dinsdag 21 april 2015

Wie maakt zich druk om deze Palestijnen?

Toestand in Yarmouk blijft slecht

 

Een buitenwijk van Damascus heet Yarmouk. Ooit ontstond deze wijk door de instroom in 1957 van Palestijnse vluchtelingen die rond de onafhankelijkheidsoorlog 1947-48 weg vluchtten van hun woonplaatsen in het Britse Mandaat Palestina. Zij waren opgestookt door de Arabische landen met de belofte terug te kunnen naar hun huizen als de Joden verdreven waren. Maar de Joden wonnen die oorlog. Anderen gingen zelf weg uit angst voor de Joodse troepen en weer anderen werden verdreven door de Joodse troepen. Samen woonden zij vanaf 1957 in Yarmouk. Zij integreerden goed en oefenden ook allerlei beroepen uit, in tegenstelling tot bij voorbeeld de Palestijnen in Libanon, die nog steeds beperkt zijn in het uitoefenen van beroepen en geen staatsburger zijn geworden. De bewoners van Yarmouk zijn gewoon burgers van Syrie en Yarmouk is al tijden een buitenwijk van Damascus. Toch vallen deze mensen, die eigenlijk al lang geen vluchteling meer zijn, nog steeds onder UNRWA, de vluchtelingen organisatie van de VN uitsluitend voor Palestijnen. Dat is natuurlijk een vreemde zaak. De vluchtelingen in Israel uit de Arabische landen hebben zich nooit door de VN beschermd gezien, maar kennelijk kun je als je een Palestijnse oorsprong hebt onbeperkt op UNRWA blijven rekenen. Als je zoiets wereldwijd zou toepassen: iedereen die elders moest gaan wonen inclusief hun afstammelingen blijft permanent de vluchtelingenstatus houden, dan zou het grootste deel van de wereldbevolking vluchteling zijn. Het lijkt mij dat er zonder die flauwekul echte vluchtelingen genoeg op de wereld over blijven om je voor in te zetten.

Maar nu is Yarmouk toch in heel grote problemen gekomen. IS heeft het kamp onlangs veroverd en er op de bekende IS-manier huis gehouden. Assad beschouwt Yarmouk als zijn buitenwijk van Damascus en bezette de wijk in 2013 en bond in april 2015 de strijd aan met IS in Yarmouk. Ook de PA deed wat halfslachtige pogingen deze Palestijnen bij te staan, maar angst voor het lot van andere Palestijnse kampen weerhield de PA van al te veel actie. Nu is IS teruggedrongen (of misschien heeft het zich gewoon teruggetrokken!) en is hun plaats ingenomen door Al-Nusra, een aan Al Qaida gelieerde organisatie. Dat zijn ook geen prettige mensen. De Palestijnen blijven dus midden in het strijdtoneel tussen Assad en Al-Nusra zitten.

Ban Ki-moon spreekt al over een massamoord en het hoofd van UNRWA Pierre Krahenbuhl bezocht onlangs het gebied om de toegang tot Yarmouk veilig te stellen. Hij heeft vastgesteld dat de bewoners ernstig lijden. Over de militaire handelingen heeft hij niets willen vertellen. Hij stelde vast dat er zeker 30 miljoen dollar nodig is voor voorzieningen in Yarmouk.

Deze zaak leert ons een aantal zaken:

1 De UNRWA blijft Palestijnen in de vluchtelingenstatus houden als dat niet meer hoeft, dus lost het vluchtelingenprobleem zeker niet op.

2 UNRWA kan kennelijk zelfstandig geen hulp bieden als het echt moeilijk wordt door vijandigheden ondanks een zeer ruim budget.

3 Palestijnen worden gewone hulpzoekers als ze niet met Israel te maken hebben.

4 Zogenaamde Palestijnen-knuffelaars ontfermen zich alleen om Palestijnen als Israel betrokken is.

5 Demonstraties, kamervragen, boycotacties, you name it, hebben niets met Palestijnen op zich te maken, maar kennelijk alles met Israel. Er is voor deze Palestijnen geen enkele demonstratie geweest, geen enkele ingezonden verontwaardigde brief in de krant, geen enkele bezorgde kamervraag door linkse partijen.

6 Misschien heeft antizionisme meer met antisemitisme te maken dan men in het algemeen bereid is toe te geven, want dit gebrek aan medeleven spreekt boekdelen.

 

MS

 

.

 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen