vrijdag 29 juni 2012

Zijn Hamas politiemannen burgers?

 

Op ik meen de eerste dag van de Gaza oorlog bombardeerde Israel een politieakademie in Gaza op de dag dat daar een diploma uitreiking was en er dus bijzonder veel mensen aanwezig waren. In een dag vielen er daardoor zo’n 250 doden. In de media werden deze (aankomende) politieagenten als burgerslachtoffers neergezet, en ik herinner me nog beelden van politieagenten die het verkeer regelden. Zionistische blogs als Elder of Ziyon wezen er toen al op dat deze mensen lid waren van Hamas, achter de ideologie stonden van Hamas en ’s nachts vaak voor de Qassam Brigades, de ‘gewapende vleugel’ van Hamas in de weer waren. Strijders van de Qassam brigades gaven  op hun beurt ook openlijk toe dat ze overdag keurige agenten waren, en dat hard werken was.

 

Hieronder fragmenten uit toespraken tijdens zo’n zelfde ceremonie die onlangs plaats vond:

From this place, I bring you glad tidings: The officers of the class graduating today will become the Police Chief of Jaffa, the Police Chief of Haifa, the Police Chief of Akko, the Police Chief of Lod, the Police Chief of Ramle, and of all other places.

Therefore, from this place, we declare to all those who usurped our lands that they must prepare to leave, because we have prepared for Jihad. You are going to leave, while we are summoned to battle. We are the owners of this land.

 

This is an opportunity for you to study at our academy how to defend our battlefront and how to be soldiers of Allah. We will not be the soldiers of the US, of the Zionists, or of the hypocrites. We are determined to proceed along the path of Allah.

Heel civiel ja. Wanneer je weer eens in de krant leest dat het merendeel van de slachtoffers tijdens de Gaza oorlog burgers waren, bedenk dan dat men daar strijders voor Allah die Jaffa en Haifa willen bevrijden, ook toe rekent. 

 

RP

----------

 

Those "civilian" Hamas police...

http://elderofziyon.blogspot.nl/2012/06/those-civilian-hamas-police.html

Remember the Goldstone Report? The biased UN report took pains to claim that the police of Gaza should be considered civilians and not terrorists or militants. I debunked it here and here.

Well, Goldstone and the other "human rights" organizations are proven wrong again.

Hamas held a ceremony for police graduates where it was made very clear that the goal of the police is anything but civil:


Announcer: Now that we have heard the song of the men, here is a little Palestinian girl, a flower of Jerusalem, who insisted on participating in this ceremony. Rawan is the daughter of one of the officers at the Palestinian police academy. Please welcome Rawan Khilla, who will recite what she has to say, the words on which she was raised.

[…]

Rawan KhillaGlory explodes in your bodies, and eternal life is guaranteed for martyrdom-seekers.

[…]

Fathi Hammad, Hamas Minister of the Interior and of National Security: Allah says: “Prepare for them what force and steeds of war you can.” The Prophet Muhammad says: “Prepare for them what force you can. Force means shooting.” The Prophet Muhammad also says: “Lands shall be thrown open to you, and Allah will protect you, but none of you should give up playing with his arrows.”

None of you should give up playing with all the tools of force and equipment, which will bring us closer to our aspirations: Jerusalem, the Al-Aqsa Mosque, Haifa, Akko and Jaffa.

[…]

From this place, I bring you glad tidings: The officers of the class graduating today will become the Police Chief of Jaffa, the Police Chief of Haifa, the Police Chief of Akko, the Police Chief of Lod, the Police Chief of Ramle, and of all other places.

Therefore, from this place, we declare to all those who usurped our lands that they must prepare to leave, because we have prepared for Jihad. You are going to leave, while we are summoned to battle. We are the owners of this land.

[…]

We say: There shall be no reconciliation with secularism. There shall be no reconciliation with any path other than that of Islam.

[…]

This is an opportunity for you to study at our academy how to defend our battlefront and how to be soldiers of Allah. We will not be the soldiers of the US, of the Zionists, or of the hypocrites. We are determined to proceed along the path of Allah.

Therefore, dear brothers, we speak with conviction. Some might say: You are talking as if victory is imminent. Yes, victory is imminent. Victory is ours, and disgrace will be the lot of all the hypocrites, who agreed to be the shoes on the feet of the Zionists and the Americans.

Indeed, victory is coming. Victory is imminent.

 

This isn't a police force - it is an army.

But "human rights" organizations will always refuse to see the truth in their zeal to crucify Israel.

 

woensdag 27 juni 2012

BBC biedt verontschuldiging aan voor omissie Itamar moorden op TV journaal

 

De BBC heeft in haar nieuws op TV de moord op vijf leden van het gezin Fogel (waaronder een paar maanden oude baby) door Palestijnen uit een naburig dorp, niet vermeld. Het stond wel op de website. Dit leidde tot woedende reacties en verwijten.

MP Mensch said the BBC’s decision not to include the story as part of its rolling news coverage generated “the most reaction I have ever had in all my time in politics."

"I was overwhelmed by response from the Jewish community both here and abroad. There was a feeling the BBC just didn’t care and that, if a settler had entered the home of a Palestinian family, slit the throat of their children, that the BBC would have covered that."

Dat laatste lijkt me waarschijnlijk, en ik denk ook dat wanneer er vijf mensen in Tel Aviv waren vermoord het het nieuws wel had gehaald. Het doden van kolonisten uit Itamar, een kleine ‘ideologische’ nederzetting, dat vindt men bij de BBC blijkbaar minder van belang omdat men voor deze mensen maar weinig sympathie kan opbrengen. Wanneer bij een bombardement in Gaza een baby’tje en twee andere kinderen waren omgekomen zou het zeker het TV journaal halen. Het is misschien heel wat dat de BBC haar excuses maakt, maar het is nogal onoprecht dat men niet toegeeft dat vooringenomenheid en met name een zeer negatief beeld van kolonisten, objectieve journalisitek hier in de weg heeft gezeten. Nou ja, dat is inmiddels eigenlijk genoegzaam bekend. Ik blijf erop hopen dat het aantal fouten dat media, ook in Nederland, maken, er ooit toe leidt dat ook mensen die weinig van de kolonisten of zelfs Israel moeten hebben, inzien dat er iets niet klopt. Maar dat is waarschijnlijk ijdele hoop. 

 

RP

---------- 

 

BBC apologizes for Itamar massacre coverage

http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-4247906,00.html

British network failed to mention brutal murder of Fogel family in broadcast. Now outgoing director admits BBC 'got it wrong'

Itamar Fleishman

Published: 

06.27.12, 00:47 / Israel News

Better late than never: A year and three months after the massacre of five members of the Fogel family in Itamar, the BBC's outgoing director-general admitted that they "made a mistake" in the story's coverage.

 

In March 2011, Hakim Awad and his cousin Amjad Awad brutally stabbed to death five members of the Fogel family: Father Ehud, 36, mother Ruth, 35, Yoav, 11, Elad, 4, and four-month old Hadas.

 

The story was featured on BBC's Radio 4 and the BBC's website but was not mentioned in broadcast.

 

Conservative MP Louise Mensch made various complaints to the network about the coverage and received an apology from BBC News’s Helen Boaden. She did not stop there and sought an explanation from outgoing director Mark Thompson at a Culture, Media and Sport Select Committee hearing last week.

 

Thompson said the story had come during a "very busy news period" including the fighting in Libya and the tsunami in Japan.

 

"News editors were under a lot of pressure," he said. "Having said that, it was certainly an atrocity which should have been covered across our news bulletins that day."

 

Nevertheless, he added: "I don’t believe that should be taken as systemic bias. We try very, very hard… to reflect suffering on both sides of that conflict. When there has been a humanitarian incident in Gaza, we try to show the effects of rockets in Sderot."

 

He said he stood by his decision not to have shown a humanitarian appeal for Gaza during Operation Cast Lead. "I believe I was right, many people thought I was wrong. It might have given the impression we were more sympathetic to one side of that dispute than the other. Israel and Palestine, like Kashmir and Sri Lanka, are so hot in terms of people’s sensitivity.

 

"But I do want to say, to all our audience including our Jewish and Israeli audiences here and around the world, we do want to make sure we are fair and impartial. We made a mistake in this instance."

MP pleased with apology

MP Mensch said the BBC’s decision not to include the story as part of its rolling news coverage generated “the most reaction I have ever had in all my time in politics."

 

"I was overwhelmed by response from the Jewish community both here and abroad. There was a feeling the BBC just didn’t care and that, if a settler had entered the home of a Palestinian family, slit the throat of their children, that the BBC would have covered that."

 

MP Mensch said after the meeting that she was extremely pleased with Thompson’s response. "I was very satisfied with his frank admission, He understood how this had affected the Jewish community."

 

Yesha Council spokesman Ronny Arazi was less enthusiastic. "The conduct of media outlets that had posted similar horror images from Gaza in those days certainly raised question marks as far as the objectivity of global media in covering the Israeli-Arab conflict.

 

"The BBC's apology is in place. All systems should constantly check themselves, not just about the terrible massacre in Itamar and not just overseas."

 

dinsdag 26 juni 2012

Raketten uit Gaza doden en verwonden Palestijnen

 

In de media was er weer veel aandacht voor de luchtaanvallen van Israel, terwijl er ook meerdere Palestijnen zijn omgekomen door eigen raketten die verkeerd terecht kwamen. De Palestijnse mensenrechtenorganisatie PCHR somde een aantal gevallen op, maar vreemd genoeg is dit persbericht niet duidelijk zichtbaar op hun site. Twee kinderen die door ‘eigen vuur’ zijn gedood werden door Palestijnse bronnen Israel in de schoenen geschoven, en dat werd gretig overgenomen door de media, al stond de Israelische ontkenning er vaak wel bij. De lijst is overigens incompleet omdat hij maar tot donderdag gaat, terwijl afgelopen bijvoorbeeld zaterdag nog een jongetje van vijf omkwam door een Palestijnse raket. 

 

RP

--------- 

 

List of Gaza rockets that fell short as of last Thursday

http://elderofziyon.blogspot.nl/2012/06/list-of-gaza-rockets-that-fell-short-as.html

 

PCHR put out a press release about Gaza rockets that fell short and injured or killed people and property last Thursday. (Interestingly, they buried the release - it was never linked to from their front page, unlike all their other press releases.)

 

According to investigations conducted by PCHR and testimony from eyewitnesses, at approximately 07:30 on Tuesday, 19 June 2012, Hadeel Ahmed Sa'eed al-Haddad (1.5) was struck in the head by shrapnel while she was standing in the entrance of the house of her grandfather, Sa'eed Mohammed al-Haddad, in al-Zaytoun neighborhood, east of Gaza City, when a home-made rocket landed on their house. Hadeel was transported to al-Ahli Hospital in Gaza City to receive necessary medical treatment, but later transferred to Shifa Hospital due to the seriousness of her injuries. The efforts made by her doctors failed to save her life. In addition, in the same incident, Hadeel's cousin, Zaqariya Mohammed Sa'eed al-Haddad (9), was also struck in the head by shrapnel. As a result, he was transported to Shifa Hospital in Gaza City, where medical sources have described his injuries as moderate.

The spokesman of the Palestinian Police, Chief Ra'ed al-Batniji,confirmed with PCHR's fieldworker that Hadeel died as a result of being hit in the head with shrapnel from a home-made rocket that landed on her grandfather's house. Al-Batniji added that the police had headed to the scene and initiated investigations.

 

Keep in mind that the official Gaza emergency medical services spokesman insisted that she was killed in an Israeli airstrike, and this news was never reported in Arabic media. 

 

In Beit Hanoun, at approximately 22:35 on Wednesday, 20 June 2012, a home-made rocket landed on an under-construction house belonging to Mohammed AkramShabat(24). As a result, part of a wall inside the house was destroyed, though no injuries were reported.

In Deir al-Balah, at approximately 08:00 on Wednesday, 20 June 2012, a home-made rocket exploded in the vicinity of land belonging to Abu Khattab family on Salah al-Deen Street, south of Deir al-Balah. As a result of the explosion, Yahia Mohammed Abu Khattab’s(16)left shoulder was wounded by shrapnel, and he was transported by a PRCS's ambulance to al-Aqsa Martyrs' Hospital in Deir al-Balah where he received necessary medical treatment. He only suffered from minor wounds.

In Rafah, at approximately 20:30 on Tuesday, 19 June 2012, a home-made rocket landed on the house of Suleiman Abed Rabbu Abu Shabab, in al-Nasser village, southwest of Rafah in the southern Gaza Strip. As a result, the house sustained damage and its 15 residents were terrified. The Palestinian police said to PCHR's fieldworker that they immediately moved into the area, where the Explosives Engineering Unit collected the remnants of the rocket.

Previously, at approximately 21:50 on Monday, 18 June 2012, a home-made rocket landed on the house of 'AzzamYusefHamad on al-Qurman Street, east of Beit Hanoun in the northern Gaza Strip. As a result, 3 of Hamad's children were wounded: Bara'a(12) sustained wounds and bruises in the left arm and leg; and Jannat and May, (both 3) sustained bruises throughout their bodies. Additionally, the western side of the house, windows and water network were damaged.

 

PCHR has not yet discussed the child killed on Saturday, apparently from terrorist explosives. 


The Al Mezan Center for Human Rights ignored the deaths and injuries from terrorist rockets completely.

 

maandag 25 juni 2012

Trouw: Jong, Palestijns en steeds geboren in het verkeerde land

 

"Jong, Palestijns en steeds geboren in het verkeerde land. Nederlandse gemeenten registreren Bezette Gebieden vaak als Israël." Een artikel onder deze kop, geschreven door Jeroen den Blijker, verscheen op 12 juni in de papieren krant van Trouw. Het geeft het perspectief weer van de 20-jarige Emiel de Bruijne, die wil dat de Nederlandse overheid in plaats van Israël 'Palestina' als zijn geboorteland registreert. De Bruijne is geboren in Oost Jeruzalem en zoon van een Nederlandse vader en Palestijnse moeder. De mening van de jongen en zijn advocate komen ruim aan bod in het bericht, en worden nergens van kritisch commentaar voorzien. Integendeel, met kwalificaties als 'omissie' en 'boosdoener' lijkt de journalist zich volledig hierachter te scharen.

Twee jaar geleden ontving De Bruijne zijn gymnasiumdiploma, waarop stond dat Israël zijn geboorteland was. Hij vindt dat Oost Jeruzalem geen Israël, maar door Israël bezet Palestijns gebied is en het zo ook in zijn diploma moeten had moeten worden genoemd. De Bruijne gaat hier voorbij aan het feit dat Israël in 1981 Oost Jeruzalem heeft geannexeerd. Bovendien werd datzelfde Oost Jeruzalem in 1948 veroverd door Jordanië en was voor de junioorlog van 1967 bezet Jordaans gebied. Hij vindt het `grievend' om steeds weer Israël als zijn geboorteland ingevuld te krijgen, wat volgens hem `geen recht doet aan de historische feiten en de huidige situatie'. Hijzelf doet echter geen recht aan die historische feiten en de huidige situatie. Palestina was een A-mandaat van de Volkenbond dat toevertrouwd werd aan het Verenigd Koninkrijk toen het Ottomaanse Rijk in 1920 bij de Vrede van Sèvres werd verdeeld. Op 25 mei 1923 werd Abdoellah benoemd tot emir van Trans Jordanië, het gebied ten oosten van de rivier de Jordaan, en werd het mandaatgebied door Groot-Brittannië bestuurlijk gesplitst. Op 25 mei 1946 werd Trans Jordanië onafhankelijk. Op 3 april 1949 tekenden Israël en Trans Jordanië een bestand en op 24 april 1950 annexeerde het koninkrijk formeel het bezette gebied (de Westelijke Jordaanoever -die toen pas die benaming kreeg- en Oost Jeruzalem) en veranderde zijn naam in Jordanië. In de junioorlog van 1967 veroverde Israël de Westelijke Jordaanoever die nog steeds voor een deel onder Israëlisch gezag valt. Het bestuur van de gehele Westelijke Jordaanoever is in de Osloakkoorden geregeld maar er is officieel nog steeds geen sprake een zelfstandige Palestijnse staat.

Een niet erkende staat kan in Nederland onmogelijk als geboorteland op officiële documenten worden geregistreerd. Den Blijker noemt dat een 'omissie'. Dat is wel heel vreemd uitgedrukt voor een officiële gang van zaken. Den Blijker bedoelt hiermee namelijk de manier waarop met gegevens van de inwoners van ons land wordt omgegaan. Gemeenten beheren de identiteitsgegevens van burgers in Nederland. Het Agentschap Basisadministratie Persoonsgegevens en Reisdocumenten (BPR) beheert de stelsels van deze identiteitsgegevens: de Gemeentelijke Basisadministratie Persoonsgegevens (GBA). Het BPR hanteert vaste landentabellen met een afzonderlijke code voor elk land. Voor Palestina is er geen land code en daarom kan het niet als land worden geregistreerd. Bij het vaststellen in welk land iemand is geboren hanteert het BPR de norm van datum en plaats van geboorte en onder welke soevereiniteit die vielen. Een woordvoerder van het BPR gaf hierbij als toelichting dat ten tijde van De Bruijnes geboorte Oost Jeruzalem onder Israëlische soevereiniteit viel en hij daarom officieel in Israël geboren is. Dat hij het daar niet mee eens is en had gewild dat Jeruzalem onder Palestijns bestuur valt, kan geen reden zijn de gegevens maar aan te passen. Toegegeven, die registratie lijkt niet altijd eenduidig: de moeder en zussen van De Bruijne zijn in Bethlehem geboren wat als respectievelijk 'Bethlehem onbekend', 'Bethlehem Israël' of 'Bethlehem Jordanië' wordt omschreven. Bethlehem ging in 1967 van Jordaans naar Israëlisch bestuur en in 1996 naar de Palestijnse Autoriteit over. Het artikel vermeldt niet of zijn moeder voor 1967 en zijn jongste zus na 1996 werd geboren, in welk geval de registratie wel consistent zou zijn.

Den Blijker noemt in zijn artikel het beleid van de GBA de 'boosdoener'. Het woord oorzaak in plaats van boosdoener zou correcter zijn geweest, en bovendien is de GBA ook afhankelijk van het BPR. Maar Emiel de Bruijne wil niet de rest van z'n leven, zoals hij dat zelf noemt, 'achtervolgd' worden door die registratie van de GBA en heeft om rechtshulp gevraagd. Hij wordt in zijn strijd gesteund door Palestine Link, een organisatie die voor de belangen en rechten van het Palestijnse volk in Nederland opkomt. Palestina Link stuitte in dit geval op het beleid van de GBA. Minister Spies, van binnenlandse zaken, liet desgevraagd weten dat Palestina formeel door de Nederlandse staat niet als land wordt erkend. Volgens De Bruijne is dat een klassiek antwoord en ongerijmd bovendien want Nederland erkent de bezetting ook niet. De Bruijne overweegt daarom een gang naar de rechter. Hij vindt het belangrijk dat dit probleem voor alle in Nederland woonachtige Palestijnen goed wordt geregeld en zadelt op een irreële manier Nederlandse instanties hiermee op. Het is namelijk zeer de vraag of zijn probleem alleen door Nederlands beleid kan worden opgelost.

Want wat is de belangrijkste oorzaak van De Bruijnes probleem? Dat zijn de gespannen verhoudingen in het Midden Oosten, die vooral het gevolg zijn van de Arabische afwijzing van een Joodse staat en waaruit de huidige situatie is ontstaan. Dààr ter plekke moet er naar een -diplomatieke- oplossing worden gezocht. Wanneer er in de toekomst een levensvatbare en soevereine Palestijnse staat komt, dan moet die vooraf aan belangrijke eisen voldoen, zoals bijvoorbeeld het erkennen van Israël als Joodse staat waarvan de veiligheid gewaarborgd is. Wanneer Palestina internationaal als soevereine staat is erkend, dan pas kan het BPR die nieuwe staat een eigen land code toekennen. Dat had Den Blijker nadrukkelijk moeten opmerken in zijn artikel.

Tjalling Tjalsma.

Bronnen:

Nederlandse media zetten Israel als agressor neer

 

In diverse Nederlandse media werd gemeld dat Israel zaterdag twee Palestijnen doodde, en dat een kind van zes werd getroffen. In sommige berichten leek het dus om in totaal drie doden te gaan, in andere leek het kind van zes een van de twee doden, die vaak al in de kop werden vermeld. Zo kopt de NRC 'opnieuw twee doden in Gaza' en meldt vervolgens:

Bij nieuwe luchtaanvallen van het Israëlische leger in Gaza zijn vandaag volgens Palestijnse bronnen opnieuw twee Palestijnen gedood. Hamas, dat afgelopen week een staakt-het-vuren afkondigde, dreigt intussen de eigen raketaanvallen op Israël te hervatten.

Palestijnse bronnen van persbureau AFP zeiden vanmiddag dat een 25-jarige Palestijn werd gedood bij een nieuwe luchtaanval. Eerder vanochtend vond ook een zesjarig jongetje de dood in Khan Yunis, in het noorden van Gaza.

 

Pas in de vierde alinea wordt de oorzaak van deze luchtaanvallen vermeld:

Israël blijft luchtaanvallen uitvoeren in Gaza omdat er raketten blijven neerkomen in bewoonde gebieden in zuid-Israël. 

 

Men meldt wel dat het Israelische leger ontkent de zesjarige jongen te hebben gedood.

Volgens de Jerusalem Post zijn er twee Palestijnen gedood, buiten het jongetje dat door eigen vuur zou zijn omgekomen. De JP geeft ook aan waarom Israel deze Palestijnen doodde:

Also Saturday, the IAF carried out an air strike against Palestinians spotted preparing to launch rockets into Israel. Two Palestinians were killed, raising the death tally to 14.

 

Het ging dus om strijders, die raketten op Israel wilden afvuren. Geen enkel medium gaf aan dat het om strijders ging en Israel dus in zelfverdediging handelde. Overal werd slechts van 'Palestijnen' gesproken.

Nu.nl maakt het wel heel bont door Israel direct verantwoordelijk te houden voor de dood van het jongetje:

GAZA STAD - Door luchtaanvallen zaterdag op doelen in de Gazastrook zijn minstens drie Palestijnen om het leven gekomen onder wie een kind en een tiener. Dat hebben Palestijnse medici laten weten.

 

De Israelische ontkenning wordt wel gemeld, maar men is er blijkbaar al rotsvast van overtuigd dat dat niet klopt. Dat ook tieners al ingezet worden bij het afvuren van raketten weet men bij Nu.nl natuurlijk ook niet.

Overigens maakt ook de Libelle het bont, door te stellen dat er 'tientallen' doden zijn gevallen afgelopen week, terwijl het er dus maar 14 waren.

 

Het Israelische leger is een betrouwbaarder bron gebleken dan Hamas, of Palestijnse medische bronnen, die Israel voor de dood van het jongetje verantwoordelijk hielden. Tijdens de Gaza oorlog bleek Hamas, zoals zij zelf later toegaf, vaak doden als burgers naar buiten te hebben gebracht terwijl het om eigen strijders ging. Men wilde namelijk tijdens de gevechten niet toegeven hoe hard men werd getroffen door Israel, en liever de mythe in leven houden dat Israel ineffectief was in haar strijd tegen Hamas en vooral onschuldige burgers trof. Een mythe die in het westen gretig werd geslikt. Wanneer Israel niet weet of het een onschuldige Palestijn heeft gedood, zegt men doorgaans een onderzoek in te stellen. Dit gebeurde bijvoorbeeld na de dood van Mohammed Al Dura, het 12 jarige jongetje dat in 2002 in de armen van zijn vader stierf, zogenaamd door Israelisch vuur. Nader onderzoek heeft echter uitgewezen dat dat zeer onwaarschijnlijk is. Desondanks nam Israel in eerste instantie min of meer de schuld op zich. Het is bij mijn weten nog nooit voorgekomen dat Israel ontkende een Palestijn te hebben gedood terwijl dat wel juist bleek te zijn. De media zouden de ontkenning van Israel dan ook zeer serieus moeten nemen, en niet als een waarschijnlijke leugen af moeten doen.

 

Wat verder opviel was de enorme aandacht voor een volkomen fictief staakt het vuren. Hamas kondigde aan zich aan een staakt het vuren te willen houden mits Israel dat ook deed, maar nog dezelfde dag werden raketten afgevuurd. Israel heeft weinig aan een staakt het vuren wanneer het zelf continu wordt bestookt met raketten – inmiddels meer dan 150 binnen een week. Wanneer Hamas het meent had het Israel 24 of 48 uur kunnen geven waarbinnen niet wordt geschoten – ook niet door andere groeperingen. Dan was er sprake geweest van een serieus voorstel. Overigens heeft Israel in eerste instantie ook vooral niet-Hamas doeleinden bestookt, en zich geconcentreerd op groeperingen als de Islamitische Jihad. Dat de media het nu brachten alsof Israel een staakt het vuren schond is dan ook een gotspe, maar verbazen doet het inmiddels niet meer echt. Voor goede berichtgeving over wat er gaande is en waarom moeten ze, zo blijkt maar weer, niet bij de Nederlandse media zijn. 

 

RP

--------- 

 

PalArabs blame Israel for another child they killed

http://elderofziyon.blogspot.nl/2012/06/palarabs-blame-israel-for-another-child.html

 

WAFA yesterday reported:

 

A 5-year-old child was killed Saturday when Israeli jets fired a missile at a playground near Khan Younis, south of the Gaza Strip, according to initial reports.

 

There was a huge funeral for the boy, complete with articles about how his little brother won't have anyone to play with anymore and how journalists cried.

The only problem is that this story, like the one of the toddler supposedly killed early last week, is a lie. 

As Arutz-7 reports:

 

IDF officials later revealed the story as a lie. There was no Israeli airstrike in the region in which the child was killed, they asserted.

The IDF spokesperson tweeted:

 

My info is that the explosion caused the death of the pales child today was because of an ordnance belonging to one of the terror groups

 

As with last time, Ma'an reported Israel's denial in English but not in Arabic. I could not find any reports in Arabic quoting Israeli officials, even for major wire services in Arabic. 

Meanwhile, GANSO seems to report of one Gazan being killed by a misfired rocket. In its SMS roundup of Saturday night and Sunday morning attacks, it says:

 

MU, 24 JUN: since 1800hrs yesterday, Pal. ops. fired 19 HMRs, 2 Grads and 6 Mortars toward the Green Line. 1 Pal. fatality and 2 injuries reported. IF fired 2 tank shells; neither explode. IF conducted 4 airstrikes. 2 fatalities and 10 injuries reported. Updates to follow as received.

 

The message is that 1 Palestinian Arab was killed because of a misfired rocket. (HMR is "home made rocket.") 

 

donderdag 21 juni 2012

Reuters over de Tempelberg in Jeruzalem

 

Op onderstaande foto kun je zien hoe goed onderhouden de Tempelberg met de Al Aqsa Moskee was voordat Israel Oost Jeruzalem veroverde. Het was toen bepaald geen grote trekpleister voor moslims uit de gehele Arabische wereld, terwijl het toen probleemloos had gekund, zonder enige restricties zoals die nu gelden. Waarom maakte Jordanië, dat dit deel van Jeruzalem in bezit had, hier geen toeristische trekpleister van? Zij had immers een van de belangrijkste islamitische heiligdommen in bezit? Waarom groeide het onkruid tussen de tegels en was de moskee zelf in slechte staat? 

 

RP

----------- 

 

Reuters vs. the truth about the Temple Mount

http://elderofziyon.blogspot.nl/2012/06/reuters-vs-truth-about-temple-mount.html

 

From Reuters:

 

Jews call the raised ground at the eastern edge of Jerusalem's Old City the Temple Mount, while Muslims know it as the Noble Sanctuary.

 

Jews "call" it the Temple Mount, but Muslims "know" what it really is.

 

A senior Muslim official involved in the plan said one to two million foreign pilgrims could visit Al-Aqsa annually if access were free and unimpeded.

"It would protect Al-Aqsa and also provide an enormous boost to the Palestinian economy," he said. He asked not to be named because of the sensitivity of the issue.

Jerusalem was traditionally a stop for Muslims on overland routes to or from the annual Haj pilgrimage in Saudi Arabia.

What they found was a tranquil esplanade with two jewels of Islamic architecture, an elegant mosque highlighted by arabesque stained glass windows and the octagonal Dome of the Rock clad in ornate tiles and topped by a gilded cupola.

 

Millions could visit, just like the good old days before the Jews came along, right?

I've already shown how damaged and forsaken the Dome of the Rock was in the late 1800s and early 1900s in two web posts and a video

But I found a color image of the Temple Mount taken in the 1950s, when millions of Muslims were free to visit as much as they wanted on the way to Mecca, or otherwise.

It doesn't look at all the way that Reuters makes it sound: (Click to enlarge.)


The dome wasn't golden - it was gilded in 1960 (and again in 1994.)

The plaza wasn't filled with pilgrims, but with weeds. And the Dome was in disrepair.

Does it look like Muslims were flocking to the "Noble Sanctuary"?

Reuters keeps going:

 

This is also where Judaism's two Bible-era Temples once stood, the first destroyed by the Babylonians in 586 BC and the second leveled by the Romans in 70 AD. The Western Wall, the last remnant of the second structure, is one of the most sacred sites in Judaism.

 

Oh, as an afterthought, a couple of Jewish temples also happened to be on top of that hill.

And what might the most sacred site in Judaism be, hmmm? Considering that this is an article about the Temple Mount, it seems as if Reuters is deliberately avoiding the tiny little fact that it it Judaism's most holy spot.

(Also, the Kotel is not the only remaining remnant from the Temple, as much of the entire western wall - far beyond the Kotel - and much of the southern wall are still there. )

 

 

woensdag 13 juni 2012

Waarom ANP (en andere media) eenzijdig berichten over Israel

 

Gisteren had het ANP weer een bijzonder suggestief bericht dat op tientallen websites verscheen:

'Israël schrapte 250.000 Palestijnen'

JERUZALEM - Israël heeft tussen 1967 en 1994 het verblijfsrecht van bijna 250.000 Palestijnen in de door Israël bezette gebieden afgeschaft.

 

Dit berichtte een mensenrechtengroepering in Israël dinsdag. Die baseert zich op militaire statistieken die uit die periode zijn opgedoken.

De Palestijnen werd het recht in hun eigen land te verblijven ontzegd om verschillende redenen.

 

Zo kon een Palestijn het verblijfsrecht verliezen door niet tijdig te reageren op een Israëlische volkstelling, het niet tijdig verlengen van vergunningen of door naar het buitenland te reizen. Hoe en wanneer verblijfsvergunningen moesten worden verlengd, was veel Palestijnen niet meegedeeld.

 

Mensen werden niet geschrapt, maar verblijfsvergunningen niet verlengd wanneer men een aantal jaren in het buitenland verkeerde zonder de papieren te verlengen. Het is nogal bureaucratisch en niet erg sympathiek, maar het ANP maakt er een soort verkapte etnische zuivering van, waarbij Israel zomaar honderdduizenden Palestijnen zou hebben gewist. Het ging om mensen die jarenlang in het buitenland verbleven, maar het ANP suggereert hier dat het je zomaar om het minste of geringste kon gebeuren. Uit Haaretz, waarop het ANP bericht waarschijnlijk is gebaseerd:

Palestinians who went abroad were required to leave their identity card at the border crossing. Unlike those from Gaza, who were allowed to leave for seven years, these Palestinians received a special permit valid for three years. The permit could be renewed three times, each time for one year. But any Palestinian who failed to return within six months after his permit expired would be stripped of his residency with no prior notice.

GOGAT's letter to Hamoked regarding the Gaza natives said that there are various ways for Palestinians to get their residency restored, and in fact, some of those Gazans who lost their residency rights later regained them. However, it added, it lacks the resources to comply with Hamoked's request to be told the specific reason behind each such restoration.

Ook in het Haaretz artikel wordt verder geen Israelische reactie gegeven waaruit kan worden opgemaakt waarom dit zo werkt. Ook wordt niet ingegaan op hoe een en ander zit in andere landen. Ook niet-Palestijnen krijgen in Israel weleens met vervelende bureaucratische regels te maken. Overigens dook vorig jaar een bijna identiek bericht op, ook van het ANP, dat sprak van 140.000 Palestijnen.

Waarom wordt hetzelfde nieuws gewoon gerecycled alsof het nieuw is? Opvallend is tot slot dat het ANP bericht de naam van de mensenrechtenorganisatie die de aantijgingen doet niet meldt en evenmin een bron geeft. Met professionele en onpartijdige journalistiek heeft een en ander weinig meer te maken, maar toch hebben honderden media een abonnement op het ANP en nemen dagelijks vele artikelen van dit persbureau af. Hieronder meer voorbeelden.  

 

RP

----------- 

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2012/06/09/waarom-anp-en-ander-media-eenzijdig-berichten-over-israel/

IMO Blog 

 

Ik wil nog iets meer ingaan op het waarom van de Mediamissers Nieuwsbrief, en het doel ervan. Er gaat namelijk best veel tijd in deze onderzoekjes zitten, een hoop uitzoekwerk ook, wat dus eigenlijk de redacties en journalisten hadden moeten doen zodat ze goede en vooral goed gedocumenteerde stukjes zouden schrijven in plaats van de rommel van het ANP die nu vaak op de websites van kranten en op nieuwssites verschijnt.

Het is ons opgevallen dat de artikeltjes van het ANP vol fouten zitten, alleen aantijgingen tegen Israel bevatten zonder wederhoor en met suggestieve formuleringen, waarin de mening van de redacteuren duidelijk zichtbaar is. De nederzettingen worden het grootste obstakel voor vrede genoemd (visie, geen feit), Israel zou allePalestijnse vluchtelingen in 1948 met geweld hebben verdreven (niet waar, het merendeel vluchtte zonder direct te worden verdreven), en de Mavi Marmara zou een hulpschip zijn dat hulpgoederen vervoerde* (niet waar, op de Mavi Marmara waren geen hulpgoederen aanwezig, alleen gewelddadige activisten van de extremistische en aan Hamas gelieerde IHH). Dit zijn overigens maar enkele voorbeelden uit een lange reeks, meer in deze en devorige mediamissers nieuwsbrief. Het is ontoelaatbaar dat dit soort fouten keer op keer worden gemaakt. Op vriendelijke verzoeken om rectificatie en meer zorgvuldigheid wordt niet gereageerd.

Ik wil vanaf deze plaats daarom nogmaals alle journalisten, nieuwsredacties maar ook de lezers waarschuwen voor het ANP, en oproepen om deze artikelen met een flinke korrel zout te nemen. Ze tasten je geloofwaardigheid als serieus nieuwsmedium aan. Tip aan krantenredacties: stap over van het ANP op Novum. De stukjes van Novum zijn een stuk evenwichtiger en objectiever. Ik heb eens gelezen dat ze ook nog goedkoper zijn. Tip aan de lezers: let goed op de bron van een artikel, het staat er in principe bij als iets van het ANP afkomstig is.  

 

Media moeten snel nieuws leveren en dat leidt onherroepelijk tot fouten. In mediaprogramma's op TV en radio komen die weleens aan de orde en krijg je soms een kijkje in de keuken van een redactie. Helaas heeft men voor fouten ten nadele van Israel meestal geen belangstelling, ons is het althans nog niet gelukt die belangstelling op te wekken. Het is echter van belang dat de media continu kritisch onder de loep worden genomen. Zoals restaurants worden gecontroleerd door de keuringsdienst van waren, om te voorkomen dat men teveel bezuinigt op hygiëne, zo moeten media steeds worden getoetst aan en gecontroleerd op hun eigen journalistieke criteria en normen. De Raad voor de Journalistiek schiet daarin schromelijk tekort, en is bovendien op vrijwilligheid gebaseerd. Zonder die controle leiden incidentele fouten tot structurele bias en luiheid en het resultaat is ernaar. De Mediamissers willen in deze lacune voorzien, met als doel de media te bewegen tot meer zorgvuldigheid en objectiviteit in de berichtgeving wat betreft Israel, de Palestijnen en de Arabische wereld.

Wij zijn zelf echter amateurs, vrijwilligers, en hoewel wij niet onder de tijdsdruk staan van redacties, zullen ook wij weleens een fout maken of lukt het niet bepaalde informatie wel boven tafel te krijgen (nee, we krijgen geen geld van het CIDI of de Israelische ambassade). We kunnen overigens nog wel versterking gebruiken: spreekt dit project je aan en vind je het leuk te schrijven en dingen uit te zoeken, stuur dan even een mailtje aan: Israel-Palestina.Info.

Maar waarom pakken zoveel fouten in het nadeel van Israel uit, en wat doen we met fouten van de andere kant, dus wanneer de Palestijnen onterecht negatief worden neergezet? Wouter beantwoordde deze vraag van een lezer als volgt:

1. Zonder context te geven, dus oppervlakkig gezien, lijkt Israel de boosdoener: het is een militair sterk land dat al 45 jaar een gebied buiten zijn erkende grenzen bezet houdt, tegen de wil van de bevolking in dat gebied en van de internationale gemeenschap. Het bouwt woningen voor haar eigen bevolking in dat gebied en bij gewapende conflicten vallen veruit de meeste doden en gewonden aan de kant van die bezette bevolking (of van de andere partijen waarmee Israel in conflict is). Vanuit die bevolking gaat al jaren geen grote fysieke of militaire dreiging uit naar Israel uit (feitelijk vooral vanwege controle-maatregelen die Israel heeft ingevoerd sinds de Tweede Intifada, die echter veel internationale kritiek krijgen). 

 

2. De meeste journalisten en media volgen tegenwoordig het perspectief dat het voortduren van het conflict vrijwel geheel aan Israel te wijten is. Ze staan zeer sceptisch tegenover Israelische beweringen terwijl ze vrij kritiekloos beweringen van Palestijnen en andere critici overnemen. Daaraan liggen mede ten grondslag de anti-Israel opstelling van de VN (die ten onrechte doorgaans als neutraal wordt gezien) en campagnes van radikale activisten en Arabische organisaties die Israel labels als 'racistisch' en 'apartheid' opplakken. Ook daadwerkelijke Israelische misstanden worden grif opgepakt en uitvergroot, die zijn er natuurlijk bij een langdurige militaire bezetting en voortslepend conflict.
Het eenzijdige perspectief wordt mede gesteund door percepties vanuit ons oorlogsverleden zoals 'de slachtoffers zijn zelf daders geworden', 'de Palestijnen boeten voor Europese zonden', en 'ook Nederlanders pleegden destijds gewapend verzet/aanslagen tegen de Duitse bezetting'. Voorts wordt het conflict gezien door een bril van het Westerse imperialisme (vooral de VS, Israels voornaamste bondgenoot) en kolonialisme (ook onze geschiedenis) tegenover een zwakkere en in wezen schuldeloze inheemse bevolking. Bij sommigen zullen ook al dan niet bewust Joodse stereotypen een rol spelen. 

Een compacte opsomming van de belangrijkste redenen voor de eenzijdige anti-Israel houding van de media en ook vooral links georiënteerde politici. Wat betreft de media kan daaraan toegevoegd worden dat journalisten vaak 'de macht' kritisch willen volgen en bekritiseren, en Israel als machtigste partij zien. Vergeten wordt dat Israel tegelijkertijd heel kwetsbaar is door het kleine oppervlak, de geringe bevolking en de vele vijanden die het heeft. En door de Noord-Zuid (kolonialisme) bril waarmee wij naar het conflict kijken zien we de essentie niet: de Joden zijn ook inheems in het Midden-Oosten en het conflict gaat in wezen over hun streven naar soevereiniteit in dit gebied en erkenning voor die staat. De bezetting en de nederzettingen, hoezeer ook te betwisten, zijn daar een uitvloeisel van. Vanuit Israelische zijde zijn ook verreweg de meeste compromissen gesloten en voorgesteld, al is de huidige regering duidelijk terughoudender geworden. 

 

Een van de euvels waaraan niet alleen historici maar ook journalisten lijden is dat de eigen geschiedenis onze blik op andere conflicten te zeer kleurt. Niet overal waar arm en rijk tegenover elkaar staan is sprake van kolonialisme en uitbuiting; het feit dat Israel rijk en hoogopgeleid is maakt het niet tot een imperialistisch land. En het feit dat er soms luxueuze nederzettingen (de meeste woningen zijn vrij doorsnee appartementen) op de Westbank zijn gebouwd maakt, hoezeer dit te betwisten is, niet dat de Palestijnen daar arm zijn. Integendeel: de nederzettingen brengen de Palestijnen in feite juist meer welvaart, wat overigens geen rechtvaardiging voor de bouw ervan is. Talrijk zijn de foto's van luxe zwembaden, grote tennisvelden en andere weelde in de nederzettingen met een arme Palestijn ernaast of een Palestijnse straat vol gaten op de voorgrond met dan ook altijd zo'n lekker suggestieve beschrijving eronder. Binnen Ramallah of in de Gazastrook zie je minstens even grote verschillen in rijkdom, en zou je ook prachtige plaatjes kunnen schieten van grote protserige huizen en luxe resorts tegenover hongerige kinderen die tussen het afval spelen. Maar dat past niet binnen het paradigma, dus is het niet interessant. Het is echter de taak van een goede journalist om te laten zien wat er is, wat er gebeurt, wat er aan de hand is, met zo min mogelijk kleuring en visie erin, en niet om beelden te zoeken bij de eigen visie. Daarbij kunnen context en achtergrondinformatie heel verhelderend zijn. Zo was de Westbank niet welvarender voordat Israel die bezette, integendeel, en zijn andere Arabische landen die niet bezet worden niet welvarender dan de Palestijnse gebieden, integendeel. Het rechtvaardigt niks, maar is wel verhelderend.

Tot slot nog iets over de vraag of we ook weleens fouten van de andere kant tegenkomen en wat we daarmee doen. Ik ben die fouten niet tegengekomen, en de enige plaats waar weleens een pro-Israel visie valt te lezen is de opiniepagina van het Reformatorisch Dagblad (en het ND), die we niet hebben meegenomen in dit onderzoek. Op de opiniepagina van de Volkskrant verschijnt ook weleens een stuk met begrip voor Israels kant, en daar houdt pro en anti elkaar vaak wel redelijk in evenwicht. De nadruk ligt in onze Mediamissers echter niet zozeer op opiniestukken maar op de kortere nieuwsberichten, vooral op internet. In mijn onderzoek naar de berichtgeving van NRC Handelsblad ben ik een paar pro-Israel stukken tegengekomen: een column van Afshin Ellian (inmiddels weg bij de NRC), een interview met rabbijn Evers en een enkel stuk over Hamas waarin hun steun voor geweld tegen burgers niet geheel werd weggepraat. Dat was het wel, tegenover meer dan 100 anti-Israel artikelen. 

 

Ratna Pelle


* Enkele voorbeelden:

De Mavi Marmara werd op 31 mei 2010 onderschept door Israëlische commando's toen het schip met hulpgoederen op Gaza afkoerste en weigerde om te keren.
http://m.nrc.nl/nieuws/2012/05/28/turkije-vervolgt-israelische-militairen-voor-actie-flotilla/

Het schip was destijds op weg naar de Gazastrook om daar hulpgoederen te brengen en zo te proberen de Israëlische blokkade van dat Palestijnse gebied te doorbreken. Het Israëlische leger viel het schip aan in de internationale wateren van de Middellandse Zee, waardoor negen Turkse activisten om het leven kwamen.
http://www.trouw.nl/tr/nl/4496/Buitenland/article/detail/3262157/2012/05/28/Aanklachten-tegen-militairen-Israel-om-raid-op-hulpschip.dhtml

Het hulpschip Mavi Marmara was op weg naar de Gazastrook om hulpgoederen naar het Palestijnse gebied te brengen, maar mocht niet verder vanwege een Israëlische blokkade op zee. Het Israëlische leger viel het schip aan in de internationale wateren van de Middellandse Zee.
http://nos.nl/artikel/377756-turkije-vervolgt-israelische-militairen.html

 

dinsdag 5 juni 2012

Mediamissers Nieuwsbrief Israël mei 2012

 

De groeperingen Israël: 12 Points , Israël-Palestina.Info en de stichting WAAR hebben weer een Mediamissers Nieuwsbrief Israel samengesteld, over een reeks beweringen in de Nederlandse media die feitelijk niet juist zijn of een zeer vertekend beeld geven van de situatie in het Israelisch-Palestijnse conflict. Hieronder een samenvatting.

 

Wouter

________________

 

 

Samenvatting Mediamissers Nieuwsbrief Israël – mei 2012

In deze nieuwsbrief is met name de hongerstaking van 1600 Palestijnse gevangenen in Israël kritisch onder de loep genomen, naast andere berichten over onder meer pro-Palestijnse demonstranten op de Westelijke Jordaanoever die klappen kregen van Israëlische militairen, Israëls 64ste verjaardag en de rellen rond de Nakba Dag. De berichten verschenen vanaf eind maart, maar de nadruk ligt op de maand mei.

Wederom werd een groot aantal artikelen en uitzendingen over Israël aangetroffen die feitelijke onjuistheden bevatten of die misleidend zijn door wat onvermeld blijft.

Hongerstaking

Over de hongerstaking is berichtgeving van Trouw, NRC, Volkskrant en NOS bekeken. Opvallend was dat als motivatie voor de hongerstaking vooral de administratieve hechtenis en eenzame opsluiting naar voren werden gehaald, maar vaak niet duidelijk werd gemaakt dat slechts enkele honderden Palestijnen in administratieve hechtenis zit en enkele tientallen in eenzame opsluiting; ook de reden voor die maatregelen (dreiging van terreurdaden) werd zelden vermeld. De overgrote meerderheid zit vast na een veroordeling wegens geweld, het oproepen daartoe, het beramen en uitvoeren van aanslagen of lidmaatschap van een terreurgroep. Onder de leiders van de hongerstaking zijn beruchte terroristen die bloedige aanslagen tijdens de Tweede Intifada op hun geweten hebben. Dit onvermeld laten geeft een vertekend beeld van de situatie.

Interviews met familieleden en advocaten van de hongerstakers bevatten vrijwel geen kritische vragen of kanttekeningen, en wederhoor van Israëlische kant ontbrak vrijwel altijd. Zwaar overtrokken cijfers over aantallen gevangenen, afkomstig van Addameer, een belangengroep die als mensenrechtenorganisatie werd gekarakteriseerd, werden kritiekloos geciteerd in De Volkskrant.

Optreden IDF

Bij het stoppen van een illegale demonstratie (en naar verluid wegblokkade) van Westerse en Palestijnse activisten door het Israëlische leger in april, zijn enkele rake klappen gevallen. Op zich een klein en niet uitzonderlijk incident, dat in vrijwel alle landen ter wereld voorkomt. Uitzonderlijk was dat dit, mede door de aanwezigheid van camera’s die het incident vastlegden, groot in het nieuws kwam in diverse dagbladen en bij de NOS. Opvallend was verder de eenzijdige aandacht voor het verhaal van de actievoerders (waaronder een Nederlandse vrouw) zonder weerwoord van Israëlische kant. Ondanks hun duidelijk provocerend optreden, en het feit dat de Israëlische officier twee vingers had gebroken bij de schermutselingen, werden de actievoerders ‘vredesactivisten’ genoemd.

Een NOS reportage van een week later liet wel ook de kant van de IDF soldaten zien bij een (niet geweldloze) demonstratie op de Westoever.

Mavi Marmara

In berichtgeving over de relatie Turkije-Israël wordt nog regelmatig verwezen naar de entering door Israël van het Turkse schip de Mavi Marmara in mei 2010, zo ook in een ANP bericht dat vele kranten en nieuwssites op 23 april plaatsten. Dit bericht vermeldde: “Het vaartuig vervoerde hulpgoederen voor de Gazastrook”. Dit is pertinent onwaar. De Mavi Marmara vervoerde alleen actievoerders, waaronder veel leden van de radicale Turkse organisatie IHH, die de commando’s van het IDF te lijf gingen met metalen pijpen en andere geïmproviseerde wapens. Door te spreken van een ‘Turkse hulporganisatie’ en ‘hulpgoederen’ wordt een vertekend beeld gegeven. Ook bleef de agressie van deze activisten onvermeld zodat het leek alsof de Israëlische soldaten zonder enige noodzaak erop los begonnen te schieten.

De Telegraaf meldde op 23 mei over de Mavi Marmara: ‘In september veroordeelden de Verenigde Naties de Israëlische militaire interventie al als overdreven en onredelijk’. Dat laatste is zeer misleidend, want de VN oordeelden ook dat de interventie op zichzelf gerechtvaardigd was al was het in internationale wateren.

Westoever, nederzettingen en Jeruzalem

In een ANP bericht van 23 april wordt gesproken over de ‘muur’ op de Westoever, die echter voor 90% uit hekwerken bestaat, een veel voorkomende foutieve aanduiding in de berichtgeving.

In een ANP bericht van 24 april wordt gesteld dat de ‘illegale kolonies’ van Israël op de Westoever ‘het voornaamste obstakel voor een vredesakkoord tussen Israëli’s en Palestijnen’ zijn. Dit is een zeer discutabel politiek standpunt, en legt de schuld voor het uitblijven van een vredesakkoord ten onrechte eenzijdig bij Israël. Van Palestijnse kant zijn minstens zo grote struikelblokken het vasthouden aan een vermeend recht op terugkeer van miljoenen vluchtelingen en hun nakomelingen, en de pertinente weigering om Joodse nationale rechten en de Joodse geschiedenis in het land te erkennen. Daarnaast is de positie van Jeruzalem voor beide kanten een groot obstakel.

De NOS en andere media spreken steeds over het bouwen in nederzettingen in bezet gebied. Maar het bouwen of uitbreiden in bestaande wijken of dorpen in het zogenaamde C-gebied is niet in strijd met de Oslo akkoorden die Israël met de Palestijnen sloot. Ook sprak de NOS van “Palestijns Oost-Jeruzalem”, waarmee de Palestijnse claim op Oost-Jeruzalem ondersteunt wordt, terwijl Jeruzalem nooit Palestijns is geweest en volgens het VN delingsplan een aparte status had moeten krijgen.

Regelmatig wordt aandacht besteed aan geweld van kolonisten tegen Palestijnen, terwijl geweld van Palestijnen tegen kolonisten, dat ook regelmatig voorkomt, niet vermeld wordt tenzij er doden vallen.

Ook Israëlische ontruimingen van zogenaamde illegale buitenposten krijgen zelden aandacht.

Nakba Dag

Er was dit jaar minder aandacht voor de zogenaamde Nakba Dag dan in voorgaande jaren, maar de berichtgeving erover was zowel eenzijdig als onjuist.

Een ANP bericht van 15 mei vermeldde: ‘In 1948 veroverde Israël zijn huidige territorium en verdreef ruim 760.000 Palestijnen.’ Dit is onwaar: slechts een minderheid hiervan is verdreven door het Israëlische leger. De meerderheid van de Palestijnen ontvluchtte het oorlogsgeweld nadat ze zelf een oorlog waren begonnen om het door de VN aangenomen
delingsplan voor het gebied te verhinderen. Ook het getal van ruim 760.000 is te hoog: de VN schatte destijds 726.000 en stelde dit later bij naar 711.000.

Ook een reportage van Rolf Bos in De Volkskrant van 15 mei laat de context achterwege van de vlucht van Palestijnen in 1948, en vooral hun eigen actieve betrokkenheid daarbij. Ze worden slechts als slachtoffers van de stichting van Israël geportretteerd, wie in 1948 leed is aangedaan. Een blog van Rolf Bos naar aanleiding van Israëls 64ste onafhankelijkheidsdag hekelde het vlagvertoon en nationalisme in Israel.

Interview Hans Achterhuis

Het gepubliceerde interview in Trouw van 27 april bevat diverse onjuiste clichés, zoals dat ‘iedereen die kritiek levert op Israël onmiddellijk voor antisemiet wordt uitgemaakt’. Daarbij wordt -schijnbaar als bruggetje- ook Hannah Arendt te onpas genoemd. Dat zij aanvankelijk actief zioniste was wordt verzwegen, en haar latere positie wordt ook ongenuanceerd weergegeven. Ten onrechte wordt de zionistische beweging de leus ‘een volk zonder land voor een land zonder volk’ aangewreven, en een mank gaande vergelijking gemaakt met het lot van de Amerikaanse indianen bij de kolonisatie van Amerika.