zondag 21 december 2014

BDS-beweging niet altijd succesvol

BDS-beweging breidt zich uit, maar lijdt ook nederlagen

 

BDS staat voor Boycotts, divestment en Sanctions en wordt sinds 2005 door de Palestijnen wereldwijd aanbevolen tegen Israel om Israel klein te krijgen. In Nederland hebben we afgelopen jaar daar sterke staaltjes van gezien. Royal Haskoning verbrak een contract met Israel over aanleg van een groot rioleringsproject toen de PA bezwaar maakte tegen het project via zijn BDS-campagne. Ook Vitens, een groot waterleidingbedrijf, liet de oren hangen naar de BDS-beweging. En niet te vergeten de actie van PGGM om investeringen in Israelische banken terug te halen na advies van de pro-Palestinalobby van Dries van Agt. De beweegredenen waren in alle gevallen angst voor juridische procedures, die door de Palestijnen in het vooruitzicht waren gesteld. Hoewel de BDS-beweging in Frankrijk juist met deze juridische procedures bakzeil had gehaald, bleek deze chantagemethode voor de genoemde Nederlandse bedrijven te werken. Het ABP bleek een stuk moediger en alerter en gaf geen krimp toen de BDS-beweging druk ging uitoefenen. Zij, ABP, stelde terecht dat ze niets onwettigs in Israel deed en bleef dus gewoon daar investeren. Uit het feit dat er geen enkele juridische procedure gestart werd kan men opmaken dat de dreiging daarmee voornamelijk chantage is.

Maar de BDS-beweging zit niet stil, ook niet in Nederland. Aan de VU is door een eerstejaars student  ” SRP-Studenten”  opgericht:  “Studenten voor rechtvaardigheid in Palestina”.  Zij richten zich op BDS van Israelische universiteiten met de drogreden dat het alleen om universiteiten buiten de Groene Lijn gaat. Dat is echter geheel niet het geval, want hun eertse project betreft de universiteit van Haifa en je hoeft niet geheel ingevoerd te zijn om te weten dat Haifa echt altijd al in Israel binnen de Groene Lijn lag en ligt  Hun redenering is: de universiteit van Haifa stelt beurzen beschikbaar voor militairen. Hiermee is overduidelijk aangetoond dat het helemaal niet uitmaakt of een universiteit binnen de Groene Lijn ligt, maar dat het om alle Israelische universiteiten gaat, want zo`n smoes kun je op allerlei manieren voor iedere universiteit verzinnen. Gelukkig heeft de VU van oudsher warme banden met de universiteit van Haifa en wordt deze SRP niet aangemoedigd of ondersteund. In Nederland zie je aan tal van universiteiten discussiedagen gehouden waarbij de BDS ervan afdruipt. Niet geheel toevallig vind je bij die dagen als organisator of adviseur dikwijls bekende Israelhaters, zoals Anne de Jong, die met de eerste Gazavloot meevoer, of adviseurs die tot de stal van Van Agt behoren via de Rihts Forum. Die eenzijdige discussiedagen waren onder andere te vinden op de Universiteit Utrecht. Uitgenodigd werd Shlomo Sand, de bekende criticaster van het bestaan van een Joods volk. Heerlijk toch: een Jood, Israeli en dan tegen het bestaan van een Joods volk. Mooier kun je het als Israel-basher niet verzinnen. Natuurlijk was ook het NPK aanwezig.

In het buitenland, vooral in Amerika en Engeland zijn de BDS-movements zeer fanatiek bezig. Maar gelukkig slagen lang niet al hun acties. De universiteit van Harvard stelde de BDS-movement  ernstig teleur. Harvard liet de beslissing om apparatuur van Soda Stream (ja,dezelfde fabriek waarvoor Scarlett Johansson het zo meesterlijk had opgenomen tegen Oxfam in, de NGO die het belang van locale Palestijnse werknemers ondergeschikt maakte aan Oxfams eigen haat voor Israel : http://www.theguardian.com/film/2014/mar/16/scarlett-johansson-stands-by-sodastream-deal ) af te nemen in de lucht hangen na druk van the Harvard College Palestine Solidarity Committee en the  Harvard Islamic Society .Echter, na nadere bestudering van de argumenten besloot Harvard dat een beslissing van de universiteit nooit mag afhangen van individuele meningen die gaan over zeer controversiele politieke opvattingen. Op grond hiervan ging men over tot aankoop van de Soda Stream apparatuur.

Multinationals in Israel vrezen de BDS niet zo erg. Veel ernstiger zou men  het vinden als Israel excessieve belastingen zou gaan heffen, of een sterke bureaucratie of als de educatieve excellentie zou afnemen. Deze mening was te horen op een conferentie in Tel Aviv waar het Bilateral Industrial Research and Development (BIRD) fonds over BDS sprak.

BDS is sowieso niet iets voor universiteiten. Zoals Harvard al stelde: een individuele mening, die zo politiek en ook nog eens controversieel is, hoort het beleid van een wetenschappelijke instelling niet te bepalen. Daarbij komt ook nog eens dat aan Israelische universiteiten gewoon ook Palestijnen studeren en doceren. Zij worden ook door BDS getroffen. Maar, net als bij Oxfam, lijkt Israel-haat normaal denken te belemmeren en gaat eigen haat voor.

 

MS.

 

 

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten