vrijdag 30 december 2011

Mediaverslaggeving over Jenin: hoe journalistiek de mist in ging

 

Wat is er blijven hangen bij de gemiddelde burger wat betreft Jenin? Dat Israel het vluchtelingenkamp daar met de grond gelijk maakte en de Palestijnen bij bosjes de dood in werden gejaagd. De werkelijke toedracht geldt als ‘zionistische propaganda’, afkomstig van de oppermachtige zionistische lobby. Toch is die toedracht zelfs door de VN en Human Rights Watch bevestigd. Hieronder een gedetallieerd verslag waarbij duidelijk wordt dat Israel er juist alles aan deed om onschuldige slachtoffers te voorkomen.

 

Tijdens de tweede Intifada is dit kamp namelijk uitgegroeid tot een uitvalsbasis voor terroristische activiteiten. Vanuit Jenin worden aan de lopende band zelfmoordaanslagen georganiseerd, door verschillende terroristische organisaties (onder meer: de Islamitische Jihad, de Al-Aqsa Martelaren Brigade, het Nationaal en Islamitisch Front, Hamas…). Van de zestig zelfmoordterroristen, zijn er 23 uit Jenin afkomstig.

Operation Defensive Shield

De directe aanleiding tot de operatie is een zelfmoordaanslag door Hamas op 27 maart 2002 in het Park Hotel in Netanya. Tijdens de viering van de Sederavond (=het Joodse paasfeest) worden negenentwintig gasten gedood en honderdveertig gewond. Op 29 maart wordt de militaire operatie aangekondigd. Op 2 april trekt een duizendtal Israëlische soldaten het kamp binnen. De burgerbevolking wordt herhaaldelijk opgeroepen om het kamp te verlaten. Hoeveel mensen aan deze oproep gevolg geven, weet niemand. Volgens schattingen achteraf zouden tussen de dertienhonderd en vierduizend mensen in het kamp gebleven zijn tijdens de militaire actie. Snel wordt duidelijk dat in bijna alle huizen valstrikken met explosieven aangebracht zijn. Later verklaart Tabaat Mardawi (Islamic Jihad) dat er tussen de duizend en tweeduizend bommen en booby traps aangebracht werden in huizen, verspreid over het hele kamp. Daardoor wordt het voor het leger zeer moeilijk en gevaarlijk om de terroristen te pakken te krijgen. Toch besluit de legerleiding om het kamp niet te bombarderen vanuit de lucht om onschuldige slachtoffers te vermijden. Wel worden er bulldozers ingezet om de explosieven onschadelijk te maken. Alleen al in de hoofdstraat van het kamp, over een afstand van 1,2 kilometer, worden honderdvierentwintig bommen gedetoneerd door de bulldozers.

 

 

-----------------

 

Mediaverslaggeving over Jenin: hoe journalistiek de mist in ging

http://joodsactueel.be/2011/12/28/de-mediaverslaggeving-over-jenin-hoe-journalistiek-de-mist-in-ging/

Woensdag 28 December 2011 10:42

 

Onlangs te horen in De Vloek van Osama van Rudy Vranckx op één: “Op 1 april [2002, nvdr.] hadden ook de moslims hun eigen Ground Zero, Israël bezette en vernietigde het Palestijnse vluchtelingenkamp Jenin” (Vranckx, aflevering 1 minuut 39). Geef toe: deze uitspraak doet vermoeden dat er honderden of zelfs duizenden onschuldige doden vielen. Over Jenin is ondertussen al heel veel gezegd en geschreven. Het is uitgegroeid tot een echte ‘case’ in de journalistiek. De jonge onderzoekster, Ciara Goossens, hield in een paper de verslaggeving over Jenin tegen het licht van de journalistieke deontologie. Wij brengen u het echte verhaal van de echte feiten en de vele journalistieke flaters die tot op vandaag in de berichtgeving hierover sluipen.

Lieve Schacht

 

Jenin is een Palestijnse stad met naar schatting vijfendertigduizend inwoners. De stad ligt op de noordelijke kant van de Westbank. Aan de rand van de stad bevindt zich een vluchtelingenkamp. In 1995 is Jenin de eerste stad die door Israël aan de Palestijnse autoriteit wordt overgedragen, in uitvoering van de Oslo-akkoorden (1993). In het vluchtelingenkamp wonen naar schatting dertienduizend inwoners. De meesten zijn zich vanuit Jordanië daar komen vestigen, na de oprichting van de Palestijnse Autoriteit (1994).

Maart 2002, de tweede intifada zaait dood en vernieling in Israël. De vloedgolf van bloedige aanslagen bereikt een triest hoogtepunt met meer dan honderd Israëlische burgerslachtoffers. De Israëlische regering besluit om te reageren. Het IDF (Israel Defence Force) krijgt de opdracht om het terreurnetwerk in Judea en Samaria aan te pakken. Operation Defensive Shield wordt gelanceerd. Eén van de doelwitten is het vluchtelingenkamp in Jenin. Tijdens de tweede Intifada is dit kamp namelijk uitgegroeid tot een uitvalsbasis voor terroristische activiteiten. Vanuit Jenin worden aan de lopende band zelfmoordaanslagen georganiseerd, door verschillende terroristische organisaties (onder meer: de Islamitische Jihad, de Al-Aqsa Martelaren Brigade, het Nationaal en Islamitisch Front, Hamas…). Van de zestig zelfmoordterroristen, zijn er 23 uit Jenin afkomstig.

Operation Defensive Shield

De directe aanleiding tot de operatie is een zelfmoordaanslag door Hamas op 27 maart 2002 in het Park Hotel in Netanya. Tijdens de viering van de Sederavond (=het Joodse paasfeest) worden negenentwintig gasten gedood en honderdveertig gewond. Op 29 maart wordt de militaire operatie aangekondigd. Op 2 april trekt een duizendtal Israëlische soldaten het kamp binnen. De burgerbevolking wordt herhaaldelijk opgeroepen om het kamp te verlaten. Hoeveel mensen aan deze oproep gevolg geven, weet niemand. Volgens schattingen achteraf zouden tussen de dertienhonderd en vierduizend mensen in het kamp gebleven zijn tijdens de militaire actie. Snel wordt duidelijk dat in bijna alle huizen valstrikken met explosieven aangebracht zijn. Later verklaart Tabaat Mardawi (Islamic Jihad) dat er tussen de duizend en tweeduizend bommen en booby traps aangebracht werden in huizen, verspreid over het hele kamp. Daardoor wordt het voor het leger zeer moeilijk en gevaarlijk om de terroristen te pakken te krijgen. Toch besluit de legerleiding om het kamp niet te bombarderen vanuit de lucht om onschuldige slachtoffers te vermijden. Wel worden er bulldozers ingezet om de explosieven onschadelijk te maken. Alleen al in de hoofdstraat van het kamp, over een afstand van 1,2 kilometer, worden honderdvierentwintig bommen gedetoneerd door de bulldozers.

Massagraven

Tijdens het militaire optreden wordt de stad en het vluchtelingenkamp voor alle buitenstaanders afgesloten. Daardoor zijn er geen neutrale waarnemers en krijgt de Palestijnse propagandamachine vrij spel. Woordvoerders van de Palestijnse Autoriteit en van de PLO hebben het over de volledige vernietiging van het kamp, over een slachtpartij met meer dan vijfhonderd burgerslachtoffers, over massagraven, die de Israëlische soldaten zouden gegraven hebben. De pers neemt de informatie gretig over, zowel de audiovisuele- als de geschreven pers.

 

Enige tijd later komt de waarheid aan het licht, dankzij een onderzoek van de VN. In werkelijkheid zijn er aan Palestijnse kant tweeënvijftig dodelijke slachtoffers. Human Rights Watch telt daarvan zevenentwintig strijders, tweeëntwintig burgerdoden en drie niet te identificeren dodelijke slachtoffers. Door de hevige gevechten vallen aan Israëlische kant drieëntwintig doden en vijfenzeventig gewonden.

 

Maar de internationale pers neemt de foutieve berichtgeving van de Palestijnen klakkeloos over. Feiten worden niet nagetrokken: nochtans een elementaire journalistieke regel. Sensationele getuigenissen van overlevenden zijn zeer gegeerd. Een bizar verhaal haalt probleemloos de pers: een zekere Abu Ali vertelt dat de lichamen van zijn negen kinderen onder het puin van het vluchtelingenkamp liggen en dat hij de lucht van hun lijkjes geroken heeft. Later blijkt dat dit verhaal helemaal verzonnen is. Het lichaam van een dode vrouw wordt op CNN herhaaldelijk getoond als een slachtoffer van het Israëlische leger. In realiteit is ze overleden ten gevolge van een hartaanval: dat wordt later duidelijk. The Daily Telegraph bloklettert ongestoord dat honderden slachtoffers begraven zijn door bulldozers in massagraven.

 

In de berichtgeving over de Israëlische inval in Jenin zijn feiten en opiniestukken in elkaar verweven. Ook dat is in tegenspraak met de regels van de journalistiek. Zo is er volgens The London Evening Standard “sprake van een massamoord en van genocide, die men in de doofpot probeert te stoppen”.  The Guardian“de Israëlische acties in Jenin zijn net zo weerzinwekkend als de aanslagen van Osama bin Laden op 11 september in Amerika”. Nu weten we ook waar Rudi Vranckx de mosterd haalt.

 

Een andere journalistieke regel stelt dat alle kanten van een probleem aan bod moeten komen. Maar in de verslaggeving over Jenin komt alle informatie van de Palestijnse kant. Dit is een oud zeer, dat nog altijd zeer hardnekkig voortleeft. Wie hierop wijst, krijgt steevast het verwijt tot de “Joodse/Israëlische lobby” te behoren.

 

Ook de woordkeuze van de journalisten kan de inhoud van de boodschap bepalen. Een recent NOS artikel over Jenin spreekt over ‘verzetsstrijders’ in Jenin. De journalist gebruikt het woord ‘verzet’ om de terreur vanuit Jenin te omschrijven, of te verzwijgen? Verzet tegen een bezettingsleger of tegen een overheerser is een legitieme daad. Alleen is het zo dat het Israëlisch leger in 2002 tot aan de inval niet aanwezig was in Jenin, terwijl de terreurcellen in Jenin hun aanslagen in de Israëlische steden aan het uitvoeren waren. Een man die aanslagen beraamd heeft op onschuldige burgers, wordt door de NOS- journalist een verzetstrijder genoemd. Zou iemand in het NOS journaal de Noorse moordenaar Anders Breivik ook een verzetstrijder durven noemen? Het is de taak van een kritische journalist om verbloemende taal te onthullen. Wat de nazi’sEndlösung noemden, was ook helemaal iets anders dan de neutrale term ‘definitieve oplossing’ suggereert. Een journalist moet zich baseren op het onderzoek van de feiten en hij mag niet aarzelen om ze op een correcte manier te benoemen.

 

De invloed van de media

Overigens is het voor de journalist ook niet gemakkelijk om in moeilijke omstandigheden grondig te werken. Het publiek verwacht onmiddellijke en eenduidige informatie, bij voorkeur met rechtstreekse en liefst spectaculaire beelden ter plaatse. Veel tijd of middelen om alles met de nodige kritische zin te onderzoeken of te nuanceren is er niet. Daardoor blijven de deontologische regels vaak achterwege.

 

En toch heeft de journalist, ook in het geval van Jenin, een grote verantwoordelijkheid. Eens de (foutieve) berichten over de massamoorden de wereld zijn ingestuurd, leiden die een eigen leven. Onmiddellijk na het nieuws over het (vermeende) bloedbad in Jenin worden in verschillende Europese steden massale manifestaties tegen Israël georganiseerd. Sommige lopen uit de hand. Ook in Antwerpen is dit het geval: relschoppers laten in april 2002 een spoor van vernieling achter in de Scheldestad. Bovendien blijft de misleidende informatie heel vaak hangen, ook al worden later rechtzettingen geplaatst.

 

Veel internationale kranten hebben hun berichtgeving over Jenin enkele weken later aangepast. Bij Rudi Vranckx van de VRT lijkt dat niet het geval te zijn. Erger nog, Vranckx manipuleert in zijn reportage ook bewust de tijdslijn van de gebeurtenissen, waarbij actie en reactie worden omgewisseld. In de bewuste reportage zegt hij: “Na 11 september maakte Israël van de gelegenheid gebruik om het vredesproces op een laag pitje te zetten en Arafat in het kamp van de terroristen te duwen”. “Maar”, aldus Vranckx, “ook Palestijnse extremisten sloegen toe. Begin 2002 vielen bij een eindeloze reeks aanslagen in Israël zevenennegentig doden en honderden gewonden”.

 

Zo legt Rudy Vranckx, heel subtiel de schuld bij Israël. In werkelijkheid raken  de vredesgesprekken pas NA de reeks bloedige aanslagen in een dal en niet voordien. Ehud Barak had in de zomer van 2000 in Taba de Palestijnen een verregaand aanbod gedaan (liefst 97% van de gebieden in ruil voor vrede en erkenning van Israëls grenzen). Het antwoord van Arafat was neen. In de plaats daarvan lanceerde hij een ongeziene terreurcampagne (= de tweede intifada). Vranckx gaat met zijn uitspraak wel heel kort door de bocht. Wat hij zegt, druist in tegen alle regels van de journalistiek. Hier is een journalist aan het werk die al te graag zijn eigen agenda aan de Vlaamse kijker wil opdringen. Bij de argeloze kijker slaagt hij daar zeker in. Hij is namelijk de VRT -specialist inzake het Midden-Oosten en hij komt er vaak als journalist op missie. Daardoor verwerft zijn woord een zeker gezag. En precies daarom wegen zijn journalistieke blunders bijzonder zwaar door.

 

donderdag 29 december 2011

De zogenaamde matiging van Hamas (IMO)

 
IMO Blog
 

"Hamas wil meer geweldloos verzet", zo kopten diverse media op internet en waarschijnlijk ook in hun papieren versies. Het bericht gaat verder met:

GAZA-STAD (ANP) – De radicale Palestijnse beweging die de Gazastrook bestuurt, de Islamitische Verzetsbeweging Hamas, wil meer geweldloos verzet tegen Israël organiseren. Dit heeft een vooraanstaand lid van Hamas, Salah al-Bardawil, zaterdag gezegd.
Hamas heeft het meestal over de gewapende strijd, maar daar moet volgens Bardawil verandering in komen. Hij zei dat met verscheidene verzetsbewegingen is afgesproken meer aan ,,volksverzet" te doen door actie te voeren met protestmarsen, blokkades en burgerlijke ongehoorzaamheid.
Voor Hamas is Israël een buitenlandse kolonie in Palestina die moet verdwijnen.

Het grote nieuws van het item is me niet geheel duidelijk. Hamas is voor de 'bevrijding' van het gehele land tussen de Jordaan en de zee, en daarvoor zijn alle middelen geoorloofd. Ik meen niet dat zij ooit een principieel bezwaar hebben gehad tegen ongewapende vormen van verzet. Integendeel, verschillende vormen kunnen elkaar prima aanvullen en versterken. Zo zijn bijvoorbeeld tijdens de Gaza oorlog (en al eerder) ongewapende vrouwen ingezet om huizen van Hamas strijders te beschermen, of ook de strijders zelf. Wanneer deze worden omringd door de vrouwen is het voor Israel immers onmogelijk om de strijders te treffen zonder een groot aantal burgerslachtoffers te maken. Ook kunnen via het zogenaamde volksverzet, dat overigens zelden geheel geweldloos is, mensen worden gerekruteerd voor het 'zwaardere' werk. Maar blijkbaar is alleen al de opmerking dat men – naast het gewapende verzet – ook volksverzet wil, voor tientallen nieuwsmediums vermeldenswaard. Overigens is de term 'verzet' in het geheel nogal misleidend. 'Verzet' gaat uit van een gerechtvaardigde strijd tegen onrecht en onderdrukking en heeft een positieve bijklank. Het doet al snel denken aan het verzet tegen de nazi's en verzet tegen andere wrede dictaturen. Waarom is niet gekozen voor het neutralere 'strijd'? Ook strijd kan zowel gewapend als ongewapend zijn, en gerechtvaardigd of niet.

In hoeverre de opmerkingen van Bardawil een verandering van strategie inhouden, blijkt onder andere uit de volgende opmerkingen van Hamas 'minister' Hamdan, naar aanleiding van acceptatie van het lidmaatschap van de PLO:

"Anyone who thinks Hamas has changed its positions and now accepts the PLO's defeatist political program is living in an illusion," Hamdan stressed. "Hamas cannot make the mistake of joining a process that has proved to be a failed one over the past 20 years."
Hamdan emphasized that Hamas remains committed to fulfilling the aspirations of Palestinians, "first and foremost the liberation of our lands from the sea to the river and achieving the right of return."

En dit zei Hamas leider Ismail Haniyeh bij het 24 jarig bestaan van de beweging een paar weken geleden:

"We affirm that armed resistance is our strategic option and the only way to liberate our land, from the [Mediterranean] sea to the River [Jordan]. God willing, Hamas will lead the people… to the uprising until we liberate Palestine, all of Palestine."

We say today, explicitly, so it cannot be explained otherwise, that the armed resistance and the armed struggle are the path and the strategic choice for liberating the Palestinian land, from the [Mediterranean] sea to the [Jordan] river, and for the expulsion of the invaders and usurpers [Israel] from the blessed land of Palestine. The Hamas movement will lead Intifada after Intifada until we liberate Palestine – all of Palestine, Allah willing. Allah Akbar and praise Allah. We say with transparency and in a clear manner, that Palestinian reconciliation – and all sides must know this – cannot come at the expense of [our] principles, at the expense of the resistance. These principles are absolute and cannot be disputed: Palestine – all of Palestine – is from the sea to the river. We won't relinquish one inch of the land of Palestine. The involvement of Hamas at any stage with the interim objective of liberation of [only] Gaza, the West Bank, or Jerusalem, does not replace its strategic view concerning Palestine and the land of Palestine.

En tijdens een dienst in de Gazastrook die op Hamas TV werd uitgezonden werden de volgende vredelievende woorden uitgesproken:

Preacher: "Our banner is 'There is no god but Allah,' our slogan is 'Allah Akbar,' our mantle is 'Death to the Jews and to America.' [...]
"The Prophet said: 'Judgment Day will not come until you fight the Jews – you to the east of the river, and they to its west.
"'Then the stones and the trees will say: Oh Muslim, oh servant of Allah, there is a Jew behind me, come and kill him.'
"They won't say: 'oh Westernized Muslim…'
"They won't say: 'oh Muslim who does not know his religion…'
"They will say: 'oh Muslim, oh servant of Allah, there is a Jew behind me, come and kill him.'
"Soon you will hear the stones and trees crying 'Allah Akbar,' saying: 'oh Muslim, oh servant of Allah, there is a Jew behind me, come and kill him.'" [...]

Maar waarom waarde hechten aan dergelijke berichten als we ook kunnen geloven dat Hamas op een heel redelijke manier zich tegen een wrede bezetting wil verzetten? Deze berichten, en de vele andere van dezelfde teneur, halen de media bijna nooit. Ze worden doorgaans afgedaan als 'voor binnenlandse consumptie' en daarom niet van waarde. De uitspraken die Hamas leiders tegenover Westerse journalisten doen zouden daarentegen wel hun ware denkbeelden weergeven. Tsja.

De NRC gaat nog wat verder dan het ANP bericht dat door onder andere de regionale kranten en Spitsnieuws werd overgenomen. De hele riedel komt weer langs, de riedel die ik tijdens mijn onderzoek naar de berichtgeving van de NRC over het conflict ook al tientallen keren tegenkwam: Hamas bestaat niet uit lieve jongens, maar de beweging heeft zich sinds zij in Gaza aan de macht is gematigd. Zij ziet in, al zegt men dat niet openlijk, dat de vernietiging van Israel er niet inzit en is bereid zich neer te leggen bij de realiteit van het bestaan van Israel binnen de grenzen van voor 1967:

Volgens NRC-buitenlandredacteur Carolien Roelants is de bereidwilligheid van Hamas om de grenzen van 1967 te accepteren een "pragmatische" beslissing van de organisatie. Roelants:
"Je ziet dat Hamas in vergelijking met de afgelopen jaren steeds meer beweegt richting de acceptatie van de grenzen van 1967 en dus ook een twee staten-oplossing. Let wel, Meshal spreekt hier. Vergeet niet dat er ook anderen zijn die niet zo ver willen gaan als hun leider. Maar dit is wel een pragmatisering van de kant van Hamas."

Al in de jaren '90 stelden Hamas leiders een langdurig bestand voor, van tien of zelfs twintig jaar, en ook dat werd in het westen graag uitgelegd als teken van de matiging en vredeswil van Hamas. Dat zo'n bestand onder de voorwaarden die Hamas stelde neer zou komen op zelfmoord voor Israel, werd voor het gemak even vergeten, en ook dat meer dan duidelijk was dat dit bedoeld was om voldoende aan te sterken voor de grote strijd die in de toekomst zou plaatsvinden, waarbij het Hamas doel om het gehele land te veroveren alsnog zou worden gerealiseerd. Er is dus niks nieuws aan voorstellen om naast de gewelddadige strijd (lees: zelfmoordaanslagen en raketten op burgers) ook op andere manieren te werken aan het doel om het hele land in handen te krijgen. Men was zelfs bereid het geweld tijdelijk geheel stop te zetten als de voorwaarden maar gunstig genoeg waren (waarbij men natuurlijk wel wist dat Israel er toch niet mee akkoord zou gaan).

Ook het feit dat Hamas zich bij de PLO aan wil sluiten is geen teken van matiging, zoals uit bovenstaande citaat van Hamdan duidelijk blijkt. Het is eerder omgekeerd: dat de PLO Hamas (en de kleinere Islamitische Jihad) nu bereid is te accepteren, en volgens een leider van Islamitische Jihad zonder enige voorwaarden te stellen, is een teken dat zij radicaliseert. Dit zou ook blijken uit het dreigement van de PLO om de akkoorden met Israel op te zeggen. Dit is wat de journalist Khaled Abu Toameh erover zegt:

Hamas is joining the PLO not because it has changed, but out of a desire to make the Fatah-dominated organization stick to its true mission: the liberation of Palestine from Jordan River to the Mediterranean Sea — in other words, all the land that is currently Israel — and to achieve the "right of return" for Palestinian refugees to their original villages and homes inside Israel.

Er zijn verschillende strategische redenen te verzinnen voor de toenadering tussen Fatah en Hamas, die overigens nog niet erg vlotjes verloopt, en de toetreding van Hamas tot de PLO. Hamas' basis in Syrië is in gevaar (voor zover die nog bestaat), de relatie met Egypte is ondertussen juist verbeterd waardoor men makkelijker wapens de Gazastrook binnen kan smokkelen. Door de Shalit deal is het aanzien van Hamas in de Palestijnse samenleving vergroot wat er wellicht toe leidde dat de PLO een Hamas lidmaatschap niet langer kon weigeren. Hoe dit ook zij, en wat er van de 'eenheid' tussen Hamas en Fatah ook moge komen, van matiging is geen sprake.

Ratna Pelle

 

woensdag 28 december 2011

Hamas leider Haniyeh: Doel is vernietiging van Israel

 

Een paar dagen geleden stond in allerlei kranten dat Hamas zich nu meer op het niet gewelddadige verzet wou richten, en de NRC kwam vorige week weer met de oude riedel dat Hamas nu pragmatisch was geworden en bereid zou zijn de pre-1967 ‘grenzen’ te accepteren. Dit soort berichten wordt meestal al snel weersproken door de nieuwste toespraak van Haniyeh of Mesjaal of uitspraken van andere Hamas woordvoerders die er niet om liegen. Die halen vervolgens natuurlijk niet de pers. 

 

RP

--------

 

Hamas leader Haniyeh:
Goal is destruction of Israel in stages

Abbas:
Hamas agrees to '67 borders

http://palwatch.org/main.aspx?fi=157&doc_id=6024

by Itamar Marcus and Nan Jacques Zilberdik  

 

At a ceremony marking the 24th anniversary of the founding of Hamas, Hamas leader in the Gaza Strip Ismail Haniyeh said that Hamas may work for the "interim objective of liberation of Gaza, the West Bank, or Jerusalem," but that this "interim objective" and "reconciliation" with Fatah will not change Hamas' long-term "strategic" goal of eliminating all of Israel:

"The armed resistance and the armed struggle are the path and the strategic choice for liberating the Palestinian land, from the [Mediterranean] sea to the [Jordan] river, and for the expulsion of the invaders and usurpers [Israel]... We won't relinquish one inch of the land of Palestine."

Click to view

In his speech, Haniyeh also promised that Hamas will "lead Intifada after Intifada until we liberate Palestine - all of Palestine, Allah willing. Allah Akbar and praise Allah."

Two days later, contradicting Haniyeh's statements, PA Chairman Mahmoud Abbas said that Hamas leader abroad Khaled Mashaal had agreed that:

- "There will be no military resistance."

- "The permanent solution is on the '67 borders."

According to Abbas, Hamas agrees to a permanent solution on the '67 borders. However, Haniyeh said that Hamas agrees to a temporary solution on the '67 borders as a first stage only.

For many years, the PLO promoted a "stages plan" that would first create a Palestinian state on the 1949 - 1967 armistice lines, and then work from that position to destroy Israel.

Senior Fatah official Abbas Zaki recently stated that this remains the goal for Fatah as well, but that "you can't say it to the world. You can say it to yourself."

Click to view

The following are longer excerpts of the statements mentioned above:

Speech by Ismail Haniyeh, head of Hamas at ceremony marking 24th anniversary of the founding of Hamas:

"We welcome you today, on this anniversary of the founding of the Islamic Resistance Movement - Hamas, as you renew the promise and oath of loyalty with Allah, with His Messenger and with His believers; you are renewing the loyalty to the blood of the Martyrs and the path of resistance and Jihad upon the blessed land of Palestine...

We say today, explicitly, so it cannot be explained otherwise, that the armed resistance and the armed struggle are the path and the strategic choice for liberating the Palestinian land, from the [Mediterranean] sea to the [Jordan] river, and for the expulsion of the invaders and usurpers [Israel] from the blessed land of Palestine. The Hamas movement will lead Intifada after Intifada until we liberate Palestine - all of Palestine, Allah willing. Allah Akbar and praise Allah. We say with transparency and in a clear manner, that Palestinian reconciliation - and all sides must know this - cannot come at the expense of [our] principles, at the expense of the resistance. These principles are absolute and cannot be disputed: Palestine - all of Palestine - is from the sea to the river. We won't relinquish one inch of the land of Palestine. The involvement of Hamas at any stage with the interim objective of liberation of [only] Gaza, the West Bank, or Jerusalem, does not replace its strategic view concerning Palestine and the land of Palestine."

[Al-Aqsa TV (Hamas), Dec. 14, 2011]

PA TV rebroadcast of interview in Arabic with Abbas on the European Union's news channel Euro-News:

Abbas [asked about discussions with Hamas]: "We held a meeting about a month ago, Khaled Mashaal [head of Hamas political bureau] and I, and we established some foundations for an agreement. Among these foundations - first, Hamas concurs with us on the following points: the first point is that the calm and the ceasefire are [in place] not only in Gaza, but also in the West Bank - that's one. Two - the resistance must be non-violent -popular. There will be no military resistance, honestly. And we agreed on this. The third point [was] that the permanent solution is on the '67 borders. Hamas agreed to this, too. The fourth point - that we would go to elections in May of next year."

[PA TV (Fatah), Dec. 16 and 17, 2011]

 

 

PMW Bulletin Dec. 27, 2011 

PMW | King George 59 | Jerusalem | Israel

zaterdag 24 december 2011

Reuters, Meulenbelt en anti-Israel propaganda (IMO)

 
IMO Blog

Sommige mensen vonden dat ik in mijn vorige artikelen wel erg veel aandacht besteedde aan Anja Meulenbelt, met altijd maar hetzelfde verhaal dat niks wat Israel doet deugt en de Palestijnen alleen maar onschuldige slachtoffers zijn. Ik wilde laten zien hoe propagandistisch haar blogs zijn; daar bedoel ik mee het op een professionele manier schrijven en mensen hun emoties manipuleren met het doel je lezers een bepaalde kant op te duwen. Daarbij laat ze doelbewust bepaalde informatie weg en vergroot andere dingen uit. Maar er zijn meer manieren om dit te doen en uit een onlangs gepubliceerd onderzoek naar Reuters blijkt hoe effectief dit is.

Als je niet in de pro-Israel scene zit is dit onderzoek je waarschijnlijk ontgaan, want de normale media besteedden er geen aandacht aan, zoals eerdere onderzoeken naar de BBC, de NOS en de NRC ook zijn genegeerd.
Dit keer werden niet alleen artikelen onderzocht op onjuistheden of gekleurde informatie, maar werd ook het directe effect van het lezen van die artikelen op mensen hun houding tegenover beide partijen in het conflict gemeten. Het bleek dat mensen na het lezen van de Reuters artikelen significant negatiever gingen denken over Israel. Dit word veroorzaakt door het gebruik van bepaalde propagandatechnieken.

Across the articles, over 1,100 occurrences of propaganda, fallacies and handbook violations in 41 categories were identified and classified.

In the second part of the study, a group of thirty-three university students were surveyed, before and after reading the articles, to assess their attitudes and motivation to support one or the other belligerent parties in the Middle East conflict, i.e., the Palestinians/Arabs or the Israelis. The study found that on average, subject sentiment shifted significantly following the readings in favor of the Arabs and that this shift was associated with particular propaganda techniques and logical fallacies appearing in the stories.

"Governments have long used propaganda to whip up public support during wartime and to demonize enemies", says Silverman. "Reuters is adopting these same techniques to covertly shape audience perceptions and opinion in violation of its corporate governance charter." Silverman points out that this is particularly troubling since "the news agency promotes itself as a paragon of accurate and impartial reporting and its stories are read by millions of people who are led to believe they are being provided objective facts".

Een voorbeeld:

In a story published on June 4, 2010 for example, Reuters correspondent Tom Perry and then-Jerusalem Bureau Chief Alastair Macdonald write:
"Israel is unlikely to heed calls to lift the blockade of the Gaza Strip but i[t]s bloody seizure of a Turkish aid ship has caused international anger and American dismay that is forcing it to seek conciliatory moves.

Israel's leaders have been unrepentant. Prime Minister Netanyahu accused Europeans of hypocrisy over efforts to stop Iranian arms reaching Gaza's Hamas Islamist rulers.

But even with vital ally the United States criticizing the harm the blockade is doing to the 1.5 million Palestinians in Gaza, and President Barack Obama calling the killing of nine men, including an American, a tragedy, Netanyahu is seeking points where concessions can soak up some of the pressure."

Perry and Macdonald's de facto editorial piece, which is identified in the headline as "Analysis" rather than with the more traditional and transparent term "Op-Ed" adopted by most media firms for stories where subjective content appears, is laden with propaganda devices and violations of the Reuters Handbook of Journalism.

First, by mischaracterizing the Mavi Marmara as an "aid ship", asymmetrical definition is being deployed to suggest a role for the ship distinctly different from the role it actually undertook and ultimately played in the incident. Although it is remotely possible Perry and Macdonald are utilizing the word "aid" to mean assistance in a socio-political sense, i.e., calling attention to the circumstances of Palestinians living in Gaza, readers are clearly and overtly being given the false impression that the Mavi Marmara carried humanitarian aid when it did not.

The statement, "Israel's leaders have been unrepentant" reflects both the propaganda device of innuendo and the use of loaded words, a violation of Reuters Handbook, as the language implicitly conveys a judgment of wrongdoing and moral condemnation of Israel's government officials for the incident which had neither been alleged nor proven by any juridical body.

"The harm the blockade is doing to the 1.5 million Palestinians in Gaza" reflects 1) anassertion; 2) exaggeration; 3) card stacking; and 4) atrocity propaganda respectively, as the phrase is 1) unproven; 2) inflates the impact of the "blockade" to encompass the entire population in Gaza; 3) omits mention of the fact that Egypt too, had been embargoing the Gaza Strip; and 4) alludes to the "blockade" as a war atrocity by virtue of its alleged deleterious effect on the civilian population, without mentioning that all manner of humanitarian goods had been regularly transiting through the Israeli land border with the Gaza Strip.

Het zijn het soort 'analyses' die je ook veelvuldig aantrof in de NRC, Trouw en de Volkskrant, en natuurlijk De Pers. Veel termen, zinswendingen en kwalificaties (ultranationlistisch voor Lieberman, hardline voor Netanjahoe, gematigd voor Abbas, illegale bezetting maar nooit illegaal terrorisme etc.) zijn zo normaal geworden dat je twee keer moet lezen om te zien dat het geen objectieve informatie is en er continu een negatieve grondtoon jegens Israel onder zit. Een toon die je niet meer bewust waarneemt maar wel zijn invloed heeft en je manipuleert.

Op Israel Palestijnen nieuwsblog schreef ik naar aanleiding van dit onderzoek:

"Ik zou zelf niet eens zeker durven stellen dat zoiets bewust gebeurt – met de intentie de lezer te beïnvloeden – al zullen er zeker journalisten zijn die dat doel wel hebben. Ik denk dat de gekleurde berichtgeving van bijna alle Europese en ook een aantal Amerikaanse kwaliteitsmedia voortkomt uit een bepaalde visie, een paradigma, dat zo vanzelfsprekend is geworden dat men zich er niet bewust van is: ' De Palestijnen zijn de slachtoffers, zij betalen voor de loop van de geschiedenis, Israel is de bezettende macht en draagt het leeuwendeel van de verantwoordelijkheid voor het conflict. Israel moet op zijn gedrag worden aangesproken, want het heeft de macht en vervult daarom een sleutelrol. Bovendien is Israel als overreactie op de tragische geschiedenis van de Joden een zeer militaristisch land geworden waar men alles met geweld denkt te kunnen oplossen en niemand meer vertrouwt. ' Dergelijke ideeën zitten zo diep ingebakken dat ze onbewust doorklinken in de berichtgeving over het conflict.

Bij Anja Meulenbelt gebeurt dit ook, maar dan nog veel extremer en ook volkomen bewust. Met iedere blogpost vergroot ze de haat tegen Israel, laat ze Israel weer als onmenselijk zien, wreed, erop uit te kleineren en te treiteren. De foto's waarop een Israelische soldaat met geweer tegenover een Palestijns kind of ongewapende vrouw staat zijn niet te tellen. Vaak is op de achtergrond prikkeldraad te zien, of de muur, of een wachttoren. Hamas, raketten, zelfmoordaanslagen, oproepen Israeli's en Joden te doden, ze komen simpelweg niet voor op haar blog en in haar wereld. Ook in de media is er voor Palestijns extremisme niet veel ruimte. Uit mijn onderzoek naar NRC Handelsblad bleek duidelijk dat bijna alle aandacht uitgaat naar de bezetting, de blokkade van Gaza, checkpoints, de muur, en allerlei ander leed van de Palestijnen dat aan Israel toegeschreven kan worden. Dat geldt ook voor de NOS, waar twee onderzoeken naar zijn gedaan en de Israelische kant eveneens volkomen werd genegeerd. Het onderzoek naar Reuters laat zien dat er een direct verband is tussen gekleurde berichtgeving en het gebruik van bepaalde propagandatechnieken, en de visie van mensen over het betreffende onderwerp.

Er zou nog veel meer onderzoek nodig zijn naar de berichtgeving van verschillende media, waarbij verschillende methodes worden gebruikt zodat uiteindelijk gaat doordringen dat er iets heel fundamenteel niet klopt. Ook meer vergelijkend onderzoek zou wenselijk zijn, zoals deze case studie naar de berichtgeving van verschillende Duitse media over een Palestijnse aanslag op een bus in Jeruzalem.

Overigens zijn er wel meer conflicten en kwesties waar niet objectief over wordt bericht en een kant wordt onderbelicht. Meestal gaat het dan om geweld en wandaden van een algemeen als zwakker en sympathieker beschouwde partij zoals de Kroaten tegenover de Serviërs, de wreedheden van de Polen en Tsjechen tegenover de Sudeten- en andere Oost Duitsers vlak na de Tweede Wereldoorlog, het geweld van zwarten tegen blanken in Zuid-Afrika en Zimbabwe, etc. Het verschil met het Israelisch-Palestijns conflict is dat het bij deze conflicten gaat om een partij die over het geheel genomen een zeer kwalijke rol heeft gespeeld en als dader, slechterik zo je wilt kan worden aangeduid, en dat het geweld tegen hen wel in perspectief plaatst. Dat rechtvaardigt het negeren van wandaden en geweld tegen deze partij niet, maar maakt het wel minder extreem dan de vooringenomenheid van de media tegen Israel.

Anja Meulenbelt c.s. zullen zeggen: 'logisch dat mensen negatiever gaan denken over Israel wanneer ze stukje bij beetje achter de waarheid komen en de propagandapraatjes van Israel doorgeprikt worden'. Jammer alleen dat het dus niet om de waarheid gaat, zoals bij Mohammed Al Dura en vele andere Palestijnse 'martelaren'. Het feit dat velen Israel als een schurkenstaat zien op het niveau van Noord-Korea, Iran of Syrië zegt genoeg: in het Israelisch-Palestijns conflict komen per jaar een paar honderd mensen om, oorlogen zoals de Gaza oorlog en de Libanon oorlog niet meegerekend. De Palestijnse doden zijn in meerderheid strijders, ook tijdens de Gaza oorlog. De situatie op de Westbank is redelijk; ook Abbas gaf dit in een interview in de Washington Post in 2009 toe. Zelfs in de Gazastrook gaat het lang niet zo slecht als vaak wordt beweerd. Dagelijks komen er meer dan 250 vrachtwagens met hulp binnen, naast humanitaire hulp ook bouwmateriaal, brandstof en dergelijke en sinds kort wordt er ook geëxporteerd, onder andere aardbeien, bloemen en tomaten. Er wordt flink gebouwd, vooral luxe hotels, resorts en winkelcentra. De gemiddelde Gazaan is niet rijk, maar ook niet armer dan de gemiddelde Jordaniër of Libanees. In veel landen in het Midden-Oosten is er meer geweld tegen de eigen bevolking of tussen verschillende bevolkingsgroepen dan in Israel en de Palestijnse gebieden. Toch spreken antizionisten als Meulenbelt en Thomas von der Dunk van een langzame genocide en voortgaande etnische zuiveringen door Israel. Daarbij maken zij gebruik van bronnen als de 'historicus' Ilan Pappe, die zelf toegeeft meer aan propaganda te doen dan aan historisch onderzoek.

Veel mensen zijn verbaasd wanneer zij horen dat Arabieren in Israel mogen stemmen en in de Knesset zitten, dat Arabieren wel mogen maar niet hoeven te dienen in het leger, dat 20% van de studenten in Haifa Arabisch is, dat Israel tienduizenden Palestijnen per jaar in haar ziekenhuizen behandelt en zo nog wat zaken. Dat past namelijk allemaal niet in het beeld dat men van de media hier krijgt, en al helemaal niet in het beeld dat je van Meulenbelt krijgt. Meulenbelt zal verheugd zijn over het onderzoek naar Reuters, maar journalisten zouden zich dit aan moeten trekken.

Wordt vervolgd.

Ratna Pelle

 

vrijdag 23 december 2011

UNESCO stopt steun aan Palestijns jongerenblad waarin Hitler werd bedankt

 

Nadat PMW met het bericht kwam dat in het Palestijnse tienerblad Zayafuna Hitler werd bedankt voor de holocaust, schreef het Simon Wiesenthal Centre een boze brief aan UNESCO, dat het blad tijdelijk had gesteund. UNESCO heeft zich inmiddels gedistancieerd van het magazine en gezegd dit niet langer te zullen financieren. Ook zegt men slechts enkele nummers te hebben gefinancierd. Uit de brief van UNESCO:

 

UNESCO supported the publication of three issues of the Zayzafouna Magazine six months after the February 2011 issue. The support was provided for these issues following agreement with the editorial board that they would focus on building greater appreciation amongst Palestinians for their heritage and culture. They were to open the way for positive dialogue aimed at overcoming the consequences of the Middle East conflict, and to fight against stereotypes that may be conducive to violence. It was UNESCO's intention to foster a positive view ofPalestinian heritage based on the values of tolerance and UNESCO's mandate of building peace in the minds of men and women. This vision guides all of UNESCO's activities, and we urge all partners to work in this direction.

UNESCO is shocked and dismayed by the content of the February issue, and has requested more detailed information and clarification from the editors of the magazine and to Palestinian Authority.
UNESCO strongly deplores and condemns the reproduction of such inflammatory statements in a magazine associated with UNESCO's name and mission and will not provide any further support to the publication in question.
The Organization, which is deeply committed to the development and promotion of education about the Holocaust, disassociates itself from any statement that is counter to its founding principles and goals of building tolerance in the full respect for human rights and human dignity.

 

Dat is mooi, maar roept wel de vraag op waarom men dit niet eerder had opgemerkt. Blijkbaar werd dit magazine, zonder het verder goed te bekijken, gesteund omdat het op het eerste gezicht een gematigde boodschap leek uit te dragen. En als je toch al meent dat de Palestijnen de slachtoffers zijn met het recht aan hun kant, dan kom je niet zo snel op het idee dat er dit soort akelige dingen in een magazine voor nota bene kinderen kunnen staan. Het betreffende verhaal was van een meisje van tien, en je kunt je afvragen hoe het komt dat zij dergelijke ideeën heeft, en waar die haat vandaan komt? Naast het stoppen van de steun zou dat een interessante vraag zijn voor de UNESCO, en een die een ieder met sympathie voor de Palestijnen niet uit de weg mag gaan.

 

PMW wijst erop dat ook de Palestijnse Autoriteit nauw betrokken is bij Zayafuna:

 

The magazine is published by the Zayzafuna Association for Development of Children's Culture, and sponsored by the PLO's Palestinian National Committee for Education, Culture and Sciences.
The magazine's advisory board is comprised of Palestinian Authority officials and educators, including PA Deputy Minister of Education Jihad Zakarneh, and former PA Minister for Women's Affairs Zuheira Kamal. [
Zayzafuna
, February 2011]
The
Zayzafuna magazine is part of a larger education program funded by the Palestinian Authority which contributed 90,000 Shekel ($24,370) in 2010 and 10,000 Shekel ($2,700) a month in 2011.

 

Fijn dus dat UNESCO zich heeft gedistantieerd, maar laten we ook de PA, voor een groot deel door de EU gefinancierd, eens om uitleg vragen. Het is niet de eerste keer dat door de PA gesteunde media over de schreef gaan, en dit verhaal was in Zayafuna ook geen uitzondering:

 

In a letter to UNESCO Director-General Irina Bokova, Shimon Samuels, the Wiesenthal Center's director for international relations, wrote that the editors of Zayafuna "endorse Adolf Hitler as a role model for Palestinian children," noting that a quarter of the children's submission selected for publication by the magazine "express hatred for Jews and reflect messages transmitted through PA official media." 

RP

-------------------- 

 

'UNESCO funds Palestinian magazine glorifying Hitler'

http://www.jpost.com/International/Article.aspx?id=250462

By JORDANA HORN, JERUSALEM POST CORRESPONDENT 
12/22/2011 02:33 


Simon Wiesenthal Center asks UN cultural agency to halt its sponsorship of the Palestinian childrens' magazine.

NEW YORK – The Simon Wiesenthal Center asked UNESCO's director-general Wednesday to suspend its sponsorship of a Palestinian children's magazine, saying the magazine applauded Hitler for murdering Jews.

According to Palestinian Media Watch, the educational children's magazine, Zayafuna, "includes terms glorifying jihad."

The PMW report references an essay in the magazine by a teenage Palestinian girl. The girl wrote about meeting Adolf Hitler in a dream, who tells her that he killed the Jews "so you would all know that they are a nation who spreads destruction all over the world." In the essay, Hitler tells the child to be patient regarding the suffering of the Palestinians at the hands of the Jews.

In a letter to UNESCO Director-General Irina Bokova, Shimon Samuels, the Wiesenthal Center's director for international relations, wrote that the editors of Zayafuna "endorse Adolf Hitler as a role model for Palestinian children," noting that a quarter of the children's submission selected for publication by the magazine "express hatred for Jews and reflect messages transmitted through PA official media."

"Apparently, the magazine's positive messages on coexistence and peace apply to all but Jews and Israelis," Samuels wrote. "Through a young girl, the Holocaust is presented as an act for the benefit of humanity."

The Palestinian Authority's deputy minister of educationand its former minister of education are both on the magazine's advisory board, Samuels noted.

UNESCO, Samuels said, has sponsored Zayafuna since August. The Hitler essay ran in the magazine's February 2011 issue.

While Samuels noted the October edition states that "opinions expressed in this magazine do not necessarily express UNESCO's views," Samuels wrote that this disclaimer was "hardly a fitting response to the discovery of the repugnant Holocaust celebration in the February issue."

Samuels recalled the Simon Wiesenthal Center's suggestion last month "when 'Palestine' was welcomed into UNESCO, that the new member be tested by being held to the declared values of UNESCO."

"Until Zayafuna publicly apologizes for its anti-Semitism, Palestine will have already failed that test," Samuels wrote, and urged UNESCO to demand that PA President Mahmoud Abbas rescind funding for the magazine.

PMW head Itamar Marcus said his organization welcomes the Wiesenthal Center's call to UNESCO to stop funding the magazine Zayafuna.

"UNESCO's continued funding of a hate magazine makes them a participant in the hatepromotion it disseminates," Marcus said. "It would be a violation of basic moral principles to fund a Palestinian magazine that glorifies violence and jihad, and presents Hitler as a role model for children.

"The only way, it seems, the Palestinian Authority will ever stop its repeated hatepromotion is if there are financial consequences to their hate promotion," Marcus said. "Let us hope that UNESCO takes the morally decent route and stops the funding, and not the politically expedient route of turning away in the face of Palestinian hatred."

 

donderdag 22 december 2011

Havel was een Vriend van Israel

 
Als linkse politicus had ik niet verwacht dat Havel bij de "Vrienden van Israel" zou zitten, een groep vooral rechtse politici die stelling neemt tegen de delegitimatie van Israel, onder aanvoering van de Spaanse oud-premier Aznar. Ik ben aangenaam verrast. Spijtig dat we Havel zullen moeten missen...

Wouter
_____________ 

  

Havel was a "true friend" of Israel who in recent years joined with other international leaders to defend the Jewish state against delegitimization.
http://philosemitism.blogspot.com/2011/12/vaclav-havel-great-friend-of-jews-and.html

  PARIS/PRAGUE (EJP)---European Jewish Congress (EJC) President Moshe Kantor said former Czech Republic president Vaclav Havel, who died on Sunday, "was known as a great friend of the Jews and did much to confront anti-Semitism and teach the lessons of the dark chapter of the Holocaust during his two terms in office."

Vaclav Havel, a dissident playwright who was jailed by communists and then went on to lead the Prague "Velvet Revolution" and become Czech president, died at 75 after a long illness.

"He was a figure for a new and modern Europe to emulate. President Havel lived through communism and led the Czech Republic to a new era helping move his countrymen through a troubled past to a more open, free and tolerant future," Kantor said.


Israeli Prime Minister Binyamin Netanyahu said Havel was a"true friend" of Israel who in recent years joined The Friends of Israel group with other international leaders to defend the Jewish state against delegitimization. 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~  

http://www.friendsofisraelinitiative.org/article.php?c=90

The Friends of Israel Initiative mourns the passing of Czech President Vaclav Havel, one of our Founding Members

Statement on the Passing of Founding Member Vaclav Havel

We will forever be grateful for his support and leadership, and humbled by his exemplary and steadfast courage in the face of immense odds.

2011-12-19 by The Friends of Israel Initiative Members

The Friends of Israel Initiative mourns the passing of Czech President Vaclav Havel, one of our Founding Members.

President Havel knew far better than most the value of freedom, democracy and human rights, and the price of repression and intolerance.

He knew the importance of distinguishing between the forces of liberty and those arrayed against human progress and freedom.

That clear focus was pronounced in President Havel’s support for FII, and his view that the State of Israel is an integral part of the West whose right to exist in peace and prosperity was not only a moral certainty, but also the obligation of all human beings of good conscious to defend.

As a leader of people dedicate to throwing off the yolk of hatred and totalitarianism, and a shining beacon to those across the globe beaten down by oppression and long odds, his entire life is a vibrant example of the power of one man’s courage.

President Havel was dedicated to the cause of the Friends of Israel Initiative because of these core values.

He lived a life dedicated to fighting the politics of hate - and that included fighting anti-Semitism and hatred of the Jewish State and the politics of demonization, delegitimization and incitement directed at the one true free, Western country in the Middle East.

It was the lessons he learned under communism and in the fight for his people’s liberty that magnified his appreciation for the justice of Israel’s cause and what a vibrant Jewish State represents in the fight for freedom and against intolerance.

The Friends of Israel Initiative planned to honor President Havel in Prague past spring for his leadership and extraordinary dedication to our cause, but his health and hospitalization prevented that celebration.

We will forever be grateful for his support and leadership, and humbled by his exemplary and steadfast courage in the face of immense odds.

 

woensdag 21 december 2011

Goed advies van Hitler in Palestijns jeugdblad met UNESCO steun

 

Uit een verhaal in een Palestijns jongerenblad:

 

I turned to the next door; there Hitler awaited me. I said, 'You're the one who killed the Jews?'

He [Hitler] said: 'Yes. I killed them so you would all know that they are a nation which spreads destruction all over the world. And what I ask of you is to be resilient and patient, concerning the suffering that Palestine is experiencing at their hands.'

I said [to Hitler]: 'Thanks for the advice.'

 

In de rest van het verhaal krijgt de hoofdpersoon advies van andere helden of rolmodellen voor de Palestijnen zoals Saladin. In het blad wordt geen enkele afstand genomen van dit verhaal. En nee, het is geen blad van de Islamitische Jihad maar het wordt uitgebracht door de Palestijnse Autoriteit en krijgt sinds augustus steun van UNESCO:

 

About the publishers and advisory staff of Zayzafuna:
The magazine is published by the Zayzafuna Association for Development of Children's Culture, and sponsored by the PLO's Palestinian National Committee for Education, Culture and Sciences.

The magazine's advisory board is comprised of Palestinian Authority officials and educators, including PA Deputy Minister of Education Jihad Zakarneh, and former PA Minister for Women's Affairs Zuheira Kamal. [Zayzafuna, February 2011]

The Zayzafuna magazine is part of a larger education program funded by the Palestinian Authority which contributed 90,000 Shekel ($24,370) in 2010 and 10,000 Shekel ($2,700) a month in 2011.

Since August 2011, the magazine is also sponsored by UNESCO and the MDG Achievement Fund (MDG-F), a UN humanitarian foundation funded by the Spanish government. [Zayzafuna, August 2011.] In the October 2011 issue a note appears: "Opinions expressed in this magazine don't necessarily express UNESCO's views." 

 

---------------------------- 

 

Hitler admired in PLO youth magazine because he murdered Jews

http://palwatch.org/main.aspx?fi=157&doc_id=6006

Hitler tells a Palestinian girl in her dream:

"I killed them [the Jews] so you would all know that they are a nation
which spreads destruction all over the world."

by Itamar Marcus and Nan Jacques Zilberdik


The following is an excerpt from Deception: Betraying the Peace Process, chapter 14, section 1:

The Palestinian Authority funds a monthly educational magazine for children called Zayzafuna. The magazine is made up of material written by the magazine's staff and also includes essays and poems written by children. Accordingly, Zayzafuna both represents the values of the educators and serves as a window into the minds of the participating Palestinian children. The magazine is published with the sponsorship of the PLO's Palestinian National Committee for Education, Culture and Sciences.

Most of the content in Zayzafuna is positive and educational. It promotes family values, encourages children to read and to participate in building a modern, democratic society. However, these positive messages are directed at Palestinian society, Muslims, Christians and Druze. When it comes to portraying Israel and Jews, Zayzafuna changes its tone and includes items glorifying Jihad against Israel and praising Martyrdom death for Allah, and the Martyrs themselves.

The most extreme expression of demonization of Jews is the inclusion of an essay submitted by a teenage girl in which Hitler is presented as a positive figure to be admired because he killed Jews in order to benefit the world.

The girl in her dream asks Hitler: "You're the one who killed the Jews?" Hitler responds: "Yes. I killed them so you would all know that they are a nation which spreads destruction all over the world." Like the other hate messages, this appears in a story with positive messages by other admired figures, including a Muslim Nobel Prize recipient and a math scholar. See the full text below.

In addition, the magazine portrays a world where "Palestine" has replaced Israel by referring to Israeli cities such as Haifa and Jaffa as places in "Palestine" or as "occupied" cites. It denies Israel's right to exist by saying that Israel is on "stolen" or "occupied" land, and demonizes Israel and Jews. Approximately one fourth of the children's submissions are on nationalistic topics, and among them are expressions of hatred and delegitimization against Jews and Israel that mirror the messages transmitted by the PA leadership through official media, PA education and other structures under their control.

It is specifically because this is not a hate magazine, but in general a positive publication promoting good values, that the hatred expressed towards Israel and Jews is so damaging. All the positive messages about coexistence and peace, which abound throughout the magazine, apply to everyone but Israelis and Jews. The message of Zayzafuna concerning Israelis and Jews is that they are in a unique category separated from other peoples and religious groups: For others - peace, cooperation and coexistence; for Israelis and Jews - hatred, confrontation and Jihad.

Hitler admired because he murdered Jews

The Zayzafuna magazine chose to publish an essay written by a girl in 10th grade in which Hitler is admired because he killed the Jews - an act that is presented as a positive accomplishment for the benefit of humanity. The girl describes a dream in which she meets four historical figures, all of whom are presented as admired role models, and each one's special accomplishment is the topic of a short conversation with the girl. Three of them are the ninth-century Muslim mathematician Al-Khwarizmi; Nobel Prize-winning Egyptian author Naguib Mahfouz; and Saladin, the Muslim leader who defeated the Christian Crusaders and conquered Jerusalem in the 12th century. The fourth and only non-Muslim role model in the dream is Adolf Hitler.

All four are presented as positive figures and each one offers advice to the young girl, which she accepts. Hitler is admired because he killed the Jews "so you would all know that they are a nation which spreads destruction all over the world." Hitler advises the girl to "be resilient and patient" in facing the suffering the Jews are causing. The girl thanks Hitler for his advice.

Significantly, Zayzafuna's editors chose to include this submission in the magazine, without dissociating themselves from the admiration of Hitler. They found it an acceptable message to have Hitler appear with other role models for Palestinian children.

The following is the essay in Zayzafuna presenting Hitler with other positive role models.

"One hot day, I was very tired after a hard day... and suddenly I saw four white doors in front of me. I opened them in no particular order.

I opened the f irst door and saw a beautiful place full of f lowers. I was surprised to see a man there. I asked him, 'Who are you?'

He said, 'I am Al-Khwarizmi.' [Ninth century Persian mathematician who lived in Baghdad, known for his contribution to the development of algebra.]

I said: 'You're the one who invented mathematics and arithmetic?' He said: 'Yes. What's your situation like today?'

I said: 'The Arabs and Muslims are in a deep sleep; they can't do anything. They have moved away from all the sciences.'

He [Al-Khwarizmi] said: 'Yes, I know that. The day will come when the Arabs will return to their glory. And you - you have a great duty, which is to take an interest in the Islamic sciences and to protect them from being forgotten.'

I said, 'I promise,' and left the door.

I turned to the next door; there Hitler awaited me. I said, 'You're the one who killed the Jews?'

He [Hitler] said: 'Yes. I killed them so you would all know that they are a nation which spreads destruction all over the world. And what I ask of you is to be resilient and patient, concerning the suffering that Palestine is experiencing at their hands.'

I said [to Hitler]: 'Thanks for the advice.'

Then I turned to the third door, and met Naguib Mahfouz [Nobel Prize- winning Egyptian author], who was the one who knew best the value of time and how to use it.

He said: 'People's pastime, these days, has become killing time and wasting it, as though they are punishing themselves. So strive to use your time in the best way.'

At the fourth door I meet Saladin Al-Ayoubi [Muslim leader who defeated the Christian crusaders and conquered Jerusalem in the twelfth century]. He said: 'I am Saladin.'

I said: 'You were the one who liberated Jerusalem and Al-Aqsa [Mosque].' He answered: 'Yes.'

I said: 'Return, oh Saladin, for Jerusalem and Palestine cry out and no one answers.'

He [Saladin] said: 'I know, but every time has its men, and the right man to liberate Jerusalem is still to come.'

And before I could finish my dream, the alarm clock rang and I woke up. It was seven in the morning, and I needed to go to school early, because I had promised Naguib Mahfouz that I would use time well."

[Zayzafuna, February 2011]


Although repugnant, a Palestinian teenager's admiration for Hitler because he killed Jews, alongside other Muslim role models, is not unexpected. As PMW documents, Palestinian children are brought up with the teaching that killing Israelis and Jews is heroic. The PA has named streets, schools, sporting events and more after Palestinian terrorists who have killed hundreds of Israeli civilians. In Palestinian cultural, educational and social events, every Palestinian child is exposed to repeated glorification of terrorists who have killed Jews. Palestinian children have participated in summer camps named after Dalal Mughrabi who led a bus hijacking in which 37 civilians were killed, and played in football tournaments named after Abd Al-Basset Odeh, a suicide bomber who killed 31 Israelis at a Passover dinner. It is not surprising that a Palestinian child who has been educated to see those who have murdered Jews as heroes and role models will conclude that Hitler, the one who murdered the most Jews in history, is likewise worthy of admiration.

About the publishers and advisory staff of Zayzafuna:
The magazine is published by the Zayzafuna Association for Development of Children's Culture, and sponsored by the PLO's Palestinian National Committee for Education, Culture and Sciences.

The magazine's advisory board is comprised of Palestinian Authority officials and educators, including PA Deputy Minister of Education Jihad Zakarneh, and former PA Minister for Women's Affairs Zuheira Kamal. [Zayzafuna, February 2011]

The Zayzafuna magazine is part of a larger education program funded by the Palestinian Authority which contributed 90,000 Shekel ($24,370) in 2010 and 10,000 Shekel ($2,700) a month in 2011.

Since August 2011, the magazine is also sponsored by UNESCO and the MDG Achievement Fund (MDG-F), a UN humanitarian foundation funded by the Spanish government. [Zayzafuna, August 2011.] In the October 2011 issue a note appears: "Opinions expressed in this magazine don't necessarily express UNESCO's views."

Deputy Chairman of the Zayzafuna organization Abd Al-Karim Ziyada has explained the following about the funding of Zayzafuna:

"The magazine has advertisements, which cover some of the costs. For the year 2010-2011 we have subscriptions by students and schools, and that also helps [funding the magazine]. We are fortunate in that the Palestinian Authority and the Prime Minister [Salam Fayyad] have helped us this year with aid in the amount of 90,000 Shekel ($24,370) to cover the magazine and organization costs, and that has given us a push forward. Allah be praised, there is a new agreement for a monthly [PA] payment of 10,000 Shekel ($2,700) to cover the magazine [costs]."

[PA TV (Fatah), May 9 and 13, 2011]


This excerpt above is from a chapter in the book Deception: Betraying the Peace Process, recently published by PMW. The book includes a longer analysis of the other material as well found in issues of Zayzafuna from May 2010 through August 2011, focusing on messages relating to Israelis and Jews. A short summary of the positive messages in Zayzafuna and that are unconnected to Israel, is also included.