vrijdag 8 augustus 2014

waarom niet de feiten?

Opinie:

Waarheid? Het gaat om de feiten

‘Israël en Hamas hervatten beschietingen’ zo meldt NOS Teletekst op 8 augustus. Op zichzelf klopt dat, maar het nieuws had moeten zijn: ‘Hamas schendt wapenstilstand’. Drie uur voor het verstrijken van het einde van het bestand, werden er een serie raketten afgevuurd op Israël en klonken weer de sirenes. Met andere woorden Hamas is verantwoordelijk voor het oplaaien van de vijandelijkheden, maar de redactie van NOS Teletekst wil Hamas blijkbaar de schuld niet in de schoenen schuiven en omdat Israël uiteraard direct reageerde, kon men melden dat de beschietingen wederzijds zijn hervat. Een zo krijgen beide partijen de schuld. Maar ten onrechte. Je vraagt je af waarom menige journalist zich niet aan de feiten houdt en daarmee onwaarheid vertelt.

Waarom wordt in het Gaza-conflict steeds maar weer de ware achtergrond van het conflict verdoezeld? Op de Opiniepagina van TROUW schreef dr. Arjan Plaisier als secretaris van de Protestantse Kerk in Nederland op 29 juli dat er onder de kerkleden heel verschillende beoordelingen en analyses zijn van wat er in Gaza en Israël gebeurt. Maar schrijft hij: “Ik denk dan eenduidige oordelen al snel de plank mis slaan.” Met andere woorden: beide partijen hebben schuld en misdragen zich. Maar doet zo’n houding recht aan de waarheid?

Onze minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans schreef onlangs dat het conflict in Gaza geen religieuze oorlog is. Maar doet zo’n uitspraak recht aan de feiten en dus de waarheid? Je mag toch aannemen dat de minister en zijn staf het Handvest van de Hamas kennen en op de hoogte zijn van wat Hamas drijft. Een trouwens niet alleen Hamas – in elk geval hun leiders – maar ook de imams die van een spreekgestoelte in de moskeeën luid roepen om het doden van de Joden en dat wordt ook de jeugd in met name de Palestijnse gebieden van jongsaf aan ingepeperd. Doodt. Doodt waar je de kans krijgt! Daar kan je met je verstand niet bij.

De feiten zijn helder. Daarmee kan je plank niet misslaan. Hamas en met deze organisatie andere grote groepen (maar niet alle!) Palestijnen accepteren geen Joodse staat in het Midden-Oosten en die staat moet met alle beschikbare middelen worden bestreden en uiteindelijk worden vernietigd. Hoe hoog de prijs daarvoor ook is. Hamas verzet zich tegen de bezetting. Maar over welke bezetting hebben we het dan? Over de presentie van Israël in de sinds de akkoorden van Oslo tot omstreden gebied verklaarde regio Judea en Samaria? Nee, Hamas beschouwt heel Israël als bezet gebied dat moet worden bevrijd.

Maar de staat Israël is legaal en wordt internationaal breed als zodanig erkend. Dat zijn de feiten en dat is de waarheid. Die feiten verwerpt de Hamas met kracht niet zozeer vanuit een politiek oogmerk, maar op grond van religieuze motieven. De Islam moet alle gebied in het Midden-Oosten in bezit hebben. Vraag is nu of de volkerengemeenschap het acceptabel acht dat Hamas en andere strijdgroepen het recht in eigen hand nemen en jarenlang Israëlische dorpen en steden bestoken met steeds zwaardere raketten. Gelukkig bleef het aantal slachtoffers zeer beperkt dankzij het beleid van Israël om schuilkelders te bouwen en een raketafweersysteem op te zetten dat overigens juist op tijd kon worden ingezet om steden als Jeruzalem en Tel Aviv voor een grote ramp te behoeden. Het is dan ook een gotspe dat Riad al-Malki die zich de minister van Buitenlandse Zaken noemt van de niet bestaande staat Palestina blijkbaar ongestraft in Den Haag kan zeggen: “De raketten van Hamas betekenen niets in vergelijking met de daden van Israël.” Heeft hij ooit weleens gehoord van getraumatiseerde kinderen in Sderot of Ashkelon?

Van alle kanten wordt aangedrongen op een vredesregeling. Begrijpelijk. Er moet zo snel mogelijk een einde komen aan het bloedvergieten in Gaza, maar Hamas zal haar doel nooit opgeven en daarom wordt het tijd dat de VN, de veiligheidsraad, de VS, de Europese Unie en wie niet al elke kans die zich voordoet moet aangrijpen om Hamas met de feiten en daarmee de waarheid te confronteren en te eisen dat men niet langer het bestaan en het bestaansrecht van Israël aanvecht. Dan zal er vrede zijn. Niet eerder.

Meindert Leerling

 

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten