vrijdag 18 april 2014

De Paas-Palestijn (Paul Damen)

 

Ik heb eerder uitgebreid over de Sabeel brochure geblogd, maar Paul Damen van de Joodse Omroep geeft op zijn eigen wijze treffend commentaar.

 

Hebben ze Sabeel wel eens gehoord van het zware lot van christenen onder Palestijns bestuur? Op de Westbank worden ze weggesard, in Jezus' geboorteplaats Bethlehem weggestuurd, in Nazareth vervalst men de verkiezingen om de christenen in de hoek te zetten, en in de arabische delen van Jeruzalem is het officieel beleid om  het vertrek van christenen als tweederangsburgers te bevorderen (zie voor een mooi overzicht:http://www.jcpa.org/jl/vp490.htm)

En dan zwijgen we maar over de landen om Israël heen, waar arabische broedervolkeren hun christenen op dagbasis afmaken. Of zijn die duizenden afgemaakte Kopten in Egypte een uitzondering, net zoals die vermoorde Jezuïetenpater in Homs? Toch zou het, vanuit christelijke optiek, zelfs godslastering zijn om Jezus' lijden daarmee gelijk te stellen. Maar bij Sabeel zien ze daar geen been in: de geschiedenis, de godsdienst is voor hen een inwisselbaar speelgoedje, een propagandaspotje voor politiek-correcte pulp.

 

-----------------

 

DE PAAS-PALESTIJN

http://www.joodseomroep.nl/de-paas-palestijn/

17 april 2014

 



Herschrijven van de geschiedenis, het is de tweede natuur van dictaturen en religies. Stalin gumde alle voormalige, in ongenade gevallen medestrijders van foto's. Dat is de communistische kerk blijven doen, zodat volkscommissaris Jesjov ineens niet meer naast Stalin over het water tuurt maar zijn schaduw wél, Léon Trotski naast Lenin opvallend vervangen blijkt door een houten schot, en de Tsjechische president Svoboda na de Russische inval in 1968 ineens drie voeten heeft, waarbij er één geleend is van de afgezette partijsecretaris Dubček.


Herschrijven van de geschiedenis: het moet kunnen. Hebben wij Joden ook niet de Tenach licht geredigeerd na de slechte ervaringen in de Babylonische ballingschap?
Zodat in elk geval de voorspellingen van één der drie Jesaja's klopten?
Binnen de islam is beetje smokkelen en herschrijven zelfs verplicht. Dat heet taqiyya.- zodra de islam geschaad wordt, mag men liegen. Zo zal een rechtgeaarde moslim dezer dagen u geen zalig Pasen wensen, want dat zou erkenning betekenen dat 'G'ds zoon Jezus voor ons gestorven is'. En dus wenst een moslim u neutraal 'fijne vakantie' toe.


Herschrijven wordt pas gevaarlijk als je niet meer weet wat herschreven is, als je werkelijk denkt dat jouw versie klopt, en de geschiedenis je gelijk zal geven – zoals de latere bloedige dictator Castro bij de rechtbank verklaarde. Alleen wist hij ook al, dat de geschiedenis je snéller gelijk geeft als je die even herschrijft. Orwell omschreef dat in zijn roman '1984' zo: 'wie het verleden beheerst, bepaalt de toekomst. En wie in het heden de macht heeft, controleert het verleden.'
Dat geldt evenzeer voor religies. Leggen we de discussie over de historische Mohammed en of hij wijn dronk even terzijde, en bekijken we de christenen. Wij denken dat dit een geloof was voor slaven en onderdrukten. Wie echter gaat graven in Rome, ontdekt dat de  eerste kerken gebouwd werden door de binnenplaatsen van de allerduurste stadsvilla's te overdekken. Niks minder bedeelden die daar hun prille godsdienst uitoefenden.


Vervelender wordt het als de historische Jezus afspiegeling van zijn tijd wordt gemaakt en die spiegel bepalend wordt voor de werkelijkheid. Zo werd Jezus, met puntbaardje en nette middenscheiding een hippie, die samen met frisse jongelui met gitaren en linten in hun haar de leegloop in de kerk vergeefs bestreed. Soms wordt Jezus een vrijheidsstrijder als Che Guevara, terwijl die allesbehalve van de afdeling 'andere wang toekeren' was – hij schoot dissidenten voor de zekerheid persoonlijk door het hoofd.

De kerk heeft altijd flexibiliteit waar het Jezus betreft tot elfde gebod verklaard – dat bleek opnieuw uit een kerkelijke brochure die me bij deze Paasdagen onder ogen kwam. 'De Kruisweg van de Palestijnse christenen. Een liturgische reis langs de Palestijnse Via Dolorosa' heet het  gratis verspreide geschriftje, waarin Jezus' lijden snoeihard naar het heden worden verplaatst. En wat blijkt: Jezus was een Palestijn! De oecumenische stichting Sabeel wil, naar eigen zeggen, 'in de voetstappen van Jezus treden', en daartoe mag de historie met voeten getreden worden. Zelden zag ik een brochure waarin geschiedvervalsing zo de religieuze boodschap overwoekert. Nergens is Jezus een Jood, laat staan christen. De bekende veertien staties – Jezus ter dood veroordeeld, Jezus valt enkele malen, Jezus sterft aan het kruis – blijken wonderwel overeen te komen met wat de arme Palestijnen dagelijks meemaken. 'Voor ons', meldt de brochure, 'is het beeld van het kruis met zijn beproeving en pijn, en Jezus' antwoord van vriendelijkheid, geweldloosheid, en uiteindelijk de opstanding, een beeld van troost en inspiratie. […] in de Bezette Gebieden, in solidariteit met het Palestijnse volk.'


Maar daartoe moet wel enige geschiedvervalsing worden gepleegd. Laat ik niet moeilijk doen over die 'bezette' gebieden, met Gaza voor 100 en de Westbank voor 95% in Palestijnse handen. Maar Sabeel komt aan de lopende band met suggestieve, oncontroleerbare getuigenissen, zoals 'Mijn naam is Layan. Ik ben vijftien jaar oud. Op een dag kwamen Israëlische soldaten het jeugdcentrum binnen waar jongeren samen muziek aan het maken waren, en ze begonnen op de jongens en meisjes te schieten.'  Je vraagt je af : hadden die boze Joodse soldaten niets beters te doen dan de zangles te verstoren?
Enige historische context ontbreekt totaal in deze brochure. Families te Haifa worden in 1948 door het 'Israëlische leger' het land uit gejaagd – terwijl als er nou één stad was waar de prille staat Israël de arabieren sméékte om, tegen de oproep van hun leiders, te blíjven, wel Haifa was. Maar ze gingen, deels uit vrees voor oorlog, maar ook en vooral omdat hun leiders hen verzekerden dat het in de pan hakken van die joden en hun staat toch in een paar dagen gepiept zou zijn.
Kijk, het is allemaal heel tragisch wat de Palestijnen annex Arabieren is overkomen, maar nooit moet vergeten dat de ramp, de nakba, die hen overkwam een rechtstreeks gevolg was van het botweg weigeren van een verdeelplan dat de instemming had van de hele internationale gemeenschap. Op hen na. Van het feit dat ze vervolgens oorlog na oorlog begonnen en die steeds weer verloren. Dat geeft hen evenmin recht om te piepen als Sudetenduitsers na afloop van de Tweede Wereldoorlog. Was dan geen oorlog begonnen.

De vraag is : wat heeft dit allemaal met Jezus te maken? Dáár weet Sabeel wel een mouw aan te passen. Een lánge mouw, maar toch: 'Jezus' lijden was onschuldig en zijn dood was onrechtvaardig. Evenzo schendt de vestiging van nederzettingen op bezet gebied door de bezetter, internationale wetgeving.' Ook hier wordt gemakshalve vergeten dat die nederzettingen, hoe onterecht ook, werden gebouwd ná de aanvalsoorlog door de Arabische buren, en nádat alle voorstellen om gebieden terug te geven in ruil voor vrede keer op keer werden afgewezen. Maar dat wil Sabeel niet horen: 'Het kruis is een eenzame last om te dragen. Het kruis kan niet gedeeld worden – het wordt in eenzaamheid gedragen.'
Leed in eenzaamheid gedragen – je moet maar durven. Terwijl de Palestijnen als enigen hun eigen VN-vluchtelingenorganisatie kennen die ze eeuwig tot vluchteling verklaart, per Palestijn aan hulp zo'n tienduizend dollar per jaar overmaakt, en de VN-organisaties driekwart van hun tijd besteden aan het bestrijden van Israël. Leed in eenzaamheid – je kan de krant niet kan  openslaan zonder dat het Palestijnse leed alle massamoord in de rest van de wereld overschaduwt.
Maar nee: 'Jezus wordt aan het kruis genageld – de meest fysiek zware en pijnlijke stervensmethode die ooit door mensen bedacht is. Zijn lichaam […] is gebroken en versplinterd door deze laatste handeling van wreedheid. Ook de Palestijnen gaan gebukt onder fysieke en gewelddadige verwoesting – misschien wel het meest in Gaza.'


Gaza? Waar de Israëli's al acht jaar wég zijn, maar als beloning daarvoor, desnoods vanaf het dak van de kindercrèche, dagelijks met raketten worden bestookt? Waar de enige lichamen die daar 'gebroken en versplinterd' worden, de dissidenten zijn die dood door Hamas achter de motorfiets door de straten worden gesleept? 'Veel Palestijnen beleven de gebeurtenissen van Goede Vrijdag elke dag. Hun kruisweg is lang en zwaar. Hun lijdensweg lijkt eindeloos en hopeloos.'
Jaja. Ik denk dat Jezus, in plaats van een horrordood aan het kruis, getekend had voor een van geboorte tot graf gesubsidieerd VN-bestaan, en dat hij in plaats van die Via Dolorosa de voorkeur had gegeven aan, hoe vervelend ook, driemaal daagse paspoortcontrole aan een van de Israëlisch/Palestijnse roadblocks.
Hebben ze Sabeel wel eens gehoord van het zware lot van christenen onder Palestijns bestuur? Op de Westbank worden ze weggesard, in Jezus' geboorteplaats Bethlehem weggestuurd, in Nazareth vervalst men de verkiezingen om de christenen in de hoek te zetten, en in de arabische delen van Jeruzalem is het officieel beleid om  het vertrek van christenen als tweederangsburgers te bevorderen (zie voor een mooi overzicht:http://www.jcpa.org/jl/vp490.htm)

En dan zwijgen we maar over de landen om Israël heen, waar arabische broedervolkeren hun christenen op dagbasis afmaken. Of zijn die duizenden afgemaakte Kopten in Egypte een uitzondering, net zoals die vermoorde Jezuïetenpater in Homs? Toch zou het, vanuit christelijke optiek, zelfs godslastering zijn om Jezus' lijden daarmee gelijk te stellen. Maar bij Sabeel zien ze daar geen been in: de geschiedenis, de godsdienst is voor hen een inwisselbaar speelgoedje, een propagandaspotje voor politiek-correcte pulp.

 

Door: Paul Damen

 

maandag 14 april 2014

Volgens Europa blokkeert Israël het vredesproces (IPI)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2014/04/14/volgens-europa-blokkeert-israel-het-vredesproces/  

- Door Tjalling. –

Op 4 april verscheen er in de NRC een artikel van Leonie van Nierop waarin zij attendeert op een zeer kritisch en vertrouwelijk rapport, wat op een pikant moment was uitgelekt. In het rapport schrijven de hoofden van alle Europese vertegenwoordigingen in Jeruzalem en Ramallah dat Oost-Jeruzalem de hoofdstad moet worden van een toekomstige Palestijnse staat. Dit zou nodig zijn om een duurzame vrede te bereiken. Volgens de diplomaten zou Israël de scheiding tussen Jeruzalem en de Westbank versterken en zo nog meer obstakels voor vrede creëren. Bovendien zou volgens hen de – getimede – bouwwoede in de nederzettingen “ongekend” zijn sinds het vredesoverleg acht maanden geleden begon, wat een politieke keuze zou betekenen.

Van Nierop had in haar artikel ook op de Palestijnse onwil moeten wijzen, want de Palestijnen blokkeren het proces al evenzeer. Dat bleek bij het bezoek van Abbas, op 17 maart 2014, aan president Obama in het Witte Huis. Obama probeerde daarbij tevergeefs om Abbas iets te laten bewegen in de richting van de Amerikaanse compromisvoorstellen. Op alle vier grote geschilpunten bleef Abbas die voorstellen afwijzen. Er zijn verschillen inzake de gebiedsverdeling in Jeruzalem en de Jordaanvallei. Nog wezenlijker echter, waren het afwijzen van de erkenning van Israël als Joodse staat en de niet-bereidheid om bij een vredesverdrag het conflict beëindigd te verklaren. Beide zaken zijn heel belangrijk voor werkelijke vrede.

Echter deze zaken lijken van ondergeschikt belang te zijn voor de Europese diplomaten. De EU kondigde al aan dat de partij, die verantwoordelijk is voor het mislukken, met sancties te maken zal krijgen. Naar aanleiding van wat de Europese diplomaten in het uitgelekte rapport beweren kan dat niet anders dan Israël worden. Het land krijgt dan te maken met nog meer eenzijdige sancties vanuit Europa terwijl de schuld van het mislukken op z’n minst de beide partijen kan worden aangerekend.

 

Externe bron: http://likud.nl/2014/04/mislukte-vredesbesprekingen-het-hoe-en-waarom/

 

vrijdag 11 april 2014

Carolien Roelants' rammelende framework (IMO)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2014/04/11/carolien-roelants-rammelende-framework/  

= IMO Blog =  

Wekelijks schrijft correspondent Carolien Roelants een column in de NRC over het Midden-Oosten. De stukjes die over Israel en de Palestijnen gaan hebben allemaal zo ongeveer dezelfde strekking: Israel is de wrede bezetter en de Palestijnen de zielige slachtoffers. Haar stukjes klinken soms meer als een amateur blog van een gefrustreerde anti-zionist dan van een correspondent die al tientallen jaren in het vak zit en weet hoe weerbarstig de realiteit is en hoe complex het conflict. Zeker, ze schrijft vlotjes en schrijft wat steeds meer mensen denken. Maar juist een correspondent van een kwaliteitskrant die er prat op gaat de nuance te zoeken en de geest te slijpen, moet niet opschrijven wat resoneert met de frustraties van een groeiende groep Israel critici, maar de complexiteit laten zien en de feiten geven, zo onbevooroordeeld mogelijk. Een paar dagen geleden schreef ze over John Kerry:

Woensdag las ik in de Londense Times dat hij de voorgaande 169 dagen 597.066 kilometer had afgelegd om Israël aan vrede en de Palestijnen aan een staat te helpen. Onvermoeibaar van vliegtuigtrap naar vliegtuigtrap. En allemaal voor niks, zoals hij van tevoren kon weten. De Israëlische premier Netanyahu en zijn ministers willen alleen een Palestijnse voor-de-vormstaat, maar veel liever willen ze doorgaan zoals het nu is, en de Palestijnen zijn te zwak en te verdeeld om werkelijk weerwerk te kunnen bieden.

Kerry is natuurlijk niet dom, en doet heus niks helemaal voor niks. Behalve onverbeterlijk optimisme en overschatting van wat de Amerikanen in de wereld vermogen, speelden waarschijnlijk ook profanere motieven mee, zoals de wens om met een mooie foto a la Clinton, Arafat en Rabin de kranten over de hele wereld te sieren en in de geschiedenisboekjes te belanden. En in het onwaarschijnlijke geval dat het zou lukken de partijen tot een overeenkomst te bewegen, wacht een Nobelprijs. Het geeft Amerika wellicht ook aanzien dat men zo zijn tanden zet in dit conflict, en het past in de democratische traditie om zich hierin actief op te stellen. Kerry was daarbij wellicht wat minder vooringenomen dan Roelants. Hij heeft Netanyahu jaren geleden al horen zeggen niet tegen een Palestijnse staat te zijn, hij heeft eerdere Israelische presidenten gezien die ondanks scepsis toch overstag gingen en pijnlijke concessies deden, hij zag hoe in Israel het pragmatisme doorgaans won van de ideologie. Hij weet ook dat er twee partijen zijn in Netanyahu’s kabinet die werkelijk vrede en een compromis zoeken en hij zag hoe bij een eerdere ronde onderhandelingen onder Olmert en Livni men niet ver verwijderd was van een akkoord en Israel de Palestijnen een staat aanbood. Roelants heeft al deze zaken op een of andere manier gemist, of, wat waarschijnlijker is, afgedaan als irrelevant omdat ze niet binnen haar vooringenomen visie vallen.

Hoe zwak is een partij die liefst zeven voorwaarden stelt om de onderhandelingen weer te hervatten? Een partij die de VS zover kreeg om zelfs de vrijlating van Pollard te overwegen om daarmee Israel zover te krijgen aan een deel van de Palestijnse voorwaarden te voldoen? De Palestijnen krijgen voor vele miljoenen euro’s jaarlijks aan steun van de VS en Europa, en hebben een eigen vluchtelingenorganisatie met zowat hetzelfde budget als de UNHCR die er is voor alle andere vluchtelingen. Hun narratief wint aan kracht, en binnen de VN worden, buiten de Veiligheidsraad, alle pro-Palestijnse resoluties aangenomen. Kracht bestaat tegenwoordig uit meer dan wapens en geld; internationale steun en erkenning zijn evenzeer belangrijk. Tot slot kun je je ook afvragen of de Palestijnen zoveel verdeelder zijn dan de Israeli’s. Zij kampen met enorme verschillen in religieuze achtergrond, cultuur, visie op het jodendom en vooral ook op het vredesproces en de vraag in hoeverre concessies aan dit Palestijnse leiderschap wenselijk zijn.

De meeste Israeli’s wantrouwen de PA, maar men is verdeeld over de vraag of men toch moet blijven onderhandelen en de prijs betalen die daarbij hoort, namelijk steeds maar weer concessies doen om de Palestijnen aan de onderhandelingstafel te krijgen, of de kont tegen de krib gooien en zeggen dat het voorlopig uit is met de concessies en de Palestijnen kunnen bellen wanneer ze echt over vrede willen praten. Deze tegenstelling is ook binnen de regering zichtbaar en Netanyahu moet continu schipperen tussen de hardliners in zijn eigen partij en ter rechterzijde, en de gematigden als Livni. De verdeeldheid onder de Palestijnen lijkt juist kleiner, in ieder geval naar buiten toe. Terwijl in Israel Joden het opnemen voor de Palestijnen en de eigen staat verloochenen, of om religieuze redenen anti-zionist zijn, zijn er voor zover ik weet geen Palestijnen die tegen een eigen staat pleiten, zich inzetten voor een boycot van de Palestijnen en Joden die slachtoffer zijn van Palestijnse aanslagen steunen in hun strijd tegen de daders.

Roelants draait de zaak handig in het voordeel van de Palestijnen:

Het ging ook allang niet meer over een akkoord vóór 29 april, zoals oorspronkelijk de bedoeling was, maar over een kaderovereenkomst voor verdere onderhandelingen, wat neerkomt op gebakken lucht. De de facto dood van een nooit geneeslijke patiënt kwam toen Israël op de afgesproken datum naliet de laatste 30 van 104 Palestijnse gevangenen vrij te laten. Die vrijlating was een belangrijke voorwaarde waaronder de Palestijnen zich bereid hadden verklaard het vredesproject een kans te geven. Vervolgens begonnen de Palestijnen de toetredingsprocedure tot vijftien internationale verdragen (met name mensenrechten- en oorlogsrechtconventies), een zogeheten eenzijdige stap die zij weer aan het begin van Kerry’s pelgrimstocht hadden beloofd na te laten. Israël op zijn beurt kondigde de bouw aan van 708 woningen in bezet Oost-Jeruzalem en sloopte 32 Palestijnse behuizingen, enfin de bekende riedel om de onderhandelingssfeer te verbeteren.

De vrijlating van de gevangenen was afhankelijk van voortgang in de vredesbesprekingen, en omdat die uitbleef en de deadline naderde, wilde Israel eerst een toezegging dat na 29 april nog door zou worden gepraat. Dat weigerden de Palestijnen. Daarbij hadden Palestijnse leiders zelf gezegd dat ze alleen onderhandelden om de gevangenen vrij te krijgen, dus Israels wantrouwen was niet zo vreemd. Kerry had daartoe een raamovereenkomst opgesteld, maar omdat Israel die wel en de Palestijnen hem niet accepteerden, is dit niets meer dan gebakken lucht volgens Roelants. De 708 woningen in Oost Jeruzalem waren al eerder aangekondigd, maar de kavels hiervoor werden nu onder gunstiger voorwaarden nog eens op de markt gebracht omdat men ze eerder niet kwijtraakte. Handig was dat niet op dat moment, maar het betreft hier geen nieuw plan. Het niveau begint verder te dalen:

Interessant is dat onder andere The New York Times de Israëlische lezing volgde dat éérst die boze Palestijnen de afspraak schonden, en vervolgens de vrijlating werd afgelast. Niet goed opgelet, zal ik maar vriendelijk zeggen. Het was echt andersom, ook al proberen Israëlische ministers eensgezind de Palestijnen de schuld toe te schuiven (zie je wel, geen vredespartner!). Nog opmerkelijker vond ik Kerry’s proefballon om via vrijlating van de Israëlische superspion Pollard na dertig jaar gevangenis Israël tot een mate van inschikkelijkheid te bewegen. Wat wordt het volgende smeergeld? Een aanval op Iran?

Ongehoord uiteraard dat de kwaliteitskrant de New York Times, waar de NRC zich natuurlijk graag aan meet, de zaken wat fairder had gebracht. Gelukkig houdt schooljuf Roelants ze bij de les. Nee jongens, altijd eerst en vooral Israel de schuld geven wanneer de onderhandelingen mislukken, daarna kun je dan eventueel in een bijzin ook iets over de Palestijnen zeggen. Dat de vrijlating afhankelijk was van de voortgang in de onderhandelingen, en het gezien het magere resultaat tot nu toe logisch zou zijn ze voort te zetten, indien je inderdaad als doel hebt om tot een overeenkomst te komen, dat is de zo alerte Roelants blijkbaar ontgaan. Haar gesneer naar Israel is een serieuze columnist onwaardig, en haar vergelijking van Pollard met smeergeld absurd. Ten eerste is het sowieso opmerkelijk dat hij al zolang vastzit voor zaken waar normaliter kortere straffen voor worden gegeven. Ten tweede is het juist opvallend dat de VS een toegeving willen doen om de Palestijnen tegemoet te komen. Immers, zij moeten (een deel van) hun eisen ingewilligd krijgen, anders wordt er niet gepraat. Israel bood overigens nog 400 extra gevangenen aan als de PA bereid was langer door te praten, maar dat was natuurlijk te weinig. De Palestijnen vroegen meer dan 1000 gevangenen, die ze zelf mochten uitkiezen, en een bouwstop. Amerika’s voorstel behelsde 1000 gevangenen die door de partijen gezamenlijk zouden worden bepaald, en een gedeeltelijke bouwstop. Netanyahu probeerde hier steun voor te vinden in zijn kabinet. Opmerkelijk is hoe duur Palestijnse deelname aan de onderhandelingen, zonder dat er ook maar iets wordt toegegeven, wordt betaald tegenwoordig. En de prijs stijgt met de dag.

Na een wat vaag verhaal dat beide partijen de deur nog niet definitief hebben dichtgedaan besluit Roelants met:

Maar let op lezer! Stel dat Kerry straks op de een of andere manier toch een vorm van doormodderen bewerkstelligt: onder de huidige politieke omstandigheden zijn er GEEN productieve onderhandelingen mogelijk.

De schooljuf weer. In het huidige klimaat hebben onderhandelingen inderdaad weinig zin. Het vertrouwen is aan beide kanten tot het nulpunt gedaald, en om concessies te doen heb je enig vertrouwen nodig. Daarnaast is er een vreemd mechanisme in gang gezet dat maakt dat de Palestijnen almaar meer eisen vooraf stellen, en vooral de VS zich in bochten wringen om Israel zover te krijgen daaraan tegemoet te komen. Nu Israel zo’n 75 ex-terroristen heeft vrijgelaten, waarvan sommigen nog steeds trots zijn op wat ze hebben gedaan, zonder dat enig resultaat is bereikt in de onderhandelingen, is de kater groot. Dat Israel in Europa hoe dan ook de schuld krijgt wanneer de vredesonderhandelingen mislukken, zal niet meer echt verbazen, maar het draagt wel bij aan een gevoel van verbittering.

Ratna Pelle

Zie ook: Krantenonderzoek NRC conflict Israël-Palestina

 

zondag 6 april 2014

Palestijns antisemitisme: Protocollen van de Wijzen van Zion, het Joodse plan tot wereldheerschappij

 

Je hoort Kerry, Ashton of Obama er zelden over, en je leest het ook niet in de krantenkolommen van NRC, Trouw of de Volkskrant, al wil er bij die laatste nog weleens een wat doorheen glippen. In Palestijnse media, ook de ‘gematigde’ zoals het door diverse Westerse landen en organisaties gesteunde Ma’an Nieuws, worden Israel en de Joden gedemoniseerd. Ook in officiële onder PA vlag opererende media is dit aan de orde van de dag. Het is een van de redenen dat Palestijnen zo weinig compromisbereid zijn en Israel zozeer wantrouwen: de Joden zijn niet te vertrouwen, zijn uit op wereldmacht, controleren Westerse media, zijn geïnfiltreerd in bankwezen en politiek: oude antisemitische thema’s die in Palestijnse en andere Arabische media springlevend zijn.

 

RP

-----------

 

 

Palestinian Antisemitism:

Protocols of the Elders of Zion,

the Jews' plan to subjugate the world

http://palwatch.org/main.aspx?fi=157&doc_id=10900

by Itamar Marcus and Nan Jacques Zilberdik

 

Ma'an, an independent Palestinian news agency, has published a viciously Antisemitic article depicting Jews as the force of evil in the world, fulfilling their goals of world subjugation, according to the plan in the Protocols of the Elders of Zion. The article contends that Jews "are planning means to take over the reins of world politics, by spreading organized destruction throughout the countries." It blames the Jews for the French and Russian revolutions and well as other civil wars, initiated by Jews in order to weaken countries of the world, in order to rule over them. The Ma'an op-ed describes the Jewish tactic:

 

"The Jewish Masons have achieved their aims: They have gained world domination through their monopoly of the banking system, their control of the gold [trade], natural and industrial resources, water and food, as well as by destroying the economies of countries [to ensure] that they remain under their control... They have succeeded in creating new states at the expense of stable ones, by partitioning and drawing new international borders, through armed military invasion, the theft of native lands and the expulsion of their residents - as in the case of Palestine and its residents."

[From an article by Abd Al-Halim Abu Hajjaj,

 Ma'an, independent Palestinian news agency,

accessed March 11, 2014, posted Feb. 11, 2014] 

 

Ma'an News Agency is part of Ma'an Network, which currently lists the following as "partners and donors": The European Commission, UNDP, UNESCO, the Government of Denmark, the Government of the Netherlands, and UKaid, the UK Dept. for International Development, among others.

 

In 2013, Palestinian Media Watch exposed an earlier Antisemitic article published by Ma'an which described Jews as "cursed" by Allah, who "has stricken fear in their hearts and decreed humiliation and degradation upon them until Judgment Day."  

Click to view

 

Three hours after PMW exposed the previous article, Ma'an removed it from their website and in place of the article posted an explanation claiming they did not have time to be selective because of the Gaza War:

 

"This article has been removed... It was published during the war against Gaza and [Ma'an's] staff was unable to examine it thoroughly because of the workload caused by the war. [The article] was published in the articles' section intended for [submissions by] readers. However, Ma'an will re-examine the policy of publishing readers' articles to avoid the occurrence of similar mistakes."

[Ma'an News Agency's website, posted Jan. 30, 2013]

 

In addition, at the beginning of every op-ed, Ma'an now adds the following disclaimer: "The opinions and statements in this article reflect the author's opinions, and not necessarily those of the website."

 

The following is the article in Ma'an presenting the Protocols of the Elders of Zion as an authentic document delineating the Jews' plan to subjugate the world:

 

"The Protocols of the Elders of Zion - the swindlers of Zion - have revealed their schemes to subjugate the nations and gain control of the world. They are planning means to take over the reins of world politics, by spreading organized destruction throughout the countries and by corrupting people through the seizure of the banking system, the goldsmith profession and the control of capital, natural resources and the workforce, as well as by taking control of the media and the arts, and channeling them to serve their goals and realize their aims.

These protocols had been kept top secret... but fate willed them to be discovered in 1785 (sic, correct date is 1903) ...and together with them, the intentions, schemes and methods of the invisible hands of the Jewish illuminati who loan with interest (the members of the Jewish Masons). The leaders of the Jewish Masons organizations have woven schemes and planned the frameworks for the takeovers and revolutions by embezzling the nations and taking power over them using the capital that is in their exclusive possession...

They began to set the stage and [prepare] the conditions necessary for the outbreak of the French Revolution, and trained the people for the perpetration of violent acts and destructive riots throughout France... Then came the Russian Bolshevik Revolution, in 1917, which was planned by the Jewish illuminati, who molded the atheistic, materialistic way of thinking, and ordered Karl Marx, in 1848, to write theCommunist Manifesto under the supervision of the Jewish Freemasons...

The Jewish Masons have achieved their aims: They have gained world domination through their monopoly of the banking system, their control of the gold [trade], natural and industrial resources, water and food, as well as by destroying the economies of countries [to ensure] that they remain under their control and in need of them - of their grain and money, which their governments take from them as long-term loans with exorbitant compound interest, which they cannot repay...

They have succeeded in creating new states at the expense of stable ones, by partitioning and drawing new international borders, through armed military invasion, the theft of native lands and the expulsion of their residents - as in the case of Palestine and its residents - or through civil wars and the overthrow of corrupt leaders - all this with the aim of keeping the countries in a circle of violence and schism, and in a whirlpool of struggle for power.

Allow me to confine myself to [quoting] only a few paragraphs from the first Protocol, to allow you to examine and understand the satanic ideology of the swindlers of Zion and to see how what is called 'autonomy' is [really] one of their ways to trap the spirit of freedom...

In the first Protocol, they say:... 'If you give any nation autonomy for a limited period of time, anarchy and disorder will soon befall it. From that moment on, the bitterness and struggle will grow among the groups and the masses, and the conflicts will intensify, leading to the outbreak of class wars. The nation will become divided internally, and multiple struggles will ensue. Within all this unrest and disagreement, the flames will ignite, and burn the governments to ashes...They will be unable to raise themselves up and extract themselves from their complications, and that will be our moment of opportunity, when they fall into our hands. Then the rule of capital will assume its role, and all the capital is in our hands. The rule of capital will be ready and will offer these new, unstable governments a hidden lifeline. They will have no choice but to take hold of it, whether willfully or out of constraint, because of their financial duress. If they do so, they will fall to the bottom, and if they don't - they will necessarily sink to the depths.' This is the text [of the First Protocol].

This is the Zionist scenario implemented on the Palestinian people in the framework of autonomy in Gaza and the West Bank..."

[From an article by Abd Al-Halim Abu Hajjaj,

 Ma'an, independent Palestinian news agency,

accessed March 11, 2014, posted Feb. 11, 2014
http://www.maannews.net/arb/ViewDetails.aspx?ID=672533]

 

The Protocols of the Elders of Zion is an Antisemitic forgery describing how Jews allegedly plan to subjugate the world under Jewish rule. It was published in Russia in 1903 and translated into multiple languages. In 1921, the Protocols of the Elders of Zion was exposed as a false document.

 

Click to view Palestinian Media Watch's documentation of the Palestinian libelous presentation of the Protocols of the Elders of Zion as an authentic document.