zaterdag 29 augustus 2015

Erdogan kan alle kanten opgaan

Gok van Erdogan lijkt te mislukken

 

Iedere keer zie je in de Israelische kranten een artikel verschijnen waarin gesuggereerd wordt dat de betrekkingen met Turkije zullen normaliseren, zo niet totaal dan toch met betrekking tot Syrie. Maar hier lijkt de wens de vader van de gedachte, want wie de politiek van Erdogan volgt ziet geen toenadering tot Israel.

De betrekkingen met Israel kwamen meteen al na het aantreden van Erdogan onder druk te staan. Daarvoor waren de betrekkingen tussen Israel en Turkije goed en deden ze veel samen van watermanagement tot defensie. Maar Erdogan week meteen al af en beschuldigde Israel van alles en nog wat. Na de mislukte missie van de eerste Gazavloot met veel Turken (terroristen door Erdogan gesteund) liep de situatie helemaal uit de hand. Erdogan beledigde Peres in het openbaar en daarna begon hij Israel te dwingen excuus aan te bieden, schade te vergoeden en meer. Maar, hoewel Israel een eind meeging in de eisen, de verhoudingen werden alleen maar slechter en na de Gaza-oorlog van 2014 en rond de Turkse verkiezingen in juni 2015 borrelde de ketel helemaal over met uitspraken als:  “ Israel pleegt genocide”. “Israel barbaarser dan Hitler”. Bevrijd Jeruzalem van de Joden”, en meer van dit soort haatuitingen.

Erdogan is niet in Israel geinteresseerd. Het kan hem niet helpen in de bevrediging van zijn machtshonger. In juni dit jaar verwachtte Erdogan bij de verkiezingen een meerderheid van stemmen te krijgen in het parlement, maar dat ging niet door door de opkomende populariteit van de Koerdische partij. Na de verkiezingen wilde Erdogan zijn macht uitbreiden als president en hier werd dus een (Koerdisch) stokje voor gestoken. Erdogan besloot te gokken op nieuwe snelle verkiezingen om dan alsnog zijn zin te krijgen. Alle coalitiebesprekingen mislukten vrij snel. In de tussentijd moest hij zijn populariteit zien te vergroten en dat betekende zeker geen toenadering tot Israel. Hij moest de Koerden in diskrediet zien te brengen. Maar daar lag een probleem. Zijn eerste zorg was om Syrie, Assad, klein te krijgen en zijn andere zorg was de Koerden te intimideren.

Al langere tijd deden geruchten de ronde dat Erdogan IS steunde. Er werden zelfs wapenleveranties vanuit Turkije naar IS onderschept. Erdogan ontkende de zaak, maar er waren getuigen en die zetten alles op internet en twitter. Daarop sloot Erdogan facebook en twitter af. Dat gebeurde een aantal keren. Ook werden veel journalisten gevangen gezet. Tegengeluiden tegen Erdogan en zijn beleid worden niet meer getolereerd.

Complicerend voor Erdogan is dat Amerika en het Westen IS als de grote vijand zien en niet de Koerden. In tegendeel, de Koerden zijn de laarzen op de grond voor Amerika om IS (succesvol) aan te vallen waarbij Amerika luchtsteun geeft. Turkije is NAVO-lid, maar omdat het zo strategisch ligt tussen het Westen en Midden Oosten wringt de NAVO en ook Amerika zich in bochten om Erdogan niet te veel af te vallen. Zo protesteert Amerika niet openlijk tegen de bombardementen van Erdogan op de Koerden. In ruil mag Amerika Turkse bases gebruiken voor zijn vliegtuigen. Om zijn vriend Obama te plezieren voert Erdogan af en toe ook een aanval op IS uit.

Israel steunt de Koerden openlijk, wat natuurlijk de relatie met Erdogan ook niet ten goede komt. Daarnaast huisvest Erdogan een Hamascel die erg actief is. Amerika heeft Erdogan al verzocht deze cel op te ruimen, maar daar is nog geen gevolg aan gegeven. Alles bij elkaar geen reden om aan te nemen dat Erdogan zijn relatie met Israel zal verbeteren, integendeel zelfs.

Maar wat wint Erdogan met zijn pokerspel? Voorlopig lijkt het erop dat de verhouding met Amerika en de NAVO niet verslechtert ondaks Erdogans contacten met IS, dat de verhouding met de Koerden erg slecht is en vredesbesprekingen met de Koerden opgeschort zijn, de situatie in Turkije instabieler is geworden door bomaanslagen zowel door IS (!) als door de Koerden en last, but not least, lijken zijn kansen op een overwinning bij de verkiezingen op 1 november kleiner te zijn geworden als je de polls in Turkije mag vertrouwen.

 

MS

 

 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen