woensdag 29 juli 2015

De uitzonderlijke obsessie van Amnesty met Israel

Amnesty kan er maar niet genoeg van krijgen Israel van oorlogsmisdaden te beschuldigen.

 

Gisteren was op het NOS-journaal te zien hoe IS kindsoldaten traint. Ze leert met geweren om te gaan, ze leert naar gruweldaden te kijken en daarbij te leren dat dat van ze verlangd wordt. Maar bovenal hun indoctrinatie dat andersdenkenden en met name christenen vernietigd moeten worden. Je ziet een kleuter aankondigen dat hij naar Rome zal optrekken en de ongelovigen daar zal uitoeien. Dat is maar een van de misdaden van IS, de kindsoldaten. Toch heb ik Amnesty er niet over gehoord. Warchild gaf een slap commentaar bij de uitzending, maar Amnesty bleef in alle talen stil.

Ook was er in het journaal te zien dat Turkije Noord-Irak bestookt waar de Koerden wonen. We weten absoluut niet hoeveel burgers daarbij gedood worden en het interesseert geen mens eigenlijk. Alleen de Koerden kijken bezorgd, maar die doen dat al sinds het Ottomaanse Rijk uit elkaar viel, hun een eigen staat beloofd werd, maar die eigen staat er nooit kwam. Ook dat is een onbelangrijk probleem en Turkije kreeg min of meer de vrije hand er maar op los te bombarderen. Raadselachtig, alsof die Koerden geen mensen zijn en mensenrechten genieten. Niets van Amnesty daarover gehoord. Tevens worden, zonder al te veel ophef, Jemenieten in Jemen bestookt door zowel Amerika als Saoedi Arabie. De omstandigheden worden met de dag mensonwaardiger. Niets van Amnesty gehoord, het zijn toch maar arme Jemenieten, wie ligt daarvan wakker. Syrie schijnt door te gaan met bombardementen op de bevolking met bomvaten. Daar is iedereen kennelijk al aan gewend en Amnesty ook.

Hoe komt het dat je over al die misdaden en misstanden niets van Amnesty hoort? Dat is makkelijk te verklaren: Amnesty heeft maar een belangrijke zorg: Israel beschuldigen van oorlogsmisdaden. In een gerechtvaardigde oorlog vanwege aanvallen met talloze raketten op zijn burgerbevolking door Hamas, worden Israel verplichtingen opgelegd die geen ander land kent. Oorlogsrecht, dat geldt voor iedereen en ook voor missies in het buitenland, geldt niet voor Israel. Want Amnesty heeft geen benul van oorlogsrecht, heeft geen deskudigen die daar verstand van hebben, maar komt met hun eigen zoveelste onderzoek op amateuristische wijze. Ooit deden ze serieus onderzoek naar methoden om oorlogservaringen van burgers te onderzoeken. Ze hadden een wetenschapper, Donatella Roveri, die daar een wetenschappelijk rapport over samenstelde. Maar kennelijk bevielen de resultaten niet en gooide Amnesty dat rapport in een diepe la om nooit meer in te kijken. Ik denk dat het nu om rapport 4 gaat dat Amnesty over de Gaza-oorlog van 2014 uitgeeft. Het kan ook rapport 5 of 6 zijn, want Amnesty kan er maar niet genoeg rapporten over schrijven.

Ook nu weer niets over de aanleiding van de oorlog, niets over de misdaden van Hamas en zeker niet over het gijzelen van zijn eigen bevolking. Dit rapport gaat over de aanval op 1 augustus, nota bene toen een wapenstilstand moest ingaan en Hamas drie Israelische soldaten vanuit een tunnel te grazen nam. Twee werden gedood en de derde, Hadar Goldin, waarschijnlijk levend meegenomen. Nu zijn de ervaringen met Israelische gijzelaars door Hamas niet erg vrolijk. Shaliet werd 5 jaar ondergronds vast gehouden zonder enig contact met de buitenwereld en met dreigementen voor zijn familie, die geen idee had of hij nog leefde. Na vijf jaar werd een enorme gevangenenruil uitgevoerd. Talloze Hamasterroristen met bloed aan hun handen werden uit Israel vrij gelaten voor die ene Israelische soldaat. Velen van die vrij gelaten Hamasleden hebben inmiddels al weer de nodige doden op hun geweten! Om Goldin terug te krijgen, levend of dood, werd de zo genaamde Hannibal Derective uitgevoerd. Er volgde een verbeten aanval op het bepaalde gebied aan de oostkant van Rafah. En, zoals meneer Philip Luther (what`s in a name? Of: nomen est omen!), de directeur van Amnesty in het Midden Oosten en Noord Afrika, beweert zijn er sterke aanwijzingen dat de IDF oorlogsmisdaden beging in hun onophoudelijke massieve bombardementen ( zoiets als in Irak of Jemen?) op woongebieden in Rafah. Er werden disproportionele en ongerichte aanvallen uitgevoerd en dat is totaal niet onderzocht volgens Luther.

Hoe weet meneer Luther dat dan? Een Gazaan, Jehad Saftawi heeft er een video van gemaakt. En Amnesty heeft dat materiaal samen met satellietfoto`s  en berichten van sociale media (!) en verklaringen van anonieme mensen met forensische architectuur (!) en 3D bekeken samen met Goldsmiths, een Londense universiteit. En nu weten ze precies waar bommen vandaan kwamen en hoe laat en waarop gericht. Niets oorlogservaring, niets oorlogsrecht, gewoon een animatie! En Luther vindt nu dat het ICC hier verder onderzoek naar moet doen. Het is totaal niet uitgesloten dat er de nodige bias in het rapport staat, laat staan dat de methode correct of betrouwbaar is. Ook de omstandigheden waaronder gevochten werd zijn totaal verwaarloosd. Hoeveel rapporten zal Amnesty hier nog aan wijden? Want een obsessie laat je geen keus: Barbetje (Israel) zal hangen!

 

MS

 






 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen