zaterdag 4 juli 2015

UNHCR is als een slager die eigen vlees keurt

UNHCR accepteert natuurlijk het Schabas-rapport over de Gaza-oorlog van 2014

 

Iedereen, met een beetje verstand, wist al van te voren dat het Schabas-rapport door de UNHCR aanvaard zou worden. Het zou toch wel heel gek zijn als de opdrachtgever van het rapport over de Gaza-oorlog van 2014 dit rapport van eigen mensen niet zou aanvaarden. Ondanks het feit dat menigeen, onder wie minister Koenders, enrstig twijfelt aan de oprechtheid van de UNHCR, ondanks dat de UNHCR in zijn bestaan Israel in zijn eentje vaker veroordeelde (62 maal nu) dan de hele wereld bij elkaar, (inclusief Syrie, Afghanistan, Soedan etc  55 maal), maakt de UNHCR internationaal (on)recht.

Er waren dit keer wel wat probleempjes trouwens. Europa en de VS stemden tegen de eenzijdige opdracht van de Schabascommissie, maar in tegenstelling tot de VS, die dit consistent bleef vinden, vergat Europa zijn bezwaar maar, want consistentie is niet zijn sterkste punt. En al vinden de ministers van de EU de UNHCR eigenlijk een lachertje, ze doen gewoon mee en maken van zichzelf een lachertje.

De voorzitter van de commissie maakte er ook een potje van. Meneer Schabas bleek betaalde juridische adviezen aan de PA te hebben gegeven naast het feit dat hij Israel al veroordeeld had voordat het onderzoek onder zijn leiding begon. Dat vond hijzelf eigenlijk heel normaal, want kennelijk is integriteit een vies woord bij de UNHCR. Maar toen er toch een rel ontstond stapte hij op net voordat zijn bevindingen in een rapport verwerkt waren. En ja, dat onderzoek zelf was moeizaam, want Israel werkte niet mee aan zijn van te voren vaststaande veroordeling. Altijd lastig zo`n eigenwijs land. Gelukkig was het geen probleem dat de Gazanen niet ter plekke geinterviewd konden worden of plaatsen van oorlogshandelingen bezocht. De commissie had een ingenieuze oplossing: de Gazanen werden onder het oog van Hamas via skype geinterviewd. Reuze gezellig samen skypen met Hamas erbij.

Maar dat waren maar aanloopproblemen. Opeens waren er toch wat vervelende feitjes aan de kant van Hamas. Weliswaar was door de eenzijdige opdracht de aanleiding van de oorlog (honderden raketten door Hamas op burgerdoelen in Israel) verdonkeremaand, maar tijdens de oorlog bleef Hamas niet buiten beeld. Nu ja, niet dat de commissie die wandaden van Hamas ontdekte, maar die vervelende journalisten hadden af en toe ondanks dreigementen van Hamas toch hun werk gedaan. Zo bleken er raketten en meer fraais in VNscholen en klinieken verborgen te zijn. Gelukkig was de VN wel zo wijs de raketten aan Hamas terug te geven. Maar Hamas had ook op beeld laten vastleggen dat ze menselijke schilden gebruikte. Dat viel dus niet weg te moffelen. En ja de gigantische hoeveelheid raketten op burgerdoelen in Israel door Hamas had de wereld ook gezien, net als de terreutunnels. Dus kon de commissie niet heen om het feit dat Hamas niet altijd netjes had gehandeld.

Nu zou je zeggen, dat een commissie die militaire kennis en kennis over oorlogsrecht (LOAC) mist gretig gebruik zal maken van rapporten van internationale militairen, generaals die hun sporen in vele (vredes)missies verdiend hadden. Maar natuurlijk niet de Schabascommissie. Want laten die echte deskundigen nu net het tegendeel gevonden hebben van wat de Schabascommissie gevonden bleek te hebben. Zij vonden dat Israel zich keurig aan het oorlogsrecht had gehouden en dat Hamas grote schendingen hiervan had gepleegd. De UNHCR zou dat rapport van die generaals echt niet op prijsstellen. Beter bevielen de rapporten van NGO`s, die ook geen kennis van zaken hebben van oorlogsrecht en eigen rapporten over falend onderzoek naar oorlogsomstandigheden, zoals Amnesty International, in een grote la opbergen om nooit meer in te zien. Die rapporten werden natuurlijk weer wel gebruikt net zo als van Braeking The Silence, een rapport van annonieme soldaten over niet gespecificeerde wandaden op onbekende plaatsen op onbekende tijdstippen. Die kun je natuurlijk wel vertrouwen, zeker als zo`n organisatie door de EU gefinancierd wordt en voornamelijk in het buitenland verslag doet zonder de IDF de kans te geven duidelijkheid te verschaffen.

En zo kon het gebeuren dat de Schabascommissie een rapport presenteerde waarin helaas iets negatiefs over Hamas moest staan, maar waar de commissie onmiddelijk een prima downplay-methode voor vond en kans zag de Zwarte Piet, zoals van te voren vaststond, aan Israel uit te delen. Dat is treurig, maar was te verwachten. Wat eindeloos veel treuriger is is dat Europa daarin meegaat. Wel een grote mond over allerlei voorwaarden voor vredesonderhandelingen en zelfs sancties niet uitsluiten, maar zelf gewoon je keurige verstand en moraal gebruiken is net iets te veel gevraagd.

 

MS

 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen