donderdag 30 april 2015

Carter genegeerd

Carter waarschijnlijk onverrichter zake weer naar huis

 

Jimmy Carter, de voormalige president van Amerika, is het meest bekend van de Nobel-prijs die hij in 2002 kreeg voor zijn inzet voor vrede, mensenrechten en internationale ontwikkeling. In 1978 sloten Egypte en Israel via de Camp David Akkoorden vrede met elkaar onder (bege)leiding van Carter. En Carter bleef geinteresseerd in de ontwikkelingen in het Midden Oosten en met name hoe de soevereiniteit van Israel en de veiligheid van Israel gewaarborgd konden worden in een permanente vrede met de Palestijnen. Daarbij werd Carter steeds kritischer en geregeld kon je je afvragen of hij niet ook heel naief in dit vraagstuk stond en of hij de aard van het Midden Oosten wel echt begreep en niet te veel van zijn eigen westerse, democratische uitgangspunten uitging. Het hele denken in religieuze haat, clanpolitiek, eerwraak etc is hem waarschijnlijk vreemd.

In zijn opinie gaat hij nu zo ver dat hij Hamas als een legitieme politieke deelnemer wil aanmerken. Dat hij daarmee de officiele Amerikaanse visie en de visie van het Kwartet opzij zet mag verbazen. Amerika vindt Hamas een terreurorganisatie en het is bij wet verboden een terreurorganisatie in enigerlei zin te steunen. Het Kwartet (Rusland, Amerika, de EU en de VN) hebben aan erkenning van Hamas als onderhandelingspartner de volgende eisen gesteld: Hamas moet geweld, terreur afzwere; Hamas moet Israel erkennen; en Hamas moet de in het verleden gesloten verdragen tussen Israel en de PA erkennen. Geen van deze voorwaarden is door Hamas overgenomen!

Carter heeft zich ook over de laatste Gaza-oorlog uitgelaten en opvallend is dat hij ook daar nogal eenzijdig over oordeelt. Hij stelt dat Israel geen reden had Gaza aan te vallen, maar vergeet gemakshalve dat voor de aanvang van de oorlog Hamas met de dag meer raketten op Israel afschoot. Stel je voor dat Mexico raketten dagelijks in honderden gaat afvuren op Amerika. Vindt Carter dat ook te negeren? Bovendien had Netanjahoe de Gazanen aangekondigd niets te zullen doen als ze ophielden die raketten af te schieten (zacht te reageren op zacht) en hard op te zullen treden als Hamas door zou gaan, wat Hamas met iedere dag meer raketten deed. Maar Carter gaat verder, naast zijn eenzijdige kritiek op Israel prijst hij Hamas vanwege het feit dat het een eenheidsregering met Fatah aanging verleden jaar april. Dat er daarna alleen maar meer strijd onderling bij de Palestijnen ontstond vergeet hij even. Abbas durft Gaza niet in, Abbas houdt gelden voor Gaza`s opbouw voor een deel zelf, er vinden aanslagen op Fatahgebouwen in Gaza plaats en de onderlinge vrede drijft steeds verder weg.

Carter kwam nu naar het Midden Oosten om zowel met Israel als de PA als met Hamas te praten. Maar in Israel waren zowel de president Rivlin als Netanjahoe niet bereid om Carter te ontvangen vanwege zijn anti-Israel agenda. Ook Hamas heeft de ontmoeting met Carter nu afgezegd. Daarvoor werd geen reden opgegeven. Niet bekend is of hij de Westbank bezocht of zal bezoeken nu zijn doel: verdere verzoening tussen Fatah en Hamas, er niet meer in zit.

 

MS

 

woensdag 29 april 2015

Een fanatieke Israel-hater

Roger Waters en BDS

 

BDS (boycott, divestment, sanctions) heeft felle aanhangers, echte Israelhaters. Roger Waters, een beruchte en fanatieke Israel-hater, zal geen gelegenheid onbenut laten om artiesten te intimideren en te overtuigen hun optreden in Israel af te zeggen onder het motto dat Israel zich dan uit de Palestijnse gebieden terug zal trekken en er een prachtige vrede zal opbloeien tussen Israel en de Palestijnen. Opmerkelijk is wel dat daarvoor geen enkele eis aan de Palestijnen wordt gesteld en Israel volledig geisoleerd en gedelegitimeerd moet worden. Vreedzame actie noemt Waters dit en het echte doel is vernietiging van Israel, wat reuze vreedzaam is. Waters gaat nog verder en doet ook antisemitische uitspraken. De grens tussen antizionisme en antisemitisme is dun en Waters overschreidt die. Zo vertelde hij in de zomer van 2014 dat Hollywood onder controle van Joden staat en dat daarom mensen te bang zijn om zijn BDSbeweging te steunen. Ook leugens worden niet geschuwd bij het doel Israel in een kwaad daglicht te stellen. Diezelfde Waters vertelt de volgende leugen...Hij beweert dat de Apartheid van Israel blijkt uit het feit dat Israelisch Joodse studenten jaarlijks $1.110 krijgen tegen niet Joodse studenten die $191 krijgen. Wat grote flauwekul is en gewoon een leugen uit de doos van Waters.

Roger Waters was lid van de band Pink Floyd en daardoor een beroemdheid. In 2006 trad hij nog zelf op in Israel, maar daarna is hij de situatie van Israel en de Palestijnen eens goed gaan bestuderen en nu is hij overtuigd Israelhater. Hij meent alle artiesten die in Israel gaan optreden agressief te moeten ontmoedigen dit te gaan doen. Sommigen laten zich inderdaad intimideren door Waters, maar anderen gaan gewoon toch naar Israel.

Op 2 mei staat in Tel Aviv een optreden gepland van Robbie Williams. Robbie Williams is ambassadeur van Unicef. Dat laatste inspireerde Waters Robbie Williams aan te wrijven dat zijn optreden een goedkeuring in zou houden van de dood van 500 kinderen tijdens de laatste Gazaoorlog. Williams zou hypocriet zijn als Britse Unicef ambassadeur die kinderen in nood ondersteunt. Dus moet Williams , als hij toch gaat optreden, maar afstand doen van zijn ambassadeurschap volgens Waters. De kans is klein dat Waters Williams voldoende geintimideerd heeft, want onlangs nog verklaarde Williams dat hij van zijn aanstaande toernee het meest uitkeek naar zijn optreden in Tel Aviv.

 

MS

dinsdag 28 april 2015

The Lancet gaat weer de fout in

De BDS-missie van The Lancet.

The Lancet is een medisch tijdschrift dat, normaal gesproken, hoogwaardige medische artikelen publiceert. In de redactie zit echter een figuur Dr Richard Horton die geobsedeerd is door haat voor Israel. Ook buiten de Lancet publiceert Horton BDS-artikelen tegen Israel in andere media. En zo publiceert dit medische tijdschrift van tijd tot tijd volslagen politiek getinte artikelen, die een tijdschrift als The Lancet onwaardig zijn. Niet alleen zijn die artikelen politiek, ze zijn anti-Israel en vol ongenuanceerde beweringen en onjuistheden. Het is een duidelijke BDS-uiting van particulieren via een tijdschrift dat hiermee zijn goede naam op het spel zet.

Ieder jaar publiceert het tijdschrift artikelen over de Palestijnse gezondheidszorg. Iets wat zeker in een medisch tijdschrift thuishoort. Maar ieder jaar monden die artikelen uit in Israel-haat door valse beschuldigingen en halve waarheden. Horton ontkent het terroristische karakter van Hamas, durft te beweren dat Gaza nooit oproept tot aanvallen op Israel en heeft nog nooit een raket op Israel gezien, hij schrijft over een totale blokkade van Gaza zonder ook Egyptische blokkade te noemen, vergeet alle patienten uit Gaza die in Israel medische hulp vonden etc.

Ook nu weer publiceert de Lancet zijn gebruikelijke BDS-politiek voor internationale maatregelen tegen Israel in plaats van medisch nieuws. Zo pleit Majdi Ashour, die een bekend BDS-aanhanger is, in The Lancet om een petitie te tekenen die gaat over de strijd tegen apartheid in Gaza al vanaf 1948 en ethnische suprematie van Israel. Hij vergeet even dat Gaza in 1948 in Egyptische handen kwam, maar nu kan hij dus schrijven dat deze misdaad al vanaf het begin van Israel tegen Gaza werd bedreven. Daarnaast mag Aed Yaghi, de president van de Palestinian Medical Relief Society (PMRS) Israel aanklagen voor het schenden van mensen rechten via collectieve bestraffing met niet-conventionele wapens tegen burgers. Nu heeft de VN al veel onderzocht, maar van dit laatste is nog nooit gewag gemaakt.

Er kan nog veel meer over de artikelen in de Lancet geschreven worden waarbij blijkt dat het niet om medische nieuws, maar om Israel-bashing gaat, waarbij allerlei figuren die berucht zijn vanwege hun gekleurde of onjuiste informatie, aan het woord komen. Er wordt wel tegen geprotesteerd, maar het blijft verbazen dat veel artsen dit tijdschrift blijven lezen. Want je kunt je afvragen hoe andere, wel medische artikelen, in dit tijdschrift terecht komen en of de informatie wel klopt als zo duidelijk de hand wordt gelicht met de waarheid in veel artikelen. Of gaat het alleen om deze politieke artikelen? Alleen daarom zouden artsen de Lancet moeten boycotten, omdat ze het tijdschrift hebben voor medische informatie en alleen daarvoor.

Inmiddels worden de protesten tegen met name Horton luider. Professor Sir Mark Pepys van University College London, heeft 396 professoren wereldwijd zo ver gekregen dat ze een klacht hebben ingediend bij de directie van Reed Elsevier, die de Lancet uitgeeft. Zij eisen excuus voor de laatste artikelen met Israel-bashing en voorkomen van verder misbruik van de Lancet. Zij dreigen met een academische boycot van Reed Elsevier ( die geeft meer dan 2000(!) wetenschappelijke tijdschriften uit) als Elsevier niet aan hun eisen tegemoet komt. Geen van deze professoren is verplicht om artikelen in te sturen of reviews van artikelen voor publicatie te schrijven in de tijdschriften van Reed Elsevier of adviezen uit te brengen. Verder hebben 150 artsen een website opgezet om dit protest te ondersteunen: concernedacademics.org.

 

MS

donderdag 23 april 2015

Jomhaatsmaoet

Israel: mazaltov!

Bron: Blog Israël in de media

Vandaag is Israel jarig. Zevenenzestig jaar geworden. Een dikke felicitatie waard. Want 67 lijkt veel, maar is natuurlijk zeer jong voor een land. En wat voor een land! Er is heel veel opgebouwd, cultuur heeft een ereplaats, wetenschap staat op het hoogste niveau in de wereld met al veel nobelprijzen voor Israelische wetenschappers, medische voorzieningen zijn goed, de economie bloeit en heeft, in tegenstelling tot Europa, Amerika en Japan, geen last gehad van de crisis.

Is het dan enkel een succesverhaal? Neen, natuurlijk moet er nog veel verbeterd worden, is er ongelijke verdeling van goederen en geld, is er misdaad. Ook discriminatie is er in Israel, zoals in vrijwel alle landen in de wereld. Maar gelukkig is er een open oog voor misstanden, zoals eerder deze maand bleek, toen een discriminerende wet over landonteigening werd aangepast. Die beweging is nog lang niet klaar, maar zo lang er oog voor is, er in vrijheid over geschreven en gesproken kan worden, zullen verbeteringen blijven komen.

De democratie Israel werkt prima met vrije verkiezingen, vrije rechtspraak,  verschillende (veel) politieke partijen en persvrijheid die zo ver gaat dat er bepaald kritische kranten zijn, die veel gelezen worden, niet in de laatste plaats in het buitenland. Onderwijs en medische voorzieningen zijn er voor alle burgers. De politiek staat open voor alle partijen. Ook voor Israel-kritische partijen. Een enorme uitzondering in het Midden Oosten, waar machthebbers het vrijwel alleen voor het zeggen hebben en tegengeluiden gesmoord en bestraft worden, internet geregeld wordt afgesloten en gecensureerd net als de pers en de media. Alleen al vanwege het feit dat er over alles geschreven en gesproken kan worden, waar in de omringende landen dit volslagen onmogelijk is, maakt dat het lijkt of er in Israel veel mis is, terwijl de misstanden in de buurlanden gewoon niet naar buiten komen.

Maar er is iets geks met de verslaggeving over Israel en zijn buren. Waar de pers buitengewoon kritisch is ten opzichte van Israel, tot in het absurde toe, negeert diezelfde pers meestal de misstanden, als die al bekend zijn, bij Israels buren. Tegenover de Palestijnen heeft de internationale pers zichzelf grote censuur opgelegd en daardoor kan de PA doorgaan voor een democratische staat in wording. Genegeerd wordt dat er al jaren lang geen verkiezingen zijn geweest, de pers aan banden ligt en journalisten opgepakt worden, er openlijk opgehitst wordt en gedreigd met intifada (PA) of zelfs met oorlog, zoals Hamas blijft doen. De onderlinge oorlog bij de Palestijnen tussen Fatah en Hamas, maar ook tussen clans onderling, wordt door de buitenwereld liefdevol onder het tapijt geschoven. Dat blijkt iedere keer als het over vredesonderhandelingen moet gaan en niemand deze enorme hindernis duidelijk benoemt.

Ook kun je niet heen om het feit dat er in de wereld vaak sprake is van een obsessie met Israel. Talloze officiele organisaties als de VN de UNHCR, NGO`s en heel veel particulieren blijven Israel uitzonderen, meten ten aanzien van Israel met twee maten, nemen het land dingen kwalijk die in hun eigen land verdoezeld worden. Men is niet te beroerd de geschiedenis te verdraaien om Israel maar in een kwaad daglicht te stellen. Bedenkelijk is dat aan universiteiten hele bewegingen hiermee bezig zijn. Alsof de universiteit daarvoor de plaats zou zijn, zeker in het licht van evenwichtigheid en wetenschap!

Het is feest vandaag, want Israel is jarig. Wij wensen Israel heel veel geluk, veiligheid, verstandig bestuur en vooral vreedzaam samenleven toe tot in lengte van jaren.

 

MS

 

jomhaatsmaoet

Israel: mazaltov!

 

Vandaag is Israel jarig. Zevenenzestig jaar geworden. Een dikke felicitatie waard. Want 67 lijkt veel, maar is natuurlijk zeer jong voor een land. En wat voor een land! Er is heel veel opgebouwd, cultuur heeft een ereplaats, wetenschap staat op het hoogste niveau in de wereld met al veel nobelprijzen voor Israelische wetenschappers, medische voorzieningen zijn goed, de economie bloeit en heeft, in tegenstelling tot Europa, Amerika en Japan, geen last gehad van de crisis.

Is het dan enkel een succesverhaal? Neen, natuurlijk moet er nog veel verbeterd worden, is er ongelijke verdeling van goederen en geld, is er misdaad. Ook discriminatie is er in Israel, zoals in vrijwel alle landen in de wereld. Maar gelukkig is er een open oog voor misstanden, zoals eerder deze maand bleek, toen een discriminerende wet over landonteigening werd aangepast. Die beweging is nog lang niet klaar, maar zo lang er oog voor is, er in vrijheid over geschreven en gesproken kan worden, zullen verbeteringen blijven komen.

De democratie Israel werkt prima met vrije verkiezingen, vrije rechtspraak,  verschillende (veel) politieke partijen en persvrijheid die zo ver gaat dat er bepaald kritische kranten zijn, die veel gelezen worden, niet in de laatste plaats in het buitenland. Onderwijs en medische voorzieningen zijn er voor alle burgers. De politiek staat open voor alle partijen. Ook voor Israel-kritische partijen. Een enorme uitzondering in het Midden Oosten, waar machthebbers het vrijwel alleen voor het zeggen hebben en tegengeluiden gesmoord en bestraft worden, internet geregeld wordt afgesloten en gecensureerd net als de pers en de media. Alleen al vanwege het feit dat er over alles geschreven en gesproken kan worden, waar in de omringende landen dit volslagen onmogelijk is, maakt dat het lijkt of er in Israel veel mis is, terwijl de misstanden in de buurlanden gewoon niet naar buiten komen.

Maar er is iets geks met de verslaggeving over Israel en zijn buren. Waar de pers buitengewoon kritisch is ten opzichte van Israel, tot in het absurde toe, negeert diezelfde pers meestal de misstanden, als die al bekend zijn, bij Israels buren. Tegenover de Palestijnen heeft de internationale pers zichzelf grote censuur opgelegd en daardoor kan de PA doorgaan voor een democratische staat in wording. Genegeerd wordt dat er al jaren lang geen verkiezingen zijn geweest, de pers aan banden ligt en journalisten opgepakt worden, er openlijk opgehitst wordt en gedreigd met intifada (PA) of zelfs met oorlog, zoals Hamas blijft doen. De onderlinge oorlog bij de Palestijnen tussen Fatah en Hamas, maar ook tussen clans onderling, wordt door de buitenwereld liefdevol onder het tapijt geschoven. Dat blijkt iedere keer als het over vredesonderhandelingen moet gaan en niemand deze enorme hindernis duidelijk benoemt.

Ook kun je niet heen om het feit dat er in de wereld vaak sprake is van een obsessie met Israel. Talloze officiele organisaties als de VN de UNHCR, NGO`s en heel veel particulieren blijven Israel uitzonderen, meten ten aanzien van Israel met twee maten, nemen het land dingen kwalijk die in hun eigen land verdoezeld worden. Men is niet te beroerd de geschiedenis te verdraaien om Israel maar in een kwaad daglicht te stellen. Bedenkelijk is dat aan universiteiten hele bewegingen hiermee bezig zijn. Alsof de universiteit daarvoor de plaats zou zijn, zeker in het licht van evenwichtigheid en wetenschap!

Het is feest vandaag, want Israel is jarig. Wij wensen Israel heel veel geluk, veiligheid, verstandig bestuur en vooral vreedzaam samenleven toe tot in lengte van jaren.

 

MS

woensdag 22 april 2015

Amnesty zondert Joden uit

Amnesty raakt goede naam kwijt

 

Over Amnesty kun je blijven schrijven. Zowel Amnesty International, Amnesty Nederland als Amnesty UK. Amnesty is anti-Israel, pro-Palestijns en zoals nu blijkt: pro-moslim en onverschillig tot anti-joods. Dat is nogal wat om vast te stellen, maar helaas blijkt keer op keer dat Amnesty , waar het Israel betreft, onmiddellijk klaar staat met beschuldigingen enkel op grond van Palestijnse verklaringen. Je moet dan denken aan verklaringen over oorlogsmisdaden door Israel begaan, waarbij ze hun eigen wetenschappelijke onderzoek door Donatella Rovera diep in de la hebben geduwd. Anders hadden ze geweten dat hun conclusies voorbarig en ongegrond waren. Zij (Donatella) schrijft bij haar wetenschappelijke onderzoek voor Amnesty International(!):over Palestijnse getuigenissen uit de Gazastrook:

 “In Gaza kreeg ik onvolledige of onjuiste informatie van familieleden van burgers die per ongeluk waren gedood door ‘bedrijfsongevallen’ met explosies, of door raketten die door Palestijnse gewapende groepen naar Israel waren afgeschoten maar slecht functioneerden, en over burgers die waren gedood door Israelische aanvallen op nabijgelegen stellingen van Palestijnse gewapende groepen. Geconfronteerd met ander bewijsmateriaal dat langs andere weg was verkregen, zeiden sommigen dat zij bang waren voor wraakoefeningen door de gewapende groepen.”

Ook schreef ze dat getuigen vaak verkeerde richtingen van geluid aangaven en zo dachten dat vuur of raketten van een andere kant waren gekomen dan in werkelijkheid gebeurde. Maar niet alleen hier gaat Amnesty herhaaldelijk de fout in. Ook bij het uitbrengen van waterrapporten meldden ze eenzijdig de Palestijnse visie. Officiele Israelische rapporten worden nooit meegenomen. Amnesty Nederland presteerde het, toen WAAR kritiek gaf, omdat Amnesty de Oslo-Akkoorden negeerde, te verklaren, dat Amnesty de Akkoorden niet erkende omdat ze in hun ogen eenzijdig waren. Je moet maar durven om een akkoord volgens internationaal recht zelf buiten werking te verklaren als NGO. Amnesty kan niet bepalen welk internationaal recht geldt of niet geldt. Overigens beantwoordt Amnesty Nederland sindsdien geen brieven meer. Waarschijnlijk zijn de goede tegenargumenten van Amnesty tegen de klachten van WAAR op.

Nu naar het anti-joodse karakter van Amnesty UK. Van alle moties in zijn jaarlijkse vergadering over mensen rechten heeft Amnesty UK het gepresteerd een (1) enkele motie af te stemmen en wel over bestrijding van toenemend antisemitisme in Groot Brittannie. Zoals in heel Europa neemt het antisemitisme ook in Engeland onrustbarend toe. Het aantal incidenten verdubbelde ook daar. Dat kan Amnesty niet ontkennen, maar ze hebben een prettige oplossing gevonden om hun weigering hieraan iets te doen te verklaren. Amnesty verklaart geen single focus te accepteren. Mooi gevonden, maar gelogen. Amnesty veroordeelt  en vecht tegen discriminatie van alle ethnische en religieuze groepen waaronder de single focus in 2012:  discriminatie tegen moslims in Europa. En ja, moslims zijn geen joden, dus discriminatie tegen moslims moet je bestrijden, maar discriminatie tegen Joden????  Who cares? Niet Amnesty.

 

MS

 

dinsdag 21 april 2015

Wie maakt zich druk om deze Palestijnen?

Toestand in Yarmouk blijft slecht

 

Een buitenwijk van Damascus heet Yarmouk. Ooit ontstond deze wijk door de instroom in 1957 van Palestijnse vluchtelingen die rond de onafhankelijkheidsoorlog 1947-48 weg vluchtten van hun woonplaatsen in het Britse Mandaat Palestina. Zij waren opgestookt door de Arabische landen met de belofte terug te kunnen naar hun huizen als de Joden verdreven waren. Maar de Joden wonnen die oorlog. Anderen gingen zelf weg uit angst voor de Joodse troepen en weer anderen werden verdreven door de Joodse troepen. Samen woonden zij vanaf 1957 in Yarmouk. Zij integreerden goed en oefenden ook allerlei beroepen uit, in tegenstelling tot bij voorbeeld de Palestijnen in Libanon, die nog steeds beperkt zijn in het uitoefenen van beroepen en geen staatsburger zijn geworden. De bewoners van Yarmouk zijn gewoon burgers van Syrie en Yarmouk is al tijden een buitenwijk van Damascus. Toch vallen deze mensen, die eigenlijk al lang geen vluchteling meer zijn, nog steeds onder UNRWA, de vluchtelingen organisatie van de VN uitsluitend voor Palestijnen. Dat is natuurlijk een vreemde zaak. De vluchtelingen in Israel uit de Arabische landen hebben zich nooit door de VN beschermd gezien, maar kennelijk kun je als je een Palestijnse oorsprong hebt onbeperkt op UNRWA blijven rekenen. Als je zoiets wereldwijd zou toepassen: iedereen die elders moest gaan wonen inclusief hun afstammelingen blijft permanent de vluchtelingenstatus houden, dan zou het grootste deel van de wereldbevolking vluchteling zijn. Het lijkt mij dat er zonder die flauwekul echte vluchtelingen genoeg op de wereld over blijven om je voor in te zetten.

Maar nu is Yarmouk toch in heel grote problemen gekomen. IS heeft het kamp onlangs veroverd en er op de bekende IS-manier huis gehouden. Assad beschouwt Yarmouk als zijn buitenwijk van Damascus en bezette de wijk in 2013 en bond in april 2015 de strijd aan met IS in Yarmouk. Ook de PA deed wat halfslachtige pogingen deze Palestijnen bij te staan, maar angst voor het lot van andere Palestijnse kampen weerhield de PA van al te veel actie. Nu is IS teruggedrongen (of misschien heeft het zich gewoon teruggetrokken!) en is hun plaats ingenomen door Al-Nusra, een aan Al Qaida gelieerde organisatie. Dat zijn ook geen prettige mensen. De Palestijnen blijven dus midden in het strijdtoneel tussen Assad en Al-Nusra zitten.

Ban Ki-moon spreekt al over een massamoord en het hoofd van UNRWA Pierre Krahenbuhl bezocht onlangs het gebied om de toegang tot Yarmouk veilig te stellen. Hij heeft vastgesteld dat de bewoners ernstig lijden. Over de militaire handelingen heeft hij niets willen vertellen. Hij stelde vast dat er zeker 30 miljoen dollar nodig is voor voorzieningen in Yarmouk.

Deze zaak leert ons een aantal zaken:

1 De UNRWA blijft Palestijnen in de vluchtelingenstatus houden als dat niet meer hoeft, dus lost het vluchtelingenprobleem zeker niet op.

2 UNRWA kan kennelijk zelfstandig geen hulp bieden als het echt moeilijk wordt door vijandigheden ondanks een zeer ruim budget.

3 Palestijnen worden gewone hulpzoekers als ze niet met Israel te maken hebben.

4 Zogenaamde Palestijnen-knuffelaars ontfermen zich alleen om Palestijnen als Israel betrokken is.

5 Demonstraties, kamervragen, boycotacties, you name it, hebben niets met Palestijnen op zich te maken, maar kennelijk alles met Israel. Er is voor deze Palestijnen geen enkele demonstratie geweest, geen enkele ingezonden verontwaardigde brief in de krant, geen enkele bezorgde kamervraag door linkse partijen.

6 Misschien heeft antizionisme meer met antisemitisme te maken dan men in het algemeen bereid is toe te geven, want dit gebrek aan medeleven spreekt boekdelen.

 

MS

 

.

 

maandag 20 april 2015

Wanbeheer van de PA en stammenstrijd staan een democratische staat in de weg

De Palestijnse Autoriteit heeft vele problemen.

 

Zoals uitgelegd hier, dat clans in de PA bepalen naar wie geluisterd wordt, blijkt dit maar een deel van de problemen van de PA. Natuurlijk probeert Abbas de aandacht van de wereld af te leiden van zijn talloze problemen door Israel te achtervolgen met dreigementen zoals een aanklacht bij het ICC in Den Haag. Dit is een oud principe in de Arabische wereld: als je interne problemen hebt beschuldig je Israel van iets. Goede kans dat de andere moslimlanden je onmiddellijk volgen en met een beetje geluk loopt ook de rest van de wereld aan je handje mee. Zeker waar het de Palestijnen betreft lukt dit feilloos. Toch zou het verstandig zijn als de wereld eens goed naar de problemen van Abbas keek. Dat zou veel doelloos hameren op een zelstandige DEMOCRATISCHE Palestijnse staat enkel door erkenning voorkomen en het tot stand brengen van zo`n democratische staat door handelend op te treden dichterbij brengen. Door blind te zijn voor de bestaande problemen in de PA en Gaza heb je kans dat dezelfde fouten gemaakt worden als in al die Arabische landen die of binnen getrokken werden of die zelf een revolutie gestart zijn zonder echte begeleiding te krijgen, wat uiteindelijk leidt tot chaos en strijd. Het gebrek aan ervaring met democratie en het voorop stellen van religieuze verschillen zorgen nu in talloze moslimlanden  voor moeilijk te besturen landen waar de ene clan de andere de tent uit vecht. Abbas weet dat handig te verdoezelen door zich westers voor te doen, maar de schijn bedriegt. Israel kent de problemen van Abbas en weet ze op waarde te schatten.

De gang van Abbas naar het ICC lijkt in westerse ogen slim, maar de repercussie was wel dat Israel belastinggelden in hield. Abbas zat toch al niet zo ruim in zijn financien, ondanks het feit dat de Palestijnen het meeste geld van donoren krijgen in de hele wereld. Corruptie is in de Arabische wereld echter een grote speler en daarnaast is wanbeheer ook aan de orde. Dat wanbeheer wordt ook door de oorlog tussen Hamas en Fatah in de hand gespeeld. Nadat Hamas Fatah in 2007 Gaza had uitgeknikkerd werden ook alle Fatah-ambtenaren ontslagen en vervangen door Hamas-ambtenaren. Dat gaf meteen twee problemen: Hamas moest die nieuwe ambtenaren gaan betalen en Abbas bleef de werkeloze Fatah-ambtenaren betalen. Beiden hebben nu even geen geld en de wel of niet werkende ambtenaren kunnen niet uitbetaald worden.  

In het geldprobleem van Abbas is Qatar nu ingesprongen. Dat land heeft Abbas een lening van 100 miljoen dollar gegeven om de (werkeloze!!) ambtenaren te betalen. Dan kan Abbas doorgaan zijn terroristen van aanslagen op burgers in Israel, die gevangen zitten in Israel en hun familie, uit te blijven betalen. Door het geld uit Qatar kan de economie een steuntje krijgen. Bovendien heeft Israel belastinggelden ontdooid en is er weer geld beschikbaar voor Abbas.

Met dit geld wilde Abbas ook de Hamas-ambtenaren gaan betalen. Uiteindelijk is Abbas ook verantwoordelijk voor Gaza sinds zijn eenheidsregering begin vorig jaar. Dus gingen tien ministers van de eenheidsregering naar Gaza om te kijken hoe deze betalingen geregeld konden worden. Maar deze ministers zijn onverrichter zake terug gekeerd naar de Westbank. Want inplaats van samen om de tafel te gaan zitten om problemen op te lossen kregen deze ministers huisarrest en konden hun hotel niet uit. Ook konden mensen in Gaza deze ministers niet te spreken krijgen. De ministers stonden min of meer onder arrest van Hamas. Daarom zijn ze weer naar huis vertrokken en zijn de financiele problemen voor de Hamas-ambtenaren niet opgelost. Het is mogelijk dat Hamas vreesde dat deze ministers zouden proberen de Fatah-ambtenaren weer op hun plaats te krijgen ten koste van de Hamas-ambtenaren, zoals al eerder was geprobeerd. Maar dat vertelt het verhaal niet.

 

MS

 

 

 

 

 

 

zondag 19 april 2015

UNRWA weer getroffen door explosies

Nu er geen oorlog is kan Israel niet beschuldigd worden

 

Vlak bij UNRWA-gebouwen, drie meter van de deur, zijn in Gaza zaterdagnacht explosieven afgegaan. Ook bij het hoofdbureau van de politie explodeerden bommen, meldt UNRWA. Er vielen geen doden of gewonden. Hamas` veiligheidsdienst zal een onderzoek instellen. Het gaat hier om zelfgemaakte explosieven. Dit is vandaag natuurlijk geen nieuws, want Hamas mag van UNRWA met explosieven spelen en het is pas nieuws als Israel betrokken kan worden.

Tijdens de laatste Gaza-oorlog werden in UNRWA-scholen raketten gevonden. Dat was voor UNRWA geen probleem. Hamasraketten mogen misschien niet in scholen verstopt worden, maar als je ze toevallig vindt, geef je ze netjes terug aan Hamas of de Islamitische Jihad. Gevonden voorwerpen geef je terug aan de eigenaar, ook als het om raketten gaat, die iedere keer weer een oorlog uitlokken en zo ook in 2014. Dat met deze raketten oorlogsmisdaden gepleegd worden, zoals zelfs Amnesty International constateerde ,omdat ze op willekeurige doelen in Israel op burgers worden afgeschoten,  mag de regel: terug naar de eigenaar, niet in de weg staan. Dat geldt natuurlijk alleen voor Hamas of Islamitische Jihad, want die hebben die raketten hard nodig.

Hamas komt hier iedere keer mee weg. Ook komt Hamas weg met het feit dat drie Israelische soldaten omkwamen en zeven gewond raakten door Booby-trapps in UN-klinieken. Zo`n VN-kliniek is een prima plaats om een terreurtunnel te laten beginnen, zoals in dit geval. Die tunnels worden gebruikt als opslagplaats voor raketten, andere wapens, gestolen Israelische uniformen, als schuilplaats voor terroristen en er worden raketten uit afgeschoten. Het beschieten van deze klinieken (met boobytrapps) om terreurtunnels op te ruimen of vuur te beantwoorden  is natuurlijk een doodzonde, als het Israel betreft.

Zo kon Israel dus de kritiek van de VN, de USA en de wereld incasseren voor misdaden die in de eerste plaats door Hamas waren gepleegd. Nu in de wapenstilstand Hamas doorgaat met UNRWA belasten met explosieven, kraait daar geen haan naar.

http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/194233#.VTNhimAcT4Y

Explosive Device Targets UNRWA Offices in Gaza

 

 

MS

zaterdag 18 april 2015

In de PA gaat het nog steeds om clans

Naast alle andere obstakels staan de verschillende clans eenheid van de Palestijnen in de weg.

 

De strijd in het kamp Balata bij Nabloes ging tussen leden van een onderdeel van Fatah en Abbas`eigen partij. Over die strijd vindt u hier meer. Dat er zo openlijk over deze interne strijd geschreven wordt is zeldzaam, maar wel belangrijk om de sociopolitieke dynamiek in de PA te begrijpen, zo zegt professor Mordechai Kedar van de Bar Ilan universiteit. Vaak ontgaat deze belangrijke dynamiek binnen de Palestijnse wereld de toeschouwers.  Clanleiderschap is vaker belangrijk voor bepaalde aspecten van de Palestijnse samenleving en voor de politiek dan politieke partijen of terroristische organisaties die zichzelf als militie beschouwen. Professor Dror Ze`evi van de Ben Goerion universiteit vult deze stelling aan: sommige clans vormen eigen paramilitaire groepen, die in hun gebied patrouilleren en aanvallen plegen op andere clans, die als vijandig beschouwd worden.

Sari Hanafi van de Amerikaanse universiteit in Beiroet vertelt dat clans hun eigen imam en notabelen hebben en gebruik maken van locale veiligheids leiders voor ze naar de politie stappen. Zo zijn er in de Palestijnse gebieden verschillende modaliteiten die hun macht uitoefenen, de zogenaamde wajahaa (notabelen) en muktars (sjeiks). Zij zijn belangrijk bij het oplossen van problemen en ook UNRWA en andere autoriteiten consulteren deze instanties! De officiele regering wordt eerder als vijand beschouwd bij problemen. Een ondertoon van discriminatie is hier aanwezig. Probleem voor Abbas is dat hij tot een vreemde clan hoort en geboren is buiten Judea en Samaria, maar in Gallilea en via Tunezie terugkeerde. De PLO en Abbas worden als outsiders gezien.Bij voorbeeld in 1996 was het belangrijkste punt voor de verkiezingen van het  parlement van de Palestijnse Autoriteit of iemand familie was en tot de clan behoorde. Daarbij was het onbelangrijk of er werd ingestemd met het politieke standpunt van dit familielid. Een regering van mensen uit een bekende clan is solider, maar dan heb je weer meer met corruptie te maken. Clanloyaliteit voor politieke partijen kan snel wisselen, de regerende partij is (zoals in veel Arabische landen) verdacht  en daardoor is er een grote hindernis voor democratie.

Natuurlijk kennen we veel gebieden in Afrika waar de clan bepaalt hoe je je gedraagt en voor wie je kiest, maar ook weten we dat in het Midden Oosten nog een uitgebreid systeem van clans aanwezig is en de dagelijkse praktijk bepaalt. Maar bij de Palestijnen staan we er meestal niet bij stil. Toch zou het belangrijk kunnen zijn om deze clankennis meer te betrekken bij het denken over de Palestijnse Autoriteit, omdat dan opeens duidelijker wordt waarom bepaalde maatregelen wel werken en waarom andere maatregelen niet.

 

MS

 

vrijdag 17 april 2015

De ingewikkelde duiding van de situatie in Gaza

Gelijktijdig positieve gebaren vanuit Israel en bedreigingen uit Gaza.

 

Zoals al eerder gemeld lijkt er een overeenstemming te zijn tussen Israel en Gaza. Voor een langdurig bestand (hudna) door Hamas heeft Israel een aantal maatregelen genomen om Gaza te helpen. Zo was er opeens sprake van het toelaten tot Gaza van wit cement. Dit cement wordt in Gaza in de eerste plaats gebruikt voor tunnelbouw, maar desondanks laat Israel dit cement door. PA bronnen zeggen dat Israel dit drie jaar lang zal doen. Dat verbaast wel een beetje, omdat veiligheid in Israel altijd voorop staat. Maar boven genoemde hudna kan de verklaring zijn. Daarnaast is er inmiddels nog iets wat hiermee te maken heeft. De Israelische firma Elbit Systems heeft een nieuwe ontwikkeling ingezet: een manier om tunnels te signaleren via sensoren. Een serie sensoren ontvangt informatie, die geanalyseerd wordt en via algorithmen de informatie verstrekt. Zoals zo vaak in Israel leidt gevaar tot onderzoek en tot bescherming tegen dit gevaar. Je hoeft maar te denken aan de bekende Israelische beveiliging van luchthavens en bedrijven en aan de Iron Dome tegen raketten. Zo is de melding vanuit Gaza over nieuwe activiteit in tunnelbouw opeens een stuk minder relevant geworden door deze unieke ontwikkeling in Israel. Zelfs het in Netiv Haazara gesignaleerde gebruik van de Duitse Bagger 288, die automatisch tunnels graaft, zal het vinden van de tunnel niet tegengaan.

Naast cement worden ook andere bouwmaterialen doorgelaten.

Ook heeft Israel toegestemd in verhuizing van caravans van de PA naar Gaza via Israel. Het transport vindt `s nachts plaats in verband met de grootte van het transport. Natuurlijk worden de caravans aan de grens wel doorzocht en Palestijnse artsen hebben bovendien toesteming gekregen in eigen auto`s Israel in te rijden.

Dit alles gebeurt en desondanks dreigt Hamas met de volgende oorlog en zegt zelf het moment van die oorlog te kiezen. Het openlijk graven van tunnels hoort daarbij, maar ook het testen van raketten door Hamas. En als klap op de vuurpijl heeft Hamas een trainingskamp voor 17. 000 kinderen opgezet. Opmerkelijk is dat de kampen in samenwerking met de scholen van UNRWA zijn opgezet! Op een video is te zien dat een Hamas senior de kinderen, die in militaire uniformen gekleed zijn, toespreekt  en zegt: Jullie zijn, ondanks dat jullie nog zo jong zijn, de generatie die bestemd is voor de strijd. Jullie trainen hier voor de jihad”.

Zoals gezegd, in samenwerking met UNRWA, wat ook op de bewuste video bevestigd wordt.

Neen, UNRWA (de VN!!!) lost nooit iets op in het Midden Oosten, maar bevordert strijd en oorlog of houdt minstens vluchtelingenkampen in stand.

 

MS

 

 

 

 

 

 

 

 

 

donderdag 16 april 2015

onteigeningswet uit 1948/53 ter discussie

Hooggerechtshof spreekt zich uit over onteigeningszaken in Oost Jeruzalem.

 

In 1948 waren veel Arabieren hun land (Brits Mandaat Palestina) ontvlucht hetzij door ophitsing van de Arabische staten, hetzij uit zichzelf, hetzij verdreven door Israelische troepen.

Inmiddels was de onafhankelijkheidsoorlog geeindigd en kon Israel aan de opbouw beginnen. Daar hoorde zowel ontwikkeling van land als aanpak van veiligheid bij. Het land en huizen van gevluchte Arabieren viel onder Afwezigheid Eigendomsregeling. Geen sympathieke regeling waarbij land en huizen rechtstreeks onder Israelisch beheer vielen. In 1953 werd die wet herzien en gold alleen nog indien de vorige eigenaar naar het buitenland was gevlucht. (Overigens verging het de Joden die de Arabische landen ontvlucht waren precies zo, ook zij waren al hun bezittingen kwijt!)

Een uitgebreid Hof van het Hooggerechtshof heeft zich gebogen over land in Oost Jeruzalem dat onder die wet uit 48/53 was onteigend. Dit hof heeft de staat geadviseerd deze wet niet meer toe te passen, maar heeft tegelijkertijd erkend de wet niet totaal op te kunnen heffen. Verderr adviseerde het hof dat de wet alleen toegepast mag worden als de landsadvocaat en belangrijke ministers ermee instemmen. Het onconstitioneel maken van de wet bleek niet mogelijk.

Sommige mensen verwelkomden deze uitspraak en zagen er een rechtzetting van aangedaan leed sinds 1948 in, maar anderen waren erg teleurgesteld. Volgens Adalah gaat de uitspraak lang niet ver genoeg en zullen er talloze rechtzaken volgen.

Dit probleem wordt ook iedere keer bij vredesonderhandelingen meegenomen en eigenlijk is er allang een oplossing voor gevonden. Maar, omdat vredesregelingen pas ingaan als beide partijen met alle afspraken instemmen, kan die regeling, die niet op zichzelf staat, ook niet uitgevoerd worden. Het gaat dan over compensatie, aantallen Palestijnen die in Israel mogen terugkeren etc. Het rare is dat je nooit hoort over compensatie van Arabische Joden. Op de een of andere manier vindt iedereen het zo gewoon dat deze Joden volledig in Israel zijn opgenomen, dat hun legitieme rechten op eigendommen in Arabische landen gewoon genegeerd worden.

 

MS

 

dinsdag 14 april 2015

De VN van kwaad tot erger

De hypocriesie  van de VN

 

De VN is de organisatie die moet zorgen voor toezicht op tal van zaken over de hele wereld en 193 landen zijn lid van de VN. Om al die taken te kunnen uitoefenen zijn er VN-organisaties met speciale opdrachten zoals bij voorbeeld de UNHCR die speciaal voor de vluchtelingen wereldwijd is. Zo is er ook een organisatie als VN-Women. Deze organisatie houdt zich bezig met vrouwenrechten wereldwijd. Nu zou je verwachten dat de leden van zo`n gespecialiseerde organisatie zodanig gekozen zijn, dat je mag verwachten dat ze onpartijdig en kundig oordelen. Maar neen, niet bij de VN. Daar zitten landen in organisaties die samen een blok vormen en zo voorkomen dat hun landen gecontroleerd en zeker veroordeeld worden. Ze houden elkaar de hand boven het hoofd. Zo`n bekend blok bestaat uit moslimlanden en ongebonden landen samen. Die vormen steevast de meerderheid.

In de UNHCR (mensenrechtenraad) zitten landen als Saoedi-Arabie (behandelt buitenlandse werknemers als persoonlijke slaven,de liberale blogger Raif Badawi werd veroordeeld tot 100 zweepslagen voor het schrijven van zijn blogs), Qatar (eveneens bekend om de slaven en vrouwonvriendelijkheid) en Venezuela waar ook geen vrijheid van meningsuiting bestaat. Toch geven zij hun oordeel over mensenrechten in andere landen. Er is een ranglijstlijst opgesteld door Freedom House die aangeeft waar een land staat met zijn mensenrechten. Op deze lijst staan de genoemde landen behoorlijk laag. Maar nu de uitslag over de mensenrechten van dit beleid van de VN:

In het jaar 2014-2015 alleen al heeft de VN ongeveer 20 resoluties aangenomen die kritisch waren over Israel terwijl Iran, Syrie en Noord Korea dat eenmaal overkwam! Het hoeft dan ook niet te vebazen dat de vicevoorzitter dat jaar een Iranier was. Iran voert het blok van moslimlanden en ongebonden landen aan. Iran staat op plaats 137 van de 142 in the Global Gender Gap Index for 2014 of the World Economic Forum.

Dit komt onder andere doordat Iran kindhuwelijken voor meisjes toestaat, er een zeden/kledingpolitie voor vrouwen is die toeziet op degelijke hoofddoek en zedige kleding,huiselijk geweld negeert, verkrachting in het huwelijk normaal vindt, mannen hun vrouw mogen controleren, ongelijkheid in werkplek, onderwijs en beloning normaal is, en vrouwelijke activisten voor vrouwenrechten gevangen worden gezet. Iran ondermijnt dus eerder vrouwenrechten dan dat je mag verwachten dat het opkomt voor vrouwen. Maar wat komt er uit de VN : Israel is in 2014-2015 het enige land dat veroordeeld wordt voor onrecht tegen vrouwen. Als er een land is waar vrouwen hun mond open doen en volop meedoen in alle sectoren van de samenleving dan is dat wel Israel.

Maar daar heeft de VN echt geen boodschap aan. Kennelijk bevalt dit idiote beleid zo goed dat nu Iran gekozen is in de UN Women! Dat is des te opmerkelijker omdat de baas van de VN, Ban Ki-moon in een recent rapport (2015) zelf aangaf dat Iran een van de slechtste landen is van vrouwenrechten met de genoemde plaats 137 van 142 landen in the Global Gender Gap Index voor 2014 om de redenen zoals hierboven genoemd.

Hoe gek is de wereld, inclusief Europa om een land te laten zitten in een commissie voor vrouwenrechten als dat land bijna op de allerlaagste plaats staat van die vrouwenrechten? Maar na de veroordeling van enkel Israel in 2014-2015 vanwege vrouwenrechten kon dit verwacht worden. De vraag dringt zich op: wat moeten we met een VN die duidelijk gekaapt is en disfunctioneert? Of gaan we met zijn allen zitten wachten totdat de VN de Sharia als ijkpunt gaat invoeren?

 

MS

 

maandag 13 april 2015

Hamas wil van Abbas af

Het rommelt in de PA en Hamas draagt zijn steentje bij.

 

Er heerst onrust in de PA. In het vluchtelingenkamp Balata neemt de spanning toe. Waarom Balata een vluchtelingenkamp is is overigens een raadsel. Het ligt in de PA vlak bij Nabloes, de bewoners zijn Palestijnen, het is een stad, je zou dus zeggen: Palestijnen in hun eigen land hoeven hun stad geen vluchtelingenkamp te noemen. Maar zolang je je stad vluchtelingenkamp noemt krijg je massa`s geld van UNRWA en een boel andere donoren. Maar dat terzijde, er heerst dus onrust. Gewapende mannen uit het kamp blokkeerden vandaag, 13/4, de hoofdtoegangsweg in het zuiden uit protest tegen de arrestsatie van enkele vrienden door de veiligheidsdienst van de PA. Daarvoor hadden ze al schoten gelost om de ernst van hun klachten aan te geven. Ze waren zo kwaad dat ze zelfs dreigden Israelische pers (!) uit te nodigen om over hun problemen met de PA te praten als de pers van de PA hun problemen nog langer zou negeren. De veiligheidsdienst beschuldigt de opgepakte mensen van gewapende overval en afpersing. Gewoon criminele zaken. Daarom zijn ze in hechtenis genomen. De PA heeft deze gewapende mannen onlangs gangsters genoemd die een terreurbewind uitvoeren tegen de bewoners van Balata en die onrust brengen..

Naast de onrust in Balata is er ook onrust in Nabloes(Shechem) en Jenin, waarbij de leiding van Fatahs militaire vleugel de Al-Aqsa Martyrs`Brigade in conflict is gekomen met PA veiligheidstroepen. Zo werd er vrijdag 10/4 een wisseling van schoten gemeld in Jenin. Dat gebeurde de laatste maanden geregeld en bij 1 gelegenheid werd het hoofdkwartier van de veiligheidstroepen onder vuur genomen. Maar ook Hamas heeft al een poging ondernomen de PA in Samaria en Judea beentje te lichten. Verder probeert IS voet aan de grond in de PA te krijgen.

Abbas heeft dus zijn handen vol om orde op zaken te houden en leiding te geven aan de PA. Maar daar wil Hamas een stokje voor steken. Hamas vindt dat Abbas de verzoening tussen Fatah en Hamas in de weg staat en dus moet aftreden. Hamas beschuldigt Abbas ervan op te treden als een dictator die alleen op eigen gewin uit is en weigert ook maar iets van zijn macht uit handen te geven. Abbas domineert de wetgeving, en de uitvoering daarvan en , zoals Hamasman Bardaweel het noemt, heeft Fatah gekaapt. Daarnaast verzaakt Abbas zijn verplichtingen tegenover Gaza en staat herbouw in de weg.

Abbas moet dus goed opletten om aan het hoofd van de PA te kunnen blijven en te kunnen handelen, want overal staan groepen klaar om hem onderuit te halen en de chaos zal, als dat lukt, niet te overzien zijn.

 

MS

 

zondag 12 april 2015

Komen er twee Palestijnse staten?

PA beschuldigt Hamas een aparte Palestijnse staat in Gaza te stichten.

 

De besprekingen tussen de Palestijnen en Israel gingen altijd over twee staten voor twee volken. Israel en Palestina. Hiervoor moet er natuurlijk overeenstemming bestaan tussen Fatah en Hamas om tot 1 Palestina te komen. Daarom werd lente 2014 de eenheidsregering tussen Fatah en Hamas gevormd. Van begin af aan liep dat niet lekker. Abbas durft Gaza niet in en Hamas beschuldigt Fatah van onder andere achterhouden van donorgelden aan Gaza. Maar ook politiek botert het niet. De ene dag beschuldigt de PA Hamas van van alles en de volgende dag beschuldigt Hamas Fatah van van alles. Zelfs de gang van Abbas naar de VN in 2014 voor zijn eigen staat werd door Hamas afgewezen, maar toen de VN-Veiligheidsraad negatief oordeelde nam Hamas dat Abbas kwalijk.

In een artikel in de krant van Hamas “Palestine” stond vrijdag 11 april dat Mahmoud Al-Zahar van Hamas Abbas van verraad beschuldigde omdat Abbas met de IDF samenwerkt voor de veiligheid in de PA. Daarom heeft Abbas geen legitimiteit meer om zich president te noemen. Hamas zou geinteresseerd zijn in de vestiging van een eigen officiele staat Palestina in Gaza . Volgens Zahar is noch Gaza noch de Westbank toereikend voor Hamas, maar moet Israel vernietigd worden.” Daarom wil de stichting van Palestina in Gaza of op de Westbank of ieder ander deel van Palestina  niet zeggen dat we ook maar een stukje van Palestina op zullen geven”. Een week eerder had dezelfde Zahar nog opgeroepen om de PA in Judea en Samaria omver te werpen.

Maar ook Fatah laat van zich horen. Mahmoud Habbash, een belangrijke jurist van de PA zei zaterdag dat het plan van Hamas om een aparte staat in Gaza te stichten gevaarlijk is en een samenzwering van Israel is. Israel zou zo Gaza totaal van de Westbank los willen weken en aparte  “cantons” willen scheppen waarbij de Palestijnen gescheiden worden. Overigens zei diezelfde Habbash dat het plan van Hamas niet nieuw was en dat de PA al eerder gewaarschuwd had tegen dit plan. En Ahmed Assaf van Fatah wist al te vertellen dat Hamas en Israel overeenstemming hebben bereikt over een afzonderlijke staat in Gaza. Maar hier werd Hamas erg boos over en ontkende in alle toonaarden. Want, zoals Ismail Radwan van Hamas het zegt:”Wij onderhandelen met de bezetter alleen via het “geweer”.

 

 

MS

 

 

 

 

 

 

 

 

zaterdag 11 april 2015

Palestijnen klem in armuk

Het blijft oorverdovend stil in de Palestina-lobby.

 

Al op 10 maart maakten Nederlandse kranten, waaronder Trouw, melding van ernstige humanitaire toestanden in het Palestijnse vluchtlelingenkamp Yarmuk, dat tegen tegen de Syrische hoofdstad Damascus aanligt. In Syrie wordt dit kamp niet gezien als een Palestijns vluchtelingenkamp. Het werd in 1957 opgericht en werd tot een buurt van Bagdad Lina Sinjab. In tegenstelling tot bewoners van andere Palestijnse vluchtelingen kampen zijn de inwoners van Yarmuk volledig geintegreerd in Syrie en hebben diverse banen als dokter, ingenieur en ambtenaar. Er zijn geen tenten en er zijn diverse voorzieningen als internetcafe`s en schoonheidssalons. Toch voert de UNRWA (the United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees) ook hier de sceptor als VN-hulporganisatie voor de Palestijnen en bestuurt 20 lagere scholen en 8 scholen met voortgezet onderwijs. Hier is dus sprake van een inmenging van UNRWA in een inmiddels  Syrische gemeenschap.

Door de voortdurende gevechten rond het kamp zijn er inmiddels nog maar 18000 inwoners van de 112000 in 2002 over. De nood neemt gestaag toe en daarom luidde UNRWA al in januari de noodklok. UNRWA had geen geld meer om deze Palestijnen te helpen. Op deze oproep stelde professor Nitza Nachmias van het Joods-Arabisch Centrum van de universiteit van Haifa dat UNRWA het kamp a llang geleden had kunnen helpen met zijn jaarlijkse budget van een half miljard dollar. Maar zo werkt UNRWA niet. Die lost niets op, maar houdt in stand, al 60 jaar!  En nu heeft IS het kamp sinds 1 april veroverd. Er vinden moorden en onthoofdingen plaats, zoals elders waar IS komt. Er is geen eten en geen water.

Damascus heeft hulp aangeboden en bombardeert nu het kamp vanuit het centrum met vaten tegen IS  en de PA weet niet goed wat ze moet doen. Een delegatie van de PLO onder leiding van Ahmad Majdalan had een ontmoeting met Faisal Megdad van de Syrische regering. Syrie wil samen met de PLO de strijd tegen IS in Yarmuk aangaan. Probleem is echter, dat de Palestijnen van Yarmuk tegen het regiem van Assad zijn en met rebellen mee vochten. Ook durft de PLO/PA zich niet heel erg tegen IS te keren uit vrees voor wraak in andere Palestijnse kampen. En zo zit Yarmuk, dat een gevestigde Syrische wijk was in Damascus, gevangen zonder hulp van Assad, zonder hulp van de PLO/PA, zonder hulp van UNRWA en wordt de toestand met de dag nijpender.

Ik heb nog geen verontwaardigde demonstratie voor deze Palestijnen in Nederland gezien, noch over hulp horen spreken. Ik heb alleen iets over ernstige humanitaire nood in de krant gelezen. Zo begaan is Dries of Anja of wie dan ook met de Palestijnen als Israel niet betrokken is.

 

MS

 

 

 

donderdag 9 april 2015

Met dank aan Nederland en EU krijgen veroordeelde Palestijnse terroristen hun loon uitbetaald

 

Nederland zal samen met de EU meer dan 30 miljoen Euro overmaken aan de PA om de lonen aan ambtenaren uit te kunnen betalen. Maar terwijl de PA klaagt maar 60% van de lonen te kunnen betalen, krijgen de gevangenen in Israel wel hun gehele 'loon' uitbetaald. Dit terwijl deze mensen dat in principe niet nodig hebben – net als hier in Nederland wordt men in de gevangenis geheel verzorgd. De meeste Palestijnen komen weldoorvoed uit Israelische gevangenissen, behalve wanneer zij er zelf voor kiezen in hongerstaking te gaan. Dit 'loon' kan oplopen tot duizenden Euro's per maand, afhankelijk van hoe lang men vast zit en hoe zwaar de aanslag of het geweld tegen Israel waarvoor men vast zit.

 

Overigens krijgen gevangenen die vast zitten voor bijvoorbeeld diefstal of andere niet aan Israel gerelateerde misdaden geen loon. Het is ongehoord dat Nederland en de EU aan deze praktijk bijdragen en hun fianciele bijdrage niet afhankelijk maken van stopzetting hiervan. Dit draagt immers niet bij aan vrede maar zendt het signaal uit dat aanslagen tegen Israel heldendaden zijn die beloond moeten worden. En hoe meer mensen omkwamen, hoe beter.

 

RP

----------

 

PA pays workers 60% of salaries - yet pays terrorist families 100%

http://www.elderofziyon.blogspot.nl/2015/04/pa-pays-workers-60-of-salaries-yet-pays.html

 

 

Last month, as well as for the two previous months, the Palestinian Authority was only able to pay 60% of normal salaries to its workers because of its precarious financial situation.

Yet today, the PA announced that the families of "martyrs" will receive their full stipends this month, just as they did last month. The decision was made by the minister of finance, Shukri Bishara.

At the same time, the EU and the Netherlands announced that they are giving some $34.2 million (€31.6 million) to the Palestinian Authority for payment of its civil servants' March salaries and pensions. It is unclear whether those funds are being channeled to the families of "martyrs" directly, although of course they allow the PA to have latitude to spend more on their terrorist heroes.

It is estimated that some 6% of the PA budget is allocated to paying salaries and stipends to terrorists (both in Israeli jails and after they are released) as well as to their families.

 

 

Weigering toegang BDS tot Albert Heijn filiaal was wel juist

 

Afgelopen zaterdag voerde een Boycot, Desinvesteren en Sancties (BDS) team actie bij 3 supermarkten in Utrecht. Leden van dit team waren op zoek naar producten met herkomst `Israël’. Bij Albert Heijn werd hen de toegang terecht ontzegd. Volgens de filiaalhouder wordt netjes vermeld waar de producten vandaan komen en dan moet de klant zelf beslissen. Over deze actie schreef KvB (Karel van Broekhoven) een lezersartikel in het Stadsblad Utrecht en op Dichtbij.nl, waardoor ook Albert Heijn in een kwaad daglicht werd gesteld. Echter de inhoud van dat artikel is ronduit misleidend.

 

Iets te verbergen hebben

 

KvB beweert in zijn artikel alsof Albert Heijn iets te verbergen zou hebben en de consument blijkbaar niet mag weten wat de bevindingen van de BDS beweging zijn. Naar mijn mening is het de BDS beweging die iets te verbergen heeft. De harde kern van deze beweging streeft namelijk de vernietiging van de Joodse staat na. Zeker lang niet elke klant, van welke super dan ook, zal met het streven naar vernietiging van Israël instemmen.

 

Morele verantwoordelijkheid

 

De BDS beweging zegt over zichzelf dat `het hun morele verantwoordelijkheid is om Israël onder druk te zetten om een einde te maken aan het onrecht dat de Palestijnen wordt aangedaan’ en bovendien aan de `kolonisatiepolitiek’ van Israël. Daarom wil de BDS beweging dat het winkelend publiek geen artikelen meer koopt uit Israël, met name die in de nederzettingen op de Westoever zijn gemaakt, omdat het producten zouden zijn van roof en deportatie. De praktijken van de kolonisten op de Westoever zijn ook naar mijn mening omstreden, waarvoor echter naar een oplossing via de diplomatie moet worden gezocht.

 

Contraproductief

 

Een boycot van producten uit de nederzettingen op de Westoever werk contraproductief. Acties om Israëlische bedrijven en producten via BDS te schaden, blijken vooralsnog het tegenovergestelde te bereiken. Zij schaden de toch al fragiele Palestijnse economie. Bovendien gaan de acties van de BDS beweging samen met een verontrustende stijging van gewelddadig antisemitisme in Europa. Bij het vaststellen van de herkomst van producten zijn er ook praktische bezwaren. De herkomst aanduiding Israël zou niet meer van toepassing mogen zijn op producten afkomstig van de Westoever. De vraag is echter wel uit welk land die producten dan vandaan zouden komen. Palestina bestaat de facto nog steeds niet en de voormalig bezettende macht Jordanië heeft allang afstand van het gebied gedaan.

 

Besmet

 

KvB stelt dat producten uit de Westoever besmet zouden zijn met het schenden van mensenrechten. Ik vraag mij af hoe de BDS beweging staat tegenover het op zeer grove schaal schenden van mensenrechten in bijvoorbeeld Arabische landen en China. Dit laatste land kan zeker worden beticht van (jawel !) kolonisatie politiek.

 

Gevaarlijk

 

BDS is wereldwijd enigszins succesvol. Dit succes is weliswaar onterecht, maar het dreigt deels nog te lukken ook om Israël in het nauw brengen. De BDS beweging maakt een belangrijk deel uit van de anti-Israël lobby en die is er in geslaagd om Israël als ‘fout’ neer te zetten, ondanks het feit dat het tussen landen ligt die stuk voor stuk aanzienlijk slechter scoren op mensenrechten, democratie en vrijheid van meningsuiting. Bovendien geven de Europese landen (Nederland voorop) via potjes voor ontwikkelingssamenwerking massaal financiële steun aan organisaties die de BDS campagne voeren. Daarmee hebben zij in feite de kant gekozen van het anti-Israëlische kamp.

 

Tjalling Tjalsma.

 

vrijdag 3 april 2015

Weer 230 olijfbomen vernield op Westelijke Jordaanoever

 

Op de Westelijke Jordaanoever woedt een strijd om het land tussen Joodse kolonisten en Palestijnse Arabieren, een strijd met vernielingen en pesterijen, en met beschuldigingen en propaganda over en weer.

Ik ben er van overtuigd dat beide kanten zich hieraan schuldig maken, hoewel de media doorgaans alleen de Palestijnse klachten over de kolonisten weergeven (en meestal kritiekloos overnemen).

Sommige claims lijken inderdaad erg onwaarschijnlijk, zoals over ultra-orthodoxen die op sabbath Palestijnse olijfbomen zouden gaan vernielen, en bewijzen zoals foto’s lijken vaak te ontbreken. Zo stond bij een bericht op Ma’an News over een vernieling van olijfbomen afgelopen februari, een foto uit 2011 of eerder.

Beide kanten klagen overigens over de Israelische politie en leger, die weinig doen om de daders te vinden.

 

Lang niet alle kolonisten proberen de Palestijnen ‘weg te pesten’; ik denk dat zelfs een ruime meerderheid het land vreedzaam wil delen met de Palestijnen, maar de afgelopen decennia en de strijd om soevereiniteit over het land moeten inmiddels duidelijk hebben gemaakt dat dat een illusie is. Om het land te VERdelen zal het overgrote deel van de Westoever naar een Palestijns-Arabische staat moeten gaan, en het lijkt niet waarschijnlijk dat veel kolonisten daarin zullen mogen of willen blijven wonen...

 

Wouter

_____________

 

These 230 olive trees really WERE destroyed this weekend - by Arabs

http://elderofziyon.blogspot.co.il/2015/03/these-230-olive-trees-really-were.html#.VRtDmPmsVIF

 

As opposed to the bogus story reported earlier, this is one that really happened - along with video proof.

From 0404:

At least 230 olive trees were uprooted his weekend in Kfar Adumim, a comunity in the northern Judean Desert.

This morning, Boaz Ido, plantation owner, discovered the damage. This is part of a series of vandalism there that has taken place there.

Boaz told the news 0404: "Devastating damage, especially painful. Last three weeks there has been an increase in acts of vandalism here. The Bedouins living in illegal outposts in the area are doing this.

Once they cut the fence, another time they broke a solar panel. We once caught a suspect red-handed cutting the fence. I called the police and they arrested him, but then he was released. I complained to the police but do not help and they do what they want. "

Boas went on painfully: "The financial damage is huge. Last week they took down 50 meters of fencing ... the police told me to 'leave us alone - we are not a security company.' "

The plantation owner tells of ongoing damage, almost on a daily basis, "solar panels, irrigation system, stealing windows, stones thrown at me out of their vineyard and other incidents. I feel really helpless and there is no one who will help me. Their goal to eliminate me as a Jew here."

 

The truth is quite a bit different from what you can find reported in the international media, isn't it?

(h/t Bob Knot)

 

donderdag 2 april 2015

Amnesty International nu eindelijk wakker geschud?

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2015/04/02/amnesty-international-nu-eindelijk-wakker-geschud/

 

- Door Tjalling –

Op afgelopen 26 maart kwam een rapport uit van Amnesty International over de oorlog in Gaza tijdens de zomer van 2014. De belangrijkste conclusie daarin was dat Palestijnse strijders in die strijd zeker ook oorlogsmisdaden hebben begaan, door projectielen te gebruiken die lukraak slachtoffers maakten onder zowel Israëlische als Palestijnse burgers. De realiteit omtrent het conflict tussen Israël en de Palestijnen begint nu kennelijk eindelijk een beetje tot A.I. door te dringen.

Uit het rapport “Unlawful and deadly: Rocket and mortar attacks by Palestinian armed groups during the 2014 Gaza/Israel Conflict” blijkt dat verschillende aanvallen vanuit Gaza als oorlogsmisdaden kunnen worden beschouwd. Zo kwamen zes Israëlische burgers, onder wie een 4-jarig jongetje, om het leven. Bovendien kwamen in de dodelijkste aanval vanaf de Palestijnse kant dertien Palestijnse burgers, onder wie elf kinderen, om toen een projectiel dat vanuit de Gazastrook was afgevuurd, in het al-Shati vluchtelingenkamp landde. Taher al-Nounou van Hamas wijst de beschuldigingen van Amnesty van de hand en houdt vol dat Hamas geen burgers tot doelwit heeft gekozen. Hij kan dat te gemakkelijk ontkennen, want er mochten immers geen foto’s worden gemaakt van de strijders. Hamas wil namelijk niet dat de wereld beelden te zien krijgt van Palestijnse strijders die raketten lanceren van tussen de bevolking vandaan of die zich verschuilen in de ziekenhuizen.

Phillip Luther, directeur van Amnesty International van het Midden-Oosten en Noord-Afrika , heeft het rapport ook gelezen en kwam tot de volgende conclusie:

Palestinian armed groups, including the armed wing of Hamas, repeatedly launched unlawful attacks during the conflict killing and injuring civilians. In launching these attacks, they displayed a flagrant disregard for international humanitarian law and for the consequences of their violations on civilians in both Israel and the Gaza Strip.

Dat is duidelijk, en laat dit dan tegelijk een stevige wake up call zijn voor Amnesty, een organisatie die opvallend kritisch tegenover Israël staat. Hoe hard die wake up call aankomt is de vraag, want Luther merkt ook op: ‘De verwoestende impact van de Israëlische aanvallen op Palestijnse burgers tijdens het conflict valt niet te ontkennen’. Tsja, je kunt natuurlijk je werkgever niet afvallen.

Amnesty International pretendeert namelijk “naar een wereld te streven waarin iedereen alle rechten geniet die zijn vastgelegd in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en andere internationale mensenrechteninstrumenten”. In navolging van deze visie zou het de missie van Amnesty International zijn, om onderzoek te doen en actie te voeren gericht op het voorkomen en beëindigen van ernstige schendingen van deze rechten. Dit alles ziet er op papier of scherm mooi uit, maar het is ook zeer de vraag of onderzoek en actie van A.I. in elk geval tot nu werkelijk onbevooroordeeld waren.

Omstreeks begin maart 2014 heeft A.I. bijvoorbeeld een rapport gepubliceerd over buitensporig geweld door Israël op de Westbank. Dit rapport geeft echter meer de indruk van een public relations stunt dan van een serieus rapport door een mensenrechtenorganisatie. Volgens de vooringenomen logica van het rapport zijn het smijten van stenen, vaak met gebruik van katapulten of slingers, het gebruik van benzinebommen en zelfs het schieten op IDF-soldaten “weinig tot geen bedreiging” van hun levens. Daarom beschouwt Amnesty International elke vorm van machtsgebruik van de IDF tegenover deze acties als moedwillige moord en zelfs als oorlogsmisdaad. Het is dus duidelijk dat A.I. de militaire overmacht van Israël wel sterk bekritiseert zonder stil te staan bij de ernstige schendingen van de Palestijnse kant.

Naar aanleiding van het rapport uit maart vorig jaar kon al de conclusie worden getrokken dat Amnesty dringend behoefte heeft aan een reality check. Het was toen namelijk al bekend dat er In 2013 zo’n vijfduizend gewelddadigheden zijn geweest waarbij stenen werden gegooid, waarvan ongeveer de helft gericht was tegen burgers. In 2011 raakten zelfs 44 mensen gewond bij dergelijke incidenten. In 2012 steeg dit aantal naar 71 en in 2013 steeg het verder naar 132. Hieruit blijkt de dramatische toename van deze zorgwekkende ontwikkeling. In dezelfde periode zijn ook talloze Israëli’s het slachtoffer geworden van schietincidenten, steekincidenten en andere vormen van terreur.

Terug naar het rapport van 26 maart met daarin dus die conclusie dat óók Palestijnse strijders oorlogsmisdaden hebben begaan. Tenminste iets, maar laten we nog niet te vroeg juichen. A.I. zou A.I. niet zijn als het rapport niet toch nog concludeert dat het geweld van Israël disproportioneel was. Er wordt in het rapport niet genoemd, dat de IDF er alles aan heeft gedaan om zoveel als mogelijk het leven van onschuldige inwoners van Gaza te sparen. Bovendien zou zeker ook gerapporteerd moeten worden wie in feite de aanleiding tot die oorlog gaf, door met de dag meer raketten af te vuren op Israël. We zijn er dus nog lang niet.

By the way, hoeveel aandacht was er voor die conclusie van Amnesty International dat Palestijnse strijders oorlogsmisdaden pleegden tijdens de zomer van 2014 in Gaza? In de mainstream van de media werd niet opvallend veel aandacht hieraan besteed. De NOS meldt op 28 maart op haar site dat “tijdens het conflict in Gaza in juli en augustus door raketten van Hamas en andere gewapende groepen ook Palestijnen zijn omgekomen“. In hetzelfde bericht wordt echter ook genoemd dat “Amnesty onderstreept dat de Israëlische aanvallen op Palestijnse burgers een verwoestend effect op de bevolking in Gaza hebben gehad”. In het ND en het Friesch Dagblad zijn artikelen met dezelfde strekking gepubliceerd. Dat Palestijnse strijders oorlogsmisdaden begaan is blijkbaar nog steeds niet echt hot news.