dinsdag 22 december 2015

Turkije, opeens een vriend van Israel?

Is Erdogan te vertrouwen?

 

Erdogan is vijf jaar bezig geweest de meest afschuwelijke dingen over Israel rond te bazuinen. Het begon met zijn instemming van het doorbreken van de blokkade van Gaza (gerechtvaardigd volgens internationaal recht) en kwam in een stroomversnelling tijdens de aanloop van de eerste Turkse verkiezingen in juni dit jaar. De goede banden met Turkije hielp Erdogan vastberaden naar de Galemiezen en en passent riep hij op Jeruzalem te zullen heroveren. En om te benadrukken waar zijn sympathie wel lag, liet hij Hamas een groot terroristencentrum in Turkije bouwen, compleet met opleidingskampen voor de strijd tegen Israel. De Palestijnse terrorist Saleh al-Arouri werd vriendelijk ontvangen en werd het hoofd van dat Hamaskamp. Deze Arouri plande menige aanslag tegen Israel en tegen de PA. De aanloop naar de laatste Gaza-oorlog van 2014 werd ingezet met de ontvoering door Hamas van drie Israelische tieners, die een week later vermoord werden teruggevonden. Deze ontvoering werd uitgedacht door Arouri en uitgevoerd door bendeleden van Arouri. Tegen Abbas plande Arouri tijdens de Gaza-oorlog een opstand, maar die mislukte. Alles bij elkaar niet echt vriendelijk naar Israel toe.

Naast Israel werden ook Amerika en de NAVO door Erdogan geschofferd doordat hij enerzijds stiekem IS steunde met wapens, anderzijds de Koerden bombardeerde die Amerika hielpen in de strijd tegen IS. Maar Erdogan zit op een belangrijke plek in de wereld en Amerika heeft de Turkse luchtmachtsbasis Incirlik nodig voor de aanvallen op IS. Daar is bijgekomen dat Europa Erdogan opeens ook broodnodig heeft om de enorme stromen vluchtelingen uit Syrie binnen Turkije te houden en niet Europa in te laten gaan. En zo leek Erdogan overal zijn partijtje mee te blazen en zijn wensen verwezenlijkt te zien.

Maar in zijn roekeloosheid maakte hij een ernstige fout. Onlangs schoot hij een Russisch gevechtsvliegtuig neer dat (misschien net wel of misschien net niet) het Turkse luchtruim was binnen gedrongen. Rusland was des duivels en is dat nog steeds. Met als gevolg: boycot van alles wat Turks is door Rusland. Het leeuwendeel van de toeristen in Turkije kwam uit Rusland, maar nu heeft Putin vakantie in Tukije verboden. Allerlei produkten uit Turkije mogen Rusland niet meer in. En ook dreigen er problemen te ontstaan met het Russische gas en de doorvoer daarvan via Turkije.

Het is mogelijk dat dit de toenadering tot Israel verklaart. Israel heeft de laatste tijd enorme hoeveelheden gas gevonden en Turkije heeft door zijn Rusland-problemen gas nodig. En om de zaak geloofwaardiger te maken naar Israel toe heeft Erdogan voor het eerst in Turkije tijdens chanoeka een chanoekia in het openbaar laten aansteken. En kijk: opeens is Saleh al-Arouri niet meer welkom en het land uitgezet. De toenaderingspogingen van Erdogan worden opzichtig.

In Israel gonst het al een tijdje rond in de kranten: Turkije wil weer normale betrekkingen met Israel. En nu lijkt het daar echt wel op. Maar moet Israel dit willen? Er is veel tegen. In de eerste plaats is Erdogan een opportunist en zal hij Israel direct laten vallen als hij dat nuttig vindt. Liefde is dit niet en nooit geweest. Maar bovendien is Erdogan een dictator die de pers aan banden legt, journalisten gevangen zet, Koerden massal doodt, en verkiezingen manipuleert. Bovendien zijn de betrekkingen tussen Rusland en Israel goed en is Putin vrolijk met Iran bezig, waar Israel toch wel graag zicht op wil houden. Wat gaat Putin Iran en Hezbolla leveren voor afweergeschut en wapens? Dit wespennest wordt steeds ingewikkelder en de isoleermanoevres van Israel door Europa spelen Erdogan in de kaart. Een geisoleerd Israel wil graag vrienden en ziet hier een (reele?) kans. Zo kan Europa door dom beleid ook Israel in verkeerde armen duwen!

 

MS

 

maandag 21 december 2015

Volgens de media. (IMO)

 

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2015/12/18/volgens-de-media/

 

= IMO Blog = 

 

Het is weer zover: “Leger Israel doodt Palestijnen” melden Trouw, Elsevier (!) en aanvankelijk ook de Telegraaf (hulde voor het aanpassen van deze suggestieve kop) op hun websites. De aap komt pas later uit de mouw, in de kleine lettertjes die veel mensen niet lezen. Men snelt koppen en denkt “Israel is weer lekker bezig met Palestijnen onderdrukken”. Zoals meestal het geval, vielen de gedode Palestijnen eerst Israeli’s aan, in dit geval soldaten die het vluchtelingenkamp Kalandia waren binnen gegaan om er van terreur verdachte Palestijnen op te sporen. Er waren rellen, er was geweld, en toen werd er op de soldaten in gereden. Dagelijks zijn er aanvallen op Israeli’s, vaak burgers. Met messen, auto’s en andere wapens worden ze belaagd. Dit haalt doorgaans niet de journaals of krantensites. Soms schieten Israelische soldaten of veiligheidspersoneel de daders dood, vaak om meer Israelische slachtoffers te voorkomen. Dat haalt vaak wel het nieuws, met in de kop alleen de Palestijnse doden. Maar ook de tekst die volgt is meestal suggestief en verre van neutraal. Nu schrijft men:

Het Israëlische leger heeft woensdag twee Palestijnen doodgeschoten op de Westelijke Jordaanoever. Volgens het Israëlische leger gebeurde dat toen de twee in auto’s op militairen inreden .

Het doodschieten van de Palestijnen is een feit. Het inrijden op de militairen is geen feit maar een bewering: volgens het Israelische leger gebeurde dat, maar dat is misschien wel helemaal niet zo. Het Israelische leger kan van alles beweren om hun moordzucht en bloeddorst te rechtvaardigen, zal de sceptische lezer wellicht denken.

Afgelopen maandag reed een Palestijn in op een groep wachtenden bij een bushalte in Jeruzalem. Er vielen 14 gewonden, waaronder een baby en een oude vrouw. De dader werd doodgeschoten door een bewapende omstander. In zijn auto werden een bijl en een schroevendraaier gevonden, wat erop wijst dat hij zijn aanval daarmee wilde voortzetten. De aanval werd geclaimd door Hamas. Deze aanval, niet opgemerkt door het ANP of een ander persbureau, belandde derhalve ook niet op de krantensites. Wel berichtte de Volkskrant er dinsdag kort over in de papieren krant. In het artikeltje werden de bijl en schroevendraaier niet vermeld, wel het totaal aantal gedode Palestijnen sinds de nieuwe geweldsgolf deze herfst begon. Zo lijkt het wederom alsof Israel de agressor is en disproportioneel geweld gebruikt. Ook werd de Palestijnse aanvaller een ‘aanslagpleger’ genoemd, wat een wat verkrampte manier lijkt om het woord terrorist te mijden. Palestijnen die aanslagen plegen of raketten afvuren op Israel worden meestal in onze media eufemistisch als ‘militanten’ aangeduid.

 

Steun voor geweld

Opvallend is dat Abbas de gewelddadigheden niet veroordeelt, en zelfs zijn steun uitspreekt voor het ‘gewelddadige verzet’ van de Palestijnen tegen de bezetting. Het geweld tegen Israelische burgers wordt door een ruime meerderheid van de Palestijnen ondersteund, zo blijkt uit een onlangs gepubliceerde enquête. Israel Today schrijft:

Twee derde van de Palestijnse bevolking, 71 procent in de Gazastrook en 63 procent in Judea en Samaria, benadrukte bij de enquête dat de jongste terreurgolf in het nationale belang van het Palestijnse volk is en effectiever is dan onderhandelingen.

Van de Palestijnen verwelkomt 45 procent een tweestatenoplossing, hoewel slechts 34 procent van mening is dat een dergelijke oplossing inderdaad mogelijk is.
Bovendien zou 65 procent van de Palestijnen willen dat Machmoud Abbas aftreedt als leider van de PA, want volgens 78 procent van de Palestijnen zijn de functionarissen in de Palestijnse Autoriteit allemaal corrupt.
Ook hebben de Palestijnen geen hoge dunk van hun zogenaamde vrijheid van spreken in Judea en Samaria, slechts 34 procent denkt dat je probleemloos kritiek op de PA kunt uiten.
En als er momenteel verkiezingen onder de Palestijnse bevolking zouden worden gehouden, dan zou de Hamasleider in de Gazastrook, Ismail Haniyeh, de verkiezingen hebben gewonnen, want 51 procent zou volgens de enquête op Haniyeh stemmen en slechts 41 procent op Abbas.

Deze steun van de Palestijnen voor geweld tegen burgers wordt doorgaans uitgelegd als teken van frustratie over de bezetting en hun ‘uitzichtloze positie’. Dat andere volken die er heel wat slechter aan toe zijn niet met messen op willekeurige burgers insteken, wordt voor het gemak vergeten. Ook Palestijnen buiten Israel doen zoiets niet, ondanks hun uitzichtloze situatie in bijv. vluchtelingenkampen in Libanon. In werkelijkheid speelt de ophitsing door de PA, Hamas en Palestijnse media een grote rol. De voorbeelden daarvan zijn legio. Vorige week onderschepte Israel een partij ‘terreurpoppen’ bestemd voor de PA. De poppen waren besteld in de Verenigde Arabische Emiraten en kwamen onder het mom van kleding en tapijten aan in Haifa. De poppen hadden een steen in de hand en een keffiyeh voor hun gezicht waarop staat ‘Jeruzalem is van ons’. Ook werd onlangs een kerstboom onthuld die is opgetuigd met portretjes van zogenaamde ‘martelaren’, terroristen die Israeli’s hebben gedood en verwond. Het CIDI meldt:

De Grieks-orthodoxe aartsbisschop Atallah Hanna en Sheikh Abdul-Majid Ata Amarna, de moefti van Bethlehem, hebben deze ‘martelarenboom’ onthuld.

De ceremonie werd bijgewoond door honderden studenten en inwoners van Jeruzalem, tientallen universitaire docenten, religieuze leiders en andere hooggeplaatste personen. De aartsbisschop en de moefti onthulden de boom door de bedekking van de kerstboom te halen, waardoor de foto’s van tientallen Arabische terroristen uit Jeruzalem zichtbaar werden. De twee hoogwaardigheidsbekleders spraken over de “martelarenboom”. Hierna volgden toespraken waarin de terreur van de afgelopen weken werd verheerlijkt. Naast de boom stond een erewacht van jonge Arabieren in keffiyehs, het
traditionele Arabische gewaad, met vlaggen van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) in hun handen. Gasten droegen reusachtige posters van de terroristen bij zich.

Daarnaast zijn er de talloze berichten van PMW waarin men laat zien dat Fatah leiders en PA-media geweld steunen en aanmoedigen. Bijzonder zijn altijd de video’s waarin (zeer) jonge kinderen figureren, en we de vreselijkste dingen uit de mond van deze vaak schattige kindjes horen, zoals een video van eind novemberwaarin een schattig meisje figureert. Het meisje (uit de Gazastrook) steunt recente aanvallen van Palestijnen waarbij Israeli’s werden doodgestoken, en antwoordt vervolgens op de vraag wat ze tegen de jeugd op de Westbank zou willen zeggen met: ‘Steek! steek! steek! steek!’ waarbij ze vervaarlijk met een groot mes zwaait. De video stond op de Facebookpagina van de ‘Jerusalem Intifada’s Young People’s Coalition’. Dergelijke video’s zijn geen uitzondering.

 

Olifant in de kamer

De media in Nederland (maar ook in andere landen, zie bijvoorbeeld de vele berichten op de website van Honest Reporting, en ook in andere landen bestaan dergelijke watchdogs) berichten zelden over deze olifant in de kamer. Ik blijf mij daarover verbazen. We wonen niet in een totalitaire staat waar de media instructies krijgen en bepaalde zaken niet vermeld mogen worden. Niemand belandt in het gevang als-ie wel melding maakt van de terreurkerstboom, de terreurpoppen of de video van het meisje uit Khan Yunis. Toch gebeurt het niet. Heel soms, in een grotere reportage die voor 90% gaat over Israelische wandaden en Palestijns leed, wordt zoiets heel even aangestipt, om meteen te worden gerelativeerd door te melden dat beide kanten elkaar dit soort verwijten maken en een extreme uitspraak van een of andere Israelische extremist te vermelden.

De media hebben, zo lijkt het, op enig moment collectief besloten dat Israel genoeg steun en sympathie heeft gehad en de beurt nu is aan de Palestijnen. Niemand durft daar vanaf te wijken, op een enkel opiniestuk of column na. Het geven van een evenwichtig beeld, van relevante feiten van beide kanten, moet wijken voor de missie vooral de Palestijnse kant voor het voetlicht te brengen en hun leed inzichtelijk te maken. Dat heet, zolang dat aan Israel kan worden geweten. Anders is het opeens een stuk minder interessant. In tegenstelling tot sommige anderen geloof ik niet dat de redacties bij serieuze media worden bevolkt door notoire Israelhaters of zelfs antisemieten. Sommige journalisten geloven oprecht dat zij fair en evenwichtig over Israel en de Palestijnen berichten. Ik heb er vaker over geschreven, maar blijf me hierover verbazen. En hopen dat het verandert, en men de eigen blinde vlek en de olifant in de kamer een keer ziet. En vervolgens niet meer begrijpt hoe men hem al die tijd over het hoofd heeft kunnen zien.

Ratna Pelle

 

vrijdag 18 december 2015

Breaking the Silence: moedig of achterbaks?

Breaking the Silence in buitenland moedig, in Israel verraders

 

Stel u voor: Het Nederlandse leger vecht een verdedigingsoorlog aan de grens van Nederland uit. U kunt het zich niet voorstellen, want u was in 1940 of te jong of nog niet geboren. Maar de oorlog in Nederlands Indie dan? Laten we die dan even nemen. In Nederland is daar nog steeds veel over te doen. Er zijn verdedigers en veroordelaars van die strijd en met name hoe die gevoerd werd. In Nederland ligt dat toch nog steeds moeilijk. Stel u voor, dat oud-gedienden uit die oorlog, Nederlandse oorlogsveteranen, in het buitenland lezingen gaan geven over de misstanden in het Nederlandse leger in die tijd en er ook nog eens, wederom in het buitenland, tentoonstellingen over op zetten. En stel u dan eens voor dat die bepaalde groep van oorlogsveteranen ook nog eens door het buitenland betaald wordt om hun activiteiten te kunnen ontplooien. Wij zouden daar toch echt van opkijken.

Stel u voor: de strijd in Screbrenica van het Nederlandse leger. Er is zelfs een regering over gevallen en het NIOD gaat een derde onderzoek naar de toedracht van de moord op de moslimmannen daar doen. In Nederland ligt dat nog steeds moeilijk. Geen oorlogsveteraan uit die strijd heeft het in zijn hoofd gehaald in het buitenland daar lezingen over te gaan geven, noch een expositie daarover op te zetten. Hoe zou Nederland reageren als het buitenland een groep ontevreden soldaten uit die tijd zou financieren om de vuile was eens lekker buiten te gaan uithangen.

Toch is dat precies wat er in Israel met Breaking the Silence aan de hand is met betrekking tot de laatste Gaza-oorlog. Zijn er dan in Israel geen onderzoeken naar de Gaza-oorlog gedaan? Natuurlijk wel. Door Israel zelf is meermaals onderzoek gedaan, door de VN, door allerlei NGO`s, door een groep experts van hoge generaals uit het buitenland, het aantal onderzoeken is niet meer te tellen. Maar sommige oud-gedienden uit het Israelische leger voelen zich nog steeds niet gehoord. En het buitenland springt daar op in: geld voor hun organisatie, hun buitenlandse reizen en tentoonstellingen, het vloeit rijkelijk. Ook van Nederland.

En wat krijg je dan? Duidelijkheid of schijnfeiten? Anonieme soldaten noemen oorlogsfeiten op anonieme plaatsen op onbekende data. Niemand heeft iets bewezen. Kunnen ze dan niet terecht in Israel met hun klachten? Neen, zo lang ze anoniem blijven, geen bepaalde locaties noemen en geen data, valt er weinig te onderzoeken. En toch betaalt ICCO Nederland deze groep om hun Israel-bashende activiteiten te kunnen ontplooien. En ICCO krijgt weer geld van de Nederlandse regering. En alle kranten berichten over de lezeingen van Breaking the Silence en hun rapport alsof het wereldnieuws is. Wat echt schokkend is is dat niemand op het doorgestoken kaart-karakter wijst of de financiering van Nederland hekelt. En nog erger wordt het als de rapporten van Breaking the Silence wel genoemd worden, maar een rapport van echte deskundigen die verstand hebben van oorlogsrecht en oorlogsomstandigheden zoals het rapport “The 2014 Gaza Conflict : Factual and Legal Aspects” volledig genegeerd wordt.

Opmerkelijk is dat juist het rapport “The 2014 Gaza Conflict : Factual and Legal Aspects” Israel prijst om zijn optreden in tegenstelling tot de andere rapporten. Maar bij die andere rapporten gaven Jan-en-alleman hun meninkje en bij “The 2014 Gaza Conflict : Factual and Legal Aspects” onderzochten Generaals uit internationale strijdmachten en uit diverse landen en die deel uit maakten van strijdmachten in Afghanistan en Irak de oorlogsomstandigheden en gebeurtenissen tijdens de Gaza-oorlog.

 

MS

 

 

donderdag 17 december 2015

UNHCR wordt club van mensenrechten-schenders

Wie kan de UNHCR nog serieus nemen?

 

De vluchtelingenorganisatie van de VN is de UNHCR.

Deze VN-organisatie beschermt vluchtelingen en ondersteunt hen bij opvang, terugkeer of vestiging in een ander land. Aan het hoofd van de organisatie staat de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen ('United Nations High Commissioner for Refugees', UNHCR). Zowel de organisatie als de Hoge Commissaris worden aangeduid met UNHCR. In de loop van de tijd is UNHCR ook hulp gaan bieden aan mensen die in hun eigen land op de vlucht zijn geslagen, zogeheten Internally Displaced Persons (IDPs).

 

Wie zitten er zoal in de UNHCR? Dat zal verbazen, want om bovenstaande doelstelling na te streven moet je goed gemotiveerd zijn, denk je. Maar dat mag dan algemeen gelden, voor de UNHCR moet je juist het tegendeel uitstralen, lijkt het. Kijk naar de volgende deelnemers van de UNHCR: Cuba, China, Qatar, Venezuela, Rusland en sinds kort ook Burundi.

Burundi is momenteel weer volop in het nieuws. De NOS meldt vandaag: Kruitvat Burundi verkeert op de rand van een burgeroorlog volgens de VN-Hoge Commissaris voor de Mensenrechten in Geneve (!) tijdens een speciale zitting van de Mensenrechtenraad over de crisis in dit land. Zeid Raad al-Hussein, de Hoge Commissaris, zei dat het land op het punt staat te exploderen. Hij vindt dat de mensenrechten in het land onderzocht moeten worden. Er zijn sinds juli, toen de president Nkurunziza voor de derde termijn werd herkozen (tegen de regels van de grondwet in) zeker 400 doden gevallen en 220.000 mensen (merendeels Tutsi`s) op de vlucht geslagen.De geschiedenis van dit land is in dat opzicht bepaald niet fraai: tussen 1993 en 2005 vielen er 300.000 doden.

Opmerkelijk is dat diezelfde VN, die vorige maand Burundi tot de mensenrechtenraad toeliet met 80% van de stemmen, kennelijk ook niets leert van zijn eigen falen. In 1994 kwam de VN zwaar onder vuur te liggen, omdat er weinig gedaan was om een genocide van de Tutsi`s tegen te gaan. Vorig jaar bood de toenmalige voorzitter van de Veiligheidsraad zijn excuus aan voor die slappe houding in 1994. En daarmee sliep men weer vrolijk in, gezien de recente benoeming van Burundi.

Maar ook in Rusland gebeuren opmerkelijk zaken. In de NRC van 15 december staat dat Rusland uitspraken van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens naast zich neer kan leggen nu het Constitutionele Hof in Rusland via een wet van Putin zich niet meer aan het EHRM hoeft te storen. Rusland sloot zich in 1996 aan, maar Putin trekt zich er voortaan niets meer van aan. Toch zit Rusland nog in de UNHCR. Het schendt mensenrechten, vooral van Stjetjenen, op grote schaal.

 

Europa, maar zeker ook Nederland, reageert meestal met instemming als de UNHCR Israel weer eens veroordeelt. Meestal gaat het om zaken waar de meeste deelnemers van de UNHCR om zouden lachen als iemand ze die zelfde zaken zou aanrekenen. Hun veel ernstiger schendingen van mensenrechten blijven verborgen of in ieder geval onbesproken. En iedere keer wordt de stelling van de oud-Secretaris Generaal Kofi Annan (1997-2006) waarheid:

"De bijdragen  van de kandidaten zijn er niet voor de promotie en bescherming van mensenrechten en hun vrijwillige pleidooien en beweringen daartoe" –"Dictators sluiten achterkamertjes deals om elkaar te kiezen  in dit 47 landen tellende  gremium  en  niet om de mensenrechten te versterken, maar om zichzelf te beschermen tegen kritiek of om anderen te bekritizeren"

 

MS

 

 

 

zaterdag 12 december 2015

Vermeende schending mensenrechten geen grond om EBS uit te sluiten van concessie OV Fryslân

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2015/12/12/vermeende-schending-mensenrechten-geen-grond-om-ebs-sluiten-concessie-ov-fryslan/   

 

– Door Tjalling –    

 

Afgelopen 8 december werd op een bijeenkomst van Gedeputeerde Staten van Fryslân besloten om de concessie voor het openbaar vervoer in Zuidoost Friesland, Vlieland, Terschelling en Ameland te gunnen aan Arriva. Dit vervoersbedrijf was echter niet de enigste deelnemer. Onder de vier gegadigden was ook EBS, een dochteronderneming van het Israëlische bedrijf Egged.

Als een Israëlisch bedrijf, of een dochteronderneming daarvan, gading maakt naar een concessie o.i.d. dan is dit meestal aanleiding voor een partij als de SP of individuele mensen, die zichzelf labelen (…) met predicaten als bijvoorbeeld bevlogen of humaan, om daarover stennis te maken.

Zo had de SP inzake de deelname van EBS al tijdenlang voordat deze aanbesteding aan de orde zou komen,schriftelijke vragen gesteld aan Gedeputeerde Staten. De SP vindt namelijk dat Fryslân ‘alleen zaken moet doen met bedrijven die de mensenrechten respecteren’. De Israëlische nederzettingen in bezet Palestijns gebied zijn volgens de SP een schending van het Internationaal Humanitair Recht. Dit zou dan betekenen dat Egged en dochterbedrijven daarvan, profiteren van de militaire bezetting.

Daarnaast heeft een groep burgers een petitie gestart en in een paar dagen tijd waren er ruim duizend handtekeningen gezet. Deze petitie werd aangeboden aan Gedeputeerde Staten. De groep wees onder andere op het Nationaal Actieplan Bedrijfsleven en Mensenrechten. Hierin staat dat overheden geen zaken mogen doen met bedrijven die mensenrechten schenden. En alsof het niet op kon, het ‘Samenwerkingsverband voor Palestina in Friesland’ stuurde op afgelopen 16 november eveneens een brief, waarin de leden van G.S. Fryslân nadrukkelijk werd gevraagd ‘nee te zeggen tegen medeplichtig OV’. Een ingekorte/aangepaste versie van de brief is te lezen op de blog van Wim Minnaard, medewerker van EAPPI.

Het is bekend dat er t.a.v. Israël zeer onterecht een dubbele moraal wordt gehanteerd, vooral door mensen die begrippen als humaniteit en mensenrechten hoog in hun vaandel hebben. Landen als China, Marokko en niet te vergeten Saoedi Arabië, die werkelijk een loopje nemen met de mensenrechten, mogen van hen kennelijk hun gang gaan, maar Israël dus beslist niet.

Gelukkig keken de leden van G.S. Fryslân bij de beslissing over de concessie voor het OV wel verder dan hun neus lang is. Gedeputeerde Johannes Kramer zei voor de microfoon van Omrôp Fryslân o.a. dat ‘het aspect “mensenrechten” wat volgens sommige mensen bij een Israëlisch vervoerder een rol zou spelen, geen grond is om op te beoordelen’.

 

vrijdag 11 december 2015

berichtgeving over Palestijnse kinderen

Berichtgeving over Palestijnse kinderen laat hun terroristische aanvallen buiten beeld

 

IKON gaat zondag een programma uitzenden in het programma van ZAPP. De titel luidt Ik ben niet bang voor de soldaten. . Het gaat om een aflevering in een serie waarin de rechten van kinderen centraal staan. De werktitel van het programma is  Mensjesrechten: Posters ophangen als vreedzaam protest.

De IKON  refereert in een persbericht aan het toegenomen geweld sinds oktober en schrijft: Sinds oktober lopen de spanningen tussen Israel en de Palestijnen verder op. Bij verschillende incidenten zijn kinderen doodgeschoten, waaronder twee kinderen van 12 en 15 jaar.* Ook in het kamp waar Yazan woont is onlangs een jongen door de soldaten doodgeschoten. Hij was net zo oud als Yazan, 13 jaar, en was onderweg van school van huis. Geen woord in de aankondiging bij het persbericht over het feit dat het hier gaat om kinderen die aanvallen pleegden op Israeliers (per ongeluk vielen ze soms een Palestijn aan, die ze verkeerd hadden ingeschat) De jongste Palestijnse messteker was 11 jaar(!). Hem heeft Israel gewoon naar huis gestuurd. Kinderen van 11 jaar vallen nergens onder het strafrecht. Een Palestijnse jongen van 13 jaar stak in op een passerend Joods jongetje op de fiets, ook 13 jaar oud. De Palestijnse jongen deed dit samen met zijn neef. Ook staken ze in op een andere Israelier. Het 13 jarige Palestijnse jongetje vluchtte toen er hulp kwam voor de slachtoffers, maar raakte gewond door een passerende auto. Hij werd direct vervoerd naar het Israelische Hadassa-ziekenhuis en daar behandeld en verpleegd. Inmiddels is hij ontslagen uit het ziekenhuis.

Net zoals bovenstaand citaat van de IKON alleen maar praat over de slachtofferrol van Palestijnse kinderen verklaardde de president van de PA, Abbas, in zijn toespraak voor de Algemene Vergadering van de VN dat deze 13-jarige in koelen bloede door Israel was doodgeschoten, zonder op de omstandigheden in te gaan. Een foto van het jongetje in het ziekenhuis toonde aan dat deze jongen helemaal niet was doodgeschoten, maar keurig in een ziekenhuisbed lag. En precies zoals de IKON en Abbas doen of onschuldige kinderen zomaar worden doodgeschoten schrijft Dries van Agt op de Weblog van de VARA uitsluitend over de zieligheid van Palestijnse kinderen en komt niet verder dan dat ze af en toe een steen gooien en dat alleen maar naar bezetters en kolonisten doen. Er zijn al doden door gevallen. Zo onschuldig is dit niet. Dat hiertegen wordt opgetreden is dus niet zo gek.  In Nederland was een paar jaar geleden een paar keer sprake van een  stenengooier vanaf een viaduct. Niemand liep een verwonding op, maar het was een hele hype. Iedere avond op het nieuws gedurende een paar weken. De stenengooier werd nooit aangetroffen. Maar als Israeliers door stenen getroffen worden is dat hun eigen schuld (volgens Dries een bezetter of kolonist) en is de dader eigenlijk een slachtoffer. Hoe dubbel kun je oordelen!

De vraag is op dit blog al eerder gesteld: hoe komen deze jonge kinderen tot hun daden? Waarom prijzen volwassenen deze daden en leren ze de kinderen niet dat dit nooit en te nimmer de vrede dichterbij zal brengen, maar de haat zal vergroten. Sterker, waarom moedigen volwassenen kinderen aan zich als terrorist te gedragen? Waarom leren kinderen op school dat Joden gedood mogen en moeten worden? Waarom zendt de Palestijnse tv uitzendingen uit waarin terroristische daden aangeprezen worden? En dan de belangrijke vraag: Waarom subsidieert de EU Palestijnse schoolboeken waarin terrorisme aangemoedgd wordt! Denkt men nu echt dat er vrede komt door haat te zaaien? Denkt men nu echt de Palestijnen te helpen door hun terreurdaden goed te praten? Misschien zou een cursus helpen waarin Palestijnen eens leren kritisch naar hun daden te kijken! Maar die cursus zal er nooit komen.

 

MS

 

dinsdag 8 december 2015

Zweden: mesaanvallen en autoaanvallen van Palestijnen geen terrorisme

Zweden heeft moeite zich begrijpelijk te uiten.

 

Al zeker drie incidenten zijn nu bekend waarbij Zweden iets over terrorisme ten aanzien van Israel en/of Palestijnen zei en wat Zweden daarna haastig terugtrok. De woorden van Zweedse regeringsvertegenwoordigers worden, merkwaardig genoeg, steeds verkeerd begrepen door de buitenwereld en zeker door Israel.

Het begon ermee dat de Zweedse minister van Buitenlandse Zaken Margot Wallstrom daags na de terreuraanvallen in Parijs van 13 november die aanvallen in verband bracht met het Israelisch Palestijns conflict. Zij zei: “To counteract the radicalization, we must go back to the situation such as the one in the Middle East of which not the least the Palestinians see that there is no future: We must either accept a desperate situation or resort to violence.” Dus omdat Palestijnen volgens Wallstrom geen toekomst zien gaan Marokkaanse en Syrische Fransen/Belgen in Parijs willekeurige mensen bewust doodschieten met het trieste gevolg van 130 doden. Nadat een Zweedse dame, Susanne Sznajderman-Rytz,  haar daarop aansprak reageerde Wallstrom dat er een Joods complot tegen haar werd gevoerd. Uiteindelijk gaf het ministerie van Buitenlandse Zaken een verklaring uit waarin stond dat noch direct, noch indirect de terroristische aanvallen in Parijs aan het Israelisch-Palestijns conflict waren gelieerd. Het ging om een misverstand dat spoedig opgelost zou worden. 

De verwachtingen waren hoog gespannen over wat er spoedig zou volgen. Lang hoefde men niet te wachten, want Wallstrom had haar volgende statement al weer klaar. Dit keer werd Israel rechtstreeks aangevallen, want de beschuldiging van Wallstrom luidde dat Israel “extrajudicial executions” van  Palestijnen uitvoerde. Weliswaar waren de “slachtoffers”van Wallstrom in feite de Palestijnse daders die onschuldige Israelische  voorbijgangers doodstaken of verwondden door met messen in hun nek of buik te steken, auto`s op wachtende Israeliers inreden en zo doodden, maar die daders waren immers radeloos en daarom zelf slachtoffer. Daarom kon er ook geen veroordeling van deze Palestijnse terreurdaden worden gegeven, het was duidelijk dat Israel buiten-proportioneel reageerde. Maar natuurlijk was ook dit weer verkeerd begrepen.  Haar ministerie klom weer in de pen en schreef nu : "the Foreign Minister did not say that Israel conducts ‘extrajudicial executions’. The Foreign Minister made a general statement about international law and the right to self defence and the importance of proportionality and distinction. What she stated applies to all parties.":                                                                                                    

Waarom worden die Zweden toch zo moeilijk begrepen? Want incident nummer drie volgde: De Zweedse premier Stefan Lofven weet het: Mesaanvallen zijn niet geclassificeerd als terreurdaden volgens internationale classificatie! "No, it is not classified as that. There is an international classification when it is, or is not. What I know is not classified as terrorism," he told Swedish news agency TT. Het meest komische hiervan is dat hij dit zei om te proberen de gespannen verhoudingen tussen Israel en Zweden te verbeteren. En helaas, dit was natuurlijk niet wat die betrekkingen zal verbeteren!

Lofven zei nog dat Wallstrom verkeerd werd begrepen, want Wallstrom had het helemaal niet specifiek over Israel gehad in haar opmerkingen. Het ging gewoon over het hele Midden Oosten en de situatie daar is al ingewikkeld genoeg om er dan deze misverstanden nog bij te hebben. Hij deed nog een poging zijn eigen woorden goed uit te leggen.Maar eigenlijk ging het meer over het feit of je moet spreken over een derde intifada. Want bij een intifada gaat het om georganiseerde terreur. Hij zei: "I was referring to the fact it is not clear whether these knife attacks have been organized by some classified terrorist organization. But organized attacks are precisely acts of terrorism,"

Dat laatste is bijna lachwekkend. Dat betekent dat als Abbas, zoals nu, niets veroordeelt, maar zelfs prijst, maar niet duidelijk organiseert, er geen sprake is van terreur, want de PA of PLO zijn geen geclassificeerde terreurorganisatie (meer).. Hoeveel aanvallen en wat voor aanvallen er zijn doet er niet toe, zolang Abbas maar niet openlijk (via een erkende terreurorganisatie) oproept nog meer te moorden. Zelfs dat laatste lijkt hier ook niet duidelijk, want Abbas heeft de aanvallen op de tempelberg wel uitgelokt en daarbij Palestijns bloed dat vloeit heilig bloed genoemd. Maar terreur is dit niet volgens Lofven, daaraan zijn andere (zijn eigen?) criteria verbonden.

Geen wonder dus dat Zweden de nodige verwarring zaait met uiterst laakbare uitspraken.

 

MS

 

 

maandag 7 december 2015

Apartheidspolitiek door Europa

Europa begint zich Apartheidsregime van de EU ten aan zien van Israel steeds meer te realiseren.

 

In Tsjechie vraagt men zich inmiddels af waarom de labeling van produkten alleen wordt geadviseerd als het om Israel gaat. De premier van Tsjechie vroeg zich af: "...you, Mrs. Mogherini, have decided to harm our main ally in the Middle East, Israel, and are forcing it to label products that these are Jewish products from the West Bank!  You wouldn't dare [force] Russia to label Crimean products, or China to label Tibetan products, or Turkey to label products from the North Cyprus Turkish Republic! You dare [to do this] to Israel and I am ashamed of this policy!

En hij is inmiddels de zoveelste die zich dit afvraagt. In Nederland zijn nu ook aanvullende vragen gesteld aan de regering door de VVD (Ten Broeke), de SGP (Van Der Staaij) en de CU (Voordewind) Zowel op Nieuwsbank als bij het CIDI zijn deze vragen aan de minister van Buitenlandse Zaken te vinden.

1,Bent u bekend met het bericht "German Parliament President: We reject settlement labeling, understand Israel's anger"? [klik de link] en zie:  http://blog.waarnet.nl/2015/12/labeling-verdeelt-europa.html

2. Hoe beoordeelt u het Duitse besluit om de aangekondigde etikettering van producten uit de Westelijke Jordaanoever, Oost-Jeruzalem en de Golanhoogten af te wijzen?het Duitse besluit om de aangekondigde etikettering van producten uit de Westelijke Jordaanoever, Oost-Jeruzalem en de Golanhoogten af te wijzen?

3. Klopt het dat naast Duitsland ook Griekenland en Hongarije hebben aangekondigd de richtsnoeren niet te zullen implementeren? Zijn er nog meer EU-lidstaten die een dergelijke positie hebben ingenomen?

4. Acht u het bij nader inzien nog steeds verstandig dat u
de brief, waarin u, samen met een aantal andere Europese ministers van Buitenlandse Zaken, Hoge Vertegenwoordiger Mogherini vroeg haast te maken met het publiceren van deze richtsnoeren,[klik de link] hebt ondertekend, nu een aantal van die landen die niet tekenden, maar zelfs een aantal van degenen die de brief wel tekenden, ook de tenuitvoerlegging van de richtsnoeren niet wensen te volgen?

5. Welke overwegingen lagen er destijds bij de Duitse regering – die er over het algemeen dezelfde ideeën op nahoudt als het gaat om het internationaal recht, het Midden-Oosten vredesproces  en transparante consumentenvoorlichting – aan ten grondslag om deze brief niet mede te ondertekenen?

6. Bij het debat over de begroting Buitenlandse Zaken 2016 is u gevraagd naar de vrijheidsgraden die lidstaten hebben om richtsnoeren te implementeren. Welke vrijheden zijn er, zowel in de wijze waarop als de tempo waarin deze richtsnoeren worden geïmplementeerd? Wat is daarop nu uw antwoord?

Europa spreekt steeds de vrees uit dat Israel een apartheidsregime dreigt te worden, maar Europa zelf stelt zich steeds meer op al seen Apartheidsstaat als het om Israel gaat. Het is behoorlijk hypokriet om Israel van apartheid te beschuldigen als je alleen bij de produkten van Israel  de"zuivere herkomst" zeker wilt stellen, --als je terreur van Palestijnen negeert of goed praat en bij de bestrijding van die terreur door Israel zegt dat "beide kanten beheersing moeten betrachten". Betekent dit dat de Palestijnen wel terreur mogen uitvoeren als ze zich maar beheersen?? Dus misschien wel met een schaar steken, maar niet met een slagersmes? --Als je zelf in Frankrijk en Belgie huiszoekingen na terroristische aanvallen zonder volmacht van de rechter accepteert, maar dat Israel onder dezelfde omstandigheden verbiedt te doen. --Als je bij die huiszoekingen grof geweld met dodelijke en verwoestende gevolgen normaal vindt, maar daar Israel op aanspreekt.—Als je in vreemde, verre landen gaat bombarderen, maar Israel verbiedt zich te verdedigen tegen raketaanvallen uit Gaza. Want laten we eerlijk zijn: Europa heeft niets te zoeken in Irak en Syrie. Dat Europa nu zelf terreur gaat ondervinden van Syrie- en Irakgangers kan niet verbazen, want Europa begrijpt de terreur van de Palestijnen zo goed!.

De bemiddelingsrol in het Israelisch-Palestijns conflict, die Europa zo graag vervult, komt dan toch in een vreemd daglicht te staan. Nog vreemder is de reactie van Mogherini dat ze doorgaat met het Kwartet (VS, Rusland, VN, EU) om vrede te bevorderen, terwijl Israel heeft aangekondigd Europa voortaan uit te sluiten van onderhandelingen. Het lijkt er op dat Mogherini of een bord voor haar kop heeft of zo arrogant is dat ze denkt Israel te kunnen uitzonderen in politiek opzicht en toch een rol te kunnen spelen in onderhandelingen tussen Israel en de PA. Maar zo belangrijk is Europa niet meer en eigenlijk steeds minder door besluiteloosheid, verdeeldheid en nu ook nog eens Apartheid.

MS

 

vrijdag 4 december 2015

Palestijnse daders worden slachtoffers in krantenkoppen (IMO)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2015/12/04/palestijnse-daders-worden-slachtoffers-krantenkoppen/

= IMO =  

Al ruim twee maanden vinden er zowat dagelijks steekpartijen plaats in Israel, dat wil zeggen: Palestijnen, vaak nog tieners, belagen willekeurige Joods uitziende mensen in West Jeruzalem of elders in Israel of op de Westbank en beginnen op ze in te steken. Meestal worden ze kort daarop overmeesterd of doodgeschoten. Op nieuwssites verschijnt dan een klein artikeltje onder de kop: ‘Palestijn doodgeschoten, Israelier gewond na steekpartij’ of ’16-jarige Palestijnse doodgeschoten na steekpartij’. Daarna pas wordt de toedracht duidelijk:

 

Een 16-jarige Palestijnse is maandag doodgeschoten door de politie nadat ze op een drukke straat in het centrum van Jeruzalem een man met een schaar te lijf was gegaan.

Het zeventigjarige slachtoffer raakte lichtgewond door de steekpartij. Het meisje had de man vermoedelijk aangezien voor een Israëliër.

 

Ze bedoelen: voor een Joodse Israelier, maar ieder verband met Joden wordt altijd angstvallig vermeden. We zouden eens kunnen gaan denken dat Palestijnen het niet zo op Joden hebben. De Volkskrant meldde wel het slachtoffer eerst, maar is ook misleidend.  Men kopt: ‘Tienermeisjes steken Palestijn neer in Jeruzalem’. De kans is groot dat mensen bij het lezen van die kop denken dat Joodse tieners de Palestijn hebben gestoken. Blijkbaar was er geen ruimte om ´Palestijnse tieners´ te schrijven, of leek het dan te verwarrend dat Palestijnen een Palestijn staken, maar zo was het natuurlijk wel. Het artikeltje sluit af met de veel gebruikte zin:

 

De spanningen tussen Israëli’s en Palestijnen zijn sinds oktober hoog opgelopen. Bij aanvallen met messen, vuurwapens of voertuigen zijn tientallen Israëliërs en Palestijnen om het leven gekomen.

 

Verhullender kan bijna niet. Palestijnen staken of reden in op Joodse Israeli’s en probeerden hen te doden. In reactie daarop werden zij vaak doodgeschoten. Blijkbaar is dat te ingewikkeld? Of misschien wil men vooral niet de indruk wekken dat men op de hand van Israel is, en daarom moet het zo geformuleerd dat totaal onduidelijk is wat voor aanvallen van wie dat waren en hoe mensen daarbij om het leven kwamen. Er is weer geweld en er vielen slachtoffers, merendeels aan Palestijnse kant, dat is blijkbaar het enige wat we hoeven te weten. De krantensite als desinformatiebron.

De Belgische Metro maakt het nog bonter met de kop: ‘Drie Palestijnen bij mesaanvallen gedood’. Je zou denken dat Israel drie Palestijnen met messen heeft gedood, of dat kolonisten dat deden. Daarna lezen we: ‘Drie Palestijnen zijn vandaag op de Westelijke Jordaanoever na aanvallen op Israëli’s gedood.‘ Het artikel eindigt met: ‘Mesaanvallen, confrontaties tussen jonge Palestijnen en Israëlische soldaten en geweld tussen Israëlische kolonisten en Palestijnse inwoners hebben langs Palestijnse kant al meer dan 90 mensenlevens geëist en aan Israëlische kant vielen 16 doden.‘ Ook hier weer moet ten stelligste de indruk worden vermeden dat Palestijnen doorgaans beginnen met het geweld en zomaar lukraak Israeli’s aanvallen. Ook wordt gesuggereerd dat een aantal doden door geweld van kolonisten is gevallen, terwijl het bijna uitsluitend gaat om Palestijnen die aanvallen plegen en vervolgens werden gedood, en Palestijnen die bij rellen op de Westoever door het leger werden gedood (vaak eveneens na eerst zelf te hebben aangevallen).

Een bericht op NU.nl van vorige week is niet veel beter: ‘Twee Palestijnen dood bij nieuwe confrontatie met soldaten Israël’, aldus de kop. Het artikel is misleidend en bevat idiote fouten:

 

Bij nieuwe botsingen tussen Israëlische soldaten en Palestijnen zijn donderdag twee Palestijnen omgekomen.

Een man probeerde bij een controlepost in de buurt van Nablus Israëlische veiligheidstroepen met een mes aan te vallen en werd vervolgens doodgeschoten, aldus een politiewoordvoerster.

Eerder op donderdag overleed een 21-jarige man in een dorp ten westen van Jeruzalem. Hij maakte deel uit van een groep jongeren die met stenen gooiden naar soldaten. De man werd in zijn hoofd geraakt door een kogel. Volgens een militaire woordvoerder was de man een dreiging voor de soldaten.

Sinds begin oktober zijn ministens honderd Palestijnen gedood door geweld en bijna twintig Israëlische soldaten. Het oplaaiende geweld komt door een geschil over omgangsrecht en gebed op de Tempelberg.

 

Botsingen is een enorm eufemisme voor het belagen van soldaten met een mes. Het lijkt me redelijk voor de hand liggen dat wanneer je soldaten met een mes probeert te lijf te gaan, ze weleens kunnen gaan schieten. En ook hier weer worden de Palestijnse doden (de aantallen wisselen per artikel lijkt het wel) op een lijn gesteld met de Israelische. De oorzaak van het geweld tot slot is geen ’geschil over omgangsrecht’ (het lijkt wel een echtscheiding!) maar het feit dat de Palestijnen geen enkele Jood op de Tempelberg dulden. Joden die zich er toch laten zien, biddend of niet, worden belaagd en moeten daarom beschermd worden door veiligheidsmensen. Sommige Joden zijn hier nijdig om en willen daarom juist naar de Tempelberg, die immers ook voor hen heilig is. De PA, Fatah en Hamas voeren een niet aflatende propagandacampagne tegen de aanwezigheid van Joden op de Tempelberg, en beweren dat zij de Al Aqsa Moskee willen vernietigen om de derde Tempel te bouwen. Deze leugen werkte in de jaren ’30 al om de Arabieren tegen de Joden op te hitsen en doet het anno 2015 ook nog steeds goed. Maar dat lees je nergens. De enige die ik dat een keer heb horen verkondigen is good old Ankie Rechess, die helaas nog maar zelden te zien is.

Aan het einde van een vreselijk eenzijdige en suggestieve reportage van Monique van Hoogstraten op Nieuwsuur afgelopen maandag, meldde Twan Huys dat bij het geweld van de afgelopen 2 maanden 95 Palestijnen en 19 Israeli’s omkwamen. Iedereen die zoiets, zonder enige verdere uitleg hoort, denkt natuurlijk: Israel doodt weer eens veel meer Palestijnen dan andersom, en is dus de agressor. De werkelijkheid van Palestijnse terreur die door Israel wordt bestreden, om van de vele verijdelde aanslagen nog maar te zwijgen, blijft zo netjes verborgen.

 

Over de misleidende koppen zag ik op facebook een aardig filmpje. Het begint met een paar koppen in internationale media: CBC News kopte ‘Jerusalem police fatally shoot two after apparent synagogue attack’, de BBC meldde‘Palestinian shot dead after Jerusalem attack kills two’. Daarna laat hij willekeurige mensen in Parijs de volgende (gefingeerde) kop zien: ‘7 men shot dead during Paris attack: 129 dead’. Uiteraard reageert het publiek verontwaardigd. Eerder al zag ik eens een verzonnen kop van kort na 9-11 in dezelfde trant. Het lijkt misschien lichtelijk overdreven, maar het idee is hetzelfde: vaak komen bij terroristische aanslagen ook (een deel van) de daders om, en het is ongepast om hun dood voor die van de slachtoffers te vermelden. Ook wanneer het de aanvallers niet lukt hun slachtoffers te doden en zijzelf wel worden gedood, werkt het vertekenend om hun dood eerst te melden, zodat lijkt alsof dat het belangrijkst is, en wat zij daarvoor deden slechts bijzaak. Alleen bij Israel en de Palestijnen zien we dit soort bizarre taferelen, bang als men is de Palestijnen te negatief af te schilderen en zo -god beware- over te komen als te pro-Israel.

 

Tot slot nog een paar cijfers uit een infographic over de terreur in oktober en november. Cijfers die je nooit in de krant zult lezen of op het journaal zult horen, want het zou veel te veel de aandacht vestigen op het Palestijnse geweld. Er vielen 21 doden en 189 gewonden. 58 aanvallers werden door Israel gedood, 40 gearresteerd, en verreweg de meeste aanvallers kwamen van de Westelijke Jordaanoever en niet uit Oost Jeruzalem zoals de reportage op Nieuwsuur suggereerde.

Op internet zijn weer rijkelijk voorbeelden te vinden van Palestijnen die de aanvallen verheerlijken. UN Watch bericht over UNRWA leraren die de daders op Facebook prijzen en cartoons en zelfs oorbellen met messen plaatsen. Een kledingzaak in Gaza met de onpasselijke naam ‘Hitler 2’ kleedde etalagepoppen in gevechtstenue met messen in hun hand. Ook op facebookpagina’s van bijvoorbeeld Fatah worden vaak messen afgebeeld. Messen zijn het symbool geworden van de nieuwe ‘intifada’ en veel Palestijnen zijn er trots op.

 

Ratna Pelle

 

donderdag 3 december 2015

Nieuwsuur betreurt suggestieve reportage Jeruzalem (IMO)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2015/12/03/nieuwsuur-betreurt-suggestieve-reportage-jeruzalem/

= IMO Blog = 

 

Beste kijkers van Nieuwsuur,

Afgelopen maandag heeft u van ons een reportagegezien over Palestijnse tieners in Oost Jeruzalem die opgroeien zonder hoop. Wij hebben veel kritiek op deze reportage gekregen en willen daarom wat zaken rechtzetten. Tot onze spijt zijn er een aantal onjuistheden in terecht gekomen. Zoals de bewering dat de Arabieren in Oost Jeruzalem geen stemrecht hebben en slechts bewoner zijn. Zij kregen na de annexatie van Jeruzalem wel degelijk het Israelisch staatsburgerschap met stemrecht aangeboden maar weigerden dit. Zij hebben desondanks wel lokaal stemrecht, maar een groot deel van de Arabieren weigert daarvan gebruik te maken en boycot de verkiezingen. Het gevolg is dat zij slecht vertegenwoordigd zijn bij de gemeente en minder goed voor hun belangen opkomen.

In de reportage werd inderdaad een erg eenzijdig beeld geschetst van onschuldige Palestijnen die getreiterd worden door gemene Israelische soldaten en alleen uit pure wanhoop tot geweld overgaan. De enige Israeli die we opvoerden werd neergezet als een onsympathieke op expansie gerichte kolonist.

De werkelijkheid is natuurlijk ingewikkelder, met ook vriendelijke Israelische soldaten en ook provocerende Palestijnse jongens die terecht worden tegengehouden. Daarbij hebben we verzuimd aandacht te geven aan de dagelijkse aanvallen met messen door Palestijnen en de gevolgen daarvan voor de slachtoffers. We lieten u op nogal sentimentele wijze een Palestijns gezin zien; een huilende moeder omdat zij bang was dat haar lieve zoon Bakr, die weleens met stenen schijnt te gooien, door de gemene bezettingssoldaten wordt opgepakt en in elkaar geslagen. Ze deed het voorkomen alsof dit aan de lopende band gebeurde, terwijl daar geen enkel bewijs voor is. Wij hadden dit dan ook niet zo in beeld mogen brengen zonder wederhoor toe te passen van Israels kant en navraag te doen bij onafhankelijke organisaties en bijv. Israelische ziekenhuizen, naar aantallen gewonde Palestijnse jongens die daar binnen worden gebracht nadat zij op weg van school naar huis langs een checkpoint moesten gaan.

Later verscheen het jongere zusje van Bakr in beeld, huilend omdat haar lieve broer vast zat voor het gooien van stenen. Ze had een tekening voor hem gemaakt en werd door haar moeder getroost. Een hartverscheurend beeld. De camera laat een huiselijk tafereel zien, terwijl de commentaarstem zegt dat ‘het nog niet duidelijk is hoe lang hij hier weg zal zijn’. Ook lieten we de kijker een familieportret van het gezin zien met lieve lachende kinderen, om maximaal sympathie op te wekken. In plaats van dit sentimentele gedoe hadden we beter wat cijfers kunnen geven over stenen gooien, en enkele slachtoffers daarvan in beeld kunnen brengen; het is immers niet voor niets dat Israel dit zwaarder wil bestraffen. Stenen zijn een potentieel dodelijk wapen.

Het indringende persoonlijke portret van dit Palestijnse gezin leidt er haast vanzelf toe dat de kijker zich met hen identificeert en hun visie en vijandbeeld overneemt. Moeder Dalal zei dat ze haar zoon ‘nooit wapens of een bom zou geven’. Bakr zelf zei ook dat hij nooit een mes zou gebruiken. Veel Palestijnen doen dat wel, zoals blijkt uit de dagelijkse aanvallen en uit het grote aantal geplande aanvallen dat wordt verhinderd. Wel zegt Dalal dat als Bakr wordt vernederd hij iets zal zoeken om zijn woede en frustratie te uiten, zoals een steen. Alleszins begrijpelijk, zult u als kijker waarschijnlijk hebben gedacht. U had hem aan het begin van de reportage gezien zoals hij naar school loopt en over betonnen blokken moet klimmen om langs een roadblock te komen. U had hem later gezien toen hij toonde hoe de rubberkogels van het leger je treffen en showde vervolgens zijn paard, dat hij had gekregen om hem van de straat te houden.Wanneer hij van streek is maakt hij soms huiswerk bij zijn paard, zo liet hij u weten. Kortom,  in alles een schattige jongen die warmte en sympathie opwekte. Wanneer hij dan toch naar stenen grijpt dan moet dat wel zijn omdat hij tot wanhoop wordt gedreven door de Israelische bezetter, aldus de impliciete maar onmiskenbare boodschap van de reportage. Moeder Dalal en zijn kleine zusje waren echte tranentrekkers, met hun voor iedereen begrijpelijke zorgen en verdriet.

Wij lieten vervolgens een Palestijn aan het woord die voorzitter was van de ouderenraad. Hij hekelde de vele checkpoints in Oost Jeruzalem (‘wat je hier ziet, is het ware gezicht van de bezetting’) maar negeerde de reden ervoor, namelijk de vele aanvallen met messen. Hij had het over de achterstelling van de wijken in Oost Jeruzalem en vertelde dat de kinderen het vertrouwen in hun ouders en ook in de vrede hadden verloren. Dat laatste is niet zo gek gezien de ophitsing en propaganda op de Palestijnse tv, maar dat vermeldde hij niet en werd ook door ons niet aangevuld.

Aan het einde van de reportage kwam Bakr nog eens in beeld en legde uit waar het recente geweld volgens hem door werd veroorzaakt. “We vragen maar één ding. Ga niet de Al Aqsa Moskee binnen. Zij zeggen dat die van hen is, niet van ons. Maar als ze hier minder rellen willen moeten ze de Al Aqsa met rust laten”. Dit is uiteraard onzin, maar in plaats van u uit te leggen hoe het wel zit lieten we daarna  de onsympathieke ‘kolonist’ uit Oost Jeruzalem, Arieh King, vertellen dat men zo dicht mogelijk bij deze heilige plek wil wonen, en daar bidt voor de herbouw van de Tempel. Zo leek het net of Bakr toch wel een beetje gelijk had. In tegenstelling tot Bakr kreeg u Kings gezin niet te zien, zijn angsten om zijn kinderen die dagelijks door Palestijnen met messen kunnen worden belaagd, onthielden we u. U zag niet hoe hij zijn dochter troostte nadat haar schoolvriendje gewond was geraakt bij een Palestijnse aanslag. U zag niet hoe hij op zijn zoon inpraatte dat lang niet alle Arabieren zo zijn en geweld nooit met geweld moet worden vergolden.

We vertelden dat er een paar honderd Joden wonen in Ras Al Amud, de wijk waar Bakr woont, te midden van 20.000 Palestijnen, en lieten King triomfantelijk vertellen dat men nog meer grond in bezit had om verder te bouwen. We schetsten zo een beeld van nare, bezitterige Joden die de arme Palestijnen daar verdrijven. In werkelijkheid hebben zij evenzeer recht om woningen in het oosten van de stad te kopen als Arabieren; zoals Arabieren ook in sommige ‘Joodse’ wijken intrekken. We lieten welbewust een beeld ontstaan waarin rijke, streng religieuze en onsympathieke Joden het leven van een grote groep Palestijnen miserabel maken. De checkpoints zouden er slechts zijn om hun te beschermen. Dit hadden wij nooit mogen doen, ook gezien de negatieve stereotypen die er onder een deel van de Nederlandse bevolking heersen over de Joodse medemens. De meeste Joden in Jeruzalem voldoen dan ook totaal niet aan het stereotype beeld dat we van King lieten zien, maar leven met grote gezinnen in kleine flatjes en moeten net als veel Palestijnen de eindjes aan elkaar knopen.

Zoals gezegd hadden we de leugen van Bakr dat de Joden de Al Aqsa willen hebben niet onweersproken mogen laten. De Joden hebben niks met de moskeeën op de Tempelberg, maar wel met de berg zelf, waar, zoals de naam al suggereert, ooit hun heilige Tempel heeft gestaan. De Klaagmuur is daar het enige overblijfsel van. Sommige Joden zeggen dat je niet op de berg mag bidden, anderen wel, maar feit is dat de Palestijnen daar geen Joden dulden en ze vaak belagen als ze zich er wagen, biddend of niet. De Palestijnse propaganda verspreidt daarbij de mythe dat Israel de Al Aqsa wil vernietigen om de Tempel te herbouwen, iets wat geen enkele Israelische regering ooit heeft overwogen. Bakr lepelde deze propaganda op, en wij versterkten dat beeld door vervolgens de kolonist hardop over de tempel te laten dromen. In plaats daarvan hadden we beter kunnen toelichten wat het standpunt van de regering is en welke regeling er geldt voor bezoek van de berg door Joden en Arabieren. Het is namelijk best bijzonder dat Israel juist de moslims zoveel ruimte geeft en de mogelijkheden voor Joden (en toeristen) sterk inperkt. Deze zeer pragmatische houding staat in schril contrast met de positie van Abbas, die een paar maanden geleden nog zei:“Wij zegenen elke druppel bloed die voor Jeruzalem is vergoten, dat is schoon en zuiver bloed, bloed vergoten voor Allah, als Allah het wil.”

 

Het druist in tegen onze journalistieke normen zoals onpartijdigheid en hoor en wederhoor om u een dergelijk zeer gekleurd verhaal voor te schotelen. Een verhaal waarin de feiten ondergeschikt waren aan de emotie, het effectbejag, en we u tegen onze principes in subtiel maar onmiskenbaar een kant op stuurden. We onthielden u belangrijke informatie over hoe Palestijnse jongens al jong leren dat het een eer is voor je land te sterven en dat het doden van Joden een heldendaad is, omdat Joden door Allah vervloekt zouden zijn. In talloze clips op tv, cartoons in kranten en preken van imams wordt opgeroepen tot geweld tegen Joden omdat zij de vijanden van de islam zijn.

Wij kunnen gezien dit alles dan ook niet anders zeggen dan dat we schromelijk de mist in zijn gegaan met onze reportage van afgelopen maandag. Deze was een serieus nieuwsmedium als de NOS, dat ook nog eens wordt betaald uit publieksgeld, onwaardig. Wij zullen dan ook passende maatregelen treffen om te zorgen dat dit niet weer gebeurt en dat onze reportages voortaan gebaseerd zijn op feiten en gemaakt vanuit de drive om u zo onpartijdig en volledig en waarheidsgetrouw mogelijk te informeren over de gebeurtenissen in de wereld, waaronder het Israelisch-Palestijns conflict. Wij hopen op korte termijn met een reportage te komen waarin de slachtoffers van de dagelijkse steekincidenten en ander geweld gepleegd door Palestijnen tegen Joodse burgers in Israel, centraal staan. Wij bieden nogmaals onze excuses aan voor deze grove misstap.

De redactie