maandag 4 mei 2015

spanning op de Golan

Twee VN-militairen gewond door mortiervuur uit Syrie

 

Vlak bij Quneitra kwam mortiervuur vanuit Syrie Israel binnen op de Golan. In Quneitra zijn gevechten tussen rivaliserende rebellen-groepen. Mortiervuur is per ongeluk, naar men aanneemt, in Ein Zivan en op de Zivan UNDOF-basis terecht gekomen. Twee VN-soldaten van de vredesmissie werden getroffen door het vuur en zijn in Israel voor behandeling opgenomen.

Vuur vanuit Syrie bereikt vaker de Golan per ongeluk, maar soms vinden er ook kleine schermutselingen plaats zoals eind januari gebeurde. Toen werden Jihad Mughniyeh, een Hezbolla-kopstuk, en de Iraanse generaal Mohammed Ali Dadi van de revolutionaire garde door de IDF gedood. Er werden wat gevechtshandelingen over en weer gedurende een korte tijd gemeld, waarbij ook Israelische doden vielen, maar daarna werd de spanning minder, hoewel Hezbolla wraak zwoer en ook Iran zich niet onbetuigd kon laten. Iran zal zelf niet zo gauw optreden om twee redenen: 1- het wil nu nog geen oorlog met Israel zolang de onderhandelingen met Amerika over hun atoomprogramma lopen en 2- Iran ontkent ten stelligste militairen in Syrie te hebben, wat moeilijk te rijmen valt met deze generaal bij Quneitra. Maar Iran zal zeker Hezbolla onder druk zetten wraak te nemen. Al vaker heeft Hezbolla zaakjes voor Iran opgeknapt. Zoals in 1994, toen Hezbolla een grote aanslag pleegde in Buenos Aires op het Joods cultireel Centrum AMIA (Asociacion Mutuel Argentina) waar 85 doden en meer dan 300 gewonden vielen. De aanleiding was, dat Iran en Argentinie samen een atoomproject zouden uitvoeren, maar Argentinie trok zich, tot woede van Iran, op het laatste moment terug. Voor Iran was de keus voor wraak duidelijk: in Argentinie Joden treffen. De aanslag werd gepleegd door Hezbolla-man Ibrahim Hussein Berro en de Iraanse connectie is tot op de dag van vandaag nog steeds aanleiding tot grote spanningen op regeringsniveau in Buenos Aires, waar president Kirchner alles in het werk stelt om te bewijzen dat zij of haar man niet betrokken waren.

De spanning op de Golan is inmiddels voor de tweede keer dit jaar opgelopen, nu Israel wapentransporten voor Hezbolla bombardeert en Hezbolla reageert, vise versa. En toch wil niemand oorlog. Iran, via Hezbolla, dat als zijn proxy optreedt, niet om boven genoemde redenen, Israel niet na de zo juist gevoerde Gaza-oorlog. Hezbolla is een gecompliceerder verhaal. Hezbolla heeft via zijn gevechten in Syrie aan de ene kant veel gevechtservaring  opgedaan. Daarbij zijn echter honderden Hezbollastrijders om het leven gekomen. Zo veel zelfs volgens Abou Zeid van het Carnegie Middle East Center in Beiroet, dat bepaalde taken in Libanon, zoals de binnenlandse  veiligheid, door Hezbolla zijn opgegeven en overgedragen aan officiele Libanese veiligheidsdiensten. Bovendien verwerpt Zeid de stelling dat Hezbolla sterker is geworden door gevechtservaring in Syrie. Hij stelt dat Hezbolla inderdaad ervaring heeft opgedaan, maar dan wel in het vechten in een geregeld, conventioneel leger en niet als guerillaleger, wat in de oorlogsvoering tegen Israel juist in 2006 succesvol bleek. In een conventionele strijd kan Hezbolla bij lange na niet tegen Israel op. Anderen zien dat toch anders en zeggen dat Hezbolla zeker sterker is geworden door de strijd en dat ze bovendien een enorm arsenaal aan raketten hebben, zowel lange afstands als middellange afstands raketten. Echter, die raketten zijn zo groot dat ze niet onopgemerkt vervoerd kunnen worden en als doelwit voor Israelische aanvallen zullen dienen. En zo zijn er diverse meningen over de kracht van Hezbolla op dit moment.

Het mag dan zo zijn dat het er op lijkt, dat niemand oorlog wil op dit moment, maar het Midden Oosten is een onvoorspelbaar gebied en zelfs als het waar is dat niemand nu oorlog wil kan er altijd nog een kettingreactie ontstaan door schermutselingen, die eerst klein leken, maar toch uit de hand lopen.

 

MS

 

 

 

 

 

 

http://www.jpost.com/Arab-Israeli-Conflict/Tensions-high-along-Israel-Syria-border-but-nobody-wants-war-400896






But other analysts say Israel should worry about the experience Hezbollah has gained.

“It doesn’t matter than they will fight Israel non-conventionally and that they have been learning conventional warfare in Syria,” Moshe Maoz, an Israeli expert on Syria at Hebrew University told The Media Line. “The two spheres blend into one another. They have lost men in Syria but overall they are stronger from the conflict.”

In addition in fighting in Lebanon they have the advantage of territory they know, and can hide in caves and bunkers. Maoz says Hezbollah is acting as a proxy for Iran and that it is Iran that will determine if and when Hezbollah attacks Israel.

The size and capability of Hezbollah’s weapon stockpiles is a significant factor in any estimation of a future conflict – one of the reasons that Israel has upheld its red line policy on the shipment of advanced weapon systems to Hezbollah. Most analysts say that Hezbollah has 100,000 short, medium and long-range rockets that can reach all parts of Israel.

For his part Abou Zeid is less impressed with the likely strength of Hezbollah’s weapon stockpiles. They “still have strategic rockets but not enough,” he says, explaining that such types of munitions are difficult to move covertly around the country, due to their size. “These are large shipments, convoys of vehicles… (that) have to get past Israeli drone and satellite surveillance.” When pushed to make an assessment on how many weapons are able to slip past Israeli interdiction attempts, Abou Zeid says “Israel stops maybe five out of ten.”

He does not believe that Iran wants to provoke a confrontation with Israel that could jeopardize its recently agreed nuclear deal, at least not before June when it will be signed. Although Iran pressured Hezbollah to retaliate against Israel following the death of Iranian General Mohammed Allahdadi last January in a presumed Israeli strike, it is unlikely to do so now.

Despite such breaks on the willingness of the parties involved to seek confrontation, one other factor must be kept in mind - the law of unintended consequences. Unintentional escalation appears to be the most likely reason that a conflict could erupt in the near future on Israel’s northern border.

Although neither Hezbollah, bogged down in Syria, nor Israel, having so recently fought Hamas in the Gaza Strip last summer, appear eager for it, conflict remains a possibility. Such a conflict would likely be bloody and expensive for civilians in both Israel and Lebanon and could further destabilize a region reeling from the reverberations of the Arab Spring.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen