donderdag 21 december 2017

Artikel van Akkerman in Trouw gaat voorbij aan de realiteit

- Door Tjalling -

Stevo Akkerman schreef op 17 december een op het eerste oog mooi artikel in het katern Religie en filosofie van Trouw. Akkerman laat daarin Munther Isaac uitgebreid aan het woord komen. Munther Isaac is afkomstig uit de Palestijnse gebieden, rector van het Bethlehem Bible College en predikant in de evangelisch-lutherse kerk in Palestina. Isaac heeft op het eerste gezicht een genuanceerde kijk op de realiteit. Hij neemt ook het Oude Testament in de verdediging, wat opmerkelijk is voor een Palestijnse christen. Echter schijn bedriegt en bij nadere beschouwing komt helaas toch weer die venijnige ondertoon jegens Israël aan de oppervlakte. Die is ‘dat er op Bijbelse gronden nóóit een link zou mogen zijn naar exclusief recht van de joden op land’. Isaac daarover:

Land is nooit exclusief joods, islamitisch of christelijk, elk land is van God, en dus van iedereen.

Dat is een mooie uitspraak, maar in de praktijk niet te realiseren. Absoluut niet. Men kan goed leren van ervaringen uit het verleden, maar dat heeft Isaac op dit punt niet gedaan. Afwijzing van de stelling dat elk land van God is zou volgens Isaac de oorzaak zijn van het Israëlisch-Palestijns conflict. De werkelijkheid daarentegen, heeft ook al in een ver verleden geleerd dat er op de wereld geen veilige plaats was voor Joden. Er is immers tot op de dag van vandaag sprake van permanent antisemitisme. Aan het eind van de negentiende eeuw bijv. waren er zeer ernstige pogroms in Rusland waardoor veel Joden die daar woonden noodzakelijkerwijs moesten vluchten. Het waren deze pogroms die de directe aanleiding vormden voor het tot stand komen van het Zionisme. Tijdens het 5e Zionistencongres te Basel in 1901 werd het Joods Nationaal Fonds opgericht met het doel om Israël te ontwikkelen en leefbaar te maken ten behoeve van al zijn bewoners. De ontwikkelingen zijn sindsdien niet gestopt. Na de Balfourverklaring, de aanname door de VN van het verdelingsplan van Palestina eind 1947 en de daaropvolgende onafhankelijkheidsoorlog (voor de Palestijnen de Nakbah) resulteerde dit alles in het ontstaan van de Joodse staat Israël. Met dat laatste is Isaac, ondanks zijn schijnbaar genuanceerde houding, zeker niet blij. Daar komt dan ook zijn ergste venijn aan de oppervlakte. De Palestijnen zouden meer dan om mooie antwoorden vragen, een boycot van Israël willen. Die boycot is er al in de vorm van de Boycot, Desinvesteringen en Sancties (BDS). Anders dan wat de BDS over zichzelf zegt en Munther Isaac over de Palestijnse houding, zijn beide beslist niet geweldloos. De organisatoren van de BDS wijzen stelselmatig het bestaansrecht van Israël als Joodse staat af en de vele zelfmoordaanslagen van Palestijnse terroristen zijn ronduit gruwelijk.

Het is, zeker vanuit de locatie èn positie van Munther Isaac, heel gemakkelijk om te beweren dat elk land van God zou zijn. De werkelijkheid heeft heel wat anders geleerd en gelet op zijn artikel in Trouw heeft ook Akkerman daar kennelijk geen boodschap aan.

 

 

vrijdag 15 december 2017

Kinderachtig gezeur over Hollandse maand bij Shufersal

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2017/12/15/kinderachtig-gezeur-hollandse-maand-shufersal/

 

Gilo zou een ‘illegale Israëlische nederzetting’ zijn

 

– Door Tjalling, –

 

Recent was het ‘Hollandse maand’ bij Shufersal, een grote Israëlische supermarktketen. De promotiemaand werd op een feestelijke en passende manier voorzien van afbeeldingen van grachtenpanden en bollenvelden, en het bekende Holland-logo, kortom ‘Holland in een Israëlische super’. De Hollandse week zal vast ook goed in de smaak zijn gevallen bij Israëlische Arabieren, veel van hen zijn dol op stroopwafels en nu konden ze die kopen. De promotiemaand viel helaas niet bij iedereen in de smaak.

 

Om te beginnen al niet bij het The Rights Forum. Dat was trouwens wel te verwachten. Dat Forum hakt altijd in op Israël, wat meestal neerkomt op venijnig gezeur. Zo ook nu weer. Boven een artikel op de site van TRF prijkt een foto van de Hollandse maand die genomen is in de Shufersal vestiging te Gilo, een Joods stadsdeel van Jeruzalem. De foto was bedoeld als bewijsmateriaal om daarmee een uitspraak van minister Zijlstra te kunnen weerleggen. Hij had in verband met de Hollandse maand gezegd dat ‘de Nederlandse ambassade heel zorgvuldig geweest was bij de activiteiten die zij heeft ondernomen. Die waren alleen toegespitst op de supermarkten in Israël’. Volgens TRF ligt Gilo niet in Israël, omdat men bij TRF schijnt te kunnen wat voor iedereen anders onmogelijk is, namelijk de enig juiste definitie van Israël te geven. Daaronder valt wat hen betreft Gilo kennelijk niet. De definitieve grenzen van Israël kunnen het beste worden vastgesteld als resultaat van rechtstreekse vredesonderhandelingen. Gilo is een wijk in het zuiden van Jeruzalem, waarvan de grond al voor WO2 door Joden was gekocht. Volgens het delingsplan van de VN zou het onderdeel worden van de aparte status van Jeruzalem, maar in 1948 werd het door Jordanië veroverd. In 1967 nam Israël het in, en voegde het bij de gemeente Jeruzalem. Vanaf 1971 werden er huizen gebouwd en werd het een Joodse wijk. Het staat nu al vast dat Gilo definitief bij Israël zal blijven in enig vredesakkoord, maar dat is nog niet officieel. Omdat dit nog steeds niet zo is kon de foto in de Shufershal vestiging te Gilo een welkome, en tegelijk hèèl kinderachtige, aanleiding zijn voor TRF om hun geschut tegen Israël maar weer eens in stelling te brengen.

 

Door de abjecte houding van TRF oprichter Dries van Agt jegens Israël, heeft hij zichzelf en zijn forum al behoorlijk gediskwalificeerd en wordt zelfs niet meer door elke Israëlicriticaster serieus genomen. Maar vanuit de Tweede Kamer was er ook kritiek op de Hollandse promotiemaand. SP-Kamerlid Sadet Karabulut had problemen met het feit dat de supermarktketen ook actief is in Israëlische nederzettingen, wat volgens haar in strijd is met het Nederlandse ontmoedigingsbeleid. Nu moest minister Zijlstra wel in actie komen en stuurde een brief aan de Tweede Kamer waarin hij verklaarde ‘dat Shufersal zelf de producten heeft gekozen en ook zelf verantwoordelijk is geweest voor de promotie en de distributie’. De ambassade heeft Shufersal geïnformeerd over het Nederlandse ontmoedigingsbeleid (het actief ontmoedigen van Nederlandse bedrijven om te investeren in Israëlische -bouw-projecten op de Westelijke Jordaanoever T.Tj). Het ontmoedigingsbeleid is echt iets anders dan een boycot tegen Israël. Er is immers geen handelsban. Bedrijven bepalen zelf welke activiteiten zij ontplooien en met welke partners zij samenwerken, met inachtneming van de OESO Richtlijnen. De problemen die Kamerlid Karabulut heeft, hebben dus te maken met het ontmoedigingsbeleid waarin de eindverantwoordelijkheid wordt gelaten aan bedrijven zelf.

 

De aanvankelijke uitspraak van minister Zijlstra m.b.t. de betrokkenheid van de ambassade was correct geformuleerd. De activiteit die de ambassade heeft ondernomen was het informeren van Shufershal over het ontmoedigingsbeleid en lijkt mij voldoende zorgvuldig. Als Kamerlid Karabulut verstandig is, of juister uitgedrukt geschikt voor haar functie, dan zal de brief van minister Zijlstra ook voor haar afdoende zijn geweest. Men kan zich echter in alle bochten wringen, links of rechtsom, op het begrip ‘Israël’ kan elk zinnig mens worden kapotgeschoten, want wat is Israël per definitie precies?

In Encyclio.nl maar liefst 14 definities van `Israël’ waarvan hier de eerste drie.

1: Israël zelfst.naamw. [land|land=Israël] een land in het Midden-Oosten gelegen aan de Middellandse Zee 

2: Israël ligt in het Midden-Oosten en grenst aan Libanon, Syrië, Jordanië, Egypte en de Palestijnse Autoriteit. Israël is een smal, langgerekt land en kent van west naar oost 3 landschappen: de kustvlakte, het westelijk bergland en de slenk van el Ghor…

3: Israël (Ivriet: Medinat Jisraeel, Arabisch: Dawlat Isra’il = Staat van Israël), is een republiek in het Midden-Oosten in het werelddeel Azië. De totale oppervlakte van Israël is officieel 20.770 km2, en het land is daarmee ongeveer half zo groot als Nederland. Dit is volgens de grenzen van 1949, dus exclusief de bezette gebieden en de Palestijn…

In dit verband zou dan de derde definitie van toepassing kunnen zijn; namelijk de staat van Israël volgens de (wapenstilstands)grenzen van 1949. Vervolgens is het interessant ook nog even uit te pluizen wat nu precies wordt bedoeld met ‘staat’. Hiervan geeft Encyclio.nl maar liefst 23, van elkaar verschillende, definities. Kortom, over definiëring van Israël bestaat geen eensluidendheid! Gaan de problemen van Karabulut tenminste nog ergens over, TRF kan inderdaad niks anders dan botweg inhakken op Israël.

Maar waarom nu al die kinderachtigheid rondom een Hollandse promotiemaand in een Israëlische supermarktketen? Omdat het in Israël is en dus om Israël gaat. Een land wat over de hele globe door zeer velen wordt beschouwd als een bezettingsmacht die machteloze Palestijnen onderdrukt. Of in elk geval de sterkste partij is bij een conflict wat zo snel mogelijk, hoe dan ook, zou moeten worden beëindigd. Eigenlijk zou je kunnen stellen dat de wereld geobsedeerd is door het Midden-Oosten-conflict, en de status en positie van de betrokken partijen. Een andere verklaring van die kinderachtige kinnesinne rondom een Hollandse promotiemaand bij een supermarktketen in een land, wat net als bijv. Nederland fouten maakt, heb ik niet.

Uit diezelfde geobsedeerdheid zal hoogstwaarschijnlijk ook de disproportionele verontwaardiging te verklaren zijn die uit grote delen van de wereld is gekomen op de recente aankondiging van president Trump om Jeruzalem te erkennen als hoofdstad van Israël. Hij loste zijn verkiezingsbelofte in en bekrachtigde daarmee ook een besluit wat al in 1995 door het Amerikaanse congres werd genomen. Jammer dat de Donald dit moest doen. Het zou beter zijn geweest wanneer ex president Bill Clinton of Barak Obama het destijds zou hebben bekrachtigd.

 

zaterdag 9 december 2017

Misleidende foto bij NOS bericht over Israëlische luchtaanval op Syrische legerbasis

 

 

- Door Tjalling. -

 

Op de site van de NOS verscheen afgelopen dinsdag een bericht over een Israëlische aanval op een legerbasis in de buurt van de Syrische hoofdstad Damascus, bij de plaats Jamraya.

Het bericht zelf noemt geen burgerslachtoffers, maar er werd daar aanvankelijk een foto bij geplaatst van een Syrische luchtaanval op de plaats Hamouria, waarop duidelijk een slachtoffer is te zien. Na actie van het CIDI is die foto weggehaald van de site van de NOS.

 

Het is goed dat het CIDI in actie is gekomen tegen deze misleidende berichtgeving van de NOS en zeker ook positief dat het resultaat heeft gehad.

Dit neemt echter niet weg dat hierover vragen blijven. Waarom plaatsen NOS-medewerkers een niet passende foto bij een actie van de Israëlische luchtmacht waarbij gèèn slachtoffers vielen? Was dat vanwege tijdsdruk, of – erger – om een eenzijdige zienswijze op het MO-conflict, van waaruit verantwoordelijke medewerkers van de NOS verslaggeving doen?

 

Het is zeker niet de eerste keer dat de NOS met een fout product kwam. In het recente verleden heeft men bijvoorbeeld bij het NOS Jeugdjournaal nog een ernstige blunder gemaakt door een reportage over kinderen in Gaza uit te zenden, die enkel was gebaseerd op informatie afkomstig van Save the Children.

Er zal qua verslaggeving van de NOS over het MO- conflict toch echt iets moeten veranderen, en dat is om verslaggeving te doen vanuit een reëlere visie op Israël. Gebeurt dat niet, dan zullen dergelijke ernstige fouten zich blijven herhalen.