vrijdag 19 juni 2015

BDS mislukt geregeld

Twee acties die BDS hebben doen mislukken.

 

Hoewel BDS ook in het geniep successen behaalt en daarnaast eigenlijk veel breder wordt aangepakt met schreeuwende demonstrerende bendes, begint het tegenreacties op te roepen.

In Zweden heeft de agressieve benadering van supermarkten aanvankelijk succes behaald en haalden 3 supermarkten van de COOP-keten met 655 vestigingen Israelische producten uit de schappen. De actie van pro-Palestijnse groepen wilde alle producten boycotten, ook van binnen de Groene Lijn. Een actie, die veel verder gaat dan etiketteren van producten van buiten de Groene Lijn. Nadat een locale consumentenvergadering dit voorstel had aangenomen gingen de Israelische ambassadeur en de minister van Buitenlandse Zaken in de tegenaanval. Ze bediscussieerden niet het Israelisch-Palestijns conflict, maar voerden argumenten aan die een commerciele boycot aangingen. Ze spraken over fair trade en het voorkomen van discriminatie van welke staat dan ook. Bovendien werd gewezen op het feit dat de consument de dupe werd en mindere kwaliteit kreeg dan de kwaliteit van de geboycotte producten. Het management van de COOP werd hierop aangesproken en tegelijkertijd barstte een campagne op sociale media tegen de boycot los. Ook werden locaal protesten afgegeven. Men dreigde de hele keten te zullen boycotten. Er bleken veel mensen gereageerd te hebben en de CEO besloot dat geen enkele vestiging aan de boycot mocht meedoen. BDS mislukt.

Van een andere orde is wat er in Amerika in vele staten gebeurt. In New York is een anti-BDS resolutie aangenomen. Deze resolutie zegt dat het pensioenfonds van de staat geen zaken mag doen met bedrijven die aan BDS doen. In diverse staten zijn dergelijke en striktere resoluties tegen BDS aangenomen. Een van de laatste staten die zo`n resolutie aannam was Illinois, dat besloot dat de staat geen zaken mocht doen in bedrijven die op enigerlei wijze meedoen aan een boycot van Israel.

Hoe meer er geschreeuwd wordt, zoals bij de vergadering over de stedenband tussen Amsterdam en Tel Aviv, maar ook tijdens de nepdiscussie op de VU over boycot van Israelische universiteiten, hoe meer mensen ontdekken dat schreeuwen misschien tijdelijk werkt, maar hoe meer men zich hieraan gaat ergeren. Op den duur zal deze agressie zich als een boemerang keren en terugdraaien tegen de schreeuwlelijken en zal men inzien dat dit niets met discussie te maken heeft. Zeker een universiteit zal zich beraden op haar academische niveau als protestkreten ongenuanceerd een discussie in worden geslingerd en zo genaamde deskundigen niet verder komen dan te zeggen: als u wist wat ik weet, dan.... Wat natuurlijk niets met argumenteren te maken heeft, maar een armmoedig antwoord is.

 

 

MS

Geen opmerkingen:

Een reactie posten