donderdag 30 juni 2011

Hezbollah daadwerkelijk in beklaagdenbank

Het Hariritribunaal maakte vandaag de namen bekend van Hezbollah-leden die verdacht worden van de moord op oud-president Rafik Hariri van Libanon.

Al maanden werd de beschuldiging verwacht en al maanden probeert Hezbollah een spaak in het wiel van het tribunaal te steken.

Zelfs de regering van Hariri jr. werd hiervoor ten val gebracht.

De namen zijn:

Mustafa Badr Aldin (zwager van Imad Mughniyah)

Hassan Issa,

Assad Sabra

Salim Ayyash

De zoon van Hariri, Saad,  is erg opgetogen dat de schuldigen nu aangeklaagd worden, maar de werkelijkheid zou wel eens teleurstellend kunnen zijn.

Libanon heeft nu 30 dagen om de verdachten uit te leveren, maar het zou niet verbazen als Libanon dat niet doet.

Hezbollah is een machtige partij in de regering, die zeker dwars zal gaan liggen.

De VN-resolutie die inhield dat Hezbollah moest ontwapenen na de laatste oorlog tegen Israel in 2006 werd ook openlijk afgedaan met de woorden dat ze meer wapens aan zouden schaffen.

Hetgeen ook nog steeds gebeurt onder het toeziende oog van de VN-macht in Zuid-Libanon.

MS

 

Ynet 30/06/2011

 

Hezbollah members indicted in Hariri murder

Lebanese media says four arrest warrants issued against Shiite group members, including brother-in-law of Imad Mughniyah

Roee Nahmias

Published: 

06.30.11, 14:15 / Israel News

Description: Share on TwitterDescription: Share on Facebook

share

Four Hezbollah members have been indicted in the assassination of former Prime Minister Rafik Hariri, Lebanese media outlets reported on Thursday.

 

A delegation from the Special Tribunal for Lebanon filed an indictment in the assassination of Hariri to Lebanon's Attorney General Said Mirza.

 

Members of the UN backed tribunal met Mirza on Thursday and handed him the 163-page report, which includes four arrest warrants against Hezbollah memebers.

 

The Lebanese LBC channel reported that one of the main suspects named in the indictment is Hezbollah senior member Mustafa Badr Aldin, who is also the brother in-law of the organization's former "chief of staff" Imad Mughniyah.

 

According to al-Nahar website, 50-year-old Aldin is accused of planning and supervising the assassination. Other suspects named in the indictment include Hassan Issa, Assad Sabra and Hezbollah member Salim Ayyash.

 

Ayyash, also known as "Abu Salim," holds US citizenship and allegedly orchestrated the murder and participated in the operation itself.

 

If the reports prove to be true, the new government, headed by businessman Najib Mikati, will be put to the test, as Hezbollah holds considerable power in the current cabinet

Hariri's son and outgoing prime minister of Lebanon, Saad Hariri, responded to the reports by saying that "justice has won; now no one can evade responsibility". 

"The murderers' time is coming to an end. This is an historical moment and a victory for Lebanon, international justice, and the souls of the fallen," he said in a statement published by his office.

AFP has reported that Lebanon was given 30 days to arrest the suspects. 

 

Hulpkonvooi met 49 verhuisdozen naar Gaza

 

49  Verhuisdozen, dat is minder dan ik bij een gemiddelde verhuizing heb. De opvarenden snappen zelf ook wel dat dat een lachertje is, en daarom wordt nu steeds duidelijker en openlijker gezegd dat het niet echt om die spullen gaat, maar om het idee, het symbool, om de blokkade te doorbreken. Een 'blokkade' die dagelijks wordt doorbroken door de honderden vrachtwagens met hulpgoederen die via Israel naar Gaza worden gebracht. Daarnaast passeren dagelijks Gazanen de grens van Gaza met Egypte en dan zijn er nog de honderden smokkeltunnels waardoor onder andere bouwmateriaal voor de  diverse nieuwe luxe winkelcentra en vakantieparken en hotels wordt gesmokkeld. Ach, het is net zo iets als het eindeloos doorbreken van het 'taboe' op kritiek op Israel, en de meeste media lijken erin te trappen.

 

Zie ook over dit en aanverwante onderwerpen:

http://www.telegraaf.nl/binnenland/10109082/__Hulpvloot_vandaag_naar_Gaza__.html

http://www.youtube.com/watch?v=vhmBbGFJleU

http://www.youtube.com/watch?v=oJQgDBKeDFU

http://brabosh.com/2011/06/15/pqpct-bjn/

http://www.israel-palestina.info/gaza_blokkade.html

http://israel-palestijnen.blogspot.com/search/label/Gaza%20konvooi%20%2F%20Gaza%20flotilla

http://justiceforgaza.com/

http://www.flotillafacts.com/  
en de Gaza fotoserie op Facebook:

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.154888987878413.32464.151633444870634

 

RP

-----------

 

Hulpkonvooi met 49 verhuisdozen naar Gaza

http://www.telegraaf.nl/binnenland/10102507/__Verhuisdozen_naar_Gaza__.html?p=31,1

door Hans Kuitert en Bart Olmer

AMSTERDAM -  De omstreden actie om de Gaza-zeeblokkade te doorbreken met schepen later deze week is op alle fronten zwaar teleurstellend: zowel wat omvang van de partij hulpgoederen, het zeer bescheiden aantal Nederlandse activisten aan boord van de 'scheepsarmada' en de financiële steun vanuit Nederland.

 

(zie verder op de Telegraaf)

Pers vertrouwt Free Gaza boot niet

 

Het zit de organisatoren van de Gazavloot niet mee. Er varen veel minder schepen uit dan gepland, met minder activisten aan boord, en minder mensen hebben hun steun toegezegd. Verzekeraars doen moeilijk, de Griekse autoriteiten doen moeilijk, en nou vertrekken de journalisten die zouden meevaren ook nog vanwege gebrek aan vertrouwen. Dit is opmerkelijk, want uit de verhalen van deze journalisten blijkt dat zij sympathiek staan tegenover het initiatief en de activisten. Ondanks het feit dat humanitaire goederen onbeperkt Gaza in kunnen worden gebracht en een zeeblokkade legitiem is tegenover een vijandig regime, meenden zij dat de actie steun verdient. Ook blijkt dat er wel degelijk banden met Hamas zijn, ondanks de beweringen van het tegendeel:

 

Hasna el Maroudi (26) ging mee als activist maar zou onderweg ook verslag doen voor 'Uitgesproken Vara' en Joop.nl. "Ik vind deze tocht in principe een fantastische actie, ik ben begaan met Palestijnse mensen en streef naar een vrij Gaza. Maar ik geloof niet dat dit de manier is.
"Ik kreeg geen antwoord op de vraag hoe het zat met de financiering. Ook op de vraag in hoeverre er betrekkingen waren met Hamas was het antwoord onbevredigend."

En opeens kwam Amin Abou Rashed opdagen op Korfoe. Van hem wordt vermoed dat hij banden onderhoudt met de moslimbroeders en Hamas. El Maroudi: "Officieel was hij niet betrokken bij de stichting. Nu bleek hij opeens toch achter de schermen actief. Dat is vreemd voor een organisatie die zegt transparant te zijn. Op het moment dat ik mijn twijfels hierover uitte, kwam er geen reactie. Men zweeg liever. Voor mij was het de reden niet meer mee te gaan."
Abou Rashed vertelde Trouw de boot te hebben geregeld. Of er banden waren met Hamas? "Natuurlijk. Je kunt niet zonder in Gaza."

Hasna el Maroudi had op Joop.nl een tijdje terug een vreselijk suggestief stukje geschreven waarin ze beweerde dat niet Palestijnse 'vrijheidsstrijders' maar Thaise gastarbeiders het gezin Fogel uit Itamar hadden vermoord. Iemand had zoiets in Ma'an gesuggereerd, dus is het waar, dacht ze blijkbaar. Ik heb geen correctie van haar gezien toen Israel de schuldigen had opgepakt, twee strijders van het Volksfron voor de Bevrijding van Palestina, en zij bekenden de moord uit 'ideologische redenen' te hebben gepleegd. Zo iemand gaat dus door voor een 'journalist' en zo iemand knapt zelfs af op de organisatie Nederland-Gaza. Veelzeggend.

Onderstaande is ook illustrerend voor de betrouwbaarheid van de organisatie.

 

De opvarenden was echter verteld dat er onder geen beding zou worden samengewerkt met Hamas. Zo zou UNRWA, de VN-organisatie voor Palestijnse vluchtelingen, de goederen distribueren in Gaza - niet Hamas. UNRWA-woordvoerder Christopher Gunness zegt echter dat er helemaal geen toezegging voor hulp is gedaan. Hij schaart zich achter het standpunt van Ban Ki-moon, die de vloot niet steunt.
 

Zie tevens de verhalen van twee andere journalisten:

Eric Beauchemin

Hasna El Maroudi

 

RP

------------------------

 

Pers vertrouwt Gazaboot niet

http://www.trouw.nl/tr/nl/4492/Nederland/article/detail/2459749/2011/06/29/Pers-vertrouwt-Gazaboot-niet.dhtml

Wilfred van de Poll − 29/06/11, 16:59

 

 Op de Nederlands-Italiaanse boot 'Stefano Chiarini', die meevaart met de internationale vloot naar Gaza, gaan zo'n acht activisten uit Nederland mee. Ook Nederlandse journalisten (onder wie een van Trouw) hadden zich aangemeld - maar zij trokken zich allemaal terug. Wat is er aan de hand?

·       "Wat wij gisteravond in beslotenheid bespraken, stond vanochtend in deTelegraaf! Een journalist heeft gelekt!" Furieus keek Anne de Jong (30) om zich heen. In het Iliadahotel in Gouvia, Korfoe, zaten veertien mensen: acht activisten, twee documentairemakers en vier journalisten. Zij zouden meegaan met de Nederlands-Italiaanse boot naar Gaza. 

Anne de Jong voer vorig jaar mee met de eerste 'freedom flotilla' en is een spin in het web bij de stichting Nederland-Gaza, die het schip samen met de Italiaanse stichting 'Freedom Flotilla Italia' heeft aangekocht.

Haar verwijt, dat een slag in de lucht bleek, zette kwaad bloed bij de journalisten. Wat was dit voor kinderachtige verdachtmakerij?

Journalisten en activisten zochten de afgelopen week op Korfoe naar een manier om hun onderlinge relatie te bepalen. Ze zouden - letterlijk - in hetzelfde schuitje komen te zitten, maar de journalisten wilden toch onafhankelijk blijven. Onmogelijk leek zoiets niet te zijn; makkelijk was het evenmin. Wederzijds vertrouwen was cruciaal.

Maar juist dat vertrouwen liep in Korfoe telkens nieuwe deuken op, door de sfeer van achterdocht die door de organisatie - bewust of onbewust - werd geschapen. "Wij zijn een volledig open en transparante organisatie!" beet De Jong het journaille toe.

Eric Beauchemin (47), journalist voor de Wereldomroep: "Ik doe dit werk al 25 jaar, maar nooit zag ik zo'n gesloten organisatie. Stelden we een kritische vraag, dan werd ons 'onprofessionaliteit' verweten. Restricties werden gesteld die van te voren niet waren gecommuniceerd. We mochten niet vertellen op welk eiland we ons bevonden. Bepaalde programmaonderdelen mochten niet geciteerd worden, hoewel dat wel beloofd was. En alsof Israël niet allang van alles op de hoogte was.

"Vragen werden gewoon niet beantwoord. Er werd altijd 'later op teruggekomen'. Al snel verloor ik mijn geloof en vertrouwen. Die zijn wel essentieel bij een onderneming met zoveel risico's als deze; vorig jaar kwamen er negen mensen om het leven. Ik ben zeer, zeer teleurgesteld."

Bud Wichers (33) reist als freelance 'veiligheidscorrespondent' voor de persbureau's Reuters, AFP en ANP en komt vaak in gevaarlijke gebieden, zoals Afghanistan en Irak. Maar nog nooit voelde hij zich zo ongemakkelijk bij een onderneming als bij deze Gazareis. "Er werden verwachtingen gewekt die later met het grootste gemak weer van tafel werden geschoven. De feiten waren telkens in tegenspraak met wat ons was voorgespiegeld.

"Bijvoorbeeld: voordat we afreisden naar Korfoe was ons verteld dat we daar álle opvarenden van de boot zouden ontmoeten. Voor mij en een aantal anderen was dat erg belangrijk: we wilden kunnen inschatten of het veilig was om met ze mee te gaan. Maar op Korfoe hoorden we dat de andere opvarenden pas onderweg 'ergens' zouden worden opgepikt."

Gisteren hebben alle opvarenden zich alsnog in Korfoe verzameld, maar toen had Wichers zijn besluit al genomen. "De vertrouwensbreuk was op een gegeven moment onherstelbaar. Er was bovendien foutieve informatie over mij naar buiten gebracht in de media. Daardoor werd het werken mij onmogelijk gemaakt."

Hasna el Maroudi (26) ging mee als activist maar zou onderweg ook verslag doen voor 'Uitgesproken Vara' en Joop.nl. "Ik vind deze tocht in principe een fantastische actie, ik ben begaan met Palestijnse mensen en streef naar een vrij Gaza. Maar ik geloof niet dat dit de manier is.

"Ik kreeg geen antwoord op de vraag hoe het zat met de financiering. Ook op de vraag in hoeverre er betrekkingen waren met Hamas was het antwoord onbevredigend."

En opeens kwam Amin Abou Rashed opdagen op Korfoe. Van hem wordt vermoed dat hij banden onderhoudt met de moslimbroeders en Hamas. El Maroudi: "Officieel was hij niet betrokken bij de stichting. Nu bleek hij opeens toch achter de schermen actief. Dat is vreemd voor een organisatie die zegt transparant te zijn. Op het moment dat ik mijn twijfels hierover uitte, kwam er geen reactie. Men zweeg liever. Voor mij was het de reden niet meer mee te gaan."

Abou Rashed vertelde Trouw de boot te hebben geregeld. Of er banden waren met Hamas? "Natuurlijk. Je kunt niet zonder in Gaza."

De opvarenden was echter verteld dat er onder geen beding zou worden samengewerkt met Hamas. Zo zou UNRWA, de VN-organisatie voor Palestijnse vluchtelingen, de goederen distribueren in Gaza - niet Hamas. UNRWA-woordvoerder Christopher Gunness zegt echter dat er helemaal geen toezegging voor hulp is gedaan. Hij schaart zich achter het standpunt van Ban Ki-moon, die de vloot niet steunt.

Hasna el Maroudi: "Niet alleen met de journalisten wordt onprofessioneel omgegaan. Dat geldt ook voor de activisten. Die zijn zeer gemotiveerd, en dat bewonder ik. Maar ze stellen te weinig vragen en laten zich daardoor gebruiken." Eric Beauchemin: "Hun naïviteit is schokkend. Ze worden verblind door idealisme."

Martijn Dekker, woordvoerder van de stichting Nederland-Gaza, betreurt het vertrek van de journalisten. "Wij herkennen ons niet in het beeld dat van ons geschetst wordt. Het is volkomen begrijpelijk dat het vertrouwen een deuk oploopt als informatie telkens onjuist blijkt. Maar wij proberen niet bewust mensen om de tuin te leiden. Het was ook onmacht: de organisatie heeft te kampen met veel onverwachte veranderingen en internationale druk."

Sabotage door 'vijandige duikers'

Volgens de Israëlische minister van Buitenlandse Zaken, Avigdor Lieberman, zijn de activisten die naar Gaza willen varen op zoek zijn naar 'confrontatie en bloed'.

Op de Israëlische radio sprak de minister van 'een harde kern van terreuractivisten'.

Toch trekt Israël zijn eerder geuite dreigement in om meevarende journalisten langdurig de toegang tot het land te ontzeggen, liet het bureau van premier Netanjahoe weten.

Volgens de organisatoren van de vloot zet Israël Griekenland onder druk om te voorkomen dat de vloot kan vertrekken en is één van de tien schepen, het Zweedse schip 'Juliano', gesaboteerd.

De schroef is door 'vijandige duikers' onklaar gemaakt.

 

Nederlandse Free Gaza activisten verblind door idealisme

 

Veel media stellen de Gazavloot en de organisatie voor als een groep idealistische vredesactivisten, ondanks de bewezen links met Hamas en de Moslim Broederschap en de extreme standpunten van sommige organisatoren. Een journalist van Radio Netherlands Worldwide heeft zelf ervaren dat de organisatoren niet bepaald open zijn tegenover journalisten, ondanks zijn sympathie voor de zaak.

 

RP

------------

 

Eric Beauchemin (Wereldomroep) vaart niet mee op de Gazaboot

"Ik heb nog nooit zo'n gesloten organisatie gezien als de Stichting Nederland-Gaza"

Bron: wereldomroep via Keesjemaduraatje  

 

Een handjevol Nederlandse activisten vertrekt dinsdag uit Griekenland richting Gazastrook. Ze gaan mee met een protestvloot, die de Israëlische blokkade van het verarmde stukje Palestijns gebied wil doorbreken met hulpgoederen. Eric Beauchemin volgde de voorbereidingen.

De afgelopen drie maanden was ik van plan om met de activisten mee te varen en verslag te doen van hun tocht. Maar na een week in Griekenland heb ik alle vertrouwen verloren in de Stichting Nederland-Gaza, die verantwoordelijk is voor de Nederlandse boot.

Gesloten organisatie
Bij onze eerste ontmoeting op het eiland Corfu ging het gelijk al mis. Eén van de organisatoren was woest omdat een Nederlandse journalist informatie zou hebben gelekt naar de Telegraaf. Niemand is zo open als de Free Gaza Movement, verklaarde ze verontwaardigd.

Ik heb 25 jaar als journalist gewerkt, maar ik heb nog nooit zo'n gesloten organisatie gezien als de Stichting Nederland-Gaza. Dat bleek ook toen ze na de welkomstboodschap de regels aan ons uitlegde. Veel punten waren niet-onderhandelbaar. 'Als je dat niet accepteert, kun je niet met ons mee.'

Onnodige tweedeling
Ik was van plan een videoverslag te maken van de verplichte tweedaagse training, om te laten zien hoe de activisten zich voorbereidden. Maar de organisatie verbood de toegang tot tal van onderdelen. Samen met andere aanwezige journalisten legde ik uit dat we de beelden nodig hadden om ons werk te kunnen doen.

Daar wilde ze niets van weten. 'We hebben gewerkt met CNN, Al Jazeera, BBC... Niemand was zo veeleisend als jullie Nederlandse journalisten.' Uiteindelijk was er een hoofdelijke stemming. De activisten stemden tegen berichtgeving over die onderdelen van de training. In onze ogen was daarmee een onnodige tweedeling gecreëerd.

Riskante trip
We begonnen ons geloof en vertrouwen in de organisatie te verliezen, wat toch essentieel is als je deel uitmaakt van zo'n riskante trip. Tijdens de vorige Freedom Flotilla, in 2010, kwamen negen Turkse opvarenden om het leven, toen de Israëlische marine hun schip enterde en er gevechten uitbraken.

Dat ik mee wilde, had ermee te maken dat er dit keer ook een aparte Nederlandse boot zou zijn. Ik had gehoord dat daarop zo'n dertig deelnemers zouden meevaren, waaronder een aantal BNers. Een delegatie van 20 Italianen zou ook meegaan.

Verplichte blijdschap
Ik bezocht allerlei bijeenkomsten in Nederland. Ik moest gescreend worden, omdat - zo werd me verteld - zoveel mensen mee wilden. Toen de organisatoren me lieten weten dat ik was uitverkoren om met een select gezelschap de tocht te maken, voelde ik me dan ook verplicht om mijn blijdschap te tonen.

Achteraf lijkt het allemaal boerenbedrag. Er was geen 'select gezelschap' en ook doen er met Freedom Flotilla 2 helemaal geen BNers mee. In plaats van 32 Nederlandse deelnemers heeft de organisatie er met moeite 10 bij elkaar geschraapt: acht activisten en twee documentqire makers.

Wie betaalt?
Maandag besloten overigens nog twee journalisten om te bedanken voor de eer, voordat de boot zelfs maar was uitgevaren uit de haven van Corfu. En ondertussen proberen we al vanaf het begin erachter te komen wie de Nederlandse boot nu eigenlijk betaalt.

Zelfs op vragen over de energievoorziening aan boord - nodig om mijn satellietverbinding op aan te sluiten - kreeg ik steevast dezelfde reactie. 'Dat laat ik je nog wel weten' of 'we hebben geen idee'. Op de antwoorden zit ik nog steeds te wachten.

Openluchtgevangenis
Zelf ben ik tweemaal in Gaza geweest. Ik heb met eigen ogen kunnen zien waarom mensen het een openluchtgevangenis noemen: niemand erin en niemand eruit. Zo was ik op een middag aan het strand met een Palestijnse kleermaker, wiens zaak failliet was gegaan door de blokkade.

De kleermaker vertelde me dat hij elke dag aan het strand te vinden was. Ik vroeg hem of dat misschien was omdat de zee voor hem een symbool was geworden van vrijheid. Hij lachte en wees naar de horizon. Daar lagen Israelische marineschepen.

Veel geluk
Het idealisme dat ik de afgelopen week zag bij de deelnemers aan de Gazavloot heeft me verrast. Ik vind het heel bijzonder dat er nog altijd Nederlanders zijn die desnoods hun leven willen geven voor de goede zaak. Of ze daarmee iets bereiken is een andere vraag. Maar nog veel verontrustender vind ik hun naïviteit.

Maandagmorgen had ik een laatste ontmoeting met de deelnemers. Ik zei tegen ze dat ze ik vond dat ze de organisatie niet moesten vertrouwen, na alles wat er was gebeurd. Maar ze waren onverzettelijk: het doel waarvoor ze gingen was veel te belangrijk. 'We gaan de blokkade doorbreken en de bevolking van Gaza helpen.' Ik wens ze een goede reis en veel geluk.

 

woensdag 29 juni 2011

Boekrecensie Grillroom Jeruzalem van P.F. Thomése

Illustratie: Siegfried Woldhek

 

De NCRV heeft inmiddels, bij monde van Jeroen Illy van Altijd Wat, gereageerd op de kritiek van Thomese. Een citaat:

 

 "Er is door Altijd Wat geen censuur toegepast. Het was voor de schrijvers duidelijk dat Altijd Wat in de montage zou bepalen wat er in de reportage zou komen. Het was niet mogelijk om de videodagboeken integraal over te nemen. Thomése heeft zich in zijn dagboek, net als zijn reisgenoten, vooral geschokt getoond over het lot van de Palestijnen. 

 

Dat duidelijk is dat in de montage wordt gesneden vind ik een flauw excuus, en hij gaat niet in op de vraag waarom juist zo'n kritische opmerking (namelijk dat de Palestijnen het ook wel een beetje aan zichzelf te danken hebben) eruit wordt geknipt. Juist wanneer het leed van de Palestijnen zo centraal staat is dat een verfrissende opmerking, die laat zien dat er meer kanten van de medaille zijn.

 

Verder meldt de NCRV dat men zelf de eenzijdigheid van de reis heeft bekritiseerd, en er daarom een ontmoeting met kolonisten was geregeld. Dat siert ze, maar op een week van alleen Palestijnenleed is dat natuurlijk niks. Bovendien vind ik dat je verhaal moet halen bij de mensen die erover gaan. Dus als een boer vertelt te zijn onteigend voor de bouw van het hek, dan ga je praten met Israelische autoriteiten, onafhankelijke juristen, journalisten of politici van links en rechts en probeer je erachter te komen hoe het zit en waarom de beste man geen compensatie heeft gekregen. Als Palestijnen in een vluchtelingenkamp vertellen hoe ze al in 1948 werden verdreven en nu nog steeds in eigen land niet vrij zijn praat je ook met iemand die in 1948 aan Joodse kant vocht, en als Palestijnen vertellen hoe ze bij de checkpoints worden getreiterd praat je ook met slachtoffers van teroristische aanslagen, en met soldaten die de checkpoints bemensen en er nog geregeld explosieven en andere wapens in beslag nemen. Alleen zo krijg je een compleet beeld en wordt de complexiteit duidelijk. Dat dat niet de bedoeling was van de reis blijkt wel uit het boek van Thomese, Grillroom Jeruzalem, en uit onderstaande fraai geschreven recensie:

 

 " Blijft de vraag: als het drietal niet dom is, waarom gaat het dan in hemelsnaam mee op een trip die beoogt partijgangers van hen te maken? Die vraag wordt beantwoord in de keuze van het genre dat Grillroom Jeruzalem virtuoos pasticheert: het schoolreisjeverslag. Oneerbiediger kan dat natuurlijk niet bij een bestemming die met de geur van heiligheid, modieus engagement, exotisch martelaarschap en dood omgeven is. Het lijkt erop dat het drietal meeging omdat goedverkopende en/of mediageliefde Ne-derlandse schrijvers nu eenmaal vaak met zulke pretreisjes naar verre landen meegaan. Ditmaal niet door het letterenstaatsfonds gefinancierd, maar who cares? "

 

RP

------------ 

 

Grillroom Jeruzalem – P.F. Thomése

http://www.vn.nl/boeken/recensie/grillroom-jeruzalem-p-f-thomese/

door Jeroen Vullings in Recensie
28 juni 2011 

 

Drie Nederlandse schrijvers kregen de uitnodiging in 2010 naar Israël en de bezette gebieden te reizen om zich daar onder leiding van mediapriester Antoine Bodar zelf een oordeel te vormen over het langdurige conflict tussen Israëli's en Palestijnen. Waarom Jan Siebelink, Rosita Steenbeek en P.F. Thomése ja zeiden, staat niet in de reisnovelle Grillroom Jeruzalem, die Thomése over die ervaring schreef. En waarom juist zij werden uitgenodigd, wordt ook niet duidelijk. Op een gegeven ogenblik oppert Thomése dat de verklaring misschien is dat zij zo onnozel zijn, ideale figuren om te manipuleren. 

 

Dat is natuurlijk onzin, want uit de terughoudendheid van Siebelink en Steenbeek en de intuïtieve argwaan van Thomése spreekt dat ze zich niet voor een ideologisch karretje wilden laten spannen. Ze daarmee feliciteren is beledigend, want je moet wel erg dom zijn om niet te kunnen bevroeden wat je te zien zult krijgen als je uitgenodigd wordt door de pro-Palestijnse organisatie United Civilians for Peace, in Tho-méses woorden 'een consortium van humanitaire organisaties als Pax Christi, Oxfam Novib'. En je moet nog dommer, want megalomaan zijn als je denkt dat je als Nederlandse schrijver na zo'n georganiseerd tranentrekreisje eventjes de oplossing kunt verzinnen voor het complexe conflict daar, dat met zoveel emoties gepaard gaat: 'Er is iets in het begrip "Israël" dat mensen buiten zichzelf van woede brengt. Of je het nu verdedigt of bestrijdt, voor de woede zelf maakt dat geen verschil. Die is er, altijd, erop wachtend om gevoed te worden. Eén woord, één opmerking is dan al genoeg om een steekvlam te veroorzaken. Zoals het politieke conflict steeds weer ontploft, letterlijk, door aanslagen en daaropvolgende militaire wraakoefeningen, zo ontploft het ook bij voortduring in de hoofden van afzonderlijke mensen.' 

 

Schoolreisjeverslag 

 

Blijft de vraag: als het drietal niet dom is, waarom gaat het dan in hemelsnaam mee op een trip die beoogt partijgangers van hen te maken? Die vraag wordt beantwoord in de keuze van het genre dat Grillroom Jeruzalem virtuoos pasticheert: het schoolreisjeverslag. Oneerbiediger kan dat natuurlijk niet bij een bestemming die met de geur van heiligheid, modieus engagement, exotisch martelaarschap en dood omgeven is. Het lijkt erop dat het drietal meeging omdat goedverkopende en/of mediageliefde Ne-derlandse schrijvers nu eenmaal vaak met zulke pretreisjes naar verre landen meegaan. Ditmaal niet door het letterenstaatsfonds gefinancierd, maar who cares? Je kunt daarbij de morele wijsvinger heffen, ze verwijten dat ze hun schrijversnaam prostitueren, maar dat maakt hun al te menselijke motieven van zo'n buitenkansje te profiteren niet minder invoelbaar. 

 

Een schoolreisje dus, en hup, daar gaat het koddige Bekende Nederlanders-kwartet weer de minibus in, nadat hun chauffeur uitgeplast is. 'De eindeloosheid van vakanties vroeger op de achterbank naar Zuid-Frankrijk. Waar blijven de zee, de beek, de ijsjes?' Van plaatje naar plaatje, de ene na de andere geregisseerde ervaring tegemoet. Dat regisseren krijgt nog een dubbele betekenis, omdat ze in hun nek gehijgd worden door een NCRV-televisieploeg. 

 

 Al direct spreken de NCRV'ers over 'de goede zaak', als iets waar de reisgenoten allen hun steentje aan moeten bijdragen, waarop Thomése innerlijk steigert: hoezo, goede zaak? De schrijver is tenslotte aan niets en niemand dienstig. Hij duidt 'die verdomde cameraploeg' aan als 'de duivel', aan wie je je ziel niet moet verkopen zoals de ijdele Bodar doet: 'Mogen ze iets quoten? Antoine heeft het er al uitgeflapt. Iets over het Derde Rijk. Doe dat nou niet, Antoine. Hij doet het toch. Ik doe het toch, zegt hij, het mag niet, maar mensen uit hun huizen zetten mag ook niet. Dat zijn methoden die… verwerpelijk vindt hij het. Walgelijk. Onmen-selijk. Hij spuugt zijn adjectieven uit, als giftige fluimen.' 

 

 Deze cynische NCRV-types, die niet malen om zoiets als de waarheid of nuance, maar die het slechts te doen is om platte, kijkcijferstuwende propaganda, door ongefilterde emotie te ontlokken aan manipuleerbare naïevelingen, willen Thomése in hún film dringen. Een film die zou kunnen heten: The making of a fellow traveller. Hij bestrijdt hen met hun eigen wapenen, hij maakt zijn eigen film: 'Grillroom Jeruzalem. Starring: Rosita Steenbeek & Jan Siebelink. Also starring: Antoine Bodar as "the priest".' Hij speelt daar niet in mee, trouw aan zijn schrijversroeping: 'Laat mij alsjeblieft het scenario maar schrijven.' 

 

 Dat wordt dan wel een desavouerende film: Nobelprijs voor de Vrede-winnaar Yasser Arafat noemt hij ronduit een terrorist: 'Arafat leefde [...] in de overtuiging dat de honderden zo niet duizenden aanslagen die hij organiseerde op Joodse burgers, onder wie kinderen, sporters, zieken, bejaarden, een prima zaak waren, want – zoals zijn Nederlandse vrienden van het Palestina Komitee zeiden en misschien nog steeds zeggen – wat moest hij anders? Voor de goede zaak moeten nu eenmaal wel eens de verkeerden sneuvelden. Scholen, ziekenhuizen worden dan noodzakelijke doelen.' Tot zover die 'goede zaak', waarvoor de NCRV-duiveltjes Thomése dachten te kunnen ronselen. 

 

 Even ongemakkelijk is iets anders wat hij blootlegt. Als één volk, zo leert de geschiedenis en Thoméses geliefde literatuur, recht heeft op de status van ultiem slachtofferschap, dan is het wel het Joodse. Maar de Palestijnen winnen die propagandaslag, keer op keer, omdat geen spin toereikend is om het Israëlische militaire optreden te verbloemen. 

 

 Fysiek geïntimideerd 

 

 Grillroom Jeruzalem leest ook als een hardhandige beteugeling van Thoméses literaire zucht naar romantiek. Hij ziet de Joodse kolonisten in Hebron als – jeugdsentiment uit de western – vooruitgeschoven pioniers in een vijandige omgeving. Last frontier, dat werk. Tot hij na wat kritische vragen fysiek geïntimideerd wordt door zo'n bikkelharde kolonist: 'Ik ruik het zuur van zijn koosjere adem.' Evenzeer ondervindt hij hoezeer de wurgende overmaat aan verboden en beperkende bepalingen het leven van Palestijnen in Israël bemoeilijkt. 

 

 Tegenover die ontromantisering stelt hij een revitalisering van door decennialange nieuwsgewenning inhoudsloos geworden begrippen – de reden waarom berichten uit Israël en Gaza nauwelijks meer tot hem doordrongen. De lege woorden weer betekenis geven lukt hem alleen door dicht bij zichzelf te blijven. Vandaar het perspectief van het schoolreisje, waarbij Thomése en Siebelink zich tijdens een bijeenkomst met onverstaanbaar mummelende geestelijk leiders liever vergapen aan een leuk jong Arabisch ding. Pret van geile pubers. 

 

 Bij dat hilarische schoolreisjeperspectief hoort ook zijn 'luiheid'. Betrekkelijke luiheid, want hij schreef wel Grillroom Jeruzalem. Maar alle ideologisch gekleurde informatie die hij ter voorbereiding thuis kreeg, liet hij ongelezen. Achter die desinteresse schuilt zijn verweer, zijn weigering een gedicteerde versie van de werkelijkheid te betreden. 

 

 In de slotzin van Grillroom Jeruzalem gebruikt Thomése nadrukkelijk de term 'waarheid'. Groot woord voor een schrijver, en de precieze betekenis blijft hier wat troebel. Thomése kan zich daarover beter nader verklaren in een essay. Grillroom Jeruzalem is inzichtelijk genoeg: een Nederlandse schrijver heeft niks te betekenen in de werkelijkheid van Gaza waarin literaire symboliek verwordt tot machteloze pathetiek. Hij moet afgewend van de wereld zijn eigen tuintje maar ontginnen. Met eigen taal.

 

 

IDF beducht voor gebruik sulfur door Free Gaza flotilla activisten


Gezien de radikale achtergrond van veel van de organisatoren en betrokken organisaties, is er een reële kans op geweld. Vorig jaar verklaarden verschillende deelnemrs dat zij graag martelaar wilden worden. De Nederlandse media daarentegen blijven ons beelden van de schattige Anne de Jong voorschotelen, het prototype van een idealistische vredesactivist. Ik heb nog niks vernomen over het verleden van Rob Groenhuysen, de banden met de Hamas en de Moslim Broederschap en andere niet zo koosjere zaken.
Lees voor echt nieuws over de
Gaza vloot: Carel Brendel of Keesjemaduraatje

RP

--------------

The Jerusalem Post
IDF fears flotilla activists planning to use sulfur on IDF
By YAAKOV KATZ
06/27/2011 22:28
http://www.jpost.com/Defense/Article.aspx?id=226829


Military sources tell the 'Post' they have intelligence showing that some participants in upcoming flotilla plan to kill IDF soldiers boarding their ships; say IHH members will participate in flotilla.

IDF sources claimed Monday night that new intelligence information obtained by Israel in recent days shows that participants of the flotilla planning to break Israel's sea blockade over the Gaza Strip later this week plan to kill IDF soldiers who board their ships.

According to the information obtained by the IDF, some of the participants have prepared a number of sacks with sulfur, which they plan to pour on the soldiers as they board the vessels.

"This is a chemical weapon and if poured on a soldier it can paralyze him," an IDF source told The Jerusalem Post Monday night. "If the sulfur is then lit on fire, the soldier will light up like a torch."

The information was obtained from closed meetings held by participants on the ships during which some voiced their intention to "murder Israeli soldiers," according to the IDF. Also, despite earlier predictions that members of the Turkish organization IHH would not participate in the flotilla, it now appears that some members will sail with the ships alongside additional radical Islamic activists.

The IDF sources also claimed that the military had also succeeded in linking activists involved in the flotilla to Hamas and that charities run by the Palestinian terrorist organization were providing financial and logistical support for the flotilla.

The current assessment in the IDF is that some 8 to 10 ships will set sail for the Gaza Strip later this week. The Navy has begun its final preparations to stop the vessels and the IDF sources said that commandos who board the ships will be prepared for a wide-range of scenarios from no violence at all to extreme and violent resistance from the passengers.

dinsdag 28 juni 2011

NCRV censureert kritiek op Palestijnen P.F. Thomése

 

Natuurlijk wordt er veel gepraat en gefilmd tijdens zo'n reis, en belandt veel meer van de uitspraken niet dan wel in de uiteindelijke reportage. Maar als die bol staat van de opinies hoe vreselijk de schrijvers het Israelische beleid en gedrag wel vinden, kan het geen toeval zijn dat kritische opmerkingen over de Palestijnen eruit geknipt worden. Het zal ook niet voor niets zijn dat het de schrijver zelf, die niet  bekend staat als een "vriend van Israel" zo opvalt dat hij er in de NRC (overigens ook geen vriend van Israel) naar verwijst. De NCRV lijkt met deze reportage vooral haar eigen politieke visie en agenda te willen uitdragen in plaats van objectief verslag te doen, en dat kennen we helaas van meer media.

 

Wouter

_____________

 

NCRV censureert kritiek op Palestijnen P.F. Thomése

http://www.elsevier.nl/web/Nieuws/Cultuur-Televisie/300912/NCRV-censureert-kritiek-op-Palestijnen-P.F.-Thomese.htm

zaterdag 25 juni 2011 12:46

Publiek omroep NCRV heeft geknipt in een gesprek met de schrijver P.F. Thomése over het Israëlisch-Palestijns conflict.

Dit schrijft Thomése zaterdag in een artikel in avondkrant NRC Handelsblad.

Reis
Thomése reisde in 2010 op kosten van de vredesorganisatie United Civilians for Peace naar Israël en de Palestijnse gebieden. Hij deed dat samen met de schrijvers Jan Siebelink, Rosita Steenbeek en de van tv-praatprogramma's bekende priester Antoine Bodar.

Een televisieploeg van de NCRV vergezelde het gezelschap. Volgens Thomése werden ze elke avond in hun hotel 'op camera' doorgezaagd met als bedoeling emotie te registreren.

Eigen schuld
Thomése vertelt de NCRV 'dat de Palestijnen het misschien toch ook wel een heel klein beetje aan zichzelf te danken hebben, met hun terroristische en corrupte regeringsleiders'. Die uitspraak wordt er volgens Thomése later uitgeknipt. 

Thomése: 'Het is de bedoeling dat de Palestijnen als slachtoffers worden gezien, anders klopt het format van het NCRV-programma niet meer.'

De NCRV was zaterdag niet bereikbaar voor een reactie. Op 28 juni verschijnt Thoméses boek Grillroom Jeruzalem.

maandag 27 juni 2011

Video's en lied "Hey Jews" - vredesactivisten over de "Free Gaza" flotilla


Zeer vreedzame en gematigde ‘vredesactivisten’ van eerdere Gaza vloten vertellen op TV over hun plannen met Israel en de Joden: http://youtu.be/1iZDZ7i9PkE

RP

------------


HEY JEWS

(parody lyrics based on the song Hey Jude by Lennon & McCartney)
See for the song with video: http://youtu.be/9y8ZeKKtBk8

"Hey Jews we're setting sail
Bound for that big jail that's known as Gaza
"Flotilla" was once a word no one knew
Here comes number two, we're back to Gaza

Hey Jews, don't be afraid
You know your blockade can't last forever
The Egyptians tried too, but let down their guard
Deterrence is hard, surrender's better

And if we hide Iranian bombs, hey Jews come on!
We're all just humanitarian sailors
With ammo belts and bars of steel
Hey Jews, get real!
Code Pink buys the same at Lord and Taylor

Hey Jews, don't lose your cool
The revolution is all around you
From the Golan to Sinai's lines in the sand
We'll cross over land 'till we surround you

No matter what we smuggle in, hey Jews, give in
We're riding the wave of world opinion
'Cause don't you know when we attack and you fight back
It tightens the noose we hold your head in

Hey, Jews, can't you excuse 10,000 rockets on civilians
You've spent all that dough on reinforced rooms
The whole world presumes you want to use them."


woensdag 22 juni 2011

Palestijnse familie gedood door NAVO bombardement

 

Ik was het eerlijk gezegd alweer vergeten, maar inderdaad: er was wel iets op het nieuws over die burgerdoden. Niet dat er uitgebreide reportages waren over de slachtoffers, en ik heb ook niks over internationale veroordelingen van het incident gehoord. Het werd in de media behandeld als een incident, niet als een grove schending van de mensenrechten. Vergelijk dit met een Israelische aanval op een Hamas doelwit waarbij volgens Palestijnse bronnen 19 burgerdoden (waaronder 9 kinderen) zijn gevallen. Dit cijfer wordt uiteraard klakkeloos aangenomen, en ook wordt vaak al snel gesuggereerd dat Israel niet alleen te weinig heeft gedaan om deze doden te voorkomen, maar ook dat het daar op aan heeft gestuurd of er in elk geval geen problemen mee heeft. Het argument dat Hamas scholen en andere civiele gebouwen gebruikt om zich achter te verschuilen wordt altijd direct van tafel geveegd als zijnde ‘zionistische propaganda’. Allerlei politieke leiders en mensenrechtenorganisaties spreken vervolgens hun afschuw uit over de vreselijke dood van zoveel onschuldige burgers, Van Agt en anderen mogen uitgebreid komen uitleggen dat Israel erger is dan de nazi’s, en er wordt gespeculeerd over een spoedzitting van de VN Veiligheidsraad. Ook wordt Israels bestaansrecht en democratische karakter betwist, Obama wordt beticht van slappe knieën tegenover de sluwe gewiekste zionisten, en er worden natuurlijk kamervragen gesteld.

Nee, wij zouden zoiets natuurlijk nooit doen, wij zijn beschaafd, wij hebben geleerd dat je geen kwaad met kwaad moet vergelden, en bovendien die Hamas, dat zijn toch best redelijke jongens, die toch ook gewoon voor hun rechten opkomen en zijn gekozen door een bevolking die al decennia wordt onderdrukt en geen vertrouwen meer heeft in het eindeloze gepraat van hun leiders.

 

RP

-------------

 

Palestinian Arab family killed - by NATO. Where are the condemnations?

http://elderofziyon.blogspot.com/2011/06/palestinian-arab-family-killed-by-nato.html

 

From Ma'an:

A Palestinian family of four was killed in a NATO airstrike Monday on the Libyan capital of Tripoli, according to the Palestinian Authority’s Ministry of Foreign Affairs.

The ministry explained in a statement published Tuesday on the government news agency Wafa, that the International Red Crescent Association had relayed the news. 

The family, according to Wafa’s report, had lived in the Yarmouk refugee camp in Damascus, before moving to Tripoli.

Palestinian ambassador to Libya Atif Udah told Ma'an radio the family was in a three-story building targeted by a NATO air attack. He identified the victims as Abdullah Muhammad Ash-Shihab, his wife Karima and his 6-month-old twins Khalid and Jumanah.



 

Some 19 civilians were claimed to have been killed in that airstrike, which came only a day after another errant airstrike from NATO killed 9 civilians.

NATO insists that they hit a military target on Monday.

While the increasing number of civilian deaths at the hands of NATO in both Libya and Afghanistan does get some news coverage, the amount and emotional content of that coverage pales next to news coverage of Palestinian Arab deaths from Israeli actions - and the vitriol that accompanies Israeli actions is virtually nonexistent when discussing Western killings of civilians.

It is telling that NATO didn't manage to kill its target in the Monday strike. 

There is simply no comparison between the sanitized news coverage and lack of world reaction of these NATO attacks with that of Israel's attack in July 2002that killed Hamas master terrorist Salah Shehadeh  - and some 14 civilians who were in the same building.

 

 

maandag 20 juni 2011

Arabisch Antisemitisme in krant Palestijnse Autoriteit

 

Ik zou bijna dageliijks bewijzen naar deze blog kunnen sturen van Arabisch antisemitisme, opruiing en verheerlijking van geweld. Onderstaande citaten komen uit de officiële door de Palestijnse Autoriteit gesteunde krant Al Hayat Al-Jadida. Je weet wel, de PA die officieel Israel zou hebben erkend en het geweld afgezworen en voor een tweestatenoplossing is....

 

RP

-------

 

Sixty-three years ago, the Israeli Prime Minister, Ben Gurion, stood at the UN after the entire world granted recognition to the malignant cancerous growth known as the State of Israel... The Prime Minister of this destructive cancerous growth stood up to declare the religion of the Jews in Palestine to the entire world. I hope that the [Islamic] nation will study this faith in order to know with certainty that the Jews talk, in conferences and in negotiations, only through their distorted, corrupted, falsified religion which they have adopted, which they glorify and honor, and they are lying when they deny the owner of the right the right... And the conflict between us and the Jews is not a conflict about land and borders, but rather a conflict about faith and existence."

 

"In this lesson I wanted to talk about Cain and Abel - that's the first story on earth, whose victim was Abel, at the hands of his brother Cain - because this story shows a similarity to the Jews and their crimes."

 

Bron: PMW Bulletin 16 juni 2011

 

 

zondag 19 juni 2011

Kamer laakt oorlogsvergelijking in slachtdebat

 

"Wat zestig jaar geleden niet is gelukt, gaat met deze wet alsnog gebeuren: het doen verdwijnen van de joodse gemeenschap uit Nederland."

 

Aldus de Joodse advocaat Herman Loonstein. Hij had geen spijt van die woorden, zo verklaarde hij ’s avonds in Knevel en van den Brink. Zulke vergelijkingen slaan niet alleen het debat dood, waarin legitieme vragen worden gesteld over het lijden van dieren, ze geven antizionisten een stok in handen. Als de Joden zelf steeds de oorlog en de Holocaust erbij halen, waarom mogen wij dat dan niet? Dat zijn weliswaar twee verschillende grootheden, maar ik denk dat ook Joden zeer goed moeten nadenken voor ze de vergelijking gebruiken.

Ik kan de gevoelens van de Joodse gemeenschap begrijpen, maar een land mag beperkingen opleggen aan religieuze gemeenschappen (en ieder ander individu) om het lijden van anderen, mensen of dieren, te verminderen. Het verbod is niet tegen Joden gericht, maar tegen een manier van slachten die, vergeleken met de huidige technieken en mogelijkheden, onnodig lijden veroorzaakt. Juist omdat de koosjere slacht indertijd mede gericht was op het beperken van het lijden van het dier, hoop ik dat er ruimte is voor hervormingen en aanpassingen van de religieuze regels.

 

Opperrabijn Binyomin Jacobs opperde tijdens de hoorzitting een alternatief voor emigratie. "Als deze wet wordt aangenomen betekent dit dat joden vegetariër moeten worden."

 

Dat lijkt mij nou geen slecht idee. Hoe meer vegetariërs, hoe beter.

 

Ik kan mij overigens wel vinden in de kritiek dat het gedoe rond de onverdoofde slacht wat buiten proportie is in vergelijking met de vele misstanden in de bioindustrie. Het gaat hierbij immers maar om de laatste paar minuten van het leven van een dier. Ik ben er dan ook helemaal voor dat de gelegenheid wordt aangegrepen om het hele leven van de dieren in de veehouderij grondig te verbeteren. En als vlees daar duur door wordt, dan rest ook niet koosjer etende mensen altijd nog de optie om vegetariër te worden.

 

RP

-----------

 

 

Kamer laakt oorlogsvergelijking in slachtdebat

http://binnenland.nieuws.nl/647054/kamer_laakt_oorlogsvergelijking_in_slachtdebat

 

(Novum) - "Wat zestig jaar geleden niet is gelukt, gaat met deze wet alsnog gebeuren: het doen verdwijnen van de joodse gemeenschap uit Nederland." Deze opmerking van de joodse advocaat Herman Loonstein tijdens de hoorzitting over het verbod op ritueel slachten schoot bij meerdere Kamerleden in het verkeerde keelgat. De advocaat bleef echter pal achter zijn woorden staan.

"In deze discussie wordt een belangrijk element over het hoofd gezien, namelijk het menselijk leed", zei Loonstein. Hij wees er op dat bij huisartsen in Amsterdam zich veel oudere joden melden met hartklachten en depressieve klachten omdat het debat over de rituele slacht hen doet terugdenken aan de Tweede Wereldoorlog.

GroenLinks-Kamerlid Tofik Dibi nam scherp afstand van het verband dat werd gelegd met de Holocaust. "Verwijzingen naar Tweede Wereldoorlog in de discussie over ritueel slachten doen geen recht aan wat er toen is gebeurd", zei hij. Hij kreeg bijval van CDA-Kamerlid Henk Jan Ormel en PvdA-Kamerlid Martijn van Dam.

Joël Serphos van de jongerenorganisatie van het Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI), die eerder had gesproken tijdens de hoorzitting, sprak van een 'verschrikkelijke nazivergelijking' die walging bij hem had opgeroepen. "Dit misbruik van WO II is triest", twitterde hij vanuit de zaal.

Na afloop van de hoorzitting sprak Dibi Loonstein aan op zijn scherpe uitlatingen. "Dit ging echt veel te ver", zei het Kamerlid tegen Loonstein. Die legde uit dat in de discussie over de rituele slacht de gevoelens van de joodse gemeenschap over het hoofd worden gezien. Daarin speelt de Tweede Wereldoorlog een prominente rol, aldus de advocaat.

Volgens Loonstein gelden deze argumenten niet voor de moslimgemeenschap, die ook getroffen wordt door het verbod op onverdoofd slachten. Samen optrekken om het voorstel van de Partij voor de Dieren tegen te gaan ziet hij dan ook niet zitten. "Wij hebben meer en betere argumenten. Om te beginnen slachten moslims veel meer dieren dan joden. Verder hebben joden hier verworven rechten die moslims niet hebben. En daarnaast hebben joden de Holocaust meegemaakt."

Bang dat deze vergelijking de discussie vertroebelt is Loonstein niet, maar "soms moet je iets natuurlijk wel wat harder aanzetten om gehoord te worden", gaf hij toe. Maar het scenario van het vertrek uit Nederland door joden is reëel, zo onderstreepte de advocaat. "Als het niet bewezen dierenleed moet prevaleren boven het door joden ongestoord in Nederland kunnen blijven wonen, dan is dat een zwarte bladzijde in de geschiedenis van dit land."

Opperrabijn Binyomin Jacobs opperde tijdens de hoorzitting een alternatief voor emigratie. "Als deze wet wordt aangenomen betekent dit dat joden vegetariër moeten worden."