maandag 29 december 2014

artsen in Israel behandelen de daders en de slachtoffers van aanslagen

Artsen volbrengen een haast onmogelijke opgave door te handelen volgens de medische ethiek.

 

In het Hadassa ziekenhuis in Jeruzalem werden en worden zowel daders als slachtoffers van aanslagen behandeld. Zo wordt de 22-jarige Amal Jamal Takaka onder bewaking van twee Israelische soldaten  bandeld. Amal  wordt ervan verdacht een Israelische wandelaar op 1 december in de nek te hebben gestoken. Een aantal verdiepingen lager ligt de in Canada geboren Chaim Rothman.Deze 54-jarige vader van 11 kinderen werd zeer ernstig verwond doordat een van de terroristen tijdens de aanslag op de synagoge in Har Nof hem met een metalen kapmes op het hoofd sloeg. Hij wordt kunstmatig in coma gehouden. De familie weet dat elders in het ziekenhuis terreurdaders worden of werden behandeld. Ze willen er niet over nadenken. Sommigen zeggen: “wat voor land behandelt terroristen.” En anderen antwoorden: “Dit land, maar ik vind het wel moeilijk.”

Charles Sprung, het hoofd van de algemene intensive care in het Hadassaziekenhuis in Ein Karem is tevens hoofd van het Instituut van Medische ethiek en wetten. Hij zegt dat Israel zich verplicht voelt  om ook terroristen te behandelen en dat dat zo moet blijven. Dat mag niet anders worden. Daarbij verwijst hij naar de eed van Hippocrates waaronder artsen gebonden zijn te handelen in het belang van de zieken naar beste weten en kunnen. En om patienten te vrijwaren van kwaad en onrecht. Bovendien wordt ook geleefd naar de eed van Maimonides die stelt dat een patient nooit anders beschouwd mag worden dan een persoon met pijn. Zelfs de Conventie van Geneve gaat niet zo ver. Die geeft speciale regels voor het omgaan en de medische behandeling van vijanden of krijgsgevangenen, maar gaat niet over terroristen. De definitie voor terroristen behelst mensen die onwettig het gevecht aangaan of onwettig oorlogshandelingen verrichten. Zij zijn uitgezonderd omdat ze zelf tegen de oorlogswetten handelen. Zelfs de vraag of medische handelingen, die maar in beperkte mate aanwezig zijn, voor terroristen moeten worden verleend wordt bevestigend beantwoord. Ook al staat niemand te juichen om terroristen te behandelen die duidelijk uit zijn op het verwoesten van jouw leven en jouw land. Waarmee de intentie van beiden, artsen en terroristen, hemelsbreed verschillen. Daarbij sluiten artsen en verplegers niet uit dat een behandelde terrorist als hij vrijkomt misschien veranderd is door zijn ervaringen.

Door deze opvattigen heeft het Hadassa een aantal opmerkelijke samenlopen meegemaakt. Zo lag de vader van een zelfmoordterrorist in het ziekenhuis vanwege hartfalen terwijl op dezelfde afdeling een van de slachtoffers van zijn zoon werd behandeld. Een Palestijnse arts behandelde zijn buurman die net een terroristische daad had gepleegd en de verpleegster van de Westbank bekommerde zich om de moordenaar van haar buurman. Ook gekke dingen gebeuren als ouders die artsen bedanken voor hun zorg als hun zoon na verblijf in het ziekenhuis naar de gevangenis gaat.

Normaliter betaalt de Israelische politie de rekening van de medische behandeling van een terrorist en soms betaalt het zieken huis dit zelf. Dat kan flink oplopen . Zo bedroeg de rekening 350.000 dollar voor de behandeling van Kawasbeh, die de Geboortekerk in Bethlehem in 2002 bestormde, ontwijdde en monniken gijzelde. Hij werd een maand opgenomen voor de behandeling van een septische shock die veroorzaakt was door een niet behandelde schotwond tijdens de terreuraanval en bezetting van de kerk.

Over het algemeen zijn de terroristen tevreden over hun behandeling en ervan overtuigd dat ze een dergelijke behandeling nergens in de Arabische wereld zouden hebben gekregen; Maar hun houding verandert niet ten aanzien van Israel. Zij vinden dat dit twee totaal verschillende dingen zijn.

 

MS

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten