dinsdag 2 december 2014

Joodse vluchtelingen uit Arabische landen

Een vergeten vluchtelingenstroom

 

Zondag 30 november werd er voor het eerst officieel een herinneringsdag in Israel ingesteld voor het enorme aantal Joden dat sinds 1948 uit de Areabische landen en Iran werd verdreven. In 1948 woonde er om en nabij een miljoen Joden in de Arabische wereld en Iran. Een aantal kwam om door pogroms, maar de meesten werden verdreven uit hun thuisland of moesten/konden vluchten. In 1948 waren er 260 000 Joden In Marocco, vandaag de dag minder dan 3000. In Algerije nam hun aantal af van 135000 tot NUL! In Tunezie ging hun aantal van 90 000 tot nog 1000 nu, in Libie ging het aantal van 40 000 naar NUL, in Egypte van 75 000 naar minder dan 100, in Irak van 125 000 tot NUL, in Jemen van 45 000 tot waarschijnlijk 200 nu, in Syrie van 27 000 naar 100, in Libanon van 10 000 tot minder dan 100 nu.

Israel heeft er nooit echt bij stil gestaan dat er een reeel vluchtelingenprobleem is geweest. Mensen die nieuw kwamen moesten integreren, werk vinden, scholing krijgen, huisvesting net al s immigranten uit Westerse landen. Zowel de slachtoffers van de Holocaust als de Arabische vluchtelingen hadden huis en haard en goederen achter moeten laten. Nu wil men aandacht gaan besteden aan de moeilijke situatie waarin deze Arabische en Iraanse vluchtelingen verkeerden. Op school moet voortaan, net als aan de Holocaust, aandacht besteed worden aan de omstandigheden waaronde deze mensen moesten vluchten en hoe ze integreerden in Israel.

Geintegreerd zijn deze voormalige vluchtelingen geheel in Israel na een heel moeilijke start, waarbij de Westerling zich aanvankelijk boven deze vluchtelingen vond staan. Dat is al lang niet meer. Iedereen is gelijk en het verleden van de een is nu net zo belangrijk om door te vertellen als het verleden van de ander. Ook aan de cultuur van deze groepen mensen zal meer aandacht worden besteed. Geheel in tegenstelling tot wat er bij de buren gebeurt spreekt Israel alleen over vluchtelingen waar het de mensen die zelf vluchtten betreft. Hun nakomelingen heten geen vluchteling meer, ook al wonen ze nu in een ander huis in een andere plaats , in een ander land. Zo komt men uit op een totaal van 650 000 vluchtelingen uit de Arabische landen en Iran. En niemand in de wereld wil weten dat hun aantal net zo groot is als het aantal Palestijnen dat destijds gevlucht is. Dat kan ook nauwelijks meer doordat de idiote regel voor (enkel voor de Palestijnen in de hele wereld!) de Palestijnen zo is vastgesteld dat al hun nakomelingen ook de vluchtelingenstatus hebben. Zo kom je al gauw in de miljoenen vluchtelingen. Waarschijnlijk hebben de Arabische en Iraanse Joden ook wel miljoenen nakomelingen, maar die zijn gewoon staatsburger geworden van het land waar ze terecht kwamen en waar hun kinderen werden geboren. Ook heeft de wereld zich nooit druk gemaakt over een vorm van schadeloosstelling voor deze mensen, terwijl voor de Palstijnen tot in de zoveelste generatie schadeloosstelling (of beter terugkeer naar hun oorspronkelijke woonplaats) wordt geeist. Het is goed dat er nu een jaarlijkse dag is ingesteld waarop de gebeurtenissen rondom de vlucht van de Arabische en Iraanse Joden herdacht worden.

 

MS

 



Geen opmerkingen:

Een reactie posten