maandag 26 januari 2015

anti-zionisme en antisemitisme

Twee begrippen die elkaar helaas vaak dekken.

 

Kritiek op Israel moet mogelijk zijn, hoor je vaak. En natuurlijk is dat waar. Waarom zou kritiek op Israel niet mogen? Als iemand  goede argumenten heeft om tegen besluiten, handelingen of meningen te zijn, moet hij die absoluut kenbaar maken, als hij dat wil. Daar schuilt het probleem helemaal niet in. Ook de Israelische pers is kritisch en Haaretz spaart het eigen land niet. In Israel zijn genoeg kritische geluiden te horen over eigen beleid. Zoals in iedere democratie kritische geluiden noodzakelijk zijn, zijn ze dat ook in Israel.

Alleen is het probleem met die kritiek op Israel dat de kritiek vaak geheel eenzijdig, leugenachtig en niet als terechte kritiek gezien kan worden. Vaak worden er aan Israel eisen gesteld die niet voor andere landen of volken gelden. Als er misstanden in Israel zijn worden ze vaak uitgelicht, terwijl die zelfde misstanden in Europa en zeker in de buurlanden van Israel welig tieren. Denk bij voorbeeld aan het beleid voor illegalen. Daar worstelt Europa mee, maar Israel wordt geacht dat keurig te hebben opgelost, want anders wordt het de maat gemeten. Vooral racisme-kritiek scoort hoog op de lijst van klachten over Israel. Men vergeet dat 20% van de bevolking Arabisch, moslim, is.  Het gekke is, dat die idiote discussies over moslims die we hier, met maar 5% moslims, voeren daar helemaal niet spelen. Ja, er zijn best racistische incidenten, maar die zijn er overal in alle landen. Kijk naar Amerika, kijk naar Engeland, kijk naar Frankrijk, kijk naar Duitsland. Maar de grootste racistische misstanden bestaan toch echt in die landen, waar maar 1 geloof getollereerd wordt zoals in Saoedi-Arabie, Qatar. En ook Turkije heeft zo zijn minderheden die het geregeld benadeelt of zelfs bedreigt. Wat te denken van een nieuwe Palestijnse staat waarin geen Joden mogen wonen?! Gaza, waar minderheden gewoon weggepest zijn. Maar neen, de verwijten gaan, internationaal, naar Israel.

De vraag is nu hoe dat kan, dat Israel altijd het “pispaaltje” is. En de Franse filosoof Bernard-Henri Levy heeft daarover een boekje open gedaan bij de Algemene Vergadering van de VN. http://www.algemeiner.com/2015/01/22/french-philosopher-bernard-henri-levy-denounces-delirium-of-anti-zionism-before-un-general-assembly/

De Algemene Vergadering van de VN was voor het eerst geheel gewijd aan antisemitisme omdat duidelijk is geworden, dat antisemitisme opeens wereldwijd enorm de kop opsteekt. Bernard-Henri Levy sprak bij die gelegenheid de Algemene Vergadering toe. Hij koos meteen ook een mooie titel:  “delirium of anti-Zionism.” Hij legt dus al meteen de link met anti-Zionisme. Zoals Levy zegt: het radicale onmenselijke antisemitisme dat snel de kop opsteekt wereldwijd. Antisemitisme in deze tijd  is niet een gewone variant van racisme. Je moet begrijpen waar het om gaat. Vervolgens geeft hij een paar voorbeelden van antisemitisme met de vragende toevoeging of deze uitingen zouden verdwijnen als de onafhankelijke Palestijnse staat er zou zijn. Maar hij geeft zelf het antwoord, dat de oude haat van het antisemitisme geen grammetje minder zou zijn. De Joden zijn verwerpelijk omdat ze verondersteld worden een “kwaadaardige, illegale” staat te steunen. Dit nu is het anti-Zionistische delier van de ongenadige tegenstanders van de terugkeer van de Joden in hun historische vaderland.

Er zijn drie sleutelmomenten aan het hedendaags antisemitisme:

1-De demonizering  van Israel als een illegale staat

2-de Holocaust ontkenning

3-de moderne zweep van het competetieve  slachtofferschap, waarbij Joodse pogingen om deherinnering aan de Holocaust levend te houden af worden gedaan als pogingen om het lijden van andere volken  te kleineren.

De combinatie van twee of drie van deze factoren staat garant voor een explosie van aanvallen op Joodse doelen.

 

Zo wordt de scheidslijn tussen anti-Zionisme en antisemitisme weggerukt. En de kreet, dat iemand alleen maar antizionist is is een manier om niet antisemiet  genoemd te worden. Met gezonde kritiek op Israel heeft dit niets te maken. Maar realiseer je of de kritiek die  geuit wordt  redelijk is in die zin:  -is dit typisch voor Israel alleen of komt het veel meer voor?, -Is de eis redelijk? – is het uberhaupt waar wat er beweerd wordt?!

 

MS

 

 

Bernard-Henri Levy addresses the UN General Assembly meeting devoted to antisemitism. Photo: The Algemeiner

 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen