vrijdag 18 december 2015

Breaking the Silence: moedig of achterbaks?

Breaking the Silence in buitenland moedig, in Israel verraders

 

Stel u voor: Het Nederlandse leger vecht een verdedigingsoorlog aan de grens van Nederland uit. U kunt het zich niet voorstellen, want u was in 1940 of te jong of nog niet geboren. Maar de oorlog in Nederlands Indie dan? Laten we die dan even nemen. In Nederland is daar nog steeds veel over te doen. Er zijn verdedigers en veroordelaars van die strijd en met name hoe die gevoerd werd. In Nederland ligt dat toch nog steeds moeilijk. Stel u voor, dat oud-gedienden uit die oorlog, Nederlandse oorlogsveteranen, in het buitenland lezingen gaan geven over de misstanden in het Nederlandse leger in die tijd en er ook nog eens, wederom in het buitenland, tentoonstellingen over op zetten. En stel u dan eens voor dat die bepaalde groep van oorlogsveteranen ook nog eens door het buitenland betaald wordt om hun activiteiten te kunnen ontplooien. Wij zouden daar toch echt van opkijken.

Stel u voor: de strijd in Screbrenica van het Nederlandse leger. Er is zelfs een regering over gevallen en het NIOD gaat een derde onderzoek naar de toedracht van de moord op de moslimmannen daar doen. In Nederland ligt dat nog steeds moeilijk. Geen oorlogsveteraan uit die strijd heeft het in zijn hoofd gehaald in het buitenland daar lezingen over te gaan geven, noch een expositie daarover op te zetten. Hoe zou Nederland reageren als het buitenland een groep ontevreden soldaten uit die tijd zou financieren om de vuile was eens lekker buiten te gaan uithangen.

Toch is dat precies wat er in Israel met Breaking the Silence aan de hand is met betrekking tot de laatste Gaza-oorlog. Zijn er dan in Israel geen onderzoeken naar de Gaza-oorlog gedaan? Natuurlijk wel. Door Israel zelf is meermaals onderzoek gedaan, door de VN, door allerlei NGO`s, door een groep experts van hoge generaals uit het buitenland, het aantal onderzoeken is niet meer te tellen. Maar sommige oud-gedienden uit het Israelische leger voelen zich nog steeds niet gehoord. En het buitenland springt daar op in: geld voor hun organisatie, hun buitenlandse reizen en tentoonstellingen, het vloeit rijkelijk. Ook van Nederland.

En wat krijg je dan? Duidelijkheid of schijnfeiten? Anonieme soldaten noemen oorlogsfeiten op anonieme plaatsen op onbekende data. Niemand heeft iets bewezen. Kunnen ze dan niet terecht in Israel met hun klachten? Neen, zo lang ze anoniem blijven, geen bepaalde locaties noemen en geen data, valt er weinig te onderzoeken. En toch betaalt ICCO Nederland deze groep om hun Israel-bashende activiteiten te kunnen ontplooien. En ICCO krijgt weer geld van de Nederlandse regering. En alle kranten berichten over de lezeingen van Breaking the Silence en hun rapport alsof het wereldnieuws is. Wat echt schokkend is is dat niemand op het doorgestoken kaart-karakter wijst of de financiering van Nederland hekelt. En nog erger wordt het als de rapporten van Breaking the Silence wel genoemd worden, maar een rapport van echte deskundigen die verstand hebben van oorlogsrecht en oorlogsomstandigheden zoals het rapport “The 2014 Gaza Conflict : Factual and Legal Aspects” volledig genegeerd wordt.

Opmerkelijk is dat juist het rapport “The 2014 Gaza Conflict : Factual and Legal Aspects” Israel prijst om zijn optreden in tegenstelling tot de andere rapporten. Maar bij die andere rapporten gaven Jan-en-alleman hun meninkje en bij “The 2014 Gaza Conflict : Factual and Legal Aspects” onderzochten Generaals uit internationale strijdmachten en uit diverse landen en die deel uit maakten van strijdmachten in Afghanistan en Irak de oorlogsomstandigheden en gebeurtenissen tijdens de Gaza-oorlog.

 

MS

 

 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen