zaterdag 6 juni 2015

De opmerkelijk blinde vlek in het Westen 2

Hoe maak je het Midden Oosten nog meer instabiel?

 

In deel 1 heb ik gisteren beschreven hoe het Westen de situatie in het Midden Oosten volledig verkeerd benadert, tenzij het nog grotere spanning in het gebied wil creeren, wat ik niet aanneem. Door Iran aan alle kanten de vrije hand te geven wordt dit land heel veel sterker en zal het de andere stabiele staten uitdagen en een kernwapenwedloop ontketenen met Saoedi Arabie, Egypte en Turkije. Intussen zal aan de oplossing van de talrijke strijdtonelen, de massaslachtingen en het grote onrecht in het Midden Oosten niets gebeuren, tenzij het Irans macht verder kan vergroten met natuurlijk enorme repercussies voor de positie van die andere landen.

Een ander fragiel bewind in het Midden Oosten is het bewind van Abbas, dat door clanbelang niet als een eenheid en sterke regering kan optreden. Alleen al de oorlog tussen Fatah en Hamas geeft een zodanige verdeeldheid dat Abbas Gaza niet eens in durft te gaan, laat staan daar zijn regeringsmacht kan uitoefenen. Door dat gebrek aan stabiliteit proberen diverse Jihadgroepen te infiltreren en hun macht te laten gelden. Dat dit voorlopig niet leidt tot verdere desintegratie in het Midden Oosten komt doordat Israel dit niet laat gebeuren. Niet voor niets durft Israel de buitengrenzen niet aan de Palestijnen over te laten.

Europa begrijpt daar kennelijk niets van. Het probeert almaar meer macht aan Abbas te verschaffen onder het mom dat een twee-statenoplossing vrede in het Midden oosten zal brengen. De eerste opmerking is dan ook: vrede voor wie? Buiten Israel/Palestina zal niemand zijn eigen oorlog(je)  stoppen als er een onafhankelijk Palestina komt. Eerder zal de Jihad nog fellere pogingen ondernemen het roer in Palestina over te nemen als Palestina zijn eigen grenzen moet verdedigen. Al die facties, die nu tegen elkaar oorlog voeren in de rest van het Midden Oosten zullen zich aan gaan dienen. Abbas kan daar zeker geen tegenwicht tegen bieden, zoals hij al in de strijd tegen Gaza bewijst. Ook Gaza zal nog meer ten prooi vallen aan meer terroristisch optredende Jihadgroepen dan nu al het geval is en oorlog met Israel zal zeker een resultaat zijn. Dat betekent dat vrede met Abbas alleen zin heeft, ook voor de Palestijnen, als de buitengrenzen verzekerd zijn. Waarschijnlijk begrijpt Abbas dit wel, maar staat de clanoorlog hem niet zo veel begrip toe.

Het Westen zou in zijn vredeswens voor de Palestijnen wat realistischer moeten zijn, want een goede verhouding met Israel is van essentieel belang voor een vreedzaam en welvarend Palestina en vooral voor handhaving van stabiliteit in tenminste dat stukje Midden Oosten. Dat Abbas Israel steeds verder in het nauw drijft via internationale organisaties is vooral ook voor de Palestijnen een gevaarlijke ontwikkeling, te meer omdat het Westen heeft besloten dat de Palestijnen altijd gelijk hebben en daarin ondersteund moeten worden, hoe slecht de beslissing ook is . Duidelijke voorbeelden hiervan zijn de terugtrekking van Royal Haskoning  op verzoek van Abbas en boycot  van Soda Stream. Het Nederlandse Royal Haskoning zou een totaal vervuild gebied door afvalwater tussen Jeruzalem en de Dode Zee aanpakken door verantwoorde riolering aan te leggen. Maar Abbas besloot dat ook kolonisten hiervan zouden profiteren en zag een mooi stukje propaganda door dat stukje uit te vergroten en dus trok Royal Haskoning zich terug en bleven de Palestijnen op dat stuk achter met hun modderpoel. Soda Stream had 900 Palestijnen in dienst die tevreden waren en een veelvoud verdienden van wat ze in Palestina zouden verdienen, maar Oxfam heeft zo de pest aan Israel dat het het Israelische Soda Stream liever wilde boycotten dan die Palestijnen beschermen. Dus ging Soda Stream weg en bleven 900 Palestijnen werkeloos achter. Zo zijn er tal van voorbeelden waarvan de uitkomst is dat Palestijnen meer lijden onder boycot dan Israel, maar hier moet ik altijd aan een uitspraak van de Palestijnen uit de vorige eeuw denken: liever 50 jaar achterstand dan Israelische bemoeienis. Dat die achterstand bij instabiliteit alleen maar toeneemt maakt kennelijk niet uit.

Belangrijk voor stabiliteit in dat stukje Midden Oosten is de positie van Israel. In een volgend blog zal ik daar verder opin gaan.

 

MS

 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen