woensdag 27 november 2013

Wereld kijkt weg terwijl Abbas media muilkorft

 

Twee weken geleden protesteerden Palestijnse journalisten tegen de veelvuldige arrestaties van journalisten door PA veiligheidsdiensten. Ik heb er niks over gezien in Nederlandse media. Zoals zoveel andere zaken is dit weer zoiets dat je alleen in pro-Israel bronnen tegenkomt, terwijl het juist over de Palestijnen gaat en hun samenleving en toekomstige staat. Wanneer Westerse waarden door Palestijnse instituties met voeten worden getreden kijken Westerse media en politici graag de andere kant op. Zij willen immers graag blijven geloven in een democratische, pluriforme en open Palestijnse staat. Dat de kans daarop door dit gedrag juist kleiner wordt ziet men liever ook niet...

These groups [human rights, media, Western donor governments] see only what the Israeli authorities do. On the side of the Palestinian Authority in the West Bank, or Hamas in the Gaza Strip, they "see no evil." For Western governments, so long as the Palestinian Authority leadership says it is committed to the peace process with Israel, its leaders are allowed to rule as a dictatorship.

The Palestinian Authority also apparently does not want the outside world, especially international donors, to hear about the financial corruption or violations of freedom of the media. It seems to want criticism to be directed only toward Israel in the hope that this will invite international pressure on the Israelis and force them to accept at the negotiating able all of Abbas's demands .

RP

---------

 

Palestinians: Abbas Cracks Down on Media, World Looks Other Way 

http://www.gatestoneinstitute.org/4057/palestinians-abbas-media

by Khaled Abu Toameh
November 19, 2013 at 5:00 am

The Palestinian Authority has resumed its security crackdown on Palestinian journalists and bloggers in the West Bank.

But the crackdown has thus far sparked protests only from Palestinian journalists.

Western governments that fund the Palestinian Authority continue to turn a blind eye to the breach of freedom of expression in the West Bank.

International human rights groups and organizations purporting to defend freedom of the media also continue to ignore the violations against freedom of expression under the Palestinian Authority.

These groups only see what the Israeli authorities do. On the side of the Palestinian Authority in the West Bank, or Hamas in the Gaza Strip, they "see no evil."

They know about the assaults on Palestinian journalists by Palestinian security forces. But they choose to bury their heads in the sand. It is more convenient and safer to criticize Israel than the Palestinian Authority and Hamas.

For Western governments, so long as the Palestinian Authority leadership says it is committed to the peace process with Israel, its leaders are free to rule as a dictatorship.

Western diplomats based in Ramallah say they are fully aware of the anti-democratic measures taken by the Palestinian Authority. But, they add, these measures are an "internal Palestinian issue" that does not concern the international community.

The silence of the international community drove Palestinian journalists to announce that they have had enough and that the time has come to stage public protests against the crackdown.

Scores of journalists staged a protest outside the headquarters of the Palestinian government in Ramallah in protest against the arrest and assault on some of their colleagues by Palestinian security forces.

The journalists called for an end to the persecution of Palestinian journalists and held banners that asked, "Where is freedom of the media?" and, "No to repression and incarceration of journalists."

Palestinian journalists protesting in Ramallah against the arrest and assault of their colleagues by Palestinian security forces, Nov 14, 2013. (Image source: Screenshot of YouTube video by Wattan TV)

The protest, which was almost completely ignored by Western media outlets operating in the West Bank, came after two incidents in which Palestinian security officers arrested journalists.

In the first incident, Palestinian policemen raided the home of George Canawati, director of Bethlehem Radio 2000, and arrested him in what eyewitnesses described as a violent manner.

Canawati, a Christian from the town of Bet Sahour, near Bethlehem, was accused of "slander" for criticizing the commander of the Bethlehem Police, Col. Omar Shalabi, during his weekly radio program.

The following day, Canawati appeared in a Bethlehem court with a black eye and a ripped shirt. He was quoted as saying that the interrogators had physically assaulted him before and during his interrogation.

In the second incident, Palestinian security officers arrested Sami al-Saee, a reporter for the Wattan news website in the West Bank city of Tulkarem. The Palestinian Authority did not offer any explanation as to why al-Saee was arrested.

Hours after the Ramallah protest, Palestinian security officers raided the home of another journalist and blogger, Esmat Abdel Khalek, and confiscated documents and a laptop.

Abdel Khalek, who teaches journalism at a West Bank university, was arrested last year on suspicion of posting critical comments on her Facebook account about the Palestinian Authority President, Mahmoud Abbas.

No reason was given for the latest raid on her home in Ramallah, although Palestinian journalists said that it could be linked to her ongoing criticism of the Palestinian Authority leadership.

"It's harmful and shameful that we the Palestinian journalists are being arrested and intimidated by our Palestinian Authority," a group of Palestinian journalists wrote in a letter to their prime minister, Rami Hamdallah. "We call for an investigation into the arrest and humiliation of George Canawati, as well as the detention of Sami al-Saee for more than 12 hours in Tulkarem."

The Palestinian Authority apparently does not want journalists to report about issues that could reflect negatively on its leaders — possibly the reason why criticism of Palestinian leaders as often denounced by the Palestinian Authority as an act of "treason."

The latest clampdown on the media is aimed at deterring journalists from criticizing the Palestinian leadership; in the eyes of the Palestinian Authority, a journalist is supposed to serve as a spokesman for his president and government.

The Palestinian Authority also apparently does not want the outside world, especially international donors, to hear about the financial corruption and violations of freedom of the media. It wants criticism to be directed only toward Israel in the hope that this will invite international pressure on the Israelis and force them to accept at the negotiating table all of Abbas's demands.

 

Palestijnse miljardenfraude laat de politiek koud

 
Geld voor vrede?
 
 
: 26-11-2013 15:16 uur

Uit een onlangs uitgelekt rapport van het Europese Rekenhof blijkt dat 2 miljard aan hulpgeld voor de Palestijnse Autoriteit zoek is geraakt. Het Rekenhof sprak van "aanzienlijke gebreken" in het beheer van EU-fondsen door de PA. De EU had "nauwelijks controle" over de besteding en had onvoldoende maatregelen genomen tegen "hoge risico's" zoals "corruptie of het gebruiken van fondsen voor oneigenlijke doelen".

Aldus een bericht op de website van het CIDI. Ik heb gezocht naar bronnen buiten het pro-Israël circuit, maar daar vond ik niets hierover. Inmiddels zijn er Kamervragen over gesteld door, je raadt het, de ChristenUnie en de SGP. Eerdere Kamervragen over corruptie bij de PA en gebrek aan controle op de hulpgelden kwamen steevast uit die hoek, aangevuld met de PVV en misschien soms de VVD.

Geen geld voor bezetting, wel voor terreurplegers

Linkse partijen hoor je hier niet over. Die vinden het alleen een probleem wanneer geld naar de bezetting gaat (en dat definiëren ze ruim), zelfs als het op zich goed wordt besteed en ook (of zelfs vooral) Palestijnen ten goede komt, zoals in de affaire rond Royal Haskoning onlangs bleek en eerder bij de Light Rail in Jeruzalem. Projecten waar overigens geen Nederlands belastinggeld naartoe gaat, maar waarbij bedrijven investeren in Israëlische projecten. Niet alleen linkse politici hebben daar een probleem mee, ook de Nederlandse overheid zit er bovenop en heeft voorkomen dat ingenieurs van Royal Haskoning een waterzuiveringsinstallatie bouwden in de zwaar bevuilde Kidron beek.

Dan zou je verwachten dat diezelfde overheid bovenop die verdwenen miljarden aan Palestijns hulpgeld zit, en dat men ook niet blij is met het feit dat de PA 6 procent van zijn budget besteedt aan het uitbetalen en onderhouden van ex-gevangenen en hun families. Mensen die meestal hebben vastgezeten voor dodelijke aanslagen en in een deal vrij zijn gekomen. De onlangs vrijgelaten Palestijnen kregen daarbovenop nog een eenmalig bedrag uitgekeerd van gemiddeld 50.000, dollar en zijn verzekerd van een riant 'salaris' voor de rest van hun leven. Er zijn speciale wetten en organisaties die ervoor zorgen dat wanneer de PA krap bij kas zit eerst op de salarissen van ambtenaren en andere zaken wordt gekort en de ex-gevangenen buiten schot blijven. Je moet nu eenmaal prioriteiten stellen. Ook nieuws daarover kwam nauwelijks buiten het pro-Israël circuit.

Heldenstatus voor terroristen

De ex-gevangenen hebben, net als 'martelaren' (omgekomen terroristen en strijders) een heldenstatus in de Palestijnse maatschappij. Ze worden geroemd in gedichten, en scholen en straten worden naar hen vernoemd. Het doet er daarbij niet toe of ze omkwamen in de strijd tegen Israëlische soldaten, een bom lieten ontploffen in een winkelcentrum tussen moeders met kleine kinderen, of argeloze lifters en passanten belaagden en met messteken om het leven brachten. Voor de Palestijnse Autoriteit zijn het allemaal helden, die in door de PA gecontroleerde media steevast worden verheerlijkt. Kritische noten zijn niet welkom; voor kritiek is überhaupt nauwelijks ruimte in Palestijnse media.

Op onze TV zagen we een paar weken geleden wel joelende Palestijnen en blije moeders, maar geen Israëlische nabestaanden die nog steeds worstelen met het verlies van hun dierbaren door de aanslagen.

Ware helden

Waarom is de verontwaardiging zo selectief? Wanneer je het conflict wilt oplossen, en daarbij uit gaat van twee staten die in vrede naast elkaar moeten bestaan, is een einde aan de heldenstatus van terroristen even belangrijk als een einde aan de bouw in de nederzettingen. En terwijl links vaak wel de mond vol heeft van het militarisme in Israël en de 'heldenstatus' van soldaten, heeft men geen enkel probleem met de manier waarop de wrede acties van sommige martelaren (een notoir voorbeeld is Dalal Mughrabi, die een buskaping leidde waarbij 12 kinderen omkwamen) worden verheerlijkt. Daarbij is een belangrijk verschil dat het Israëlische leger nooit door de regering wordt geroemd voor het doden van zoveel mogelijk Palestijnen en al helemaal geen onschuldige Palestijnen.

Niet terroristen, of zo je wilt vrijheidsstrijders, en ook niet soldaten, maar mensen die het land opbouwen en bijdragen aan cultuur, democratie, welvaart en welzijn, zouden de ware helden van de samenleving moeten zijn. In Israël worden zowel moedige soldaten en generaals als kunstenaars en wetenschappers geëerd en herdacht. Rabin wordt evenzeer geroemd om zijn vernuft en doortastendheid tijdens de Zesdaagse Oorlog als voor zijn moed en visie tijdens het Oslo vredesproces. Onder de Palestijnen hebben vooral de strijders een heldenstatus, en is hun identiteit voor een groot deel gebaseerd op de strijd tegen Israël.

Geld voor opbouw

Linkse mensen die voor vrede en een tweestatenoplossing zijn, zou dat zorgen moeten baren. Je zou verwachten dat ze het belangrijk vinden dat het geld dat naar de Palestijnen gaat wordt besteed aan opbouw van het land en instituties, aan goed onderwijs en dito gezondheidszorg. En dan wil je dat de lonen van mensen die daaraan werken voor gaan op het uitbetalen van ex-terroristen. Je wilt dat Palestijnse kinderen goede voorbeelden krijgen en de media pluriform zijn. Dat is allemaal niet even vanuit het Westen te regelen, maar het minste dat we kunnen doen is zorgen dat ons geld niet voor zaken wordt gebruikt die daar haaks op staan.

Ik roep de regering, politici en media op om ook aandacht te besteden aan Palestijnse obstakels voor de vrede en die even serieus te nemen als de nederzettingenbouw. Ik roep linkse politici op om te stoppen met de selectieve verontwaardiging, en progressieve idealen en uitgangspunten op het gedrag van beide partijen in het conflict toe te passen. Zodat ik zonder problemen bij de volgende verkiezingen weer links kan stemmen.

Ratna Pelle is medewerkster van de website Israel-Palestina.Info

 

donderdag 21 november 2013

Onvoorstelbaar groot wantrouwen tussen Israëli's en Palestijnen is het echte obstakel bij de onderhandelingen (IPI)

 
Erekat
 

Media blijven de focus leggen op bouwplannen

- Door Tjalling. –        

Op dinsdag 12 november bracht vredesgroep Peace Now een plan naar buiten van de Israëlische minister van Huisvesting Uri Ariel, om nog eens 24.000 extra huizen te bouwen op de Westbank, inclusief E1 (het gebied ten oosten van Jeruzalem). Nog dezelfde dag zette Netanyahu een streep door die plannen, die ook hem onaangenaam hadden verrast. Uit de (beperkte) berichtgeving hierover bleek vooral weer hoezeer het bouwen door Israël in door de Palestijnen geclaimd gebied wordt gezien als het grote obstakel bij de vredesonderhandelingen. Deze continu naar voren gebrachte visie verhult de werkelijke oorzaak van het moeizame verloop van de onderhandelingen. Daar hoor je bijna niets over in de media.

Berichtgeving

`Palestijnen stappen uit vredesoverleg met Israël' is de titel van een bericht dat op 13 november in het Reformatorisch Dagblad verscheen. In de lead werd gemeld dat de Palestijnse onderhandelaars uit het overleg zijn gestapt. Verderop in het artikel werd vermeld dat de Palestijnse toponderhandelaar Saeb Erekat zei dat de gesprekken die week waren gestopt, toen Israël nieuwe `kolonisatieplannen' ontvouwde. Het begrip kolonisatieplannen is echter onjuist. Hoe onhandig het steeds maar weer aankondigen van Israëlische bouwplannen ook moge zijn, ze worden allen uitgevoerd in C-gebieden, die volgens de Oslo Akkoorden – voorlopig nog – onder bestuur van de Israëlische regering vallen, en de precieze locaties van bouwen liggen volgens eerder gepresenteerde vredesplannen grotendeels in gebieden die na definitieve onderhandeling bij Israël zullen blijven. Uitgangspunt hierbij zijn de Clinton parameters en verwante voorstellen, waarin Israël circa 5% van de Westbank (nabij de Groene Lijn) ruilt voor gebied elders, waardoor circa 75% van de kolonisten in hun huidige woonplaats kan blijven. Overigens bouwen de Palestijnen zelf onverminderd verder in het door de Oslo Akkoorden aan hen toegewezen gebied van Zone A en de met Israël gedeelde Zone B. Daar wordt niet of nauwelijks ruchtbaarheid aan gegeven.

Ook op Nieuws.nl een bericht over het opstappen van de Palestijnen uit het vredesoverleg. Daarin de melding dat de Palestijnen dreigen op te stappen als de bekend gemaakte bouwplannen doorgaan. Bovendien zou het Witte Huis het uitbreiden van het bouwen als niet legitiem beschouwen. De woordvoerster van het Witte Huis liet weten: "We zijn verrast door deze aankondiging en proberen momenteel uitleg te krijgen van de Israëlische regering. Ons standpunt is vrij duidelijk. We beschouwen de uitbreiding van nederzettingen als niet-legitiem. We hebben beide partijen opgeroepen stappen te nemen om een positieve atmosfeer te creëren voor de onderhandelingen."

De Palestijnse onderhandelaars grepen de rel van die dinsdag dus aan om alsnog te vertrekken, met als reden de geplande huizenbouw die inmiddels alweer uit de planning verdwenen was. In de berichtgeving van het R.D. en Nieuws.nl werd namelijk achterwege gelaten dat premier Netanyahu de plannen voor huizenbouw gelijk weer stopzette. In o.a. de VK en Trouw verscheen wel een (bewerkt) ANP bericht hierover, waarin werd gemeld dat 'de Israëlische regering haar onderzoek naar de mogelijke bouw van duizenden nieuwe woningen in Israëlische nederzettingen zou staken'. Netanyahu liet in een verklaring weten dat 'de plannen geen bijdrage zouden leveren aan de nederzettingen en dat ze de Joodse zaak alleen maar zouden schaden'. Je bent al bijna blij dat ook de reactie van Israëls premier wordt genoemd. In het ANP-bericht werd dezelfde woordvoerster van het Witte Huis geciteerd, maar werd het citaat beperkt tot: "We zijn hierdoor verrast; voor ons zijn de nederzettingen niet legaal". Dat is iets anders dan het uitgebreidere citaat van Nieuws.nl, waarin alleen over de uitbreiding van de nederzettingen als niet legitiem werd gesproken.

Dat 'de nederzettingen' als niet legaal worden beschouwd wil overigens nog niet zeggen dat Israël zich daarom helemaal moet terugtrekken uit alle Palestijnse gebieden. Tot nu toe is in afwachting van een definitieve oplossing, waarbij ook van Palestijnse kant belangrijke concessies zullen moeten worden gedaan, om veiligheidsredenen de bezetting wel legitiem.

De ellende is dat zulke onvolledige artikelen, die zo langzamerhand gaan lijken op mantra's, op krantensites door tienduizenden, soms honderdduizenden mensen worden gezien. Recent is op IMO Blog al eens aandacht hieraan besteed. Door almaar artikelen voor te schotelen met identieke boodschap, kritiekloos overgenomen van grote persbureaus, gaat het publiek uiteindelijk geloven dat de nederzettingen het enige grote struikelblok vormen bij de onderhandelingen.

Wantrouwen

Op de site van BRN.nl verscheen 13 november een analyse over het afbreken van het vredesoverleg. Volgens Bernard Hammelburg is het weglopen door de Palestijnse onderhandelaars een onderdeel van een rituele dans. Hammelburg vindt het plan van Kerry om toch tot een oplossing te komen wel een goed plan, juist omdat iedereen een beetje krijgt van wat hij wil, ondanks dat beide partijen concessies moeten doen. Let wel, beide partijen! Wat volgens Hammelburg de onderhandelingen werkelijk tegenwerkt, is dat een minderheid aan beide kanten tegen het plan is. "Ze zijn luidruchtig en boos en komen met zeer een emotionele argumenten. Maar de belangrijkste tegenstander in dit hele proces is niet zo zeer de diplomatie of het plan zelf, maar een onvoorstelbaar wantrouwen".

Ik denk dat Hammelburg hiermee het echte obstakel te pakken heeft. Maar het wordt helaas aan de openbaarheid onttrokken. Achter de schermen speelt zich een reeks van langdurige, heel moeilijke en emotionele toestanden af met vaak geconditioneerde reflexen. Het bekendste daarvan is het weglopen door de Palestijnen van de onderhandelingstafel wanneer er weer – deels al oude en vastgestelde – bouwplannen worden aangekondigd. Dit reflex is voor veel media op hun beurt aanleiding om voor de zoveelste keer de zwarte Piet alleen naar Israël te schuiven. Wie de chronologie van de gebeurtenissen niet goed op het netvlies heeft, zou dus gemakkelijk kunnen denken dat het terecht is dat de Palestijnen steeds maar weer de zwartepiet bij Israël neerleggen. Aandacht voor die chronologie wordt immers ook in de media weggelaten, waardoor het publiek de juiste volgorde en daardoor de draad kwijtraakt. Maar, zoals al is opgemerkt, het grootste obstakel bij de onderhandelingen is het onvoorstelbaar grote wantrouwen tussen Israëli's en Palestijnen. Tussen deze twee partijen ligt immers al meer dan een halve eeuw van gevechten, terreur en moordpartijen die niet zo makkelijk vergeten kan worden. Ondanks dat heeft Israël in 2005 de Gazastrook ontruimd. Die ontruiming heeft echter, ondanks het gebaar van goede wil van Jeruzalem, geen of nauwelijks sympathie opgeleverd in de wereld. Arabieren zien het als een overwinning op de aartsvijand en laten dat dan ook merken. Sindsdien zijn er namelijk vanuit de Gazastrook tienduizenden Qassamraketten op Israël afgevuurd, die voornamelijk rond Sderot terecht kwamen. Dat is niet iets wat het vertrouwen stimuleert, integendeel.

 


Externe bronnen:

 

dinsdag 19 november 2013

Correspondente in Jeruzalem vraagt om onderwerpen

 

Erger je je ook vaak aan de eenzijdige focus van de media wat betreft het Israelisch-Palestijns conflict? Zou je willen dat er meer reportages kwamen over Israelische hulp aan Palestijnen in ziekenhuizen, over samenwerkingsprojecten en hoe Israelische technologie en know-how ten behoeve van de Palestijnen wordt ingezet? Of wil je weleens wat lezen over de mensen achter de programma's op de officiële PA tv waarin kinderen tegen de Israeli's en Joden worden opgehitst en deze als bloeddorstige monsters worden neergezet? Zou je willen weten hoe het toch kan dat met Europees en Amerikaans belastinggeld Palestijnse terroristen in en buiten de gevangenis een maandelijks toelage krijgen uitbetaald? Wil je kortom ook weleens wat van de andere kant lezen of horen? Stel dan je vraag en stuur hem op naar Emily Harris (zie link hieronder). 

 

RP

------------ 

 

NPR correspondent in Jerusalem asks for story ideas. Send her some!

http://elderofziyon.blogspot.nl/2013/11/npr-correspondent-in-jerusalem-asks-for.html 

 

 

From NPR's Emily Harris earlier this month:

 

Before I moved to Jerusalem to cover Israel, the West Bank and the Gaza Strip, I asked friends and acquaintances what they wanted to know about these places.

Everyone knew something about the long-running conflict, the repeat political players, and the ancient religions and the historic significance of the land. But people had plenty of questions, too.

A sixth-grader asked me to find out what had happened to a Palestinian boy he'd seen in a documentary. That led to this story and convinced me that the combined curiosity of many is a lot more powerful than me on my own.

So, I want more questions.

What do you wonder about Israel or the Palestinian territories? About the food, the fun, conflict, changes, history, habits?

I can't promise everything you ask will turn into a story, but if it does I will let you know. (And I might come back and ask you a question about your question.)

Please click here to tell us what you're wondering about. Please include your contact information. Or put your question out on social media with #whatiwonder.

 

So what stories should we sent Emily?

Should she interview the children who are in official Palestinian Authority TV videos who are calling Jews "barbaric monkeys, wretched pigs"?

Maybe a report on the PA giving high paying jobs to convicted murderers?

Perhaps a followup with the family of Asher and Yonatan Palmer? along with the news that stone throwers can and do kill people?

Or an interview with the couple who were attacked with a Molotov cocktail recently?

Maybe a feature on the Temple Mount Sifting Project, with information about how priceless antiquities were destroyed by the Islamic Waqf and UNESCO has nothing bad to say about it?

Maybe a lighthearted piece on how many times Mahmoud Abbas threatened to resign.

Or an interview with Arabs who work happily in Israeli-owned stores in the territories.

Poor Emily seems to be running low on ideas. She needs some help.

 

 

zondag 17 november 2013

De wonderbaarlijke censuur van Trouw (IMO)

 

 

http://www.zionism-israel.com/blog/archives/00000775.html

http://www.israel-palestina.info/actueel/2013/11/17/de-wonderbaarlijke-censuur-van-trouw/

= IMO Blog =          

Trouw kiest zoals gezegd steeds duidelijker partij voor de Palestijnen, en dreigt daarmee tot een propagandablad te verworden in plaats van een hoogwaardig journalistiek product. Zie hier een paar voorbeelden van hun extreem gekleurde berichtgeving van de laatste tijd. Het is al een tijdje gebruikelijk om gewoon helemaal geen pro-Israel stukken meer te plaatsen in reactie op anti-Israel artikelen, en om in artikelen van eigen redacteuren bijna hetzelfde te zeggen als in de opiniestukken van Israel critici. Op die manier vermoei je mensen niet met verschillende invalshoeken en visies, en men denkt blijkbaar dat de lezers dat prettiger vinden. Internet is vaak het enige plekje waar in zo’n geval nog wel wat ruimte is voor een tegengeluid, maar ook daar wordt bij Trouw hard aan gewerkt.

In reactie op het pro-Palestijnse propagandastukje op Trouw over de video-oorlog, postte ik een paar reacties. In eerste instantie schreef ik:

De echte waarheid of iets betere propaganda? De ‘Palestijnse’ dames zijn niet zo Palestijns (zie: www.israellycool.com), maar wel professionele actrices waarvan eentje model is geweest. Ze weten dus hoe ze een verhaal neer moeten zetten, maar inhoudelijk stelt het weinig voor. Dat de naam Palestina al lang bestaat, is niet echt nieuws, en van dat citaat van Begin heeft men gewoon de helft weggelaten.

En:

Trouw trapt er allemaal in, want alles wat de Palestijnen doen en zeggen vindt Trouw geweldig. Met journalistiek heeft zo’n kritiekloos verhaaltje natuurlijk niet veel te maken. Het had evengoed op de website van het Palestina Komite of Stop de Bezetting kunnen staan. Er is inmiddels ook een reactie op de pro-Palestijnse video gemaakt, maar die zal de Trouw wel niet halen: http://israel-palestijnen.blogspot.nl/2013/11/ leugens-in-de-echte-waarheid-over.html

De eerste reactie werd geplaatst maar de tweede werd geweigerd. Ondertussen waren er reacties gekomen op mijn wel geplaatste reactie, dus daar wou ik op reageren. Iemand schreef:

Hedwigblink: Ratna Pelle, Beter dan de Israëlische onovertroffen propaganda? Dat kan toch niet. De informatie op door u genoemde site staat zegt niets inhoudelijks. Wat we nu weten is dat beiden sterke banden hebben met Palestina en daar is niets mis mee. Ben blij te lezen dat u tenminste niet ontkent dat Palestina bestaat. Ik ben wel nieuwsgierig naar de andere helft van Begins citaat. Eigenlijk raar dat u ons dat onthoudt.

Ik postte daarop de rest van het citaat, zoals me werd gevraagd:

Begin: “This was a war of self-defense in the noblest sense of the term. The government of national unity then established decided unanimously: We will take the initiative and attack the enemy, drive him back, and thus assure the security of Israel and the future of the nation.”

En vervolgens een reactie op ‘hedwigblink’ gericht, waarin ik aangaf dat ik eerder een link had gepost met het volledige citaat, maar dat die blijkbaar door de redactie was geweigerd, en ik benieuwd was of het nu wel geplaatst werd. Ook gaf ik de context aan waarin Begin deze uitspraak had gedaan. Het was nl. onderdeel van een speech uit 1982, toen hij onder vuur lang van de oppositie vanwege de Libanon Oorlog, en deze daarom wou vergelijken met de (in Israel unaniem als gerechtvaardigd beschouwde) Zesdaagse Oorlog.

Dit keer werd geen van mijn twee reacties geplaatst…

Inmiddels was er wel een tweede reactie op mij door de moderatie gekomen (zie verderop). Ik probeerde het nog eens met twee reacties:

Drie van mijn vier reacties hier zijn niet geplaatst door de schijnbaar niet erg neutrale webredactie, waaronder het uitgebreidere citaat van Begin, die deze uitspraak deed in 1982 om zich te verdedigen tegen kritiek op de oorlog in Libanon. Begin was helemaal geen premier in 1967 en zijn (politiek gemotiveerde) uitspraak is maar een uitspraak.

Deze werd wederom niet geplaatst; de andere (een herformulering van mijn tweede reactie) werd nu wel geplaatst:

Opvallend dat Trouw niet kritisch is naar beide video’s, die beide propagandistisch zijn en de geschiedenis naar hun hand zetten. Het is nu een totaal kritiekloos stukje dat de Palestijnse video ophemelt. Trouw kiest steeds vaker eenzijdig partij voor de Palestijnen. Er is inmiddels ook een reactie op de pro-Palestijnse video gemaakt, maar die zal de Trouw wel niet halen: http://tinyurl.com/qzmrpex

Tot slot heb ik mijn geweigerde vierde/vijfde reactie nogmaals gepost, in weer iets andere woorden.

@hedwigblink, je kunt de uitspraak van Begin nalezen op: http://tinyurl.com/qzmrpex
Ik probeerde meermaals het citaat van Begin te posten en de context uit te leggen, maar dat mag blijkbaar niet van de webredactie? Hij zei dat het wel degelijk een oorlog van zelfverdediging was, maar deed deze uitspraak in 1982 vooral om zich te verdedigen tegen kritiek op de oorlog in Libanon. Begin was helemaal geen premier in 1967 en zijn (politiek gemotiveerde) uitspraak is niet meer dan dat.

Ook deze kwam niet door de censuur van Trouw, zodat de plaatsingsscore 2 van 7 is.

Er lijkt weinig lijn te zitten in wat men niet en wel plaatst, gezien ook het feit dat een reactie van mij aanvankelijk is geweigerd en later in iets andere bewoordingen wel is geplaatst. Moderatie is helaas nodig bij artikelen over Israel, en bedoeld om grove, beledigende, racistische etc. reacties eruit te filteren. Maar daar is hier geen enkele sprake van.

De moderatie op Trouw lijkt strenger geworden dan enkele jaren geleden, toen grove en soms zelfs antisemitische reacties doorgelaten werden door de redactie. De volgende reacties van anderen kwamen wel door de censuur:

@bonzai. Die mannetjes lopen ook onder ons. De half geletterden die zich graag als Jihadist profileren lopen weer onder ons. Op tijd terug gekeerd, helaas geen martelaar geworden, die 40 maagden voor elkeen moeten nog eventjes wachten op die simpele moslim-macho zielen. Die zieken lopen onder ons en de Nederlandse regering is weer flink aan het pamperen, dat mag wel geld kosten. En mensen zonder baan mogen participeren in een bejaardenhuis. Het is wachten op het volgende schaap. Wacht maar af!

“Twee Arabische schoonheden leggen in perfect Engels uit….”. Wat maakt het uit dat er perfect Engels gesproken werd? En nog meer: doet het uiterlijk van de Arabische dames er toe? De journalistiek volgt steeds vaker de normen en waarden die je tegenkomt bij reality-shows. Kunnen we dit artikel van mevrouw Nienke Schipper nog wel serieus nemen?

@RatnaPelle. De dames hebben niet ‘de helft van het citaat van Begin’ weggelaten, maar zelfs 99 procent van zijn lange speech! De boefjes. Maar het goede nieuws is dat hun beknopte samenvatting de spijker op de kop is. Begin stelt overduidelijk dat Israël de oorlog van 1967 begon, net als die van 1956. En daarmee onderstrepen de dames dat Ayalon in zijn door zijn eigen regering gemaakte en betaalde propagandafilmpje bikkelhard staat te liegen. Botte staatspropaganda van de griezeligste soort.

Even voor de duidelijkheid, ik vind dit allemaal acceptabele reacties, maar in deze reacties wordt ook kritiek geuit op de schrijver van het artikel, worden mensen van ‘bikkelharde leugens’ beschuldigd en wordt denigrerend over ‘mannetjes die zich als jihadist profileren’ gesproken. Dus ik begrijp niet waarom ik geen kritiek op Trouw mag geven of een citaat van Begin dat in het Palestijnse filmpje precies daar wordt afgebroken waar het de dames uitkomt. Het is in feite onmogelijk om nog te discussiëren op een site als je geen antwoord mag geven op een vraag die je wordt gesteld.

Oh, en tot slot nog even in antwoord op de laatst geciteerde reactie: zoals duidelijk moge zijn, paste het tweede deel van het citaat wat minder goed in het verhaal van de dames dan het eerste. Dat men de rest van de speech van Begin niet weergaf vergeef ik ze, maar uiteraard zegt een citaat zonder enige context weinig, en moeten we daar dus ook weinig waarde aan hechten. De feiten rond 1967 en de bedreiging die van de Arabische staten uitging was alles bepalend in de vraag of dit een gerechtvaardigde oorlog was, niet één enkel uit zijn verband gerukt citaat van een Israelische leider uit 1982, die daar bovendien een politieke bedoeling mee had. Er wordt dus geen spijker op zijn kop geslagen, er wordt überhaupt geen spijker geraakt, er wordt alleen wat lucht verplaatst.

Ratna Pelle


NB: mijn 8ste reactie onder het Trouw artikel, maar met weinig hoop op plaatsing daar…

@hedwigblink, je kunt het nalezen op: http://tinyurl.com/qzmrpex Ik probeerde meermaals het citaat te posten en de context uit te leggen, maar het werd steeds niet geplaatst. Begin zei dat het wel degelijk een oorlog van zelfverdediging was, maar deed deze uitspraak in 1982 om zich te verdedigen tegen kritiek op de oorlog in Libanon. Begin was helemaal geen premier in 1967 en zijn politiek gemotiveerde uitspraak is niet meer dan dat. Vreemd dat hier door

 

vrijdag 15 november 2013

Israelisch-Arabische video-oorlog (IMO)

 
Palestine-Alon-video
 

= IMO Blog =           

De nieuwste video oorlog is inmiddels ook doorgedrongen tot de gevestigde media, en je verwacht het niet, maar Trouw kiest ondubbelzinnig partij voor de Palestijnen:

Gehakt maken ze van de Israëlische staatssecretaris van buitenlandse zaken Danny Ayalon. Twee Arabische schoonheden leggen in perfect Engels uit dat Palestina wel degelijk bestaat en al heel lang ook. Het lesje geschiedenis is het antwoord op een filmpje dat Ayalon in 2011 maakte met als titel: Israel Palestinian Conflict: The Truth About the West Bank.

Een redacteur keek op internet naar beide filmpjes, en vond de mooie 'Palestijnse' dames (daarover later meer) overtuigender dan Danny Ayalon. Het pro-Palestijnse verhaal past dan ook precies bij de visie van Trouw. En in zo'n geval hoef je natuurlijk niet zoiets vervelends te gaan doen als feiten checken, kritisch nadenken of iets van twee kanten te belichten. Ze vervolgt dan ook met een volkomen kritiekloze weergave van het verhaal van de twee vrouwen:

In zijn filmpje ontkent Ayalon het bestaan van Palestina en concludeert hij met de vaststelling dat de bezetting van de Westelijke Jordaanoever is ontstaan uit zelfverdediging van Israël tegen de omringende Arabische landen.

De dames leggen in hun video The REAL truth about Palestine aan de hand van historische feiten uit dat de streek Palestina al heel oud is. Het begint bij de grote Griekse filosofen, en gaat via de geboorte van Jezus in Betlehem (Palestina) over naar Ariel Sharon die geboren werd in het Britse mandaatgebied Palestina.

Ayalon baseerde zijn verhaal eveneens op historische feiten, het gaat er bij beide om hoe ze de feiten naar hun hand zetten of er conclusies uit trekken die er niet uit volgen. Maar dat is blijkbaar te ingewikkeld voor de Trouw redacteur. Ayalon ontkent het bestaan van een Palestijnse staat in het verleden. De 'Palestijnse' vrouw reageert daarop met een hoop gespot en ad hominems om vervolgens uit te leggen dat de term Palestina al heel oud is. Ayalon zegt:

"Maar van wie veroverde Israel de Westoever? Van de Palestijnen? (Pal. vrouw: 'ja') Nee. (Pal. vrouw: wat?) In 1967 was er geen staat of natie die Palestina genoemd werd. Was die er eigenlijk ooit?"

Hierop barst de in Dubai gevestigde, perfect Engels sprekende, Arabische actrice en ex-model Dana Dajani, los: "Wow wow wow, was there ever?" (doet overdreven Israelisch accent na). Dan maakt ze Ayalon belachelijk en vraagt zich af wat hij rookt en dat ze dat ook weleens zou willen proberen. Tja. Ze vervolgt met: "Are you actually trying to tell me that I, as a Palestinian, do not exist?"

Dana Dajani woont zoals gezegd in Dubai en is in de VS opgeleid. Israellycool meldt verder dat:

And this website reveals she was born in Jordan to a "Syrian lawyer-painter and a Palestinian pacifist-engineer," even though she refers to herself as "Palestinian."

Dat is toch net wat minder Palestijns dan ze zelf graag suggereert. Na zich te hebben afgevraagd van welke planeet Ayalon komt en nog wat ad hominems ("Denial is a river in Egypt, all right, or do you want to deny that the pyramides exist, too, how can you keep a straight face, maybe Danny is an alien from outher space, that would actually make a lot of sense"), begint haar verhaal over de vele vermeldingen van de term 'Palestina' in het verleden. Spottend laat zien van Ariel Sharon in (het Britse mandaatgebied) 'Palestina' is geboren.

Sharon, en veel andere Israelische Joden, zijn heel wat Palestijnser dan zij. Uiteraard wilde Ayalon niet beweren dat zij niet bestaat, of dat er geen Palestijnen bestaan. Hij zei dat er geen Palestijnse staat was voor 1967 en nooit eerder heeft bestaan. Dat lijkt me een historisch juiste constatering, even los van de consequenties die hij eraan verbindt. Maar de Trouw redacteur kwam zover niet, die is met open ogen in dit wel heel simpele propagandatrucje gelopen. De streek mag immers oud zijn, de naam ook, maar het punt is wie er regeerde. En daarbij is de naam Palestina vooral in zwang gekomen nadat de Romeinen de Joden uit het oude Israel (Judea) hadden verdreven, maar allen als landstreek, nooit als staat.

Na deze stroman vervolgt de tweede Arabische vrouw, Lara Sawalha, met een selectieve, halve en uit de context gehaalde quote. Ze is, je meent het, ook een actrice en komt uit Jordanië. Ze kan zowel met Brits als Amerikaans accent praten (in de video heeft ze een Brits aangenomen). Trouw schrijft:

Ook de claim dat de bezetting van de Jordaanoever is ontstaan uit zelfverdediging is volgens de Palestijnse vrouwen onzin. Volgens Menachem Begin, de 6e premier van Israel, was het Israël die besloot aan te vallen in juni 1967, zonder dat bewezen was dat er echt gevaar dreigde vanuit de omliggende Arabische landen. De uitspraak van Begin vonden ze op de website van het ministerie van Buitenlandse Zaken, "het zelfde ministerie dat uw propagandavideo heeft betaald, meneer Ayalon. En uw beeld van Arabieren, als religieuze fanatici is een racistisch stereotype. Niet lang geleden gebeurde in Europa hetzelfde met Joden. En we weten allemaal wat daarvan is gekomen." 

Trouw smult ervan, dat is wel duidelijk. Zelfbewuste, knappe vrouwen die in vlot en vloeiend Engels eens even die oude suffe Ayalon op zijn nummer zetten.
Isreallycool wijst erop dat men de helft van het citaat heeft weggelaten:

"In June 1967, we again had a choice. The Egyptian army concentrations in the Sinai approaches do not prove that Nasser was really about to attack us. We must be honest with ourselves. We decided to attack him. This was a war of self-defense in the noblest sense of the term. The government of national unity then established decided unanimously: We will take the initiative and attack the enemy, drive him back, and thus assure the security of Israel and the future of the nation.

As historian and former Israeli ambassador to the USA Michael Oren has explained:

And going through the documents, both Israeli and Arab, I began to come across actual operational plans by the Egyptians to launch a surprise attack against Israel, an air and ground attack, on May 27th, 1967. ..It was the Israelis operating on a hunch, telling the Americans that really in the night between the 26th and the 27th, that they think that the Egyptians are going to move. The Americans, President Johnson, informed his counterpart in the Kremlin, Kosygin, who, in turn, sent his ambassador to wake up Nasser in the middle of the night and said, `Don't you dare.'

Er was dus wel degelijk een aanvalsplan van Egypte, dat Israel onderschepte en doorbriefde aan de Amerikanen. Maar zelfs zonder zo'n plan had Israel alle recht om aan te vallen. Egypte had de Golf van Aqaba afgesloten voor Israelische scheepvaart, wat geldt als een casus belli. De internationale gemeenschap heeft nog een halfslachtige poging gedaan hem open te krijgen (Nederland heeft daar nog een rol in gespeeld) maar zette niet door, en zei in feite tegen Israel: 'zoek het maar uit'.

Voor Israel was dit van groot strategisch belang, o.a. voor olie toevoer uit het toen nog bevriende Iran. Egypte had bovendien de VN troepenmacht in de Sinaï naar huis gestuurd, wat de VN zonder enig protest accepteerde. Honderdduizenden Egyptische soldaten hadden zich bij de grens samengetrokken, en Israel had al weken al haar reservisten gemobiliseerd. Met een inwonertal van zo'n 2,5 miljoen mensen betekende dat dat het land niet werd bewerkt en de fabrieken leeg waren. Het was voor Israel een onhoudbare situatie die de economie en het land destabiliseerde en het moreel van de soldaten (en de bevolking) aantastte. Daar kwamen de oorlogszuchtige uitspraken en dreigementen van Nasser nog eens bij. In heel de Arabische wereld werd gesproken van de aankomende vernietigingsoorlog, er verschenen cartoons in Arabische kranten van o.a. een met doodshoofden geplaveid Tel Aviv. En dan was er nog Syrië, dat kibboetsen en dorpen in het lager gelegen Israel met artillerie bestookte vanuit de Golan. De bewoners smeekten de regering om er – eindelijk – eens een einde aan te maken, want Syrië deed dat al jaren met enige regelmaat. Zie voor meer info ook: Zesdaagse Oorlog.

De deels geciteerde uitspraak van Begin (die in 1967 uiteraard geen premier was zoals de dames beweren – Hoezo geschiedenisles? ) stamt overigens uit 1982, toen hij intern onder vuur lag vanwege de volgens velen onnodige en ongerechtvaardigde inval in Libanon en vooral de toenmalige belegering van Beiroet. Hij verdedigde deze aanval tegenover Israelische veiligheidsexperts door te benadrukken dat de oorlogen in 1956 en 1967 eveneens oorlogen waren geweest waarbij Israel een keus had gehad, omdat het niet zeker was dat Egypte zou aanvallen, maar de enige veilige keus om te overleven was om Egypte voor te zijn door zelf aan te vallen. Met deze context is duidelijk dat het Begin niet om een nuchtere evaluatie van de Zesdaagse Oorlog ging maar een politiek betoog was om zijn beleid in 1982 te verdedigen.

Tot slot de idiote aantijgingen dat Arabieren allemaal als religieuze fanatici werden neergezet en de mega Godwin die daarop volgt. Ayalon maakt gebruik van simpele tekeningetjes om zijn verhaal te ondersteunen. Waar hij over de Zesdaagse Oorlog vertelt zie je een Arabier met een geweer schieten, en het Ottomaanse rijk wordt verbeeld met een waterpijp rokende Arabier. Dat laatste was een populaire bezigheid van de Ottomanen en Arabieren, dus daar lijkt me weinig racistisch aan. Ik zou het eerder wat simpel en kinderlijk noemen, en inderdaad misschien wat stereotiep, maar om dat nou te vergelijken met hoe de nazi's de Joden afbeelden slaat echt helemaal nergens op. Het is extra wrang dat Arabieren met deze kritiek komen terwijl Joden in Arabische media nog dagelijks als monsters, parasieten, spinnen, octopussen en andere verschrikkelijks worden afgebeeld.

Hieruit blijkt maar weer eens dat de grootste leugens en onzin geloofwaardig overkomen als ze door knappe actrices met een net Engels accent worden uitgesproken. En dat een Nederlandse kwaliteitskrant dit voor zoete koek slikt. Er is overigens een tegenvideo gemaakt, zonder knappe Israelische actrices, waarin van het verhaal van de Arabische dames brandhout wordt gemaakt.

Ratna Pelle

 

zaterdag 9 november 2013

Verkeerscommissie Toronto wijst misleidende Palestina kaartenreeks af

 
Eindelijk eens een instantie die grenzen stelt aan de misleiding van het publiek met een kaartenreeks, die suggereert dat de Joden alsmaar Arabisch land inpikken totdat er vrijwel niets meer overblijft voor de Palestijnse Arabieren. (Wat niet onverlet laat dat het heilloze nederzettingenbeleid eindelijk eens gestopt moet worden, liefst via een vredesakkoord tussen de partijen.)
 
Twee artikelen over de misleiding, die populair is bij Dries van Agt, UCP en soortgelijke propagandisten:
Wouter

 


 

"Toronto Transit Rejects Anti-Israel Ads"  

 Jewish Press - By: Lori Lowenthal Marcus

http://fjo.be//nieuws/573/66/Toronto-Transit-verwerpt-Anti-Israel-Advertentie 

 

With transportation systems serving as a new front in the anti-Israel propaganda wars, Toronto Transit rejected an ad because it is "inaccurate and misleading."

"Disappearing Palestine" is the name of an ad campaign in Vancouver. Toronto rejected the ad as misleading.

It happened in New York City and Washington, D.C.  It happened in Denver and in Los Angeles. Transit agencies accepted virulently anti-Israel and misleading ads for billboards and posters.  In a few places, and only after great expense and perseverance, some of those billboards were removed, or at least countered. ...

But in something that seems to happen with increasing frequency these days with respect to Israel, Canada has once again pulled ahead of its southern neighbor in exercising prudence, obviating the need for private individuals to duke it out with the Israel haters. At least that's the case in Toronto.

Here's what happened:

Last week the Toronto Transit Commission rejected what it determined were inaccurate and misleading anti-Israel ads.

The ads were placed by the group Canadians for Justice and Peace in the Middle East.  CJPME looks to be very much a Jewish Voice for Peace clone - all anti-Israel, all the time.  In fact, the ads that were submitted to the various Canadian transit systems were the same as ads that were placed in several places in the U.S., including on transit signs in parts of outer New York City. Those ads were largely sponsored by a comrade-in-arms group of JVP, the Committee for Peace in Israel and Palestine.

The same "disappearing Palestine" theme also appeared in the fall of 2011 as part of the Starbucks Digital Network newsfeed through Starbucks Wi-Fi, which the Simon Wiesenthal Center protested at the time.

The general idea for the proposed Toronto ads tracked a series of ads that ran in a Vancouver, Canada transit station and on 15 Vancouver buses.  Those ads show 4 maps, allegedly revealing Israel as a voracious land grabber whose territory increases steadily over time, in direct proportion to a mythical state called Palestine.  The Palestine Awareness Coalition paid for the Vancouver ads.

According to the Canadian Jewish News, CJPME president Thomas Woodley told a Canadian Jewish magazine that his group raised $35,000 from private donors to run the ads in Toronto and other Canadian cities.

"We congratulate the TTC for making the right decision in rejecting the ads," said Frank Dimant, CEO, B'nai Brith Canada. "They carefully reviewed their own rules and put the ad into historical context to find that it was misleading and inaccurate and could lead to hatred or violence against supporters of Israel and the Jewish community in particular."

"We applaud them for the thoughtfulness that they brought to this issue and their strong stance for a fair reading of their advertising policy. In properly interpreting the law on free speech to understand that it does not include the right to spread false information, the TTC has not allowed itself to fall prey to the false anti-Israel propaganda campaign."

While Vancouver permitted the ads to run, the Toronto Transit Commission rejected those ads.  Here are the standards both entities were required to apply, Section 14 of the Canadian Code of Advertising Standards:

Advertisements shall not:
(a) condone any form of personal discrimination, including that based upon race, national origin, religion, sex or age;
(b) appear in a realistic manner to exploit, condone or incite violence; nor appear to condone, or directly encourage, bullying; nor directly encourage, or exhibit obvious indifference to, unlawful behaviour;
(c) demean, denigrate or disparage one or more identifiable persons, group of persons, firms, organizations, industrial or commercial activities, professions, entities, products or services, or attempt to bring it or them into public contempt or ridicule

A Toronto Transit Commission policy states that if at least five people complain about an ad, the issue goes to a three person advertising review committee, made up of TTC commissioners. After a review of the ad, if two of the three members oppose the ad, it is rejected, according to a Toronto newspaper, The Star.

The TTC made its determination to reject the CJPME ad on Friday, Oct. 19. 

 

Read more at: http://www.jewishpress.com/news/toronto-transit-rejects-anti-israel-ads/2013/10/22/   

Bron:  Jewish Press - op de foto: de anti-Israël advertentie "Disappearing Palestine"

 

vrijdag 1 november 2013

Media over Israël: geweld op de Westoever

 
De bekladde moskee
 

- Mediawerkgroep Israel, nieuwsbrief juli-oktober 2013 / 14  -        

Moskee beklad

Diverse nieuwssites melden op 10 oktober dat kolonisten in een Palestijns dorp auto's in brand hebben gestoken en een moskee beklad. Het ging om drie auto's. De Telegraaf en het Reformatorisch Dagblad voegen daar nog het volgende suggestieve commentaar aan toe:

Israël en de Palestijnen gingen 2 maanden geleden weer om de tafel zitten voor vredesonderhandelingen, maar volgens de Palestijnse Autoriteit gaan felle kolonisten sindsdien steeds vaker op vernielingstocht. Sinds het begin van 2013 zouden kolonisten al 586 keer Palestijnse eigendommen hebben aangevallen. Vorig jaar stokte de teller bij 370.

„Het is al de vijfde of zesde aanslag op het dorp", zegt burgemeester Sayel Kanan. „Ze doen dit en vertrekken vervolgens vol zelfvertrouwen, wetende dat ze beschermd worden door het leger. Ze namen er geen genoegen mee slechts ons land over te nemen, maar vallen ons aan en jagen onze boeren weg."

Van wie zijn die cijfers afkomstig? Van de Palestijnse Autoriteit? Maar welke instantie dan concreet? Iedere informatie ontbreekt, dus dit is voor de kritische lezer lastig na te trekken. Ook had een cijfer of reactie van de andere kant niet misstaan. Beaamt Israël dit aantal? Of een onafhankelijke bron? En hoeveel incidenten waarbij Palestijnen stenen gooien, auto's stelen of ander geweld gebruiken staan daar tegenover?

Waarom de persoonlijke mening van een gefrustreerde burgemeester in zo'n kort internet bericht wordt opgenomen is een raadsel. Zoiets past in een uitgebreidere reportage, waarin je mensen van beide kanten aan het woord laat. Of die kolonisten altijd beschermd worden door het leger is de vraag; zelf denken ze daar anders over, en een deel van hun acties zijn juist tegen dat leger en de staat gericht (de zogenaamde 'prijskaartjes' acties, waarbij ze zich op de staat wreken omdat die illegale buitenposten ontruimt). In hoeveel tijd dit de vijfde of zesde keer is wordt niet gemeld, laat staan dat incidenten van de andere kant worden gemeld, die ook regelmatig plaatsvinden.

Nieuws.nl geeft enige uitleg, al is het summier:

De vandalen schreven de leus 'Verlossing van Zion, ik houd van Tomer Hazan' op de muur van de dorpsmoskee. Hazan was een Israëlische militair die onlangs door Palestijnen zou zijn ontvoerd en vermoord.

De actie was dus waarschijnlijk een reactie op de brute moord op een Israëlische militair eind september. Dat praat niks goed, maar geeft wel context. Er is dus blijkbaar geweld van beide kanten op de Westoever, iets wat je niet op kunt maken uit het suggestieve artikel op de site van de Telegraaf en het RD. Op rechtse sites als Israel National News staan wekelijks artikelen over geweld van Palestijnen tegen kolonisten. Dat nieuws haalt zelden onze media.

Israëli's vermoord

Een paar nieuwssites melden op 11 oktober dat Palestijnen nog een Israëliër op de Westoever hebben gedood. Het is een kort en zakelijk bericht:

Palestijnen hebben op de Westelijke Jordaanoever een Israëliër met bijlen en ijzeren staven doodgeslagen. "We denken dat er sprake is van een terroristische aanval", zei de Israëlische politie vrijdag.

De echtgenote van het slachtoffer, Seraiah Ofer, was getuige van de gruweldaad, maar wist zelf te ontkomen. Ofer diende in het verleden als kolonel in de Gazastrook en was ook lid van een elite-eenheid.

Het Israëlische leger liet weten vijf verdachten te hebben gearresteerd.

Geen info over hoe vaak dit gebeurt, geen melding van eerdere aanvallen en moorden, niets over de verdere toedracht (waar, wanneer, hoe?). Wel een verwijzing naar de vroegere functie en activiteiten van het slachtoffer. Hij was kolonel in de Gazastrook en lid van een elite-eenheid. Veel mensen zullen bij die info wellicht denken: 'oh, dus helemaal onschuldig was hij ook niet, het leger haalt immers ook een hoop rottigheid uit'. Waarom wordt een 'verzachtende' context nu wel gegeven en bij de moskee bekladding niet?

Uit de berichtgeving in o.a. Ynet blijkt dat de man thuis is aangevallen. Ynet meldt:

The incident occurred less than a week after a nine-year-old Israeli girl was stabbed while playing in her yard in the West Bank settlement of Psagot. She suffered mild injuries.

The series of terror attacks in the West Bank began towards the end of September, when IDF soldier Tomer Hazan was murdered by a Palestinian who had worked with him at a restaurant in Bat Yam. Two days later, IDF Staff Sergeant Gal Kobi was shot by a Palestinian sniper in Hebron.

Het ND meldt een paar dagen later dat de Israëlische veiligheidsdienst twee verdachten heeft opgepakt die bekend hebben de moord te hebben gepleegd, maar ook hier ontbreekt verder iedere informatie over de zaak. Over de andere twee zaken, de moord op Tomer Hazan en de aanval op het meisje, vonden we niks op Nederlandse nieuwssites, alleen een stukje in het pro-Israëlische Israel Today. Daar wordt ook gemeld dat:

Het Israëlische leger zei, dat het samen met andere veiligheidsdiensten alleen in 2013 al ongeveer 30 ontvoeringen heeft voorkomen.

Dergelijke informatie zou een aardig tegenwicht zijn tegen de aantijgingen van Palestijnse zijde die de mainstream media inclusief soms het RD, publiceren. Het is onacceptabel en getuigt van vooringenomenheid dat men het bekladden van een moskee met graffiti wel meldt maar de moord op een Israëlische man niet. Het getuigt van eenzijdigheid en onprofessionele journalistiek om wel allerlei claims van Palestijnse zijde te vermelden maar daar niks van Israëlische zijde tegenover te stellen. Wij roepen de media op om in de toekomst zorgvuldiger en objectiever te berichten.