woensdag 7 oktober 2015

culturele BDS

Hoe Roger Waters bakzeil haalt bij beroemde artiesten.

Onder een valse aanprijzing van BDS (boycott, devestment and sanctions) probeert Roger Waters artiesten met intimidatie en dreigementen af te houden in Israel op te treden. Hij definieert BDS als een breed gebaseerde anti-racistische, niet gewelddadige beweging die tot doel heeft de Apartheid in Israel, de repressie van Palestijnen en de bezetting van Palestijns land te beeindigen. De BDS-beweging neemt niemand persoonlijk als mikpunt (!),, ook geen  Israeliers persoonlijk. Maar als je Israel vertegenwoordigt of steunt of als je voordeel behaalt uit een vorm van de bezetting, dan ben je doelwit. Met deze interpretatie heeft hij in Engeland een organisatie: Artists for Palestine UK opgericht, waarbij heel veel artiesten uit Engeland zich hebben aangesloten en oproepen tot de culturele boycot van Israel als onderdeel van de algemene BDS.

Die definitie klopt niet. Mensen worden wel als individu aangevallen, geintimideerd en bedreigd als meneer Rogers of andere boycotters vinden dat hij of zij Israel steunt, of gewoon als iemand Joods is. Onlangs overkwam dat de Amerikaanse zanger Matisyahoe die aanvankelijk geweerd werd van een reggae festival in Spanje enkel en alleen omdat hij Joods was en daarom als enige gedwongen werd politieke verklaringen af te leggen, wat hij, geheel terecht, weigerde. Na heel veel ophef wereldwijd en van de Spaanse regering hierover, werd Matisyahoe alsnog uitgenodigd en haalde de BDS-beweging bakzeil. Maar deze gebeurtenis geeft precies aan wat er mis is met de mooie definitie van de BDS-beweging. Het is niet geweldloos, mensen worden ernstig geintimideerd en bedreigd op persoonlijke basis. Handgemeen door BDS-aanhangers is niet uitgesloten. De culturele BDS-beweging is zelf racistisch. Hier gaat het, zoals aangetoond, niet alleen om Israel maar ook om Joden enkel en alleen omdat ze Joods zijn. Bovendien is de BDS-beweging niet vrij van antisemitisme. Genoemde Roger Waters , de oprichter van Pink Floyd, is daar een goed voorbeeld van. Hij citeert quotes uit de Protocollen van de Wijzen van Zion met bij voorbeeld de uitspraak: Hollywood wordt geregeerd door de Joden en  “The Jewish lobby is extraordinarily powerful here and particularly in the industry that I work in, the music industry and in rock ‘n’ roll, as they say.” Kortom: de Joden regeren de wereld. Bovendien roept hij dat Israel de Palestijnen behandelt als de Nazi`s met de Joden deden.

Tot de mensen die de woede van Waters over zich heen kregen behoren onder anderen: de actrice Scarlett Johansson vanwege haar reclame voor Soda Stream, de zangers en musici Neil Young, Robbie Williams,Mick Jagger en the Rolling Stones, en Bon Jovi, omdat ze in Israel gingen optreden. De manier waarop Waters ze aanpakte is weerzinwekkend. Tegen Mick Jagger zei hij: “Playing Israel now is the moral equivalent of playing Sun City at the height of South African apartheid”. En Robbie Williams kreeg te horen: "Dear Robbie, playing this concert on May 2 would be giving your tacit support to the deaths of over 500 Palestinian children last summer in Gaza, including the four soccer players on the beach in Gaza, and condoning the arrest and abuse of hundreds of Palestinian children each year living under Israeli occupation, as has been documented by UNICEF itself". Bovendie noemt Waters Israel een “Apartheidsstaat”, maar vergeet te vertellen dat de Palestijnen stemrecht hebben, een vrije pers benutten, in de Israelische regering zitten en ook in het Hooggerechtshof. Hij verwart apartheid met discriminatie, waarvan Israel niet vrij is, maar Amerika en Nederland ook niet en geen enkel land trouwens.

Deze artiesten gingen gewoon naar Israel en zeiden dat Waters volslagen irrelevant is. Sterker nog: ze waren zeer enthousiast over hun optreden en beloofden terug te zullen komen. Bon Jovi stak de Israeliers een hart onder de riem door verleden week op te treden op een heel moeilijk moment, waarop twee Israeliers in Jeruzalem net door een Palestijn waren doodgestoken. Als eerste werd gespeeld: “Shot through the heart, and you’re to blame?” wat een heel bijzonder beginwas!

Helaas zijn er minder standvastige artiesten die zich wel laten intimideren door Waters cs. Maar juist het feit dat artiesten van wereldformaat gewoon komen en statements afgeven dat muziek verbroedert en niet politiek is en dat ze genieten van hun optreden voor hun fans in Israel, maakt Waters tot een fanatiekeling die geregeld genegeerd wordt.

 

MS

 

 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen