donderdag 1 oktober 2015

Oslo-akkoorden opgezegd?

Wat betekent het dat Abbas zich "niet meer gebonden voelt" aan de Oslo-akkoorden?

 

De Oslo-akkoorden die in 1993 hun basis vinden en later uitgebreid werden met Oslo II en deelakkoorden hadden tot doel  om via een interimperiode naar een zelfstandige Palestijnse staat toe te werken. De inhoud van de akkoorden was: 1 –Erkenning van Israel door de PLO en van de PLO als enige vertegenwoordiger van de Palestijnen door  Israel. 2  -terugtrekking van het Israelische leger uit de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook. 3 – zelfbestuur van de Palestijnen door vorming van de Palestijnse Autoriteit.  Niet tot de Oslo-akkoorden, zoals ze werden afgesproken, hoorden: De definitieve grenzen van zowel Israel als Palestina, Israelische nederzettingen, status van Jeruzalem, het feit hoe het zou gaan met de aanwezigheid van en controle door het Israelische leger na de erkenning van de PA door Israel en het recht op terugkeer van de Palestijnen. Deze zaken zouden bij de eindonderhandelingen van de definitieve status pas aangepakt worden.

Bij Oslo II werd geregeld dat er Palestijns zelfbestuur kwam voor Bethlehem, Hebron, Jenin, Nablus, Qalqilja, Ramalla, Tulkarm en ongeveer 450 dorpen. Ook werd de Westbank ingedeeld in Area`s, namelijk A B en C, waarbij Zone A  inhield bestuur onder de Palestijnse Autoriteit,; zone B: Bestuur onder Palestijnse Autoriteit, maar onder Israelisch militair bewind,;  zone C: onder bestuur van de Israelische regering. Tot de aanvullende akkoorden hoorden: Agreement on Preparatory Transfer of Powers and Responsebility Between Israel and the PLO,  Protocol on Further Transfer of Powers and Responsibilities,  Protocol Concerning the Redeployment in Hebron,  Wye River Memorandum,  Sharm-el Sheigh Memorandum,  Agreement on Movement and Access

Hoe werkten de Oslo-akkoorden? Om bij een praktisch punt te beginnen: er waren afspraken gemaakt over watermanagement. Hieraan hielden de Palestijnen zich nooit. Er werden illegale putten gegraven, riolering werd verwaarloosd etc.  Op dit punt valt nog een opmerkelijke daad van Amnesty te melden. Zij schreven een waterrapport waarin Israel van heel veel overtredingen werd beschuldigd, die echter via Oslo geen overtredingen waren en vonden geen schendingen van de Palestijnen, die wel degelijk schendingen waren via de Oslo-akkoorden. Toen Amnesty daarop gewezen werd zei het doodleuk: "Wij vinden Oslo niet redelijk voor de Palestijnen en nemen het daarom niet mee in onze overwegingen". Kortom: Amnesty zou wel even bepalen of een afspraak tussen twee rechtspersonen de moeite waard was en het daarop zelf aanpassen!

Ook was bepaald bij de Oslo-akkoorden dat geen van de twee betrokken partijen eenzijdig, zonder de ander te raadplegen, naar internationale organisaties mocht lopen. Welnu: Abbas doet niet anders, hij is naar wel 115 organisaties gegaan op eigen initiatief en tegen de akkoorden in. Hieronder vallen de gang naar de VN en het ICC .

Vervolgens roept Abbas  voortdurend  dat Israel in de nederzettingen bouwt en daarmee de akkoorden overtreedt, maar juist daarover staat niets in de akkoorden. Dat werd door Arafat ook aanvankelijk erkend. Zelfs Amerika hield daarmee rekening, maar door de druk van de Palestijnen zijn steeds meer landen zich gaan gedragen alsof dit alles wel in de akkoorden stond. Ook heeft Abbas de mond vol over de heilige plaatsen waar Israel niet zou mogen komen. En ook dat staat nergens, maar wordt door de moslimwereld flink geventileerd. Zo is de tempelberg wel onder Jordaans toezicht gesteld door Israel, maar valt hij militair onder  Israel. Allerlei leugens worden de wereld ingeslingerd over mogelijke schendingen van de moskeeen aldaar door Israel en over plannen dat Israel de moskeeen zou willen verwoesten omdat er een derde tempel gepland wordt. Allemaal grote onzin, al zijn er natuurlijk best fanatici onder de Joden die dit zouden willen. Echter Israel is een democratie en deze fanatieke minderheid is echt  marginaal. Intussen heeft Abbas het over Joden die de plek bevuilen en bezoedelen door er te komen. Ook dit staat buiten de Oslo-akkoorden. Abbas doet op dit punt echt aan ophitsing en heeft het over een dreigende godsdienstoorlog.

Het heeft er alle schijn van dat Abbas al tijden eenzelfde weg bewandelt:  zonder Israel maar met behulp van de internationale gemeenschap precies te krijgen wat hij eist. Daarom zegt hij zich niet gebonden te achten aan Oslo, want de dingen die hij nodig heeft en die er instaan, wil hij niet opzeggen en zo creeert hij precies het rookgordijn dat hem maximale ruimte geeft.

Opvallend is dat de Volkskrant dit rookgordijn accepteert en niet aangeeft dat Abbas helemaal niet opgeeft wat hij nuttig vindt, maar alleen dat waarbij hij moet leveren. Kritiekloos wordt Abbas weer gevolgd. Het Refomatorisch Dagblad is op dat punt veel kritischer en geeft de consekwenties aan. De NOS hobbelt daar een beetje tussenin.

 

MS

 

 

 

 

 

 

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten