. In 1973, 1982, 2006 en na de recente Gaza oorlog werden onderzoekscommissies aangesteld die onderzochten waarom Israel bepaalde zaken niet zag aankomen, zich liet verrassen, waarom er zoveel burgers omkwamen of men de raketten maar niet kon uitschakelen. Maar op het diplomatieke front verliest Israel slag na slag en niemand wordt ter verantwoording geroepen, niemand wordt ontslagen en er worden geen onderzoekscommissies benoemd. Israel vertrouwt nog steeds vooral op het leger, en dat geeft de mensen het gevoel dat ze sterk en onafhankelijk zijn. De VN en de rest van de wereld worden als hopeloos partijdig, zo niet antisemitisch gezien. Aldus Doron Rosenblum in Haaretz:
 
Even though the diplomatic fiasco that Israel is experiencing now is no less serious than a military blunder, and its implications in the long run are perhaps even more threatening to the country's future and robustness, no protest movement has sprung up against those clearly responsible for the failure. No commission of inquiry has been appointed. Even the state comptroller does not sniff any possibility of unveiling the rot. Benjamin Netanyahu and Avigdor Lieberman continue to stretch out in their armchairs, their arrogance and defiance grow, and they have rolled up their sleeves to continue the same "policy," while it explodes in our faces daily.

Ik begrijp ergens wel dat men in Israel weinig vertrouwen heeft in de VN en andere diplomatieke organen, dat men het idee heeft dat je nog zo'n goed verhaal kunt hebben maar het heeft geen enkel effect. Op het strijdtoneel is dat anders: als je je goed voorbereidt en goeie wapens hebt, kun je winnen. Maar in de diplomatieke arena lijken goede argumenten Israel niet echt te helpen. En als je het gevoel hebt dat je toch niet kunt winnen en toch je recht niet krijgt, wend je je af. Maar ondertussen gaat de delegitimatie door en komt Israel steeds geisoleerder te staan. Zij zal deze strijd even serieus moeten gaan nemen als een militaire strijd, en er even vaardig in moeten zien te worden, wil de Joodse staat straks trots haar honderd jarig bestaan kunnen vieren.
 
RP
--------


Israel's diplomatic fiasco is serious as a military blunder
No one is going out in the streets holding placards protesting against the fall of one political outpost after another; there are no demonstrations against the apathy that holds Israel captive as its isolation grows, year after year.
http://www.haaretz.com/print-edition/opinion/israel-s-diplomatic-fiasco-is-serious-as-a-military-blunder-1.348501

By Doron Rosenblum

Let's imagine that Golda Meir and Moshe Dayan continue to head the government and the Defense Ministry for months and years after the debacle of the Yom Kippur War; and not merely that, but that no decisive situation was reached during the war and hostile forces continue to pour in from north and south, to Ashkelon and to Tiberias, and to mount a siege of Israel's major cities.

Is such an unrealistic scenario possible? Could it happen in a country of committees of inquiry and state comptroller reports when the careers of senior army and government figures are ended almost automatically after every bungled battle? The answer is: yes. It's not only possible but happening right now in front of our eyes. It happens under one condition - that the disaster takes place not on the battlefield, but in the political arena.

With well-honed apathy, one can dismiss the horrifying survey the BBC released this week saying that a huge percentage of the public in 27 countries places Israel among the most hated states in the world, alongside Iran and North Korea.

It's possible not merely to scorn these findings (and similar ones published in recent years ), but even to wallow in them in the kind of masochistic pleasure which became a motto of Israeli foreign policy in the Netanyahu-Lieberman era - Happy are we, we are hated! We are hated anyway simply because we are Jews and because the world is anti-Semitic. Why try to be "Israeli"? To what end should we attempt to take our fate into our own hands and strive for normalization and a diplomatic solution if they will go on hating us anyway?

On the contrary, we can supply the gentiles with new reasons to hate us: We shall continue to settle and to irritate them until they burst a blood vessel and - as a bonus - we shall strengthen our "Jewish identity." That means we shall curl up tighter inside our ethnocentric ghetto mentality.

Even though the diplomatic fiasco that Israel is experiencing now is no less serious than a military blunder, and its implications in the long run are perhaps even more threatening to the country's future and robustness, no protest movement has sprung up against those clearly responsible for the failure. No commission of inquiry has been appointed. Even the state comptroller does not sniff any possibility of unveiling the rot. Benjamin Netanyahu and Avigdor Lieberman continue to stretch out in their armchairs, their arrogance and defiance grow, and they have rolled up their sleeves to continue the same "policy," while it explodes in our faces daily.

Only one voice has been heard - the profound and courageous words of Ilan Baruch, the Foreign Ministry official who resigned in protest over the "malignant diplomatic dynamic" of the Netanyahu government, which is acting provocatively in a way that "threatens Israel's international standing and undermines the legitimacy not only of the occupation but also Israel's very membership in the family of nations."

In retrospect, will we compare this lone protest to Motti Ashkenazi, who provoked the outrage that followed the Yom Kippur debacle? That's doubtful. Israelis have become accustomed to being dependent, almost exclusively, on the army, on its campaigns and wars, for their sense of self-importance and national morale. No civilian political culture has developed that can grasp profoundly - sometimes with horror - the fateful significance of coping with the diplomatic challenge, which is the real playing field of the nations. No one is going out in the streets holding placards protesting against the fall of one political outpost after another; there are no demonstrations against the apathy that holds Israel captive as its isolation grows, year after year.

When people want to say a good word about Netanyahu and the way in which he functions, they point mainly to the "quiet on the security front." They boast that "there are no terrorist attacks on the buses," that the stock exchange is rising, and that the number of soldiers dying is small. It makes you think of a person whose home burned down and now is proud of the fact that he's gotten rid of the smoky smell, while a flood is washing away the ground on which it stands.

woensdag 16 maart 2011

Israël akkoord met huizenbouw westoever.

Op afgelopen vrijdag 11 maart werden in Itamar, een dorpje in Samaria, een vader en moeder met hun drie kinderen op wrede wijze met mesteken om het leven gebracht. Volgens de politie is een aantal Palestijnen verantwoordelijk voor dit bloedbad. In Israël heerst sinds de zaterdagochtend daarna, verdriet, verontwaardiging en woede over deze gruwelijke daad. Eerst op zondag 13 maart besteedt Trouw aandacht hieraan. De titel voorspelt al weinig goeds voor de Israëlische kant. Het artikel zelf wordt dan ook geopend met de melding dat Israël toestemming heeft gegeven voor de bouw van honderden huizen voor Joodse kolonisten op de bezette Westelijke Jordaanoever. Let wel, die mededeling wordt dus bovenaan in het artikel geplaatst! Pas in de derde alinea wordt gemeld dat de toestemming kort na het moment van de moord op het gezin in Itamar werd gegeven. In de volgende alinea staat dat de bouw van huizen op de bezette Westelijke Jordaan oever omstreden en één van de grootste drempels voor overleg tussen de Palestijnen en Israël is. In de vijfde alinea spreekt een woordvoerder van de Palestijnse president Mahmud Abbas van "een fout", die zeer waarschijnlijk "grote problemen" gaat opleveren. Zo laat ook Trouw bijna uitsluitend het Palestijnse perspectief aan bod komen. Feitelijk gaat hier om een afschuwelijke moord die heel Israël geschokt heeft. Bovendien kan deze moord niet los gezien worden van de haatcampagne die gevoerd wordt tegen de Joden op de Westelijke Jordaanoever. Als gevolg van deze haatobsessie is het beeld ontstaan van een crimineel 'kolonistencollectief' dat alleen maar uit extremisten bestaat. In werkelijkheid houdt de overweldigende meerderheid van de Joden op de Westelijke Jordaanoever zich alleen maar bezig met werken, leren en met het vervullen van religieuze en burgerplichten.  In de laatste alinea van het artikel wordt nog maar eens duidelijk gemaakt dat volgens het Internationaal Gerechtshof in Den Haag de nederzettingen in strijd zijn met het volkenrecht en dus illegaal. Dat het vermoorden van totaal onschuldige mensen eveneens illegaal is wordt er niet bij genoemd. Trouw heeft met het publiceren van dit artikel geen empathie met de slachtoffers van deze afschuwelijke moord getoond.

 

J.S.

 

Bronnen:

 

http://www.refdag.nl/opinie/opinie/moord_op_joods_gezin_in_itamar_gevolg_van_jarenlange_haatcampagne_tegen_de_joden_1_539935

 

http://www.zionism-israel.com/blog/archives/00000544.html

 

 

 

Israël akkoord met huizenbouw westoever

http://www.trouw.nl/tr/nl/4496/Buitenland/article/detail/1859283/2011/03/13/Israel-akkoord-met-huizenbouw-westoever.dhtml

 

Israël heeft toestemming gegeven voor de bouw van honderden huizen voor Joodse kolonisten op de bezette Westelijke Jordaanoever. Dat meldde premier Benjamin Netanyahu zondag.

De woningen moeten komen in Gush Etzion, Maale Adumim, Ariel en Kiryat Sefer. Dat zijn nu al de grootste nederzettingen in het bezette gebied. Netanyahu gaf geen exact aantal van de nog te bouwen woningen. De krant Haaretz stelt dat het gaat om vijfhonderd panden.
 
Het besluit kwam kort na de moord op een Israëlisch gezin in Itamar, een nederzetting op de westoever. Een vader, moeder en drie kinderen werden in hun bedden omgebracht met messteken. Volgens de politie is een aantal Palestijnen verantwoordelijk voor het bloedbad. Er is nog niemand opgepakt.
 
De bouw op de Westelijke Jordaanoever is omstreden. Het vormt één van de grootste drempels voor overleg tussen de Palestijnen en Israël. De vredesgesprekken liggen stil sinds Netanyahu in november weigerde een bouwstop voor het gebied te verlengen.
 
De Palestijnen reageerden dan ook geagiteerd op het Israëlische besluit. Een woordvoerder van de Palestijnse president Mahmud Abbas sprak van "een fout", die zeer waarschijnlijk "grote problemen" gaat opleveren. Ook de Palestijnse autoriteit veroordeelde de beslissing.
 
Israël bezette de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem tijdens de Zesdaagse Oorlog in 1967. Enkele maanden later begon de bouw van nederzettingen in het gebied. Nu wonen er inmiddels ongeveer 500.000 kolonisten te midden van 2,5 miljoen Palestijnen. Volgens het Internationaal Gerechtshof in Den Haag zijn de nederzettingen in strijd met het volkenrecht en dus illegaal.

woensdag 9 maart 2011

Van Agt in Pauw en Witteman: “Israël is de hoofdschuldige van het probleem”

Het optreden van Dries van Agt in het programma Pauw & Witteman van afgelopen maandag 7 maart wordt op hun site als volgt aangekondigd:

"Oud-premier Dries van Agt bezocht vorige week samen met de directeur van The Rights Forum Israël en de Westelijke Jordaanoever. Van Agt is bestuursvoorzitter van The Rights Forum, een stichting die zich inzet voor een rechtvaardig Midden-Oosten beleid. Van Agt sprak tijdens de reis onder meer met de Palestijnse premier Salam Fayyad over de opstelling van Nederland tegenover het Israëlisch-Palestijnse conflict sinds het nieuwe kabinet. Ook sprak hij met de Palestijnse oud-minister Hanan Ashrawi, die ook deelnam aan de Madrid Vredesconferentie van 1991"

 

Link naar de uitzending zelf: http://player.omroep.nl/?aflID=12226491

 

 

 

 

De stichting The Rights Forum zet zich naar eigen zeggen in voor een rechtvaardig Midden-Oosten beleid. In werkelijkheid is deze rechtvaardigheid er één die eenzijdig ónrecht doet aan Israël. Logisch, dat de initiatiefnemer voor de oprichting van deze stichting, Dries van Agt, de juiste volgorde van feiten in het Midden Oostenconflict tijdens de tv uitzending van P&W op 7 maart botweg omdraaide. Hij was te gast in P&W voor wie hij naar aanleiding van zijn reis naar Israël en de West Bank van afgelopen 27 februari tot en met 3 maart een dagboek heeft bijgehouden. Van Agt stelde meteen al aan het begin van de uitzending vast, dat Israël de hoofdschuldige is van het conflict tussen de Palestijnen en Israël. Die stelling is niet juist! In werkelijkheid is de verhouding tussen de Arabische landen en Israël de kern van het Midden Oostenconflict en daarom de hoofdschuldige. Israël, als Joodse staat op Islamitisch grondgebied, wordt door deze landen afgewezen met alle gevolgen die dat met zich meebrengt. Van Agt ging in de uitzending verder met op te merken dat 'wie voortdurend wordt aangevallen, zich zelf ook probeert te verweren', en doelde daarmee op de Palestijnse bevolking. Die opmerking gaat echt alle perken te buiten! Het is in werkelijkheid Israël wat voortdurend wordt aangevallen en als reactie daarop zich moet verdedigen. Hoewel van Agt zelfs bij P&W niet meer helemaal kritiekloos wordt benaderd, tóch blijven deze programmamakers in gebreke! Zo onderschatten Pauw en Witteman beiden het wapentuig van de Palestijnen en doen dat bijvoorbeeld af als stenen. Bovendien weerleggen ze niet de opmerking die van Agt maakt, dat de annexatie door Israël van Palestijns gebied enorm is geweest. De Israëlische nederzettingen zijn namelijk gebouwd op maar 3% van het totale oppervlak van de West Bank. Dát had door de programmamakers als argument tegen van Agt horen te worden gebruikt! En zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar helaas, het kwaad is al geschied. Dries van Agt mocht weer eens voor de camera zijn indrukken naar aanleiding van zijn bezoek aan Israël en de West Bank, voor een groot kijkerspubliek gaan toelichten.

 

J.S.

 

 

http://www.israel-palestina.info/modules.php?name=News&file=article&sid=1314

 

vrijdag 4 maart 2011

Paus: ‘Joden niet collectief verantwoordelijk voor Jezus’ dood’

Naar aanleiding van de recente stellingname van de paus dat de Joden vrijgesproken dienen te worden van de kruisiging van Christus heeft onder meer het Katholiek Nieuwsblad op 3 maart 2011 hieraan een artikel gewijd.

Het is een teleurstellend artikel in vergelijking met veel andere publicaties hierover in de veelgelezen en seculiere mainstream media. Zij nemen alleen de berichtgeving van het ANP over.

Het Katholiek Nieuwsblad besteedt er op eigen manier aandacht aan. Daarin wordt gemeld dat de Joden niet collectief verantwoordelijk zijn voor de dood van Christus. "De echte groep van aanklagers waren toenmalige tempelkringen", heet het in het op 10 maart verschijnende tweede deel van de trilogie ***Jezus van Nazareth***. Dus tóch de verantwoordelijkheid bij sómmige Joden blijven leggen!

De recente stellingname van de Paus komt naar aanleiding van een voor Joden dodelijke vraag, namelijk wie er verantwoordelijk is voor de kruisiging van Christus. Een betrouwbaar antwoord daarop, aan de hand van bewijzen heeft niemand! Wel zijn er diverse meningen hierover, van buiten en binnen de kerken. Het is opvallend dat juist in het Katholiek Nieuwsblad de berichtgeving hierover genuanceerd is ten aanzien van andere publicaties. Maar dan wel een nuancering die voor Joden negatief is! De vrees voor een blijvende negatieve houding vanuit de Rooms katholieke kerk tegenover de Joden wordt met deze manier van benadering in het Katholiek Nieuwsblad in stand gehouden!

 

J.S.

 

Bron:  http://www.vecip.com/default.asp?onderwerp=68

 

 

 

 

Paus: 'Joden niet collectief verantwoordelijk voor Jezus' dood.

De joden zijn niet collectief verantwoordelijk voor de dood van Jezus. Dat schrijft paus Benedictus XVI in het tweede deel van zijn Jezusboek, waarvan het Vaticaan gisteren enkele stukken openbaar maakte.

De eis Jezus terecht te stellen kwam slechts van delen van de tempelaristocratie en van aanhangers van de in de plaats van Jezus vrijgelaten Barabbas. In geen geval hebben de betreffende passages in de Evangeliën een "racistisch karakter", schrijft de paus.

"De echte groep van aanklagers waren toenmalige tempelkringen", heet het in het op 10 maart verschijnende tweede deel van de trilogie ***Jezus van Nazareth***. Vanwege de amnestie die voor het joodse Pesach-feest werd verleend, had zich "de massa ondersteuners van Barabbas" verzameld. De paus, die het boek mede onder zijn burgerlijke naam Joseph Ratzinger als wetenschapper publiceert, beklemtoont verder dat Jezus jood was, en dat zijn hele oorspronkelijke gemeente uit joden bestond.
Tegelijkertijd keert de paus zich tegen de bewering dat Jezus een revolutionair zou zijn geweest. Zijn boodschap vormde geen gevaar voor de Romeinse heerschappij. Vergrijpen tegen de joodse religieuze wet raakten niet aan de bevoegdheid van de Romeinen, aldus Benedictus.
Het nieuwe pausboek behandelt de periode van de intocht van Jezus in Jeruzalem tot zijn verrijzenis. Het eerste deel, dat in 2007 verscheen, ging over Jezus' openbare optreden van de doop in de Jordaan tot de gedaanteverandering.
Benedictus werkt momenteel aan het derde deel, dat moet gaan over de kindsheid van Jezus.

 

http://www.katholieknieuwsblad.nl/nieuws/item/316-paus-%E2%80%98joden-niet-collectief-verantwoordelijk-voor-jezus%E2%80%99-dood%E2%80%99.html

 

 

 

donderdag 3 maart 2011

Egypte: de Moslim Broederschap heeft geen haast

 
Het CIDI mag dan vaak als pro-Israel lobbyclub worden weggezet, maar haar informatie is bepaald niet gekleurder dan die van vele Midden-Oosten deskundigen, die ook een (soms minder openlijke) politieke visie en agenda hebben. Heeft iemand Bertus Hendriks in Nieuwsuur horen erkennen dat volgens recente opiniepeilingen de Moslim Broederschap op wel 40% van de stemmen zou kunnen rekenen als er vrije verkiezingen komen in Egypte? En dat de Facebook-jeugd die vooral het beeld bepaalde van de opstand op het Tahrirplein in Cairo verre van representatief is, en een grote meerderheid van de Egyptenaren wel voelt voor een flinke dosis islam in het staatsbestel, inclusief stenigen en zweepslagen?
 
Wouter
___________
 
 
CIDI - Centrum Informatie en Documentatie Israël

De Moslim Broederschap heeft geen haast
DI 01-03-2011


Na de verdrijving van Hosni Mubarak door de demonstranten op het Tahrirplein in Cairo bevindt Egypte zich in een overgangsfase. De militairen, die tussentijds de macht hebben overgenomen, beloven hervormingen en vrije verkiezingen. Eén van de groeperingen die zich warm loopt om de macht in Egypte naar zich toe te trekken, is de Moslim Broederschap. Hieronder een profiel van dit Soennitische broertje van de Mullahs in Iran.

Geduld, voorzichtigheid, nederigheid, aanpassingsvermogen en een volledige devotie aan sociale doelen. Dit zijn de karakteristieken die de Moslim Broederschap de afgelopen 83 jaar hebben doen overleven, ondanks de onderdrukking door de Egyptische autoriteiten.

Deze geheime overlevingsstrategie heeft er in veel gevallen toe geleid dat het Westen de Broederschap onderschat. Het is ook de reden dat de Broederschap besloot niet mee te doen aan Egypte's presidentiële verkiezingen, ondanks het feit dat het de sterkste oppositionele groepering is. De Broederschap zal overigens wel aan de parlementaire verkiezingen deelnemen. Daartoe is deze week de Partij van de Vrijheid en Rechtvaardigheid opgericht.

In 1928 opgericht

De Moslim Broederschap werd opgericht in 1928 door Islamitisch geestelijke Hassan al-Banna (grootvader van de in Zwitserland wonende moslim geleerde Tariq Ramadan) en is uitgegroeid tot 's werelds oudste, grootste en best georganiseer de Islamitische beweging. Het credo is: "Allah is ons doel, de profeet is onze leider, de Koran is onze wet, Jihad is onze manier. Sterven voor Allah is onze grootste hoop."

Tegenwoordig wordt de politieke tak van de Broederschap geleid door Mohammed Badie, 67, hoogleraar in de dierkunde. De echte intellectuele macht ligt echter bij de onofficiele geestelijk leider van de Broederschap, Yusuf al-Qaradawi, die alle beslissingen neemt en een van de meest invloedrijke Moslim filosofen in de wereld is.

Qaradawi

Qaradawi leefde jarenlang in ballingschap in Saudi Arabië, maar is na de val van Mubarak teruggekeerd naar Egypte. Vrijdag 18 februari sprak hij op het Tahrirplein tienduizenden Egyptenaren toe. Hij kreeg groot applaus toen hij zei te bidden "voor de bevrijding van Jeruzalem door de Arabieren".

Qaradawi steunt het vermoorden van Israelische vrouwen en kinderen, omdat zij in zijn optiek allemaal soldaten zijn, hij is voorstander van vrouwenbesnijdenis, het executeren van homoseksuelen en het gebruik van geweld tegen echtgenotes. Ook bagatelliseert hij de Holocaust. De Moslim Broederschap wil het vredesakkoord met Israel ongedaan maken op religieuze en politieke gronden, erkent de rechtmatigheid van seculiere rechtsinstanties niet en wil een Moslim kalifaat uitroepen over Egypte en daarbuiten.

Gematigd?

Ondanks deze fundamentalistische missie zijn er vele mensen die de Moslim Broederschap een gematigde organisatie noemen. De directeur van de Amerikaanse binnenlandse veiligheidsdienst, James Clapper, verklaarde deze maand tegenover het Congres dat de Broederschap een `voornamelijk seculiere' organisatie is, die merendeels `sociale doeleinden nastreeft." Hij werd in verlegenheid gebracht toen het Witte Huis hem corrigeerde, maar Clappers zienswijze wordt ook door andere kenners van Egypte gedeeld. Zij noemen Al Qaeda en de Islamitische Jihad radicale Islamistische bewegingen, maar vinden dat de Moslim Broederschap gematigd is.

Hun visie is niet geheel onterecht. Hoewel de Broederschap gebaseerd is op een fundamentalistische agenda, heeft de organisatie meestal een pragmatische aanpak laten zien. Na een mislukte aanslag op het leven van de voormalige Egyptische president Gamal Nasser in 1954 heeft de Broederschap publiekelijk geweld afgewezen binnen de Egyptische grenzen, hoewel geweld elders wel wordt aangehangen.

Egypte's veiligheidsdienst is sindsdien ijverig bezig geweest om de invloed van de Broederschap, die in 1954 werd verboden, te beperken door de organisatie te onderdrukken. Het publiekelijk afwijzen van geweld heeft de Moslim Broederschap echter geholpen te overleven.

Nepdemocratie

In het begin van de jaren '80 heeft de Broederschap om deelname gevraagd aan Egypte's nep-democratie. Dat impliceerde dat de organisatie de onderliggende rechtmatigheid hiervan accepteerde, evenals de seculiere wetten en de gelijke status van vrouwen. Onder radicale Islamistische bewegingen is een dergelijk aanpassingsvermogen ongehoord.

De beslissing om niet mee te doen aan de aankomende presidentiële verkiezingen in Egypte is een ander voorbeeld van dit aanpassingsvermogen - maar ook een demonstratie van zelfvertrouwen, zegt de Arabist Professor Hans Jansen, die jarenlang in Egypte woonde.

"De Moslim Broederschap heeft de conclusie getrokken dat in deze overgangsfase het het beste is om een president te hebben die niet van hen is, maar wel van hen afhankelijk is," zegt Jansen. Volgens recente peilingen zal de Broederschap de grootste partij in het Egyptische parlement worden, met ongeveer veertig procent van de stemmen. In de verkiezingen van 2005, waarover geruchten van verregaande intimidatie door de regering de ronde doen, wonnen kandidaten die voor de Moslim Broederschap als stroman optraden, bijna twintig procent van de stemmen.

President

"Het maakt niet uit of hun vertegenwoordiger de president is, want zij zijn in staat mensen in een positie te beïnvloeden," zegt Jansen. De voordelen zijn echter duidelijk: makkelijkere relaties met het Westen en de seculiere Arabische regimes, waardoor er meer geldelijke steun binnenkomt. Deze steun wordt gebruikt om de eigen infrastructuur te verbeteren en er voor te zorgen dat de Broederschap zijn invloed op scholen en andere sociale organisaties vergroot. Op deze manier kan de Broederschap zich voorbereiden op de overname van de macht als Egypte minder kwetsbaar is geworden.

Jansen ziet een machtsovername van de Broederschap echter niet als onvermijdelijk. "Als de machtigste entiteit in Egypte, is het niet zeker dat het leger de Moslim Broederschap de macht zal laten grijpen." Deze inschatting zou een andere reden kunnen zijn voor de beslissing van de Broederschap niet mee te doen aan de presidentsverkiezingen. Het leger van Egypte is onder Hosni Mubaraks leiding immers het machtigste militaire apparaat van de Arabische wereld geworden.

Uniek

Het is logisch dat de Moslim Broederschap met het verwerven van de macht zal wachten tot het leger zwakker is en niet terug kan vechten. Een potentieel nadeel van die afweging is echter dat andere politieke partijen meer ruimte kunnen krijgen om uit te groeien tot geduchte rivalen van de Broederschap.

Volgens Jansen kan de Broederschap zich dit veroorloven. "Er is geen andere organisatie in Egypte die zich gesteund ziet door zoveel kiezers. De Broederschap is een unicum." Hamas, de Palestijnse tak van de Moslim Broederschap, laat hetzelfde aanpassingsvermogen zien, volgens Jansen. Hij zegt dat Egypte onder het bewind van de Moslim Broederschap geregeerd zal worden op dezelfde manier als Gaza vandaag: een mengeling van nationalisme, religieus fundamentalisme en een zeer anti-Westerse houding .

Steun van Iran

Vanwege zijn flexibiliteit, zal de Soennitische Moslim Broederschap zich zonder problemen over de geschillen met de Shiitische wereld kunnen heen zetten. Steun van Iran voor de doeleinden van de Broederschap zal niet worden afgewezen. Zoals Jansen zegt: "net zoals Hamas", dat ook geen problemen heeft met steun uit Iran.

De meeste waarnemers van de Moslim Broederschap zijn onder de indruk van de slimheid waarmee de beweging opereert en Jansen is geen uitzondering. "Ze zijn zeer intelligent en spelen goed het schaakspel van de politiek."

"Het zou heel fout zijn om hen te onderschatten of hun fundamentalistische Islamistische doeleinden te vergeten. De Broeders zijn behendig in het leggen van coalities en het beste te halen uit bruikbare ideeën. Zij wachten al een halve eeuw op de val van het seculiere regime en hebben geduld. Ze kunnen nog een paar jaar wachten voor de optimale omstandigheden."

Peilingen

Inderdaad, recente opiniepeilingen over hoe Egyptenaren denken over de politieke Islam laten zien dat de Moslim Broederschap reden heeft om optimistisch te zijn.

Uit een peiling van het Pew Global Attitudes Project - een prestigieus onderzoek dat geleid wordt door de voormalige Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Madeleine Albright - blijkt dat 75% van de Egyptenaren het stenigen van overspeligen, het geven van zweepslagen, het verminken van dieven en het executeren van Islam verlaters in de wet wil opnemen.

De Egyptische moslims verwelkomen in grote getalen Islamistische denkbeelden in de politiek. 95 % van de Egyptenaren vindt het positief dat de Islam een grote rol speelt in Arabische politiek.

Hoewel het dus geen uitgemaakte zaak is dat de Moslim Broederschap de macht in Egypte zal overnemen, is het noodzakelijk alert te blijven op wat de organisatie van plan is. Voor Israel is daarbij van groot belang of het geschetste "pragmatisme" van de Moslim Broederschap ook de instandhouding van het vredesproces tussen beide landen zal betekenen.
 

Israël staat export tuinbouwprodukten uit Gazastrook toe

 
De Nederlandse regering zet zich al jaren in om de export van landbouwprodukten uit de Gazastrook weer op gang te brengen. Israel staat die sinds de machtsovername door Hamas nog maar mondjesmaat toe, omdat inkomsten direct of indirect het Hamas regime ten goede komen.
De titel hieronder "Israel helpt Gaza" vind ik daarom nogal misleidend.
 
Interessante vragen die dit oproept:
1- Verdienen de Israeli's ook aan deze export via hun grondgebied en havens?
2- Welk land van herkomst komt er op deze cherrytomaatjes te staan?
3- Als de Israeli's er "Made in Israel" opzetten, zullen de Israel-boycot activisten dan de cherrytomaatjes uit Gaza gaan boycotten?
4- Of zullen ze ze boycotten omdat de opbrengst (zie vraag 1) direct of indirect ook het Israelische regime en haar "racistische bezettingspolitiek" ten goede komt?
 
Wouter
__________
 
 
Israël helpt Gaza met export cherrytomaten


Tholen - De coördinator van de overheidsactiviteiten in Judea, Samaria en Gaza heeft zondag aangekondigd dat Israël haar agrarische hulp bij de export vanuit de Gazastrook zal uitbreiden. Het project wordt aangestuurd door de Nederlandse overheid. De woordvoerder vertelde dat een beslissing van het Ministerieel Comité voor de Veiligheid heeft geadviseerd om de economische activiteiten in de Gazastrook uit te breiden. Er zal deze week begonnen worden met de export van cherrytomaten. De tomaten zullen door Kerem Shalom naar de markten in Europa verzonden worden. Ook werd melding gemaakt van de intensieve samenwerking van coördinator Eitan Dangot met de veiligheidsautoriteiten van de grensovergangen, vertegenwoordigers van de Nederlandse overheid en de Palestijnse Autoriteit.   

De woordvoerder benadrukte dat Israël veel belang hecht aan de betrokkenheid van de internationale gemeenschap bij de uitvoering van haar beleid ten aanzien van de burgerbevolking in Gaza die niet betrokken zijn bij terrorisme tegen Israël, en dat Israël economische projecten in de Gazastrook wil blijven uitvoeren. Dit project is bekend als het Nederlands Overheids Project en bevat ook de uitvoer van 367 ton aardbeien, 5,3 miljoen anjers en 6 ton paprika's. De aankondiging op de uitbreiding van de export uit de "Strip" komt enkele dagen na een raketaanval op Be'er Sheva.

Bron: israelnationalnews.com