maandag 20 april 2015

Wanbeheer van de PA en stammenstrijd staan een democratische staat in de weg

De Palestijnse Autoriteit heeft vele problemen.

 

Zoals uitgelegd hier, dat clans in de PA bepalen naar wie geluisterd wordt, blijkt dit maar een deel van de problemen van de PA. Natuurlijk probeert Abbas de aandacht van de wereld af te leiden van zijn talloze problemen door Israel te achtervolgen met dreigementen zoals een aanklacht bij het ICC in Den Haag. Dit is een oud principe in de Arabische wereld: als je interne problemen hebt beschuldig je Israel van iets. Goede kans dat de andere moslimlanden je onmiddellijk volgen en met een beetje geluk loopt ook de rest van de wereld aan je handje mee. Zeker waar het de Palestijnen betreft lukt dit feilloos. Toch zou het verstandig zijn als de wereld eens goed naar de problemen van Abbas keek. Dat zou veel doelloos hameren op een zelstandige DEMOCRATISCHE Palestijnse staat enkel door erkenning voorkomen en het tot stand brengen van zo`n democratische staat door handelend op te treden dichterbij brengen. Door blind te zijn voor de bestaande problemen in de PA en Gaza heb je kans dat dezelfde fouten gemaakt worden als in al die Arabische landen die of binnen getrokken werden of die zelf een revolutie gestart zijn zonder echte begeleiding te krijgen, wat uiteindelijk leidt tot chaos en strijd. Het gebrek aan ervaring met democratie en het voorop stellen van religieuze verschillen zorgen nu in talloze moslimlanden  voor moeilijk te besturen landen waar de ene clan de andere de tent uit vecht. Abbas weet dat handig te verdoezelen door zich westers voor te doen, maar de schijn bedriegt. Israel kent de problemen van Abbas en weet ze op waarde te schatten.

De gang van Abbas naar het ICC lijkt in westerse ogen slim, maar de repercussie was wel dat Israel belastinggelden in hield. Abbas zat toch al niet zo ruim in zijn financien, ondanks het feit dat de Palestijnen het meeste geld van donoren krijgen in de hele wereld. Corruptie is in de Arabische wereld echter een grote speler en daarnaast is wanbeheer ook aan de orde. Dat wanbeheer wordt ook door de oorlog tussen Hamas en Fatah in de hand gespeeld. Nadat Hamas Fatah in 2007 Gaza had uitgeknikkerd werden ook alle Fatah-ambtenaren ontslagen en vervangen door Hamas-ambtenaren. Dat gaf meteen twee problemen: Hamas moest die nieuwe ambtenaren gaan betalen en Abbas bleef de werkeloze Fatah-ambtenaren betalen. Beiden hebben nu even geen geld en de wel of niet werkende ambtenaren kunnen niet uitbetaald worden.  

In het geldprobleem van Abbas is Qatar nu ingesprongen. Dat land heeft Abbas een lening van 100 miljoen dollar gegeven om de (werkeloze!!) ambtenaren te betalen. Dan kan Abbas doorgaan zijn terroristen van aanslagen op burgers in Israel, die gevangen zitten in Israel en hun familie, uit te blijven betalen. Door het geld uit Qatar kan de economie een steuntje krijgen. Bovendien heeft Israel belastinggelden ontdooid en is er weer geld beschikbaar voor Abbas.

Met dit geld wilde Abbas ook de Hamas-ambtenaren gaan betalen. Uiteindelijk is Abbas ook verantwoordelijk voor Gaza sinds zijn eenheidsregering begin vorig jaar. Dus gingen tien ministers van de eenheidsregering naar Gaza om te kijken hoe deze betalingen geregeld konden worden. Maar deze ministers zijn onverrichter zake terug gekeerd naar de Westbank. Want inplaats van samen om de tafel te gaan zitten om problemen op te lossen kregen deze ministers huisarrest en konden hun hotel niet uit. Ook konden mensen in Gaza deze ministers niet te spreken krijgen. De ministers stonden min of meer onder arrest van Hamas. Daarom zijn ze weer naar huis vertrokken en zijn de financiele problemen voor de Hamas-ambtenaren niet opgelost. Het is mogelijk dat Hamas vreesde dat deze ministers zouden proberen de Fatah-ambtenaren weer op hun plaats te krijgen ten koste van de Hamas-ambtenaren, zoals al eerder was geprobeerd. Maar dat vertelt het verhaal niet.

 

MS

 

 

 

 

 

 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen