woensdag 21 januari 2015

Hezbolla en Iran hebben in het verleden al samengewerkt in een aanslag

De aanslag op AMIA , het Joods cultureel centrum (Asociación Mutual Israelita Argentina)  in 1994 wordt toegeschreven aan Hezbolla en Iran

 

Na het incident op de Golan maandag 19/1, waarbij hooggeplaatste Hezbolla-leiders en een Iraanse generaal werden gedood vraagt men zich af hoe Hezbolla en Iran hierop zullen reageren. Men (niet alleen Israel , maar ook internationale analisten) gaat ervan uit, dat in ieder geval Hezbolla, maar waarschijnlijk ook Iran, geen directe oorlog zullen beginnen. Men vraagt zich zelfs af of de wraak niet buiten Israel op een Israelische of Joodse instelling zal plaatsvinden. Na de moordaanslag op vader  Moughniyeh in 2008 werd er ook in het buitenland wraak genomen door Hezbolla.

Een aanslag in 1994 in Argentinie in Buenos Aires door Ibrahim Hussein Berro, een Hezbolla-man, waarbij een zeer explosieve bom van ammoniumnitraat  in een auto door de poort van het AMIA-gebouw in Buenos Aires werd gereden, wordt ook toegeschreven aan Hezbolla en Iran. Een zeer explosieve bom van ammoniumnitraat werd in een auto door de poort van het AMIA-gebouw in Buenos Aires gereden. Het 7 verdiepingen hoge AMIA-gebouw was het hoofdkwartier van de Argentijnse joden. Er vielen 85 doden, waarvan de meeste joods waren. Ook waren er meer dan 300 gewonden. De aanslag kwam twee jaar na de aanslag op de Israëlische ambassade in Buenos Aires, waarbij 29 doden vielen. In de dagen na de aanslag vonden nog twee andere aanslagen plaats. Twee dagen na de aanslag liet een zelfmoordterrorist een bom ontploffen in een forensenvliegtuig, waarbij 19 doden vielen, waarvan er 12 joods waren. Nog eens acht dagen na de aanslag, ontplofte een autobom bij de Israëlische ambassade in Londen. In november 2005 werd bekend dat Berro inderdaad achter de aanslagen zat. Het onderzoek naar de aanslag op AMIA is altijd doorgegaan.

Deze week zou de Argentijnse openbare aanklager Alberto Nisman in het parlement in Argentinie zijn onderzoek presenteren van 300 pagina`s waarin hij president Fernandez de Kirchner, minister van Buitenlandse Zaken Hector Timerman en andere verantwoordelijken beschuldigde  om de betrokkenheid van Iran en zijn Hezbolla-vrienden weg te moffelen. Helaas, maar wel erg behulpzaam voor de betrokkenen, werd de openbare aanklager de avond voor zijn presentatie dood in zijn apartement gevonden met een pistool naast zich: zelfmoord,  werd meteen naar buiten gebracht. De dood wordt onderzocht door Viviana Fein en die heeft verklaard dat er geen sporen van het afschieten op de handen van het slachtoffer zijn gevonden. Tegelijkertijd heeft de huidige president Kichner een mooie complottheorie naar buiten gebracht. Zij vindt het verdacht dat Nisman op familiebezoek  was gegaan naar Parijs net in de tijd dat de terreuraanslag op Charlie Hebdo plaats vond, maar dat hij meteen onverwacht terugvloog de dag nadat de hele wereld zich in Parijs had verzameld. Volgens haar bewijst dit dat Nisman voor de Mossad werkte! Nisman is joods en gelovig en dat bewijst al veel.

Inmiddels is ook bekend dat familie van Nisman in zijn apartement is geweest nadat hij daar dood was aangetroffen en dat die persoon een briefje zag liggen waarop Nisman zijn huishoudster vraagt voedsel te kopen en andere aankopen voor maandag 19/1  jl  te doen. Dat wijst niet op iemand die op het punt staat zichzelf diezelfde avond te zullen suicideren. Het onderzoek zal worden vervolgd met onder andere DNA-onderzoek van het bloed dat gevonden is.

Het blijft natuurlijk een merkwaardige zaak, dat men altijd beweert dat Israelkritiek niets te maken heeft met antisemitisme, maar ook deze geschiedenis maakt niet duidelijk waarom Joden elders vermoord worden als er in Israel iets gebeurd is. Net zo min is het te verklaren waarom synagogen en Joodse scholen hier beveiligd moeten worden als moslims kwaad zijn over Gaza. In het Midden Oosten is men daar vaak duidelijker over en spreekt men niet van Israeliers, maar gewoon van Joden. Hier is men bang antisemiet genoemd te worden en daarom probeert men krampachtig Israelbashing als iets anders te zien dan antisemitisme. Normale kritiek op Israel, waarbij naar beide kanten gekeken is, of waar Israel duidelijk iets fout doet, valt niet onder Israelbashing.

 

MS

 

 

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten