maandag 12 januari 2015

antisemitisme wordt maar moeilijk erkend

De aanslag op de kosjere supermarkt was een antisemitische daad.

 

Frankrijk heeft een zeer bewogen week achter de rug. Het is niet niks om drie terroristische aanslagen binnen enkele dagen te moeten incasseren. Het waren aanvallen op de vrije meningsuiting, de politie en op Joden. Met dat laatste heeft meningeen moeite om te erkennen dat deze specifieke groep burgers doelwit was en nog steeds is. In het Reformatorisch Dagblad van vandaag staat:  Commentaar: Antisemitisme ten onrechte geen thema bij protest Parijs http://www.refdag.nl/opinie/commentaar/commentaar_antisemitisme_ten_onrechte_geen_thema_bij_protest_parijs_1_882997. Al gisteren constateerde ik dat in ieder geval zaterdag ook NRC geen enkel woord besteedde aan het antisemitistische karakter van de aanslag in de supermarkt en de verhoogde dreiging voor Joods Frankrijk en zelfs Joods Europa. CNN trachtte zijn kijkers te overtuigen dat de aanval op de supermarket niet antisemitisch was. Hoe antisimitisch kan een aanval zijn als je van alle mogelijkheden die er zijn, van alle winkels een kleine kosjere supermarkt in Parijs uitkiest om te bestormen en er mensen af te slachten?! En het is natuurlijk niet de eerste aanval op een Joods doel in Frankrijk. Er zijn al een aantal Joodse slachtoffers gevallen door aanvallen van terroristen het laatste jaar. Ook de bedreigingen op internet zijn talrijk. En toch wil menigeen er niet aan, dat dit een virulent oplevend antisemitisme is. In commentaren lees je van de usual suspects dat het Israelisch-Palestijns conflict de oorzaak is. En ook op het hoogste niveau in Frankrijk kan men kennelijk geen onderscheid maken tussen antisemitisme en een regionaal conflict in het Midden Oosten, ver weg van Frankrijk. Zoals vandaag bekend is geworden was Netanjahoe eigenlijk niet welkom in Parijs, omdat hij dit Midden Oostenconflict zou willen stellen boven het Franse drama. Daarop valt wel het een en ander aan te merken.

Om te beginnen waren aanwezig naast Netanjahoe en Abbas: Sameh Shoukry de minister van Buitenlandse Zaken van Egypte; Sergej Lavrov, de minister van Buitenlandse Zaken van Rusland; Ahmet Davutoglu,minister in het kabinet van Erdogan Turkije. De strijd in Egypte tegen minderheden, maar zeker tegen de Moslimbroederschap en de totale afsluiting van Gaza door Egypte zijn kennelijk geen punt naast de beknotting van de pers en het gevangen zetten van iedereen die het Egyptische regime onwelgevallig is. Wat Rusland betreft maakt het zeker uit dat de MH 17 voornamelijk Nederlandse slachtoffers aan boord had en geen meerderheid Fransen. De strijd in de Oekraine waardoor Frankrijk zeer geavanceerde onderzeeers niet mocht leveren telde ook niet mee. Het feit dat Frankrijk sancties uitvoert tegen Rusland is niet serieus genoeg om Lavrov niet uit te nodigen. En wat Turkije betreft kun je alleen maar vaststellen dat Europa collectief de ogen sluit voor de Turkse financiering van nota bene (dezelfde) terroristen in het Midden Oosten, het voorzien van IS van middelen, het huisvesten van hoofdvestigingen en kopstukken van Hamas, de strijd tegen de Koerden. Het beknotten van de persvrijheid en gevangen zetten van journalisten. Dit alles doet er allemaal niet toe, maar de strijd van Israel tegen terroristen, die talloze aanvallen op onschuldige burgers hebben uitgevoerd en die duizenden raketten op de burgerbevolking afschoten kan niet meetellen, noch het feit dat de Franse Joden Benjamin Netanjahoe nu heel graag ontvingen om van hem te horen dat ze in ieder geval welkom zijn in Israel. De angst dat het land dat als eerste te maken kreeg met islamistische terreur dit uitdraagt is niet te verenigen met de angst in Europa. Het geeft het zieke klimaat aan waarin Europa meent "goed en kwaad" kwalificaties te kunnen uitdelen. Er is enkel 1 maar: de terroristen zoeken nu Frankrijk zelf op en ontkennen kan niet meer. Wel doet men er alles aan om te downplayen wat er werkelijk aan de hand is, maar ontkomen kan men niet meer. Inzien wie en wat de echte vijand, de echte terrorist is is nodig om een weerwoord te vinden. De harde weg is al ingeslagen, maar of de hele les geleerd is???? We zullen zien. Maar we moeten alert blijven dat men niet probeert het grote gevaar voor Joden onder de deurmat te vegen.

 

MS

 

 

 

 

 

 

 

CNN Tries To Convince Viewers Attack On Kosher Market Was Not Anti-Semitic

Op de eerste rij voor persvrijheid, maar niet in eigen land

Arm in arm marcheerden staatshoofden en regeringsleiders door Parijs. Op die manier wilden ze hun geloof uitdrukken in 'de kracht van de democratie' en 'het vrije woord'. Ontroerend. Dat sommige politici de persvrijheid in eigen land aan banden leggen, moesten we maar even vergeten. Wie waren deze controversiële figuren die meeliepen? En wie was de grootste afwezige?

Bewerkt door: Redactie 12 januari 2015, 10:39 Bron: DeMorgen.be

31

Artikel bewaren Artikel bewaren

31 + 0 + 0 = 31

David Cameron

De Britse premier David Cameron (L). © EPA

Door de onthullingen van Edward Snowden in The Guardian kreeg de Britse premier David Cameron het benauwd. Dus reageerde hij zich af op de krant, die te maken kreeg met brute intimidatie, zoals een inval op de redactie.

In 2013 gaf Cameron persoonlijk opdracht om een computer van The Guardian te vernietigen waarop geheime informatie stond over de spionage door Britse en Amerikaanse inlichtingendiensten.

Benjamin Netanyahu

De Israëlische premier Benjamin Netanyahu (R) gisteravond in de Grote Synagoge van Parijs. © AFP

De Palestijnse Mohammad Saba'aneh werd twee jaar geleden in een Israëlische cel gevangen genomen. Deze 34-jarige man is geen terrorist, maar een cartoonist. Hij werkt onder meer voor de krant Al-Hayat al-Jadida.

Eigenlijk was Netanyahu gisteren niet welkom in Parijs. De Franse president Hollande wilde dat de mars van de republiek uitsluitend over solidariteit met Frankrijk ging, en niet zou worden afgeleid door controversiële zaken, zoals de relaties tussen joden en moslims. Parijs had om dezelfde reden ook de Palestijnse president Mahmoud Abbas gevraagd thuis te blijven.

Netanyahu liet op het laatste moment weten toch te komen en de geïrriteerde Fransen moesten toen ook Abbas optrommelen.

Mahmoud Abbas

De Palestijnse president Mahmoud Abbas (L). © AFP

In de Palestijnse gebieden wordt door de autoriteiten hard opgetreden tegen kritische journalisten en gebruikers van sociale media. Journalisten, politieke tekenaars en bloggers worden al dan niet tijdelijk vastgezet.    

In 2012 werd een aantal kritische websites geblokkeerd door de Palestijnse Autoriteit (PA), de semi-autonome regering van president Mahmoud Abbas die zeggenschap heeft over 40 procent van de door Israël bezette Westelijke Jordaanoever.  

De jonge politieke tekenaar Hasan Abbadi uit Sabastia werd ingesloten vanwege een paar prenten waarop hij de PA in de maling nam. Hij is op borgtocht vrijgelaten. Jamal Abu-Rihan werd in april verhoord nadat hij op Facebook had opgeroepen een eind te maken aan corruptie.

Sameh Shoukry

De Egyptische minister van Buitenlandse Zaken, Sameh Shoukry. © EPA

Sameh Shoukry, de minister van Buitenlandse Zaken van Egypte, veroordeelde de aanslag op de redactie van Charlie Hebdo. 'Egypte staat klaar om samen op te treden tegen terrorisme, een internationaal fenomeen dat zich richt op de stabiliteit en veiligheid in de wereld. Er is internationale en gecoördineerde actie nodig om dit fenomeen uit te roeien.'

Tegelijk heeft het Egyptische gerecht journalisten veroordeeld wegens vermeende steun aan terroristen. Wereldwijd werd geschokt gereageerd toen een Egyptische rechtbank drie journalisten van Al Jazeera zeven jaar gevangenisstraf oplegde. Drie buitenlandse journalisten, onder wie de Nederlandse Rena Netjes, werden bij verstek veroordeeld tot tien jaar.

Volgens Egypte hebben de journalisten zich schuldig gemaakt aan het helpen van een 'terroristische organisatie' (de verboden Moslimbroederschap) en het verspreiden van staatsgevaarlijke leugens. De verslaggevers werkten in Egypte tijdens de nasleep van de militaire machtsovername, afgelopen zomer, toen het protest van aanhangers van de afgezette president Mohammed Morsi hardhandig werd neergeslagen.

Viktor Orbán

De Hongaarse premier Viktor Orbán. © EPA

Met een mediawet heeft de Hongaarse premier ervoor gezorgd dat journalisten een boete krijgen wanneer hun berichtgeving niet strookt met wat de regering deugdzaam vindt.

Volgens journalistenorganisaties is het de strengste mediawet in de Europese Unie. Journalisten dienen in bepaalde gevallen hun bronnen bekend te maken, iedereen die in de pers genoemd wordt krijgt een recht op antwoord. Media die zich niet aan de nieuwe regels houden, wachten hoge boetes. Volgens de wet, die in 2010 werd aangenomen, riskeren televisiestations bij een overtreding een boete van 700 duizend euro. Kranten en websites kunnen een boete van 90 duizend euro krijgen.

En dan is er nog Orbans voornemen om verplichte drugstests in te voeren voor journalisten en politici. Volgens de premier is dit nodig omdat drugsgebruikers in die beroepsgroepen hem niet willen steunen in zijn strijd tegen de zogenaamde 'drugsmaffia'.

Sergej Lavrov

De Russische minister van Buitenlandse Zakeden Sergej Lavrov. © AP

Rusland heeft een rijke geschiedenis van censuur en propaganda. Wat de waarheid is, wordt op het Kremlin beslist, de staatsmedia volgen gedwee. Onafhankelijke kranten en televisiezenders worden de mond gesnoerd, kritische journalisten geliquideerd.

Ahmet Davutoglu

Ahmet Davutoglu, premier van Turkije. © AFP

De Turkse president Recep Erdogan houdt niet van kritiek. Dat zorgt ervoor dat Turkije aan de lopende band journalisten opsluit. Tijdens een arrestatiegolf afgelopen december hebben veiligheidsdiensten ten minste 24 journalisten, televisiemakers en voormalige politiechefs opgepakt. Volgens Erdogan een 'netwerk van verraders' dat erop uit zou zijn de regering ten val te brengen.

Het hield premier Ahmet Davutoglu niet tegen om in Parijs mee te marcheren voor de democratie

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten