dinsdag 2 juni 2015

Israel volgens enkele buitenlanders

Hoe de media mensen hersenspoelen.

 

Verleden week zat ik in Tel Aviv op het terras van een ijssalon. Naast mij zat een Fransman met enkele kinderen te genieten van het heerlijke ijs. Al langere tijd wilde ik Fransen vragen wat de reden van hun verblijf in Israel was: immigratie, vakantie, orientatie? Deze Fransman zat daar zo relaxed dat ik hem aansprak en naar de reden van zijn komst vroeg. Het was een totaal andere reden dan ik had overwogen. Hij was gekomen voor een bezoek aan Yad Vasjeem omdat zijn vader als rechtvaardige onder de volken daar werd geeerd. Zijn vader, die op de grens van Frankrijk en Zwitserland woonde tijdens de Tweede Wereldoorlog, had Joden over de grens met Zwitzerland gebracht. De familie was katholiek. Het was zijn eerste bezoek aan Israel. Ik vroeg hem wat hij van Israel vond en hij vertelde hoe verbaasd hij was geweest een dergelijk mooi en ontwikkeld land aan te treffen. In Frankrijk had hij een totaal ander beeld van Israel gekregen via de media en hij werd  ter plekke verontwaardigd over dat totaal niet kloppende beeld.

Een kleine maand geleden schreef ik hier over over een niet-Joodse Harvardstudent . Hij kwam naar Israel met de bedoeling zelf te kunnen bevestigen hoe slecht Israel was. Maar tot zijn verbazing werd hij verliefd op het land. En hij maakte er een gedicht over: AN UNEXPECTED “LOVE LETTER” TO ISRAEL – FROM HARVARD  met als aanhef: To My Newfound Love  . Hij eindigde met zijn vurige wens terug te komen.

Een Zweeds meisje, ook niet Joods, beschrijft haar leven in Herzlia aan het IDC (Interdisciplinary Center). Zij zegt dat Israel misschien geen vanzelfsprekende keus is voor een Zweed, zonder in details te treden, maar het is bekend dat Zweden tamelijk anti-Israel is en daarbij, dat het antisemitisme in sommige plaatsen zo virulent wordt, dat Joden zich gedwongen zien er weg te trekken. Niet toevallig is het aantal moslims in Zweden zeer hoog. Zweden erkende Palestina als eerste Europese staat. Ook hier staat dat de Zweedse studente een onverwachte Israel Ervaring heeft.  Zij bescrijft hoe heerlijk ze het heeft tussen alle nationaliteiten die je maar bedenken kunt. Het programma van IDC is aantrekkelijk zowel voor BA als voor MA studies. Zij is een van de zeven Zweden die er studeren en nu mag zij input geven aan twee professoren uit Zweden om te bekijken of er een samenwerkingsverband mogelijk is tussen IDC en the Swedish University. Ook vindt zij het belangrijk om Zweden te motiveren in Israel te gaan studeren.

Zomaar drie niet_joodse getuigenissen over Israel. Men kwam met vooroordelen, omdat de media hun bron van informatie waren. En eigenlijk overkomt het mij soms ook. Ik ken Israel redelijk goed, maar een enkele keer, als ik een tijdje niet geweest ben, treft het mij , dat ook ik door alle berichtgeving in Nederland toch weer een Israel aantref dat totaal anders is dan de media ons trachten wijs te maken. Ik was kennelijk door de overvloed van negatieve informatie thuis beinvloed geraakt. Dat houdt in, dat het voor mensen, die het land niet zelf ervaren, bijna onmogelijk is om over het echte Israel na te denken. Men denkt goed voorgelicht te zijn en doordat zo breed aan Israel-bashing wordt gedaan, krijg je een totaal vertekend beeld. Vandaag schreef Walters, de NRC-correspondent in Israel , over de ophef over het  geschiedenis schoolboek van Noordhoff, waarvan zelfs de Nederlandse ambassadeur in Israel zegt dat het niet klopt. Walters ziet kans een enkel feit van zeker acht onjuistheden, eruit te halen en op een wijze te beschrijven waarbij ook daar weer onjuistheden inzitten. Hij beeindigt zijn artikel dan met: Onjuist. Ofwel: de klachten kloppen niet, terwijl hij de duidelijke fouten, waarover geen verschil van mening bestaat, onbesproken laat.  Zo werkt dat. Want stel je voor dat zou blijken dat de voorlichting over Israel inderdaad bevooroordeeld/verkeerd is!

 

MS

 

 

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten