dinsdag 31 maart 2015

Is er verband tussen uitstel van de PA en de gang naar het ICC en de achtergehouden belastinggelden?

Het is onwaarschijnlijk, dat de PA morgen, 1 april, onmiddellijk Israel bij het ICC zal aanklagen.

 

Het bezoek van de minister van Buitenlandse Zaken van de PA, Riyad al-Maliki, is op 1 april in Den Haag al verleden week aangekondigd. Hij heeft dan een gesprek met onze minister Koenders van Buitenlandse Zaken. Eerste aanleiding voor dit bezoek aan Den Haag was om naar het ICC te gaan. Op 1 april is de eerste gelegenheid voor de PA om Israel bij het ICC aan te klagen en Abbas heeft al een tijd lang geroepen meteen van de eerste gelegenheid gebruik te zullen maken. Maar zaken blijken nu anders te liggen dan een tijdje gedacht werd. Sinds januari houdt Israel belastinggelden van de Palestijnen in als vergelding voor hun gang naar het ICC. Dat gaat om heel veel geld en de PA kan dat geld niet missen. Internationaal is daar ook bezwaar tegen gemaakt en ook premier Rutte heeft dit onderwerp aangekaart in zijn gesprek met Netanyahoe waarin hij hem na de verkiezingswinst feliciteerde. De afgelopen weken heeft Nederland dit onderwerp herhaaldelijk aangekaart op ministerieel niveau, maar ook via topdiplomaten. Natuurlijk zou het gesprek met Koenders ook hierover gaan.

Verleden week besloot Netanyahoe de bevriezing van de gelden ongedaan te maken om humanitaire redenen. De reacties van alle kanten hierop waren positief en er zijn zeker humanitaire redenen waarom de PA niet zonder deze rechtmatige gelden kan. Maar waren die humanitaire redenen wel de echte aanleiding? De maatregel was in eerste instantie genomen als een soort strafmaatregel omdat Abbas naar het ICC zei te zullen gaan en wat zien we nu? Abbas zou die tocht naar het ICC gecanceld hebben! De aanleiding is daarmee weg voor de strafmaatregel en dus kan die maatregel worden ingetrokken. Ook zou de samenwerking op veiligheidsterrein gewoon gecontinueerd worden.

Bronnen spreken over een geheime overeenkomst tussen Abbas en Netanyahoe over deze zaak. Saeb Erekat ontkent deze overeenkomst ten stelligste. De toekenning van de belastingen hebben nooit in verband gestaan met een belofte niet naar het ICC te zullen gaan. Volgens Erekat gaat de gang naar het ICC gewoon door, maar dat hoeft niet noodzakelijkerwijs direct op 1 april te zijn. Hoewel hij zegt zelf klaar te zijn met zijn aanklacht wil hij de aanklager in Den Haag wat meer tijd gunnen om de zaak goed uit te zoeken via het vooronderzoek dat al gestart is. Hij verklaart de stap van Netanyahoe als volgt: Netanyahoe wil zijn blazoen oppoetsen in de wereld en daarom heeft hij de gelden vrij gegeven. De wereld kijkt nu vriendelijker naar hem.

De ervaring leert dat Netanyahoe zich zelden iets van zijn beeld in de wereld aantrekt. Hij gaat zijn eigen gang die hij nuttig vindt. Het is dus zeker niet om zijn beeld te verbetern in de wereld dat hij de gelden vrij geeft en een overeenkomst met Abbas is niet onwaarschijnlijk. Toch zal Erekat zeker ook gelijk hebben, namelijk dat die aanklacht niet perse op 1 april hoeft te gebeuren. Abbas kan nog altijd besluiten die aanklacht in te dienen en hem kennende zal hij dat zeker op enig  moment gaan doen.

 

MS

 

 

 

 

 

 

 

Antiracisme en antisemitisme op 21 maart (IMO)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2015/03/30/antiracisme-en-antisemitisme-op-21-maart/  

= IMO Blog = 

Van de zomer sprak rapper en activist Appa de volgende fraaie woorden op een Gaza-demonstratie:

‘Antisemitisme is de grootste troefkaart van deze smerige achterbakse laffe en hypocriete zionistische lobby met het CIDI voorop. Esther Stinkvoet, je bent een smerig mens, een akelige heks, een harteloze heks die alles op alles zet om mensen tegen elkaar uit te spelen en antisemitisme te misbruiken. (…) De grootste vijand van vrede is het hebberige kapitalistische bloeddorstige regime van het zionisme. (…) Wij zijn het verzet zoals Hamas het verzet is. Hamas is geen terroristische organisatie, Hamas strijdt voor haar volk en zolang zionisten de Palestijnen uitmoorden hebben de Palestijnen de helden en vrijheidsstrijders van Hamas nodig. Fuck de zionisten, fuck de Talmoed, free your mind, free Palestina!’.

Met deze verlichte uitspraken maakte hij kennelijk zo’n diepe indruk op de organisatie van de antiracisme demonstratie vorige week zaterdag in Amsterdam, dat men besloot hem uit te nodigen om een toespraak te komen houden. Het lijkt vreemd: iemand die zelf racistische- en haattaal bezigt jegens bepaalde bevolkingsgroepen en mensen waarmee hij het oneens is, uitnodigen om op een manifestatie tegen racisme en uitsluiting te komen spreken. Maar ondanks dat op het affiche en in de aankondiging antisemitisme ook staat genoemd, blijkt uit het persbericht duidelijk dat het vooral om racisme tegen moslims en zwarten gaat:

Samen tegen racisme, islamofobie, afrofobie en antisemitisme. Dit motto staat centraal op de landelijke demonstratie en manifestatie in Amstera [sic] op 21 maart 2015, De Internationale Dag tegen Racisme en Discriminatie. De organisatoren roepen ertoe op islamofobie als discriminatiegrond te erkennen, racisme tegen moslims te bestrijden en meer aandacht te schenken aan het Nederlandse slavernij- en koloniale verleden. Zij pleiten daarnaast voor een actieplan tegen discriminatie op de arbeidsmarkt en in het onderwijs, stoppen met etnisch profileren door de politie, voor een menswaardig asielbeleid en 24 uursopvang voor vluchtelingen.

Ook bij een uitvoeriger beschrijving van de oproep staan alleen maatregelen gericht op het tegengaan van discriminatie van moslims en zwarten. Het gaat over asielbeleid, beleid tegen discriminatie van moslims, etnisch profileren door de politie, en natuurlijk Zwarte Piet (het is maart, dus we kunnen de discussie alvast opstarten, dan hebben we uitgebreid de tijd om alle voors en tegens eindeloos te herhalen). Nergens een woord over de recente aanslagen op Joodse doelen, de toename van het aantal antisemitische incidenten, de angstgevoelens die er leven onder veel Joden, het feit dat men op veel plekken niet meer met een keppel op kan lopen. Laat staan dat een belangrijke bron hiervan benoemd zou worden, namelijk jongeren van Marokkaanse afkomst die uit een misplaatst gevoel van solidariteit met de Palestijnen en gevoed met complottheorieën en antisemitische propaganda, zich schuldig maken aan antisemitisme. Mensen inderdaad zoals Appa. Hij vervangt het woord ‘jood’ netjes voor ‘zionist’, maar duidelijk is dat daaronder in principe alle Joden vallen die niet duidelijk anti-Israel zijn. Uit het ‘fuck de Talmoed’ blijkt zijn haat tegen de Joodse religie.

Om zo iemand als spreker te vragen op een antiracisme demo getuigt van enig lef of, en dat is waarschijnlijker, een enorm bord voor je kop. Verblind als men is door de idee dat moslims en zwarten alleen slachtoffer zijn, en dus per definitie zelf niet kunnen discrimineren of haatzaaien, wordt een antisemiet van allochtone afkomst uitgenodigd om te spreken tegen racisme.

Appa maakte het op deze demo iets minder bont dan afgelopen zomer, maar het blijft een vreemde mengelmoes van woede, haat tegen de gevestigde orde, slachtofferschap en jeugdige energie en optimisme voor de toekomst:

Mag ik boos zijn op t feit dat mijn kansen op de arbeidsmarkt kleiner zijn dan de jouwe? Mag ik boos zijn op t feit dat dit constant wordt gezien als cliché en t schuilen in een slachtofferrol? Nou? Mag ik boos zijn of niet? Mag ik woedend zijn op t feit dat een 2e kamerlid alles wat ik heilig en belangrijk acht de grond in trapt en er mee wegkomt, ondanks t feit dat t strafbaar is? Mag ik boos zijn op t feit dat moskeeën niet worden bewaakt zoals synagoges terwijl islamofobie hoogtij viert? Mag ik woedend zijn op t feit dat als je als bekend persoon kritiek levert op de onmenselijke behandeling en etnische zuivering van de Palestijnen door Israel, je wordt bestempeld als antisemiet en je daardoor uit t publieke debat wordt gehouden? Mag ik woedend zijn dat de Nederlandse regering dit regime blijft steunen en verdedigen ondanks het feit dat ze al meer dan 67 internationale conventies hebben gebroken? Mag ik woedend zijn op het feit dat bepaalde riooljournalisten van o.a de Telegraaf, Elsevier en Spits worden gebruikt om karaktermoord te plegen op een ieder die zich kritisch uitspreekt tegen deze poppenkast? Mag ik schreeuwen omdat ik monddood wordt gemaakt?

(…) We zitten samen in hetzelfde schuitje en de onmacht die we voelen maakt ons kwetsbaar en vatbaar voor woede en haat.. Wordt wakker! Wordt wakker en laat gister voor wat t is! Kijk naar vandaag, herken de leugenaars en oplichters en sta op.. Sta op en sta samen ongeacht je kleur, religie en etnische achtergrond! Wordt wakker en laat je niet meer bedriegen!

(…) Ze zeggen dat een betere wereld begint bij jezelf.. Ik kies er voor om vandaag te beginnen! Wat geweest is geweest en een nieuwe start vergt moed en moed is wat we nodig hebben als we verandering willen!

Zo creëert hij slim een gevoel van saamhorigheid, van hoop, van een ‘wij’ dat sterk genoeg zal zijn om te zegevieren en een ‘zij’ dat bestaat uit verrotte oude structuren, uit racisten en cynici, leugenaars op tv en mensen die vol haat zitten en een zondebok creëren om hun eigen problemen op te projecteren. Ik kan mij voorstellen dat dit heel krachtig overkomt, zoals Wilders woorden ook krachtig overkomen. Ondertussen zaait hij zelf haat door wederom tegen Israel te keer te gaan, en suggereert hij dat synagoges onterecht bewaakt worden, of dat althans heel wat minder noodzakelijk is dan het bewaken van moskeeën. De reden dat moskeeën niet worden bewaakt zou Appa moeten verheugen: het is niet nodig omdat er nauwelijks gewelddadige incidenten zijn tegen moslims, en al helemaal niet in moskeeën. Uit onderzoek blijkt echter telkens weer dat juist antisemitische incidenten toenemen. De bewaking van synagoges is geen overbodige luxe maar een gevolg van hoe mensen als Appa over de Joden en Joodse zelfbeschikking denken en dit in opruiende taal verkondigen.

Veel van wat Appa zegt is onzin, zoals dat hij uit het publieke debat wordt gehouden. Hij was niet lang geleden nog op de tv in een speciale uitzending vanwege de spanningen als gevolg van de aanslagen op Charlie Hebdo en een Joodse supermarkt in Frankrijk, en ook Vrij Nederland interviewde hem bij die gelegenheid. Met de ’67 internationale conventies’ die Israel gebroken zou hebben zal hij wel doelen op VN resoluties. Dezelfde VN veroordeelde eerder deze week nog alleen Israel voor het schenden van vrouwenrechten. Ook in de Mensenrechtenraad wordt Israel routineus veroordeeld, terwijl notoire mensenrechtenschenders en schurkenstaten buiten schot blijven en elkaar de hand boven het hoofd houden. Dat men daar Israel veroordeelt zegt dus meer over de partijdigheid van de VN dan over Israels gedrag. Appa is boos op Wilders die ‘alles wat ik heilig en belangrijk acht de grond in trapt en er mee wegkomt’, maar doet zelf precies hetzelfde met dat wat voor veel Joden belangrijk is, hun thuis, de plek waar zij zichzelf kunnen zijn en waar zij altijd terecht kunnen. Appa zet zich neer als slachtoffer terwijl hij minstens evenzeer dader is. Hij doet een ander aan wat hij niet wil dat hemzelf wordt aangedaan.

Hij mag van mij boos zijn, woedend, ziedend, maar waarom moeten mensen die een antiracisme demonstratie bijwonen dit aanhoren? Ik ben zelf vroeger op dat soort demo’s geweest, die tot doel hadden het bewustzijn hierover te vergroten, maar ook om te laten zien dat het ook anders kan. Dat je ook tolerant kunt zijn en anders met elkaar om kunt gaan, zonder direct over mensen te oordelen op grond van hun afkomst of uiterlijk, hun geslacht of geloof of seksuele geaardheid. Appa laat het tegendeel zien. Hij is volkomen intolerant tegenover mensen die er anders over denken dan hij, hij plakt etiketten, hij scheldt mensen uit, demoniseert, beledigt het heilige boek van een andere religie, en iedereen is schuldig behalve hijzelf en zijn medestanders.

Wie zijn verantwoordelijk voor deze wanstaltige vertoning? Nergens op de website wordt duidelijk wie of wat achter het Comité 21 Maart zit, maar de demonstratie wordt ondersteund door een waslijst aan organisaties, waaronder de FNV, AbvaKabo, Artikel 1 (landelijke meldpunten discriminatie), Kerk in Actie, Contactorgaan Moslims en Overheid, Stichting Vriendenkring Mauthausen, GroenLinks Amsterdam, SP Amsterdam, PvdA Amsterdam en de Raad van Kerken Amsterdam.

Mag ik kwaad zijn dat op een antiracisme demonstratie Israel, het land waar het meest vervolgde volk zelfbeschikking heeft, wordt gedemoniseerd? Mag ik kwaad zijn dat antisemitisme op een antiracisme demonstratie wordt verzwegen en gebagatelliseerd? Mag ik woedend zijn over de leugens die daar worden verteld? Mag ik schreeuwen omdat dergelijke demonstraties, net als de Kristallnachtherdenking, al jaren worden misbruikt door radikaal linkse en antizionistische groeperingen om hun eigen agenda door te voeren? Waar geen woord wordt vuil gemaakt aan de recente aanslagen op Joodse doelen en alleen islamofobie als probleem wordt gezien? En mag ik tot slot ziedend zijn dat organisaties en partijen waarmee ik sympathiseer deze poppenkast steunen? En dat dit al jaren wordt aangekaart en gehekeld, maar dat dat de dames en heren bij de vakbond, de verschillende  linkse partijen en verschillende kerkelijke organisaties blijkbaar geen bal interesseert? Als er iemand reden heeft kwaad te zijn, zijn het de echte antiracisten, die niet alleen opkomen voor hun eigen etniciteit en geloof maar voor werkelijke gelijkheid en pluriformiteit, mensen die Wilders evenzeer verafschuwen als de haattaal van Appa en Abulkasim Al Jaberi (die niet onderdeed voor Appa), die zich inzetten voor dialoog en verzoening, die aan moslims dezelfde eisen stellen als aan Joden en alle anderen.

Ratna Pelle

 

maandag 30 maart 2015

Arabische eenheid in Sharm El-Sheikh?

De Arabische Liga vergadert verder

 

De Arabische Liga vergadert in Egypte en dat is wereldnieuws. Dat is niet zo gek, want de grootste problemen van dit moment spelen zich af in hun midden, of hebben in ieder geval de moslimcomponent gemeen. Maar moslim alleen staat niet garant voor deelname, want het gaat om de soenitische moslims. Grootste vijand is Iran, een shiitisch land. Zo kon het gebeuren dat de Saoedische vertegenwoordiger verklaarde dat niet Israel de grootste vijand is, maar Iran. Terwijl Iran juist de boodschap aan Saoedi-Arabie had afgegeven, naar aanleiding van de Saoedische aanval op de shiieten in Jemen, dat Saoedi-Arabie goed in de gaten moest houden dat het verkeerd bezig was, omdat Israel de grootste vijand is. Waarmee maar weer eens duidelijk is dat Israel voornamelijk als bliksemafleiding in dit milieu gebruikt wordt. Als de animositeit tussen soenieten en shiieten minder groot is wil het nog wel lukken Israel als bindbindel voor de moslims te misbruiken, maar nu, met IS, de Houthi`s in Jemen, de chaos in Syrie en Libie , de Iraakse problemen tussen soenieten en shiieten, wordt de werkelijke angel van de vele conflicten duidelijk. Dat is namelijk de eeuwenlange strijd tussen soenieten en shiieten die nu weer in alle heftigheid is opgelaaid.

Om de zaak nog ingewikkelder te maken heeft ook Rusland een duit in het zakje gedaan. Poetin stuurde de Liga een brief. De president van Egypte, Abdel Fattah Sisi, las de brief in de vergadering voor. Daarin gaf Poetin aan zich in te zullen zetten voor de Palestijnen opdat zij hun eigen onafhankelijke staat krijgen met Oost Jeruzalem als hoofdstad. Verder schreef Poetin dat hij de Arabische aspiraties ondersteunde voor een welvarende toekomst en voor de oplossing van alle problemen in de Arabische wereld door vreedzame middelen en zonder bemoeiienis van buitenaf. Maar dit wekte de woede van de minister van Buitenlandse Zaken van Saoedi Arabie, Prins Saud Faisal . Hij noemde Poetin hypocriet, omdat Poetin Syrie in de persoon van Bashar Assad steunt.  Daarmee creeert Poetin instabiliteit. Dat was weer moeilijk voor Egypte, dat net de banden met Rusland heeft aangehaald. In februari werd Poetin nog groots onthaald in Egypte.

Als de Arabische Liga ooit komt tot een eigen gezamenlijk leger, zoals nu is uitgesproken in Sharm El-Sheikh, zal het nog een hele klus worden om gezamenlijke doelen te vinden en samen op te trekken, zeker als of Iran, of Rusland, of Amerika vindt dat de beslissing om aan te vallen niet goed is. En daar Rusland ernstig bezig is zijn belangrijke rol op het wereldtoneel te vergroten, zal het moeilijk denkbaar worden dat en Amerika en Rusland zo`n militaire ingreep gaan steunen. Tel daarbij op dat Iran via proxy`s shiitische belangen steunt en Rusland en Syrie daarbij belangrijk zijn, dan zie je welke rol dit Arabische leger zal kunnen spelen.

 

 




Saudi King Salman and his delegation at the Arab League Summit (Photo: EPA)

 

 MS

 

zondag 29 maart 2015

De Arabische Liga en Abbas

Abbas wil de Arabische Liga tegen Gaza inzetten

 

De Arabische Liga is in Sharm el Shekh bijeengekomen voor de 26`keer voor  overleg. Aan de orde tijdens deze zitting van de Liga komen vele problemen zoals de campagne tegen Jemen onder leiding van Saoedi-Arabie, het gevecht tegen IS, de oorlog in Syrie en Libie,  een opzet om tot een gezamenlijk coalitieleger te komen, en natuurlijk het Israelisch-Palestijns conflict. Zo kreeg ook Abbas het woord op de bijeenkomst. En hij greep de kans aan om Hamas neer te zetten als interne stoker van de eenheidsregering van Fatah met Hamas. Hij vroeg de Liga militaire actie te ondernemen tegen de Moslim Broederschap van Gaza. Hij refereerde hierbij aan de campagne van luchtaanvallen donderdag 26 maart door Saoedi/Arabie en andere Arabische landen tegen de door Iran gesteunde  shiitische Houthi rebellen in Jemen. Hij formuleerde dit als volgt `ik hoop dat de Arabische landen dezelfde politiek zullen volgen als toegepast op Jemen en voor alle Arabische landen die te lijden hebben van interne conflicten zoals Palestina, Syrie, Libie en Irak`  Ook de adviseur van Abbas op religieus gebied en islamitische kwesties, Mahmoud Al Habbash , zei bij de bijeenkomst iets gelijksoortigs namelijk dat hij hoopte dat de Arabische landen actie zouden ondernemen en Hamas aanvallen met een ijzeren vuist.

Dit geeft goed aan wat de eenheidsregering van Fatah en Hamas waard is en Abbas kan zo in zijn eigen staart bijten als hij wel als eenheidsregering naar het ICC stapt om de daden van Israel in Gaza. Want de vraag komt dan op of hij wel Gaza kan vertegenwoordigen als hij oproept tot een aanval van de Arabische Liga van Gaza.

 

Doel van de Arabische Liga is het verstevigen van de relatie tussen Arabische landen, zorg voor de onafhankelijkheid van Arabische landen, het gemeenschappelijke goed dienen van de Arabische landen, het verzekeren van betere condities voor alle Arabische landen en hun toekomst garanderen. De Liga werd opgericht in 1945 en het hoofdkwartier is in Cairo. Deoprichters waren Egypte, Irak, Transjordanie, Libanon, Saoedi-Arabie en Syrie. Inmiddels bestaat de Liga uit 22 landen

Vanaf haar oprichting stelde de Liga zich zeer afwijzend op tegenover Israel. Maar in 2002 lanceerde de Liga een vredesvoorstel voor het Israelisch-Palestijns conflict. Dit voorstel is nooit verder uitgewerkt en een van de redenen is dat de Arabische Liga dit voorstel zo aanbood dat er geen verandering mogelijk was door onderhandelen. Toch ligt dit plan er nog steeds en er zijn aanknopingspunten die uitwerking vragen en de moeite waard zijn.

 

MS

 

zaterdag 28 maart 2015

Hamas vindt zichzelf geen terreurorganisatie

Europa houdt Hamas op terreurlijst.

 

 

De EU heeft besloten Hamas op de terrorisme zwarte lijst van de EU te houden. Daarmee gaat de EU in tegen een controversiele beslissing van het hof in Brussel om Hamas van die lijst af te halen. De EU heeft een beroep aangetekend tegen die beslissing van het op een na hoogste hof. Gedurende de procedure van het beroep blijft Hamas op die lijst staan volgens Susanne Kiefer omdat het de genocide van het Joodse volk in zijn beginselprogramma heeft staan De beroepsprocedure kan een half jaar duren. Intussen zijn wel twee andere organisaties van de terreurlijst afgehaald: de HOLY Land Foundation for Relief and Development, dat volgend de VS Hamas subsidieert, en de Al-Takfit en Al Hijira van Egyptische islamisten. De laatste organisaties zijn er vanaf gehaald, omdat degenen die ze aangaven van gedachten zijn veranderd. Dat zijn Italie en Groot Brittannie.

Zoals valt te verwachten reageert Hamas verontwaardigd op dit besluit van de EU. Hamas zegt dat dit besluit volledig tegen de beslissing van het hof ingaat. Het is onjuist en fout en onrecht tegenover onze mensen en moedigt de bezetting en zijn misdaden aan. Hamas wijst de beslissing van de EU af. Het is een zware tijd voor Hamas. Niet alleen de EU is overtuigd van het terroristische karakter van Hamas, maar Amnesty International ontdekte ook zomaar dat Hamas misdaden beging in de Gaza-oorlog. En daar is Hamas volgens Ma`an ook boos over. Het vindt het rapport van Amnesty ongebalanceerd en zegt dat Amnesty  het Israelische narratief heeft overgenomen. Hamas heeft het recht de Palestijnen te verdedigen  en mag daartoe weerstand bieden. En de daden van Hamas komen niet overeen met de misdaden die gespecificeerd worden in het Statuut van Rome.

Het is voor Hamas een nieuwe ervaring om door organisaties, die normaal hun Hamas verhaal letterlijk overnemen, veroordeeld te worden. Maar men moet niet verwachten dat de beschuldigingen ook door de UNHCR zullen worden bevestigd. Zoals de Verenigde Staten aan het eind van de zitting van de VN deze maand al voor de tweede keer tijdens deze sessie zeiden: Het is teleurgesteld dat de VN Rechten Raad doorgaat met Israel als enig land uit te zonderen. Ook nu weer waren er 4 resoluties tegen Israel terwijl in de buurlanden grove mensenrechtenschendingen plaatsvinden. Dit beleid ondermijnt de geloofwaardigheid van de Raad.

 

MS

 

 

vrijdag 27 maart 2015

Netanyahoe zaait onzekerheid

Onzekerheid over stappen VN en VS inzake Palestijnse staat

 

Netanyahoe heeft aan de vooravond van de Israelische verkiezingen verklaard geen onafhankelijke Palestijnse staat te accepteren zolang hij premier zou zijn. Dit werd waarschijnlijk ingegeven om de indruk te versterken dat de veiligheid van Israel niet gebaat is met  zo`n Palestijnse staat. Na zijn reis naar Washington, die ook in het teken van veiligheid ten aanzien van Iran stond, benadrukte hij met zijn verklaring over de Palestijnse staat, dat hij degene is die voor alles voor veiligheid stond voor Israel. Eigenlijk dus een binnenlandse boodschap voor zwevende kiezers. Maar binnenlands bedoeld of niet, de boodschap deed naar buiten toe veel stof opwaaien en Netanyahoe zag zich direct na de verkiezingen genoodzaakt direct tegen te spreken dat hij tegen een twee-staten oplossing zou zijn. Maar natuurlijk was daarmee de schade in het buitenland niet bezworen. Obama gaf in een interview met de Huffington Post te kennen, dat hij Netanyahoe serieus nam in zijn afwijzing van een twee-staten oplossing. Daarom zou hij onderzoeken of de VS misschien in zou stemmen met een verklaring in de VN om Palestina als staat te erkennen. Obama volgt de onderhandelingen over een nieuwe regering in Israel op de voet en zegt voortdurend daarover contact te houden en te benadrukken dat Amerika streeft naar een twee-staten oplossing.

Niet alleen Obama sprak zich uit over de twee-staten oplossing, maar ook Serry, de speciale gezant van de VN in het Midden-Oosten, gaf bij zijn afscheidsrede, na een dienst van zeven jaar, zijn visie. Hij gaat zover dat hij de VN-Veiligheidsraad adviseert een raamwerk voor Vrede op te stellen. Serrey adviseert in zijn afscheidsrapport ook Israel. Hij geeft aan, dat Netanyahoe`s nieuwe coalitieregering (waarvan we het aantreden nu nog moeten afwachten) de bouwplannen in Judea en Samaria en Oost Jeruzalem moet bevriezen wil er ooit sprake kunnen zijn van een oplossing voor twee staten. Eigenlijk vraagt hij zich af of het al niet te laat is voor een dergelijke oplossing. Hij ziet duidelijke gevaren voor een een-staat oplossing waarnaar Netanyahoe op weg lijkt. Demografisch zullen de Palestijnen in een dergelijke staat op zeker moment de meerderheid vormen en het Joodse karakter van Israel daarmee te niet doen. Anderzijds kan het Joodse karakter alleen maar blijven bestaan als Israel een soort apartheidssysteem zal hanteren. Serry suggereert ook dat de VS nu in zullen stemmen met de VN als er een stemming komt over Palestina.

Dat geeft de indruk dat daarmee de Palestijnse staat een feit zou worden. In een interview met de Washington Post geeft Eugene Kontorovich, professor in internationaal recht aan de Northwestern University, zijn visie hierover. De Algemene Vergadering van de VN heeft geen juridische bevoegdheid Palestina tot staat te verklaren. De Algemene Vergadering is een politiek orgaan. Er is een juridische omschrijving over wat een staat is, waar de Algemene Vergadering niet over gaat. Zelfs de Veiligheidsraad gaat daar niet over. Er zijn speciale conventies die daar over gaan. Dit is een ingewikkelde kwestie. En het is niet uit te sluiten dat de VN een eigen weg zal bewandelen, zoals ook het ICC zaken in behandeling besluit te nemen die niet op haar weg liggen.

 

MS

 

 

 

 

 

 

donderdag 26 maart 2015

Amnesty International wordt eindelijk wakker.

Hamas begaat misdaden!

 

Terwijl iedereen heeft kunnen zien dat Hamas in de Gaza-oorlog raketten afschoot naast een hotel met buitenlandse journalisten en heeft kunnen horen dat er in minstens drie VN-scholen in Gaza wapens en raketten waren verborgen heeft Amnesty deze feiten nu ook ontdekt. Bovendien beseft Amnesty opeens dat de raketten die op Israel werden afgevuurd willekeurig waren en dat Hamas te weinig rekening hield met de burgers van Israel. Je zou er tranen van in je ogen krijgen dat Amnesty al een half jaar na dato “ontdekt” wat iedereen allang heeft gezien met eigen ogen of wat al jaren duidelijk is. En kijk eens aan: ze hebben ook ontdekt dat er vanuit ziekenhuizen werd geschoten en vanuit een Grieks-orthodoxe kerk. Het staat allemaal in een rapport dat deze week het licht zag. Vreemd is, dat Amnesty hier een half jaar voor nodig had, maar al tijdens de oorlog in augustus 2014 wist dat Israel misdaden pleegde. Je vraagt je af hoe het mogelijk is dat Amnesty als eerste weet wat Israel verkeerd doet en een half jaar nodig heeft voordat het doorkrijgt wat Hamas allemaal uitspookt. Het doet vermoeden dat Amnesty altijd onmiddellijk onvoorwaardelijk gelooft wat Hamas vertelt en eerst eens heel lang wil onderzoeken of wat Israel zegt wel klopt.

Amnesty heeft ook ontdekt dat Hamas menselijke schilden gebruikte en dat hun raketten ook eigen burgers troffen als ze verkeerd terecht kwamen. Je vraagt je af wanneer Amnesty  gaat ontdekken dat Hamas Fatahmensen standrechtelijk doodde onder het mom van spionage voor Israel. En wanneer gaat Amnesty ontdekken dat Palestijnen gedwongen werden terreurtunnels te bouwen, waar ze gebliddoekt naartoe werden gebracht?

Maar Amnesty zou Amnesty niet zijn als het rapport toch concludeert dat het geweld van Israel disproportioneel was. Hoeveel Palestijnen direct of indirect het slachtoffer waren van eigen vuur of ingrijpen wordt niet duidelijk en betreft zeker niet het aantal dat Amnesty aanhoudt. Dat getal is maar een topje van de werkelijke ijsberg. Daarnaast worden nog steeds alle slachtoffers aan Palestijnse kant, ook die door Hamas omkwamen,  allemaal als slachtoffer van Israel geteld. Bovendien lijkt het toch zeker ook van belang wie de aanleiding tot die oorlog gaf door met de dag meer raketten af te vuren op Israel  en ook nog eens tijdens de oorlog telkens het bestand te doorbreken. Zo ver is Amnesty nog niet gekomen, misschien over een jaar? Of misschien wel nooit!

 

MS

 

 

 

 

 

woensdag 25 maart 2015

Zwitserland betaalt Hamas wel!

De warme banden van Hamas met Zwitserland

 

 

Zwitserland is geen lid van de Europese Unie. Het is dus ook niet vertegenwoordigd in het Kwartet, dat bestaat uit de VN, Rusland, Amerika en de EU. Dit Kwartet heeft al jaren geleden besloten alleen met Hamas te onderhandelen als Hamas aan drie voorwaarden voldoet: Erkenning van Israel, Afzweren van geweld, Erkennen van de overeenkomsten die de PA met Israel sloot. In wezen heeft de vertegenwoordiger van het Kwartet, Tony Blair, dit onlangs nog eens benadrukt. Duidelijk is dat Hamas geen van deze eisen ooit heeft ingewilligd. In tegendeel, het vertelt iedere keer dat het de Zionistische vijand zal verjagen, dat het alle moeite doet om aan wapentuig zoals raketten te komen, dat het terreurtunnels bouwt en die trots aan de pers showt en met Fatah maakt het alleen maar ruzie.

Toen Hamas Fatah afzette door middel van een burgeroorlog in 207 in Gaza heeft het ook alle Fatah-ambtenaren ontslagen en vervangen door Hamas-ambtenaren. Zo`n 75000 ambtenaren werden naar huis gestuurd, waar ze ook bleven, te meer daar Fatah deze mensen gewoon door betaalde ondanks het feit dat ze er niets voor terug deden. Hamas betaalde zijn eigen (nieuwe) ambtenaren. En daar begonnen de problemen. Hamas zit al maanden zonder geld en kan zijn ambtenaren niet betalen. Zelfs Serry heeft zich er al eens mee bemoeid toen hij in 2014 probeerde geld van Qatar naar Gaza te sluizen, wat niet lukte.

Nu heeft Zwitserland aangekondigd deze Hamas-ambtenaren te gaan betalen. Zo hoopt Zwitserland de autoriteit van Hamas in Gaza weer te vergroten. Voor dit doel kwam afgelopen zondag een Zwitserse delegatie naar Gaza. Verder wil Zwitserland Hamas en Fatah verzoenen. Hier komt nog een addertje van onder het gras vandaan, want na de totstandkoming van de eenheidsregering van Fatah en Hamas had de PA het plan opgevat zijn eigen Fatah-ambtenaren in Gaza weer in hun baan terug te zetten. Maar omdat daar inmiddels 50000 Hamas-ambtenaren zitten heeft dat de spanning tussen Hamas en Fatah flink verhoogd. En nu gaat Zwitserland zich er ook nog mee bemoeien. Zwitserland kan hier instappen omdat het geen lid is van de EU en dus geen verplichtingen heeft als de landen van de EU. Daar heeft Zwitserland al in 2009 gebruik van gemaakt toen de Zwitserse regering de aanzet deed tot een Israelisch-Palestijnse conferentie met de Israelische Yossi Beilin en leden van Hamas. In datzelfde jaar kwam er in Zwitserland een Hamasdelegatie onder leiding van Mahmoud Al-Zahar samen met de Zwitserse minister van Buitenlandse Zaken Micheline Calmy-Rey. Calmy Rey verklaarde toen dat Hamas een belangrijke speler is in het Midden Oosten conflict, die niet genegeerd kon worden.

 

 

MS

 

 

 

 

dinsdag 24 maart 2015

Nieuwe technologie in Israel

Technologische aanpassingen voor gehandicapten

 

Vernieuwingen zijn in Israel dagelijks aan de orde. Zowel op infrastructuur, zoals de mega-ontziltingstechnologie, als voor individuele toepassingen. Op het gebied van fysiotherapie bij voorbeeld wordt veel onderzoek gedaan naar aanpassingen voor gehandicapten. In Tel Aviv vond vanaf 17 maart een grote bijeenkomst plaats om de laatste ontdekkingen en ontwikkelingen op dit gebied uit te wisselen. Er is een organisatie TOM, die uitgaat van de Joodse traditie: Tikkun Olam. Tikkun olam wil zeggen: de wereld verbetern, vervolmaken. Dit is de inspirerende gedachte achter het werk wat er gedaan moet worden. TOM, (Tikkun Olam Makers,) een initiatief van het Reut Institute en ROI community is een beweging van technologische ontwikkelaars en toepassers die oplossingen bedenken voor mensen met handicaps, maar ook voor toepassingen in landen waar bepaalde handicaps spelen.

Talloze werkers op dit gebied kwamen samen in Tel Aviv voor een maraton van 3 dagen om prototypes te bouwen en te beproeven en daarna wereldwijd toe te passen. Daarom waren bij de maraton diverse gremia aanwezig zoals technologen, ontwerpers, therapeuten, maar ook gehandicapten die mee hielpen denken en ontwerpen. Het geheel was gehuisvest in een grote hangar in de haven met speciale voorzieningen, waaronder 3D printers, laser-snijmachienes, CNC-machienes (computer gestuurde draaiende onderdelen).

 

This prototype turns physical therapy into a game, allowing users to play while making significant progress in their rehabilitation. ZOA Productions

 

Aan het eind van de maraton waren er prototypes voor philantropische instellingen en sociale organisaties dankzij de Ruderman Family Foundation die voorop loopt bij het brengen van innovatieve pogingen om mensen met handicaps te betrekken bij het alledaagse leven en hun kwaliteit van leven te verbeteren. Zo ontwikkelde TOM bij een eerdere conferentie in Nazareth een robotarm voor een 9-jarige met verlamming en een hoed die blinden waarschuwt voor obstakels op hun pad.



Crutches to use cell phones while relieving shoulder pressure

ZOA Productions

 

This system allows people who are paralyzed from the neck down to turn pages in a book. ZOA Productions

 

 

MS

maandag 23 maart 2015

wateroorlog tegen Israel

Hoe NGO`s via valse voorlichting Israel aan de schandpaal binden en Palestijnen benadelen.

 

 

NGO`s en Israel is vaak water en vuur. In dit geval gaat het over misinformatie over water en met name over de watervoorzieningen voor de Palestijnen. De NGO`s gaan helemaal af op Palestijnse informatie, zonder Israel te raadplegen (het zogenaamde hoor en wederhoor is ze totaal onbekend) en zonder enige kennis van afspraken bij de Oslo-akkoorden, of nog dwazer, door die akkoorden niet van toepassing te verklaren omdat de akkoorden nadelig voor de Palestijnen zouden zijn. Deze “ridders” van het internationale recht houden alleen van dat recht als het tegen Israel gericht is en anders treden ze het met voeten. Zondag is het water-werelddag en dus reden voor een nieuw rapport door NGO`s.

Water speelt al langere tijd een rol in de oorlogvoering tegen Israel. In 2012 kwam er een zoveelst kwalijk rapport over de zogenaamde misstanden die Israel creeert voor de Palestijnen. Maar er was juist een dissertatie van Lauro Burkard, een Zwitserse academicus, over de waterverdeling tussen Israel en de Palestijnen verschenen onder de titel “the politicization of the Oslo water agreement” (Geneve 2012).

Met als subtitel: Submitted in fulfilment of the requirement for the Master in international History and Politics by Lauro Burkat.  In tegenstelling tot de NGO`s (en ook Amnesty International gebruikte alleen Palestijnse gegevens) interviewde Burkat vele hoofdrolspelers in het waterconflict, zowel Palestijnen als Israeliers als vertegenwoordigers van de donorlanden en pro-Palestijnse NGO`s. Daarnaast onderzocht hij relevante originele documenten zoals de notulen van vergaderingen van het gezamenlijke Palestijns Israelisch watercomité. De belangrijkste conclusies in de dissertatie van Burkat waren:

De doelen van het Oslo waterakkoord zijn gehaald waar het om de waterquota ging. In 2006 bijvoorbeeld lag de Palestijnse waterconsumptie op 178 miljoen m3 per jaar terwijl het akkoord uitging van een uiteindelijk gebruik van 200 miljoen m3.

Het gezamenlijke watercomité JWC functioneerde tot 2008 onafgebroken ook tijdens de Tweede Intifada.

Het verhaal over de oorzaak van de waterschaarste in de West-Bank zoals dat wordt uitgedragen door de Palestijnen, internationale organisaties en door donorlanden is niet juist.

Burkart schrijft: “ Niet de Israëlische bezettingspolitiek maar het Palestijnse politieke verzet tegen gezamenlijk management en coöperatie is verantwoordelijk voor de relatief trage ontwikkeling van de Palestijnse watersector en de verslechterende mensenrechten situatie in de Palestijnse gebieden”. Verder schrijft hij: “Er is solide bewijsmateriaal betreffende mismanagement in de Palestijnse Water Autoriteit (PWA).”

De Zwitserse wetenschapper citeert de Palestijnse NGO AMAN die concludeerde dat er ‘geen duidelijke separatie is tussen het politieke en uitvoerende niveau in de Palestijnse water instituten’. Verder is er tot op de dag van vandaag geen functionerende waterwet in de PA. Bovendien houdt de Nationale Waterraad geen vergaderingen en de raad functioneert niet naar behoren. Ondanks het feit dat de PWA een hervormingsproces lanceerde in reactie op internationale kritiek (o.a. Wereldbank) bleef het mismanagement in het instituut bestaan.  Het hoofd van de Palestijnse Hydrologie Groep (PHG) noemde de PWA hervormingen een ‘ fondswerving mechanisme’. De PWA slaagde er ook niet in om controle te krijgen over Palestijnse gemeentes (waar geen Israëlische aanwezigheid is). Dit werd veroorzaakt door de autocratische en ondemocratische wijze waarop deze gemeentes worden bestuurd. Deze lokale autoriteiten wilden de controle over de watersystemen niet opgeven omdat het één van meest belangrijkste diensten was die de gemeentes leverden. Ten gevolge daarvan is de waterlevering niet gecentraliseerd en wordt er massaal illegaal water aangeboord. Het feit dat de PA de meeste waterrekeningen betaalt voor de Palestijnse populatie is geen aansporing voor waterbesparing en leidt tot excessief gebruik van water. (zowel in het privé gebruik als in de landbouw). Burkart interviewde ook Dr. Shaddad Attili, sinds 2008 het hoofd van de PWA. Attili, die lid van Fatah is, is verantwoordelijk voor de de facto beëindiging van de coöperatie met Israel. Hij vindt coöperatie met Israel schadelijk voor de Palestijnse waterrechten claims en wilde de positie van Fatah ten opzichte van Hamas versterken. Zijn politiek is schadelijk voor de situatie van de Palestijnse bevolking in afgelegen gebieden die lijdt onder watergebrek. Burkart schrijft dat de overvloedige donorgelden Attili in staat stelden om zijn non coöperatie politiek voort te zetten gedurende de laatste vijf jaar. Een van de resultaten van deze non coöperatie politiek is dat bijna alle 52 miljoen kubieke meter afvalwater die door de Palestijnen jaarlijks worden geproduceerd onbehandeld Israel en de West Bank instroomt. Dat afvalwater verontreinigt vervolgens de drinkwaterbronnen. De Palestijnen claimen dat Israel de aanleg van afvalwater infrastructuur blokkeert. De feiten zijn echter dat voor de meeste zuiveringsprojecten al buitenlandse financiering aanwezig is en dat Israel de aanleg ervan stimuleert. De PWA is de partij die geen afdoende actie heeft ondernomen om deze projecten te realiseren. De PWA verschuilt zich achter de claim dat Israel een onredelijk hoog niveau van zuivering eist (BOD 10/10). Een JWC memorandum uit 2003, dat ondertekend is door beide partijen, laat echter zien dat er was afgesproken dat dit niveau geleidelijk zou  worden ingevoerd (er werd afgesproken om eerst een niveau van BOD 20/30 te hanteren). In November 2011 bood Israel in een brief aan de PWA uiteindelijk aan om deze en andere Palestijnse waterprojecten te financieren. Een reactie van de PWA bleef uit. Een andere oplossing die de watercrisis in de PA zou kunnen oplossen is zeewater ontzilting. Israel bood de Palestijnen aan om een ontziltingsfabriek in Hadera te bouwen. Het gefilterde water zou vervolgens naar de West Bank worden gepompt. De Palestijnen verwierpen het aanbod omdat het Israel in een stroom opwaartse positie zou plaatsen ten opzichte van de West-Bank. De afwijzing had verder te maken met de Palestijnse claim op de ondergrondse waterreservoirs die onder de West Bank liggen. Shattili droeg zelfs een team Palestijnse waterexperts op zich terug te trekken uit een Israëlisch waterontziltingsprogramma. Hij deed dit onder het mom van protest omdat Israel een aantal illegaal geboorde Palestijnse bronnen op de West Bank zou hebben vernietigd. Dit bleek een nieuw voorbeeld te zijn van de PWA propaganda campagne. Israel reageerde nadat Attili een brandbrief over de bronnen naar de internationale gemeenschap had gestuurd. Uit notulen van de JWC en andere getekende memoranda bleek dat de beslissing om de bronnen te vernietigen was genomen door de JWC. Daarna ontving de PWA van Israel verschillende verzoeken om het besluit uit te voeren. Er gebeurde echter niets. Uiteindelijk besloot Israel vier jaar na de JWC beslissing om de bronnen te vernietigen omdat ze schadelijk waren voor de productie van water van nabijgelegen legale bronnen. Het is duidelijk dat Attili’s waterpolitiek gerelateerd is aan de algemene wijziging in de strategie van de PA zoals die beschreven werd in het PSG document uit 2008. Water werd zo een politiek drukmiddel. Een treurig gevolg van Attili’s politiek is dat de internationale gemeenschap ervan te overtuigd is geraakt dat Israel verantwoordelijk is voor de trage ontwikkeling van de Palestijnse watersector. Een voorbeeld daarvan is Abdelkarim Yakobi de Marokkaanse project manager van het departement van water, transport en energie in het kantoor van de EU vertegenwoordiging in de West Bank en Gaza. Yakobi, die dagelijks met de materie bezig is, werd geïnterviewd door Burkart. Ook hij blameerde Israel voor de trage ontwikkeling van de Palestijnse watersector. Dit is opmerkelijk omdat Burkart in staat bleek om toegang te krijgen tot alle relevante informatie waaruit precies het tegenovergestelde blijkt. Waarom heeft de EU met alle middelen die tot haar beschikking staan niet het zelfde gedaan? De EU heeft bijvoorbeeld besloten om de aanleg van zeven zuiveringsinstallaties te financieren op de West-Bank. Het lijkt redelijk te veronderstellen dat de EU enig toezicht houdt op de daadwerkelijke aanleg van die installaties. Dus waarom eist de EU niet dat de PWA zich verantwoordt voor het niet verder ontwikkelen van deze projecten? Yakobi gaf Burkart strikte instructies over wat hij wel en niet mocht publiceren over het geen werd besproken tijdens het interview. Uit het niet gepubliceerde deel bleek echter dat de EU wel degelijk op de hoogte is van de Palestijnse obstructie en de corruptie binnen de PWA. Door deze benadering geeft de internationale gemeenschap de PA in feite groen licht om water te gebruiken als wapen tegen Israel. Het gevolg daarvan is dat men bijdraagt aan de escalatie van het conflict en de belangen schaadt van de Palestijnse bevolking.

http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/193033#.VRAc0V50z4Y

Een recent voorbeeld van de consequenties van deze valse voorlichting was de terugtrekking van zowel Vitens als Royal Haskoning, beide Nederlandse bedrijven, die door de NGO`s met de verkeerde inlichtingen tot de conclusie kwamen dat hun inbreng de kolonisten zou versterken. Uiteindelijk werden de Palestijnen de dupe omdat projecten en modernisering van hun systeem niet doorgingen! Maar dat maakt deze NGO`s niets uit. Hun streven is niet verbetering van situaties voor Palestijnen, maar het zwartmaken van Israel staat voorop.

Nu speelt er weer zoiets. EWASH, een coalitie van NGO`s en VN-organisaties, maakt bezwaar tegen een ontzoutings project in Gaza om de watervoorraad te vergroten dat door de EU gefinancierd wordt. Hun argument is ook nu dat het project de bezetting zou dienen en Israelische acties zou legitimeren. Daartoe leveren ze de nodige misinformatie. Belangrijkste NGO`s zijn in deze: Al Haq, Paletinian Center for Human Rights (PCHR), BADIL, Coalition of Women for Peace, Who Profits, en EWASH. Ze voegen ten slotte nog fijntjes toe dat de beperkte doorvoer van goederen naar Gaza er voor zorgt dat de kinderen in Gaza zo geen normale kansen hebben op .......het drinken van schoon drinkwater. Feit is dat de hoofdoorzaak van watertekort in Gaza veroorzaakt wordt door het slechte onderhoud van watervoorzieningen en rioolsystemen. Aan infrastructuur besteedt Hamas geen geld of tijd, het heeft andere prioriteiten dan burgervoorzieningen. Het resultaat is dat Gaza meer dan 40% water verloren laat gaan. In vergelijking: Israel verliest 3%, en de PA 33%.  Een andere valse bewering is dat het Israelische waterbedrijf  Mekorot verdient aan de bezetting. Maar in 2013 verkocht Mekorot water aan de PA en Gaza onder de waterprijs, namelijk voor 2, 85 shekel per miljoen kubieke meter, terwijl Israeliers hiervoor 8,89 shekel betalen. In feite subsidieert Mekorot de PA en Gaza.

 

MS

 

 

zondag 22 maart 2015

Wederom de VN op zijn smalst

Nu het Schabasrapport niet klaar is moest er een nieuwe stok voor Israel gevonden worden.

 

Op 15 april 2014 vond een massa-ontvoering van schoolmeisjes door Boko Haram in Nigeria plaats in de stad Chibok . Het betrof zeker 200 meisjes die op het schoolplein werden overvallen en in vrachtwagens weggevoerd. Aangekondigd werd dat de meisjes als slaven zouden worden verkocht. Op 15 december 2014 werden nog eens 185 vrouwen en meisjes in Nigeria ontvoerd. In Saoedi-Arabie zijn vrouwen zeer beperkt in hun bewegingvrijheid. Zonder begeleiding van een mannelijk familielid kunnen ze niet hun huis uit. Als ze buiten komen moeten ze volledig bedekt zijn. Ze mogen niet auto-rijden en kunnen geen rijbewijs aanvragen. In de grote steden als Djedda mogen ze ook niet in het openbaar vervoer. Ze kunnen geen officiele transacties doen of grote aankopen. In restaurants moeten ze apart zitten. Ze zijn geregistreerd onder de naam van hun vader of echtgenoot. Er is geen minimumleeftijd om te mogen trouwen. De Purdah, zoals deze scheiding van de vrouwen heet, wordt door mensenrechtenorganisaties apartheid genoemd. In Afghanistan zouden de vrouwenrechten worden verbeterd. Dit blijkt een loze belofte. Vrouwen zitten nog steeds verplicht gevangen in een burka. Vrouwen hebben wel stemrecht, maar kunnen in de praktijk niet stemmen, omdat er geen vrouwelijke toezichthouders zijn die vrouwen kunnen fouilleren voordat ze een stembureau in kunnen, tenzij hun man toestemming geeft. Verkrachting is niet strafbaar en als klap op de vuurpijl gaat de verkrachte vrouw de gevangenis in in plaats van de verkrachter.  De 27-jarige Farkhunda werd met stokken geslagen en in brand gestoken door een grote groep mannen in Kabul. 'Ik hebben alle papieren en bewijslast tegen haar doorgenomen, maar ik vond geen bewijs dat Farkhunda de heilige Koran heeft verbrand', zei generaal Mohammad Zahir zondag bij haar begrafenis. 'Farkhunda was volledig onschuldig.'. In Syrie worden vrouwen door strijders van de andere kant dan de eigen clan verkracht. In IS worden vrouwen van het verkeerde geloof als slavinnen verkocht en misbruikt.

Zoals bekend vindt deze maand de zitting van de UNHCR plaats. Kerry, de minister van Buitenlandse Zaken van Amerika, heeft de UNHCR al aan het begin van de zitting aangesproken op hun schandelijke eenzijdigheid en vooringenomenheid tegen Israel. Op 25 december vorig jaar beschreven we al de absurde handelwijze van de VN ten opzichte van Israel in het artikel: De VN op zijn smalst in 2014. Maar 2015 zal geen verandering brengen.

Tijdens de zitting van de UNHCR is nu een rapport over vrouwenrechten gepresenteerd. Er werden 8 procedurale rapporten aangeboden en eentje maar specifiek en dat ging natuurlijk over de Palestijnse vrouwen. Dus niets over de beschreven misstanden hierboven in Nigeria, Saoedi-Arabie, Afghanistan, Syrie, Irak en al die andere Islamitische landen. Dit is des te opmerkelijker omdat vrouwen met politieke macht in Israel wereldwijd door het Wereld Economisch Forum op de 57`plaats is gezet van de 137 landen, met Amerika op plaats 54, Saoedi-Arabie op plaats 117. In de knesset zitten 27 vrouwen van de 120 leden. Gezien de status van vrouwen in islamitische landen en hun gebrek aan rechten naast de duidelijke rechten van vrouwen in Israel, (ook in minderheidsgroepen) met toegang tot al het onderwijs, is het meest waarschijnlijke, dat Palestijnse vrouwen voornamelijk onder eigen regime gebukt gaan. Maar dat past niet in de framing van de UNHCR en dus krijgt Israel de schuld.

 

MS

 

 

 

 

 

 

donderdag 19 maart 2015

Palestijnen geven verschillende boodschappen af.

Hoe reageren Palestijnen op de uitslag van de verkiezingen in Israel.

 

Al voor de verkiezingen gaven Palestijnen hun visie over een nieuwe Israelische regering, zoals velen buiten Israel dit deden. Voor de Palestijnen is het belang duidelijk. Hun toekomst is direct verbonden met wat er in Israel gebeurt op politiek terrein. Nu de verkiezingen achter de rug zijn zie je van Palestijnse kant zowel hoop op een nieuw vredesproces als vaststellen dat vrede onmogelijk is geworden.

Zo heeft de PA gezegd te hopen dat de uitslag de internationale gemeenschap stimuleert het vredesproces nieuw leven in te blazen. En dat het dan om een serieus en effectieve poging zal gaan. Dat proces moet als basis hebben het Arabische vredesvoorstel van 2002, dat inhield een stop op bouw van nederzettingen, een onafhankelijke Palestijnse staat op grond van de grenzen van voor 1967 en met de hoofdstad Oost jeruzalem. De palestijnen zullen daartoe hun politieke en diplomatieke mogelijkheden inzetten. Tot zover prima, maar dan volgt het addertje, want ze zullen de wereld  tonen welke geweldplegingen Israel tegen het Palestijnse volk heeft gebruikt en tegen hun land en heilige plaatsen. Er wordt dus gewoon op dezelfde manier verder gegaan als in het recente verleden met een oproep tot religieuze meningsverschillen (want dit kan alleen maar om de tempelberg gaan in Jeruzalem, waar ook de klaagmuur onderdeel van is), die het conflict in een andere dimensie kan brengen, waarbij de tegenstellingen tussen moslims en anders gelovigen in het centrum komen te staan en er sprake is van een jihadstrijd. Bovendien willen ze de gang naar het ICC zo mogelijk versnellen. Geen nieuws dus van het Palestijnse front. Geen enkele poging tot toenadering al weten ze het aardig te brengen als vredesproces.

Het merkwaardige is dat het wel lijkt te werken, want bij een verkiezingsbijeenkomst van het CIDI met verschillende buitenlandwoordvoerders van politieke partijen gebeurde het volgende. Op de vraag aan de politici wat er nodig was om het vredesproces vlot te trekken, wisten ze allemaal wat Israel zou moeten doen en welke concessies van Israel nodig waren, maar over enige concessie of voorwaarde van Palestijnse kant werd niet gesproken. Daarop aangesproken wisten ze niet verder te komen dan dat Hamas en Fatah echt een eenheid moesten vormen. Verder niets, ook niet na aandringen. Dit geeft precies aan wat er mis is aan de beeldvorming en dat er duidelijk sprake is van framing, ook in de Nederlandse politiek. Alleen aan Israel worden eisen gesteld en ja, de veiligheid van Israel wordt wel genoemd, maar zonder duidelijk aan te geven hoe dat vorm moet krijgen. Van de Palestijnen wordt niets gevraagd en eigenlijk kunnen ze geen kwaad doen, maar hebben ze alleen maar rechten.

Het is te hopen dat er toch een proces op gang komt om te komen tot twee soevereine staten al staat Bibi duidelijk niet te trappelen en heeft Erekat het nu over de show van Bibi,waarvan het succes gestoeld is op nederzettingen, racisme, apartheid, ontkenning van fundamentele mensenrechten van de Palestijnen.

 

MS

 

 

 

 

 

woensdag 18 maart 2015

resultaat verkiezingen

Deze uitslag werd niet verwacht.

 

Na een nacht, die begon met een uitslag van 27 zetels voor Netanyahoe en 27 zetels voor Herzog, wat al opmerkelijk en niet verwacht was, werd Israel wakker met een veel grotere overwinning van Netanyahoe. Hij kreeg 30 zetels en Herzog 24. Daarmee heeft Netanyahoe ruim gewonnen. Zoals verwacht heeft dat de nodige reacties wereldwijd opgeleverd. Zeker van de mensen die dachten, of beter hoopten, van Netanyahoe af te zijn. Duidelijk is dat het thema veiligheid breed leeft in Israel en met buren als Hamas, Hezbolla, Syrie, IS en Iran niet zo ver weg, is dat zeer begrijpelijk. Toch is het te hopen dat Netanyahoe ook iets aan binnenlandse problemen gaat doen. De nood onder Israeliers, die geen huizen kunnen betalen, is hoog. Ook zal hij, ondanks zijn stoere taal, toch iets aan de problemen met de Palestijnen moeten doen, want als Netanyahoe niets doet, gaat Abbas gewoon door totdat hij erkenning van zijn staat via de VN buiten Israel om krijgt. Dat is gevaarlijk, want er is dan geen vrede.

Het volk heeft gisteren gesproken en nu is  de beurt  aan de president, Rivlin, die al meteen gisteravond aangaf te gaan voor een regering van nationale eenheid. Maar de leiders van de grootste fracties zullen aandringen op hun eigen pogingen zonder de ander te gaan regeren. Een sleutelrol speelt Koelanoe met 10 zetels. Koelanoe is een middenpartij, maar als koelanoe voor Netanyahoe kiest zal een rechtse regering een feit zijn. Het meest waarschijnlijke is dat Netanyahoe een  coalitie en een regering zal samenstellen.

Hieronder de grafiek van de uitslag en daaronder de leden in het parlement van Likoed (waarop nummer 30 nog ontbreekt) en de zionistische Bond.

 

 

https://twitter.com/haaretzcom/status/578102814309683202

 

Herzog admits defeat as Likud completes stunning victory >> http://htz.li/1Xl  pic.twitter.com/Rnv7kwS6xk

 

 

 

 

http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-4638218,00.html

 

 

The Likud list has grown dramatically, while more than half of the Yesh Atid delegation has lost their position in the Israeli parliament.

 


Likud list

 


Zionist Union list



MS

dinsdag 17 maart 2015

verkiezingen Israel

Vandaag stemt Israel

 

 

Vandaag kunnen 5,8 miljoen mensen in Israel stemmen tussen 6 uur ` smorgens en 9 uur `savonds. De keus is ruim, namelijk 25 partijen, verdeeld over orthodox en seculier en elk weer in progressief of behoudend of conservatief of nationalistisch, links en rechts en midden-partijen en ook een verenigde Arabische partij. Niet al die 25 partijen komen in het parlement, dat hangt af van het aantal stemmen dat ze krijgen vandaag.

De partij van Netanyahoe staat aan de rechter kant. Netanyahoe zegt te staan voor veiligheid, veiligheid, veiligheid. Hij is dan ook zeer fel op Iran en zijn mogelijkheid tot ontwikkeling van een atoombom. Zijn grootste uitdager is Herzog,van de linkse partij Arbeid (haawoda), die samen met oud-minister Livni van de middenpartij Beweging (hatnua) een nieuwe partij heeft gevormd: het Zionistische blok. Zij schenken meer aandacht aan de economie en aan de sociale omstandigheden voor de burgers in Israel, waar onder andere huisvesting buitengewoon duur is en koopwonoingen bijna niet op te brengen zijn. Ook over de onderhandelingen met de PA en de gedragingen ten opzichte van de Palestijnen hebben zij andere ideeen dan Netanyahoe.

Maar wie er uiteindelijk gaat regeren is weer een volgende stap, want er zal een coalitie gevormd moeten worden en dat pokerspel komt na de verkiezingen. Weliswaar staat Herzog in de peilingen op winst, maar zelfs als hij wint wil dat niet zeggen dat hij de volgende premier wordt. Een belangrijke factor lijken dit jaar de Arabieren te worden doordat ze zich voor het eerst verenigd hebben in de Arabische partij en 15% van de kiesgerechtenden is Arabier, wat 10 zetels zou kunnen betekenen als ze allemaal gaan stemmen.

Aan de hand van de uitslagen wijst de president een formateur aan die 45 dagen de kans krijgt een coalitie en dan een kabinet samen te stellen. Het is spannend, want Israel lijkt Netanyahoe moe te zijn, maar kan zelfs bij verlies van Netanyahoe toch weer wakker worden met Netanyahoe als premier als Herzog, (mocht hij winnen,) geen meerderheidscoalitie kan smeden.

 

MS

 

 

 

 

 

 

maandag 16 maart 2015

De toestand aan de grens met Gaza 6 maanden na de oorlog

Hamas zegt alles herbouwd te hebben aan vechtcapaciteit.

 

Het blijft natuurlijk wrang een kop als hierboven: alles herbouwd in Gaza. Want er is niets herbouwd voor de inwoners van Gaza. Geen huizen, geen infrastructuur, scholen, ziekenhuizen etc. Sterker nog: er is geen geld voor, want van de donorgelden is maar een deel aangekomen en daarvan heeft Abbas weer de helft zelf gehouden. Qatar gaat nu voor een miljard huizen bouwen in Gaza, maar Hamas heeft heel andere prioriteiten. Hamas is klaar met de herbouw:  Izz ad-Din al-Qassam Brigade maakte zaterdag bekend dat veel van hun bases aan de grens met Israel volledig herbouwd zijn. Het gaat om Al-Yarmouk trainingsplaatsen die ten oosten van Shujaiyya vlak bij Gazastad liggen en om plaatsen naast de plaats waar vroeger, voor de terugtrekking van Israel uit Gaza, de Israelische nederzetting Nisamit lag. Sterker nog, aan de grens met Netiv HaAzara, de grensplaats in Israel, worden nieuwe bases gebouwd die daar niet eerder waren. Er is dus al sprake van uitbreiding van bases. Hamas is niet bang, zegt het, voor een nieuwe confrontatie met de IDF. Al meteen na het staken van de vuren was Hamas aan deze herbouw begonnen.

Niet duidelijk is hoe dit zich verhoudt tot de berichten van een tijdelijk bestand, hudna, van Hamas met Israel. Er zou een bestand van minstens 5 jaar komen met een (gedeeltelijke) ophef van de blokkade van Gaza. Wit cement mag intussen Gaza al weer in. En Israel weet dat het ook voor tunnelbouw wordt gebruikt! Geen van de partijen geeft echt opening van zaken, maar de feitelijke doorvoer naar Gaza is wel duidelijk. Het kan zijn dat de verkiezingen van morgen in Israel hun stempel drukken op wat de partijen nu kwijt willen.

Toch is het opmerkelijk dat al die mensen, die zo vreselijk bezorgd om Gaza zijn, wat ook terecht is, de juiste oorzaak van hun zorgen niet melden: Dat Hamas maar met een ding bezig is: herbouw van oorlogscapaciteit ten koste van de herbouw van Gaza zelf. Of men is stekeblind, of men verkiest om stekeblind te zijn. Dat laatste is nog zorgelijker, want dat betekent dat je nooit weet hoe je de zogenaamde feiten van die bepaalde mensen moet beoordelen. Vaak betreft het hier NGO`s en mensenrechten organisaties, die kennelijk dubbele agenda`s hebben. Gevolg is, dat allerlei landen wel ruchtbaarheid geven aan die zorgen van NGO`s en compagnons, maar toch niet de hand in eigen beurs steken voor hulp. Die landen laten zich heel hypocriet uit met zorg over de toestand zoals ze die voorgeschoteld krijgen, maar zeggen niet te geven, omdat ze voor een nieuwe oorlog vrezen waarbij weer alles in puin gaat. Maar ze zeggen niet hoe het kan dat er niets herbouwd wordt in Gaza, maar er kennelijk wel geld is voor herstel van oorlogscapaciteit. Traditiegetrouw geven ze Israel van een aankomend treffen nu al de schuld, maar, zoals gezegd, stelt niemand de vraag hoe Hamas aan zoveel (nieuwe) raketten en volledige bases komt. Een failliet Hamas kan geen raketten of ander oorlogstuig bezitten en kan dus niet provoceren.

 

MS