zaterdag 30 augustus 2014

Geen vrede totdat..

 

Geen vrede totdat……

 

In mijn vakantie zit ik in het Oostenrijke Klagenfurt zo’n 10 minuten in een taxi die mij met mijn vrouw van het treinstation naar de luchthaven rijdt. De taxichauffeur begint meteen over de naar hij zegt ‘onmenselijke aanvallen’ op Gaza. Zelf is hij van oorsprong een Egyptenaar, maar woont al 20 jaar in Klagenfurt. Aan het Duits dat hij spreekt zou je dat overigens niet zeggen. Maar dat terzijde. Hij geeft ook toe voor alles Egyptenaar en dus Arabier te zijn. Israël is naar zijn mening de grote vijand van alle Arabieren. Als ik hem er op wijs dat Israël een legitieme, door heel veel landen in de wereld erkende staat is schieten zijn ogen voor zover ik dat kan zien vuur. De Joodse staat is volgens hem helemaal niet legaal. Het is een cadeautje van de Britten, die  zelf bezetter waren van Arabisch grondgebied. Zonder overleg met de Arabische leiders is een stuk land aan de Joden gegeven die er niets te zoeken hebben. Mijn verweer dat de Joden eeuwen geleden het land bewoonden en nu terugkeren naar hun geboortegrond maakt blijkbaar even weinig indruk als mijn opmerking dat de  Arabieren al zoveel land hebben en best een stukje kunnen missen. Het vliegveld komt in zicht, maar hij wil nog wel kwijt dat Israël bezetter is van andermans land. En dan gaat het niet alleen dat stukje dat Westbank heet, maar om heel Palestina. En dus is zijn conclusie: er komt nooit vrede totdat heel Israël op welke manier dan ook van de kaart is geveegd……..

 

De taxichauffeur in Klagenfurt, ver van het strijdtoneel in Gaza heeft in een paar minuten gezegd wat in de harten van heel veel Arabieren leeft. Geen compromis, geen deal met de Joden die als ordinaire zionistische bezetters worden gezien. Als Israël zich zou terugtrekken uit wat sommigen de Palestijnse gebieden noemen, komt er beslist geen vrede. Dan is voor de Arabieren de kous nog niet af. Niet de nederzettingen en niet de presentie in Judea en Samaria zijn het probleem. Het gaat om het bestaan van de staat Israël. Niemand minder dan Abbas heeft dat twee jaar geleden tijdens een bijeenkomst in Bethlehem nog eens duidelijk gemaakt toen hij een in steen uitgehouwen kaart van het gebied ten Westen van de Jordaan omhoog hield en riep: die is ons land. Gek dat politieke leiders dit soort opmerkingen niet kennen of misschien in hun naïviteit niet willen horen. Het gaat – en dat wordt wel velen steeds meer duidelijk – om  een onoplosbaar probleem. Velen in Israël erkennen dat ook en berusten daar in. Oud-politicus Benny Begin zei vaak: “Dit is ons leven hier. We vechten een poosje, verliezen helaas tal van jonge levens in de strijd die moet worden gevoerd en dan wordt het weer een tijdje rustig. Het is niet anders.” Rabbijn David Brodman, die jarenlang nauw betrokken is geweest bij tal van vredebesprekingen met Arabieren verzuchtte vaak: “Mensen zullen in dit bovenal religieus geladen conflict nooit een oplossing vinden. Die komt er pas las de Messias verschijnt…”.

 

Meindert Leerling

 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen