maandag 15 juni 2015

Het internationale deskundigen-rapport over de Gaza-oorlog over de rapportage van NGO`s

NGO`s krijgen een verdiende veeg uit de pan,

 

In maart van dit jaar kwam Amnesty International met een nieuw rapport over de Gaza-oorlog van 2014. Toen sprak ik al mijn verbazing uit, dat Amnesty bijna een jaar nodig had zijn rapport, dat direct aan het eind van die Gaza-oorlog uitkwam, te herzien.  Ik schreef daarover: Terwijl iedereen heeft kunnen zien dat Hamas in de Gaza-oorlog raketten afschoot naast een hotel met buitenlandse journalisten en heeft kunnen horen dat er in minstens drie VN-scholen in Gaza wapens en raketten waren verborgen heeft Amnesty deze feiten nu ook ontdekt. Bovendien beseft Amnesty opeens dat de raketten die op Israel werden afgevuurd willekeurig waren en dat Hamas te weinig rekening hield met de burgers van Israel. Je zou er tranen van in je ogen krijgen dat Amnesty al een half jaar na dato “ontdekt” wat iedereen allang heeft gezien met eigen ogen of wat al jaren duidelijk is. En kijk eens aan: ze hebben ook ontdekt dat er vanuit ziekenhuizen werd geschoten en vanuit een Grieks-orthodoxe kerk. Het staat allemaal in een rapport dat deze week het licht zag. Vreemd is, dat Amnesty hier een half jaar voor nodig had, maar al tijdens de oorlog in augustus 2014 wist dat Israel misdaden pleegde. Je vraagt je af hoe het mogelijk is dat Amnesty als eerste weet wat Israel verkeerd doet en een half jaar nodig heeft voordat het doorkrijgt wat Hamas allemaal uitspookt. Het doet vermoeden dat Amnesty altijd onmiddellijk onvoorwaardelijk gelooft wat Hamas vertelt en eerst eens heel lang wil onderzoeken of wat Israel zegt wel klopt.

Het rapport van de internationale deskundigen onder leiding van de Duitse generaal Klaus Naumann geeft nu aan waar Amnesty de fout in ging. Zo wordt Amnesty en andere NGO`s kwalijk genomen geen objectieve standaards aan te houden, geen echte militaire expertise te hebben waardoor eenvoudige dingen als identificatie van munitie bij bepaalde aanvallen ontbreekt, het oorlogsrecht foutief te interpreteren en zonder meer getuigenissen van Gazanen die nog onder Hamas-controle staan, als waarheid te accepteren zonder enige scepsis. Daarbij komt dat de Hamas-verklaringen over wie burger was of wie strijder, klakkeloos werd overgenomen, waardoor er voornamelijk over burgers werd gerapporteerd bij slachtoffers. Een van die voorbeelden was Hayed abu Dahrouj, die lid was van de Palestijnse Islamitische Jihad, maar door NGO`s als burger werd aangeduid. In het geval van Dahrouj komt daar nog bij dat NGO`s inzicht missen in oorlogshandelingen en daarom de aanval op zijn huis volkomen verkeerd hebben gerapporteerd. Hier ging het om een niet goed geleid projectiel dat per ongeluk het huis van de Jihadist raakte en met hem familieleden, maar dat een dichtbij staand wapendepot het eigenlijke doel was. Dit werd dan ook later wel getroffen. Met dit soort omstandigheden, die bepalend zijn voor het feit of er doelbewust op iets wordt geschoten, maar er fouten in het systeem zitten, wordt door NGO`s totaal geen rekening gehouden. Daarnaast negeren NGO`s dat er ook slachtoffers zijn gevallen door fouten in de lancering van Hamasraketten. Zo viel er een raket vlak bij het Al Shati vluchtelingenkamp en doodde talloze Palestijnen. Hamas gaf meteen Israel de schuld van weer zo veel burgerdoden en de NGO`s namen dit, zoals altijd, klakkeloos over. Een Italiaanse journalist in Gaza hield wat hij gezien had, namelijk dat het om een Hamasraket ging, stil totdat hij Gaza uitging en bevestigde, wat de IDF al gezegd had, maar wat dus niet geloofd werd, dat Hamasvuur de doden had veroorzaakt. Amnesty trok hun foute bewering nooit terug. De vraag lijkt gerechtvaardigd: heeft Amnesty, net als Human Rights Watch als B`tselem, een dubbele agenda?

 

MS

 

 

 



 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen