donderdag 11 december 2014

Rechten Palestijnen in de Arabische wereld breed geschonden

Ook in de Palestijnse gebieden, het toekomstige onafhankelijke Palestina, worden rechten van Palestijnen geschonden

 

De atheistische blogger Waleed Al Husseini heeft zijn ervaringen met de Palestijnse autoriteiten bekend gemaakt en op internet gezet rampant human rights abuses . De titel van het artikel is What It`s Like to Be an Atheist in Palestine. Daarin beschrijft hij hoe hij maanden achter slot en grendel zat vanwege zijn blog Nour Alaki en zijn facebook pagina met pseudonym Allah. Hij werd in october 2010 in een internetcafe door Palestijnse veiligheidstroepen opgepakt en gearresteerd. Dit omdat zijn uitingen over de religie en islam illegaal werden genoemd. Weg was zijn idee over vrijheid van spreken of geloof. Bij zijn verhoren werd hij geslagen door gevangenisbewaarders die wilden weten wie hem hadden aangezet tegen de islam te schrijven.Men hield het voor een complot omdat de gedachte dat hij uit zichzelf deze dingen zou schrijven niet in hun gedachten paste. In de 10 maanden dat hij vast zat werd stelselmatig geprobeerd hem tot het intrekken van zijn beweringen te brengen. Meteen werd erbij verteld dat hij geacht werd na zijn eventuele vrijlating nooit meer dergelijke dingen op internet te zetten of met de pers hierover te praten. Na zijn vrijlating kwam de veiligheidsdienst nog geregeld langs, werd hij een tijdje vastgezet en werden dreigementen geuit.Husseini besloot de PA te ontvluchten en vertrok naar Jordanie op een visum dat de Franse ambassade verzorgde.en van daaruit naar Parijs waar zijn asylaanvraag is ingediend.Maar desondanks heeft hij nog steeds het gevoel niet veilig te zijn.

Dit gaat dus over een Palestijn in eigen land waar geen vrijheid van meningsuiting of van godsdienst is. Buiten Palestina is het lot van de Palestijnen in het Midden Oosten nog beroerder. Hoewel je zou denken dat de broederlanden de Palestijnen als broeders zouden behandelen of dat UNRWA, (de speciaal voor de Palestijnen opgerichte vluchtelingenorganisatie van de VN) hun lot in al die jaren sinds 1948 zou hebben verbeterd.

Als eerste en algemene beperking mogen Palestijnen geen burger worden van de Arabische landen, op Jordanie na. Dat heeft de Arabische Liga al in 1959 onder besluit 1547 vastgesteld. Argument: Ze moeten als Palestijnse entiteit blijven bestaan met Palestijnse identiteit. (Erdogan van Turkije is niet origineel als je dit ziet!). Zelfs voor Jordanie geldt tegenwoordig deze regel. De enige uitzonderingen waren Palestijnse christenen in Libanon in de 50-ger jaren en Palestijnen geboren uit Egyptische moeders in 2011. Daarnaast ondervinden deze Palestijnen ernstige reisbeperkingen in de Arabische wereld. Ze hebben namelijk geen paspoort en hun reisdocumenten worden niet overal geaccepteerd. Ze mogen natuurlijk ook niet stemmen in het land waar ze (inmiddels al heel lang) verblijven. Ook artikel 7 van de  conventie van de rechten  het kind wordt ernstig geschonden doordat kinderen van Palestijnen ook geen burger van het land mogen worden waar ze geboren zijn. Convention on the Rights of the Child  Persoonlijk heb ik daar nooit iemand tegen horen protesteren, noch UNRWA, noch andere organisaties die zich met kindvluchtelingen bezig houden.

Na de zesdaagse oorlog in 1967 weigerde Jordanie Palestijnen uit Gaza het burgerschap en dit aantal is  inmiddels aangegroeid tot 165000 Palestijnen zonder burgerrechten. In 1970 werden in september 3500-50000 Palestijnen vermoord en 20000 Palestijnen Jordanie uitgezet tijdens de Zwarte September. In 1988 werd het Jordaanse burgerschap van miljoenen inwoners van de Westbank opgeheven omdat Jordanie de Westbank onafhankelijk verklaarde. Immers Jordanie had de Westbank in 1948 veroverd op het Britse Mandaat en was het in 1967 kwijt geraakt aan Israel nadat Jordanie Israel was aangevallen. In 2010 werden nog wat burgerschappen afgenomen. Palestijnen uit Syrie werden in Jordanie in speciale kampen geplaatst.

In  Egypte werden de Palestijnen in 1948 teruggestuurd naar hun geboortegrond om te vechten voor Egypte. In 1949 verplaatse Egypte alle Palestijnen uit Egypte naar Gaza, dat Egypte in 1949 op het Brits Mandaat had veroverd. Slechts enkele Palestijnen bleven in Egypte achter. Daarom weigerde in 1959 Egypte UNWRA de toegang en verwees UNWRA naar Gaza. Van 1949 tot 1956 kregen Palestijnen geen onderwijs en geen werkvergunning. In 2013 werden Palestijnen uit Syrie in de gevangenis geplaatst als het al lukte Egypte binnen te komen.In november 2013 sloot Egypte de grens met Gaza, waar 1,7 miljoen mensen zo vast kwamen te zitten

In Libanon is het eenvoudig: van 1950 tot 1958 worden documenten aan Palestijnen verschaft alleen om Libanon uit te komen. In 1962 verklaart Libanon de Palestijnen als vreemdeling en daardoor staan slechts 73 baancathegorieen open.Sinds 2010 is dit beperkt tot 50 banen.Zo zijn er artsen, journalisten apothekers en juristen onder de werklozen. Ze mogen geen eigen huizen, of  bezit hebben. Ze mogen geen organisaties oprichten, hebben beperkingen in onderwijs en mogen niet buiten hun kamp leven. Van 1975 tot 1978 werden 5000 Palestijnen gedood in de Libanese burgeroorlog. Van 1985 tot 1988 werden duizenden gedood in de War of the Camps. In 2007 waren 31000 Palestijnen dakloos geworden door vernietiging van het kamp Nahr el Bared. In 2013 kwamen 50000 vluchtelingen uit Syrie Libanon binnen. Hun situatie is slecht.

In Koeweit werden in 1991 400.000Palestijnen het land uitgewerkt.

Lybie dreef in 1994/5  30.000 Palestijnen het land uit.  Doordat de Arabische landen weigerden deze mensen op te nemen strandden ze in de woestijn. In 2011 kwam er een speciale belasting voor de Palestijnen: Ze moesten $1550 betalen.

In de vijftiger Jaren werden stakende Palestijnen Irak uitgezet. Na de val van Saddam Hoessein in 2005 werden de Palestijnen in Irak ontvoerd, gedood, gemarteld. Ongeveer 15000 werden het land uit gedreven en ook zij waren nergens in de broederlanden welkom en raakten geisoleerd midden in de woestijn. Aanvankelijk stak niemand een hand naar de vluchtelingen uit en er werd nauwelijks in de Nederlandse pers aandacht aan besteed. Deze Palestijnen vonden uiteindelijk een welkom ver weg van het Midden-Oosten.
In Qatar mogen Palestijnen niet werken.

In Syrie hadden de Palestijnen in 1970 geen stemrecht, mochten geen zaak hebben, geen landbouw bedrijven, en mochten 1 eigendom bezitten. Tussen 2005 en 2008 mochten talloze Irakese Palestijnen die verdreven waren uit Irak Syrie niet in. Nu zitten ze in de oorlog in Syrie.
Wat zo verbazingwekkend is is dat we hier in Nederland precies horen als er stenen-gooiende Palestijnen gewond raken door Israelisch ingrijpen, en als een Palestijn in zijn teen geschoten wordt worden hier zelfs kamervragen gesteld. Een groot aantal protestmarsen werd georganiseerd tegen de oorlog in Gaza, die vanuit Gaza is uitgelokt doordat Hamas duizenden raketten op Israel afvuurde. Maar over bovenstaande feiten heb ik geen of nauwelijks verslagen gelezen laat staan protestbijeenkomsten gezien. Geen enkele (oud)politicus heeft dit tot nu toe aan de kaak gesteld. Gezien het aantal slachtoffers dat gedood werd en de omstandigheden waarin de Palestijnen leven is dat op zijn zachts gezegd merkwaardig. Ook is het onbegrijpelijk dat de VN geen onderzoek doet naar de omstandigheden van de Palestijnen buiten Palestina of dat de Mensenrechtenraad er een kwestie van maakt. Amnesty en Human Rights Watch blinken ook niet uit in bezorgdheid.

 

MS

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen